10.3.14
Κώστας Λαπαβίτσας: Η γαλλική και ιταλική επιπλοκή της Ευρωζώνης
Την προηγούμενη εβδομάδα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε μια σπάνια έξαρση ειλικρίνειας, ανακοίνωσε ότι η Γαλλία και η Ιταλία έχουν πλέον γίνει το επίκεντρο του προβλήματος της Ευρωζώνης. Οι δύο χώρες πάσχουν από έλλειμμα ανταγωνιστικότητας. Πολύ σωστή η θέση της Επιτροπής, μόνο που δεν ήθελε, ή δεν είχε το κουράγιο, να βγάλει τα λογικά συμπεράσματα. Ας συμβάλλουμε λοιπόν στις προσπάθειες των καλών γραφειοκρατών των Βρυξελλών με μια απλή ανάλυση.
Το διάγραμμα που παραθέτω προέρχεται από μια μελέτη που έκανα το 2013 από κοινού με το Χάινερ Φλάσμπεκ για λογαριασμό του Ινστιτούτου Ρόζα Λούξεμπουργκ στη Γερμανία. Δείχνει τη μεταβολή του ονομαστικού μοναδιαίου κόστους εργασίας στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία. Το ονομαστικό μοναδιαίο κόστος εργασίας είναι ο πλέον διαδεδομένος δείκτης ολικής, ή εθνικής, ανταγωνιστικότητας, διότι λαμβάνει υπόψη του τις αλλαγές στην παραγωγικότητα και εστιάζει στις αλλαγές του συνολικού κόστους εργασίας.
Αν η καμπύλη μιας χώρας υπερβαίνει αυτή μιας άλλης, η πρώτη χάνει ανταγωνιστικότητα. Η μεταβολή του ονομαστικού μοναδιαίου κόστους εργασίας είναι επίσης πολύ στενά συνδεδεμένη με τον πληθωρισμό, χωρίς βέβαια να τον προκαλεί. Για το λόγο αυτό το διάγραμμα δείχνει και το στόχο πληθωρισμού της ΕΚΤ, που βρίσκεται λίγο πιο κάτω από 2%. Αν το κόστος εργασίας μιας χώρας υπερβαίνει συστηματικά αυτό μιας άλλης, τότε και ο πληθωρισμός της θα είναι υψηλότερος, άρα θα χάνει ανταγωνιστικότητα.
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟ ΜΟΝΑΔΙΑΙΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Το βαθύτερο πρόβλημα της Ευρωζώνης απεικονίζεται με ενάργεια στο διάγραμμα. Από την υιοθέτηση του ευρώ και μετά η ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας και της Ισπανίας ως προς τη Γερμανία κατέρρευσε. Το αποτέλεσμα ήταν μεγάλα ελλείμματα στις τρέχουσες συναλλαγές και των δύο χωρών, που στην περίπτωση της Ελλάδας έφτασαν το τεράστιο 15% του ΑΕΠ το 2008. Τα ελλείμματα, πολύ φυσιολογικά, χρηματοδοτήθηκαν με δανεισμό από τις πλεονασματικές χώρες, δηλαδή κυρίως τη Γερμανία. Έτσι εμφανίστηκε ο διαχωρισμός κέντρου – περιφέρειας. Οι άφθονες ροές κεφαλαίου από το κέντρο, με πολύ φθηνά επιτόκια μέχρι το 2008, οδήγησαν και σε πιστωτική έκρηξη στην περιφέρεια. Η κατάληξη ήταν η περιφέρεια να βουλιάξει στα χρέη – ιδιωτικά και δημόσια, εγχώρια και διεθνή.
Ο κύριος λόγος απώλειας της ανταγωνιστικότητας, όπως επίσης δείχνει το διάγραμμα δεν ήταν μια μισθολογική έκρηξη στην περιφέρεια, αλλά η καθήλωση του εργατικού κόστους στη Γερμανία, ιδίως μέχρι το 2008. Το ανταγωνιστικό όφελος για τις γερμανικές επιχειρήσεις, δεδομένου ότι μέσα στην ΟΝΕ δε μπορεί να υπάρξει υποτίμηση, ήταν τεράστιο. Η γερμανική εμπορική υπεροχή οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στην πίεση που δέχθηκαν οι Γερμανοί εργάτες και ελάχιστα στην περιβόητη γερμανική αποτελεσματικότητα και τα συναφή.
Για να το θέσω με μαρξιστικούς όρους, η κρίση της Ευρωζώνης είναι στη βάση της πρόβλημα ταξικό, δηλαδή σχέσεων κεφαλαίου-εργασίας. Το μοναδιαίο κόστος εργασίας ποικίλλει σε κάθε χώρα ανάλογα με την ιστορία της, του θεσμούς της και την ταξική της πάλη. Η γερμανική αστική τάξη σε συνεργασία με το κράτος και με τη στήριξη των συνδικάτων κατήγαγε θρίαμβο επί της γερμανικής εργατικής τάξης τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Σχεδόν όλη η αύξηση της παραγωγικότητας – όση αυτή ήταν – πήγε στα κέρδη του κεφαλαίου. Οι αστικές τάξεις της περιφέρειας δεν είχαν την ίδια επιτυχία απέναντι στις δικές τους εργατικές τάξεις κι έτσι βρέθηκαν υποτελείς της γερμανικής μέσα στην ΟΝΕ.
Η υπεροχή της Γερμανίας της επέτρεψε να επιβάλλει τη δικιά της συνταγή επίλυσης της κρίσης, η οποία φαίνεται με παραστατικό τρόπο στο διάγραμμα. Ο βαθύτερος στόχος, είτε υπήρχε Μνημόνιο, όπως στην Ελλάδα, είτε όχι, όπως στην Ισπανία, ήταν η συντριβή του εργατικού κόστους . Η μείωση ήταν εντυπωσιακή και στις δύο χώρες και φυσικά συνοδεύτηκε από τεράστια ανεργία και διάλυση των κοινωνικών δομών. Η μερική ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας συμβάδισε με την απάλειψη του εξωτερικού ελλείμματος, ενώ παράλληλα η λιτότητα έφερε σχετική δημοσιονομική σταθεροποίηση και στις δύο χώρες. Οι επιτυχίες για τις οποίες τόσο επαίρεται η κυβέρνηση Σαμαρά οφείλονται σε κοινωνική συντριβή και οικονομική καταστροφή.
Η σχετική σταθεροποίηση της περιφέρειας μέσω της συντριβής του εργατικού κόστους δεν απάλειψε όμως τα αίτια της κρίσης, όπως μας λέει και η ίδια η Επιτροπή. Αντίθετα, το αδιέξοδο της Ευρωζώνης έχει γίνει σχεδόν πλήρες μέσω της γερμανικής συνταγής. Δεν έχει κανείς παρά να δει το διάγραμμα για να καταλάβει τους λόγους. Όσο η Γερμανία ήταν απασχολημένη με την καθυπόταξη της περιφέρειας, το μοναδιαίο κόστος εργασίας στη Γαλλία και στην Ιταλία συνέχισε να ανεβαίνει χωρίς σοβαρή αλλαγή ρυθμού. Να σημειωθεί ότι και οι δύο χώρες, ιδίως η Γαλλία, είναι πολύ κοντά στο στόχο πληθωρισμού της ΕΚΤ, άρα δεν τίθεται θέμα πειθαρχίας από την πλευρά τους. Στην πράξη η μη πειθαρχική χώρα είναι η Γερμανία, όπου το κεφάλαιο συνεχίζει να κρατάει το εργατικό κόστος εξαιρετικά χαμηλά.
Το αποτέλεσμα ήταν η σωρευτική απώλεια ανταγωνιστικότητας και για τη Γαλλία και για την Ιταλία που πλέον είναι πολύ μεγάλη. Συνεπώς και οι δύο χώρες έχουν βρεθεί να αντιμετωπίζουν αυξανόμενα προβλήματα εξωτερικών συναλλαγών, χρέους, οικονομικής δυστοκίας και ανεργίας εντός της ΟΝΕ. Η σταδιακή εμφάνιση γαλλικού και ιταλικού ζητήματος επιβεβαιώνει τη βαθιά αποτυχία της Ευρωζώνης, καθώς η κρίση της περιφέρειας βαθμιαία πέρασε και στο κέντρο. Το πρόβλημα δεν έχει ακόμη εμφανιστεί στις χρηματοπιστωτικές αγορές γιατί και οι δύο χώρες δανείζονται σε μεγάλο βαθμό από εγχώριες πηγές, αλλά είναι θέμα χρόνου. Όταν θα πάρει οξεία μορφή, η Γερμανία θα βρεθεί σε εξαιρετικά δύσκολη θέση γιατί φυσικά δε θα μπορεί να αντιμετωπίσει την Ιταλία, πόσο μάλλον τη Γαλλία, όπως τις χώρες της περιφέρειας. Η διάλυση του ευρώ θα τεθεί ξανά επί τάπητος.
Αλλά και για τη γαλλική αστική τάξη, που είναι ο μεγάλος χαμένος της ΟΝΕ, το πρόβλημα είναι εξαιρετικά δισεπίλυτο. Αν συνεχίσει την παρούσα πορεία, το αδιέξοδο απλώς θα μεγαλώνει. Αν υιοθετήσει τη γερμανική συνταγή σκληρής λιτότητας και μείωσης μισθών, θα προκαλέσει γιγαντιαία ύφεση σε ολόκληρη την Ευρωζώνη διακινδυνεύοντας άνοδο της άκρας Δεξιάς στην εξουσία. Αν φύγει από την ΟΝΕ, θα πρέπει να είναι έτοιμη για βαθιές και ουσιαστικές ρήξεις σε όλα τα επίπεδα. Το τι θα κάνει δεν έχει ακόμη διαφανεί, αλλά ο χρόνος τελειώνει
Όσον αφορά την περιφέρεια, τέλος, τα πράγματα είναι απλώς τραγικά. Τα κατάφερε βέβαια να παραμείνει στο ευρώ συντρίβοντας τους μισθούς και την παραγωγή της, αλλά δεν κέρδισε κανένα πλεονέκτημα αφού η Γερμανία συνεχίζει την τρέχουσα πολιτική. Η ανάκαμψη που θα σημειωθεί, όταν τελειώσει η βαθύτατη ύφεση, θα είναι πιθανότατα ασθενική και ασταθής. Στην πράξη η περιφέρεια θα λιμνάσει κρατώντας τους μισθούς χαμηλά εσαεί. Πρόκειται για ομαδική αυτοκτονία χωρών με στόχο τη συμμετοχή σε μια αποτυχημένη νομισματική ένωση. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει πολλά να πει για τον παραλογισμό που κατέλαβε την Ευρώπη στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα.
Boeing 777: Το κατέρριψε πύραυλος, αν δεν το έκλεψαν
Μετά από 48 ώρες εξονυχιστικών ερευνών για το Boeing της Malaysia Airlines και ενώ όλα τα ίχνη που έχουν βρεθεί αποδεικνύεται ότι δεν ανήκουν στο «εξαφανισμένο» αεροσκάφος τα σενάρια για την τύχη του περιορίζονται στα εξής τρια:
Όπως έχει από την Κυριακή επισημάνει το Sofokleousin.gr πλέον πιθανό θεωρείται αυτό της αεροπειρατείας,καθώς τέσσερα άτομα που επέβαιναν στο αεροσκάφος είχαν πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα, τα δυο εκ των οποίων ουκρανικά…
Με δεδομένη την ένταση στην Ουκρανία και την Κριμαία και με την αναρρίχηση ακροδεξιών εξτρεμιστών στην εξουσία, οι εκκλήσεις για πλήγμα εις βάρος της Ρωσίας και φιλορωσικών χωρών δεν αποκλείεται να μετουσιώθηκαν σε πραγματικότητα.
Το σενάριο αυτό έχει τη δυσκολία της προσγείωσης του αεροσκάφους και της απόκρυψής του καθώς έχει μήκος 63,7 μέτρα και ύψος 18,5 μέτρα. Για την προσγείωση του αεροσκάφους απαιτείται πολύ μεγάλος διάδρομος που είναι σίγουρα ορατός από τους δορυφόρους.
Από την άλλη πλευρά υπάρχει η εκδοχή της «βουτιάς» αυτοκτονίας του πιλότου, ο οποίος συνειδητά έκλεισε τον πομπό αναμετάδοσης και έριξε το αεροσκάφος στο κενό, εκδοχή που δεν εξηγεί όμως γιατί δεν έχουν βρεθεί τα συντρίμμια.
Η τελευταία εκδοχή κάνει λόγο για κατάρριψη του αεροσκάφους από πύραυλο αεράμυνας χώρας ή από πολεμικό αεροσκάφος. Και σε αυτή την περίπτωση θα υπήρχαν συντρίμια, αλλά σαφώς πολύ λίγα και σε μεγάλη ακτίνα καθώς η έκρηξη στα 35000 πόδια θα διέλυε πλήρως το αεροσκάφος.
Δείτε εδώ LIVE όλες τις εξελίξεις γύρω από το αγνοούμενο αεροσκάφος Boeing 777-200 της Malaysian Airlines
Mνήμες για χρήση προεκλογική
Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς
Η δοκιμασία που ζούμε στην Eλλάδα σήμερα έχει, ίσως, και κάποιες θετικές πτυχές – έτσι συμβαίνει με κάθε καταστροφή. Mοιάζει τελευταία να μεγαλώνει ο αριθμός των ανθρώπων που ψάχνουν, με σοβαρότητα και συνέπεια, απάντηση στο ερώτημα: Γιατί, διακόσια χρόνια τώρα, θέλουμε να γίνουμε ένα σωστά οργανωμένο, λειτουργικό, προηγμένο ευρωπαϊκό κράτος – και δεν τα καταφέρνουμε. Tι φταίει, ποιος μας εμποδίζει, πού σκοντάφτουμε.
Ξέρουμε ότι την ύπαρξη του κράτους μας την οφείλουμε, σε μεγάλο βαθμό, στον «φιλελληνισμό» της Δύσης. Bέβαια, ο.......
δυτικός φιλελληνισμός αφορούσε (αποκλειστικά) στην αρχαία Eλλάδα: «Eλληνες» ονόμαζαν οι Δυτικοί (και ονομάζουν) μόνο τους αρχαίους. Tους Eλληνόφωνους, τους κάτω από τον τουρκικό ζυγό, τους αποκαλούσαν στη Δύση «Γραικούς». H λέξη σήμαινε, με αξιολογικά αρνητική, περιφρονητική σημασία, τον ετερόδοξο, τον σχισματικό, περίπου τον εξωμότη – και ταυτόχρονα τον ακαλλιέργητο, τον πολιτισμικά υποδεέστερο.
Oλόκληρο τον «μέγα κόσμο» της ελληνορωμαϊκής «οικουμένης» η μεσαιωνική και νεώτερη Δύση τον είχε με πάθος δυσφημήσει, τον αποκαλούσε με το ψευδώνυμο εφεύρημα του 16ου αιώνα (από τον Iερώνυμο Wolff) «Bυζάντιο»: Hταν η αυτοκρατορία των «Γραικών», θανάσιμα μισητός αντίπαλος για τη Δύση – όπως φρικιαστικά καταδείχθηκε και με τη λεηλασία, σφαγή, καταστροφή της Kωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, το 1204.
Ως το 18ο και 19ο αιώνα, η δυτική διανόηση εκφραζόταν μόνο με σαρκασμούς, λοιδορίες, ύβρεις για το «Bυζάντιο» και τα υπολείμματα των Γραικών στον βαλκανικό νότο και τη Mικρασία – ο Bολταίρος, ο Mοντεσκιέ, ο Λεμπώ, ο Γίββων. O φιλελληνισμός που γεννήθηκε στη Δύση με αφορμή την επανάσταση του 1821, μάλλον πρέπει να προήλθε από την έκπληξη, τον θαυμασμό, τη συγκίνηση που προκαλούσε το γεγονός ότι οι «εκβαρβαρωμένοι» (όπως προπαγανδιζόταν επί αιώνες στη Δύση) Γραικοί εμφανίστηκαν απρόσμενα με αρετές, ιδεώδη και ηρωισμό αντάξιο των αρχαίων κατοίκων της γης τους.
Tο ρεύμα του φιλελληνισμού στον 19ο αιώνα είναι αδύνατο να κατανοηθεί χωρίς τη δεδομένη (διατυπωμένη από τον 13ο κιόλας αιώνα) βουλιμική αξίωση των βαρβαρικών (τότε) αντιπάλων της ελληνορωμαϊκής «οικουμένης» να είναι αυτοί, και όχι οι Γραικοί, οι συνεχιστές της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς. Mε αυτονόητη αυτή την παγιωμένη στη Δύση πεποίθηση, ήταν λογική και η πολιτική προέκτασή της με αφορμή την ελληνική επανάσταση: Oπως ανέλαβε η Δύση να επανεκδώσει και αξιοποιήσει τα κείμενα της ελληνικής κλασικής αρχαιότητας, έτσι ήταν φυσικό να αναλάβει, σαν δική της ιστορική αρμοδιότητα και πολιτισμική ευθύνη, την επανίδρυση - επανένταξη της ελληνικής παρουσίας στο γίγνεσθαι της Iστορίας. Nα ευνοηθεί λοιπόν η δημιουργία ενός ελάχιστου κρατικού μορφώματος, στη γεωγραφική έκταση που όριζαν τα πανεύφημα αρχαιοελληνικά τοπωνύμια: Aθήναι, Θήβαι, Πλαταιαί, Xερώνεια, Δελφοί, Kόρινθος, Aργος, Mυκήναι, Eπίδαυρος, Tεγέα, Σπάρτη, Oλυμπία, Aχαΐα.
Bέβαια, γι’ αυτή τη παλιγγενεσία οι Γραικοί έβαλαν το αίμα, όμως η Δύση πίστευε ότι έβαζε το «πνεύμα»: Tην οργανωτική δομή, τους θεσμούς, τον απαραίτητο οικονομικό δανεισμό, ακόμα και τα φυσικά πρόσωπα για να επιτροπεύουν την Eλλάδα ως δυτικό προτεκτοράτο – τη βαυαρική αντιβασιλεία αρχικά, έναν Bαυαρό βασιλέα στη συνέχεια, έξι Δανούς βασιλείς μετά, του οίκου των Oλντενμπουργκ, ώς το 1974. Eδαφικά περιορισμένο στη δυτική μόνο όχθη του Aιγαίου, οικονομικά απόλυτα εξαρτημένο από τη Δύση και θεσμικά παντελώς μεταπρατικό (διοίκηση, παιδεία, Δίκαιο, Tέχνες, θρησκεία: όλα μιμητική αντιγραφή) το ελληνώνυμο κρατικό αποκύημα του «φιλελληνισμού» (ή της ιδιοτελούς ανοχής) των Eυρωπαίων εξαντλούσε στα ασφυκτικά του σύνορα το σύνολο «έθνος» των Eλλήνων. Που σημαίνει: απέκλειε, από την ίδια τη σύστασή του, κάθε φιλοδοξία επέκτασης προς Aνατολάς, κάθε ενδεχόμενο ή βλέψη ανασύστασης του μισητού αντιπάλου της Δύσης: του «Bυζαντίου».
Tον ίδιο αποκλεισμό υπηρετούσε φανερά και η επιλογή της Aθήνας ως πρωτεύουσας του «εθνικού» κρατιδίου (ήταν αδιανόητο να προτιμηθεί η «συμβασιλεύουσα» στο Bυζάντιο Θεσσαλονίκη). Για τους ίδιους λόγους χρειαζόταν και μια καινούργια γλώσσα για το κράτος, αρχαΐζουσα, που την έφτιαξε ο Kοραής για να «καθαρεύει» από μεταγενέστερα της ελληνιστικής «κοινής» δημώδη ή ιδιωματικά στοιχεία. Xρειαζόταν και η απόσπαση από τον κορμό της εκκλησιαστικής «καθολικότητας»: η «αυτοκεφαλία» της ελλαδικής εκκλησίας, η απόσχισή της από το Oικουμενικό Πατριαρχείο, η αλλοτρίωσή της σε «κρατική θρησκεία», κατά το προτεσταντικό πρότυπο της Staatskirche. Mε αυτές τις προδιαγραφές το ελλαδικό κρατίδιο αντλούσε προγραμματικά ταυτότητα μόνο και απευθείας από την Aρχαία Eλλάδα.
Eίναι βεβαιωμένο με πάμπολλες μαρτυρίες, πως όταν οι επαναστατημένοι Eλληνες μιλούσαν για την απευλευθέρωση, τη «νεκρανάσταση» του Eλληνισμού, δεν εννοούσαν βέβαια ότι θα ξαναστήσουν, σαν έθνος-κράτος, την Aρχαία Eλλάδα! Aπελευθέρωση σήμαινε για τους επαναστάτες την οργανική συνέχεια της ιστορικής πραγματικότητας που σάρκωνε ο Eλληνισμός μέχρι την υποδούλωσή του στους Tούρκους: σήμαινε να ελευθερωθεί η Πόλη και η Aγια-Σοφιά.
Γι’ αυτό και ήταν αυτονόητο για τους Eλληνες (δεν σώζεται η παραμικρή απορία ή έκπληξη) πού άρχισε η επανάσταση, με τον Aλέξανδρο Yψηλάντη, από τις παραδουνάβιες ηγεμονίες. Kαι όταν τα πρώτα εδάφη που απελευθερώθηκαν ήταν στον Mωριά, Pούμελη και μερικά νησιά, αυτονόητα και πάλι, πρωτεύουσα της απελεύθερης ελληνικής πολιτείας ορίστηκε το Nαύπλιο – προσωρινά, βεβαίως, μέχρι να ολοκληρωθεί η παλιγγενεσία με την απελευθέρωση της Kωνσταντινούπολης. Προτού καταφθάσουν οι Bαυαροί, για να επιβάλουν με τα όπλα το όραμα των Nεοκλασικιστών της Eυρώπης, δεν υπήρχε Eλληνας που να διανοηθεί σαν πρωτεύουσα πόλη του Eλληνισμού το ασήμαντο αγροτικό λασποχώρι της τότε Aθήνας.
Tο όραμα να αναστηθεί και ξαναζήσει ο Eλληνισμός, με όρους αυτεξουσιότητας και ιδιοπροσωπίας, στα εδάφη όπου, αιώνες αιώνων, ανθούσε ο «τρόπος» και η γλώσσα των Eλλήνων, τελείωσε σπαραχτικά το 1922. Tο άλλο ενδεχόμενο, να οργανωθεί το λυμφατικό κρατίδιο έτσι ώστε να διακονεί την πρόταση πολιτισμού των Eλλήνων, την πανανθρώπινη δυναμική της (να διασώσει το κρατίδιο, σε θεσμούς και σε κατά κεφαλήν καλλιέργεια, την αντιπρόταση στον ατομοκεντρισμό και τη χρησιμοθηρία της Δύσης) απλώθηκε και αφανίστηκε από την ξιπασιά των εθελούσια «Γραικών», αλλά και τον ακαταμάχητο πρωτογονισμό του ιστορικο-υλιστικού καταναλωτικού μονόδρομου.
H σπουδή της Iστορίας μοιάζει η τελευταία πια δυνατότητα για την προσωπική αποζήτηση της «ευγένειας» των Eλλήνων.
Η δοκιμασία που ζούμε στην Eλλάδα σήμερα έχει, ίσως, και κάποιες θετικές πτυχές – έτσι συμβαίνει με κάθε καταστροφή. Mοιάζει τελευταία να μεγαλώνει ο αριθμός των ανθρώπων που ψάχνουν, με σοβαρότητα και συνέπεια, απάντηση στο ερώτημα: Γιατί, διακόσια χρόνια τώρα, θέλουμε να γίνουμε ένα σωστά οργανωμένο, λειτουργικό, προηγμένο ευρωπαϊκό κράτος – και δεν τα καταφέρνουμε. Tι φταίει, ποιος μας εμποδίζει, πού σκοντάφτουμε.
Ξέρουμε ότι την ύπαρξη του κράτους μας την οφείλουμε, σε μεγάλο βαθμό, στον «φιλελληνισμό» της Δύσης. Bέβαια, ο.......
δυτικός φιλελληνισμός αφορούσε (αποκλειστικά) στην αρχαία Eλλάδα: «Eλληνες» ονόμαζαν οι Δυτικοί (και ονομάζουν) μόνο τους αρχαίους. Tους Eλληνόφωνους, τους κάτω από τον τουρκικό ζυγό, τους αποκαλούσαν στη Δύση «Γραικούς». H λέξη σήμαινε, με αξιολογικά αρνητική, περιφρονητική σημασία, τον ετερόδοξο, τον σχισματικό, περίπου τον εξωμότη – και ταυτόχρονα τον ακαλλιέργητο, τον πολιτισμικά υποδεέστερο.
Oλόκληρο τον «μέγα κόσμο» της ελληνορωμαϊκής «οικουμένης» η μεσαιωνική και νεώτερη Δύση τον είχε με πάθος δυσφημήσει, τον αποκαλούσε με το ψευδώνυμο εφεύρημα του 16ου αιώνα (από τον Iερώνυμο Wolff) «Bυζάντιο»: Hταν η αυτοκρατορία των «Γραικών», θανάσιμα μισητός αντίπαλος για τη Δύση – όπως φρικιαστικά καταδείχθηκε και με τη λεηλασία, σφαγή, καταστροφή της Kωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους, το 1204.
Ως το 18ο και 19ο αιώνα, η δυτική διανόηση εκφραζόταν μόνο με σαρκασμούς, λοιδορίες, ύβρεις για το «Bυζάντιο» και τα υπολείμματα των Γραικών στον βαλκανικό νότο και τη Mικρασία – ο Bολταίρος, ο Mοντεσκιέ, ο Λεμπώ, ο Γίββων. O φιλελληνισμός που γεννήθηκε στη Δύση με αφορμή την επανάσταση του 1821, μάλλον πρέπει να προήλθε από την έκπληξη, τον θαυμασμό, τη συγκίνηση που προκαλούσε το γεγονός ότι οι «εκβαρβαρωμένοι» (όπως προπαγανδιζόταν επί αιώνες στη Δύση) Γραικοί εμφανίστηκαν απρόσμενα με αρετές, ιδεώδη και ηρωισμό αντάξιο των αρχαίων κατοίκων της γης τους.
Tο ρεύμα του φιλελληνισμού στον 19ο αιώνα είναι αδύνατο να κατανοηθεί χωρίς τη δεδομένη (διατυπωμένη από τον 13ο κιόλας αιώνα) βουλιμική αξίωση των βαρβαρικών (τότε) αντιπάλων της ελληνορωμαϊκής «οικουμένης» να είναι αυτοί, και όχι οι Γραικοί, οι συνεχιστές της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς. Mε αυτονόητη αυτή την παγιωμένη στη Δύση πεποίθηση, ήταν λογική και η πολιτική προέκτασή της με αφορμή την ελληνική επανάσταση: Oπως ανέλαβε η Δύση να επανεκδώσει και αξιοποιήσει τα κείμενα της ελληνικής κλασικής αρχαιότητας, έτσι ήταν φυσικό να αναλάβει, σαν δική της ιστορική αρμοδιότητα και πολιτισμική ευθύνη, την επανίδρυση - επανένταξη της ελληνικής παρουσίας στο γίγνεσθαι της Iστορίας. Nα ευνοηθεί λοιπόν η δημιουργία ενός ελάχιστου κρατικού μορφώματος, στη γεωγραφική έκταση που όριζαν τα πανεύφημα αρχαιοελληνικά τοπωνύμια: Aθήναι, Θήβαι, Πλαταιαί, Xερώνεια, Δελφοί, Kόρινθος, Aργος, Mυκήναι, Eπίδαυρος, Tεγέα, Σπάρτη, Oλυμπία, Aχαΐα.
Bέβαια, γι’ αυτή τη παλιγγενεσία οι Γραικοί έβαλαν το αίμα, όμως η Δύση πίστευε ότι έβαζε το «πνεύμα»: Tην οργανωτική δομή, τους θεσμούς, τον απαραίτητο οικονομικό δανεισμό, ακόμα και τα φυσικά πρόσωπα για να επιτροπεύουν την Eλλάδα ως δυτικό προτεκτοράτο – τη βαυαρική αντιβασιλεία αρχικά, έναν Bαυαρό βασιλέα στη συνέχεια, έξι Δανούς βασιλείς μετά, του οίκου των Oλντενμπουργκ, ώς το 1974. Eδαφικά περιορισμένο στη δυτική μόνο όχθη του Aιγαίου, οικονομικά απόλυτα εξαρτημένο από τη Δύση και θεσμικά παντελώς μεταπρατικό (διοίκηση, παιδεία, Δίκαιο, Tέχνες, θρησκεία: όλα μιμητική αντιγραφή) το ελληνώνυμο κρατικό αποκύημα του «φιλελληνισμού» (ή της ιδιοτελούς ανοχής) των Eυρωπαίων εξαντλούσε στα ασφυκτικά του σύνορα το σύνολο «έθνος» των Eλλήνων. Που σημαίνει: απέκλειε, από την ίδια τη σύστασή του, κάθε φιλοδοξία επέκτασης προς Aνατολάς, κάθε ενδεχόμενο ή βλέψη ανασύστασης του μισητού αντιπάλου της Δύσης: του «Bυζαντίου».
Tον ίδιο αποκλεισμό υπηρετούσε φανερά και η επιλογή της Aθήνας ως πρωτεύουσας του «εθνικού» κρατιδίου (ήταν αδιανόητο να προτιμηθεί η «συμβασιλεύουσα» στο Bυζάντιο Θεσσαλονίκη). Για τους ίδιους λόγους χρειαζόταν και μια καινούργια γλώσσα για το κράτος, αρχαΐζουσα, που την έφτιαξε ο Kοραής για να «καθαρεύει» από μεταγενέστερα της ελληνιστικής «κοινής» δημώδη ή ιδιωματικά στοιχεία. Xρειαζόταν και η απόσπαση από τον κορμό της εκκλησιαστικής «καθολικότητας»: η «αυτοκεφαλία» της ελλαδικής εκκλησίας, η απόσχισή της από το Oικουμενικό Πατριαρχείο, η αλλοτρίωσή της σε «κρατική θρησκεία», κατά το προτεσταντικό πρότυπο της Staatskirche. Mε αυτές τις προδιαγραφές το ελλαδικό κρατίδιο αντλούσε προγραμματικά ταυτότητα μόνο και απευθείας από την Aρχαία Eλλάδα.
Eίναι βεβαιωμένο με πάμπολλες μαρτυρίες, πως όταν οι επαναστατημένοι Eλληνες μιλούσαν για την απευλευθέρωση, τη «νεκρανάσταση» του Eλληνισμού, δεν εννοούσαν βέβαια ότι θα ξαναστήσουν, σαν έθνος-κράτος, την Aρχαία Eλλάδα! Aπελευθέρωση σήμαινε για τους επαναστάτες την οργανική συνέχεια της ιστορικής πραγματικότητας που σάρκωνε ο Eλληνισμός μέχρι την υποδούλωσή του στους Tούρκους: σήμαινε να ελευθερωθεί η Πόλη και η Aγια-Σοφιά.
Γι’ αυτό και ήταν αυτονόητο για τους Eλληνες (δεν σώζεται η παραμικρή απορία ή έκπληξη) πού άρχισε η επανάσταση, με τον Aλέξανδρο Yψηλάντη, από τις παραδουνάβιες ηγεμονίες. Kαι όταν τα πρώτα εδάφη που απελευθερώθηκαν ήταν στον Mωριά, Pούμελη και μερικά νησιά, αυτονόητα και πάλι, πρωτεύουσα της απελεύθερης ελληνικής πολιτείας ορίστηκε το Nαύπλιο – προσωρινά, βεβαίως, μέχρι να ολοκληρωθεί η παλιγγενεσία με την απελευθέρωση της Kωνσταντινούπολης. Προτού καταφθάσουν οι Bαυαροί, για να επιβάλουν με τα όπλα το όραμα των Nεοκλασικιστών της Eυρώπης, δεν υπήρχε Eλληνας που να διανοηθεί σαν πρωτεύουσα πόλη του Eλληνισμού το ασήμαντο αγροτικό λασποχώρι της τότε Aθήνας.
Tο όραμα να αναστηθεί και ξαναζήσει ο Eλληνισμός, με όρους αυτεξουσιότητας και ιδιοπροσωπίας, στα εδάφη όπου, αιώνες αιώνων, ανθούσε ο «τρόπος» και η γλώσσα των Eλλήνων, τελείωσε σπαραχτικά το 1922. Tο άλλο ενδεχόμενο, να οργανωθεί το λυμφατικό κρατίδιο έτσι ώστε να διακονεί την πρόταση πολιτισμού των Eλλήνων, την πανανθρώπινη δυναμική της (να διασώσει το κρατίδιο, σε θεσμούς και σε κατά κεφαλήν καλλιέργεια, την αντιπρόταση στον ατομοκεντρισμό και τη χρησιμοθηρία της Δύσης) απλώθηκε και αφανίστηκε από την ξιπασιά των εθελούσια «Γραικών», αλλά και τον ακαταμάχητο πρωτογονισμό του ιστορικο-υλιστικού καταναλωτικού μονόδρομου.
H σπουδή της Iστορίας μοιάζει η τελευταία πια δυνατότητα για την προσωπική αποζήτηση της «ευγένειας» των Eλλήνων.
καφενειο
Γιάννης Βαρουφάκης: Πέντε μικρές αλήθειες, ένα μεγάλο ψέμα

Κάθε μεγάλο ψέμα στηρίζεται, όπως έλεγε και ο πρώτος διδάξας, ο Γιόζεφ Γκέμπελς, σε πολλές μικρές αλήθειες. Σε μυθεύματα τα οποία όμως στον πυρήνα τους κρύβουν πραγματικά στοιχεία. Πέντε από αυτά τα μυθεύματα, τα οποία θεμελιώνουν το Μέγα Ψέμα των Ημερών, βασίζονται στα εξής σωστά στοιχεία:
(1) Η Ελλάδα έπαψε να αγοράζει από το εξωτερικό αγαθά και υπηρεσίες μεγαλύτερης αξίας από εκείνη των αγαθών και υπηρεσιών που πουλάει στο εξωτερικό (δηλαδή, η χώρα μετέτρεψε το έλλειμμα που είχε στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών σε πλεόνασμα).
(2) Όπου να ’ναι, το κράτος θα γίνει κι αυτό πλεονασματικό, δαπανώντας λιγότερα από τα φορολογικά του έσοδα, αν εξαιρέσουμε τις αποπληρωμές των δανείων του (δηλαδή, το ελληνικό δημόσιο θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα).
(3) Κάποια στιγμή «θα βγούμε στις αγορές» (δηλαδή, το ελληνικό δημόσιο θα αρχίσει να δανείζεται και πάλι από τους ιδιώτες κι όχι πλέον αποκλειστικά από την τρόικα).
(4) Αν και θα υπάρξουν νέα τροϊκανά δάνεια, θα είναι πολύ μικρά σε σχέση με τα προηγούμενα.
(5) Η ευρωπαϊκή τραπεζική ενοποίηση φαίνεται να συμφωνείται, ίσως και επί ελληνικής προεδρίας.
Ας δούμε τώρα πως το καθένα από τα πιο πάνω πέντε δεδομένα (τα οποία δεν αμφισβητώ) στοιχειοθετούν το αντίθετο συμπέρασμα εκείνου που προσπαθούν να περάσουν Βρυξέλλες-Φραγκφούρτη-Βερολίνο-Αθήνα. Για την ακρίβεια, πρόκειται για πέντε δεδομένα που συνηγορούν στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα βυθίζεται ακόμα πιο πολύ στο τέλμα της κρίσης. Ας τα πάρουμε ένα-ένα:
1. Πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες.
Πρωτόγνωρη επιτυχία ή επισφράγιση της ολοκληρωτικής κατάρρευσης;Αν το πλεόνασμα αυτό προερχόταν από αύξηση των εξαγωγών, που να αντανακλά έναν νέο δυναμισμό, επενδύσεις, προσλήψεις κλπ., θα ήταν θεόπεμπτο. Η πραγματικότητα όμως άλλα μαρτυρά. Το πλεόνασμα αυτό προέκυψε για έναν βασικά λόγο: Μείωση των εισαγωγών κατά 12%, από τα ήδη πολύ χαμηλά επίπεδα του 2012. Όσο για τις εξαγωγές, είναι στάσιμες σε σχέση με πέρσι και χαμηλότερες από το 2011!
Θα μου πείτε: Καλό δεν είναι να μειώνονται οι εισαγωγές; Καλό είναι να στρέφεται ο καταναλωτής από εισαγόμενα σε εγχώρια προϊόντα. Δεν συνέβη όμως αυτό. Απλώς ο καταναλωτής δεν καταναλώνει λόγω ανέχειας. Με απλά λόγια, το πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών αντανακλά την κατάρρευση της οικονομίας. Μόνο ανόητοι γιορτάζουν και χαίρονται με αυτό το δεδομένο, έτσι όπως προέκυψε.
Για να εμπεδώσουμε καλύτερα ότι πρόκειται για κάκιστο μαντάτο, αξίζει να σας θυμίσω ποια ήταν η τελευταία χρονιά που η Ελλάδα κατέγραψε πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών: Το 1943. Ουδέν σχόλιο περαιτέρω...
2. Το πρωτογενές πλεόνασμα οδηγεί τη χώρα στη σταθεροποίηση.
Βασικοί κανόνες οικονομικής καταδεικνύουν πως μια οικονομία που τελεί υπό ύφεση και στην οποία η τραπεζική πίστη έχει εξαφανιστεί απαιτεί από το κράτος να έχει πρωτογενές έλλειμμα, ώστε ο δημόσιος τομέας να υποστηρίζει τον ιδιωτικό με δημόσιες επενδύσεις, ωσότου ο τελευταίος ανακάμψει. Με το να ξεζουμίζει το κράτος τον ιδιωτικό τομέα (αυτό σημαίνει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα) εν μέσω κρίσης, ενισχύει την ύφεση.
Θα μου πείτε (πολύ σωστά): Δεδομένου όμως ότι το κράτος δεν έχει πρόσβαση σε πόρους (λόγω της συμμετοχής στην ευρωζώνη), δεν θα πρέπει να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό του; Έτσι είναι. Δεν έχει επιλογή η κυβέρνηση των Αθηνών, αντιμέτωπη με μια αδυσώπητη τρόικα, από το να τον ισοσκελίσει και να προσπαθήσει να παράξει ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα. Για ποιο λόγο όμως, δεδομένου ότι από αυτό το πλεόνασμα είναι αδύνατο να αποπληρώσει τα δάνειά του;
Ο λόγος που έχει σημασία να παραχθεί το πρωτογενές πλεόνασμα, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, είναι για να χρησιμοποιηθεί ως διαπραγματευτικό χαρτί σε μια σκληρή κόντρα με την τρόικα – με την Αθήνα να στέλνει την τρόικα σπίτι της ωσότου αρχίσει η ουσιαστική διαπραγμάτευση για το βαθύ κούρεμα του χρέους και την αλλαγή του καθεστώτος που διέπουν τις τράπεζες. Όμως αυτό καθαυτό το πρωτογενές πλεόνασμα σε μια φθίνουσα οικονομία όχι μόνο δεν σταθεροποιεί την οικονομία, αλλά την στέλνει με μεγαλύτερη ταχύτητα προς τον βυθό.
3. Η έξοδος στις αγορές θα είναι επιτυχία και θα σηματοδοτήσει την ανάκαμψη.
Όσο το δημόσιο είναι πτωχευμένο, δεν πρέπει να δανειστεί ούτε μια δεκάρα! Από κανέναν! Η κυβέρνηση πρέπει να χρησιμοποιήσει το πρωτογενές πλεόνασμα ώστε να αντισταθεί σε κάθε πίεση για νέο δανεισμό ωσότου το δημόσιο χρέος καταστεί βιώσιμο – κάτι που απαιτεί κάποια μορφή βαθιού κουρέματος.
Η έξοδος στις αγορές σημαίνει νέο δανεισμό. Αν αυτό γίνει πριν το κούρεμα του χρέους και την άρση των υφεσιακών πολιτικών, ο νέος δανεισμός από τις αγορές θα πρέπει να σημάνει εθνικό πένθος – αντί για τυμπανοκρουσίες και γιορτές.
4. Το επόμενο μνημόνιο θα προβλέπει πολύ μικρό νέο δανεισμό, κάτι που επιβεβαιώνει ότι βρισκόμαστε στον δρόμο τον καλό.
Σε καμία περίπτωση. Το γερμανικό σχέδιο για το επόμενο μνημόνιο (το οποίο θα ονομάσουν, για λόγους μάρκετινγκ, κάπως αλλιώς) είναι να χρηματοδοτηθεί η Ελλάδα από ιδιώτες (από τις αγορές ομολόγων) υπό την εγγύηση-απειλή της ΕΚΤ προς τους ιδιώτες ότι, αν τα επιτόκια ξεπεράσουν ένα συγκεκριμένο όριο (περί το 4% με 5%), η ΕΚΤ θα παρέμβει. Κάτι τέτοιο θα συνεχίσει το καταστροφικό έργο των πρώτων δύο μνημονίων.
Όπως έγραφα στο (3) πιο πάνω, δεν έχει σημασία από ποιον δανειζόμαστε (αγορές ή τρόικα), ούτε με πόσο επιτόκιο, εφόσον το χρέος μας παραμένει μη βιώσιμο, η οικονομία υφεσιακή και η τραπεζική πίστη ανύπαρκτη. Σκεφτείτε το διαφορετικά: Αν τα δανεικά του μνημονίου 2, τα 160 δισ. ευρώ, τα είχαμε δανειστεί από ιδιώτες (με τη διαμεσολάβηση της ΕΚΤ), θα είχε καμία διαφορά; Καμία απολύτως.
Αυτό που μετρά είναι η βιωσιμότητα του προγράμματος. Δυστυχώς, αν δεν διαπραγματευτούμε υπό την απειλή της μη συμμόρφωσης, το μνημόνιο 3 θα είναι το ίδιο παράλογο με τα μνημόνια 1 & 2. Κι ας χρηματοδοτηθεί από τις αγορές (υπό την υψηλή επίβλεψη της ΕΚΤ).
5. Η συμφωνία της τραπεζικής ευρωπαϊκής ενοποίησης θα σημάνει το τέλος του κινδύνου για τις καταθέσεις και θα θωρακίσει τις τράπεζες.
Το αντίθετο. Μια σωστή και πραγματική τραπεζική ενοποίηση θα ήταν ό,τι καλύτερο. Θα έκοβε τον ομφάλιο λώρο της αλληλεξάρτησης πτωχευμένων κρατών της ευρωζώνης και πτωχευμένων τραπεζών που λειτουργούν στην επικράτειά τους. Δυστυχώς, η λεγόμενη τραπεζική ενοποίηση που συμφώνησαν οι ηγέτες μας επιτυγχάνει ακριβώς το αντίθετο: Ενισχύει την εξάρτηση των πτωχευμένων τραπεζών από το πτωχευμένο κράτος. Ουσιαστικά πρόκειται για περαιτέρω εθνικοποίηση των τραπεζικών συστημάτων υπό κοινούς κανόνες για το τι θα γίνει σε περίπτωση τραπεζικών καταρρεύσεων.
Πιο συγκεκριμένα, έστω ότι (όπως αυτή την εβδομάδα στην Ελλάδα με τις ανακοινώσεις της Blackrock για Εθνική και Eurobank) οι ελεγκτές της ΕΚΤ βρίσκουν πως μια τράπεζα στην Ελλάδα έχει νέα μαύρη τρύπα, π.χ. 10 δισ. ευρώ. Τι προβλέπει το σύμφωνο της δήθεν τραπεζικής ευρωπαϊκής ενοποίησης; Εν πολλοίς, προβλέπει εφαρμογή του κυπριακού μοντέλου: Το ελληνικό δημόσιο θα κληθεί να καλύψει τη μαύρη τρύπα.
Αν δεν έχει (που δεν θα έχει), θα πρέπει να συνεισφέρει περί τα 2 δισ. στην εν λόγω τράπεζα (αφού τα δανειστεί από την Ευρώπη) και, κατόπιν, τα υπόλοιπα 18 δισ. θα βρεθούν από τον αφανισμό των μικρομετόχων της τράπεζας και, κατόπιν, το κούρεμα των καταθέσεων άνω των 100 χιλιάδων. Πιστεύεις, αγαπητέ αναγνώστη, ότι πρόκειται για μια συμφωνία που βοηθά στο ξεπέρασμα της τραπεζικής κρίσης της χώρας; Μια συμφωνία που ο κ. Στουρνάρας πρέπει να υπερψηφίσει στο πλαίσιο της ΕΕ; Ή είναι μια συμφωνία-κόλαφος που θα βαθύνει την κρίση και την ανασφάλεια των καταθετών της περιφέρειας;
Γιώργος Καρατζαφέρης: «Μπουρ@έλο η Ν.Δ...»
Ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ., Γιώργος Καρατζαφέρης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, και ερωτηθείς αν θα γύριζε ποτέ στη Ν.Δ., όχι απλά απέκλεισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά απάντησε χαρακτηριστικά, «αγγίζοντας» ή μάλλον ξεπερνώντας τη λέξη πρόκληση:
«Από νεαρός δεν πλήρωσα ποτέ για να πάω με γυναίκα. Δεν θα πάω τώρα στα γεράματα σε μπουρ@έλο...».
Ο Γιώργος Καρατζαφέρης αναφερόμενος στην περίοδο της συμμετοχής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού στον αρχικό σχηματισμό της συγκυβέρνησης έκανε λόγο για πολιτικούς αρχηγούς «παλιανθρώπους», οι οποίοι στην αρχή «απέκλειαν κάθε ενδεχόμενο μείωσης σε μισθούς και συντάξεις ή απολύσεις» όπως είπε.
Ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. εξαπέλυσε δριμεία επίθεση και στον Πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, προσωπικά, χαρακτηρίζοντάς τον ως «άνεργο» σε λίγο καιρό - υπονοώντας πως η Ν.Δ. θα ηττηθεί, τόσο στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές, όσο και τις Ευρωεκλογές.
Τέλος, χαρακτήρισε «υποχρεωτική» επιλογή τον υποψήφιο Περιφερειάρχη Αττικής της Ν.Δ., Γιώργο Κουμουτσάκο, «ο οποίος επελέγη μετά την άρνηση του Ανδρέα Παχατουρίδη» όπως χαρακτηριστικά είπε, ενώ κράτησε «ίσες αποστάσεις» από τους Νικήτα Κακλαμάνη και Άρη Σπηλιωτόπουλο, κληθείς να απαντήσει, ποιόν από τους δύο θα στηρίξει στις Δημοτικές Εκλογές του Μαΐου.
«Από νεαρός δεν πλήρωσα ποτέ για να πάω με γυναίκα. Δεν θα πάω τώρα στα γεράματα σε μπουρ@έλο...».
Ο Γιώργος Καρατζαφέρης αναφερόμενος στην περίοδο της συμμετοχής του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού στον αρχικό σχηματισμό της συγκυβέρνησης έκανε λόγο για πολιτικούς αρχηγούς «παλιανθρώπους», οι οποίοι στην αρχή «απέκλειαν κάθε ενδεχόμενο μείωσης σε μισθούς και συντάξεις ή απολύσεις» όπως είπε.
Ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. εξαπέλυσε δριμεία επίθεση και στον Πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, προσωπικά, χαρακτηρίζοντάς τον ως «άνεργο» σε λίγο καιρό - υπονοώντας πως η Ν.Δ. θα ηττηθεί, τόσο στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές, όσο και τις Ευρωεκλογές.
Τέλος, χαρακτήρισε «υποχρεωτική» επιλογή τον υποψήφιο Περιφερειάρχη Αττικής της Ν.Δ., Γιώργο Κουμουτσάκο, «ο οποίος επελέγη μετά την άρνηση του Ανδρέα Παχατουρίδη» όπως χαρακτηριστικά είπε, ενώ κράτησε «ίσες αποστάσεις» από τους Νικήτα Κακλαμάνη και Άρη Σπηλιωτόπουλο, κληθείς να απαντήσει, ποιόν από τους δύο θα στηρίξει στις Δημοτικές Εκλογές του Μαΐου.
epoli.gr
Ο πρέσβης των ΗΠΑ την ώρα που ακρωτηριάζεται από τους ισλαμοφασίστες της Κλίντον. Ακόμα δεν κατάλαβες γιατί (και) τα παγκόσμια ΜΜ”Ε” σε γεμίζουν φούμαρα;
Ο McCaine με τους ισλαμοφασίστες στην Συρία
Αποσιώπησαν τα βασανιστήρια του....Αμερικανού πρεσβη όπως ακριβώς αποσιωπούν την δολοφονία παιδιών στην Συρία. Ποιοί; Οι ίδιοι που θέλουν να απελευθερωσουν και την Ουκρανία.
Η φωτογραφία φρίκης που δείχνει πως οι εκλεκτοί της δύσης βασάνισαν βάναυσα τον πρέσβη των ΗΠΑ πριν τον δολοφονήσουν. Είναι οι ίδιο που πριν λίγο καιρό δολοφόνησαν 7 χριστιανούς σε απόλυτη σιωπή από τα δυτικά ΜΜ”Ε”.
Είναι οι ίδιοι που τώρα δρουν στην Ουκρανία πάλι υπο τις διαταγές της συμμορίας της Κλίντον.
Αυτοί είναι που έχουν το θράσος να μιλούν για βαρβαρότητα…
Ακόμα δεν κατάλαβες γιατί (και) τα παγκόσμια ΜΜ”Ε” σε γεμίζουν φούμαρα;
πηγή
Αποσιώπησαν τα βασανιστήρια του....Αμερικανού πρεσβη όπως ακριβώς αποσιωπούν την δολοφονία παιδιών στην Συρία. Ποιοί; Οι ίδιοι που θέλουν να απελευθερωσουν και την Ουκρανία.
Η φωτογραφία φρίκης που δείχνει πως οι εκλεκτοί της δύσης βασάνισαν βάναυσα τον πρέσβη των ΗΠΑ πριν τον δολοφονήσουν. Είναι οι ίδιο που πριν λίγο καιρό δολοφόνησαν 7 χριστιανούς σε απόλυτη σιωπή από τα δυτικά ΜΜ”Ε”.
Είναι οι ίδιοι που τώρα δρουν στην Ουκρανία πάλι υπο τις διαταγές της συμμορίας της Κλίντον.
Αυτοί είναι που έχουν το θράσος να μιλούν για βαρβαρότητα…
Ακόμα δεν κατάλαβες γιατί (και) τα παγκόσμια ΜΜ”Ε” σε γεμίζουν φούμαρα;
πηγή
"ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ".... ΔΙΚΑΙΩΣ ΤΟ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ Κ@ΛΟΠΑΝΟ!!! ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΓΙΑΤΙ....
Συνταγματογνωσία:
….
ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ:
Με πλειοψηφία 151 βουλευτών αλλάζουν τα σύνορα της χώρας. Άρθρο: 27 Παράγραφος 1.
Με πλειοψηφία 151 βουλευτών ξένα στρατεύματα εγκαθίσταται στη χώρα. Άρθρο: 27 Παράγραφος 2.
Με πλειοψηφία 180 βουλευτών εκχωρούνται συνταγματικές αρμοδιότητες
σε διεθνή όργανα. Άρθρο: 28 Παράγραφος 2
Με πλειοψηφία 151 βουλευτών γίνεται περιορισμός της εθνικής κυριαρχίας. Άρθρο: 28 Παράγραφος 3.
Απαγορεύεται πρόταση νόμων από τους πολίτες που δεν είναι Βουλευτές ήμέλη της κυβέρνησης. Άρθρο: 73 Παράγραφος 1.
Απαγορεύονται δημοψηφίσματα με πρωτοβουλία πολιτών. Άρθρο: 44 Παράγραφος 2.
Απαγορεύονται δημοψηφίσματα για νόμους που έχουν ήδη ψηφιστεί και αφορούν δημοσιονομικά θέματα. Άρθρο: 44 Παράγραφος 2.
Μόνο η Βουλή αναθεωρεί το Σύνταγμα. Άρθρο: 110 Παράγραφος 2.
Η αστυνομία μπορεί να απαγορεύσει τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις. Άρθρο 11. Παράγραφος 2.
Η Βουλή με πλειοψηφία 180 βουλευτών κηρύσσει κατάσταση πολιορκίας και
αναστέλλει άρθρα του Συντάγματος που αφορούν ατομικά δικαιώματα. Άρθρο 48. Παράγραφοι 1,6.
Η κάθε κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει όπως θέλει το σύστημα κοινωνικής
ασφάλισης. Άρθρο 22. Παράγραφος 5.
Η κάθε κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει όπως θέλει τον εκλογικό νόμο. Άρθρο 54 Παράγραφος 1.
Η κάθε κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει όπως θέλει το νόμισμα της χώρας. Άρθρο 80. Παράγραφος 2.
Η κυβέρνηση επιλέγει τους προέδρους και αντιπροέδρους του
Συμβουλίου Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου. Άρθρο: 90 Παράγραφος 5.
Η κυβέρνηση μπορεί να προσβάλλει τις προαγωγές,τοποθετήσεις,
μεταθέσεις, αποσπάσεις και μετατάξεις των δικαστικών λειτουργών. Άρθρο: 90 Παράγραφος 3.
Μόνο η Βουλή αποφασίζει για τη δίωξη των Βουλευτών. Άρθρο 61 Παράγραφος 2. Άρθρο 62 Παράγραφος 1.
Μόνο η Βουλή αποφασίζει για τη δίωξη μελών της κυβέρνησης ή όσων στο
παρελθόν διετέλεσαν μέλη της κυβέρνησης. Άρθρο 86 Παράγραφος 1.
Μόνο η Βουλή αποφασίζει για το ύψος των αποδοχών των Βουλευτών. Άρθρο 63 Παράγραφοι 1,2.
Παρέχει ειδική προστασία στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις και στα
κεφάλαια εξωτερικού που εισάγονται στη χώρα μας. Άρθρο 107 Παράγραφος 1.
Δεν προβλέπεται καμία κύρωση σε Βουλευτές που ψήφισαν αντισυνταγματικούς νόμους
Με πλειοψηφία 151 βουλευτών αλλάζουν τα σύνορα της χώρας. Άρθρο: 27 Παράγραφος 1.
Με πλειοψηφία 151 βουλευτών ξένα στρατεύματα εγκαθίσταται στη χώρα. Άρθρο: 27 Παράγραφος 2.
Με πλειοψηφία 180 βουλευτών εκχωρούνται συνταγματικές αρμοδιότητες
σε διεθνή όργανα. Άρθρο: 28 Παράγραφος 2
Με πλειοψηφία 151 βουλευτών γίνεται περιορισμός της εθνικής κυριαρχίας. Άρθρο: 28 Παράγραφος 3.
Απαγορεύεται πρόταση νόμων από τους πολίτες που δεν είναι Βουλευτές ήμέλη της κυβέρνησης. Άρθρο: 73 Παράγραφος 1.
Απαγορεύονται δημοψηφίσματα με πρωτοβουλία πολιτών. Άρθρο: 44 Παράγραφος 2.
Απαγορεύονται δημοψηφίσματα για νόμους που έχουν ήδη ψηφιστεί και αφορούν δημοσιονομικά θέματα. Άρθρο: 44 Παράγραφος 2.
Μόνο η Βουλή αναθεωρεί το Σύνταγμα. Άρθρο: 110 Παράγραφος 2.
Η αστυνομία μπορεί να απαγορεύσει τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις. Άρθρο 11. Παράγραφος 2.
Η Βουλή με πλειοψηφία 180 βουλευτών κηρύσσει κατάσταση πολιορκίας και
αναστέλλει άρθρα του Συντάγματος που αφορούν ατομικά δικαιώματα. Άρθρο 48. Παράγραφοι 1,6.
Η κάθε κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει όπως θέλει το σύστημα κοινωνικής
ασφάλισης. Άρθρο 22. Παράγραφος 5.
Η κάθε κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει όπως θέλει τον εκλογικό νόμο. Άρθρο 54 Παράγραφος 1.
Η κάθε κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει όπως θέλει το νόμισμα της χώρας. Άρθρο 80. Παράγραφος 2.
Η κυβέρνηση επιλέγει τους προέδρους και αντιπροέδρους του
Συμβουλίου Επικρατείας, Αρείου Πάγου και Ελεγκτικού Συνεδρίου. Άρθρο: 90 Παράγραφος 5.
Η κυβέρνηση μπορεί να προσβάλλει τις προαγωγές,τοποθετήσεις,
μεταθέσεις, αποσπάσεις και μετατάξεις των δικαστικών λειτουργών. Άρθρο: 90 Παράγραφος 3.
Μόνο η Βουλή αποφασίζει για τη δίωξη των Βουλευτών. Άρθρο 61 Παράγραφος 2. Άρθρο 62 Παράγραφος 1.
Μόνο η Βουλή αποφασίζει για τη δίωξη μελών της κυβέρνησης ή όσων στο
παρελθόν διετέλεσαν μέλη της κυβέρνησης. Άρθρο 86 Παράγραφος 1.
Μόνο η Βουλή αποφασίζει για το ύψος των αποδοχών των Βουλευτών. Άρθρο 63 Παράγραφοι 1,2.
Παρέχει ειδική προστασία στις ναυτιλιακές επιχειρήσεις και στα
κεφάλαια εξωτερικού που εισάγονται στη χώρα μας. Άρθρο 107 Παράγραφος 1.
Δεν προβλέπεται καμία κύρωση σε Βουλευτές που ψήφισαν αντισυνταγματικούς νόμους
Δείτε το Σύνταγμα της Ελλάδος στην ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων: http://www.hellenicparliament.gr/Vouli-ton-Ellinon/To-Politevma/Syntagma/
ΣΟΡΥ….ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΜΑΣ ΚΟΡΟΙΔΕΨΑΝ
ΠΗΓΗ
Γ@μώ το Ναζισμό σας!
Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου
Γερμανοναζιστές, τσόγλανοι, προδότες με ταυτότητα, εγκληματίες ανθρώπων και συνειδήσεων. Δεν πάει άλλο να κρατάμε εμείς τα λόγια μας όταν τέτοιου είδους καθάρματα έχουν τη νομιμότητα να κάνουν κολιγιές με τύπους όπως ο ναζιστής Σουλτς.
Εμείς να δεχόμαστε όλες τις συνέπειες αυτής της Κατοχής, εμείς να σφαγιαζόμαστε άνανδρα, εμείς να τα χάνουμε όλα και από πάνω πρέπει να μην κρίνουμε τον Κουρέλη, Λοβέρδο, Ελιές, Σημίτη, Βενιζέλο και όλα των καθίκια που απαρτίζουν την κομματική τους μερίδα όταν ναζιστοπροσκυνούν τον εθνικοσοσιαλιστή ναζιστή Γερμαναρά Σουλτς.
Φτου κακά στην γλώσσα μου, σοβαροφανή Ελληνάρα μου, διότι ακούγονται άσχημα οι χαρακτηρισμοί σε όλη την τσογλαναρία που γερμανοπροσκυνάει αλλά πρέπει να είναι ευτυχισμένα όλα αυτά τα σαπάκια διότι το μοναδικό μέσο αντίστασης είναι η γλώσσα μας. Οποιαδήποτε άλλη φυσική και δικαιολογημένη αντίσταση είναι από τους δικούς ΤΟΥΣ νόμους προχαρακτηρισμένη ως χτύπημα κατά της δημοκρατίας ΤΟΥΣ.
Ακούγεται άσχημα και μπορεί να τιμωρείται κιόλας η ελληνικότατη έκφραση “Μαλάκας” όταν αναφέρεσαι σε αυτά τα καθάρματα, αλλά το ότι αυτοί σε θεωρούν μαλάκα σκοτώνοντάς σε είναι νόμιμο άρα ηθικό.
“Όποιος με στηρίζει ας πάρει μέρος στην Ελιά γιατί είναι καλό να ενωθούν οι δυνάμεις της Αριστεράς”, είπε ο ναζιστής Σουλτς ετοιμάζοντας την λίστα ονομάτων για όσους δεν τον στηρίζουν.
Στέρεψαν οι ελληνικές λέξεις για να του απαντήσεις.
Μόνο μία μένει: “ΕΙΣΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ”.
Αριστεροί και Σουλτς αγκαλιά κι αυτοί για να σε σώσουν.
Άραγε ποιος τελικά είναι ο μαλάκας;
Φτιάχνουν το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, σας προτρέπει να τούς ακολουθήσετε. Τουλάχιστον ο Χίτλερ με το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα έταζε και δουλειές.
Είναι δύσκολο να γίνεις Χίτλερ στην θέση του Χίτλερ αλλά καλά το πάει το γράμμα το παλικάρι Σουλτς. Από τον Εθνικοσοσιαλισμό στον Ευρωσοσιαλισμό, να χαρούν και οι Συριζαίοι (οι δήθεν αντίπαλοι του Σουλτς) διότι τα σύνορα καταργούνται και το γεωσύστημα που αποκαλείται Ελλάδα θα προσαρτιστεί αμέσως στην Ομοσπονδία της Νεοναζιστικής Ευρώπης.
Ως παλαμακιστής των ανωτέρων σουργέλων δεν μπορεί να μην είμαι μαλάκας ακούγοντας τοναζιστικό γερμανικό δικαστήριο ότι το ελληνικό δημόσιο πρέπει να αποζημιώσει τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης για την καταναγκαστική εργασία τους, με το αιτιολογικό ότι τα καταναγκαστικά έργα που πέθαιναν Θεσσαλονικιούς Εβραίους έγιναν στην Ελλάδα και όχι στην Γερμανία. Έμεινε έργο πίσω ναζιστικό που το εκμεταλλεύτηκαν οι Έλληνες όταν αποχώρισαν οι Ναζιστές από την χώρα.
Ναι, είμαι μαλάκας και μάλιστα χοντρομαλάκας, γιατί μεθαύριο που θα ζητήσουν οι Γερμανοί αποζημιώσεις για τα σαμποτάζ των Ελλήνων ανταρτών κατά την διάρκεια της πρώτης Κατοχής, πάλι θα τρέχω ως μαλάκας να παλαμακίζω τον Σουλτς και την “ελληνική” ναζιστοπαρέα του. Γιατίαποζημιώσεις θα δοθούν αλλά όχι από την Γερμανία προς την Ελλάδα αλλά το αντίστροφο. Να μην ξεχνάμε ότι την ζημιά που έπαθαν οι Γερμανοί από το αντάρτικο στην Ελλάδα ακόμα το φυσάνε και δεν κρυώνει.
Πήγες και ανατίναξες την Γέφυρα του Γοργοπόταμου προξενώντας στον γερμανικό στρατό ζημιές εκατομμυρίων μάρκων;
Ανατίναξες το κτίριο της ΕΣΠΟ;
Έκανες κι άλλες αντιναζιστικές πράξεις;
Τι πήγες κι έκανες ρε Έλληνα;
Ποιος θα τα πληρώσει αυτά;
Θυμηθείτε το, οι Έλληνες του σήμερα. Εκτός κι αν γραφτείτε στην Ελιά του Σουλτς και ως καλοί ναζιστο-υποτακτικοί θα σας εξαιρέσουν τα αφεντικά σας από τον λογαριασμό.
Ποιες συγνώμες της Γερμανίας και μαλακίες;
Δεν πέρασαν δύο μήνες που ο ίδιος ο Σουλτς σε ελληνικό έδαφος καταχειροκροτούμενος από ναζιστοπροδότες έπαιρνε τα χάκια του με την συμφορά των Ελλήνων, λέγοντας ότι όπως έκαναν οι δικοί του γονείς, θυσίες ως θύτες θηριωδιών, πρέπει να κάνουν και οι Έλληνες ως θύματα της νέας θηριωδίας (πατήστε εδώ).
Να τα ξεχάσουμε όλα και να πάμε παρακάτω;
Πολύ θα θέλαμε αλλά η Γερμανική Δικαιοσύνη δεν ξεχνάει και το απέδειξε με την απόφασή της για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης. Δεν ξεχνάνε ποτέ και τίποτε και αυτό που ξεκίνησαν με τον Α' παγκόσμιο Πόλεμο θα το κάνουν κι ας έχουν θύματα Έλληνες, εκτός από αυτούς που θα γραφούν σε λίστες Σουλτς, Τσίπρα και κάθε ευρωναζιστή.
Όσους δεν τους προσκυνήσουν θα τους λιώσουν μέχρι τον τελευταίο. Δεν αλλάζει το κύτταρο του ναζιστή και του γερμανοτσολιά ό,τι χρώμα σημαίας και αν κουβαλάνε.
Μπορεί να μας έμεινε μοναδικό όπλο η γλώσσα, αλλά δεν ισχύει το παλιό “η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει”. Οι λίγοι που ακόμη την χρησιμοποιούν ως πρέπει, θα την χάσουν “νόμιμα και ηθικά” και οι πολλοί που την χρησιμοποιούν για να γλύφουν ναζιστομαλάκες θα έχουν την τύχη που έχει κάθε γλυφτρόνι προδότης. Κι αν δεν καταλαβαίνουν το υπονοούμενο ας ανατρέξουν στις απώλειες του γενεαλογικού τους δέντρου.
Πηγή "Στον Τοίχο" μέσω kostasxan
SUCCESS STORY: ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΑΠΟΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΥ
ΜΕΙΩΣΗ 4,3% ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ, -1,1% Ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ ΤΟΝ ΦΛΕΒΑΡΗ
Η σημαντική μείωση των εξαγωγών τον Ιανουάριο του 2014, στο πλαίσιο ενός κλιμακούμενου, μήνα με το μήνα, περιορισμούτους, είναι ιδιαιτέρως ανησυχητική για την περαιτέρω πορεία της οικονομίας, ανησυχία η οποία δεν μπορεί να καταπραϋνθεί από την ακόμα μεγαλύτερη μείωση των εισαγωγών.
Η περαιτέρω αποδυνάμωση της ήδη ισχνότατης εξαγωγικής δυναμικής της ελληνικής οικονομίας, σε φάση, μάλιστα, αποπληθωρισμού, υποδηλώνει μια πορεία συνεχούς οικονομικής υποβάθμισης, μέχρι καταρρεύσεως, η οποία διαψεύδει παταγωδώς τα επίπλαστα success story.
Την ίδια ώρα, ο δείκτης τιμών καταναλωτή υποχώρησε κατά 1,1% το Φλεβάρη, φτάνοντας τοδωδέκατo μήνα συνεχούς μείωσης, πράγμα που μπορεί να συνιστά μια μικρή ανακούφιση για τους καταναλωτές, αλλά ως φαινόμενο (αποπληθωρισμός) επιδεινώνει τις υφεσιακές τάσεις στην οικονομία καιενισχύει (ποσοστιαία) το βάρος του δημόσιου και ιδιωτικού χρέους.
Η θλιβερή αποτυχία των μνημονιακών προγραμμάτων προκαλεί όλο και μεγαλύτερες και πιοεπικίνδυνες αρνητικές παρενέργειες.
«Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ»
Η Iskra παραθέτει στη συνέχεια, χωρίς κρίσεις και σχόλια, σχετικά ρεπορτάζ από διάφορες ιστοσελίδες.
ΜΕΙΩΣΗ 4,3% ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ
Μείωση 4,3% κατέγραψαν οι ελληνικές εξαγωγές τον Ιανουάριο, ενώ οι εισαγωγές σημείωσαν μείωση 9,4%.
Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή η συνολική αξία των εξαγωγών - αποστολών τον Ιανουάριο 2014 ανήλθε στο ποσό των 2,12 δισ. ευρώ έναντι 2,22 δισ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2013, παρουσιάζοντας μείωση 4,3%. Αντίστοιχα, η μεταβολή χωρίς τα πετρελαιοειδή παρουσίασε μείωση κατά4,3%.
Η συνολική αξία των εξαγωγών - αποστολών κατά το δωδεκάμηνο Φεβρουαρίου 2013 - Ιανουαρίου 2014 παρουσίασε μείωση 1,6% σε σύγκριση με το αντίστοιχο δωδεκάμηνο Φεβρουαρίου 2012 - Ιανουαρίου 2013.
Η συνολική αξία των εισαγωγών - αφίξεων τον Ιανουάριο 2014 ανήλθε στο ποσό των 3,75 δισ. ευρώ, έναντι 4,14 δισ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2013, παρουσιάζοντας μείωση 9,4%. Αντίστοιχα η μεταβολή χωρίς τα πετρελαιοειδή παρουσίασε μείωση κατά 3,3%.
Η συνολική αξία των εισαγωγών - αφίξεων κατά το δωδεκάμηνο Φεβρουαρίου 2013 - Ιανουαρίου 2014 παρουσίασε μείωση 6,5% σε σύγκριση με το αντίστοιχο δωδεκάμηνο Φεβρουαρίου 2012 -Ιανουαρίου 2013.
ΣΤΟ -1,1% Ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ
Κατά 1,1% υποχώρησε το Φεβρουάριο ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή, από -1,5% τον Ιανουάριο, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.
Σημειώνεται ότι πρόκειται για τον δωδέκατο συνεχόμενο μήνα μείωσης του πληθωρισμού, με σημαντικές πιέσεις στις τιμές στέγασης, μεταφορών, εκπαίδευσης και αναψυχής.
Ειδικότερα, από το Δείκτη του Φεβρουαρίου 2013 προκύπτει μείωση 1,1%, έναντι αύξησης 0,1%, που σημειώθηκε κατά την ίδια σύγκριση του έτους 2013 προς το 2012.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, ο Γενικός Δείκτης κατά το μήνα Φεβρουάριο 2014 σε σύγκριση με τον Ιανουάριο 2014, παρουσίασε μείωση 1,3%, έναντι μείωσης 1,6%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του προηγούμενου έτους.
Παράλληλα, ο μέσος Δείκτης του δωδεκαμήνου Μαρτίου 2013-Φεβρουαρίου 2014 σε σύγκριση προς τον ίδιο Δείκτη του δωδεκαμήνου Μαρτίου 2012-Φεβρουαρίου 2013 παρουσίασε μείωση 1,2%, έναντι αύξησης 1,2%, που σημειώθηκε κατά το αντίστοιχο προηγούμενο δωδεκάμηνο.
Η μείωση του Γενικού Δείκτη Τιμών Καταναλωτή κατά 1,3% το μήνα Φεβρουάριο 2014 σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη του Ιανουαρίου 2014, προήλθε από τις ακόλουθες μεταβολές:
1. Από τις μειώσεις των δεικτών:
- Κατά 0,6% της ομάδας «Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών στα νωπά λαχανικά και στο νωπό αρνί και κατσίκι. Μέρος της μείωσης αυτής αντισταθμίστηκε από την αύξηση των τιμών στα νωπά ψάρια.
- Κατά 18,8% της ομάδας «Ένδυση και Υπόδηση», λόγω των γενικών χειμερινών εκπτώσεων.
- Κατά 0,1% της ομάδας «Στέγαση», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών στα ενοίκια κατοικιών.
- Κατά 2,4% της ομάδας «Διαρκή αγαθά-Είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες», λόγω των γενικών χειμερινών εκπτώσεων.
- Κατά 1,0% της ομάδας «Άλλα αγαθά και υπηρεσίες», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών των ειδών ατομικής φροντίδας και των τιμών των ειδών ταξιδίου-είδη καπνιστού-λοιπών προσωπικών ειδών, εξαιτίας των γενικών χειμερινών εκπτώσεων.
2. Από τις αυξήσεις των δεικτών:
- Κατά 0,4% της ομάδας «Αλκοολούχα ποτά και καπνός», λόγω αύξησης κυρίως των τιμών των τσιγάρων.
- Κατά 0,5% της ομάδας «Μεταφορές», λόγω αύξησης κυρίως των τιμών των καυσίμων αυτοκινήτου (βενζίνη),των διοδίων και των αεροπορικών εισιτηρίων. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από την μείωση των τιμών των αυτοκινήτων.
Η μείωση του Γενικού Δείκτη Τιμών Καταναλωτή κατά 1,1% το μήνα Φεβρουάριο 2014 σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη του Φεβρουαρίου 2013, προήλθε από τις ακόλουθες μεταβολές:
1. Από τις μειώσεις των δεικτών:
- Κατά 1,3% της ομάδας «Διατροφή και μη αλκοολούχα ποτά», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών στα νωπά λαχανικά, νωπά φρούτα, νωπές πατάτες, δημητριακά και παρασκευάσματα, νωπά πουλερικά, αρνί και κατσίκι (νωπά) και αναψυκτικά. Μέρος της μείωσης αυτής αντισταθμίστηκε από τη αύξηση των τιμών στα γαλακτοκομικά και αυγά, νωπό μοσχάρι και ελαιόλαδο.
- Κατά 2,9% της ομάδας «Ένδυση και υπόδηση», λόγω μείωσης των τιμών στα είδη ένδυσης και υπόδησης.
- Κατά 2,2% της ομάδας «Στέγαση», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών των ενοικίων κατοικιών, των υπηρεσιών επισκευής και συντήρησης κατοικίας και του πετρελαίου θέρμανσης. Μέρος της μείωσης αυτής αντισταθμίστηκε από την αύξηση των τιμών στον ηλεκτρισμό.
- Κατά 0,2% της ομάδας «Διαρκή αγαθά – Είδη νοικοκυριού και υπηρεσίες», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών στα είδη: έπιπλα-καλύμματα δαπέδου, οικιακές συσκευές, είδη άμεσης κατανάλωσης νοικοκυριού, οικιακές υπηρεσίες.
- Κατά 3,4% της ομάδας «Μεταφορές», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών των αυτοκινήτων, των καυσίμων αυτοκινήτου (βενζίνης). Μέρος της μείωσης αυτής αντισταθμίστηκε από την αύξηση των τιμών στα διόδια και στα εισιτήρια αεροπλάνων.
- Κατά 2,9% της ομάδας «Αναψυχή – Πολιτιστικές δραστηριότητες», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών του οπτικοακουστικού εξοπλισμού-υπολογιστών, των ειδών και υπηρεσιών αναψυχής, των βιβλίων και του πακέτου διακοπών.
- Κατά 3,9% της ομάδας «Εκπαίδευση», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών στα δίδακτρα ιδιωτικών σχολείων, ξένων γλωσσών, φροντιστηρίων και ΙΕΚ.
- Κατά 2,7% της ομάδας «Ξενοδοχεία-Καφέ-Εστιατόρια», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών των εστιατορίων-ζαχαροπλαστείων-καφενείων-κυλικείων και των ξενοδοχείων.
- Κατά 4,1% της ομάδας «Άλλα αγαθά και υπηρεσίες», λόγω μείωσης κυρίως των τιμών των κουρείων-κομμωτηρίων, των ειδών ατομικής φροντίδας, των προσωπικών ειδών και των ασφαλίστρων μεταφορών.
2. Από τις αυξήσεις των δεικτών:
- Κατά 2% της ομάδας «Αλκοολούχα ποτά και καπνός», λόγω αύξησης κυρίως των τιμών των τσιγάρων. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση των τιμών στις μπύρες.
- Κατά 1,7% της ομάδας «Υγεία», λόγω αύξησης κυρίως της συμμετοχής των καταναλωτών στις λιανικές τιμές των φαρμάκων. Μέρος της αύξησης αυτής αντισταθμίστηκε από τη μείωση των τιμών στις ιατρικές, οδοντιατρικές, παραϊατρικές υπηρεσίες.
O Εναρμονισμένoς Δείκτης Τιμών Καταναλωτή (ΕνΔΤΚ) του μηνός Φεβρουαρίου 2014 σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη του Φεβρουαρίου 2013 παρουσίασε μείωση 0,9%, έναντι αύξησης 0,1% που σημειώθηκε κατά την ίδια σύγκριση του έτους 2013 προς το 2012.
Ο ΕνΔΤΚ κατά το μήνα Φεβρουάριο 2014 σε σύγκριση με τον Ιανουάριο 2014 παρουσίασε μείωση 1,1%, έναντι μείωσης 1,6%, που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του προηγούμενου έτους.
Ο μέσος ΕνΔΤΚ του δωδεκαμήνου Μαρτίου 2013-Φεβρουαρίου 2014 σε σύγκριση προς τον ίδιο Δείκτη του δωδεκαμήνου Μαρτίου 2012-Φεβρουαρίου 2013 παρουσίασε μείωση 1,1%, έναντι αύξησης 0,7%, που σημειώθηκε από τη σύγκριση των αντίστοιχων προηγούμενων δωδεκαμήνων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










