Το παρασκήνιο της μάχης των αγωγών

Οι αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν είναι απλοί χαλύβδινοι σωλήνες που μεταφέρουν ενέργεια από το ένα μέρος στο άλλο. Είναι πολύ ακριβές υποδομές με ιστορία που βρίθει πολιτικών αμφισβητήσεων, διαμαχών και αντιπαλοτήτων αναφορικά με τις τιμές και την πρόσβαση...

«Η πολιτική των αγωγών» είναι τρόπος ζωής για πολλές περιοχές του πλανήτη, από το Πακιστάν και την Ινδία μέχρι τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη.

Η ηπειρωτική Ευρώπη εδώ και καιρό προσπαθεί να διαφοροποιήσει τις ενεργειακές της πηγές ώστε να απεξαρτηθεί από τη Ρωσία και να ενισχύσει την ασφάλεια της προσφοράς ενέργειας. Η πρόοδος στα σχέδια για την ανάπτυξη ενός «νότιου αγωγού» από την Κασπία Θάλασσα μέσω της Τουρκίας προς την Ευρώπη έθεσε ξανά επί τάπητος τις ενεργειακές ανάγκες της Γηραιάς Ηπείρου. Αυτό το καλοκαίρι, μετά από μία δεκαετία σχεδιασμού, η κοινοπραξία που ηγείται από την ΒΡ για την ανάπτυξη του κοιτάσματος Shaz Deniz II στην Κασπία Θάλασσα του Αζερμπαϊτζάν επέλεξε τονTrans Adriatic Pipeline για την αρχική μεταφορά 10 δισ. κυβικών μέτρων αερίου ετησίως. Ο αγωγός θα ξεκινά κοντά στα ελληνο-τουρκικά σύνορα, θα διασχίζει την Ελλάδα, την Αλβανία και την Αδριατική Θάλασσα προς τη νότιο Ιταλία.

Η μεταφορά του φυσικού αερίου έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2019 και θα είναι η πρώτη φορά που θα υπάρχει σαφής και καθαρή οδός για το αέριο της Κασπίας προς τους Ευρωπαίους καταναλωτές,αποφεύγοντας τη Ρωσία. Ακόμη και εάν ο αρχικός όγκος μεταφερόμενου αερίου είναι μόλις 2% της συνολικής ευρωπαϊκής ζήτησης – η Ρωσία θα προσφέρει 15πλάσια ποσότητα φέτος – οι υποστηρικτές αυτού του σχεδίου επισημαίνουν ότι είναι μόλις η αρχή.

«Οι αγωγοί θα είναι κλιμακούμενοι και κατά συνέπεια θα αυξήσουν σημαντικά τον όγκο προσφοράς αερίου και από άλλα κοιτάσματα επίσης» δήλωσε ο Günther Oettinger,αρμόδιος επίτροπος της ΕΕ για θέματα ενέργειας μιλώντας σε συνέδριο στην Ουάσινγκτον τον Ιούλιο και συμπλήρωσε: «Εκτιμώ ότι το Αζερμπαϊτζάν μαζί με άλλες χώρες στην περιοχή της Κασπίας, θα μας προμηθεύουν τουλάχιστον 30 δισ. κυβικά μέτρα μέχρι το 2025».

Αυτές οι τόσο αισιόδοξες εκτιμήσεις παρακίνησαν ορισμένους παρατηρητές της αγοράς να προβλέψουν ότι η Ρωσία – η οποία αντιστοιχεί περίπου στο 30% των ευρωπαϊκών εισαγωγών αερίου – θα παλέψει για να διατηρήσει το μερίδιο της αγοράς που κατέχει και τονίζουν πως το σχέδιό της να κατασκευάσει τον South Stream, τον αγωγό που θα περνά κάτω από τη Μαύρη Θάλασσα, είναι το εναρκτήριο λάκτισμα στη μάχη.

Το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών της Ρωσίας προς την Ευρώπη εδώ και καιρό μεταφέρεται δια θαλάσσης από την Ουκρανία. Όμως, το 2006 και το 2009, οι δύο χώρες μέσα στο βαρύ χειμώνα ενεπλάκησαν σε διαμάχη με αποτέλεσμα να υπάρξει διακοπή της παροχής φυσικού αερίου που δημιούργησε και μετέπειτα προβλήματα.

Ο South Stream θα παρακάμπτει την Ουκρανία «βάσει του ευρωπαϊκού στόχου για ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας» υποστηρίζει η ιστοσελίδα του South Stream κάνοντας επίσης λόγο για ένα «έργο – κλειδί εντός της στρατηγικής για τη διαφοροποίηση των οδών φυσικού αερίου προς την ΕΕ».

Η εταιρεία South Stream που είναι υπεύθυνη για το offshore τμήμα του αγωγού – η οποία απαρτίζεται από τη ρωσική Gazprom που έχει το 51%, την ιταλική ΕΝΙ που έχει το 20%, τη γαλλική EDF και τη Γερμανική Wintershall με 15% έκαστη – σκοπεύει να ορίσει την απονομή των συμβολαίων φέτος και να ξεκινήσει η κατασκευή το 2014. Ο αγωγός εκτιμάται ότι θα μεταφέρει 15 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως από τα τέλη του 2015, με τον όγκο να αυξάνεται σταδιακά ώστε να αγγίξει τα 63 δισ. κυβικά μέτρα.

Οι δύο πρώτοι αγωγοί, σε σύνολο τεσσάρων, δεν θα μεταφέρουν νέο φυσικό αέριο, αλλά θα υποκαταστήσουν τις υπάρχουσες συμφωνίες πώλησης. Παρόλα αυτά, ορισμένοι παρατηρητές υποστηρίζουν ότι επιτυγχάνεται ένας βασικός στόχος. «Εάν η Gazprom κατασκευάσει έστω και δύο μόνο από τους συνολικά 4 αγωγούς που έχει σχεδιάσει, επιτυγχάνει το βασικό της στόχο.

Σε μεγάλο βαθμό, στην αρχή τουλάχιστον, θα μεταφέρει φυσικό αέριο από υπάρχουσες συμφωνίες. Στόχος είναι απλώς να μειωθεί η εξάρτηση της Ρωσίας από τη δίοδο της Ουκρανίας» εξηγεί ο Laurent Ruseckas, αναλυτής της συμβουλευτικής IHS CERA για την Κασπία.

Ο John Roberts, ανεξάρτητος αναλυτής που ειδικεύεται σε θέματα ενεργειακής ασφάλειας και συγγραφέας του «Pipeline Politics: The Caspian and Global Energy Security», δηλώνει πως οSouth Stream, «αν μη τι άλλο θα ξεκινήσει». Εκτιμά ότι οι δύο από τους 4 αγωγούς θα κατασκευαστούν.

Το έργο όμως, μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα. «Προς το παρόν,οι συμφωνίες της Gazprom με μεμονωμένες χώρες φαίνεται πως δε συμβαδίζουν με την νομοθεσία της ΕΕ(που υποχρεώνει τις εταιρείες που διαχειρίζονται τους αγωγούς να δώσουν πρόσβαση και σε τρίτα μέρη ή να ζητήσουν ειδική εξαίρεση από αυτόν τον κανόνα)» εξηγεί και συμπληρώνει: «Εν αντιθέσει με τον ΤΑΡ που επεδίωξε να καταλήξει σε μία κυρίαρχη συμφωνία με όλες τις χώρες, ο South Stream είναι μόνο μία συρραφή διμερών συμφωνιών».

Η εκπρόσωπος του κ. Oettinger δήλωσε πως ενώ ο South Stream «δεν είναι η βασική μας προτεραιότητα, αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει αξία σε αυτό το έργο, ειδικότερα για τη Ρωσία». «Το τμήμα του South Stream που θα βρίσκεται σε ευρωπαϊκό έδαφος θα υπόκειται στους κανόνες εσωτερικής ενεργειακής αγοράς, αλλά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θα επιβάλει στο South Stream παράλογες ή αδικαιολόγητες ρυθμιστικές απαιτήσεις.Ο χειρισμός θα είναι δίκαιος και ισότιμοςμε άλλες ευρωπαϊκές υποδομές» προσέθεσε.

Όπως κι αν εξελιχθούν τα πράγματα, ο κ. Ruseckas σημειώνει ότι ΤΑΡ και South Stream δεν θα παλέψουν για τις αγορές. «Η ΕΕ εξαρτάται από τη Ρωσία για μεγάλο μέρος του φυσικού αερίου που καταναλώνει. Αυτό δεν θα αλλάξει» εκτιμά.

Για τον ΤΑΡ, οι επόμενοι μήνες είναι κρίσιμοι καθώς ετοιμάζεται για τη φάση κατασκευής. Το Σεπτέμβριο η κοινοπραξία του Shaz Deniz αποκάλυψε τη λίστα των αγοραστών του αερίου, όπου περιλαμβάνεται η Royal Dutch Shell, η γερμανική Eon, η γαλλική GDF Suez και η ιταλική Enel.

Είναι όμως, μία ακριβή προσπάθεια. Όλη η κοινοπραξία θα στοιχίσει περίπου 40 δισ. δολ. – 25 δισ. για την ανάπτυξη του κοιτάσματος Shaz Deniz II και τουλάχιστον 15 δισ. δολ για το σύστημα μεταφοράς, όπου περιλαμβάνεται και ο τεράστιος νέος αγωγός Tanap που θα περνά από την Τουρκία. Δεν έχουν ακόμη δοθεί οικονομικά στοιχεία για αυτό. Ο ΤΑΡ δήλωσε μόνο πως το κόστος του έργου στην Ελλάδα θα είναι περίπου 1,5 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με το Michael Hoffman, διευθυντή εξωτερικών υποθέσεων στον ΤΑΡ, ανεξαρτήτως της αρχικής δυναμικότητας του αγωγού, είναι μία πηγή νέας προσφοράς. «Το ερώτημα δεν είναι εάν ο ΤΑΡ θα κάνει τη μεγάλη διαφορά ως προς τη διαφοροποίηση της προσφοράς στην ΕΕ» δήλωσε και συμπλήρωσε: «Το θέμα είναι να υπάρξει μία νέα πηγή αερίου από την Κασπία Θάλασσα. Θα ανοίξει ο διάδρομος του Νότου. Δείτε το ως ένα πρώτο βήμα σε ένα μεγαλύτερο έργο που θα αυξήσει την προσφορά».

Πηγή Euro2day

via kostaxan

Ο αγωγός ΤΑΡ και η γεωπολιτική ΤΑΠΑ

Tου Δρ. Βαρδάκα Κωνσταντίνου
ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
Ξεπερνάω τις ντόπιες δημοσιογραφικές αναλύσεις και τις “ζητωκραυγές” μέσα στην Ελληνική οικονομική εφιαλτική νύχτα που αναβάθμισαν ξαφνικά την γεωπολιτική θέση της πατρίδας μας λες και αυτή δεν ήταν φυσικό προνόμιο της που ανακαλύψανε χιλιάδες θέσεις εργασίας! Και μαζί πακτωλό χρημάτων! Και την σιγουριά ότι τώρα οι Ευρωπαίοι μας έχουν ανάγκη και δεν πρόκειται να μας βγάλουν έξω από τον “θαυμαστό” κόσμο του Ευρώ!
Μην τους παρεξηγείτε, το κυβερνητικό δίδυμο εξουσίας χρειαζόταν άμεσα ένα μεγάλο σωσίβιο για να μην πνιγεί και άρπαξε αμέσως την ευκαιρία και καλά έκανε για να μην μας “πεθάνει” στα χέρια! Ανεξάρτητα αν αυτό είναι διακαής πόθος πολλών ταλαιπωρημένων πολιτών…
Το θέμα είναι αλλού και τα ερωτηματικά που αναφύονται είναι πολλά.
Μήπως η χάραξη της διαδρομής του αγωγού δείχνει μελλοντικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς διεθνών κύκλων;
Ποιος μας διαβεβαιώνει ότι δεν θα αλλάξουν τα σύνορα καθ όλη την συνολική διαδρομή του αγωγού από την Ασία μέχρι την Ευρώπη;
Η Τουρκία θα παραμείνει ένα ενιαίο κράτος;
Ποιος τελικά θα προσεταιρισθεί τους Αζέρους και τα πλούσια κοιτάσματα τους;
Το σίγουρο είναι ότι κάποιοι διεθνείς κύκλοι κάνουν ξανά την μοιρασιά του κόσμου και δεν υπολογίζουν τίποτε!!!
Πού βρίσκονται οι ευαίσθητοι οικολόγοι της Νέας Εποχής; Να διαμαρτυρηθούν για τις αρκούδες που θα χάσουν την ησυχίας τους και τα μονοπάτια τους. Τα καημένα είναι και αυτά ζωάκια, αλλά για τα άλλα “ζωάκια” της Ελληνικής ενδοχώρας που είναι οι αγρίως χαρατσωμένοι Έλληνες ποιος πραγματικά υπεύθυνος νοιάζεται και μιλάει;
Ισχύει αληθινά ότι από εκεί που περνάνε τέτοιοι αγωγοί οι περιοχές αυτές γίνονται οικολογικές χαβούζες; Και εδώ πλέον μιλάμε για περιοχές υψηλής αγροτικής – εθνικής διατροφικής αξίας και περιοχές απαράμιλλου φυσικού κάλλους στην στενή λωρίδα της ευαίσθητης Βόρειας Ελλάδος. Ποιός εγγυάται την ασφάλεια των αγωγών σε έκρυθμες καταστάσεις και μάλιστα σε μικρές αποστάσεις με ευαίσθητα συνοριακά σημεία;
Επιτυχία θεωρείται να είμασθε οι μεσάζοντες στην μεταφορά ξένου αερίου και μάλιστα εξαρτώμενοι σε αλλότριες ορέξεις ή να γίνουμε οι κατεξοχήν παραγωγοί στην εξόρυξη δικών μας ενεργειακών πόρων και οι αποκλειστικοί διακινητές αυτών μέσω σύγχρονων οικολογικών προδιαγραφών;
Και φυσικά όλα αυτά θα μπορούσαμε να τα είχαμε κάνει πριν μπούμε στην στρατηγική κατοχή των μνημονίων που σάρωσε την κάθε ικμάδα της αναπτυξιακής ανεξαρτησίας μας και με πολιτικούς ταγούς που θα θέλαμε η καρδιά τους να “ευωδιάζει” ΕΛΛΑΔΑ.
ΟΝΕΙΡΑ ΘΕΡΙΝΗΣ ΝΥΚΤΟΣ θα μου πείτε .
Προσωπική εκτίμησή μου είναι ότι στην αιματοβαμμένη Ελληνική Θρακική – Μακεδονική – Ηπειρωτική γη ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ, την σπαρμένη με κόκκαλα ηρώων οι αγωγοί δεν έχουν μέλλον. Θυμηθείτε τι έγινε με τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη και τι δυσβάστακτες εξελίξεις επέπεσαν επί των κεφαλών μας πριν λίγα χρόνια!!
Οι παγκοσμιο – ποιητές γράφουν, σχεδιάζουν και ξύνουν το κεφάλι τους να βρούνε τρόπους τώρα που μας έχουν αποκάτω για να προωθήσουν τα στυγνά συμφέροντα τους αλλά δεν ξέρουν κάτι βασικό, θα το δούνε όμως σύντομα και αυτό είναι η γεωπολιτική ΤΑΠΑ που έχει βάλει το πραγματικό ΑΦΕΝΤΙΚΟ αυτού του τόπου στους υποψήφιους μελλοντικούς αγωγούς τους.
Ποιο είναι αυτό το ΑΦΕΝΤΙΚΟ; Είναι αυτό που μας χάρισε την ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ και την ΛΕΥΤΕΡΙΑ μας. Είναι αυτό που θα μας ξανά ελευθερώσει από την οικονομική σκλαβιά και θα ανατρέψει υποχθόνιους σχεδιασμούς καλά κρυμμένους στα πειραματικά εργαστήρια του αντίχριστου πνεύματος, που εφαρμόζει τακτικές σοκ και δέους στον πανανθρώπινο πολιτισμό.
Είναι αυτό το ΑΦΕΝΤΙΚΟ που θα ξεταπώσει τους στρατηγικούς – ενεργειακούς θησαυρούς της Ελληνικής Επικράτειας την κατάλληλη στιγμή για να τους μεταφέρει μαζί με το ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΙΔΕΩΔΕΣ και την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ στην καθόλα στεγνή Ευρώπη.
Τι περιμένει το ΑΦΕΝΤΙΚΟ αυτό από εμάς; Κάτι πολύ απλό : να γίνουμε μεταξύ μας πραγματικοί συνάνθρωποι, να γίνουμε λεβέντες και ομολογητές πανανθρώπινων αξιών, να αποδιώξουμε από τις ζωές μας την ματαιότητα της εικονικής πραγματικότητας και να σηκώσουμε τα πνευματικά λάβαρα της ράτσας μας απαιτώντας εδώ και τώρα την πραγματική ελευθερία μας. ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ.
ΜΕΤΑ ΤΙΜΗΣ ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ



πηγη

«Μπλοκάρει» τους αγωγούς στην Ελλάδα με εντολές Σόρος-Τουρκίας

Καθόλου τυχαία η εμμονή του πρώην Αμερικανού διπλωμάτη να ακυρώνει κάθε ελληνικό σχέδιο για τα ενεργειακά…

Σε «πλασιέ» ενεργειακών λύσεων που εντελώς τυχαία πάντοτε αποβαίνουν σε βάρος των ελληνικών γεωστρατηγικών συμφερόντων έχει αναδειχθεί ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάθιου Μπράιζα.
Ήδη από την εποχή που υπηρετούσε στο State Department, ο κ. Μπράιζα, στα πλαίσια και της πολιτικής των ΗΠΑ που ήθελε την αποδυνάμωση της ενεργειακής παρουσίας της Ρωσίας στην Ευρώπη, έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να ακυρώσει την ελληνορωσική συμφωνία μεταξύ Καραμανλή –Πούτιν.
Αξέχαστες έχουν μείνει οι άκομψες (chic) παρεμβάσεις του προς την ελληνική κυβέρνηση, η οποία «πλήρωσε» φυσικά την ανυπακοή της, αφού αναγκάστηκε λόγω  των «ασύμμετρων απειλών» (σ.σ. ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ παραδέχθηκε την εμπλοκή πρακτόρων της χώρας του στις φωτιές του 2007) και της ξαφνικής και έντονης έκρηξη της βιομηχανίας σκανδάλων να καταφύγει σε πρόωρες εκλογές.
Η συμφωνία για τον South Stream «πάγωσε» τελικά επί κυβερνήσεως Παπανδρέου, γεγονός που ικανοποίησε τους εντολείς του κ. Μπράιζα και για αρκετά μεγάλο διάστημα τον «απάλλαξαν από τα καθήκοντα» του σε ότι αφορά το μπλοκάρισμα της Ελλάδας στην «κούρσα των αγωγών».
Ωστόσο, πριν από τρεις ημέρες και υπό τη νέα του πλέον ιδιότητα –αυτή του διευθυντή του Διεθνούς Κέντρου Αμυντικών Μελετών (ICDS)-  ο κ. Μπράιζα «ξαναχτύπησε».
Συγκεκριμένα, μιλώντας στο διεθνές συνέδριο για την Ενέργεια «Athens Energy Forum 2013» ο κ. Μπράιζα αντιτάχθηκε στο ενδεχόμενο να καταλήξει η ΔΕΠΑ σε ρωσικά «χέρια», πρότεινε τη μεταφορά του φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα που έχουν ανακαλυφθεί στην Κύπρο και το Ισραήλ προς την Ευρώπη μέσω Τουρκίας και «ακύρωσε» τη συμμετοχή της Ελλάδας στην κατασκευή του αγωγού TAP, εκτιμώντας ότι η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν θα επιλέξει τελικά τον αγωγό Nabucco για τη μεταφορά του φυσικού αερίου από το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ προς την Ευρώπη.
Η εμπλοκή του κ. Μπράιζα στα δύο αυτά περιστατικά θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι τυχαία και ότι οφείλεται στο γεγονός πως οι απόψεις του στα ενεργειακά είναι απλά αντίθετες με τα ελληνικά συμφέροντα. Ωστόσο, η σχέση του τόσο με τον μεγαλοεπενδυτή Τζορτζ Σόρος, όσο και με τουρκικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον ενεργειακό τομέα, καθιστά σαφές ότι οι αναφορές του πρώην Αμερικανού διπλωμάτη μόνο τυχαίες δεν είναι.
Τη σχέση του Μπράιζα με τον Σόρος είχε αποκαλύψει το 2008 ο ηγέτης του αντιπολιτευτικού Εργατικού Κόμματος της Γεωργίας Σάλβα Νατελασβίλι. Ο Νατελασβίλι είχε κατηγορήσει τότε τον Γεωργιανό πρόεδρο  Μιχαήλ Σαακασβίλι ότι είναι μια μαριονέτα του Σόρος. Επίσης, υποστήριζε ότι ο τότε υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ επί υποθέσεων Ευρώπης – Ευρασίας Μάθιου Μπράιζα είναι υποστηρικτικός πυλώνας του Σόρος στην περιοχή και ζητούσε την απόσυρσή του.
Αξίζει να σημειωθεί πως οι χαρακτηρισμοί του Νατελασβίλι δεν ήταν αβάσιμοι, αφού είναι γνωστό πια ότι το δίκτυο του Τζορτζ Σόρος διατηρεί στενές σχέσεις με το καθεστώς Σαακασβίλι και μάλιστα είχε χρηματοδοτήσει και μια σειρά από μεθοδευμένες «δημοκρατικές εξεγέρσεις», όπως π.χ. την «Επανάσταση των Ρόδων»  στην Ατζαρία, που στόχο είχαν να αποδυναμώσουν τις αυτόνομες περιοχές της Γεωργίας προς όφελος των συμφερόντων του μεγαλοεπενδυτή.
Όσον αφορά στις σχέσεις του κ. Μπράιζα με την Τουρκία, μετά την αποχώρηση του από το διπλωματικό σώμα των ΗΠΑ προσελήφθη σε υψηλόβαθμη θέση στην τουρκική εταιρεία υδρογοναθράκων Turcas Petrol, η οποία διατηρεί προνομιακές σχέσεις με το Αζερμπαϊτζάν και συγκεκριμένα με την κρατική SOCAR.
Ενώ και  το International Centre for Defense Studies, το think tank, του οποίου προΐσταται προωθεί τις στρατηγικές θέσεις της Τουρκίας. Τέλος, η τουρκικής καταγωγής σύζυγος του Ζεινό Μπαράν, η οποία σημειωτέον τον Μάρτιο του 2007 είχε γράψει στο Αμερικανικό περιοδικό NATIONAL REVIEW, ένα άρθρο για τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, στο οποίο προειδοποιούσε την Ελλάδα για τους κινδύνους της Ελληνορωσικής συμφωνίας (!!!) συμμετέχει και εκείνη σε τουρκική δεξαμενή σκέψης ως ειδική σε θέματα ενεργειακής ασφάλειας στην Ευρασία.
Τα στοιχεία αυτά καθιστούν προφανές ότι κ. Μπράιζα δεν είναι κάποιος αυτόκλητος «εκτελεστής» που απλά τυχαίνει κάθε φορά που η Ελλάδα προσπαθεί να μπει στο παιχνίδι των αγωγών εκείνος να εμφανίζεται και να ακυρώνει τα σχέδια της. Είναι ξεκάθαρα ένας εντολοδόχος, ο οποίος υπακούει μεν σε δύο διαφορετικά αφεντικά, που έχουν όμως δε έναν κοινό στόχο: να αποκλείσουν την Ελλάδα από τον ενεργειακό χάρτη, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη χώρα.
Ο μεν Σόρος γιατί θέλει να «βάλει χέρι» στην ελληνική γη και κυρίως στον ορυκτό πλούτο της χώρας.
Οι δε Τούρκοι  γιατί πολύ απλά θέλουν να αποδυναμώσουν τη θέση της χώρας ώστε να μπορούν ανά πάσα στιγμή να «ικανοποιήσουν» τις ορέξεις τους, είτε αυτές αφορούν το Αιγαίο, είτε τη Θράκη, είτε όπου όλου αποφασίσουν ότι θέλουν να επεκταθούν…

newsbomb.gr

ΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΧΑΡΤΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ_" Η ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΟΧΗ"

Η "γεωπολιτική μετοχή" της Ελλάδας είναι πολύ ψηλά.
Δείτε τους χάρτες με τους ενεργειακούς αγωγούς.

Πριν από μερικούς μήνες το Onalert,είχε δημοσιεύσει μια ανάλυση του αμερικανικού think tank Stratfor -που πολλοί χαρακτηρίζουν ως “σκιώδη CIA”- στηνοποία έκανε μια ιστορική αναδρομή στις “πτωχεύσεις” του ελληνικού κράτους και κατέληγε στο συμπέρασμα,ότι πάντα υπήρχε σωτηρία λόγω της γεωπολιτικής σημασίας που είχε η χώρα.

Στην σημερινή διαρκώς απειλούμενη πτώχευση υπάρχει αυτή η παράμετρος; Η ανάλυση του Stratfor άφηνε το ερώτημα ανοιχτό,αλλά τις τελευταίες ημέρες έχει ανοίξει η συζήτηση που επισημαίνει ότι η ελληνική κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπίζετε μόνο με λογιστικά κριτήρια,αλλά -κυρίως- με γεωπολιτικά. Το άρθρο που επίσης δημοσίευσε το Onalert, από το euobserver αυτό ακριβώς έλεγε επισημαίνοντας ότι η πιθανή κατάρρευση της Ελλάδας θα προκαλέσει μια τεράστια γεωπολιτική “μαύρη τρύπα”.Και ειδικά αυτή τη περίοδο κανείς δεν έχει συμφέρον να γίνει κάτι τέτοιο.

Αρκεί να ρίξετε μια ματιά στους χάρτες που δημοσιεύουμε.Είναι όλα τα σχέδια των ενεργειακών αγωγών.


Πρόκειται για τους χάρτες των σχεδιαζόμενων αγωγών μεταφοράς ενέργειας.Ανεξάρτητα από ποιους απ΄ αυτούς θα γίνουν πραγματικότητα και ποιοι θα μείνουν στα χαρτιά,όλοι περιλαμβάνουν την Ελλάδα,η οποία βρίσκεται σε θέση που κανείς δεν μπορεί να αποφύγει.Κι όλα αυτά χωρίς ακόμη να έχει ανοίξει το θέμα των ελληνικών πηγών ενέργειας για τις οποίες πολλά λέγονται και αναμένονται.

Οι χάρτες καταρρίπτουν τα επιχειρήματα των ξένων -ειδικά των Γερμανών- σύμφωνα με τα οποία “δεν ασχολούνται πλέον με την Ελλάδα”, η οποία “έχει καταρρεύσει και δεν έχει κανένα απολύτως ενδιαφέρον”. Έχει και παραέχει.

Το βασικό πρόβλημα όσων σχεδιάζουν τη πορεία από όπου θα περάσουν οι ενεργειακοί αγωγοί είναι ένα: η ασφάλεια. Αυτό αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για να περάσει οποιοσδήποτε αγωγός από το έδαφος χώρας.

Η Ελλάδα “παίζει” σ΄όλους σχεδόν τους σχεδιασμούς. Και η ασφάλεια και η ηρεμία είναι απαραίτητα σε μία χώρα “κόμβο”.

Μπορούμε να “ποντάρουμε” μόνο σ΄ αυτό; Όχι βέβαια. Όποιο σενάριο σωτηρίας κι αν εξετάσουμε, όποια ευνοϊκή συγκυρία για τη χώρα κι αν υπάρξει,όσες ευκαιρίες κι αν τις δοθούν, όλα θα πάνε χαμένα αν πρώτα απ΄ όλα δεν σοβαρευτούμε εμείς οι ίδιοι. Και βέβαια αυτό αφορά σ΄ όσους φιλοδοξούν να αναλάβουν την ευθύνη να σώσουν τη χώρα. Κι όταν λέμε όλους εννοούμε όλους.

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν ασχολήθηκαν ποτέ σοβαρά τα τελευταία χρόνια με την γεωπολιτική αξία της χώρας,έχασαν ευκαιρίες και πλεονεκτήματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ που επιθυμεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο πλέον στην διακυβέρνηση της χώρας, ποτέ δεν ασχολήθηκε με την διατύπωση μιας ρεαλιστικής πρότασης για το χειρισμό αυτών των θεμάτων.Και αναφερόμαστε στους χειρισμούς που ενδέχεται να προκαλέσουν εντάσεις με γείτονες. Σ΄ αυτό το σημείο ελπίζουμε ότι τα στελέχη του που είναι επιφορτισμένα με την συγγραφή του “κυβερνητικού” όπως λένε πια προγράμματος θα ασχοληθούν ξανά. Η αναπροσαρμογή θέσεων και απόψεων σε θέματα εθνικά για ένα κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει είναι μάλλον απαραίτητη.

.onalert

Αγνοείται!!

Το παρακάτω άρθρο ανέβηκε στις 16 Μαρτίου ,για λίγα λεπτά, στην ιστοσελίδα της εφημερίδας του μπαμπά του συμβούλου του Σαμαρά,στο vima.gr.Έκτοτε αγνοείται!!! 
 Ευτυχώς κάποιος έξυπνος μπλόγκερ το έσωσε και σας το παρουσιάζουμε: 

 του Δημήτρη Μάρδα*

 Στις 14 Ιουνίου 2006 εγκαινιάζεται ο αγωγός Μπακού - Τσεϊχάν μήκους 1768 χιλιομέτρων. Την ίδια ημέρα ο πρόεδρος της Τουρκίας Τ. Ερτογάν δεσμεύεται για την κατασκευή ενός δεύτερου αγωγού, που θα εξυπηρετεί το ρωσικό πετρέλαιο. Έτσι φθάνουμε στο Οκτώβριο του 2009 όπου αποφασίζεται η δημιουργία αγωγού Σαμψούντας - Τσειχάν, μήκους 700 χιλιομέτρων.
 Παράλληλα αποφασίζεται η δημιουργία διυλιστηρίου στην Τουρκία, για την εξυπηρέτηση του ρωσικού πετρελαίου, που θα διαπερνά τον εν λόγω αγωγό. Στις 23 Ιουνίου του 2007 ανακοινώνεται η κατασκευή του αγωγού μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου του South Stream στην κεντρική Ευρώπη. Είναι το αντίπαλο δέος του αμερικανικού Nabucco. H Ρωσία υπογράφει στις 29 Απριλίου του 2008 σχετική συμφωνία με την Ελλάδα.
Κατά τη συμφωνία, στο πλαίσιο ενός αμφιλεγόμενου πανάκριβου σχεδίου, μια παράκαμψη του South Stream θα μετέφερε φυσικό αέριο στην Ιταλία μέσω Ελλάδας. Στις 6 Αυγούστου του 2009, μετά την ψύχρανση των σχέσεων Ρωσίας Ουκρανίας, η Τουρκία δέχεται καταρχάς να περάσει ο αγωγός South Stream από τα δικά της χωρικά ύδατα. Το ανατολίτικο παζάρι Άγκυρας-Μόσχας για το θέμα αυτό ολοκληρώνεται με επιτυχία στις 28 Δεκεμβρίου 2011.
 Παράλληλα με όλα αυτά αρχίζει να κατασκευάζεται ο North Stream. Η κα Μέρκελ, η ίδια, άνοιξε την κάνουλα της ροής του φυσικού αερίου κατά τα τέλη του 2011. Και ενώ ο υφυπουργός ενέργειας των ΗΠΑ ο κος Μπράιζα, φέρεται φοβερά ενοχλημένος για τη συμφωνία Ελλάδας-Μόσχας αναφορικά με το South Stream, ουδείς στις ΗΠΑ μοιάζει να ενοχλείται σφόδρα για την Τουρκία και Γερμανία που έδωσαν διέξοδο στα τεράστια ρωσικά αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου.
 Από την άλλη, ουδεμία απόπειρα ή σχέδιο δολοφονίας ακούγεται για τον Τούρκο πρόεδρο. Αντίθετα, στην Ελλάδα δημοσιοποιείται το σχέδιο «Πυθία1» που αποδίδεται στην CIA-Mossad-M16, με σκοπό τη δολοφονία του Κώστα Καραμανλή!!!. Αιτία της δολοφονίας: Το τμήμα του αγωγού South Stream που θα περνούσε (αν ποτέ περνούσε) από την Ελλάδα όπως επίσης και η προσπάθεια νεκρανάστασης του θνησιγενούς αγωγού Μουργκάς-Αλεξανδούπολης σε μια περίοδο όπου ο αγωγός Σαμψούντας- Τσειχάν άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά.
 Ερώτηση: Αν ο Κώστας Καραμανλής θεωρούταν απειλή για τα αμερικανικά συμφέροντα ο Ερτογάν τι θα έπρεπε να είναι; Αν λοιπόν οι CIA-Mossad-Μ16 ήθελαν να δολοφονήσουν τον πρώην πρωθυπουργό για το παράκαμψη του South Stream που θα μετέφερε (αν ποτέ μετέφερε) το 1/10 του φυσικού αερίου του ανωτέρω αγωγού, τότε τον Ερτογάν τι θα έπρεπε να τον κάνουν;
 Και μετά από όλα αυτά, αρχίζει μια κατασκοπευτική ιστορία, με πολιτικές προεκτάσεις. Έτσι, όπως καταγράφηκε στον Τύπο, μπλέκονται στο σενάριο Αμερικανοί, Βρετανοί και Ισραηλίτες που παρακολουθούν με αμάξι, το αυτοκίνητο του Κώστα Καραμανλή. Ρώσοι πράκτορες, (που υποδύονται το ρόλο του καλού), τους αντιλαμβάνονται και δρώντας με αποφασιστικό τρόπο – θυμίζοντας σκηνικό Ανατολικής Γερμανίας του 1955– αποτρέπουν την εν δυνάμει δολοφονία ή την επίμαχη παρακολούθηση, που θα οδηγήσει σε δολοφονία.
 Οι Αμερικανοί και Ισραηλίτες...ερασιτέχνες πράκτορες αναγκάζονται όμως να εγκαταλείψουν το αμάξι της παρακολούθησης με οπλισμό, εκρηχτικά, κιάλια νυκτός, χάρτες κ.λπ και να διαφύγουν με μοτοσικλέτα. Από την άλλη βέβαια ουδείς τους καταδιώκει! Οι υπάλληλοι των κατασκοπευτικών δορυφόρων των ΗΠΑ φαίνεται ότι απεργούν, ενώ οι αμερικανοί πράκτορες αγνοούν ίσως το Google Earth. Οπότε μόνο επίγειες δυνάμεις της CIA και των συμμάχων της καλούνται, με αρχέγονα μέσα, να φέρουν σε πέρας μια δύσκολη αποστολή!
 Η όλη ιστορία θα μπορούσε όμως να καταλήξει σε ένα άλλο συμπέρασμα, με αρκετές πολιτικές θολές προεκτάσεις, που δεν άγγιξαν όμως οι ένθερμοι υποστηρικτές της εξεταζόμενης πλοκής: Στη νεκρανάσταση ενός πολιτικού "ηγέτη", που θεωρείται ο χειρότερος της πρόσφατης περιόδου σε όλη την Ευρώπη, κατά πολλούς ξένους αναλυτές.
Ερμηνεία στα ανωτέρω, δίνουν άλλα σενάρια, που θα τολμήσουμε να παραθέσουμε. Αναλυτικότερα, στις επερχόμενες εκλογές ο κος Σαμαράς εκτιμάται ότι θα αναλάβει την πρωθυπουργία της χώρας είτε μόνος του είτε συγκυβερνώντας με άλλο κόμμα. Προεξοφλείται όμως κατά πολλούς (εντός και εκτός Ν.Δ.) η παταγώδης αποτυχία της πολιτικής του, καθώς τόσο ο ίδιος όσο η ομάδα που τον περιτριγυρίζει χαρακτηρίζεται από μια πρωτοφανή ανεπάρκεια. Η Νέα Δημοκρατία ψάχνει λοιπόν απεγνωσμένα έναν ηγέτη, όχι για να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο, αλλά για να εξασφαλίσει μια ισορροπία ανάμεσα στις αντιμαχόμενες ενδοκομματικές φατρίες, που κρίνουν ότι δεν είναι φρόνιμο, εν μέσω οικονομικής κρίσης, να αναλάβουν την αρχηγία του κόμματος σήμερα.
Έτσι ο παρ' ολίγον δολοφονηθείς, ήρωας πλέον της Ελλάδας, θα κληθεί για δεύτερη φορά να σώσει το κόμμα και τη χώρα! Κάποιοι έχουν μεριμνήσει γι' αυτό.
 Ως προς τις δυνάμεις, εκτός Ελλάδας, η συγκεκριμένη λύση υπέρ ενός άβουλου και όχι ιδιαίτερα πολιτικά έμπειρου πρωθυπουργού, τους προσφέρει ό,τι χρειάζονται για το άμεσο μέλλον. Τα γεράκια της Δύσης ξανακτίζουν λοιπόν ένα προφίλ ενός αποτυχημένου πολιτικού, με τη βοήθεια διαφόρων σεναρίων, που οικοδομούνται μέσω μιας εικονικής δολοφονίας. Να σημειώσουμε επίσης, ότι η σχετική έκθεση της ΕΥΠ τονίζει, ότι όλο το σχέδιο της υπό εξέταση δολοφονίας μπορεί να είναι καλά ενορχηστρωμένο για να παραπλανήσει τις κρατικές υπηρεσίες της χώρας.
 Δεν ηχούν όλα (οι κακοτεχνίες των δυτικών πρακτόρων, τα απόρρητα έγγραφα της CIA –ποιος τα έδωσε ή τα κατασκεύασε– που δημοσιεύονται από το Wikileaks) πολύ βολικά για έναν πολιτικό χωρίς μέλλον; Και σε όλα αυτά, ας μην ξεχνάμε τις μοναδικές ενεργειακές διεξόδους που προσέφερε ο Τ. Ερτογάν στη Ρωσία. Η παράκακμψη του South Stream και ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, ωχριούν στα όσα έδωσε αφειδώς ο Τούρκος πρωθυπουργός στους Ρώσους.

 Ο κ. Δημήτρης Μάρδας είναι Αν. καθηγητής Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ
 Πηγή: Το Βήμα // δεν υπάρχει πλέον

Σε νέα βάση η εθνική στρατηγική αγωγών φυσικού αερίου

Επανακαθορίστηκε τις μέρες που πέρασαν η στρατηγική της Ελλάδας ως προς τους αγωγούς φυσικού αερίου. Σημειώνεται ότι ο  αγωγός TAP ήδη χθες υπέβαλε επίσημο αίτημα πλέον και στην Ιταλία , ώστε να λειτουργήσει η προμήθεια φυσικού αερίου από το Σαχ Ντενίζ του Αζερμπαϊτζάν προς τη Δυτική Ευρώπη, μέσω Ελλάδας, Αλβανίας και Αδριατικής.

Στην Ιταλία, η κατασκευή του αγωγού πρόκειται να καλύψει 5 χιλιόμετρα επίγειας και 45 υπεράκτιας έκτασης η οποία θα φθάνει στο το Lecce.  Η δυνατότητά του θα αφορά τη μεταφορά 10 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων Φυσικού Αερίου το χρόνο με δυνατότητα επέκτασης.

Ο ΤΑΡ καλύπτει τους στόχους της ελληνική πλευράς, όπως ειπώθηκε από αρμόδιες κυβερνητικές πηγές σχολιάζοντας τις συζητήσεις που έγιναν στο πλαίσιο του της συνεδρίασης του υπουργικού Συμβουλίου, αυτήν την εβδομάδα.

Σύμφωνα με το σχεδιασμό, ο ΤΑΡ θα διασχίζει τη Βόρειο Ελλάδα από την Θράκη ως την Ήπειρο και στη συνέχεια και φτάνει στην Αδριατική μέσω Αλβανίας.

Προφανώς αξιολογώντας την κατάσταση με διαφορετικό τρόπο από ότι μέχρι σήμερα, ο αρμόδιος υπουργός Γ. Παπακωνσταντίνου ανακοίνωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση μελετά πλέον εναλλακτικά σχέδια και είναι διατεθειμένη να συζητήσει για την συμμετοχή της χώρας σε επιχειρηματικά σχήματα ώστε να προχωρήσει ο αγωγός TAP, για την κατασκευή του περίφημου νοτίου διαδρόμου, που φιλοδοξεί να μεταφέρει τοπ φυσικό αέριο της Κασπίας στην αγορά της Ευρώπης.

Από την πλευρά του ΤΑΡ κρίνεται ως ιδιαίτερα θετική η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αλλάξει στρατηγική και να υποστηρίξει το συγκεκριμένο επενδυτικό σχέδιο, που εφόσον επιλεγεί από το κονσόρτσιουμ του SDII θα φέρει επενδύσεις 1,5 δις ευρώ στη χώρα.

Ασφαλείς πηγές αναφέρουν ότι εδώ και εβδομάδες είχαν σταλεί μηνύματα προς την ελληνική κυβέρνηση, ότι πρέπει να αποσαφηνιστεί στην κοινοπραξία και σε βασικούς παίκτες όπως η BP ότι η Ελλάδα διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον της για το άνοιγμα του Νοτίου Διαδρόμου μέσα από τη χώρα με αναγνώριση ότι ο ΤΑΡ αποτελεί ικανοποιητική επιλογή.

Παράλληλα, οι ίδιες πηγές επέμεναν ότι πρέπει να διασκεδαστούν τα όποια αρνητικά σενάρια που ήθελαν τη χώρα προσκολλημένη στον αγωγό που απορρίφθηκε (ITGI), κάτι που φέρεται ότι ήταν εν γνώσει τόσο της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ, αλλά και του Μεγάρου Μαξίμου.   Τονίζουν δε συμμετοχή της Ελλάδας σε σχέδια ενεργειακών υποδομών στρατηγικής σημασίας μπορεί να συντελέσει καταλυτικά στις προσπάθειες της χώρας να διορθώσει την εικόνα της και να ανακτήσει το στρατηγικό της ρόλο σε περιφερειακό επίπεδο.

Παράλληλα και στην Αζέρικη πρωτεύουσα εμφανίζονται ικανοποιημένοι οι μέτοχοι του SDII (BP, Stat oil, Socar), καθώς όταν επέλεξαν το σχέδιο ΤΑΡ ως δυνητικό τροφοδότη της Ιταλικής αγοράς, περίμεναν από την ελληνική Κυβέρνηση να εκφράσει άμεσα την υποστήριξή της στο σχέδιο και να διευκολύνει την ολοκλήρωσή του το συντομότερο δυνατόν. «Η κοινοπραξία του SDII στην υπόθεση του ΤΑΡ βασίζεται στη στήριξη των κυβερνήσεων Ελλάδας Ιταλίας» τόνιζε στις 27 Φεβρουαρίου στο επίσημο πρακτορείο TRERND υψηλά ιστάμενο στέλεχος της κρατικής εταιρείας πετρελαίων του Αζερμπαϊτζαν SOCAR. Η καθυστέρηση, μάλιστα, είχε γεννήσει φήμες ότι η πλευρά Ναμπούκο και SEEP,  αγωγών που παρακάμπτουν την Ελλάδα, είχε αποκτήσει προβάδισμα.

Είναι εμφανές πλέον, σε σχέση με τα νέα δεδομένα που προέκυψαν από τη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ότι ξεκινάει μια παράπλευρη διαπραγμάτευση με την Αλβανία, που μπορεί  να δώσει νέα δυναμική στις διμερείς σχέσεις, αλλά κι ένας νέος ενεργειακός σχεδιασμός στη βάση τοπικών αγωγών από τον IGB (διασυνδετήριος αγωγός Ελλάδος Βουλγαρίας) έως την Ουγγαρία, που μπορεί να αξιοποιηθεί σε βάθος χρόνου για την μεταφορά του Αραβικού , Κυπριακού ή Ισραηλινού υγροποιημένου φυσικό αέριου στη Βαλκανική στο προσεχές διάστημα, απομειώνοντας τα όποια πλεονεκτήματα προσφέρει το σχέδιο SEEP στις χώρες της περιοχής, βορείως της χώρας μας.

Ιστορικό

O "Νότιος Διάδρομος του Φυσικού Αερίου" θεωρείται ένα κομμάτι του "Νέου Δρόμου του Μεταξιού" της μεταφοράς και των ενεργειακών συνδέσμων μεταξύ της Ευρώπης και της περιοχής της Κασπίας.

Το πιο γνωστό έργο αγωγού αερίου είναι οNabucco. Ωστόσο και άλλα παρόμοια έργα, όπως ο αγωγός Trans-Adriatic (TAP), ο αγωγός που συνδέει Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία (ITGI) ή ο αγωγός που συνδέει Αζερμπαϊτζάν-Γεωργία-Ρουμανία(AGRI), έχουν όλοι την πιθανότητα να γίνουν σημαντικά στοιχεία του Νότιου Διαδρόμου του Φυσικού Αερίου και ακόμη και να αμφισβητήσουν το μέλλον του αγωγού Nabucco.

Μερικοί, σαν τον South Stream της Ρωσίας, έχουν ακόμη και τη δυνατότητα να γίνουν "δολοφόνοι" του Nabucco  υπονομεύοντας το έργο-ναυαρχίδα της Ε.Ε.

Πηγη

Άρτσι μπούρτσι και Μπουργκάς

Αναμφισβήτητα πρόκειται για το μεγαλύτερο θέμα της εβδομάδας που πέρασε και δεν είναι άλλο από το πολύπαθο έργο δημιουργίας του αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου, γνωστό ως «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη». Ένα έργο που με βάση τη συμφωνία που υπέγραψαν το 2007 Ελλάδα, Ρωσία και Βουλγαρία, θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί και να βρίσκεται σε λειτουργία από το καλοκαίρι του 2010.

Πέραν της αυτοτελούς σημασίας του έργου καθαυτού, αναπτύχθηκε γύρω του μια ολόκληρη διπλωματική φιλοσοφία που ονομάστηκε «διπλωματία των αγωγών» στην οποία συμπτύχτηκαν – πιθανώς και κακώς – ένα σωρό άλλα διμερή, τριμερή και διεθνή θέματα που αναζητούν ρύθμιση εδώ και δεκαετίες.

Καθαρά οπτικά και αφαιρετικά ο αγωγός αυτός για πρώτη φορά συνέδεε, σε φυσικό επίπεδο, την Ελλάδα απευθείας με τη Μαύρη Θάλασσα, παρακάμπτοντας την Τουρκία και καθιστώντας το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης άμεσο κέντρο διαμοιρασμού πετρελαίου είτε οδικά, είτε μέσω θαλάσσης. Η Ελλάδα και ειδικότερα η Θράκη γινόταν σημείο – κλειδί και στρατηγικός παίχτης του ενεργειακού χάρτη των Βαλκανίων και της Ευρώπης, χωρίς τις διάφορες ισορροπίες τρόμου που χρειάζεται δυστυχώς να κρατά κάθε φορά που σε οποιοδήποτε θέμα εμπλέκεται ο τουρκικός παράγοντας.

Ο Γ.Παπανδρέου, του οποίου οι προθέσεις ελέγχονται, το Μάρτιο του 2008 δηλώνει «εάν μιλάμε και για μια άλλη αναπτυξιακή πορεία, που βασίζεται σε νέες τεχνολογίες, στην «πράσινη ανάπτυξη, σε ήπιες μορφές ενέργειας, στην προστασία αλλά και την αξιοποίηση της περιοχής της Θράκης, θα πρέπει όλες αυτές οι εξελίξεις, με τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη να μην έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις», ξεκινώντας ουσιαστικά μια περίεργη ρητορική που στη συνέχεια εξελίσσεται σε ευθυγράμμιση με τα πρώτα περιβαλλοντικά προσκόμματα της Βουλγαρίας επί του έργου, δυναμιτίζοντας την υλοποίησή του. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω ποιος ενέπνευσε ποιον, η Βουλγαρία τον Παπανδρέου, ή ο Παπανδρέου την Βουλγαρία, μπορεί και κάποιος τρίτος.

Τον Απρίλιο του 2009, ο Γ.Πεταλωτής με μια ερώτηση στη Βουλή ζητά «να εξαντλείται πρακτικά η ουσιαστική παρέμβαση της τοπικής κοινωνίας στο έργο του αγωγού», επιζητώντας να έχουν λόγο στο έργο περιβαλλοντικοί φορείς που δεν έχει τύχει να τους ξανακούσουμε από τότε, δημοτικά συμβούλια, νομαρχιακά συμβούλια, φιλοζωικοί σύλλογοι, εξωραϊστικοί σύλλογοι και οτιδήποτε άλλο, ενισχύοντας ουσιαστικά τις αιτιάσεις της Βουλγαρίας και δημιουργώντας και στο εσωτερικό της Ελλάδας «αντιπολιτευτικό μέτωπο» εναντίον του αγωγού.

Το Σεπτέμβριο του 2009 ο Παπανδρέου πλέον τινάζει τα πάντα στον αέρα. Στις 9 Σεπτεμβρίου δηλώνει ότι «η διακρατική συμφωνία κατοχυρώνει τα συμφέροντα μόνο της μιας πλευράς. Εμείς θα διασφαλίσουμε  τους περιβαλλοντικούς όρους και σε ξηρά και σε θάλασσα» και λίγες ημέρες αργότερα αναπτύσσει ρητορική επαναδιαπραγμάτευσης του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη δημιουργώντας δυσφορία στην πλευρά της Ρωσίας. Σε όλο αυτό το διάστημα έχουν προηγηθεί επισκέψεις και επαφές του με παράγοντες της Βουλγαρίας με τους οποίους εμφανίζεται μια απόλυτη σύμπλευση απόψεων και θέσεων.

Ο Παπανδρέου – άγνωστο (;) σε ποιους – έδινε από τα τέλη του 2007 τα διαπιστευτήριά του και τορπίλιζε τον αγωγό, ενώ παράλληλα έτρεχαν διάφορα «αντίστοιχα» ή ανταγωνιστικά θέματα.

Όταν εξελέγη πια Πρωθυπουργός, έχοντας φορέσει τα άμφια της «πράσινης ανάπτυξης», άρχισε μια απόλυτα υποκριτική ρητορική ανησυχίας για την πορεία του έργου που θα έπρεπε κανονικά να βρίσκεται στο τέλος της κατασκευής του. Δυναμίτισε την πορεία του, καθυστέρησε με κάθε τρόπο το χρονοδιάγραμμά του, έκανε ό,τι μπορούσε για να το αποτρέψει.

Ο κύβος είχε πια ριφθεί. Η Βουλγαρία εμφάνιζε συνεχώς διάφορες αιτιάσεις χωρίς να δέχεται καμία πίεση από την Ελλάδα, μέχρι που φτάσαμε την περασμένη εβδομάδα να ανακοινώσει την πρόθεσή της να εγκαταλείψει το project του αγωγού καθώς θεωρεί ότι δεν είναι οικονομικά βιώσιμο για την ίδια. Όμοιο επιχείρημα δηλαδή με αυτό που έλεγε ο Παπανδρέου προεκλογικά. Τι άλλο να γράψει κανείς … Απλά τα πράγματα και προφανή. Συγχαρητήρια κε Παπανδρέου ! Τα καταφέρατε !


Διεθνές σύστημα και κοινοβουλευτισμός
Την περασμένη εβδομάδα έγραφα ότι «το «σύστημα εξουσίας» διατρέχει οριζόντια το πολιτικό, οικονομικό, επιχειρηματικό πεδίο της χώρας και σήμερα φαίνεται ακόμα και να το διαμορφώνει κατά τις ορέξεις του. Επιλέγει τα πιόνια και τους εκλεκτούς του, τους επιβάλει και τους περιβάλει με ένα πέπλο προστασίας που κανείς πολίτης δεν έχει από τους νόμους της χώρας του», αποσυνδέοντας αυτό το σύστημα από τον κοινοβουλευτισμό και όσα πρέπει κανονικά να υπηρετεί και να σηματοδοτεί η συμμετοχή ενός πολίτη στη Βουλή.

Μετά από τη σύντομη ανασκόπηση των όσων διαδραματίστηκαν σχετικά με τον αγωγό «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη», μπορεί εύκολα να συμπεράνει κανείς ότι πέρα από το ντόπιο «σύστημα εξουσίας» λειτουργεί και ένα ίσως ισχυρότερο, το «διεθνές σύστημα», επίσης απρόσωπο, επίσης πολύπλοκο και σίγουρα πολύ πιο παρεμβατικό στη διεθνή σκακιέρα.

Μέχρις ενός σημείου κάτι τέτοιο είναι λογικό να συμβαίνει αφού τα όποια συμφέροντα επιζητούν να παίξουν το ρόλο τους και να διασφαλίσουν τις επιδιώξεις τους. Το ζητούμενο είναι τι βαθμό ελαστικότητας έχει το δικό μας κοινοβουλευτικό σύστημα. Με βάση πρόσφατες φωτογραφίες που είδα από την επίσκεψη ανώτατου στελέχους της κυβέρνησης των ΗΠΑ στη χώρα, διακρίνω ότι ο βαθμός αυτός είναι για πολλούς αρκετά μεγάλος. Η στάση του σώματός τους κατά τις χειραψίες, αυτό έδειχνε τουλάχιστον. Η μέση αρκετά λυγισμένη μπροστά σε ένα καμαρωτό κορμί. Ίσως και σε αυτόν τον τομέα χρειαζόμαστε λίγη περηφάνια παραπάνω, χωρίς βέβαια να αγνοούμε τις διεθνείς μας συμμαχίες ως χώρα, προκειμένου όμως να διασφαλίσουμε τα δικά μας συμφέροντα πρωτίστως …

Τα άκρα των «προθύμων»
Σε σχέση με όσα συμβαίνουν σε οικονομικό επίπεδο στη χώρα, θεωρώ ότι έχουν αναπτυχθεί δύο βασικές άκρες. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε τη μια άκρη των «προθύμων», εκείνων δηλαδή που δέχονται αδιαμαρτύρητα, χωρίς αντιπροτάσεις και σε ολόκληρο τα όσα ζητά η Τρόικα και μερικές φορές προσπαθούν ακόμα και να την ξεπεράσουν σε σκληρότητα.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο άκρο. Εκείνο που έχει επιλέξει να κινηθεί αντίθετα στο οτιδήποτε, φλερτάρει με την ολική κατάρρευση της χώρας και επιδιώκει να αποδυναμώσει παντοιοτρόπως και περιέργως τις δυνάμεις που έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τις καταστάσεις. Χλευάζει και ειρωνεύεται τις προσπάθειες που γίνονται για την υιοθέτηση ενός διαφορετικού μείγματος πολιτικής, προσαρμοσμένου στους στόχους εξισορρόπησης των δημοσιοοικονομικών μας και δηλώνει υποκριτικά ότι δραστηριοποιείται κομματικά εκτός Βουλής.

Δεν αναφέρομαι στην παραδοσιακή αριστερά που έχει γνωστές καταβολές, αναφέρομαι σε μια ομάδα ανθρώπων που αναπτύσσεται, αποτελούμενη κυρίως από πρώην, πολυετώς «στρατευμένους» στο χώρο του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι μόλις πρόσφατα επανεφηύραν τον τροχό.

Λοιδορούν συστηματικά τον Σαμαρά ακόμα και όταν λέει ότι «επαναλαμβάνουμε τη διαφωνία μας με μέτρα οριζόντιων περικοπών και με τις αλλεπάλληλες φορολογικές επιβαρύνσεις που δεν μειώνουν την παραοικονομία, εξοντώνουν αυτούς που ήδη πληρώνουν».

«Πρόθυμοι» είναι και αυτοί, απλώς από την άλλη πλευρά. Της ολικής επιστροφής στη δεκαετία του ’40. Δυστυχώς αδυνατούν να παρουσιάσουν εναλλακτική πρόταση και, ακόμα χειρότερα, για τους περισσότερους είναι γνωστό τι θα πράξουν προ τις κάλπης εθνικών εκλογών.







Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd, εδώ.

 









Βασίλειος Μπαλάφας

Αγωγός Φυσικού Αερίου. Υπάρχει θέμα...υπάρχει παρεξήγηση...υπάρχει παραπληροφόρηση! Καιρός πια να μπουν τα πράγματα στη θέση τους!

ΑΡΘΡΟ - Αγωγός Φυσικού Αερίου -

Ενέργεια Η ενόχληση με τα ανοίγματα Καραμανλή στον Πούτιν

Οι Αμερικανοί αντιμετώπιζαν με μεγάλη δυσπιστία και ανησυχία το άνοιγμα του Καραμανλή προς τη Ρωσία. Η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα έστειλε ένα τηλεγράφημα στις 19 Δεκεμβρίου 2007 ύστερα απο την επίσκεψη του Καραμανλή στη Μόσχα με τον τίτλο «Ο Ελληνας πρωθυπουργός στη Μόσχα. Η ρητορεία (εξ’ όσων φαίνεται) δεν συνάδει με τις πράξεις». Το τηλεγράφημα αναφέρεται στη συμφωνία Καραμανλή - Πούτιν για συνεργασία στον αμυντικό τομέα, η οποία όμως δεν πήρε συγκεκριμένο χαρακτήρα. Η πρεσβεία υπενθύμισε βέβαια ότι λίγο πριν το ΚΥΣΕΑ είχε αποφασίσει την αγορά μερικών εκατοντάδων θωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού τύπου BMP.


Σύμφωνα με την πρεσβεία «οι κινήσεις του Καραμανλή σε σχέση με τη Ρωσία αντιμετωπίζονται θετικά από τον Τύπο και την κοινή γνώμη, η οποία λαμβάνει υπ’ όψη της την κοινή ορθόδοξη παράδοση ενώ χαρακτηρίζεται και από μια αριστερή νοσταλγία. Υπόγράφοντας τη συμφωνία για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη με τους Ρώσους και τους Βούλγαρους ο Καραμανλής θέλει να δημιουργήσει την αίσθηση ότι η Ελλάδα καθίσταται ενεργειακός κόμβος. Προσπαθεί να εμφανισθεί ότι παίρνει μια ισορροπημένη θέση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, σε αντίθεση με αυτό που αντιλαμβάνεται η κοινή γνώμη ως ανοικτά φιλοαμερικανική στάση της υπουργού Εξωτερικών Μπακογιάννη. Πολλοί όμως Ελληνες διπλωμάτες, στρατιωτικοί και ειδικοί είναι σκεπτικοί και ανησυχούν ότι η Ελλάδα βαδίζει σε ένα επικίνδυνο μονοπάτι. Δεν πιστεύουμε ότι η προσέγγιση του Καραμανλή με τη Μόσχα αποτελεί θεμελιώδη αλλαγή στην ελληνική πολιτική. Σε ορισμένα θέματα, όπως την υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό South Stream και τα συγχαρητήρια προς τον Πούτιν για τη νίκη του στις εκλογές για τη Δούμα, ο Καραμανλής έχει πάρει αποφάσεις που δεν μας βοηθούν. Ο Καραμανλής πιστεύει προφανώς ότι μπορεί να κρατήσει μια ισορροπία στις σχέσεις του με τη Ρωσία και τη Δύση. Ο κίνδυνος είναι, καθώς έρχεται πιο κοντά στη Μόσχα στην ενέργεια, να βρεθεί η Αθήνα υπό πίεση για να συμμαχήσει με τους Ρώσους σε άλλα θέματα, όπως οι σχέσεις με το Ιράν. Εχουμε πει στους Ελληνες ότι δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τη βελτίωση των ελληνορωσικών σχέσεων. Την ίδια στιγμή αναρωτιόμαστε πώς μπορεί η Ελλάδα να συμβιβάσει την υποστήριξή της στον αγωγό TGI (Toυρκίας - Ελλάδος - Ιταλίας) με τον ανταγωνιστικό αγωγό South Stream, ερώτημα στο οποίο δεν έχουμε λάβει ικανοποιητική απάντηση».

Ο ίδιος ο Καραμανλής συζήτησε το θέμα αυτό με τον πρέσβη Σπέκχαρντ στην πρώτη τους συνάντηση. Στο τηλεγράφημα της 5ης Ιανουαρίου 2008 ο Σπέκχαρντ αναφέρει ότι ο Καραμανλής είπε «ότι η Ρωσία θέλει να γίνει ηγετική δύναμη». Σχολίασε ότι «ο Πούτιν δεν είναι δάσκαλος δημοκρατίας», «αλλά πρόσθεσε «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι αξίες της Ελλάδος δεν θα αλλάξουν, αλλά η Ρωσία είναι σημαντική χώρα και η Ελλάδα χρειάζεται να έχει καλές σχέσεις μαζί της. Για παράδειγμα πολλοί περισσότεροι Ρώσοι τουρίστες έρχονται στην Ελλάδα. Και μετά βεβαίως υπάρχουν τα ενεργειακά θέματα».

Σε σχέση με τον αγωγό South Stream ο Καραμανλής «ισχυρίσθηκε οτι οι Ρώσοι θα τον κατασκεύαζαν ούτως ή άλλως, οπότε είναι καλύτερο για μας να περάσει από την Ελλάδα». Οταν ο πρέσβης του είπε ότι είναι ανταγωνιστικός με τον αγωγό TGI, o Kαραμανλής υποβάθμισε τη σημασία του λέγοντας πως «θα είναι δύσκολο και χρονοβόρο να αρχίσει η κατασκευή του. Οσο για τον TGI ο Πούτιν τον ρώτησε τι φυσικό αέριο θα πάρει η Ελλάδα μέσω του TGI. Ο Καραμανλής απάντησε «από το Αζερμπαϊτζάν» και ο Πούτιν του είπε «αυτοί δεν έχουν αέριο». Σε ένα από τα δεκάδες τηλεγραφήματα που οι Αμερικάνοι διπλωμάτες καταπιάνονται και αναλύουν τη σχέση Ελλάδας - Ρωσίας, ο επιτετραμένος της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα Κάντριμαν καταλήγει: «Στους Ελληνες ακόμα και όταν κάνουν τους “δύσκολους” αρέσει η πολιορκία από τους Ρώσους. Ο Πούτιν έχει επισκεφτεί ήδη 2 φορές την Ελλάδα γι’ αυτό και οι επισκέψεις Αμερικανών υψηλόβαθμων αξιωματούχων είναι ιδιαίτερα σημαντικές».

Η κρίση Ρωσίας - Γεωργίας

Οταν ξέσπασε η κρίση στις σχέσεις Ρωσίας - Γεωργίας τον Αύγουστο του 2008, οι Αμερικανοί θορυβήθηκαν από τη στάση της Ελλάδος. Τηλεγράφημα της Νο2 της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα Ντέμπορα Μακάρθι ( 22 Αυγούστου 2008) ανέφερε πως «επίκειται επίσκεψη Ρώσων ειδικών αμυντικής βιομηχανίας για να συζητήσουν την αγορά των θωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού και η ελληνική Βουλή έχει προγραμματίσει την επικύρωση της συμφωνίας για τον αγωγό South Stream. «Εργαζόμαστε για να ακυρώσουμε και τις δύο αυτές ενέργειες που θεωρούμε ότι δεν είναι σωστές, αλλά λαμβάνουμε ανάμεικτα μηνύματα απο Ελληνες αξιωματούχους». Οι Αμερικανοί διπλωμάτες ήλθαν σε επαφή με τον Μπίτσιο, διπλωματικό σύμβουλο του Καραμανλή, τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών, Αγαθοκλή κ.α.

Στο τηλεγράφημα αναφέρεται ότι ο πολιτικός σύμβουλος της πρεσβείας ήλθε σε επαφή με τον Αντώνη Σαμαρά «ο οποίος θεωρείται έμπιστος του Καραμανλή. Εκείνος συμφώνησε απολύτως ότι η επίσκεψη των Ρώσων ειδικών για τα θωρακισμένα οχήματα δεν θα έμοιαζε καλή και υποσχέθηκε ότι όλοι όσοι έπρεπε να το μάθουν, θα το μάθαιναν». Ο στρατιωτικός ακόλουθος, σύμφωνα με το ίδιο τηλεγράφημα, ήλθε σε επαφή με τον αρχηγό Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγό Γράψα, ο οποίος διευκρίνισε ότι το υπουργείο και οι Ενοπλες Δυνάμεις «δεν είχαν τίποτα να κάνουν με την επίσκεψη και συνεπώς δεν μπορεί να την αναβάλει ή να την ματαιώσει».

Ο Γράψας «συνέχισε εκφράζοντας πολύ αρνητικές απόψεις για τους Ρώσους» και υποσχέθηκε την υποστήριξη της Ελλάδος «με την παροχή στρατιωτικών δυνάμεων, ανθρωπιστικής βοήθειας και υποστήριξη όπως π.χ. την παροχή αδειών για υπερπτήσεις κλπ.».

Το τηλεγράφημα κατέληγε με τη διαπίστωση πως «οι δηλώσεις της Μπακογιάννη στις Βρυξέλλες και οι δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων υποστήριξαν την εδαφική ακεραιότητα της Γεωργίας και την ανάγκη γρήγορης αποχώρησης των ρωσικών στρατευμάτων. Ο πρωθυπουργός Καραμανλής παραμένει σιωπηλός επί του θέματος έως τώρα».

Η επιτετραμμένη της πρεσβείας επαναλάμβανε πάντως την ανάγκη να ακυρωθούν τόσο η επίσκεψη των Ρώσων ειδικών όσο και η επικύρωση από τη Βουλή της συμφωνάις για τον South Stream.http://news.kathimerini.gr

Από τη Συνθήκη των Σεβρών και της Λωζάννης στην «τράπουλα» των Ρωσικών αγωγών.

Οι χάρτες της Ευρώπης όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, αλλά και της Μέσης, Εγγύς και Άπω Ανατολής, διαμορφώθηκαν μετά από αιματηρούς τοπικούς και Παγκόσμιους Πολέμους, με βάση την Ιστορία, τη Γεωγραφία και τις κατά καιρούς Διεθνείς Συνθήκες και Διμερείς ή Πολυμερείς Συμφωνίες. Η Ιστορία του 19ου και του 20ου αιώνα έχει καταγράψει πολύ σημαντικές Συνθήκες και Συμφωνίες και η έξοδος ή υπαναχώρηση από τις οποίες επέφεραν και αλλαγές στον Γεωπολιτικό Χάρτη που επηρεάζει και την Κύπρο. Σήμερα μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, με την οποία επήλθε το τέλος των Συμφωνιών της Γιάλτας, απότοκος του οποίου ήταν και η απεξάρτηση των Ανατολικών χωρών της Ευρώπης και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, βιώνουμε μια προσπάθεια να επιβληθούν ανακατατάξεις οι οποίες να διασφαλίζουν πολύ λεπτά ισοζύγια μεταξύ των Υπερδυνάμεων.

Μέσα σε αυτές τις λεπτές ισορροπίες η Τουρκία, ο επιτήδειος ουδέτερος σε δύο Παγκοσμίους Πολέμους παίζει με τη φωτιά. Η διαφυγή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αργότερα του Κεμαλικού καθεστώτος, από την εφαρμογή της Συνθήκης των Σεβρών μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οδήγησε το 1922 στη Συνθήκη της Λωζάννης, με την οποία αποποιήθηκε των κτήσεων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με τη θρασύτητα που την χαρακτηρίζει, την οποία υποδαυλίζουν και οι Αγγλοαμερικανοί, η Τουρκία επιχειρεί την μονομερή ανατροπή των ισορροπιών που δημιούργησε η Συνθήκη της Λωζάννης, τόσο στην Κύπρο, όσο και στο Αιγαίο και στη Θράκη. Την ίδια ώρα επιχειρεί να προκαταλάβει τη δημιουργία του νέου χάρτη της Μέσης Ανατολής, όπως προδιαγράφηκε από τις στρατηγικές κινήσεις των Αγγλοαμερικανών από τη δεκαετία του 1990 και προνοεί μεταξύ άλλων και τη δημιουργία ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους. Ενός Κουρδικού κράτους του οποίου τα Βόρεια σύνορα, είναι τα Νότια σύνορα της Αρμενίας, όπως πρόβλεπε και η Συνθήκη των Σεβρών.

Μεθυσμένη λοιπόν η Τουρκία από το όραμα της αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με τη μορφή της Μεγάλης Τουρκίας, δεν αντιλαμβάνεται ότι «ο Θεός έδωσε στον μύρμηγκα φτερά για να τον καταστρέψει». Η μονομερής αποποίηση των υποχρεώσεών της από τη Συνθήκη της Λωζάννης, με την προκλητική συμπεριφορά της στην περιοχή, οδηγεί αναπόδραστα, είτε πίσω στη Συνθήκη των Σεβρών, είτε σε μια παραλλαγή της. Μια παραλλαγή η οποία θα ανακόψει τον Μεγαλοϊδεατισμό της αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η οποία, θα αφαιρέσει από τους Κεμαλιστές την δυνατότητα να συμπεριφέρονται σαν Περιφερειακή Υπερδύναμη και να εκβιάζουν τους πάντες.

Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και της Γιουγκοσλαβίας, η οποία απέδωσε ένα Ευρωπαϊκό χάρτη, της προ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εποχής ευρισκόμαστε ενώπιον αυτού που η Αμερικανίδα Υπουργός Εξωτερικών ονόμασε πολλές φορές ως «οδικό χάρτη» ή «νέο χάρτη» της Μέσης Ανατολής. Μια ματιά στο χάρτη της διέλευσης των αγωγών του Ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου προς τη Μεσόγειο, ένας εκ των οποίων καταλήγει στο Τσεϊχάν στη μύτη της Καρπασίας, αναδεικνύει δύο τινά. Πρώτον ότι δεν θα επιτραπεί στην Τουρκία να κατέχει αυτό τον όγκο του στρατηγικού οπλοστασίου της ενέργειας (ούτε και των υδάτων βέβαια της περιοχής) και Δεύτερο, το γιατί η Τουρκία και οι Αγγλοαμερικανοί πάτρωνες τους βυσσοδομούν και επείγονται να κλείσουν το Κυπριακό με τρόπο που να εξασφαλίζουν έναντι των Ευρωπαίων συμμάχων τους (κυρίως Γαλλίας, Γερμανίας και Ιταλίας) αλλά και της Ρωσίας, το στρατηγικό πλεονέκτημα μιας De Facto και De Jure, επικυριαρχίας στην Κύπρο και δη στην Καρπασία, μέσα από λύσεις τύπου Ανάν και μάλιστα με Δημοψήφισμα. Ευρισκόμαστε με άλλα λόγια σε μια κατάσταση όπως λένε και οι μεγάλοι πάτρωνες της Τουρκίας «BACK TO SQUARE ONE» σε ότι αφορά το Γεωπολιτικό μας χώρο.

Χάρτης της Συνθήκης των Σεβρών, με τις σφαίρες επιρροής των Συμμάχων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τα εδάφη της Σμύρνης και της Ανατολικής Θράκης που επεραχωρούντο στην Ελλάδα. Στο άνω μέρος χάρτης διέλευσης των Ρωσικών αγωγών πετρελαίου και αερίου. Οι αγωγοί Μπουρκάς και Κωνσταντινούπολης περνούν από την "Διεθνή αποστρατικοποιημένη ζώνη", σύμφωνα με τη Συνθήκη των Σεβρών. Η πετρελαιοφόρος, εξάλλου, περιοχή, των Κούρδων του Ιράκ, σημειώνεται επίσης ως "Διεθνής αποστρατικοποιημένη ζώνη". Ο αγωγός Μπακού - Τσεϊχάν, καταλήγει απέναντι από την Καρπασία. Ο δε αγωγός αερίου διασχίζει την Τουρκία, ερχόμενος από περιοχές της Αρμενίας και του Κουρδιστάν. Κάτω αριστερά ο χάρτης της "Μεγάλης Ιδέας" των Κεμαλιστών Νεοτούρκων.Είναι αξιοσημείωτο να αναφερθεί επίσης, ότι η Συνθήκη των Σεβρών του 1920 προνοούσε στο άρθρο 62 ότι η «αλληλεξάρτηση Τούρκων και Κούρδων στην περιοχή θα είναι ίση μέχρι το 2010». Η εισβολή της Τουρκίας στο Βόρειο Ιράκ, σε συνάρτηση με τον καλλιεργούμενο Μεγαλοϊδεατισμό των Κεμαλιστών, παραπέμπει και θυμίζει την Μικρασιατική Εκστρατεία και τον Μεγαλοϊδεατισμό των Ελλήνων της τότε εποχής. Το δυστύχημα για την Κύπρο, την Ελλάδα και τον Ελληνισμό ευρύτερα, είναι το γεγονός ότι, όπως πάντα, οι σφαγείς του ελληνισμού χρησιμοποιούν τους διαχρονικούς αφελείς ή και διατεταγμένους Δούρειους Ίππους και Εφιάλτες ανάμεσα μας.

Το αισιόδοξο, βέβαια, για μας μήνυμα των καιρών είναι ότι από την μια ο Υπερατλαντικός Μεγάλος Αδελφός της Γηραιάς Αλβιόνας άρχισε να κουτσαίνει κάτω από το βάρος της απληστίας του και της χρεοκοπίας του, οικονομικά, κοινωνικά και διπλωματικά και συνεπακόλουθα και στρατιωτικά. Και από την άλλη η ίδια η Γηραιά Αλβιόνα είναι το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης, με τα λιγοστά μπεμπεράκια της (πρώην Σοβιετο ελεγχόμενες ανατολικές χώρες) να αρχίζουν και αυτές να ανοίγουν σιγά – σιγά τα μάτια τους και να βλέπουν ότι τα Εθνικά τους συμφέροντα είναι με τους Ευρωπαίους και τους Ρώσσους και όχι με τους νεοφανείς δήθεν φίλους τους εκ Δυσμών. Ταυτόχρονα η Ρωσική Άρκτος, αναδιπλώνεται και δεν μπορεί πλέον να ανακοπεί η καθιέρωσή της στο «τραπέζι της μοιρασιάς», όπως σε ένα βαθμό και της Κίνας.

Μία είναι, με άλλα λόγια η αλήθεια, ο Κόσμος δεν είναι πλέον αμπελοχώραφο των Αγγλοαμερικανών και η περιοχή μας δεν είναι πλέον Οθωμανικό τσιφλίκι, για να το αγοράσουν ή να το νοικιάσουν. Στο μόνο που ελπίζουν είναι να τους πουλήσουμε εμείς την Κύπρο και μάλιστα έναντι πινακίου φακής, με την υπογραφή μας. Πήραν ήδη την υπογραφή κάποιων βιομηχανοποιημένων ηγετών, αναλυτών, ακαδημαϊκών και δημοσιογραφικών φερέφωνων στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Ο λαός μας όμως τους έκλεισε την πόρτα και θα τους την ξανακλείσει, ξανά και ξανά σαν τίμημα και για την αχαριστία και τη μοχθηρότητά τους απέναντι σε ένα Έθνος και ένα λαό που έδωσε 500,000 ψυχές στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έναντι μόνο 250,000 των ΗΠΑ και της Βρετανίας, για να είναι οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι ελεύθεροι και ισχυροί αντί υποζύγια του Ναζισμού και του Φασισμού, όπως θα τους άξιζε.

Χάρης Κυριακίδης

ΤΟ "ΣΧΕΔΙΟ" ΕΠΕΤΕΥΧΘΗ. "ΤΕΛΟΣ" Ο ΑΓΩΓΟΣ ΜΠΟΥΡΓΚΑΖ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

Η Βουλγαρία αποφάσισε να εγκαταλείψει τα σχέδια κατασκευής του διαβαλκανικού αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη (ο οποίος θα μετέφερε αργό πετρέλαιο από τη Ρωσία στην Ελλάδα, διερχόμενος από τα εδάφη της γειτονικής χώρας) ανακοίνωσε την Παρασκευή ο πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσοφ.

Σύμφωνα με τον κ. Μπορίσοφ, ο βασικός λόγος για αυτήν την απόφαση ήταν η ισχυρή αντίσταση που προέβαλαν, για περιβαλλοντικούς λόγους, οι κάτοικοι των περιοχών της Μαύρης Θάλασσας.

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι τις προηγούμενες ημέρες η Ρωσία είχε προειδοποιήσει ότι θα προχωρούσε σε αναστολή του έργου, σε περίπτωση που η Βουλγαρία δεν ξεκαθάριζε τη θέση της έως το φθινόπωρο. Την αυστηρή προειοδοποίηση, που ενδεχομένως να εκφράζει τη βαθύτερη επιθυμία της Μόσχας να απεμπλακεί από το έργο, καθώς τελευταία δίνει προτεραιότητα στον επί τουρκικού εδάφους πετρελαιαγωγό Σαμσούντα – Τσεϊχάν, απηύθυνε ο υπουργός Ενέργειας της Ρωσίας Σεργκέι Σμάτκο σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Ria Novosti.

“Η” Online 11/6 14:15

===========

Σχόλιο Γιάννης Παπαϊωάννου : Η Βουλγαρία και Ελλάδα είναι “πολύ ΝΑΤΟ” για τους Ρωσους αυτή την έποχη οπότε ψάχνονται στην Τουρκία του Ερντογάν. Ζήσαμε άλλη μια περήφανη νίκη των Αμερικανων και Φυσιολογική εξέλιξη θα έλεγα μάλιστα… αναμενώμενη.

Ο "ΑΓΩΓΟΣ" ΠΛΕΟΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.... ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΔΕ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΡΩΣΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ" ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΩΣ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟ ΤΟΥ ΝΑΤΟ..

H Ρωσία ακυρώνει τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς-Αλεξ/λη - Yπό αίρεση και ο South Stream

Σύμφωνα με δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας της Ρωσίας Sergei Shmatko, ο οποίος συμμετέχει στην αντιπροσωπεία που συνοδεύει τον Ρώσο πρόεδρο κατά την επίσκεψη του στην Τουρκία, "εξετάζεται η συγχώνευση των δύο ανταγωνιστικών αγωγών Μπακού-Τσεϊχάν και Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη καθώς ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη ουσιαστικά έχει σταματήσει να εξελίσσεται ως πρόγραμμα με υπαιτιότητα της Βουλγαρίας". Πρακτικά δηλαδή ματαιώνεται ο δεύτερος!

Ανέφερε πως, αφού η Boυλγαρία ξεκαθαρίσει την στάση της όσον αφορά τις απαιτήσεις της για καλύτερα οικονομικά ωφέλη και περιβαλλοντική προστασία, θα εξεταστεί η συγχώνευση του προγράμματος κατασκευής του αγωγού με αυτό του Μπακού-Τσεϊχάν, ο οποίος ήδη κατασκευάζεται.

Αν και δεν είναι σαφές από τα λεγόμενα του S.Shmatko τι εννοεί λέγοντας "συγχώνευση", είναι πιθανό να έβαλε την ταφόπλακα στο πρόγραμμα που θα συνεισέφερε τα μέγιστα στην αναβάθμιση της χώρας μας.

Ρωσική πηγή ανέφερε στο defencenet.gr, ότι "Η βουλγαρική κυβέρνηση αρνείται να εκτελέσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις και η ελληνική τηρεί αλλοπρόσαλλη στάση. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο. Ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, τουλάχιστον σε αυτή την μορφή, τελείωσε για εμάς. Θα δούμε τι θα γίνει με τον South Stream"!

Πρόκειται για μία "προαναγγελθείσα" από την Ρωσία απόφαση. Η Μόσχα θεωρεί Βουλγαρία και Ελλάδα "αδύναμους κρίκους" οι οποίοι εξαρτώνται πλέον ολοκληρωτικά από το "ατλαντικό μπλοκ".

Το χειρότερο είναι ότι η Τουρκία αποκτά το ρόλο που ήθελε να διαδραματίσει η Ελλάδα ως στρατηγικός εταίρος της Ρωσίας ως διακομιστικός κόμβος μεταφοράς πετρελαίου προς τι αγορές τις δύσης. Παράλληλα, ο Μπακού-Τσεϊχάν που ως πρόγραμμα δεν κρίνονταν βιώσιμος, με την μεταφορά και Ρωσικού πετρελαίου αναβαθμίζεται.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

(Ανανέωση 20.00) Ο Ρώσος αναπληρωτής πρωθυπουργός Igor Sechin δήλωσε ότι η χώρα του πρόκειται να επενδύσει συνολικά 3 δις δολάρια για την κατασκευή του αγωγού πετρελαίου Samsun-Ceyhan.

Ο Ρώσος πρωθυπουργός δήλωσε ότι ο υπό κατασκευή 700 χλμ αγωγός (κατασκευάζεται από ιταλοτουρκική κοινοπραξία) με μεταφορική ικανότητα 1,2 εκατ. δολαρίων την ημέρα αποτελεί πρώτη προτεραιότητα της χώρας του και της Τουρκίας.

Παράλληλα με αυτή την εξέλιξη ο Ρώσος Πρόεδρος δήλωσε ότι οι δύο χώρες συζήτησαν την κατασκευή ενός διυλιστηρίου στην περιοχή του Ceyhan συμπληρώνοντας ότι οι δύο πλευρές εξετάζουν το ενδεχόμενο να συμφωνήσουν την από κοινού πώληση των προϊόντων του διυλιστηρίου.

Κατά την διάρκεια της κοινής συνέντευξης τύπου δήλωσε ότι η χώρα του σχεδιάζει να αγοράσει το 70% των αναγκών της σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο από την Ρωσία.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

============================================
ΣΧΟΛΙΟ ΛΗΜΕΡΙ: Πάλι καλά...!!! Η ξεφτίλα μας περιορίστηκε , μιας και οι Ρώσοι μας καταγγέλλουν ως σιδηροδέσμιους και υποτακτικούς του ΝΑΤΟ. Θα μπορούσε να ήταν χειρότερα!!!

Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΑΡΑΚΑΛΑΕΙ ΝΑ ΜΗΝ "ΠΕΣΟΥΝ" ΑΥΡΙΟ ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΡΩΜΗ...ΓΙΑΤΙ ΘΑ "ΠΕΣΕΙ" Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Εχθές είχαμε αναδημοσιεύσει την αποκάλυψη του blog Καφενείο σχετικά με το διμερές μνημόνιο συνεργασίας Ιταλίας Τουρκίας για τον ΕΛΛΗΝΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΑΓΩΓΟ ΑΕΡΙΟΥ!!!
ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ...ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ!!!!
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΡΕΧΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ "ΠΕΣΕΙ" Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ...ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ!!!!!
ΙΚΕΤΗΣ Ο ΓΑΠ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΟΥΝ ΑΥΡΙΟ ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ...ΖΗΤΑ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΜΠΑΛΩΣΕΙ
ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΓΙΝΕ ΜΟΛΙΣ ΕΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΝ ΤΑ ΜΜΕ ...ΑΛΛΑ ΕΙΠΑΜΕ .... ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΤΡΙΜΕΡΕΣ ΟΠΩΣ ΚΑΤ ΕΝΤΟΛΗ ΔΙΑΡΡΈΕΙ Η ΔΕΠΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ "ΟΡΘΙΟ" ΤΟΝ ΕΚΠΟΙΗΤΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ .....ΓΑΠ!!!!!!

Η Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ) έχει πανικοβληθεί μετά την χθεσινή μας αποκάλυψη (Διάβασε εδώ) και διοχετεύει στους επαγγελματίες δημοσιογράφους ( Στη διάθεση μας τα ονόματα) ότι το μνημόνιο θα είναι τελικά Τριμερές!

ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ-Έχουν πιαστεί στον ύπνο οι κύριοι της ΔΕΠΑ

Είναι ΔΙΜΕΡΕΣ-τελεία και παύλα!

Η πραγματικότητα είναι ότι έχει παρέμβει το γραφείο του Παπανδρέου και ΠΑΡΑΚΑΛΑΕΙ αυτή τη στιγμή τους Ιταλούς και τους Τούρκους να αναβάλουν την αυριανή υπογραφή στη Ρωμη για μερικές βδομάδες , γιατί μπορεί να πέσει η Κυβέρνηση!!!!

Διαβάστε σήμερα τι γράφει η Ελευθεροτυπία από διαρροές της ΔΕΠΑ και κάνει η καλή εφημερίδα αναφορά στην αποκάλυψη του καφενείου.

http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=153399

ΜΕΤΑ ΤΑ "ΣΚΟΥΡΑ" ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Ο "ΑΓΩΓΟΣ" ΕΓΙΝΕ...."ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ" Επικαιρότητα ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Στόχος είναι να ολοκληρωθεί με ταχείς ρυθμούς και σύντομες διαδικασίες, όπως αναφέρει στην επιστολή της η υπουργός Περιβάλλοντος

Δέκα ημέρες πριν από το πολύ σημαντικό ταξίδι του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελου Βενιζέλου στην Μόσχα, η κυβέρνηση κατέθεσε ξαφνικά πριν λίγο στη Βουλή και με τον χαρακτηρισμό του «έργου μείζονος εθνικής σημασίας», το νομοσχέδιο για την κατασκευή του αγωγού πετρελαίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης. Το νομοσχέδιο μάλιστα έχει πρόβλεψη για ένα σημαντικό «αγκάθι» του όλου ζητήματος αυτό των απαλλοτριώσεων. Το νομοσχέδιο απέστειλε την Πέμπτη η υπουργός Τίνα Μπιρμπίλη στον πρόεδρο της Βουλής Φίλιππο Πετσάλνικο, ζητώντας του να συγκαλέσει τη διαρκή επιτροπή παραγωγής και εμπορίου. Το νομοσχέδιο θεσπίζει τους όρους βάσει των οποίων θα επιβληθούν περιορισμοί στη χρήση γης και δόμησης και προβλέπει τη διενέργεια απαλλοτριώσεων υπέρ του δημοσίου, χρησιμοποιώντας ειδικό νομικό πλαίσιο που επιλέχθηκε για τις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου της ΔΕΠΑ με το νόμο 1929/1991. Στόχος του νομοσχεδίου είναι να ολοκληρωθεί το εν λόγω έργο με ταχείς ρυθμούς και σύντομες διαδικασίες, όπως αναφέρει στην επιστολή της η υπουργός. Ειδικότερα, το νομοσχέδιο θεσπίζει τους όρους βάσει των οποίων θα επιβληθούν περιορισμοί στη χρήση γης και δόμησης σε ζώνες ορισμένου πλάτους από τον άξονα του αγωγού, σε εκείνες τις περιοχές που θα διέλθει και προβλέπει τη διενέργεια απαλλοτριώσεων υπέρ του ελληνικού δημοσίου με δαπάνες της κατασκευάστριας εταιρίας για τυχόν επιπλέον εκτάσεις, οι οποίες θα είναι απολύτως αναγκαίες για ορισμένες εγκαταστάσεις (πχ αντλιοστάσια κλπ) και οι οποίες θα παραχωρηθούν σε αυτήν κατά χρήση. Οι περιορισμοί επιβάλλονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 18, παρ. 5 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι μπορεί με νόμο να προβλεφθεί και κάθε άλλη στέρηση της ελεύθερης χρήσης και κάρπωσης της ιδιοκτησίας όταν προστρέχουν ιδιαίτερες περιστάσεις. Η διαδρομή του αγωγού θα οριστεί με απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής μετά από την ολοκλήρωση των διαδικασιών έγκρισης των περιβαλλοντικών όρων, σύμφωνα με το νομοσχέδιο. Το ειδικό νομικό πλαίσιο επιλέχθηκε για τις ανάγκες του Μπουργκάς-Αλεξανδρουπολης στα «πρότυπα ΔΕΠΑ» επειδή ακριβώς έχει κριθεί από σειρά δικαστικών αποφάσεων ως συμβατό με τα άρθρα 17 και 18 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του πρόσθετου πρωτοκόλλου των Παρισίων της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Βάση του ν.1929/1991, θεσπίζονται ορισμένοι περιορισμοί στη χρήση των ακινήτων σε βάρος των ιδιοκτητών και λοιπών δικαιούχων τους, σύμφωνα με το άρθρο 18 παρ. 5 του Συντάγματος. Οι περιορισμοί αυτοί, για τους οποίους όμως προβλέπεται αποζημίωση προς τους ιδιοκτήτες, κρίθηκαν από τον Αρειο Πάγο και το Συμβούλιο Επικρατείας ως συμβατοί με το Σύνταγμα και το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ. Για τους περιορισμούς χρήσης γης και δόμησης οι ιδιοκτήτες, νομείς ή κάτοχοι λαμβάνουν ως αποζημίωση ποσό ανερχόμενο στο 25% της αγοραίας αξίας των ακινήτων τους που δεν θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν ακώλυτα. Την αγοραία αξία καθορίζει ο Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας. Σε περίπτωση διαφωνίας ως προς το ύψος αυτής ο δικαιούχος μπορεί να προσφύγει στο κατά τόπον αρμόδιο Μονομελές Πρωτοδικείο της περιφέρειας του ακινήτου για την επίλυση της διαφοράς. Με τις ίδιες διαδικασίες προβλέπεται η καταβολή αποζημιώσεων στους δικαιούχους και σε περιπτώσεις ζημίας των ακινήτων από τη διέλευση του αγωγού. Παρέχεται στη διεθνή εταιρεία του έργου, την Trans Balkan Pipeline Oil Company, η δυνατότητα να χρησιμοποιεί χωρίς αποζημίωση δημοτικές ή κοινοτικές εκτάσεις αναγκαίες για την κατασκευή του αγωγού και σε περίπτωση που αυτές είναι κοινόχρηστες να τις επαναφέρει στην προηγούμενη κατάσταση με δικές της δαπάνες. Οι απαλλοτριούμενες αναγκαίες εκτάσεις προβλέπεται, όπως αναφέρεται, να παραδίδονται στην εταιρεία κατά χρήση. Κατά των πράξεων απαλλοτρίωσης προβλέπεται η άσκηση ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας αίτησης ακυρώσεως και η εκδίκαση αυτής εντός σύντομων προθεσμιών. Για την τοποθέτηση του ακροτελεύτιου τμήματος του αγωγού παρέχεται η δυνατότητα παραχώρησης στην εταιρεία δικαιώματος χρήσης τμημάτων του αιγιαλού και χορήγησης άδειας εγκατάστασης στον θαλάσσιο πυθμένα. Προς διευκόλυνση απόκτησης από την εταιρεία ακινήτων κατά κυριότητα που είναι αναγκαία για το έργο παρέχονται οι παρεκκλίσεις των άρθρων 29 του ν. 1337/1983 και 1 του α.ν 431/1968 καθώς και του άρθρου 25 του ν. 1892/1990 ως προς τις παραμεθόριες περιοχές. Τέλος, για την ανέγερση των αναγκαίων εγκαταστάσεων για την κατασκευή και λειτουργία του αγωγού προβλέπονται ορισμένες παρεκκλίσεις ως προς τους όρους δόμησης κλπ από τις σχετικές ρυθμίσεις του άρθρου 1 του Π.Δ 24/31-05-1982. ΧΡΟΝΟΣ

ΕΠΕΣΑΝ ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ Ο αγωγός φυσικού αερίου δρομολογείται

Υπό σύσταση οι εταιρείες που θα αναλάβουν τον σχεδιασμό, την κατασκευή και την εμπορική του εκμετάλλευση

Ο ελληνοβουλγαρικός αγωγός φυσικού αερίου IGB συνολικού μήκους 170 χλμ, θα έχει αφετηρία την Κομοτηνή και κατάληξη τη Στάρα Ζαγόρα της Βουλγαρίας. Με την εξέλιξη αυτή η χώρα μας αναδεικνύεται σε ενεργειακό κόμβο, όπως τόνισε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΠΑ, Χάρης Σαχίνης, σε δηλώσεις του, μετά την υπογραφή της συμφωνίας της ελληνικής εταιρίας, με την ιταλική Edison και τη βουλγαρική Bulgarian Energy Holding, για τη σύσταση των εταιριών, που θα αναλάβουν το σχεδιασμό, την κατασκευή και την εμπορική εκμετάλλευση του ελληνοβουλγαρικού αγωγού φυσικού αερίου. Ο κ. Σαχίνης επισήμανε ότι ο αγωγός, που θα έχει αφετηρία την Κομοτηνή και κατάληξη τη Στάρα Ζαγκόρα της Βουλγαρίας, θα συμβάλλει μαζί με τους υπόλοιπους διασυνδετήριους αγωγούς που κατασκευάζονται ή μελετώνται να κατασκευαστούν, στη διαφοροποίηση των διαδρομών μεταφοράς και πηγών φυσικού αερίου στη νοτιοανατολική Ευρώπη, προς αποτροπή κάθε πιθανότητας επικείμενου γεωπολιτικού κινδύνου. Από την πλευρά του ο διευθύνων σύμβουλος της Edison Ουμπέρτο Κουαρντίνο επισήμανε ότι ο διασυνδετήριος αγωγός αναβαθμίζει και τον αγωγό φυσικού αερίου Καρατσάμπεϊ – Κομοτηνής, σε πανευρωπαϊκό δίκτυο. Στο μεταξύ, ο Ιταλός γνωστοποίησε ότι η εταιρία του στρέφει το ενδιαφέρον της στην Ελλάδα και για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. ΧΡΟΝΟΣ

Συνάντηση για τους αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου

Σήμερα η συνάντηση του υφυπουργού Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Ι. Μανιάτη με τον Βούλγαρο υπουργό Οικονομίας Ενέργειας και Τουρισμού, Traicho Traikov, που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί την Τετάρτη στη Σόφια.
Ο κ. Μανιάτης βρίσκεται στη βουλγαρική πρωτεύουσα για να λάβει μέρος στη σύνοδο των υπουργών Ενέργειας του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Εύξεινου Πόντου (Black Sea Economic Cooperation), την προεδρία του οποίου αναλαμβάνει η Ελλάδα κατά το δεύτερο εξάμηνο του έτους.
Στη συνάντηση με τον Βούλγαρο υπουργό θα συζητηθεί η πορεία υλοποίησης των δύο μεγάλων ενεργειακών έργων κοινού ενδιαφέροντος, του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη και του αγωγού φυσικού αερίου Χάσκοβο-Κομοτηνή.

Αναφορικά με τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη η βουλγαρική εφημερίδα "ΠΑΡΙ" δημοσιεύει σήμερα δηλώσεις του διευθυντή της βουλγαρικής εταιρείας που συμμετέχει στην διεθνή εταιρεία του έργου Trans Balkan Pipeline, Πλάμεν Ρούσεφ, ότι "η Βουλγαρία ενδέχεται να κατηγορηθεί για την αποτυχία του έργου Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, αν η Ρωσία αρνηθεί τη συμμετοχή της λόγω της καθυστέρησης της βουλγαρικής πλευράς.
Έτσι, αναφέρει ο ίδιος, η Βουλγαρία θα αναγκαστεί να πληρώσει όλα τα έξοδα μέχρι στιγμής, ύψους 25 - 30 εκατ. ευρώ, αλλά και επιπρόσθετα ποσά ως ποινική ρήτρα, που θα ανέρχονται σε 300 εκατ. Ευρώ". Κατά τις εργασίες της συνόδου των υπουργών Ενέργειας του ΟΣΕΠ, που ολοκληρώνονται σήμερα, ο κ. Μανιάτης θα αναπτύξει τις δράσεις και τις προτεραιότητες της χώρας μας στην ενέργεια. Παράλληλα, θα παρουσιαστεί η κοινή πρόταση ΟΣΕΠ - Ε.Ε για δράσεις στον τομέα της ενέργειας, ενώ αναμένεται να υιοθετηθεί το σχέδιο διακήρυξης της Σόφιας, το οποίο θα αποτελέσει το πλαίσιο της πολιτικής που θα ακολουθήσει ο οργανισμός κατά το προσεχές διάστημα.
=================================================================================
ΣΧΟΛΙΟ ΛΗΜΕΡΙ: Αρκεί να μην υιοθετηθεί η "οικολογία" για να αποτελέσει το πρόσχημα για την κατάργηση του έργου