Η διάλυση της Ευρωζώνης θα ξεκινήσει από τη Γαλλία και από μια κυρία;

του Στρατή Μαζίδη
Ούτε καν στο διαδίκτυο δεν παίζουν οι ειδήσεις που δεν εξυπηρετούν τον επίπλαστο ευρωπαράδεισο. Η είδηση που είχαμε μεταφράσει πριν λίγες ημέρες όπου ακόμη και τα άλογα βγήκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν ενάντια στον πλέον αποτυχημένο με βάση τις μετρήσεις γάλλο πρόεδρο Ολάντ έγινε γνωστή μόνο σε όσους διαβάζουν freepen ή επισκέπτονται τον ξένο τύπο.
Μια Γαλλία στους δρόμους. Μια σειρά κλάδων διαμαρτύρεται για τους εξοντωτικούς φόρους του…σοσιαλιστή με ήτα Φρανσουά Ολάντ πάνω στον οποίο είχαμε εναποθέσει κάποιες ελπίδες έναντι της καρικατούρας.
Η Γαλλία είναι μια χώρα με πολλά προβλήματα. Παρά το γεγονός πως ήταν ένας από τους δύο βασικούς πυλώνες του ευρώ, φαίνεται πως δεν αντέχει ούτε αυτή μέσα στην ασφυξία της νεώτερης έκδοσης του μάρκου.
Επιπρόσθετα η αύξηση του μουσουλμανικού στοιχείου ανησυχεί ιδιαίτερα τη γαλλική κοινωνία καθώς όπως παρακολουθούμε και στα σχετικά ντοκιμαντέρ, η αναλογία γάλλων – μεταναστών μουσουλμάνων στα 50.000.000 πληθυσμού, μεταβάλλεται διαρκώς υπέρ των δεύτερων.
Και κάπου εδώ βρίσκει πρόσφορο έδαφος η ακροδεξιά να αναπτυχθεί όπως συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις. Όταν δηλαδή η ανεργία, η φτώχεια, η μείωση του βιοτικού επιπέδου και η αύξηση του ξένου και εντελώς διαφορετικού στοιχείου κυριαρχούν στην κοινωνία.
Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην Ελλάδα με τη διαφορά ότι στη Γαλλία ηγείται της ακροδεξίας μια κομψή κυρία η οποία πείθει ευκολότερα σε σχέση με αγριωπούς γίγαντες ορισμένοι εκ των οποίων βρίσκονται πλέον στη φυλακή.
Η Μαρί Λεπέν που διαδέχθηκε τον πατέρα της στην ηγεσία του Εθνικού Μετώπου έχει μιλήσει ξεκάθαρα κατά του ευρώ και οι δημοσκοπήσεις της δίνουν αέρα ακόμη και για νίκη στις ευρωεκλογές.
Η χαλαρή ψήφος των ευρωεκλογών δίνει πάντα τη δυνατότητα της δοκιμής ως προς το πως θα διαχειριστεί κανείς το αποτέλεσμα που πέτυχε. Αν η κα Λεπέν επικρατήσει στην εκλογική αναμέτρηση ή φτάσει κοντά στην πρώτη θέση και με τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες να διαγράφονται ακόμη ζοφερές στην υπό γερμανική κατοχή Ευρώπη, ποιος μπορεί να αποκλείσει την άνοδό της στο υψηλότερο σκαλί της πολιτικής ζωής της Γαλλίας;
Και τότε; Θα βγάλει κόκκινη κάρτα στην Ευρωζώνη όπως έχει πει;
freepen.gr

Πως ο Ολάντ έγινε…Ολαντρέου σε ένα χρόνο

 

Σε εντυπωσιακά χαμηλά επίπεδα κινείται πλέον η δημοτικότητα του Γάλλου Προέδρου, Φρανσουά Ολάντ, αγγίζοντας μετά βίας το 15%, σύμφωνα με δημοσκόπηση της YouGov για την Huffington Post. Στο ίδιο χαμηλό επίπεδο και η δημοτικότητα του Γάλλου πρωθυπουργού, Ζαν Μαρκ Ερό.
Βουτιά – σοκ για την δημοτικότητα Ολάντ
Συγκεντρώνοντας ποσοστά δημοφιλίας γύρω στο 20% στην πλειονότητα των τελευταίων δημοσκοπήσεων, η δημοτικότητα του Φρανσουά Ολάντ φαίνεται να συνεχίζει την καθοδική της πορεία και δέχεται νέο πλήγμα, αγγίζοντας το εντυπωσιακά χαμηλό 15% σε θετικές γνώμες, τουλάχιστον σύμφωνα με την δημοσκόπηση της YouGov. Οι αρνητικές γνώμες για τον Ολάντ, φθάνουν το 49%.
Πρόκειται για το χειρότερο σκορ για ένοικο του Μεγάρου των Ηλυσίων, κατά την 5η Γαλλική Δημοκρατία.
Σκληρά άρθρα, καταιγιστικές κριτικές, γελοιογραφίες και αποδοκιμασίες περιμένουν καθημερινά τον γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολλάντ ο οποίος έχει κατρακυλήσει στα χαμηλότερα ποσοστά δημοφιλίας, ενώ οι Γάλλοι δεν ξέρουν αν πρέπει να γελάσουν ή να κλάψουν μαζί του.
Σε ένα ιδιαίτερα αιχμηρό άρθρο στην γαλλική έκδοση της HuffingtonPost -παρότι είναι μάλλον κεντροαριστερής κατεύθυνσης- με τίτλο «Χαμηλά, χαμηλά, μήπως βρει πετρέλαιο», ο αρθρογράφος αναφέρει:
«Σήμερα το πρωί μόλις είδα ότι ο Φρανσουά Ολλάντ συγκέντρωνε ποσοστό 15% θετικών απόψεων για το πρόσωπό του, είπα στον εαυτό μου ότι πρέπει να βάλω το κράνος, τη φόρμα και τις γαλότσες και να κατέβω κι εγώ εκεί κάτω. Να κατέβω για να δω».
Πιστεύω, γράφει ο αρθρογράφος, ότι έτσι όπως πάει ο γάλλος πρόεδρος τα ίδια τα ποσοστά θα απηυδήσουν και θα στραφούν εναντίον του! Ο Κύριος 15%…Προς το παρόν τουλάχιστον. Γιατί στο εξής ακόμη και οι αναλυτές, οι σχολιαστές και οι κάθε είδους εξπέρ πολιτολόγοι θα πρέπει να ανανεώσουν το λεξιλόγιό τους, τις μεταφορές τους, τα κλισέ τους και τα στοιχεία των αναλύσεών τους. Γιατί κανείς δεν θα μπορεί πλέον να ανταπεξέλθει στην ταχύτητα με την οποία ο Πρόεδρος κατεβαίνει, κατεβαίνει…
Ως σήμερα, συνεχίζει, η πλέον συνήθης μεταφορά ήταν «ο πάτος της πισίνας». Ο καθένας εξηγούσε ότι μόλις αγγίξει τον πάτο της ο Πρόεδρος θα ξανανέβει. Κάτι σαν την Αρχή του Αρχιμήδους, με άλλα λόγια, που εξηγεί ότι κάθε σώμα που βυθίζεται σε ένα υγρό δέχεται από το εν λόγω υγρό μια πίεση προς τα πάνω».
Μάλλον τώρα φαίνεται να ισχύει το λεγόμενο «αν πάει τόσο βαθιά ίσως στο τέλος βρει πετρέλαιο». Αυτή η άποψη επιτρέπει να βρει κανείς τα θετικά σε μια πολύ αρνητική εξέλιξη
Οι άλλες φράσεις «άγγιξε πάτο» ή «ο πάτος της τρύπας» δεν φαίνεται να ισχύουν στην περίπτωσή του γιατί μπορεί να υπάρχει και κάτι ακόμη πιο βαθιά…
Φοβάμαι ότι πρέπει να ξαναθυμούμε την φράση «Στον Τιτανικό, τουλάχιστον, η ορχήστρα συνέχιζε να παίζει». Η ακόμη φράσεις όπως «Χαμήλωσε το κεφάλι, έτσι θα μοιάζεις τουλάχιστον με δρομέα», «Κάτω από το πεζοδρόμιο είναι η παραλία» κλπ.

Πηγή: ethnos.gr, iefimerida.gr

«French kiss» and business Δηλώσεις στήριξης-αλληλεγγύης από Ολάντ, με φόντο την προώθηση γαλλικών επιχειρηματικών συμφερόντων

Οι ελληνογαλλικές σχέσεις μπαίνουν σε νέα φάση με την επίσκεψη Ολάντ στην Αθήνα, η οποία  σηματοδοτεί την όξυνση του ανταγωνισμού μεταξύ ευρωπαϊκών επιχειρηματικών συμφερόντων για τη διανομή της πίτας των αποκρατικοποιήσεων και την αξιοποίηση επενδυτικών ευκαιριών στην Ελλάδα. «Δεν ήρθα εδώ για να πουλήσω όπλα. Ηρθα για αλληλεγγύη και εμπιστοσύνη», τόνισε σε μια αποστροφή των επίσημων δηλώσεών του ο Γάλλος πρόεδρος, μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Αντ. Σαμαρά. Πέρα όμως από τις δηλώσεις στήριξης, κατέστησε απολύτως σαφές ότι σκοπός της επίσκεψης του είναι να "κινητοποιήσει τις γαλλικές επιχειρήσεις" για επενδύσεις στην Ελλάδα.
Ανακοίνωσε μάλιστα ότι πολλοί γαλλικοί επιχειρηματικοί όμιλοι θα σπεύσουν να συμμετάσχουν σε διαγωνισμούς για τις αποκρατικοποιήσεις στην Ελλάδα, ενώ δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει το ενδιαφέρον για συμμετοχή στην εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στις ελληνικές θάλασσες.
Στον Αντ. Σαμαρά και στην κυβέρνηση έδωσε πάντως αυτό που ήθελαν - διαβεβαιώσεις στήριξης και αλληλεγγύης, υποσχέσεις για συμπόρευση στα θέματα αντιμετώπισης της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, μια κοινή οπτική στα ζητήματα της απασχόλησης και της ανάπτυξης
Οπως επισήμαινε  το Sofokleousin.gr σε προηγούμενο σχετικό δημοσίευμα, ο κ. Ολάντ "ήρθε ως εκπρόσωπος-προπομπός γαλλικών επιχειρηματικών συμφερόντων, που προσπαθούν να μπουν στη διανομή της μεγάλης πίτας των ελληνικών αποκρατικοποιήσεων και να εξασφαλίσουν επιπλέον παραγγελίες αμυντικού εξοπλισμού. Οι Γάλλοι ανησυχούν για τα αποτελέσματα της γερμανικής "επίθεσης φιλίας" προς την Ελλάδα, που άρχισε με την επίσκεψη Μέρκελ και συνεχίσθηκε με διμερείς επαφές σε κυβερνητικό επίπεδο. Φοβούνται ότι με τις κινήσεις αυτές - και καθώς η κυβέρνηση Σαμαρά ήταν υποχρεωμένη να αναλάβει δεσμεύσεις για να εξασφαλίσει στήριξη από το Βερολίνο - τα γερμανικά συμφέροντα έχουν εξασφαλίσει ήδη σοβαρό προβάδισμα στην Ελλάδα. Σπεύδουν λοιπόν να προσφέρουν στήριξη στη χώρα - και στην κυβέρνηση, επιδιώκοντας να  αποσπάσουν διαβεβαιώσεις, υποσχέσεις και δεσμεύσεις για "δίκαιη"  κατανομή της πίτας των αποκρατικοποιήσεων και των μεγάλων κρατικών προμηθειών".

Ο Γάλλος ηγέτης επέμεινε στις δηλώσεις του ότι η παρουσία του στην Αθήνα είναι για να αποκαταστήσει και να επιβεβαιώσει την εμπιστοσύνη της Ευρώπης προς την Ελλάδα. «Είμαι εδώ ως ηγέτης χώρας που θέλησε η Ελλάδα να παραμείνει στην Ευρωζώνη» είπε ο Φρανσουά Ολάντ. «Η Ελλάδα ήταν πάντα στο πλευρό μας. Μας συνδέουν αιώνες φιλίας και ήσασταν δίπλα μας σε όλες τις ευτυχισμένες αλλά και τις δύσκολες στιγμές μας. Είμαστε συνδεδεμένοι. Η Ελλάδα έχει κάνει πολλές σημαντικές προσπάθειες».

Ο Πρόεδρος της Γαλλίας έδωσε μεγάλη έμφαση στις θυσίες που έχει κάνει ο ελληνικός λαός, ο οποίος «βιώνει τον έκτο χρόνο ύφεσης ενώ η ανεργία των νέων φτάνει στο 60%. Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό της Ελλάδας, πρέπει να της δώσουμε κάθε ευκαιρία να πετύχει τους στόχους της. Η παραμονή στο ευρώ είναι πλέον κεκτημένο, τώρα πρέπει να στηρίξουμε τις προσπάθειες για τις μεταρρυθμίσεις», τόνισε.

Ενδιαφέρον για αποκρατικοποιήσεις

Ο Φρανσουά Ολάντ υπογράμμισε ότι η παρουσία του στην Αθήνα θα λειτουργήσει ως κινητήριος μοχλός για «να κινητοποιηθούν οι γαλλικές επιχειρήσεις να επενδύσουν στην Ελλάδα. Αυτό θα είναι καλό και για τις δύο χώρες».

Υπενθύμισε τη μακρά παρουσία των γαλλικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα και τόνισε ότι με την επίσκεψή του «πρέπει να τονιστεί οι παρουσία τους».

Ο Πρόεδρος της Γαλλίας ανακοίνωσε ότι όταν  ανοίξουν οι διαγωνισμοί για αποκρατικοποιήσεις  οι γαλλικές επιχειρήσεις «θα είναι παρούσες». Μίλησε κυρίως για ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους τομείς ύδρευσης,  ηλεκτρικής ενέργειας και  σιδηροδρόμων.
Οπως επισήμανε το Sofokleousin.gr,  στην πρώτη γραμμή γαλλικού επενδυτικού ενδιαφέροντος βρίσκονται τα "κομμάτια" της ΔΕΗ που θα ιδιωτικοποιηθούν, οι εταιρίες ύδρευσης (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ), οι σιδηροδρομικές μεταφορές, η διαχείριση απορριμμάτων και τα μεγάλα οδικά έργα που θα γίνουν με συμβάσεις Σύμπραξης Δημόσιου-Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ).

 Για τη "μικρή ΔΕΗ" υάρχει δεδηλωμένο ενδιαφέρον από την EdF, το γκρουπ Suez  είναι ο βασικός διεκδικητής της ΕΥΑΘ - και θα διεκδικήσει και την ΕΥΔΑΠ, ο όμιλος Veolia  θέλει να μπει μέσω θυγατρικών στη διαχείριση απορριμμάτων και  στην εκμετάλλευση του σιδηροδρομικού δικτύου.  Συμμετοχή στα μεγάλα κατασκευαστικά έργα διεδικούν τα γκρουπ Bouygues και Vinci.

Σαμαράς για "κοινωνικό πρόσωπο της Ευρώπης"

Ο Αντώνης Σαμαράς ξεκίνησε τις δηλώσεις του υπενθυμίζοντας τους μακροχρόνιους δεσμούς φιλίας Ελλάδας και Γαλλίας, «η οποία βοήθησε στον αγώνα της εθνικής παλιγγενεσίας, αργότερα στην αποκατάσταση της δημοκρατίας και στην ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση».

Ο πρωθυπουργός είπε ότι «η Γαλλία δίνει μαζί μας τον αγώνα για το κοινωνικό και αναπτυξιακό πρόσωπο της Ευρώπης».

Τόνισε ότι ενημέρωσε τον Πρόεδρο της Γαλλίας για την πρόοδο που έχει σημειωθεί στη μείωση του ελλείμματος αλλά και «για το βαρύτατο τίμημα που έχει πληρώσει ο ελληνικός λαός με ύφεση και ανεργία που δεν έχουν ιστορικό προηγούμενο» στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

«Ο Πρόεδρος της Γαλλίας έδειξε μεγάλο σεβασμό για τις θυσίες που έχει υποστεί ο ελληνικός λαός», υπογράμμισε ο κ. Σαμαράς. «Ο προέδρος Ολάντ εξέφρασε τη στήριξη και το ενδιαφέρον για τις προσπάθειες που κάνει η χώρα στον τομέα των μεταρρυθμίσεων, ενώ έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις επενδυτικές ευκαιρίες

sofokleousin

"Ας δώσουμε την Ελλάδα στη Τουρκία"! Προκλητικό γαλλικό δημοσίευμα

Είναι ο τίτλος του βασικού άρθρου του πολιτικού περιοδικού Le Point και η συλλογιστικη του σοκάρει.

Το υπογράφει ο διευθυντής του περιοδικού, Φραντς Ολιβιέ Ζισμπέρ.



«Πρέπει να σωθεί η Ελλάδα;» ρωτάει.

Και συνεχίζει:

«Μέχρι σήμερα, η Ευρώπη έκανε ότι μπορούσε για να βγάλει την Ελλάδα στην επιφάνεια διαθέτοντας εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ.

Ωστόσο, όσο η Ευρώπη τη βοηθάει, τόσο η Ελλάδα εναντιώνεται: Δαγκώνει ακόμα και το χέρι που την τρέφει, όπως φαίνεται κι από την ανάδειξη της ριζοσπαστικής κι αντιευρωπαϊκής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) στις εκλογές της 6ης Μαϊου, που διεκδικεί ρόλο πρώτης πολιτικής δύναμης στις κάλπες της 17ης Ιουνίου.



Τι κι αν οι οικονομικές λύσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι ηλίθιες και γελοίες: με ένα χρέος που αντιπροσώπευε, πέρυσι, το 165% του ΑΕΠ, οι Έλληνες δεν θέλουν ν’ακούν για λιτότητα. Είναι λοιπόν σκόπιμο ν’αναρωτηθείς αν θέλουν να σωθούν από μόνοι τους.

Αν η Ευρώπη αρνηθεί να συνεχίσει να επιδοτεί την Ελλάδα χάνοντας, ο ΣΥΡΙΖΑ σκέφτεται –όπως λέγεται- να φέρει πιο κοντά τη χώρα του με τη Ρωσία.

Γιατί όχι και με την Κίνα, τη Βενεζουέλα ή το Κατάρ; Εκτός κι αν η Τουρκία, ως κληρονόμος της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, «αναλάβει» για ακόμα μια φορά.

Μέχρι την ανεξαρτησία της, το 1832, η Ελλάδα έζησε τέσσερις αιώνες υπό οθωμανική κυριαρχία.
Μπορεί να είναι παράλογο αλλά οι απίστευτες οικονομικές επιδόσεις της Τουρκίας, με ρυθμούς ανάπτυξης 8% και αύξηση των εξαγωγών κατά 18%, δεν της δίνουν την απαραίτητη νομιμοποίηση για να αναλάβει εκείνη την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας; Έχουμε φτάσει στο σημείο να θεωρούμε τα πάντα γελοία»



πηγή: onAlert.gr

Οι εκλογές στην Γαλλία και η Ελλάδα

Μαυροζαχαράκης Μανόλης

Κοινωνιολόγος- Πολιτικός Επιστήμονας

 

Η πολιτική σημασία των εκλογών  στην Γαλλία

Η ελπίδα για ένα θετικό αποτέλεσμα

To θετικό αποτέλεσμα που πέτυχαν την περασμένη βδομάδα  οι σοσιαλιστές του Φρανσουά Ολάντ  στον  πρώτο γύρο των Γαλλικών  προεδρικών εκλογών είναι ένα θετικό μήνυμα για την Ελλάδα.

Όλοι ευελπιστούμε το μήνυμα αυτό να επιβεβαιωθεί και την  προσεχή Κυριακή στην τελική αναμέτρηση 

Άλλωστε  η Γαλλία είναι η δεύτερη οικονομική δύναμη της Ευρωζώνης και ένα στρατηγικό κέντρο αποφάσεων για όλα τα τεκταινόμενα στην Γηραιά Ήπειρο και λειτουργεί διαχρονικά  σαν σύμμαχος της Ελλάδος και σαν αντίβαρο της Γερμανίας.

Η  ένταξη μας στην ΕΟΚ και στην Ευρωζώνη, η διεθνής διευθέτηση εθνικών απειλών και  η αντιμετώπιση της τρέχουσας οικονομικής κρίσης, έτυχαν της στήριξης των γαλλικών  κυβερνήσεων.       

Εάν ο Ολάντ  αναλάβει τελικά την διακυβέρνηση της Γαλλίας, η πολιτική  της κ. Mέρκελ πιθανότατα θα συναντήσει ένα σοβαρό αντίπαλο δέος για ζητήματα στρατηγικής  διαχείρισης της ελληνικής και ευρωπαϊκής  κρίσης. 

Το δόγμα της λιτότητας

Όπως επισημαίνει άλλωστε και ο διάσημος οικονομολόγος Paul Krugman στο τελευταίο άρθρο του  οι «περισσότεροι πολιτικοί και εμπειρογνώμονες της Ευρώπης -και πολλοί πολιτικοί και εμπειρογνώμονες της Αμερικής- έπεσαν θύμα ενός καταστρεπτικού οικονομικού δόγματος: σύμφωνα με το δόγμα αυτό, οι κυβερνήσεις δεν έπρεπε να αντιδράσουν στις έντονες υφεσιακές πιέσεις στις οικονομίες τους όπως επιτάσσει η οικονομική θεωρία -αυξάνοντας δηλαδή τις δημόσιες δαπάνες ώστε να αντισταθμιστεί η μείωση της ζήτησης των νοικοκυριών- αλλά με δημοσιονομική λιτότητα και περικοπές των δαπανών με στόχο την ισοσκέλιση των προϋπολογισμών τους».

Η αδιαφιλονίκητη ορθότητα της παραπάνω διαπίστωσης αντιπαραβάλλεται έναντι του ερωτήματος εάν πράγματι επίκειται τεκτονικές πολιτικές αλλαγές στην Ευρώπη προς μια προοδευτική κατεύθυνση, μετά τις εξελίξεις στην Γαλλία , μετά την πτώση της  κυβέρνησης στην Ολλανδία και αφότου σε όλη την Ευρώπη είναι πλέον προφανές ότι πέραν της Γερμανίας κανένα άλλο κράτος δεν αποκομίζει οφέλη από τον φονταμενταλισμό της λιτότητας και των αγορών,

Όπως σχολιάζει η συντάκτης της εφημερίδας Le Monde  Sylvie Kauffmann αυτή την στιγμή η Ευρώπη ζει κάτω από μια συγκυρία φόβου για τις επικείμενες θυσίες που ενδέχεται να επιβληθούν διαμέσου  της περιστολής που πρόκειται να επιβληθεί διαμέσου του δημοσιονομικού συμφώνου που επιχειρεί να επιβάλει  η Γερμανία. Στο πλαίσιο αυτό πολίτες στην Ευρώπη, προεξαρχόντων των Γάλλων, , εκπέμπουν το δικό τους μήνυμα απόρριψης  της  γερμανικής  μεθόδου  διαχείρισης  της  κρίσης της ευρωζώνης

Την ίδια στιγμή  ακόμη και οι πιο πρόθυμες κυβερνήσεις  δεν κατορθώνουν να ικανοποιήσουν τους δημοσιονομικούς όρους της 

ευρωζώνης χωρίς να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια τους την υπόσταση εξουσίας. 

 Είναι προφανές επομένως ότι αυτή την στιγμή τεκμαίρεται μια αλλαγή περιβάλλοντος στην Ευρώπη.

Η αλλαγή αυτή ωστόσο πρέπει να προσεγγιστεί με επιφυλακτικότητα., διότι κάθε προοδευτική μεταβολή συναντά απέναντι της το δύσκαμπτο  θεσμικό μόρφωμα της ΕΕ .      

Το δημοσιονομικό σύμφωνο 

Όπως σημειώνει  εύστοχα ο ισπανός  καθηγητής  Πολιτικών Επιστημών  ο Χοσέ Ιγνάθιο Τορεμπλάνκα  οι πολίτες στην Ευρώπη και τα κράτη μέλη μπορούν να εκφραστούν  μέσω του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Εντούτοις η καθοριστική  πρωτοβουλία βρίσκεται  στην  Κομισιόν η οποία δρα υπό την επιρροή της Γερμανίας και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,

Οι πραγματικές μάχες για την κρίση  διεξάγονται με απόλυτη αδιαφάνεια .

Όπως τονίζει ο Τορεμπλάνκα  «το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, η πιο ανισόρροπη και ασύμμετρη συνθήκη που υπογράφτηκε ποτέ, είναι το καλύτερο παράδειγμα της νέας Ευρώπης: σκληρή εφαρμογή της λιτότητας με ασαφείς υποσχέσεις για ανάπτυξη. Στην παλιά καλή Ε.Ε. τα κράτη-μέλη ήταν ίσα και οι συνθήκες αντιπροσώπευαν τον συμβιβασμό των αντικρουόμενων οραμάτων για την Ευρώπη. Τώρα η Ευρώπη είναι μόνο ασύμμετρη εξουσία και φόβος για το μέλλον. Η Ευρώπη μοιάζει τώρα με αυτό που ο Τόμας Χομπς περιέγραψε ως τη φυσική κατάσταση της ανθρώπινης ζωής: «φτωχή, κακή, βίαιη και σύντομη». Έχουν περάσει δύο χρόνια και δεν έχει υιοθετηθεί ούτε ένα αναπτυξιακό μέτρο. Είναι ώρα να πούμε "Φτάνει!"»

Κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι πολύ σημαντική η εκλογή του Ολάντ.

Το πρόγραμμα του Ολάντ

Ο Γάλλος σοσιαλιστής έχει ταχθεί ξεκάθαρα υπέρ μιας οικονομικής πολιτικής με μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη παρά στη λιτότητα, προστατεύοντας παράλληλα το κράτος πρόνοιας, τις ασθενέστερες τάξεις, τα κοινωνικά και εργασιακά κεκτημένα και έχει  δεσμευτεί να πιέσει για μια ανάλογη οικονομική στρατηγική σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Γεγονός που τον έχει φέρει σε ευθεία αντιπαράθεση με το Βερολίνο.

Μάλιστα, προκαλώντας τη γερμανική κυβέρνηση  επιμένει στην  επανα-διαπραγμάτευση του περίφημου νέου Σύμφωνου Δημοσιονομικής Πειθαρχίας, που η κα. Μέρκελ προσπαθεί με κάθε τρόπο  να επιβάλει.

Στο εσωτερικό μέτωπο, η γαλλική οικονομία είναι στη χειρότερη κατάσταση από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ανεργία και η δυστυχία αυξάνονται καθημερινά .

Τα προβλήματα διαρκώς διογκώνονται από το 2007 όταν ο  Σαρκοζί  ανέλαβε την εξουσία. Οι συντάξεις και οι συνθήκες εργασίας έχουν επιδεινωθεί ενώ οι τιμές ανεβαίνουν συνεχώς.

Δεν υπάρχει σχεδόν καμία μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Σαρκοζί , η οποία να άλλαξε τη ζωή των ανθρώπων προς το καλύτερο.         Απέναντι στον Σαρκοζί, ο Σοσιαλιστής  Ολάντ  υποστηρίζει την επιστροφή  στην κοινωνική δικαιοσύνη και διεκδικεί μια πιο δίκαιη φορολογική νομοθεσία, καθώς και τη μεταρρύθμιση του τραπεζικού συστήματος.                                      

Ο Ολάντ  προτείνει την τόνωση της ανταγωνιστικότητας της Γαλλίας μέσω της δημιουργίας μιας δημόσιας τράπεζας επενδύσεων, που θα ανακούφιζε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και θα διέθετε πολύ μεγαλύτερο μερίδιο των διαθέσιμων ιδιωτικών της καταθέσεων για επενδύσεις. 

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο,  ζητάει  ένα επενδυτικό πρόγραμμα υποστήριξης προς τις πράσινες τεχνολογίες.          

Η ποιότητα της εκπαίδευσης είναι ένα ακόμα κρίσιμο ζήτημα στο οποίο προκρίνει  ο  Ολάντ  καταγγέλλοντας τις «οριζόντιες» περικοπές σε χρηματικούς και ανθρωπίνους πόρους στις οποίες επιδίδεται ο Σαρκοζί.  Ο σοσιαλιστής υποψήφιος προτείνει την επαναφορά 60,000 κατηργημένων θέσεων εργασίας στο εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά δείχνει επίσης έτοιμος να υιοθετήσει μεθόδους που θα καταστήσουν ανταγωνιστικότερη τη γαλλική εκπαίδευση.

Ο ίδιος τάσσεται επίσης υπέρ του φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές (φόρος Τόμπιν) και υπέρ του ευρωομολόγου,  υποσχόμενος  να  φορολογήσει επιπλέον τους έχοντες υψηλότατα εισοδήματα σε μια προσπάθεια να γεμίσει τα Ταμεία και να δημιουργήσει 150.000 νέες θέσεις εργασίας.

Στο μεταναστευτικό έχει δεσμευθεί να ανοίξει τη συζήτηση ενώπιον της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης για το αν στη Γαλλία υπάρχουν υπερβολικός αριθμός μεταναστών.
Στο θέμα της πυρηνικής ενέργειας δηλώνει αποφασισμένος να μειώσει την «πίτα» από το 75% στο 50% μέχρι το 2025.  

Από τα προαναφερθέντα ανακύπτει με σαφήνεια ένα συμπέρασμα το οποίο έχει διατυπωθεί από τον Γάλλο οικονομολόγο Jaen Paul Fitoussi ως εξής:

«Η Ευρώπη στράφηκε υπερβολικά γρήγορα στη λιτότητα, θέτοντας σε κίνδυνο τις ελπίδες της για ανάπτυξη. …….Οι ηγέτες της ευρωζώνης καλά θα κάνουν να καταλάβουν ότι στην οικονομία, όπως και στην πολιτική, η ισχύς δεν δημιουργεί σχεδόν ποτέ δίκαιο.

Και η Ελλάδα

Όσον αφορά την Ελλάδα Ολάντ, υπερασπίζεται επί της αρχής την στήριξη της  αναγνωρίζοντας τις θυσίες και τον αγώνα του ελληνικού λαού, στηλιτεύει όμως το την αναξιοπιστία του ελληνικού κράτους  κατά το παρελθόν , όσον αφορά τα καθήκοντα απέναντι στην ΕΕ.

Όμως, παράλληλα  πιστεύει ότι τα μέτρα λιτότητας που προβλέπονται στο  δεύτερο πακέτο διάσωσης της χώρας μας, θα πρέπει να συνοδευτούν από ένα κοινωνικό και αναπτυξιακό μνημόνιο. Ο  Ολάντ εκτιμά ότι χωρίς κοινωνική επανεξισορρόπηση και  ανάπτυξη , δεν θα υπάρξει θεαματικό αποτέλεσμα  παρά μόνο εξαγορά χρόνου.

Πρόσφατα μάλιστα ο Ολλάντ δήλωσε ευθαρσώς ότι θα δρομολογήσει μέτρα ν για την ελάφρυνση του ελληνικού λαού, σε περίπτωση που εκλεγεί,  καθώς, όπως υποστήριξε, τα μέτρα λιτότητας που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο ύφεσης.

"Η πρότασή μου ξανά είναι η ανάπτυξη. Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται σε βαθιά ύφεση και δεν μπορεί να συνεχίσει σε αυτήν την κατάσταση. Οι θυσίες του ελληνικού λαού δεν αποδίδουν στο πλαίσιο της μείωσης του ελλείμματος που απαιτεί η διεθνής κοινότητα αλλά και η Ευρώπη. Πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο. Μετά τις 6 Μαΐου, ελπίζω πως θα ασχοληθώ και με αυτό το ζήτημα", είναι η χαρακτηριστική δήλωση του Ολλάντ .

 Η ανάπτυξη, κατά τον Ολλάντ , είναι η πιο μεγάλη παράβλεψη της πολιτικής απάντησης στην ευρωπαϊκή κρίση.

Σε κάθε περίπτωση ο Ολάντ, προκρίνει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον όραμα για τη Γαλλία και την Ευρώπη , που συνάδει με την ατζέντα της χώρας μας.

Η προοδευτική μετατόπιση

Παρά τις εύηχες   απόψεις του κ. Ολάντ, αναμφισβήτητα  το κυρίαρχο  κέντρο των αποφάσεων στην Ευρώπη παραμένει το Βερολίνο.                                       

Η Γαλλία  πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του δημόσιου χρέους της για να μην χάσει την αξιολόγηση Α που διαθέτεις τις διεθνείς αγορές.                                     

Σε αυτό το σκηνικό τα μέτρα εξοικονόμησης 115 δισ. σε ορίζοντα πενταετίας που έχουν στόχο να περιορίσουν το έλλειμμα από 5,7% στα επιτρεπτά όρια του 3% και να τιθασεύσουν τη δυναμική του χρέους (που είναι ήδη στο 86%) δεν θα μπορούσαν παρά να είναι τα «πιο σκληρά μεταπολεμικά». 

Μεγάλη σημασία θα έχει επομένως τόσο για την Γαλλία όσο και για την   χώρα μας να αλλάξουν οι συσχετισμοί δυνάμεων και στην Γερμανία, ώστε να δημιουργηθεί ένας νέος προοδευτικός άξονας κυριαρχίας στην  Ευρώπη, ο οποίος θα αμφισβητήσει και θα απορρίψει τις μονεταριστικές λογικές που εφαρμόζει σήμερα ο νεοσυντηρητικός άξονας.   

 Η κοινωνική και η οικονομική κρίση στις χώρες των  λεγόμενων P.I.I.G.S.(Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ελλάδα και φυσικά Ισπανία) ανάγεται εν μέρει στους χειρισμούς του Γαλλογερμανικού άξονα.

 Ο  κ. Σαρκοζί μπορεί να ισχυρίζεται  προεκλογικά  ότι έσωσε το Ευρώ, αλλά στην πραγματικότητα οι χειρισμοί του, μαζί με  την  Μέρκελ, οδήγησαν σε μεγάλο βαθμό  στα συμπτώματα της κρίσης στην Ευρώπη. 

Με δεδομένο ότι ο δεύτερος γύρος των Γαλλικών εκλογών διεξάγεται στις 6 Μάιου, μια μέρα πριν τις εκλογές στην Ελλάδα, υπάρχει η πιθανότητα  να διαμορφωθεί ένα νέο πολιτικό σκηνικό ευνοϊκότερο για την  χώρα μας.              

Αυτό προϋποθέτει φυσικά ότι στην Ελλάδα δεν θα υπάρξει  πολιτική αστάθεια  και ακυβερνησία μετά τις εκλογές και ότι θα προκύψει μια κυβέρνηση με σαφή ευρωπαϊκό προσανατολισμό, ικανή να κλείσει  συμμαχίες  στην Ευρώπη. Από μια τέτοια κυβέρνηση δεν είναι απαραίτητο να απέχει η αριστερά.         

Οι εκλογές στην Γαλλία προσφέρουν, στην βαθιά συντηρητική ΕΕ  την ευκαιρία να αρχίσει να αλλάζει.

Αν τελικά επικρατήσει ο Ολλάντ, σηματοδοτείται μια προοδευτική μετατόπιση στην Ευρώπη, στην οποία θα χρειαστεί  συμμάχους, για να δρομολογηθούν  ριζικές αλλαγές σε σημαντικά ζητήματα, όπως η γραφειοκρατία της ΕΕ, ο μονόδρομος της λιτότητας των  «Μερκοζί» και  της  Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Θα ήταν κρίμα η  Ελλάδα να μην  μπορέσει   να παρακολουθήσει την προοδευτική μετατόπιση της Ευρώπης.

Πέρα από τους ακατάσχετους λαϊκισμούς υπάρχει επομένως και μια πραγματική ελπίδα ανατροπής σε όλη την Ευρώπη, από την οποία η Ελλάδα δεν πρέπει  να μείνει αμέτοχη.           

Οι Γάλλοι δεν θέλουν πια την ΕΕ

Γιώργος Δελαστίκ

Απαρηγόρητη είναι η γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ», κατεξοχήν φιλοευρωπαϊκή, με τα αποτελέσματα δημοσκόπησης με θέμα «Η στάση των Γάλλων απέναντι στην Ευρώπη» που παράγγειλε η ίδια σε μια από τις μεγαλύτερες δημοσκοπικές εταιρείες της Γαλλίας, την Ιψός. Ο τίτλος του πρωτοσέλιδου κύριου άρθρου της εφημερίδας συμπυκνώνει τα συμπεράσματα: «Η θλιβερή αποσάθρωση της ευρωπαϊκής ιδέας».
Οι αριθμοί ομολογουμένως δικαιολογούν αυτή την εκτίμηση. Το 56% των ερωτηθέντων Γάλλων τάχθηκε υπέρ της «ενίσχυσης των εξουσιών αποφάσεων του γαλλικού κράτους, ακόμη και αν αυτή πρέπει να περιορίσει τη δικαιοδοσία αποφάσεων της Ευρώπης». Μόνο το 38% υποστήριξε ότι πρέπει να ενισχυθούν οι αρμοδιότητες αποφάσεων των ευρωπαϊκών θεσμών και οργάνων.
Ούτε καν στο κόμμα του προέδρου Νικολά Σαρκοζί δεν είναι κυρίαρχη η άποψη της περαιτέρω ενίσχυσης των ευρωπαϊκών θεσμών εις βάρος των εθνικών. Από αυτούς που στη δημοσκόπηση δήλωσαν ψηφοφόροι του Σαρκοζί, το 54% θέλει ενίσχυση των εξουσιών αποφάσεων του γαλλικού κράτους και μόνο το 40% θέλει ενίσχυση των ευρωπαϊκών οργάνων αποφάσεων. Στην Αριστερά τα ποσοστά αυτά είναι 60%-65% και στην Ακροδεξιά γίνονται… 82% υπέρ των κρατικών οργάνων και 13% υπέρ των ευρωπαϊκών.

Πολύ μεγαλύτερης πολιτικής σημασίας ακόμη και από τα ανωτέρω ήταν η ψυχρολουσία που επιφύλαξαν οι Γάλλοι στον Σαρκοζί σε ένα καίριο, καθοριστικό στοιχείο της πολιτικής του: τη στενή συνεργασία του με τη Γερμανία, την προβολή της ως μοντέλου που πρέπει να ακολουθήσει η Γαλλία και την κραυγαλέα έμπρακτη ανάδειξη του άξονα Παρισιού – Βερολίνου ως της κινητήριας δύναμης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Στην ερώτηση αν ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας πρέπει να ρίξει το κύριο βάρος της δραστηριότητάς του στην προώθηση του γαλλογερμανικού άξονα, η απάντηση ήταν καταπέλτης: μόνο το… 10% των ερωτηθέντων υποστήριξε αυτή την άποψη!
Μέγιστο σοκ βεβαίως για τον Νικολά Σαρκοζί, αλλά και τρομερά δυσάρεστη έκπληξη και για τους Γερμανούς – μόλις ένας Γάλλος στους δέκα υπέρ του τόσο διαφημισμένου γαλλογερμανικού άξονα! Είναι προφανές ότι κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης και εξαιτίας των χειρισμών του Βερολίνου σε ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή διαχείρισή της, ο αντιγερμανισμός εξαπλώνεται ραγδαία σε ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο σε χώρες σαν την Ελλάδα που έχουν τεθεί σε καθεστώς οικονομικής υποτέλειας και περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας.
Ούτε καν τους οπαδούς του δεν πείθει η θέρμη του Σαρκοζί υπέρ της Γερμανίας και της γαλλογερμανικής στενής συνεργασίας ως ηγεμονικού ντουέτου της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Μόλις το 23% των ψηφοφόρων του κόμματος του Σαρκοζί, του UMP, συμμερίζεται την άποψη περί προτεραιότητας του γαλλογερμανικού άξονα. Ποσοστό εντυπωσιακά χαμηλό.
Το όντως εκπληκτικό όμως είναι ότι μεταξύ εκείνων που δήλωσαν οπαδοί του Σοσιαλιστικού Κόμματος, το ποσοστό όσων πιστεύουν ότι ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας πρέπει να ρίξει πρωτίστως το βάρος του στον γαλλογερμανικό άξονα καταβυθίζεται στο απίστευτα μηδαμινό… 3%!!!
Αυτό από πολιτική σκοπιά σημαίνει ότι η υποψηφιότητα του σοσιαλιστή Φρανσουά Ολάντ συσπειρώνει εκείνο το τμήμα του γαλλικού πληθυσμού και των γαλλικών ελίτ που απαιτούν κατ’ ουσίαν επαναδιαπραγμάτευση και επαναπροσδιορισμό όχι μόνο του Δημοσιονομικού Συμφώνου, όπως διακηρύσσεται επισήμως, αλλά πρωτίστως και κυρίως των γαλλογερμανικών σχέσεων που θεωρούν ότι έχουν καταστεί ετεροβαρείς προς ζημία της Γαλλίας.
Εχοντας τέτοιο συσχετισμό δυνάμεων μέσα στη γαλλική κοινωνία, ο Ολάντ είναι υποχρεωμένος να αποπειραθεί να θέσει τις γαλλογερμανικές σχέσεις σε νέα βάση, ανεξαρτήτως βεβαίως του αν θα μπορέσει να πετύχει κάποιες παραχωρήσεις από το Βερολίνο, ή αν θα υποχρεωθεί σε άτακτη υποχώρηση και παράδοση στην ισχύ της Γερμανίας.

«ΜΟΝΤ»
Λιγότερη Ευρώπη, περισσότερο έθνος

ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΗ είναι στο πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της η «Μοντ»: «Οι Γάλλοι θέλουν λιγότερη Ευρώπη. Η πλειοψηφία τους δηλώνει αδιαφορία για την ευρωπαϊκή ιδέα. Οταν δεν είναι εχθρική προς αυτήν» υπογραμμίζει ευθύς εξαρχής. «Η διάθεση της χώρας απέναντι στην Ευρώπη είναι αρνητική» τονίζει. «Αυτό εξηγεί χωρίς αμφιβολία γιατί κανένας από τους υποψηφίους στον αγώνα των προεδρικών εκλογών δεν δείχνει τον παραμικρό ευρωπαϊκό ενθουσιασμό» επισημαίνει. «Η σχολή της εθνικής κυριαρχίας έχει νικήσει. Σήμερα είναι πλειοψηφούσα στην κοινή γνώμη, αν πιστέψουμε τη δημοσκόπηση… Οι τελευταίοι οπαδοί της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης προειδοποιούνται: πολύ σύντομα θα χρειαστούν μεγάλη δόση αντικαταθλιπτικών» προειδοποιεί η «Μοντ».

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ 14/3/2012 (via You Pay Your Crisis)

«Μια βόμβα για τις ελευθερίες των πολιτών»: η Γαλλία υιοθετεί το νέο βιομετρικό δελτίο ταυτότητας

από την Angela Daly, international legal fellow της EFF

Την Τρίτη 6 Μαρτίου, η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ψήφισε ένα νόμο που προτείνει τη δημιουργία ενός νέου βιομετρικού δελτίου ταυτότητας για τους Γάλλους πολίτες με τη δικαιολογία της καταπολέμησης της «υποκλοπής ταυτότητας». Τα δακτυλικά αποτυπώματα και το «ψηφιοποιημένο» πρόσωπο περισσοτέρων από 45 εκατομμυρίων ατόμων στη Γαλλία, θα καταχωρηθούν στη μεγαλύτερη βάση δεδομένων βιομετρικών δεδομένων της χώρας. Η ανακοίνωση του νομοσχεδίου αμέσως προκάλεσε αρνητικές αντιδράσεις. Χθες περισσότερα από 200 μέλη του γαλλικού Κοινοβουλίου έκαναν προσφυγή στο Συνταγματικό Συμβούλιο (Conseil constitutional), αμφισβητώντας τη συμβατότητα του νόμου με τα θεμελιώδη δικαιώματα των Ευρωπαίων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή και του τεκμηρίου της αθωότητας. Το Συνταγματικό Συμβούλιο θα εξετάσει κατά πόσον ο νόμος αυτός είναι αντίθετος προς το Γαλλικό Σύνταγμα.

Με το νέο νόμο δημιουργείται το βιομετρικό δελτίο ταυτότητας που περιλαμβάνει ένα υποχρεωτικό τσιπ το οποίο περιέχει διάφορα στοιχεία προσωπικών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των δακτυλικών αποτυπωμάτων, μια φωτογραφία, διεύθυνση κατοικίας, το ύψος και το χρώμα των ματιών. Τα νέα διαβατήρια θα περιλαμβάνουν επίσης βιομετρικά τσιπ. Οι πληροφορίες που θα περιέχουν τα βιομετρικά τσιπ θα αποθηκεύονται και σε κεντρική βάση δεδομένων. Ένα δεύτερο, προαιρετικό τσιπ θα ενσωματωθεί για να δίνει τη δυνατότητα της απευθείας σύνδεσης για έλεγχο ταυτότητας και δυνατότητα ψηφιακής υπογραφής, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί για υπηρεσίες ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και ηλεκτρονικού εμπορίου.

Ο François Pillet, ένας Γάλλος γερουσιαστής, χαρακτήρισε την πρωτοβουλία αυτή ως μια ωρολογιακή βόμβα για τις ελευθερίες των πολιτών, προειδοποιώντας ότι όσοι ενδιαφέρονται για την προστασία των ελευθεριών των πολιτών, πρέπει να σταματήσουν τη δημιουργία μιας βάσης δεδομένων που θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα επικίνδυνο, δρακόντειο εργαλείο. Η EFF συμφωνεί απολύτως μαζί του. Πέρυσι, η Privacy International, η EFF και 80 άλλες οργανώσεις πολιτικών ελευθεριών ζήτησαν από το Συμβούλιο της Ευρώπης να εξετάσει κατά πόσον οι βιομετρικές πολιτικές των κρατών σέβονται τα θεμελιώδηδικαιώματα του κάθε Ευρωπαίου. Οι κυβερνήσεις γίνονται όλο και περισσότερο απαιτητικές όσον αφορά την αποθήκευση των βιομετρικών δεδομένων των πολιτώντους στα ενσωματωμένα σε ταυτότητες ή διαβατήρια τσιπ, και σε κεντρικά διατηρούμενες βάσεις δεδομένων της κυβέρνησης κι όλα αυτά χωρίς να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στα ελευθερίες των πολιτών. Η Εθνική Επιτροπή της Γαλλίας για την πληροφορική και τις Ελευθερίες (CNIL) δημοσίευσε επίσης μια έκθεση επικρίνοντας την δημιουργία την συλλογή κεντρικα, βιομετρικών δεδομένων.

Η Γαλλία δεν έχει αγνό παρελθόν όσον αφορά τις πρωτοβουλίες της για την βιομετρική αναγνώριση. Το 2009, εισήγαγε βιομετρικά διαβατήρια - που αποδείχθηκε ότι είναι μια καταστροφή. Πέρυσι, ο Γάλλος Υπουργός Εσωτερικών παραδέχθηκε ότι το 10 % των βιομετρικών διαβατηρίωνσε κυκλοφορία αποκτήθηκαν με απάτη. Επομένως, αποτελεί ειρωνεία το επιχείρημα του νομοσχεδίου ότι η χρήση βιομετρικών στοιχείων είναι απαραίτητη για την καταπολέμηση της απάτης ταυτότητας.

Οι βιομετρικές βάσεις δεδομένων δημιουργούν νέους κινδύνους μιας και τα δεδομένα τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν για λόγους πέραν της υποκλοπής ταυτότητας. Η γαλλική νομοθεσία απαριθμεί ορισμένα εγκλήματα για τα οποία οι αρχές θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις βιομετρικές βάσεις δεδομένων για τον εντοπισμό των υπόπτων. Η ιστορία όμως έχει δείξει ότι οι βάσεις δεδομένων στη Γαλλία που δημιουργήθηκαν για ένα σκοπό, έχουν χρησιμοποιηθεί για άλλους: Το 1998 για παράδειγμα, η Γαλλία δημιούργησε μία εθνική βάση δεδομένων DNA των δραστών σεξουαλικών αδικημάτων, αλλά η εμβέλειά της επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει στοιχεία από όσους έχουν καταδικαστεί για άλλες σοβαρές αξιόποινες πράξεις βίας και τρομοκρατίας. Αργότερα, η βάση δεδομένων επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει τα στοιχεία των ατόμων που διέπραξαν ένα ευρύ φάσμα αδικημάτων. Τώρα πλέον για όποιον υπάρχουν υπόνοιες διάπραξης εγκλήματος είναι υποχρεωτικό να υποβάλει δείγμα DNA.
Επιπλέον, το μέτρο –των βιομετρικών βάσεων δεδομένων– δεν είναι αναλογικό, δεδομένου ότι υπάρχουν λιγότερες από 10.000 κατ’ έτος περιπτώσεις πλαστών εγγράφων ταυτότητας που αναφέρθηκαν στη Γαλλία. Είναι δύσκολο να ισχυριστεί κανείς ότι αυτό δικαιολογεί τη λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων και την ψηφιοποίηση του προσώπου περίπου 45 εκατομμυρίων ατόμων και την αποθήκευση αυτών των πληροφοριών σε μια κεντρική βάση βιομετρικών δεδομένων.

Δυστυχώς, φαίνεται ότι μπορεί να υπάρχουν κι άλλα κίνητρα πίσω από αυτό το νομοσχέδιο, εκτός από την πρόληψη της απάτης ταυτότητας. Αρκετά έγγραφα δείχνουν ότι οι γαλλικές εταιρείες κατασκευής έξυπνων καρτών και οι εταιρείες που ειδικεύονται στα βιομετρικά δεδομένα, όπως η Morpho, Oberthur, Thales, και η Gemalto (έχει αναλάβει την Τουρική Κάρτα του Πολίτη), έχουν σε μεγάλο βαθμό ασκήσει πιέσεις για τη δημιουργία ενός Εθνικού Βιομετρικού Δελτίου Ταυτότητας, ως μέσο για τη δημιουργία εσωτερικής αγοράς για τις εταιρείες τους. Ο γερουσιαστής Jean-René Lecerf, ο οποίος εισήγαγε το νομοσχέδιο, δήλωσε χωρίς περιστροφές, ότι ενώ οι γαλλικές επιχειρήσεις είναι εταιρείες-ηγέτες στην παγκόσμια αγορά των βιομετρικών τεχνολογιών, δεν πωλούν τίποτα στην εγχώρια αγορά. Ισχυρίζεται ότι αυτό συνιστά εξαγωγικό μειονέκτημα σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές τους που έχουν την έδρα τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το EFF παροτρύνει το Συνταγματικό Συμβούλιο (Conseil constitutionnel) να εξετάσει τις αρνητικές επιπτώσεις του νέου νόμου για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των γάλλων πολιτών, και ιδιαίτερα να επισημάνει το γεγονός ότι αυτό το μέτρο είναι δυσανάλογο σε σχέση με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Επιπλέον, οι χαμηλές επιδόσεις της Γαλλίας όσον αφορά τα βιομετρικά διαβατήρια και  το γεγονός ότι η χρήση των βάσεων δεδομένων επεκτάθηκε πολύ πέρα ​​από τον αρχικό σκοπό τους, δεν αποτελούν καλό οιωνό για την επιτυχία αυτού του νέου νόμου. Αυτός ο επεμβατικός νόμος φέρνει αδικαιολόγητη επέμβαση στην ιδιωτική ζωή των πολιτών. Το Συνταγματικό Συμβούλιο (Conseil constitutionnel) θα πρέπει να απορρίψει αυτόν τον νόμο ως αντισυνταγματικό.

http://id-ont.blogspot.com/2012/03/blog-post_11.html

Liberation: Sauvons le peuple grec de ses sauveurs - «Ας σώσουμε τον ελληνικό λαό από τους σωτήρες του!»

Ευρωπαίοι διανοούμενοι και καλλιτέχνες ενώνουν τις φωνές τους με κοινό άρθρο που δημοσιεύτηκε χθες στη γαλλική εφημερίδα «Liberation», ζητώντας τη σωτηρία της Ελλάδας από τους... δανειστές της.
To άρθρο, το οποίο μεταξύ άλλων υπογράφουν ο διευθυντής και η αρχισυντάκτρια του περιοδικού «Αληthεια» Δημήτρης Βεργέτης και Βίκη Σκουμπή, καθώς και οι φιλόσοφοι Αλέν Μπαντιού, Ετιέν Μπαλιμπάρ και Ζακ Ρανσιέρ, υποστηρίζει πως η Ελλάδα γίνεται «το εργαστήριο μιας κοινωνικής αλλαγής που σε δεύτερο χρόνο θα γενικευθεί σε όλη την Ευρώπη»
«Δημιουργείται μια κοινωνία χωρίς δημόσιες υπηρεσίες, με ερειπωμένα σχολεία και νοσοκομεία, με την υγεία να είναι προνόμιο των πλουσίων και με τους ευάλωτους πληθυσμούς καταδικασμένους σε ακραίες μορφές φτώχειας και ανασφάλειας», υποστηρίζεται μεταξύ άλλων.
«Είναι δυνατόν να μην υψώσει κανείς τη φωνή του κατά της θεσμικής δολοφονίας του ελληνικού λαού;», διερωτώνται και καταλήγουν: «Να τι προτείνουμε: να προχωρήσουμε πολύ γρήγορα στον σχηματισμό μιας ευρωπαϊκής επιτροπής διανοουμένων και καλλιτεχνών σε αλληλεγγύη με τον ελληνικό λαό που αντιστέκεται. Αν όχι εμείς, τότε ποιος; Αν όχι τώρα, πότε;». ...

iefimerida

ΕΚΤΑΤΟ: Διαδήλωση μπροστά από την Ελληνική Πρεσβεία στο Παρίσι

πηγή

Αυστηρή κριτική στο Παρίσι για τον ρόλο του στην αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης...

Αυστηρή κριτική στο Παρίσι για τον ρόλο του στην αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους ασκεί ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας.

Καθήκον της Γαλλία είναι η ανασυγκρότηση της ευρωπαϊκής ενότητας κι όχι να εξυπηρετεί ως ρεζέρβα στη Γερμανία σημείωσε σήμερα ο Ρομάνο Πρόντι.

«Όσον αφορά τις αποφάσεις, είναι σαφές ότι το ευρώ εξαρτάται από τη Γερμανία, αλλά και η στάση της Γαλλίας είναι εξίσου σημαντική. Διερωτώμαι γιατί το Παρίσι σταμάτησε να είναι το τσιμέντο της Ευρώπης» υπογραμμίζει ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν.

«Καθώς οι συνέπειες της κρίσης αρχίζουν να γίνονται αισθητές, η Γαλλία κινδυνεύει και αυτή και Νικολά Σαρκοζί κατάλαβε ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να ακολουθεί τη Γερμανία» σημείωσε ο Ρομάνο Πρόντι.

Για την συνάντηση κορυφής Γαλλίας-Γερμανίας-Ιταλίας που προβλέπεται να διεξαχθεί στις 20 Ιανουαρίου, πριν από την Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε ότι «μολονότι οι σύνοδοι κορυφής είναι σημαντικές, μια τριμερής συνάντηση δεν αρκεί, εφεξής είναι σαφές ότι χρειάζονται πολύ περισσότερα».

«Οι μόνες αποφάσεις που λαμβάνονται αφορούν τη μείωση του ελλείμματος, οι αποφάσεις αυτές είναι απαραίτητες και πολύτιμες, όμως, αν εφαρμοστούν χωρίς μέτρα ανάκαμψης, δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν σε μια επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης» προειδοποίησε ο Ρομάνο Πρόντι.

 

 

πηγη

Κόλαφος η θέση των Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος για την συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με την ακροδεξιά, τους «συντρόφους» του Λεπέν…

«Η Ευρώπη του νεοφιλελευθερισμού γυρίζει την πλάτη στους λαούς…»…

Μπορεί ο γΑΠ να πείθει τα φιλαράκια του στην κυβέρνηση και τους διορισμένους αρχηγίσκους στο κόμμα του ότι η είσοδος των τσεκουροφόρων στην κυβέρνηση με δική του πρωτοβουλία είναι πορεία στο σοσιαλισμό. Όμως, πως θα πείσει όσους σοσιαλιστές της Ευρώπης δεν έχουν ακόμη προσχωρήσει στο νεοφιλελεύθερο στρατόπεδο;

Για τους γνώστες της...
γαλλικής και αν το δει κάποιος δημοσιογράφος Υπηρεσίας, ας ζητήσει μπόνους για να το θάψει…

Σοσιαλιστικό Κόμμα Γαλλίας: Grèce: Entrée de l'extrême droite dans le gouvernement de coalition nationale Papadémos

L'entrée de l'extrême droite (LAOS) dans le gouvernement grec est pour les socialistes un choc. Nicolas Sarkozy a félicité le gouvernement Papadémos, les socialistes Français s'y refusent. Monsieur Karatzaféris, leader du LAOS, ancien responsable d'un mouvement de jeunesse soutenant les colonels grecs qui installèrent la dictature dans ce pays ne peut en rien aider le peuple grec à sortir de la crise.

Voilà où mène l'Europe quand elle tourne le dos aux peuples, en imposant des austérités brutales et aveugles sans donner la possibilité et le temps pour le redressement et en s'immisçant dans le fonctionnement démocratique des Etats-membres. A la crise économique et sociale s'ajoute une crise politique et démocratique.

 

 

sibilla