Ο Σημίτης που μας κατέστρεψε έγραψε άρθρο για το πώς θα μας… σώσει! Ένας εισαγγελέας ρε !

Ολική επαναφορά Κώστα Σημίτη στα δημόσια πράγματα, μετά τη διακήρυξη του μνημονιακού και εκσυγχρονιστικού «συνασπισμού» της «Ελιάς», βιώνει ο τόπος μας.

Ο πρωθυπουργός των Ιμίων και του Χρηματιστηρίου, που έφυγε νύχτα από τη διακυβέρνηση της χώρας πετώντας το… μπαλάκι (κάποιοι το είπαν και «δαχτυλίδι») στον Γιώργο Παπανδρέου, έγραψε άρθρο στο «Έθνος της Κυριακής» με τίτλο «Η χώρα χρειάζεται ρεαλισμό», δίνοντας έτσι και το… στίγμα των συμμετεχόντων στην «Ελιά» που δεν θέλουν πλέον να αποκαλούνται «εκσυγχρονιστές» αλλά… «ρεαλιστές».

Σε αυτό γράφει τη βαθυστόχαστη ανάλυση, ότι το τέλος της περιόδου των μνημονίων δεν θα σημάνει μια γοργή επιστροφή στην ομαλότητα, μιας και τα αλληλένδετα προβλήματα σε Ελλάδα και Ευρωζώνη δεν μπορούν να λυθούν ως διά μαγείας, αλλά με επίπονη προσπάθεια, υπερβάσεις και ανατροπές σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, δηλαδή μας προϊδεάζει και για νέες ταλαιπωρίες στο όνομα της παραμονής μας στο γερμανικό ράιχ, δηλαδή την «Ευρωπαϊκή Ένωση» και στο γερμανικό μάρκο που το λέμε ευρώ.

Ο πρώην πρωθυπουργός απαριθμεί μια σειρά διαπιστώσεων σε θέματα εκ των οποίων στα περισσότερα εκείνος αν και έχει τεράστιες ευθύνες «πουλάει τρέλα» σαν να μην κυβέρνηση ποτέ. Γράφει:

1. Η παραγωγική βάση της χώρας είναι περιορισμένη, η ποιότητα των προϊόντων χαμηλή, οι τεχνολογικές γνώσεις ανεπαρκείς, το κόστος παραγωγής υψηλό.

2. Συνέπεια είναι η μεγάλη ανταγωνιστικότητα. Η παραγωγή που δεν βρίσκει διεξόδους στις διεθνείς αγορές δεν μπορεί να στηρίξει σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης.

3. Η Ελλάδα ξοδεύει περισσότερο από ό,τι παράγει. Η οικονομική πολιτική προσαρμοζόταν κατά κανόνα στα αιτήματα διαφόρων κοινωνικών ομάδων. Αποτέλεσμα ήταν το κράτος παροχών, η πελατειακή πολιτική και η πλημμύρα συντεχνιακών ομάδων. Συνέπεια ήταν τα συνεχή ελλείμματα των προϋπολογισμών, των ισοζυγίων πληρωμών, το αυξανόμενο δημόσιο χρέος και η σημερινή κρίση. Το πολιτικό-οικονομικό-κοινωνικό σύστημα παραμένει όμως περίπου το ίδιο παρόλο που χρεοκόπησε αμετάκλητα.

4. Το κράτος είναι αναποτελεσματικό. Το χαρακτηρίζουν οι υστερήσεις στην οργάνωση της διοίκησης, το χαμηλό επίπεδο των γνώσεων και των ικανοτήτων των υπαλλήλων, οι δαιδαλώδεις διαδικασίες, η πολυνομία, η τυπολατρία.

5. Η ανεργία. Η μη παραγωγική απασχόληση. Η πληθώρα μεταπρατών, μεσαζόντων, διαμεσολαβητών, ο υπερβολικός αριθμός δημοσίων υπαλλήλων σε σχέση με τα καθήκοντα που επιτελούν, το μεγάλο ποσοστό αυτοαπασχολούμενων λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων ανεύρεσης ικανοποιητικής εργασίας.

6. Οι δυσκολίες στην πραγματοποίηση μεταρρυθμίσεων λόγω έντονης αντίδρασης του πλέγματος εξουσίας που διαμόρφωσε η συλλειτουργία κομμάτων, συντεχνιών οικονομικών συμφερόντων και πελατειακών δικτύων. Η χωρίς ενδοιασμούς αντιπαλότητα που χαρακτηρίζει την πολιτική ζωή.

Ο κ. Σημίτης εκφράζει, επίσης, την άποψη ότι είναι απαραίτητη η θεσμοθέτηση ενός υπουργείου Οικονομικών της Ε.Ε., ενώ επισημαίνει ότι οι νέες κρίσεις θα είναι αναπόφευκτες όσο θα υπάρχει αισθητή διαφορά ανταγωνιστικότητας μεταξύ των εταίρων.

Ο κύριος Σημίτης θα είχε ενδιαφέρον να μας γράψει κι ένα άρθρο αυτοκριτικής για την ολέθρια διακυβέρνησή του και να πάψει να εμπαίζει τους πολίτες της χώρας…
tribune.gr

Κίσινγκερ: «Ανεξάρτητη» Ουκρανία αλλά… «συνεργαζόμενη» με την Δύση

Γεωργακάκης Κίμωνας

Αφού δημιουργήθηκε το πρόβλημα στην Ουκρανία, οι παγκοσμιοποιητές θέλουν να δώσουν την λύση, όπως συνήθως γίνεται. Οι λύσεις άλλωστε αντικατοπτρίζουν τα πραγματικά σχέδια τους και όχι οι αναταραχές που δημιουργούνται, οι οποίες ρυθμίζουν απλά το status για να δράσει η διπλωματία της παγκόσμιας διαπλοκής.

Έτσι, ο εκ των κυρίων εκπροσώπων της παγκοσμιοποίησης και ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, 90χρονος (!!!) Χένρι Κίσινγκερ, επέλεξε την παρούσα χρονική στιγμή για να τοποθετηθεί στο θέμα της Ουκρανίας, το οποίο δείχνει να… γνωρίζει πολύ καλά!

Σε άρθρο-παρέμβαση στην Washington Post χρησιμοποιεί την πάγια θέση των παγκοσμιοποιητών, να μοιράζουν το άδικο σε όλες τις πλευρές, ώστε κατά αυτόν τον «αντικειμενικοφανή» τρόπο να νομιμοποιείται στα μάτια της κοινής γνώμης η όποια εισβολή της Δύσης, με σκοπό τον έλεγχο της εκάστοτε χώρας. Έτσι κατά τον Κίσινγκερ φταίνε τόσο οι Η.Π.Α. και η Ε.Ε., όσο και η Ρωσία και οι Ουκρανοί ηγέτες.

Εν συνεχεία δεν μπορεί να μην χαρακτηρίσει τον Πούτιν «σοβαρό στρατηγό». Εξάλλου ουκ ολίγες φορές ο Κίσσινγκερ έχει μεταβεί στο Κρεμλίνο, προκειμένου να πείσει τον Πούτιν να υποχωρήσει σε διάφορα θέματα.

Στο άρθρο συστήνει να μετατραπεί η Ουκρανία σε γέφυρα μεταξύ Ρωσίας-Δύσης. Την ίδια ώρα που είναι κοινό μυστικό μεταξύ των αναλυτών και όχι μόνο πως οι προθέσεις του ΝΑΤΟ είναι να πλησιάσει όλο και πιο κοντά στα σύνορα της Ρωσίας. Στην ουσία ο Κίσσινγκερ, όπως θα διαπιστώσετε διαβάζοντας το σχετικό άρθρο παρακάτω, κάνει λόγο για δύο Ουκρανίες («κατά κύριο λόγο καθολική» η μία, «ορθόδοξη» η άλλη), οι οποίες οφείλουν να συνεννοηθούν, αποκρύβοντας όμως το γεγονός ότι το ανατολικό κομμάτι είναι πολυπληθέστερο.

«Μία σοφή αμερικανική πολιτική απέναντι στην Ουκρανία θα αναζητούσε τον τρόπο να συνεργαστούν μεταξύ τους αυτές οι δύο πλευρές της χώρας. Πρέπει να αναζητήσουμε τη συμφιλίωση και όχι την κυριαρχία της μίας πλευράς», αναφέρει, ενώ παραδέχεται πως «η δαιμονοποίηση του Βλαντιμίρ Πούτιν δεν είναι πολιτική, είναι άλλοθι για την απουσία της Δύσης».

Σε άλλο σημείο υποστηρίζει  μεν ότι η Ουκρανία δεν πρέπει να μπει στο ΝΑΤΟ, καθότι μια τέτοια προοπτική θα εξόργιζε την Ρωσία -συμπληρώνουμε εμείς-, ωστόσο με πονηρό τρόπο παρομοιάζει την Ουκρανία με την Φινλανδία, άσχετα αν εθνοτικά οι δύο χώρες δεν έχουν καμία σχέση η μία με την άλλη:

«Η Ουκρανία πρέπει να είναι ελεύθερη να δημιουργήσει οποιαδήποτε κυβέρνηση συμβαδίζει με τις επιθυμίες του λαού της. Στη συνέχεια, σοφοί Ουκρανοί ηγέτες θα πρέπει να προτιμήσουν την πολιτική της συμφιλίωσης ανάμεσα στα διαφορετικά τμήματα της χώρας τους. Διεθνώς, πρέπει να επιδιώξουν την υιοθέτηση μίας θέσης ανάλογης με εκείνης της Φινλανδίας. Αυτή η χώρα δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την ανεξαρτησία της και συνεργάζεται με τη Δύση στους περισσότερους τομείς, αλλά προσεκτικά αποφεύγει να αναπτύξει εχθρότητα με την Ρωσία.»

Εν ολίγοις ναι μεν να υπάρξει συνεννόηση στην Ουκρανία μεταξύ δυτικού και ανατολικού κομματιού, αλλά η συνεργασία να είναι με την Δύση (ΔΝΤ, «ανάπτυξη», πολυεθνικές παγκοσμιοποιητών κ.ο.κ.) και με την Ρωσία να μην υπάρχει απλά εχθρότητα. «Ο διάβολος βρίσκεται στις λεπτομέρειες», όπως βλέπουμε.

Μάλιστα το Κρεμλίνο οφείλει κατά τον Κίσινγκερ να αναγνωρίζει την κυριαρχία μιας, με την Δύση συνεργαζόμενης, Ουκρανίας πάνω στην γεωστρατηγικής σημασίας για την Ρωσία Κριμαία. Ακολούθως, σύμφωνα πάντα με τον Κίσινγκερ, «η Ουκρανία θα πρέπει να ενισχύσει την αυτονομία της περιοχής με εκλογές παρουσία διεθνών παρατηρητών. Η διαδικασία θα πρέπει να περιλαμβάνει και την αφαίρεση όποιων ασαφειών για το στάτους του στόλου της Μαύρης Θάλασσας στη Σεβαστούπολη».

Τέλος η «αλεπού» των παγκοσμιοποιητών παραδέχεται ότι, άπαξ και δεν βρεθεί λύση, τότε η παγκόσμια σύρραξη πλησιάζει και μάλιστα πολύ σύντομα…

Διαβάστε όλο το άρθρο να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.

ΠΥΓΜΗ.gr

«Στη δημόσια συζήτηση για την Ουκρανία, το όλο θέμα είναι η αντιπαράθεση. Αλλά ξέρουμε τι κάνουμε; Στη ζωή μου, έχω δει τέσσερις πολέμους να ξεκινούν με μεγάλο ενθουσιασμό και στήριξη του κόσμου, για τους οποίους δεν ξέραμε πώς θα καταλήξουν και στους τρεις από αυτούς αποσυρθήκαμε μονομερώς. Η δοκιμασία για την πολιτική είναι πώς τελειώνει κάτι τέτοιο και όχι πώς ξεκινά.

Πολύ συχνά το ζήτημα της Ουκρανίας παρουσιάζεται σαν αναμέτρηση: είτε η χώρα θα ενταχθεί στην Ανατολή, είτε στη Δύση. Αλλά αν η Ουκρανία επιβιώσει και ευδοκιμήσει, δεν πρέπει να είναι προπύργιο της μίας πλευράς απέναντι στην άλλη. Πρέπει να λειτουργήσει σαν γέφυρα ανάμεσά τους.

Η Ρωσία πρέπει να αποδεχθεί ότι προσπαθώντας να αναγκάσει την Ουκρανία να γίνει «δορυφόρος» της αλλάζοντας με αυτό τον τρόπο ξανά τα σύνορά της, θα καταδικάσει τη Μόσχα στην επανάληψη της ιστορίας μπαίνοντας σε έναν κύκλο αμοιβαίων πιέσεων με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Η Δύση πρέπει να καταλάβει ότι για τη Ρωσία η Ουκρανία δεν μπορεί να είναι ποτέ απλά μία ξένη χώρα. Η ρωσική ιστορία ξεκίνησε με αυτό που ονομαζόταν Κράτος των Ρως. Η ρωσική θρησκεία εξαπλώθηκε από εκεί. Η Ουκρανία έχει υπάρξει μέρος της Ρωσίας για αιώνες και η ιστορία τους είναι συνυφασμένη. Κάποιες από τις πιο σημαντικές μάχες για τη ρωσική ελευθερία έγιναν σε ουκρανικό έδαφος. Ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας, ο ρωσικός τρόπος επίδειξης δύναμης στη Μεσόγειο, έχει βάση στη Σεβαστούπολη, στην Κριμαία. Ακόμη και γνωστοί αντιφρονούντες, όπως ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν και ο Γιόζεφ Μπρόντσκι επέμειναν ότι η Ουκρανία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ρωσικής ιστορίας και ουσιαστικά, της ίδιας της Ρωσίας.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να αναγνωρίσει ότι η γραφειοκρατική αναβλητικότητά της και η υποταγή της στη στρατηγική στη διαπραγμάτευση της σχέσης της Ουκρανίας με την Ευρώπη, συνέβαλε στο να μετατραπεί η διαπραγμάτευση σε κρίση. Η εξωτερική πολιτική είναι η τέχνη του να υιοθετείς προτεραιότητες.

Οι Ουκρανοί ζουν σε μία χώρα με περίπλοκη ιστορία και πολύγλωσση σύνθεση. Το δυτικό κομμάτι της προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Ενωση το 1939, όταν ο Στάλιν και ο Χίτλερ χώρισαν τα εδάφη. Η Κριμαία, όπου το 60% του πληθυσμού είναι Ρώσοι, έγινε μέρος της Ουκρανίας μόλις το 1954, όταν ο Νικίτα Χρουστσόφ, γεννημένος Ουκρανός, έδωσε την περιοχή ως μέρος της 300ης επετείου της ρωσικής συμφωνίας με τους Κοζάκους.

Το δυτικό μέρος είναι κατά κύριο λόγο καθολικό, το ανατολικό ορθόδοξο. Η δύση μιλά ουκρανικά, η ανατολή κυρίως ρώσικα. Οποιαδήποτε προσπάθεια της μίας πλευράς της Ουκρανίας να κυριαρχήσει στην άλλη, όπως ήταν το σχέδιο, θα οδηγούσε σε εμφύλιο πόλεμο ή διάσπαση. Η αντιμετώπιση της Ουκρανίας σαν ζήτημα της αντιπαράθεσης Ανατολής- Δύσης θα εξαφανίσει για δεκαετίες οποιαδήποτε προοπτική να έρθει η Ρωσία και η Δύση- ειδικά η Ρωσία και η Ευρώπη- σε ένα διεθνές σύστημα συνεργασίας.

Η Ουκρανία έχει υπάρξει ανεξάρτητη για μόλις 23 χρόνια. Πριν από αυτό ήταν υπό μίας μορφής ξένης κυριαρχίας, από το 14ο αιώνα. Δεν είναι έκπληξη ότι οι ηγέτες της δεν έχουν μάθει την τέχνη του συμβιβασμού. Η πολιτική στην ανεξάρτητη Ουκρανία δείχνει ξεκάθαρα ότι η ρίζα του προβλήματος είναι οι προσπάθειες των πολιτικών να επιβληθούν στα ανυπόταχτα τμήματα της χώρας, πρώτα από τη μία πλευρά, μετά από την άλλη. Αυτή είναι και η ουσία της σύγκρουσης ανάμεσα στον Βίκτορ Γιανουκόβιτς και τη βασική πολιτική του αντίπαλο, την Γιούλια Τιμοσένκο. Αντιπροσωπεύουν δύο πλευρές της Ουκρανίας και δεν έχουν δείξει προθυμία να μοιραστούν την εξουσία. Μία σοφή αμερικανική πολιτική απέναντι στην Ουκρανία θα αναζητούσε τον τρόπο να συνεργαστούν μεταξύ τους αυτές οι δύο πλευρές της χώρας. Πρέπει να αναζητήσουμε τη συμφιλίωση και όχι την κυριαρχία της μίας πλευράς.

Η Ρωσία με τη Δύση- και λιγότερο από όλους αυτές οι διαφορετικές πλευρές στην Ουκρανία- δεν έδρασαν με αυτή την αρχή. Ο καθένας τους έκανε την κατάσταση χειρότερη. Η Ρωσία δεν θα μπορούσε να επιβάλει τη στρατιωτική λύση χωρίς να απομονώσει τον εαυτό της, τη στιγμή που το μεγαλύτερο μέρος των συνόρων της είναι ήδη επισφαλή. Για τη Δύση, η δαιμονοποίηση του Βλαντιμίρ Πούτιν δεν είναι πολιτική, είναι άλλοθι για την απουσία της.

Ο Πούτιν θα πρέπει να συνειδητοποιήσει πως, όποια κι αν είναι τα παράπονά του, η πολιτική των στρατιωτικών επιβολών μπορεί να προκαλέσει ένα νέο Ψυχρό Πόλεμο. Από την πλευρά τους οι ΗΠΑ πρέπει να αποφύγουν να αντιμετωπίσουν τη Ρωσία ως μία παρεκκλίνουσα δύναμη στην οποία πρέπει να διδάξουν υπομονετικά τους κανόνες συμπεριφοράς που έχει καταρτίσει η Ουάσιγκτον. Ο Πούτιν είναι ένας σοβαρός στρατηγός. Η κατανόηση των αξιών και της ψυχολογίας των ΗΠΑ δεν είναι τα δυνατά του χαρτιά. Ούτε η κατανόηση της ρωσικής ιστορίας και ψυχολογίας είναι τα δυνατά σημεία εκείνων που χαράζουν την πολιτική των ΗΠΑ.

Οι ηγέτες όλων των πλευρών πρέπει να εξετάσουν τα αποτελέσματα και όχι να ανταγωνίζονται σε πόζες. Αυτή είναι η άποψη μου για μία λύση συμβατή με τις αξίες και τα συμφέροντα όλων των πλευρών:

Η Ουκρανία πρέπει να έχει το δικαίωμα να διαλέξει ελεύθερα τους οικονομικούς και πολιτικούς συνεργάτες της.

Η Ουκρανία δεν πρέπει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, μία θέση που είχα και πριν από επτά χρόνια όταν προέκυψε τελευταία φορά το ζήτημα.

Η Ουκρανία πρέπει να είναι ελεύθερη να δημιουργήσει οποιαδήποτε κυβέρνηση συμβαδίζει με τις επιθυμίες του λαού της. Στη συνέχεια, σοφοί Ουκρανοί ηγέτες θα πρέπει να προτιμήσουν την πολιτική της συμφιλίωσης ανάμεσα στα διαφορετικά τμήματα της χώρας τους. Διεθνώς, πρέπει να επιδιώξουν την υιοθέτηση μίας θέσης ανάλογης με εκείνης της Φινλανδίας. Αυτή η χώρα δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την ανεξαρτησία της και συνεργάζεται με τη Δύση στους περισσότερους τομείς, αλλά προσεκτικά αποφεύγει να αναπτύξει εχθρότητα με τη Ρωσία.

Η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία είναι ασύμβατη με τους κανόνες της υπάρχουσας παγκόσμιας τάξης. Αλλά θα πρέπει να είναι δυνατό να μπει η σχέση της Κριμαίας με την Ουκρανία σε μία λιγότερο «συμπαγή» βάση. Για αυτό το λόγο, η Ρωσία θα πρέπει να αναγνωρίσει την κυριαρχία της Ουκρανίας επί της Κριμαίας. Η Ουκρανία θα πρέπει να ενισχύσει την αυτονομία της περιοχής με εκλογές παρουσία διεθνών παρατηρητών. Η διαδικασία θα πρέπει να περιλαμβάνει και την αφαίρεση όποιων ασαφειών για το στάτους του στόλου της Μαύρης Θάλασσας στη Σεβαστούπολη.

Αυτές είναι αρχές, όχι συνταγές. Οι άνθρωποι που γνωρίζουν τα θέματα της περιοχής θα ξέρουν ότι δεν είναι όλα αυτά εύκολα αποδεκτά από όλα τα μέρη. Το ζήτημα δεν είναι η απόλυτη ικανοποίηση, αλλά μία ισορροπημένη δυσαρέσκεια. Σε περίπτωση που δεν βρεθεί λύση βασισμένη σε αυτές, ή σε ανάλογες αρχές, τότε η κατάσταση θα οδηγηθεί ταχύτερα στην αντιπαράθεση. Η στιγμή για αυτό θα έρθει αρκετά σύντομα».

Ο ΓΑΠ θα θέσει θέμα ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ (μετά τις εκλογές)

Δεν χρειάζεται να διαθέτει κανείς… μαντικές ικανότητες, ή να έχει… εκ των έσω πληροφορίες, για να διαπιστώσει το αυταπόδεικτο, στον απόηχο των στρατηγικών κινήσεων του Γιώργου Παπανδρέου το τελευταίο διάστημα στον δημόσιο βίο, αλλά και τη χθεσινή, ηχηρή άρνησή του προς τον Ευάγγελο Βενιζέλο για το θέμα της “Ελιάς”.

Ο τελευταίος των Παπανδρέου που έγινε πρωθυπουργός, είναι πολιτικά εδώ. Με διάθεση να υπερασπιστεί το έργο και την υστεροφημία του, αλλά και την ίδια στιγμή να έχει ενεργό, πρωταγωνιστικό ρόλο στον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι την επομένη των εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με το ΠΑΣΟΚ να έχει σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις ένα εξαιρετικά αρνητικό αποτέλεσμα, ο Γιώργος Παπανδρέου θα είναι εκεί για να πρωταγωνιστεί στις διαδικασίες αμφισβήτησης του Ευάγγελου Βενιζέλου.

Μια αμφισβήτηση που, εφόσον το ΠΑΣΟΚ δεν καταφέρει να εκλέξει ευρωβουλευτή, για πρώτη φορά στην Ιστορία του, αναμένεται να οδηγήσει ακόμη και σε διαδικασίες για την αλλαγή ηγεσίας στο Κίνημα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Προτού το ΠΑΣΟΚ… αυτοδιαλυθεί, για να κάνει χώρο για την “Ελιά”, όπως ευθέως καταγγέλλει πλέον ο Γιώργος Παπανδρέου.

ysterografa.gr

Το ποτάμι των βοθρολυμάτων και οι δημο(πληρο)σκοπήσεις

Γράφει ο Νίκος Χειλαδακης

Κάποιοι αφελείς πιστεύουν και ελπίζουν ακόμα πως με τις επόμενες εκλογές του Μαΐου θα αλλάξουν κάποια πράγματα στην κατοχική Ελλάδα. Όπως διαφαίνεται αυτό το σύστημα που μας έχει ρίξει στον γκρεμό δεν είναι τόσο ανόητο να αφήσει τον έλεγχο των πραγμάτων με κάποιες εκλογικές αναμετρήσεις. 

Αυτό το σύστημα, για όσους ακόμα έχουν μυωπία και δεν μπορούν να το δουν ξεκάθαρα, αποτελείται από το προδοτικό και ληστρικό πολιτικό κατεστημένο που ετοιμάζεται να ξεπουλήσει ότι έχει απομείνεις στους ξένους αφέντες του, την πιστή συνοδοιπόρο εκκλησιαστική ιεραρχία, που σε κάθε ευκαιρία χαριεντίζεται μαζί του σε όμορφες φωτογραφικές πόζες, την στρατιωτική ιεραρχία που συμπεριφέρεται σαν απλά κομματόσκυλα, τους εντεταλμένους και καλοπληρωμένους δημοσιογράφους-ανδρείκελα, (αλήθεια τι έγιναν εκείνοι οι κατάλογοι των δήμο(πληρώ)σιογράφων που τα έπαιρναν από τις ξένες πρεσβείες;) και μια επιχειρηματική εργολαβική κλίκα, που το μόνο που την ενδιέφερε πάντα ήταν η απληστία του κέρδους σε βάρος όλων των άλλων και κυρίως σε βάρος των εθνικών συμφερόντων.

Δυο φορές είχαμε την μεγάλη ευκαιρία μετά την μεταπολίτευση να κάνουμε ευνομούμενο κράτος εμφορούμενο από τα πρότυπα της Ανατολικής Αυτοκρατορίας, (εδώ κάποιοι αδαείς ίσως γελάσουν, αλλά…δεν πειράζει). Την πρώτη ήταν μετά τις εκλογές του 1974. Τότε η παράταξη που νίκησε με μια πλειοψηφία του 54,3%, μπορούσε να εγκαθιδρύσει τις δομές ενός ευνομούμενου κράτους. Την δεύτερη φορά ήταν με τις εκλογές του 1981. Πάλι τότε με μια ισχυρή πλειοψηφία του 48%, υπήρχε η μεγάλη ευκαιρία να γίνει η Ελλάδα κράτος. Δυστυχώς και τις δυο φορές το πολιτικό σύστημα αντί για κράτος έκανε μια μπανανία, μια χώρα- μπάχαλο, όπου η λεηλασία του εθνικού πλούτου ήταν το εθνικό σπορ.

Τώρα και αφού έριξαν την χώρα στον γκρεμό, εν όψει των προσεχών εκλογών έχουν αρχίσει ένα μεγάλο «παιχνίδι» εντυπώσεων σε όλα τα μέτωπα για να εκμηδενίσουν κάθε προοπτική να αλλάξει κάτι σε αυτόν τον δύσμοιρο τόπο. Έτσι διαβλέποντας πως δεν «περπατά» η παρούσα πολιτική δομή, που στην ουσία είναι η δικομματική λεηλασία της χώρας, εφευρίσκουν καινούργια και φρέσκα πολιτικά σχήματα που θα καλύψουν το κενό για να συνεχιστεί απρόσκοπτα η εθνική λεηλασία. Το «Ποτάμι», όπως και η «Ελιά», είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της τακτικής. Ένα «Ποτάμι» που θα το προβάλλουν με όλα τα μέσα δεν είναι τίποτα άλλο από μια καινούργια μορφή του χαμαιλέοντα της εθνικής λεηλασίας. Είναι στην ουσία ένα ποτάμι πολιτικών από το παρελθόν, βοθρολυμάτων.

Αλλά το «παιχνίδι» δεν παίζεται μόνο εδώ. Θα παιχτεί και στις αλλεπάλληλες δημοσκοπήσεις και στην άμετρη προβολή όλων αυτών που προορίζονται να συνεχίσουν την μνημονιακή κατοχή της χώρας, μέχρι να ξεπουληθεί ότι ακόμα πολύτιμο έχει απομείνει. Καθώς θα πλησιάζουμε στις εκλογές θα εντείνεται, (και θα ενταθεί ακόμα περισσότερο από τα κατοχικά ΜΜΕ), η εκστρατεία των δημο(πληρω)σκοπήσεων, όπου οι εκλεκτοί του προδοτικού συστήματος θα εμφανίζονται φαβορί και μάλιστα με διαφορά από όλους τους άλλους υποψηφίους. Ειδικά για την Αθήνα φαίνεται πως εδώ το καρναβάλι έχει μεταμφιεστεί με μεγάλη επιτυχία σε εταιρείες δημοσκοπήσεων, καθώς τα τελευταία αποτελέσματα είναι πιο καλά και από ότι θα φαντάζονταν ακόμα και… οι «εκλεκτοί» του συστήματος.

Η μέθοδος είναι απλή. Με την συνεχή και επαναλαμβανομένη προβολή των κατασκευασμένων δημοσκοπήσεων θα προσπαθήσουν να υφαρπάξουν για άλλη μια φορά τα «κουκιά» των επόμενων εκλογών. Η συνεχής επανάληψη αυτών των δημοσκοπήσεων, δημιουργεί στο υποσυνείδητο των ψηφοφόρων-κουκιών την τάση να πάνε με τον κερδισμένο και πολύ απλά με τους ίδιους που λεηλάτησαν την χώρα, άσχετα αν διακατέχονται από την οργή της προσωπικής κατάντιας. Με την συνδρομή όλου αυτού του συστήματος που αναφέραμε παραπάνω, θα συνεχιστεί η διάλυση της κοινωνίας, η λεηλασία της οικονομίας, η εξάρθρωση του θρησκευτικού φρονήματος με όλα τα μέσα και σε αυτό μεγάλο σύμμαχο του προδοτικού συστήματος είναι η εκκλησιαστή ιεραρχία και στο τέλος, το μεγάλο ξεπούλημα όλων των εθνικών θεμάτων και φυσικά και του ενεργειακού πλούτου της χώρας που για πολλούς γίνεται όλη αυτή τη ιστορία. Κάποιοι που παραμένουν «ενοχλητικοί φωνακλάδες», πολύ απλά αποκλείονται από κάθε προβολή και ή μένουν στο εγκαταλειμμένο περιθώριο, ή κλείνονται στις φύλακες και γίνονται κίβδηλα αλαλάζοντα χωρίς να τους ακούει κανείς.

Αυτή είναι η Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα ; Την ίδια ώρα όμως στην ευρύτερη περιοχή μας συντελούνται κοσμοϊστορικές αλλαγές που δημιουργούν καινούργια δεδομένα και ίσως απρόβλεπτες εξελίξεις. Εδώ χρειάζεται μεγάλη επαγρύπνηση καθώς οι «εκπλήξεις» θα έρχονται συνεχώς με απρόοπτες συνέπειες για όλους μας. Άραγε από έξω θα έρθει η λύτρωση ; Ας το σκεφτούμε και, ας… προσευχηθούμε! Άλλωστε ότι ζούμε σήμερα το είχαν προφητέψει οι άγιοι του Γένους μας.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

olympia

Κόμμα ετοιμάζει και ο "Κοκός"!

Η παρουσία στην Αθήνα σύσσωμης της οικογένειας Γλίξμπουργκ για το μνημόσυνο των 50 ετών από το θάνατο του βασιλιά Παύλου φούντωσε τις φήμες πως ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος ετοιμάζεται να ιδρύσει κόμμα. Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούγεται αυτό άλλωστε...

Μέλη της τέως βασιλικής οικογένειας φαίνεται πως έκαναν μυστικές επαφές και βολιδοσκόπησαν την προοπτική δημιουργίας πολιτικού φορέα, αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας Έθνος της Κυριακής.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, εδώ και καιρό τα μέλη της οικογένειας Γλίξμπουργκ έχουν ανοίξει κύκλο επαφών επί ελληνικού εδάφους, εξετάζοντας την πιθανότητα δημιουργίας κόμματος.

Ανάμεσα σε εκείνους που έχουν βολιδοσκοπηθεί είναι απόστρατοι και πρόσωπα με κοινωνικό στάτους, τα οποία είχαν εκφραστεί στο παρελθόν κολακευτικά για την τέως βασιλική οικογένεια, γράφει η εφημερίδα.

Σύμφωνα με το Έθνος, μόνο τυχαία δε μπορεί να κριθεί η πρόσφατη μόνιμη μετακόμιση του μικρού γιου του τέως βασιλιά, Νικόλαου και της γυναίκας του Τατιάνας Μπλάτνικ στο Καστρί, σε μεζονέτα που νοίκιασαν από την οικογένεια Παπανδρέου.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, οι Γλίξμπουργκ φιλοδοξούν να μιμηθούν τον Συμεών Β' της Βουλγαρίας, ο οποίος είχε εκλεγεί πρωθυπουργός στη χώρα του το 2001. Ο τέως μονάρχης κυβέρνησε μέχρι το 2005 οπότε και έχασε τις εκλογές, ενώ στις κάλπες του 2009 δεν κατάφερε να εκλέξει βουλευτή και παραιτήθηκε από την προεδρία.

πηγή: newsit.gr

ΔΗΜΟΣΙΟ: Μειώσεις 50% στους μισθούς και απολύσεις και το 2015!

Νέα αιτήματα «έβαλαν στο τραπέζι» οι εκπρόσωποι της Τρόικας, στην τελευταία διαπραγμάτευση με τους Υπουργούς Οικονομικών και Διοικητικής Μεταρρύθμισης & Ηλ. Διακυβέρνησης, Γιάννη Στουρνάρα και Κυριάκο Μητσοτάκη, αντίστοιχα.

Συγκεκριμένα, ζήτησαν:

- Μείωση των αποδοχών στο Δημόσιο, για όλες τις νέες προσλήψεις, στα 586 € - ποσό που ισχύει στον ιδιωτικό τομέα - έναντι των 900 € (νεοπροσλαμβανόμενοι ΔΕ) και 1.200 € (νεοπροσλαμβανόμενοι ΠΕ) του Δημοσίου.

- 2.000 «εξόδους» από το Δημόσιο, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2015.

- Να μην αποσυνδεθεί η «διαθεσιμότητα» από την «κινητικότητα».

Σχετικά με τις τρεις νέες απαιτήσεις της Τρόικας, η Ελληνική Κυβέρνηση φέρεται να συζητάει το πρώτο θέμα (μείωση των αποδοχών στο Δημόσιο) όχι, όμως, στο επίπεδο των μειώσεων που ζητούν οι δανειστές, αλλά γύρω στα 100 €, και με ταυτόχρονη αύξηση των αποδοχών σε στελέχη, που κατέχουν θέση ευθύνης στον «κρατικό μηχανισμό», ως αντιστάθμισμα στις γενικότερες μειώσεις.

Στον αντίποδα, το Υπουργείο Δ.Μ.Η.Δ. αρνείται κατηγορηματικά να δεχτεί νέες απολύσεις (2015) και την επέκταση του προγράμματος «διαθεσιμότητας» πέραν από το 2014 και τη διασύνδεσή του με το πρόγραμμα «κινητικότητας». 

Τα μεγάλα αυτά θέματα αναμένεται να συζητηθούν την ερχόμενη βδομάδα και μετά το Eurogroup της Δευτέρας.

ΠΗΓΗ: Real news

Τέλος το ΠΑΣΟΚ, τέλος και η ακροδεξιά κυβέρνηση Σαμαρά

Δεν υπάρχει αμφιβολία πλέον ότι το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν καταφέρνει να εκλέξει ευρωβουλευτή στις επικείμενες ευρωεκλογές, αλλά και ότι δεν θα καταφέρει να εισέλθει στη βουλή στις επόμενες βουλευτικές εκλογές...
 Οι νομοτέλειες αυτές έχουν προκαλέσει ήδη νευρική κρίση στα μαυσωλεία της διαπλοκής, αναγκάζοντας τα γερασμένα σάψαλα των δομημένων συμφερόντων να συντονίζουν την κοσμογονία του φυτρώματος της "Ελιάς" και του ξεχειλίσματος του "Ποταμιού". Στόχος της διαπλοκής δεν είναι άλλος εξάλλου από την ανακοπή της δυναμικής αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Το κόμμα Βενιζέλου, το κόμμα δηλαδή ενός ανυπόληπτου πολιτικού, με μηδενικά ερείσματα στην ελληνική κοινωνία είχε εξαρχής μία αποστολή: Να στηρίξει την ακροδεξιά λαομίσητη κυβέρνηση του υποτακτικού της Άνγκελας Μέρκελ, Αντώνη Σαμαρά. Στις επικείμενες ευρωεκλογές, η ακροδεξιά ΝΔ του Σαμαρά θα συντριβεί και το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου θα εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη. Στην επόμενη δε βουλή, καθώς μετά τις ευρωεκλογές δεν θα αργήσουν να διενεργηθούν εθνικές εκλογές μιας και η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να σταθεί ούτε μία ημέρα, η συρρικνωμένη ΝΔ θα είναι η μοναδική μνημονιακή δύναμη στο ελληνικό κοινοβούλιο, το μοναδικό εργαλείο της διαπλοκής, η οποία θα ψυχορραγεί. Δεν αποκλείεται λοιπόν η κρίση στο ΠΑΣΟΚ να προκαλέσει τελικά πρόωρες εκλογές... Άλλωστε ήδη το κυβερνητικό σχήμα με την ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν είναι και τόσο ευσταθές.


Μετά την άρνηση του Γ. Παπανδρέου να παραστεί στην πανελλήνια συνδιάσκεψη που πραγματοποιείται το Σαββατοκύριακο, οι εξελίξεις αναμένεται να είναι ραγδαίες. Ο Γ. Παπανδρέου ουσιαστικά θέτει εαυτόν εκτός του κόμματος Βενιζέλου και είναι γνωστό ότι οι Παπανδρεϊκοί είναι ακόμη πλειοψηφία στο ΠΑΣΟΚ. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος πλέον παραμένει στην πολιτική ζωή του τόπου ως η ουρά του ακροδεξιού Αντώνη Σαμαρά.


Από την άλλη η "Ελιά", ένα αστείο δημιούργημα του ξενόδουλου εκσυγχρονισταριού που δημιουργεί αρνητικούς συνειρμούς στη συλλογική συνείδηση του λαού μας, δεν φαίνεται ότι θα έχει μέλλον, ενώ το "Ποτάμι", παρά το προμόσιον της διαπλοκής, το μοναδικό που θα καταφέρει θα είναι να λεηλατήσει την συρρικνωμένη έτσι κι αλλιώς βάση του ΠΑΣΟΚ.


Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν τελειώνει και μαζί του τελειώνει και η ακροδεξιά συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. Ο υπόνομος της ιστορίας του περιμένει... Πολύ γρήγορα μάλιστα.

periodista.gr

Κάθαρση στην παράγκα των τραπεζιτών! Όλη η αλήθεια για τη διαφωνία κυβέρνησης-τρόικας

Λυσσαλέα αντίδραση των χρεοκοπημένων τραπεζιτών στην προσπάθεια πραγματικής αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος και κατάργησης της διαπλοκής με ΜΜΕ και πολιτικούς

Προϋπόθεση για την ανάκαμψη της οικονομίας η πλήρης εξυγίανση των τραπεζών και η απομάκρυνση των χρεοκοπημένων διοικήσεων


Το μεγαλύτερο και κρισιμότερο στοίχημα από τότε που η Ελλάδα υπήχθη σε καθεστώς τριμερούς εποπτείας και μηχανισμού δανειοδοτικής στήριξης παίζεται αυτές τις μέρες στην Αθήνα. Πρόκειται για ένα παιχνίδι που θα κρίνει όχι μόνο την παρούσα επιθεώρηση από τους ελεγκτές της τρόικας , ούτε μόνο την εκτέλεση της δόσης.
Αντιθέτως, πρόκειται για κρίσιμες αποφάσεις ,που θα κρίνουν το κατά πόσο η Ελλάδα και η ελληνική οικονομία έχουν ελπίδες να περάσουν σε φάση ανάκαμψης ή αν θα μείνουν καθηλωμένες σε καθεστώς μιας καθημαγμένης οικονομίας, η οποία θα βρίσκεται ως όμηρος στα χέρια χρεοκοπημένων τραπεζών- κουφαριών, που απλώς θα διατηρούν τα τιμάρια της εξουσίας τους, μην μπορώντας να επιτελέσουν τον ρόλο που υποτίθεται ότι όλες οι τράπεζες οφείλουν να παίζουν σε μια οικονομία: το ρόλο του χρηματοδότη.
 Μπορεί η διαπραγμάτευση με τους εκπροσώπους των δανειστών να φαίνεται, από τα κυρίαρχα ΜΜΕ ότι έχει" κολλήσει " σε συγκεκριμένα ζητήματα, όπως η επέκταση της διάρκειας ζωής του φρέσκου γάλακτος ή η διάθεση των μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων από τα σούπερ μάρκετ, ωστόσο η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική...

Η μεγάλη συζήτηση και η μεγάλη διαφορά μεταξύ της κυβέρνησης και των τεχνοκρατών που συγκροτούν την τρόικα αφορά στις τράπεζες και ειδικότερα στην ανάγκη ανακεφαλαιοίησης των λεγόμενων "συστημικών" τραπεζών, προκειμένου να αποκατασταθεί η κεφαλαιακή τους επάρκεια.

Θεωρητικά οι "συστημικές" τράπεζες λέγονται έτσι επειδή αποτελούν μεγάλα μεγέθη του οικονομικού συστήματος και αποτελούν πυλώνες της οικονομικής ζωής μιας χώρας.
Ωστόσο στην περίπτωση της Ελλάδας οι "συστημικές" τράπεζες δεν είναι αυτές που στηρίζουν το οικονομικό γίγνεσθαι,αλλά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που στηρίζουν και...στηρίζονται από το μιντιακό και το πολιτικό σύστημα.
Αυτές τις μέρες, λοιπόν, μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας παίζεται ένα σκληρό μπρα ντε φερ αφού οι τροικανοί και ιδιαίτερα το ΔΝΤ δια του εκπροσώπου του Πολ Τόμσεν αμφισβητούν τα στοιχεία που παρουσιάζει το ΥΠΟΙΚ και η τράπεζα της Ελλάδας αναφορικά με τις κεφαλαιοποιήσεις τραπεζών.

Η ιστορία είναι απλή: Οι τραπεζίτες αν και έχουν δείξει ότι απέτυχαν πλήρως και παρέσυραν τη χώρα σε ένα φαύλο κύκλο υπερχρέωσης και δανεισμού παραμένουν στις θέσεις τους. Μάλιστα παρά την ένεση στα κεφάλαιά τους από το ΤΧΣ, οι χρεοκοπημένοι τραπεζίτες που έχουν λάβει ως ενισχύσεις πάνω από 180 δις ευρώ από το 2008 Ως σήμερα χωρίς να έχουν καταφέρει να κάνουν τις τράπεζές τους να σταθούν στα πόδια τους, κατόρθωσαν να μην χάσουν τον έλεγχο των τραπεζών τους.
Αντιθέτως με διάφορα λογιστικά τεχνάσματα και κόλπα παρέμειναν τα "μεγάλα αφεντικά" των "κούφιων" χρηματιπιστωτικών ιδρυμάτων τους αφού κατάφεραν αν βρουν το 10% της κάλυψης του μετοχικού κεφαλαίου που όριζε η συμφωνία με τους δανειστές για να μπορέσουν να παραμείνουν μεγαλομέτοχοι στις τράπεζές τους.
Στη συνέχεια και με τη διευκόλυνση της κυβέρνησης, οι κυβερνητικοί  επίτροποι, που υποτίθεται ότι θα έλεγχαν όλες τις αποφάσεις και θα είχαν δικαίωμα βέτο στις συνεδριάσεις των ΔΣ παραμένουν ως σήμερα κάτι σαν τους...τσολίαδες της πλατείας Συντάγματος, απολύτως διακοσμητικοί, νίπτουν τας χείρας τους για τα πάντα και παρακολουθούν τους χρεοκοπημένους τραπεζίτες να εξακολουθούν να ελέγχουν τις τράπεζές τους. Και μάλιστα να τις ελέγχουν ενώ αυτές ζουν με δημόσιο χρήμα για το οποίο χρεωθήκαμε όλοι εμείς για να μην καταρρεύσουν οι τράπεζες μερικών ολίγων και "εκλεκτών"
Τώρα οι τραπεζίτες επιθυμούν να κρατήσουν ξανά τον έλεγχο ακόμη κι αν χρειαστούν κι άλλα χρήματα από το ΤΧΣ, αλλά να μην αυξήσει το ταμείο το ποσοστό του.

Βεβαίως δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι "συστημικοί" χρεοκοπημένοι τραπεζίτες έχουν στο πλευρό τους και τα ΜΜΕ αλλά και την κυβέρνηση και τον πολιτικό κόσμο γενικότερα.
Τι ακριβώς συμβαίνει;
Σε ένα τριγωνικό σύστημα διαπλοκής οι τράπεζες μοιράζουν αφειδώς διαφημίσεις από τα...δημόσια χρήματα σε πολλά ΜΜΕ και σε δημοσιογράφους. Έτσι έχουν έχουν ένα "στρατό" από πληρωμένους κονδυλοφόρους και όλα τα μεγάλα ΜΜΕ προκειμένου να "περνά" στην κοινή γνώμη η δική τους άποψη.
Έτσι τώρα όλη η κοινωνία είναι πεποισμένη ότι οι κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών είναι μόλις 5 με 6 δις , όσα υποστηρίζει κυβέρνηση και η τράπεζα της Ελλάδας δια του διοικητή της Γιώργου Προβόπουλου όλα αυτά την ώρα που η τρόικα υπολογίζει τις κεφαλαιακές ανάγκες σε περισσότερα από 9 δις εωρώ ενώ οι έγκυρου financial Times δημοσίευσαν ρεπορτάζ σοκ ανεβάζοντας τις ανάγκες των τραπεζών στα 20 δις. Όλα αυτά την ώρα που το μαξιλαράκι της κυβέρνησης στο ΤΧΣ είναι 14 δις , τα 11 σε ομόλογα και τα 3 σε ρευστό. Με δεδομένο ότι η κυβέρνηση φιλοδοξεί να χρησιμοποιήσει το μαξιλαράκι αυτό και για την κάλυψη του δημοσιονομικού κενού και μέρους του χρηματοδοτικού κενού, τα χρήματα αυτά δεν φτάνουν. Για αυτό το λόγο η κυβέρνηση επιχειρεί να μεταθέσει την κουβέντα για τις ανάγκες των τραπεζών το Νοέμβριο του 2014 ,όταν θα έχει ολοκληρωθεί το πανευρωπαικό stress test για όλες τις τράπεζες της Ευρώπης.

Πρόκειται για μια απόφαση που θα δώσει ανάσα στους χρεοκοπημένους έλληνες τραπεζίτες, καθώς σε μια τέτοια περίπτωση έχουν 7 μήνες προκειμένου να προωθήσουν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου και να βρουν κι άλλα κεφάλαια, ώστε να συνεχίσουν να ελέγχουν τις τράπεζές τους, να συνεχίσουν να "ικανοποιούν" τους πληρωμένους κονδυλοφόρους και τα ΜΜΕ που ελέγχουν και μέσω αυτών να περνούν στην κοινή γνώμη την προπαγάνδα πως η τρόικα αυξάνει τις κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών για να...επιβάλει νέο μνημόνιο στην Ελλάδα.
Όμως αυτό είναι σκέτη προπαγάνδα. Αφενός διότι η τρόικα απλώς ενδιαφέρεται για τη σωστή χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας, καθώς χωρίς αυτή δεν μπορεί να περάσει η Ελλάδα σε φάση ανάκαμψης. Αφετέρου επειδή οι διαρροές περί νέου μνημονίου είναι ένα σκέτο ψέμα. Ακόμα κι αν χρειαστεί πρόσθετη χρηματοδότηση υπεύθυνες για αυτό το κενό θα είναι οι τράπεζες και θα πρόκειται για επέκταση της παρούσης συμφωνίας και όχι για νέο μνημόνιο.
Μνημόνιο θα είναι μόνο για τους τραπεζίτες που θα χάσουν τις τράπεζές τους και θα αποκτήσει η Ελλάδα επιτέλους χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ικανά να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και το μέλλον όλων μας.

Από την εφημερίδα το Άρθρο της Κυριακής

ΠΟΣΠΕΡΤ: Στις 11 Μαρτίου στις 6 μμ όλοι έξω απο το αστυνομοκρατούμενο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ

ΠΟΣΠΕΡΤ: Στις 11 Μαρτίου στις 6 μμ επαναδιεκδικούμε το Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, με ένα  συλλαλητήριο ενάντια στην εκτρωματική ραδιοτηλεόραση του Παντελή Καψή και των κολλητών, της κυβέρνησης των μνημονίων και των ΜΑΤ.

Στις 11 Μαρτίου οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ συμπληρώνουμε 9 μήνες αγώνα. Ενός αγώνα  που αγκαλιάστηκε από την κοινωνία, την παγκόσμια κοινότητα και έγινε σημείο αναφοράς στους αγώνες ενάντια στις μνημονικές πολιτικές, στην εξαθλίωση του λαού και το ξεπούλημα όλων των κοινωνικών αγαθών που δικαιούμαστε, γιατί εμείς τις πληρώνουμε. 

Και τώρα ; 

Τώρα και πάντα ο αγώνας δίνει την νίκη.

Τίποτα δεν μας σταματά.

Ούτε η κυβέρνηση, ούτε τα ματ , ούτε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκρινε το «μαύρο στην ΕΡΤ» νόμιμο!!!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ !

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι να ξανανοίξουμε την ΕΡΤ.  

Συνεχίζουμε μέχρι να ξαναγίνει η ΕΡΤ αυτό που ήταν όλο το καλοκαίρι ,ο τόπος συγκέντρωσης του κάθε ανθρώπου που αγωνίζεται για τη δημοκρατία, τον πολιτισμό και την αυτοδιαχείριση.

Συνεχίζουμε μέχρι να γίνει η ΕΡΤ το πρώτο δημόσιο κοινωνικά ελεγχόμενο αγαθό, μια ραδιοτηλεόραση - πρότυπο που θα αξίζει να τη ζεις και να τη συνδιαμορφώνεις.

Συνεχίζουμε γιατί ο αγώνας μας ,είναι αγώνας κάθε εργαζόμενου, κάθε ανθρώπου που αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο των παιδιών του, για μια κοινωνία με ισονομία, ελευθερία και ανθρωπιά.   

Την Τρίτη 11 Μαρτίου επαναδιεκδικούμε το Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, με ένα  συλλαλητήριο ενάντια στην εκτρωματική ραδιοτηλεόραση του Παντελή Καψή και των κολλητών, της κυβέρνησης των μνημονίων και των ΜΑΤ.

Σας καλούμε την Τρίτη 11 Μαρτίου στις 6 μ.μ. να ενώσουμε τις φωνές μας, τις δυνάμεις μας, τις διαφορές μας σε έναν κοινό αγώνα για να σπάσουμε το «μαύρο» που  επιβάλουνστις ζωές μας.

www.ertopen.com

Το Αιγαίο ως Παράκτιο Αρχιπέλαγος σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο

Η δυνατότητα που παρέχεται στην Ελλάδα να αναγνωρίσει το Αιγαίο ως παράκτιο αρχιπέλαγος σύμφωνα με την έννοια που του δίνεται στο διεθνές δίκαιο από το άρθρο 7 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας διασφαλίζει την ικανότητα της χώρας να θεωρείται ο χώρος αυτός ενιαίος όταν παράκτια και νησιωτική περιοχή γειτνιάζουν. Ειδικότερα, τα νησιά ενώνονται μεταξύ τους με ευθείες γραμμές και σχηματίζουν ένα ενιαίο αρχιπέλαγος το οποίο με τη σειρά του ενώνεται με τη στεριά.

Έτσι, τα νερά μεταξύ των νησιών θεωρούνται εσωτερικά σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, δηλ. χωρικά ύδατα.

Πρέπει να τονιστεί ότι αυτή η ικανότητα αυτή, το δικαίωμα, παρέχεται σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο μόνο σε περίπτωση αρχιπελαγικού αιγαίου, κι όχι με την επέκταση σε 12 νμ ή την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ. Η ΑΟΖ κληρονομεί όλα τα προβλήματα της υφαλοκρηπίδας, τα δε νερά πάνω από την ΑΟΖ, όπως και της υφαλοκρηπίδας, θεωρούνται διεθνή. ΑΟΖ σημαίνει δηλαδή διεθνοποίηση του Αιγαίου, καθώς όλα εκείνα τα περάσματα που χρησιμοποιεί η Τουρκία για να στέλνει πολεμικά και να κάνει έρευνες θα θεωρούνται μη εθνικά, αλλά διεθνή. Αντίθετα, με την αναγνώριση του Αιγαίου ως παρακτίου αρχιπελάγους – coastal archipelago – τα νερά μεταξύ των νησιών θεωρούνται εθνικά, χωρικά ύδατα  κ΄εδαφική επικράτεια. Έτσι , επιλύεται αυτόματα και το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ.

Ο ορισμός της χώρας μας ως παρακτίου αρχιπελάγους με τη νομική και γεωφυσική έννοια του όρου, μας δίνει το δικαίωμα να προσπεράσουμε, να εγκαταλείψουμε τη μέχρι τώρα επιχειρηματολογία για τα 6 ή 12 νμ, καθώς θεωρείται ξεπερασμένη και παρωχημένη έννοια για τα αρχιπελάγη. Το άρθρο 7 προβλέπει πως η επέκταση των χωρικών υδάτων γίνεται υπερκαλύπτοντας τα μέχρι πρότινος διεθνή ύδατα.

Σε εφαρμογή των παραπάνω αρχιπελαγικών διατάξεων η Τουρκία έκλεισε το στενό του Βοσπόρου, καθώς από το 1964 και μετά ο χώρος μεταξύ Ίμβρου – Τενέδου, όπου και καταλήγει το στενό, θεωρείται εσωτερικός. Με άλλα λόγια, τα χωρικά ύδατα των νησιών ενώθηκαν αναμεταξύ τους και με τη στεριά, κι έτσι αυτή τη στιγμή που μιλάμε ο χώρος μεταξύ Ίμβρου – Τενέδου και του στενού του Βοσπόρου εξομοιούται με τη στεριά. Έχουμε δηλαδή πλήρη εφαρμογή των αρχιπελαγικών διατάξεων από την Τουρκία στο Αιγαίο, αλλά όχι από την Ελλάδα. Το Πίρι Ρέις έπλεε πριν από περίπου 1 μηνα  σε αυτόν ακριβώς τον αρχιπελαγικό χώρο, τον ίδιο που χρησιμοποίησε και η τούρκικη φρεγάτα. Μόνο με το αρχιπελαγικό αιγαίο προσφέρεται έδαφος για αντίκρουση των τουρκικών επιχειρημάτων ότι ο χώρος μεταξύ των νησιών θεωρείται διεθνής,

Τι σημαίνουν τα παραπάνω? Ότι ενώ με την εφαρμογή των 6 ή 12 νμ η Χίος και η Μυτιλήνη θα ήταν 2 αποκομμένα κι απομονωμένα νησιά από απόψεως χωρικών υδάτων, όπως είναι σήμερα με την εφαρμογή του άρθρου 7 –των ευθειών ακτογραμμών βάσης- τα νησιά ενώνονται και ο μεταξύ τους θαλάσσιος γεωγραφικός χώρος θεωρείται εσωτερικός. Με λίγα λόγια, τα αναμεταξύ τους ύδατα θεωρούνται χωρικά κι εξομοιούνται με τη στεριά. Το αρχιπέλαγος περικλείεται με ευθείες ακτογραμμές βάσεως στην προμετωπίδα με την Τουρκία, από τη Σαμοθράκη και τη Λήμνο, μέχρι και το Καστελόριζο, και θεωρείται ενιαίος κι αρχιπελαγικά δομημένος χώρος, σε ενιαία δόμηση με τη στεριά, όπως απαιτεί το άρθρο.

Στην περίπτωση του Αιγαίου, να συμπληρώσω, τα εσωτερικά νερά, χωρικά ύδατα πλέον, δημιουργούν ένα ενιαίο αρχιπελαγικό στενό το οποίο διακλαδώνεται σα νευρώνες, με τα διάφορα περάσματα μεταξύ των νησιών, στο χάρτη του Αιγαίου.

Το Αιγαίο, εκτός από παράκτιο αρχιπέλαγος, αποτελεί και στενό με τη διεθνοδικαιϊκή έννοια του όρου κι ακόμη δεν το έχουμε αναγνωρίσει.

Δεδομένου ότι η Συνθήκη της Λωζάνης  αποφάσισε να δοθεί το στενό του Βοσπόρου στην Τουρκία, ενώ το στενό του Αιγαίου στην Ελλάδα, με την εφαρμογή των ευθειών ακτογραμμών η Ελλάδα μπορεί για πρώτη φορά στην Ιστορία της να ελέγχει την έξοδο του στενού του Βοσπόρου με το κλείσιμο του στενού Λήμνου – Μυτιλήνης.

Η χώρα δεν αποτελεί «αρχιπελαγικό κράτος» με την έννοια του αρθ 46 γιατί θα έπρεπε να αποτελείται εξ ολοκλήρου από νησιά, αλλά παράκτιο αρχιπελαγικό κράτος με την έννοια του άρθρου 7 της Σύμβασης, το οποίο απαιτεί τη γειτνίαση ηπειρωτικού – αρχιπελαγικού χώρου.
Ο κανόνας εφαρμόζεται από την πλειοψηφία των χωρών-μελών του ΟΗΕ, επί παραδείγματι από τη Ρωσία στην Aρκτική περιοχή της, από τον Καναδά στο Αρκτικό παράκτιο αρχιπέλαγος, το μεγαλύτερο στον κόσμο, το 1985, και το νορβηγικό αρχιπέλαγος.

Η πρώτη χώρα που τον εφάρμοσε ήταν η Νορβηγία το 1951 με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης να της επικυρώνει το δικαίωμα αναγνωρίσεως του  παρακτίου αρχιπελάγους της. Η απόφαση και η διεθνής πρακτική στην εφαρμογή του κανόνα σε όσες χώρες έχουν παράκτια αρχιπελάγη είχαν σαν αποτέλεσμα την ενσωμάτωση του στη διεθνή Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας του 1982 και συγκεκριμένα στο άρθρο 7 της Σύμβασης. Έτσι καθιερώθηκε ο όρος coastal archipelago στη συνείδηση των κρατών και στο διεθνές δίκαιο γενικότερα.
 

Γιώργος Χρήστου

Δικηγόρος LLM Kent

24/04/2012

http://www.antinews.gr/Antitheseis/To-Aigaio-os-araktio-Arkhipelagos-sumphona-me-to-Diethnes-Dikaio/

Ο Γιώργος Χρήστου έθεσε για πρώτη φορά το θέμα το 2009. Το σχετικό δημοσίευμα θα αντιγραφεί στα σχόλια της ανάρτησης. [15 September, 2009 Εθνική κυριαρχία στο Αιγαίο]

Φόρος 10% στο χαρτζιλίκι του Παππου και της Γιαγιάς..

Αν έχεις δουλέψει στη Lehmann Borthers ξέρεις…

Τα χρηματικά ποσά που αποκτώνται αιτία δωρεάς ή γονικής παροχής υπόκεινται σε φόρο, ο οποίος υπολογίζεται αυτοτελώς με συντελεστή δέκα τοις εκατό (10%), προκειμένου για δικαιούχους που υπάγονται στην Α` κατηγορία, είκοσι τοις εκατό (20%), προκειμένου για δικαιούχους που υπάγονται στη Β` κατηγορία σαράντα τοις εκατό (40%), προκειμένου για δικαιούχους που υπάγονται στη Γ` κατηγορία.

Σημειώνεται ότι στην περίπτωση δωρεάς χρηματικών ποσών δεν υπάρχει αφορολόγητο όριο. Π.χ. σε δωρεά από πατέρα σε παιδί 100.000 ευρώ οφείλεται φόρος 10.000 ευρώ.

capital.gr

«Δημοψήφισμα, δημοψήφισμα!» στο Ντονέτσκ

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε εξέλιξη βρίσκεται η μεγαλύτερη μέχρι αυτή τη στιγμή συγκέντρωση που έχει γίνει τον τελευταίο καιρό στο Ντονέτσκ της ανατολικής Ουκρανίας. Περισσότεροι από 3.000 πολίτες βρίσκονται στον δρόμο διαδηλώνοντας στην κεντρική πλατεία της πόλης, εκεί όπου βρίσκεται το άγαλμα του Λένιν, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της ένωσης της Κριμαίας με τη Ρωσική Ομοσπονδία.

Οι διαδηλωτές, που πραγματοποιούν πορεία προς το Κυβερνείο της πόλης σε μια απόπειρα κατάληψής του, φωνάζουν πρωτοφανή συνθήματα, όπως «Δημοψήφισμα, δημοψήφισμα!», ζητώντας στην ουσία να έχουν και οι ίδιοι την τύχη της Κριμαίας και να μπορέσουν να ψηφίσουν εάν θα τεθούν υπό την ηγεσία του Κρεμλίνου ή θα παραμείνουν υπό τη σφαίρα επιρροής του Κιέβου.

Ένταση επικράτησε νωρίτερα και στη Σεβαστούπολη της Κριμαίας, όπου διαδηλωτές που τάσσονταν υπέρ της απόσχισης από την Ουκρανία ήρθαν στα χέρια με πλήθος Ουκρανών που επιθυμούν να μείνουν τα πράγματα όπως έχουν.

Δείτε τι μεταδίδει απο το Ντονέτσκ ο Σωτήρης Δανέζης: 

πηγη

ΠΡΟΣ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΙ ΚΑΜΜΕΝΟ : "ΝΑ!!! Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΘΑΨΕΤΕ ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ.....Ή ΝΑ ΘΑΦΤΕΙΤΕ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ"

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΗΝ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" και τον δημ/φο Γ. Λυκουρέντζο, που ήταν οι μόνοι που δημοσίευσαν το μέγα αυτό γεγονός και σαν πρώτο θέμα στο πρωτοσέλιδο, αλλά και σε ολοσέλιδη αφιέρωση στην 4η σελ. της εφημερίδας. Εκεί ο δημ/φος εύλογα θέτει, ενόψει της ψηφοφορίας για την παραπομπή του Βενιζέλου, ενώπιον των ευθυνών των τους ΑΝΕΛ, αλλά κυρίως των Τσίπρα, ο οποίος-θυμίζει ο δημ/φος-είχε ζητήσει στην Βουλή την δικαστική διερεύνηση του θέματος αυτού. Ιδού λοιπόν η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Γιατί δεν μπορούν να πηδάνε την νοημοσύνη μας οι υποκριτές και νόθοι μνημονιακοί...Είναι παρελθόν, απεχθές.
 Dimitrios Antoniou

ΣΧΕΤΙΚΟ: "ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ" ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ! ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΑΡΣΗ ΑΣΥΛΙΑΣ ΤΟΥ !!

Read more: http://tolimeri.blogspot.com/2014/03/blog-post_635.html#ixzz2vTHGX4zm

Δε φτιάχνουμε κι εμείς ένα κόμμα;;;

Γιατί να μη φτιάξουμε κι εμείς ένα κόμμα;
Τώρα που είναι και της μόδας, τώρα που γυρίζει...
Ο καθένας φτιάχνει κόμμα.
Άλλοι από λόξα, άλλοι από συμφέρον, άλλοι από μιντιάρχη... ο καθένας όπως μπορεί!

Αλλά για να μη φανεί ότι θέλουμε να γίνουμε Χαλίφηδες στη θέση του Χαλίφη (εμείς, άλλωστε, δεν είμαστε σαν τους άλλους), θα το φέρουμε λάου-λάου.
Δηλαδή, θα συγκροτήσουμε πρώτα (εμείς! ποιοι άλλοι;) μια κίνηση πολιτών.
Δε θα δυσκολευτούμε να βρούμε όνομα. Μπορούμε απλά να βάλουμε έναν αριθμό.
Θα πούμε ότι είμαστε "η κίνηση των 28".
Μπορεί να γίνουμε 28, μπορεί λιγότεροι, μπορεί...περισσότεροι -δεν έχει σημασία.
Ο αριθμός μας θα είναι το 28. (με ασαφές υπονοούμενο ότι αν προσθέσεις 2+8=10, άρα όλοι μαζί είμαστε "το 10 το καλό" για την πατρίδα)

Θα είμαστε οι "28" και θα αυτοπαρουσιαστούμε ως άνθρωποι της διπλανής πόρτας, άνθρωποι του μεροκάματου, της ανεργίας, της εργασίας, της αεργίας, της νοικουροσύνης, της αγοράς.
Άνθρωποι που δεν έχουμε διατελέσει υπουργοί και βουλευτές.
Και φυσικά, θα λέμε πως είμαστε όλοι μαζί, πλούσιοι και φτωχοί, νέοι και γέροι, άσπροι και μαύροι, ολυμπιακοί και παναθηναϊκοί, προικισμένοι και μικροτσούτσουνοι, νυμφομανείς και ανέραστες, όμορφοι και άσχημοι, καπνιστές και αντικαπνιστές...
Δηλαδή "όλοι μαζί μπορούμε", που λέει κι ο Αλαφούζος!

Θέσεις; Αρχές; Ιδεολογία;
Έλα ρε παιδιά, τι αναχρονιστικά πράγματα είναι αυτά;
Στην Ευρώπη είμαστε... στον 21ο αιώνα!
Οι ιδεολογίες έχουν πεθάνει μαζί με την πάλη των τάξεων.
Αφήστε που εδώ και καμιά 20αριά χρόνια έχει έρθει το τέλος της ιστορίας.
Επομένως, γιατί να ασχολούμαστε με μαλακίες;
Εμείς κοιτάμε μόνο μπροστά!

Το θέμα είναι να πούμε πως εκφράζουμε τον σύγχρονο απολιτίκ μαλάκα, τον τρέντυ, τον χίπστερ, τον κάγκουρα, τον κλαρινογαμπρό, τον μετροσέξουαλ, την ξιπασμένη, τη λαϊκιά, τη μπλαζέ, τη "δεύτερη"... γενικώς όποιον λέει "α, εγώ δεν ασχολούμαι μ' αυτά"!

Στις φωτογραφίες που θα κυκλοφορήσουμε, θα διαβάζουμε σκεπτικά free press φυλλάδες, θα φυτεύουμε ραπανάκια σε ζαρντινιέρες της Ομόνοιας, θα φοράμε μεγάλα κοκκάλινα γυαλιά χωρίς τζάμια, θα ποζάρουμε με τη γλώσσα έξω και θα φοράμε μπλουζάκια με στάμπα "ήμουν κι εγώ στο κότερο".

Θα φτιάξουμε και web tv, όπου θα ανεβάζουμε εκπομπές στις οποίες θα συνομιλούμε για τα προβλήματά τους με ανθρώπους της διπλανής πόρτας: εφοπλιστές, μπακούρια, νταβατζήδες, βαποράκια, τσατσάδες, κλακαδόρους, εργολάβους, μοδίστρες, βιομήχανους, μπούμαν, τσαγκάρηδες, χρυσοθήρες, μπράβους, ποδοσφαιριστές, μπαλαρίνες, καλντεριμιτζούδες, κράχτες και μπασίστες.
Με την κοινωνία των πολιτών, με λίγα λόγια.

Τα προεκλογικά μας περίπτερα θα είναι στο παγκάκι της πλατείας Μαβίλη για την Αθήνα (δίπλα στα "βρώμικα"), σε σαντουιτσάδικο της Καμάρας για τη Θεσσαλονίκη (για τους ξενύχτηδες), σε μπουγατσάδικο στα Λιονταράκια για το Ηράκλειο (για τζη κουζουλούς), στα σκαλιά της Γεροκωστοπούλου για την Πάτρα (πίνοντας μαυροδάφνες), στα βράχια της Πειραϊκής για τον Πειραιά (για να προσεγγίσουμε τους μπεκρήδες), δίπλα στη σκοπιά της 1ης στρατιάς για τη Λάρισα (για να τραβήξουμε καμιά 40άρα Λαρισαία), στην κοιλάδα με τις Πεταλούδες για τη Ρόδο (για τους ρομαντικούς) και σε άλλα κεντρικά σημεία των μεγάλων πόλεων της χώρας, όπου ανταλλάσσσει απόψεις, ερωτήματα και αγωνίες η πραγματική κοινωνία των πολιτών.

Κι αφού αποφασίσαμε... συλλογικά πως είμαστε 28 (από κάτω αφήστε νουμεράκι ο καθένας), θα κάνουμε μια εκδήλωση σε κεντρικό μπουρδελοξενοδοχείο των Αθηνών (που δε θα ξεπεράσει το τρίωρο και διπλοχρεωθούμε την ημιδιαμονή), θα πιάσουμε και κάνα καναλάρχη να μας φτιάξει το προφίλ (θα του τάξουμε ότι θα κόψουμε ψήφους απ'τον Τσίπρα), θα φτιάξουμε και ένα σήμα με χρώμο εύθυμο μπορδοροδοκόκκινο... και Ευρωβουλή σου ερχόμαστε!

Ερχόμαστε σαν ορμητικό.... "Ποτάμι" (το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;) και θα ταράξουμε τα λιμνάζοντα νερά των ανεπίδεκτων μπουρτζόβλαχων δεξιάς, αριστεράς και κέντρου! Δεν έχουμε χρώμα, είμαστε Έλληνες πολίτες, χωρίς αναχρονιστικούς κοινωνικούς και ταξικούς διαχωρισμούς!
Δεν έχουμε καν λεφτά (δώστε ό,τι έχετε ευχαρίστηση) για προεκλογική εκστρατεία!
Θα μοιράζουμε φυλλάδια σε συσσίτια και παγκάκια, για τον Έλληνα της διπλανής πόρτας ή παγκακιού.
Το μόνο που απαγορεύεται είναι η χρήση λέξεων σε "...-ισμός".
(Εξαιρούνται ο σεισμός κι ο τουρισμός)

Ζήτωσαν οι απολιτίκ πολιτικοί!
Ζήτωσαν οι νέοι και έμπειροι!
Ζήτωσαν οι γέροι και άφθαρτοι!
Ζήτω η "κίνηση των 28"!

ΥΓ.: Στα σχόλια δηλώνετε συμμετοχή στην "κίνηση των 28".
Επίσης, μπορείτε να προτείνετε αξιώματα. Και να αυτοπροταθείτε, αν χρειαστεί.
από το τοίχο-τοίχο...

Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://apneagr.blogspot.com/2014/03/blog-post_8.html#ixzz2vPY2Fda6