Μπουκάρουν ιδιώτες στα ΑΕΙ, προς γκρέμισμα ο τελευταίος ΟΡΘΙΟΣ Θεσμός της χώρας

Έγιναν οι πρώτες κινήσεις για την εισχώρηση ιδιωτικών συμφερόντων στη δημόσια Παιδεία
Η διαθεσιμότητα των 1.349 διοικητικών υπαλλήλων οκτώ πανεπιστημίων είναι το πρώτο ουσιαστικό βήμα για την ιδιότυπη ιδιωτικοποίησή τους, για την επίσημη εισχώρηση ιδιωτικών συμφερόντων στη Δημόσια Παιδεία, επισημαίνουν πανεπιστημιακοί στο «Ποντίκι», υπογραμμίζοντας ότι η μεθόδευση άρχισε με τον οριζόντιο «ακρωτηριασμό» ιδιαίτερα κρίσιμων τομέων των πανεπιστημιακών σχολών.
Όπως επισημαίνουν, μάλιστα, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι σχεδόν σε όλα τα πανεπιστήμια τα μεταπτυχιακά γίνονται, πλέον, επί πληρωμή, ενώ πρώτη φορά εταιρεία κινητής τηλεφωνίας είναι χορηγός σε σεμινάριο - εργαστήριο!

Σε ιδιώτες η φύλαξη

Αρχικά, με την κατάργηση των θέσεων των φυλάκων στα οκτώ πανεπιστήμια, σε ορισμένα εκ των οποίων καταργήθηκαν όλες οι θέσεις, επιχειρείται η διείσδυση ιδιωτικών εταιρειών φύλαξης (security). Κάτι τέτοιο αναμένεται να γίνει άμεσα, εφόσον υλοποιηθεί τελικώς η διαθεσιμότητα και μπουν στο... ψυγείο οι διοικητικοί υπάλληλοι.
«Μία σχολή με 500 φοιτητές και 50 καθηγητές είναι δύσκολο να φυλαχθεί. Ανοίγουν και κλείνουν 15 με 20 αμφιθέατρα, εργαστήρια και γραφεία της διοίκησης. Η βιβλιοθήκη και τα τρία συγκροτήματα έχουν τέσσερις εξωτερικές πύλες, π.χ. στην Πανεπιστημιούπολη. Καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας ο κόσμος μπαινοβγαίνει, ανοιγοκλείνουν τα αμφιθέατρα, οι φύλακες ελέγχουν τα μηχανήματα, σβήνουν τα φώτα. Είναι μία δημόσια εταιρεία. Αυτό γίνεται όλη μέρα», δήλωσε στο «Π» ο επίκουρος καθηγητής της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ Νίκος Μπελαβίλας, για να προσθέσει ότι «είναι φυσικό επακόλουθο να προσληφθούν άμεσα εταιρείες security προκειμένου να προστατευτεί η δημόσια περιουσία».
Παρομοίως τοποθετείται και ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πάτρας Γιώργος Παναγιωτάκης, ο οποίος ξεκαθαρίζει πως «δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να ελέγχονται και να φυλάσσονται τα πανεπιστήμια πέραν των ιδιωτικών εταιρειών φύλαξης, που θα υπεισέλθουν άμεσα σε όλα τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας».
Με τους προϋπολογισμούς των πανεπιστημίων να περικόπτονται συνεχώς χρόνο με τον χρόνο, τα πανεπιστήμια για να επιβιώσουν είναι αρκετά πιθανό να αναζητήσουν χορηγούς. Βέβαια, μπορεί κάποια χορηγία να είναι «καλοπροαίρετη», αλλά τι συμβαίνει όταν δεν είναι;

Κατευθυνόμενη έρευνα
«Αν επεμβαίνουν, θα μπορούν να επηρεάζουν τη διοίκηση. Παράδειγμα: Θέλω ένα μεταπτυχιακό πάνω στις ανάγκες μου. Καταλαβαίνετε γενικά πως υπάρχει ώθηση στην αγκαλιά των ιδιωτικών συμφερόντων». Πρακτική που ακολουθείται σε πολλές χώρες του εξωτερικού, όπου μεταπτυχιακά προγράμματα είναι προσαρμοσμένα στις ανάγκες των εταιρειών που τα χρηματοδοτούν. Ταυτόχρονα, επισημαίνει ο Γ. Παναγιωτάκης, «εάν αύριο αναδυθούν και υπάρξουν ιδιωτικά πανεπιστήμια, διευκολύνεται ο ρόλος τους, καθώς θα έχουν απέναντί τους να ανταγωνιστούν ένα αποδυναμωμένο δημόσιο πανεπιστήμιο, όπου μάλιστα θα υπηρετούν εργαζόμενοι και καθηγητές με δύσκολες συνθήκες εργασίας και βέβαια έναν πενιχρό μισθό. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι πολύ εύκολα θα μπορούν να αναζητήσουν προσωπικό και ιδιαίτερα καθηγητικό από τον χώρο του Δημοσίου δίνοντάς του έναν μεγαλύτερο μισθό».

Πρώτο «κρούσμα»... ιδιωτικοποίησης ήταν το Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο οποίο μέχρι πρότινος ήταν δωρεάν τα μεταπτυχιακά, αλλά τώρα επιβλήθηκαν δίδακτρα με απόφαση της Συγκλήτου, ενώ σε ένα σεμιναριακού τύπου εργαστήριο της σχολής, που θα λειτουργήσει για 15 μέρες, υπήρξε χορηγία εταιρείας κινητής τηλεφωνίας. Ίσως δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το Πάντειο Πανεπιστήμιο εξαιρείται από τη διαθεσιμότητα...

Στο Πολυτεχνείο, παράλληλα, υπάρχουν θέσεις που δεν γίνεται να αναπληρωθούν. Συγκεκριμένα τα εργαστήρια, τα οποία στήριξαν ολόκληρο το κατασκεύασμα της κοινωνίας της πληροφορικής και τις ψηφιακές δομές.

«Το ΕΜΠ είναι παραγωγός γνώσης. Εταιρείες μαθαίνουν από εμάς τι να κάνουν στους υπολογιστές. Και τώρα έρχονται και καταργούν τα κέντρα δικτύων. Άρα θα έρθουν αυτοί που τους παρέχουμε γνώση να κάνουν τη δουλειά που τους μάθαιναν οι δικοί μας διοικητικοί», λέει χαρακτηριστικά ο Ν. Μπελαβίλας. Επομένως, με την κατάργηση των θέσεων είναι αρκετά πιθανό να εμφανιστεί μία εταιρεία που θα μπορεί να «καλύψει» τις συγκεκριμένες ανάγκες για το ίδρυμα.

Δυο άλλους σοβαρότατους κινδύνους επισημαίνει στο «Π» ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών. Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα να υποχρεωθούν από τα πράγματα είτε να απαιτήσουν τη δραστική μείωση του αριθμού των εισακτέων είτε ακόμη και την επιβολή διδάκτρων. Όπως υπογραμμίζει ο Γ. Παναγιωτάκης, αυτή την περίοδο υπάρχει το εξής δίλημμα: Ή θα κλείσεις το πανεπιστήμιο ή θα αναγκαστείς να κάνεις μία σειρά από... εκπτώσεις, «κόψε - ράψε» στο προσωπικό και «αλχημείες» στον ήδη... τσαλακωμένο προϋπολογισμό.

«Με την υπάρχουσα κατάσταση θα πρέπει να απαιτήσεις πολύ πιο δυνατά μειωμένο αριθμό εισακτέων. Αυτό θα αποκτήσει νέα διάσταση. Δεύτερον, θα πρέπει να βρεις νέους τρόπους χρηματοδοτήσεων. Η επιβολή διδάκτρων υπάρχει ως βασική προτεραιότητα. Στο δικό μας πανεπιστήμιο δεν έχει προταθεί ακόμη κάτι τέτοιο, ωστόσο υπάρχουν αρκετές σκέψεις, καθώς δυσκολευόμαστε να επιβιώσουμε», κατέληξε ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών.

Θατσερική έμπνευση

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ανάδυσης ιδιωτικών συμφερόντων μέσα στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια αποτελούν τα αγγλικά «polytechnics», τα οποία είναι «θατσερική» δημιουργία. Αντίστοιχα με τα δικά μας Τεχνολογικά Ιδρύματα, παρείχαν και εξακολουθούν να παρέχουν δημόσιο έργο στη χώρα τους, αλλά δημιουργούν Ανώνυμες Εταιρείες που ιδρύουν στις χώρες του Νότου, όπως η Ελλάδα, τεχνικές σχολές χαμηλής ποιότητας, οι οποίες προσφέρουν πτυχία που δεν αναγνωρίζονται.

Έτσι επί της ουσίας δημιουργείται μία εταιρεία που έχει στόχο μόνο το κέρδος από αυτή τη δραστηριότητα, αλλά δεν επιδιώκει ούτε εμβάθυνση στην εκπαίδευση ούτε στην έρευνα. Τα αγγλικά «polytechnics» μπορεί κάλλιστα να τα συναντήσει κανείς υπό τη μορφή των σημερινών ιδιωτικών κολεγίων, καθώς, όπως αναφέρουν πληροφορίες του «Π», κανένα πανεπιστήμιο του εξωτερικού δεν έχει κανονικό παράρτημα στη χώρα μας, καθώς όλα είναι... θυγατρικές που αποσκοπούν στο κέρδος.

«Είναι παραλλαγές που προβάλλουν πανεπιστημιακή δομή, ενώ στην ουσία δεν έχουν. Όσο πιο κακής ποιότητας είναι, τόσο υψηλότερης έντασης προβολή επιδιώκουν. Παραδείγματος χάρη καλούν μεγάλα ονόματα, όπως δικούς μας πρυτάνεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κ. Γέμτος, παλαιός πρύτανης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος κάποτε μας εγκαλούσε να ανοίξουμε τα πανεπιστήμια», μας είπε ο Νίκος Μπελαβίλας.

Πιο ακριβές οι εταιρείες καθαρισμού
Η πρώτη εφαρμογή της ιδιότυπης ιδιωτικοποίησης έγινε στα πανεπιστήμια με την ανάληψη της καθαριότητας από ιδιωτικές εταιρείες και την απόλυση των υπαλλήλων που είχαν προσληφθεί ως μόνιμες καθαρίστριες. Η πρακτική έδειξε ότι στον τομέα αυτόν το αποτέλεσμα ήταν να ανέβει το κόστος. Λόγου χάρη στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο ο καθαρισμός κοστίζει γύρω στα 13.000 ευρώ τον μήνα, ποσό πολύ μεγαλύτερο από αυτό που κατέβαλλε το Δημόσιο. Και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο το κόστος καθαρισμού ανήλθε σε ασύλληπτα επίπεδα με την ιδιωτικοποίηση της υπηρεσίας καθαριότητας.

Επισημαίνεται ότι οι λεγόμενοι «εργολάβοι» προσλαμβάνουν ως επί το πλείστον εργαζομένους με πενιχρό μεροκάματο, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι μετανάστες που ζουν στην εξαθλίωση με μισθούς κάτω και από αυτούς που ονομάζουμε «πείνας».

(ΠΗΓΗ: http://www.topontiki.gr/)

ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ!!! Ο ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΣ,ΤΕΡΑΣ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΝΑΜΑΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΦΑΙΡΕΙ ΤΗΝ ΛΕΟΝΤΙ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΚΙΩΝ ΤΗΣ "ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ"

Μάθημα δικαίου και ψυχραιμίας από τον Γ.Κατρούγκαλο

Αντιμέτωπος σχεδόν με το σύνολο του πάνελ που είχε στήσει το Mega για να προωθήσει τη θεωρία των δυο άκρων και την «καταδίκη της βίας απ’όπου και αν προέρχεται» βρέθηκε ο συνταγματολόγος Γ.Κατρούγκαλος.
Οι απαντήσεις του αποτελούν μάθημα για κάθε πολίτη.


Οι περισσότεροι από το πάνελ είναι φυσικά γνωστοί στο ευρύ κοινό και δεν χρειάζονται συστάσεις. Σκεφτήκαμε όμως να θυμίσουμε δυο καταγγελίες που είχαν γίνει για τον πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης με τίτλο Ο πρ. πρύτανης Γρυσπολάκης ξανακτυπά με τους μπράβους του στο Πολ. Κρήτης
Επίσης ένα κείμενο που έδειχνε ότι και ο ίδιος μπορεί να κατηγορηθεί για όσα σήμερα καταμαρτυρά στους αντιπάλους του μας έρχεται από το 1998 και την εφημερίδα Κύρηκας.  «Μια χούφτα χουλιγκάνων μ’ επικεφαλής τον καθηγητή Γρυσπολάκη έκανε γυαλιά-καρφιά πάλι το Πολυτεχνείο…Πέντε καθηγητές (μέλη ΔΕΠ) σε αγαστή συνεργασία ορμούν και μπουκάρουν. Διακρίνεται ο τωρινός [2000] αντιπρύτανης και πανταχού παρών στις τότε κινητοποιήσεις κ. Γρυσπολάκης. Κάνει την εμφάνισή του την κατάλληλη στιγμή για να δρέψει τις δάφνες του αγωνιστή. »

Κρύβουν την έκθεση τεκμηρίωσης…

Επιβεβαιώνεται εμμέσως πλην σαφώς το ρεπορτάζ που είχαμε δημοσιεύσει στο προηγούμενο φύλλο του ”Ποντικιού” με τίτλο «Λαθροχειρία με τον αλγόριθμο», η οποία έγινε προκειμένου να βγάλει πλεονάζον διοικητικό προσωπικό στα ΑΕΙ και να τεθεί σε διαθεσιμότητα κατόπιν εντολών της τρόικας.

Όπως λένε πολλοί πανεπιστημιακοί, η αποδυνάμωση των ΑΕΙ είναι η πρόβα τζενεράλε ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, με την αλλαγή και του αντίστοιχου άρθρου του Συντάγματος.
Στο υπουργείο Παιδείας, παρά το γεγονός ότι ορισμένα πανεπιστήμια (τρία από τα οκτώ) υπαναχώρησαν, βρίσκονται σε κατάσταση πανικού, ειδικά μετά τη λαθροχειρία που έχει γίνει στον τρόπο υπολογισμού του πλεονάζοντος προσωπικού. Το υπουργείο στην κυριολεξία κρύβει την έκθεση, παρά τη σχετική εισαγγελική εντολή, στα συρτάρια υψηλόβαθμου στελέχους και στον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας, εμπαίζοντας εργαζομένους και κοινή γνώμη.

Είναι χαρακτηριστικά όσα αναγράφονται στην επιστολή που μας έστειλε, μετά το δημοσίευμα της περασμένης εβδομάδας, ο Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου Αθηνών, την οποία υπογράφουν η πρόεδρος Νάνσυ Μιχοπούλου και ο γενικός γραμματέας Δημήτρης Σακκάτος.
Αφού στην επιστολή τους συγχαίρουν το «Π» για το «απόλυτα επιτυχημένο ρεπορτάζ με τίτλο ‘‘Η λαθροχειρία του αλγορίθμου και η αναστάτωση στα Πανεπιστήμια’’ που δημοσιεύτηκε στο φύλλο (αρ. 1.780, 3.10.2013)» και την πληρέστατη ενημέρωση, μας αποστέλλουν υπογεγραμμένο κείμενο τριών μελών του συλλόγου, στο οποίο περιγράφεται το «οδοιπορικό» τους στα υπουργεία Μεταρρύθμισης και Παιδείας, αναζητώντας, με βάση την εισαγγελική προτροπή, στα συναρμόδια υπουργεία στις 26.9.2013 τις κανονιστικές διατάξεις και την έκθεση τεκμηρίωσης με βάση την οποία εκδόθηκαν οι υπουργικές αποφάσεις.
Είναι ένα κείμενο με το οποίο τρεις εργαζόμενοι στο Πανεπιστήμιο Αθηνών δίνουν την εικόνα του πώς αντιμετωπίζονται από το υπουργείο όταν αναζητούν έγγραφα που αφορούν τη ζωή τους.
Δείτε την ανευθυνότητα που επικρατεί ή τη σκοπιμότητα προκειμένου να συγκαλύψουν την αλλοιωμένη έκθεση τεκμηρίωσης…
Διαβάζουμε λοιπόν στο κείμενο των εργαζομένων: «Οι υπογράφοντες διοικητικοί υπάλληλοι του Ε.Κ.Π.Α., Αναστασία Κακούρου, Ζώης Παναγόπουλος και Ευάγγελος Παπούλιας, επισκεφτήκαμε το Υπουργείο Παιδείας προκειμένου να παραλάβουμε την υπό στοιχείο 7 ειδική έκθεση τεκμηρίωσης-εισήγηση της υπ’ αριθμ. 135211/Β2/24.9.2013 Κ.Υ.Α., η οποία προβλέπει την κατάργηση 498 θέσεων του Ε.Κ.Π.Α. και την απόλυση αντίστοιχου προσωπικού την οποία είχε ζητήσει ο Σύλλογος διοικητικού προσωπικού του Ε.Κ.Π.Α., με την αρ. πρωτ. 48789/25.9.2013 εισαγγελική εντολή, προκειμένου να την χρησιμοποιήσουμε σε δικαστική προσφυγή εναντίον της ως άνω Κ.Υ.Α. στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Από το Τμήμα του Πρωτοκόλλου του Υπουργείου μας ενημέρωσαν ότι το συγκεκριμένο αίτημα είχε χρεωθεί στη Δ/νση Προσωπικού Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Πήγαμε στη Δ/νση Προσωπικού Ανώτατης Εκπαίδευσης και ζητήσαμε την Δ/ντρια κ. Κουρούπη. Οι υπάλληλοι του γραφείου της, κ. Ιντζόγλου και κ. Δημητροπούλου μας ενημέρωσαν ότι δεν είναι δυνατόν να μας δεχθεί και μας υπέδειξαν να απευθυνθούμε στην κ. Χατζηελευθερίου, διότι το έγγραφο είχε χρεωθεί σ’ αυτή.
Επισκεφθήκαμε το γραφείο της κ. Χατζηελευθερίου, η οποία απουσίαζε. Επιστρέψαμε στο γραφείο της κ. Κουρούπη και η υπάλληλος του γραφείου της κ. Κουρούπη, η κ. Δημητροπούλου, μας ενημέρωσε ότι πλέον το έγγραφο είχε χρεωθεί όχι στην κ. Χατζηελευθερίου, αλλά στη Δ/νση Στατιστικών Μελετών, και μας προέτρεψε να απευθυνθούμε στη συγκεκριμένη Δ/νση.
Επισκεφθήκαμε τη Δ/νση Στατιστικών Μελετών και εκεί μας ακολούθησε η κ. Δημητροπούλου, η οποία μας ενημέρωσε ότι το έγγραφο δεν ήταν χρεωμένο στη συγκεκριμένη Διεύθυνση, αλλά οι απαντήσεις έχουν σταλεί στις Γραμματείς Διοικητικού του Πανεπιστημίου μας.
Μετά τη συγκεκριμένη ενημέρωση, ζητήσαμε τον αριθμό πρωτοκόλλου των εγγράφων που στάλθηκαν στις Γραμματείες Διοικητικού. Η κ. Δημητροπούλου, μετά από αυτό, αντί να μας δώσει τον αριθμό πρωτοκόλλου, μας ενημέρωσε ότι το έγγραφο τελικά επεστράφη στο πρωτόκολλο του Υπουργού.
Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το πρωτόκολλο του Υπουργού και ρωτήσαμε. Στο πρωτόκολλο του Υπουργού παρατηρήθηκε η ίδια αμηχανία και μετά την επιμονή μας, μας ενημέρωσαν ότι έχουν χρεώσει την ίδια στιγμή, δηλαδή στις 12:00 το μεσημέρι, της 1.10.2013, το έγγραφο στη Δ/νση Διοικητικού Προσωπικού του Υπουργείου Παιδείας, στη Δ/ντρια κ. Τριανταφυλλοπούλου και μας προέτρεψαν να την επισκεφτούμε, εφόσον ήταν επείγον για μας.
Επισκεφθήκαμε το γραφείο της κ. Τριανταφυλλοπούλου, η οποία πρόθυμη να μας εξυπηρετήσει μας ενημέρωσε ότι δεν είναι αρμόδια να απαντήσει και ότι το αίτημά μας δεν είχε καμία σχέση με τη Δ/νση.
Στη συνέχεια, μας ενημέρωσε ότι πιθανόν αυτό που ζητάμε να μην υπάρχει στις διοικητικές υπηρεσίες και μας έδωσε το τηλέφωνό της, για να επικοινωνήσουμε, όταν θα της το χρεώσουν.
Μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με την κ. Τριανταφυλλοπούλου στις 09:00 π.μ., της 2.10.2013, μας ενημέρωσε ότι το έγγραφο δεν χρεώθηκε στη Διεύθυνσή της, αλλά πάλι στην κ. Κουρούπη, στη Δ/νση Προσωπικού Ανώτατης Εκπαίδευσης, για να το χειριστεί με την κ. Κανάκη, Γενική Δ/ντρια Διοικητικού, σε συνεννόηση με τον Γενικό Γραμματέα.
Με δεδομένο ότι η προσφυγή μας στο ΣτΕ κατατίθεται σήμερα, 2.10.2013, και μετά την παραπάνω αναφερθείσα διαδικασία, δεν έχουμε δυνατότητα να το παραλάβουμε. Είμαστε στη διάθεσή σας να βεβαιώσουμε τα παραπάνω και ενόρκως ενώπιον οποιασδήποτε αρχής».
Το Ποντίκι

Διαθεσιμότητα διοικητικών υπαλλήλων, ένα ακόμα βήμα προς την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων!

Προκόπης Κωφός
Τμήμα Χημείας ΑΠΘ
Η κυβέρνηση προωθεί την πολιτική της ιδιωτικοποίησης της Ανώτατης Εκπαίδευσης και όχι μέτρα για να ικανοποιηθούν δημοσιονομικές ανάγκες. Όσο δεχόμαστε πως η κυβέρνηση προωθεί αυτά που προωθεί για να υλοποιήσει δεσμεύσεις του μνημονίου ή για να ικανοποιήσει γενικότερες οικονομικές αναγκαιότητες δημοσιονομικής λιτότητας και όχι πως αυτά που προωθεί είναι η πολιτική της για την Παιδεία, αποδυναμώνουμε καθοριστικά τα αιτήματά μας και τη διαπραγματευτική μας ισχύ. Όσο θεωρούμε μονόπλευρα πως η διαθεσιμότητα των διοικητικών υπαλλήλων είναι απλά μια καταστροφή για τα πανεπιστήμια και όχι μια επιλογή στα πλαίσια της πολιτικής της ιδιωτικοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης, επίσης αποδυναμώνουμε τους αγώνες μας και τις προσπάθειές μας. Αυτά  προσπαθώ να αποδείξω στο κείμενο που ακολουθεί.
Τα εξωτερικά μέλη του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Κρήτης ζουν σε έναν κόσμο όπου συμβαίνουν «ανεξήγητα» και παράλογα φαινόμενα. Σύμφωνα με την ανακοίνωσή τους η κυβέρνηση και το υπεύθυνο για την Παιδεία Υπουργείο είναι «εχθρικό» στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του Πανεπιστημίου Κρήτης και κατ’ επέκταση όλων των πανεπιστημίων της χώρας, προβαίνει σε «αυθαίρετες διοικητικές παρεμβάσεις», λειτουργεί ως «απρόσωπος και πανίσχυρος διοικητικός μηχανισμός», εφάρμοσε ένα «ανεκδιήγητο» σχέδιο αναδιαρθρώσεων, το σχέδιο Αθηνά, «κωφεύει σε παρακλήσεις και διαμαρτυρίες» για ουσιώδη θέματα της ανώτατης εκπαίδευσης, αριθμός εισακτέων, συνεχείς αναθεωρήσεις του προϋπολογισμού, εννοούν μάλλον τη δραστική συρρίκνωση των πιστώσεων, και τώρα επείγεται να θέσει σε διαθεσιμότητα διοικητικούς υπαλλήλους! Όλα αυτά τα πράγματι φοβερά και τρομερά χαρακτηρίζονται καταρχήν από τα εξωτερικά μέλη του Συμβουλίου στην ανακοίνωσή τους ως «ανεξήγητα» και θα περίμενε κανείς πως θα μπουν στον κόπο να μας δώσουν μαζί με τις διαπιστώσεις τους και την ερμηνεία τη δική τους, πώς είναι δυνατόν το ίδιο το Υπουργείο που έχει την ευθύνη για τη Δημόσια Ανώτατη Εκπαίδευση να φαίνεται όχι μόνο πως είναι ακόμα και «εχθρικό» στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της, αλλά και να δημιουργεί κι άλλα, θέτοντας επί του προκειμένου σε διαθεσιμότητα διοικητικούς υπαλλήλους!
Τα εξωτερικά μέλη του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Κρήτης μπορεί να μη δίνουν κάποια δική τους ερμηνεία για όλα αυτά τα «ανεξήγητα», αλλά στη συνέχεια αντιφάσκοντας με τον ίδιο τον εαυτό τους δίνουν μια «εξήγηση» πολύ διαδεδομένη και γνωστή σε όλους. Αποδίδουν αυτή την «ανεξήγητη» πρακτική του Υπουργείου Παιδείας στην «οικονομική κρίση» και στην «πίεση των δανειστών της χώρας»! Τα μέλη του Συμβουλίου υιοθετώντας αυτή την έτοιμη και πολύ βολική για πολλούς ερμηνεία ατύχησαν! Όταν δέχεται κανείς αυτή την ερμηνεία, ουσιαστικά θεωρεί πως το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει πολιτική για την Παιδεία, αλλά πως όλα αυτά τα προωθεί με βάση ξένους προς την Παιδεία παράγοντες όπως η οικονομική κρίση (έτσι γενικά και αόριστα), οι δανειστές και τα μνημόνια. Και όταν δέχεσαι αυτή την ερμηνεία, ουσιαστικά δεν έχει και τόσο νόημα να παρουσιάζεις στη συνέχεια στοιχεία και αναλύσεις για «υποστελέχωση» των πανεπιστημίων, γιατί η διαπιστούμενη «παρακμή» της ανώτατης εκπαίδευσης είναι σύμφωνα με την ερμηνεία σου φυσιολογική συνέπεια του χρέους του κράτους το οποίο η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας είναι υποχρεωμένο να διαχειριστεί καταφεύγοντας βεβαίως και  σε απολύσεις! Αυτή είναι η δεύτερη και κραυγαλέα αντίφαση της απόφασης του Συμβουλίου Ιδρύματος της Κρήτης που έσπευσαν βέβαια να τη χειροκροτήσουν κι άλλοι, εντάσσοντας τη συζήτηση για την τύχη των πανεπιστημίων στη γνωστή κοκορομαχία μνημονιακών και αντιμνημονιακών!
Εκτός της παραπάνω παραπλανητικής θεώρησης του θέματος της διαθεσιμότητας των διοικητικών υπαλλήλων, υπάρχει και μια άλλη ερμηνεία θα έλεγα πιο εκλεπτυσμένη! Είναι η ερμηνεία του Συνδέσμου Καθηγητών ΑΠΘ. Ο Σύνδεσμος στην ανακοίνωσή του δεν λέει τίποτα ούτε για οικονομική κρίση, ούτε για μνημόνια, τρόικες και δανειστές, αλλά τα υπονοεί προβάλλοντας τα συμφέροντα του «Έλληνα φορολογούμενου» που πληρώνει και τον ελληνικό λαό που του «στέλνουν το λογαριασμό». Με άλλα λόγια και ο Σύνδεσμος δέχεται ουσιαστικά σ’ αυτή τουλάχιστον την ανακοίνωση πως το Υπουργείο Παιδείας δεν προωθεί κάποια έστω και λανθασμένη πολιτική για την Παιδεία, αλλά πως οι κινήσεις του απορρέουν από άλλες γενικότερες οικονομικές αναγκαιότητες. Στο πλαίσιο αυτό επικεντρώνει στην αναγκαιότητα της αξιολόγησης με σκοπό να παραμείνει ή και να αυξηθεί η αποδοτικότητα με λιγότερα λεφτά, επί της ουσίας όμως όχι απλά αποδέχεται τις απολύσεις και επομένως τη συρρίκνωση των πανεπιστημίων, αλλά ουσιαστικά τις προτείνει! Αυτή είναι η ουσία της θέσεώς του, η αποδοχή και η στήριξη της επιχειρούμενης συρρίκνωσης του πανεπιστημίου, γιατί αν δεν ήταν αυτή η θέση του θα πρότεινε να αξιοποιηθεί όλο το υπάρχον προσωπικό για να λειτουργήσει το πανεπιστήμιο καλύτερα!
Το Συμβούλιο Ιδρύματος του ΑΠΘ, οι σύγκλητοι, οι πρώην πρυτάνεις του Πανεπιστημίου Αθηνών, η πλειοψηφία στην ΠΟΣΔΕΠ και άλλοι που τοποθετήθηκαν στο φλέγον θέμα της διαθεσιμότητας των διοικητικών υπαλλήλων, ουσιαστικά κινούνται στην ίδια θεώρηση του θέματος με το Σύνδεσμο Καθηγητών ΑΠΘ και την ανακοίνωση των εξωτερικών μελών του Συμβουλίου Ιδρύματος Κρήτης ακόμα και όταν δεν επιχειρούν να ερμηνεύσουν, γιατί το Υπουργείο προωθεί τέτοια μέτρα. Είτε παρουσιάζουν ορθά επιχειρήματα για την ανάγκη να διατηρηθεί το υπάρχον διοικητικό προσωπικό για την κανονική λειτουργία των πανεπιστημίων, είτε ισχυρίζονται πως της διαθεσιμότητας έπρεπε να προηγηθεί η αξιολόγηση κατηγορώντας κάποιοι τις διοικήσεις των πανεπιστημίων που δεν ολοκλήρωσαν τις σχετικές διαδικασίες και άλλοι την κυβέρνηση που δεν τήρησε ούτε αυτή την αξιολόγηση που η ίδια προωθεί. Πόσο όμως  αποτελεσματικά μπορεί να είναι αυτά τα επιχειρήματα όταν απευθύνονται σε μια κυβέρνηση που κατά τους ίδιους προωθεί τη διαθεσιμότητα και τις απολύσεις για λόγους που δεν έχουν σχέση με την ίδια την Παιδεία, αλλά σχετίζονται με ξένες προς την Παιδεία αναγκαιότητες και επιδιώξεις; Όταν αναγνωρίζεις πως η κυβέρνηση μπορεί ή είναι και υποχρεωμένη να ασκεί μια πολιτική «λιτότητας», δεν δικαιώνεις ταυτόχρονα και το «όχι» που θα σου πει όταν της ζητάς να μην κάνει απολύσεις;
Το μεγαλύτερο λάθος που γίνεται σήμερα είναι να μην ερμηνεύει κανείς την πραγματικότητα ξεκινώντας από τα δεδομένα της κατάστασης που αντιμετωπίζει, αλλά να ξεκινά από μια ερμηνεία της πραγματικότητας που δεν είναι δική του και μάλιστα εκπορεύεται άνωθεν ή τεχνηέντως! Συγκεκριμένα, το λάθος που γίνεται στην εκτίμηση της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στην ανώτατη εκπαίδευση είναι πως ενώ η ανώτατη εκπαίδευση συρρικνώνεται μπροστά στα μάτια μας, συρρικνώθηκαν οι πιστώσεις, συρρικνώθηκαν οι μισθοί, συρρικνώθηκαν ή εξαλείφτηκαν πανεπιστήμια, τμήματα και σχολές και θα συρρικνωθούν ακόμα περισσότερο, συρρικνώνονται οι δαπάνες για καθαριότητα, τεχνική υποστήριξη, φύλαξη κλπ, συρρικνώνεται το διοικητικό προσωπικό, θα συρρικνωθεί και το διδακτικό προσωπικό, πολλοί δεν σκέφτονται με βάση την ίδια τη συρρίκνωση που συντελείται, αλλά με βάση μια επικρατούσα ερμηνεία της συρρίκνωσης, πως το κράτος είναι υποχρεωμένο να κάνει οικονομίες για να ανταποκριθεί σε κάποιες άλλες υποχρεώσεις του και επομένως η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα και επομένως και η συρρίκνωση της ανώτατης εκπαίδευσης είναι ένα αναγκαίο κακό!
Η κυβέρνηση ΕΧΕΙ πολιτική για την Παιδεία  και όλα αυτά που βλέπουμε να προωθεί είναι αυτό ακριβώς, η πολιτική της. Είναι μεγάλο λάθος να νομίζει κανείς πως την πολιτική της για την Παιδεία την έχει προς το παρόν στα συρτάρια και πως αυτά που προωθεί απορρέουν από άλλες γενικότερες οικονομικές αναγκαιότητες, μνημόνιο, κρατικό χρέος, εξυγίανση του δημόσιου τομέα! Η πολιτική τους για την Παιδεία και συγκεκριμένα για την Ανώτατη Εκπαίδευση είναι γνωστή από παλιά, πολύ πριν την οικονομική κρίση, και δεν είναι άλλη από την ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ με τη ευρύτερη και τη στενότερη έννοιά της. Με την ευρύτερη έννοια ιδιωτικοποίηση σημαίνει πως τα πανεπιστήμια θα λειτουργούν ως επιχειρήσεις και με τη στενότερη έννοια πως θα ανήκουν ιδιοκτησιακά σε ιδιώτες. Αυτό που προωθείται για την ώρα είναι η ιδιωτικοποίηση με την ευρύτερη έννοια, δηλαδή να λειτουργούν ως ιδιωτικές επιχειρήσεις. Όταν θα καταφέρουν να λειτουργούν οι ανώτατες σχολές ως επιχειρήσεις, τότε θα εξετάσουν το ενδεχόμενο, αν θα πωληθούν και σε ιδιώτες. Εννοείται πως η ιδιωτικοποίηση συνεπάγεται ανατροπή του δημόσιου χαρακτήρα.
Η λειτουργία των πανεπιστημίων ως επιχειρήσεων, που θα λειτουργούν δηλαδή με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, σημαίνει:
α. Μια ιδιωτική επιχείρηση αποσκοπεί στο μέγιστο κέρδος που επιτυγχάνεται με τη βέλτιστη διαχείριση των διαθέσιμων πόρων και ένα πανεπιστήμιο που είναι δημόσιο, αλλά προορίζεται να γίνει επιχείρηση, πρέπει να εγκαταλείψει το στόχο της επιστημονικής μόρφωσης των νέων και της ανάπτυξης της έρευνας και να στραφεί στην επιδίωξη ωφελειών με βάση ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Αυτή η διαδικασία είναι σε εξέλιξη με τις ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΕΙΣ, την κατάργηση σχολών και τμημάτων που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς, με την ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ των σχολών και των τμημάτων για να προκύψει τι περισσεύει, με την ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ του προσωπικού για να προκύψει ποιοι περισσεύουν και να ΑΠΟΛΥΘΟΥΝ.
β. Μια ιδιωτική επιχείρηση είναι αδιανόητο να μην έχει έσοδα και όσο το δυνατόν μεγαλύτερα κέρδη και ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που προορίζεται να γίνει επιχείρηση πρέπει να ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ και να εξασφαλίσει τα έσοδα και τα κέρδη του επιβάλλοντας ΔΙΔΑΚΤΡΑ, πληρώνοντας όσο το δυνατόν ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ και προσφέροντας υπηρεσίες και έρευνα καθ’ υπαγόρευση άλλων επιχειρήσεων που έχουν την ανάγκη του για να λύσουν τα δικά τους προβλήματα αύξησης των κερδών τους.
γ. Μια ιδιωτική επιχείρηση είναι αδιανόητο να έχει μόνιμους εργαζόμενους και ένα πανεπιστήμιο που προορίζεται για επιχείρηση πρέπει να ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΟΝΙΜΟΥΣ και να τους αντικαταστήσει με εργαζόμενους με σχέση εργασίας ιδιωτικού τομέα. Αυτή η διαδικασία είναι ήδη σε εξέλιξη. Αντικαταστάθηκε μόνιμο προσωπικό με ΕΡΓΟΛΑΒΙΚΟΥΣ και τώρα αντικαθίστανται και οι εργολαβικοί από εταιρίες. Αυτό συμβαίνει τώρα και με τους διοικητικούς υπαλλήλους. Θέλουν να απολύσουν υπαλλήλους με δικαιώματα μονιμότητας και σταθερής εργασίας για να τους αντικαταστήσουν με υπαλλήλους ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ ή ΕΤΑΙΡΙΩΝ.
δ. Μια ιδιωτική επιχείρηση παράγει προϊόντα για να τα πουλήσει και ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που προορίζεται για επιχείρηση πρέπει να αντικαταστήσει την παραγωγή του, τα πτυχία εν προκειμένω που αντιπροσωπεύουν επιστημοσύνη, με ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ που αντιπροσωπεύουν ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ και ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ με βάση ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ, ώστε να ανταποκρίνονται στις συγκεκριμένες ανάγκες των εργοδοτών και γενικότερα της αγοράς. Η επιστημοσύνη για όλους τους πτυχιούχους είναι «πεταμένα λεπτά» και περιορίζεται στη λεγόμενη ΑΡΙΣΤΕΙΑ. Παράλληλα το πανεπιστήμιο που προορίζεται για επιχείρηση πρέπει να αποσυνδέσει τις προπτυχιακές σπουδές από τις μεταπτυχιακές και να καθιερώσει ΜΟΝΟΕΤΕΙΣ, ΔΙΕΤΕΙΣ και ΤΡΙΕΤΕΙΣ σπουδές καθώς και τη ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗ για να ανταποκριθεί και πάλι στις ποικίλες ανάγκες των επιχειρήσεων και της αγοράς.
ε. Σε μια ιδιωτική επιχείρηση η διοίκηση επιβάλει την πολιτική που έχει χαράξει η εταιρία για να επιτευχθούν οι στόχοι της και το μέγιστο κέρδος και ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που προορίζεται για επιχείρηση πρέπει να εγκαταλείψει σιγά-σιγά τις δημοκρατικές διαδικασίες, τις εκλογές και το αυτοδιοίκητο και να καθιερώσει αυταρχικές δομές μεταφοράς των αποφάσεων από τα πάνω προς τα κάτω. Ήδη καταργήθηκε η συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα διοίκησης και καθιερώθηκαν όργανα διοίκησης όπου συμμετέχουν εξωπανεπιστημιακοί παράγοντες, για να συμβάλουν άραγε σε τι;
ζ. Σε μια ιδιωτική επιχείρηση όλοι υποτάσσονται στους στόχους και την επιδίωξη της εταιρίας για μέγιστο κέρδος με βάση την πολιτική που έχει χαραχθεί και σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που προορίζεται για επιχείρηση δεν είναι δυνατόν να ισχύει η ελευθερία στη διδασκαλία και την έρευνα και επομένως δεν μπορεί να ισχύει το πανεπιστημιακό άσυλο. Όπερ και εγένετο, το έχουν καταργήσει. Για τους ανυπότακτους υπάρχει και ο εισαγγελέας!
η. Μια ιδιωτική επιχείρηση προσφέρει στους πελάτες της αυτό για το οποίο πληρώνουν και ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που προορίζεται για επιχείρηση δεν μπορεί να προσφέρει στους φοιτητές του τίποτα παραπάνω πέραν της εκπαίδευσης. Για αυτό και υποβαθμίζεται η φοιτητική μέριμνα, μέχρις εξαλείψεως!
Με βάση τα παραπάνω όλα όσα συμβαίνουν στα πανεπιστήμια όχι μόνο  ερμηνεύονται αβίαστα, αλλά μπορούν να γίνουν και προβλέψεις, πώς θα εξελιχτούν δηλαδή τα πράγματα και τι θα γίνει και με το διδακτικό προσωπικό! Το λέω γι αυτούς που βλέπουν «ανεξήγητα» φαινόμενα, «ανικανότητες» πολιτικών, «πελατειακές λογικές», «προχειρότητες», «ατεκμηρίωτες» προτάσεις της Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ) και άστοχες ή εύστοχες προσπάθειες για να προκύψει δημοσιονομικό όφελος. Σ’ αυτή τη βάση ας το σκεφτούν κι αυτοί που προσπαθούν να αξιολογήσουν ή να απορρίψουν φήμες για τις επερχόμενες απολύσεις διδακτικού προσωπικού, ίσως επιτέλους να βρουν κάποια άκρη στις ανησυχίες τους.
Όλα όσα λοιπόν συμβαίνουν στην Ανώτατη Εκπαίδευση είναι απόρροια της προωθούμενης πολιτικής  για ανατροπή του Δημόσιου χαρακτήρα της και μετατροπή των Πανεπιστημίων σε επιχειρήσεις που θα λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Αυτό έχουμε να αντιμετωπίσουμε και με βάση αυτό που έχουμε να αντιμετωπίσουμε με βάση αυτό πρέπει να κινηθούμε! Αυτόν τον αγώνα πρέπει να κάνουμε, να υπερασπιστούμε ό,τι απέμεινε από το δημόσιο χαρακτήρα της Ανώτατης  Εκπαίδευσης για να μην περάσει η πολιτική της ιδιωτικοποίησής της και να συμβάλουμε στη δημιουργία συνθηκών που θα ανατρέψουν την πολιτική που την προωθεί!
Προκόπης Κωφός
Τμήμα Χημείας ΑΠΘ



 filologos10

Τεταμένη η ατμόσφαιρα στα ΑΕΙ

Ένταση στα Πανεπιστήμια, καθώς λήγει αύριο το «τελεσίγραφο» του υπουργείου Παιδείας, η προθεσμία υποβολής στο ΑΣΕΠ από τις διοικήσεις των πανεπιστημίων των καταλόγων με τα ονόματα των διοικητικών υπαλλήλων που τίθενται σε διαθεσιμότητα.

Φωτογραφία: Στέλιος Στεφάνου "Ε"

Στις διοικήσεις των οκτώ πανεπιστημίων έχει αποσταλεί σχετική εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας από την περασμένη εβδομάδα. Επιστολή απέστειλε και ο υπουργός Παιδείας, ενώ ακολούθησε εισαγγελική παραγγελία με την οποία οι διοικήσεις καλούνταν να παραδώσουν τα στοιχεία εντός της προθεσμίας που έχει ορισθεί.

 

Η απεργία διαρκείας των διοικητικών υπαλλήλων, ωστόσο, κατέστησε αδύνατη τη συγκέντρωση των στοιχείων και την αποστολή τους στο ΑΣΕΠ.

 

Ως εκ τούτου, αναμένεται να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία σε βάρος των διευθυντών των διοικητικών υπηρεσιών για παράβαση καθήκοντος, ενώ δεν αποκλείεται να ελεγχθούν ποινικά και οι πρυτανικές αρχές επειδή αμέλησαν να ορίσουν προσωπικό ασφαλείας ώστε να λειτουργήσουν τα ιδρύματα που διευθύνουν.

 

«Ο νόμος θα εφαρμοσθεί και η εθνική προσπάθεια θα ολοκληρωθεί. Κανείς δεν δικαιούται να συντηρεί φέουδα ανομίας» τόνιζαν στο ΑΠΕ - ΜΠΕ πηγές του υπουργείου Παιδείας που ζήτησαν να μην κατονομαστούν.

 

Από την πλευρά τους, οι πρυτανικές αρχές των οκτώ πανεπιστημίων (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πανεπιστήμιο Πατρών, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών) ζητούν να αποσυρθεί η Κοινή Υπουργική Απόφαση και στη συνέχεια να συμφωνηθεί με το υπουργείο μια κοινά αποδεκτή μέθοδος αξιολόγησης των δομών των πανεπιστημίων.

 

Σε χθεσινή του ανακοίνωση, εξάλλου, το Συντονιστικό Οργανο της Συνόδου των Πρυτάνεων κάνει λόγο για επιδείνωση της κατάστασης στα οκτώ πανεπιστήμια επισημαίνοντας ότι η απεργία διαρκείας αλλά και η συμμετοχή των μελών ΔΕΠ στις κινητοποιήσεις καθιστά αδύνατη τη λειτουργία τους.

 

Σημειώνεται ότι αύριο, ημέρα εκπνοής του «τελεσίγραφου» του υπουργείου Παιδείας για τα ονόματα των 1.349 υπαλλήλων που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα, οι απεργοί θα πραγματοποιήσουν εκδηλώσεις υποδοχής και ενημέρωσης των πρωτοετών φοιτητών.

 

Η πρώτη εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Τελετών του Κτιρίου Διοίκησης στην Πολυτεχνειούπολη Ζωγράφου στις 11:00 το πρωί για τους πρωτοετείς φοιτητές του ΕΜΠ, ενώ στις 12.00 το μεσημέρι θα ακολουθήσει εκδήλωση υποδοχής και ενημέρωσης των πρωτοετών φοιτητών Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στα Προπύλαια.

 

enet