22.1.14
Ο «Λούης» Χριστόδουλος Ξηρός και η επικήρυξη...
21.1.14
Γιωτόπουλος: Ερωτηματικά για σχέσεις Ξηρού με το βαθύ κράτος
Ερωτηματικά για τη δράση, τη μεταχείρηση και για την αντιμετώπισή του Χριστόδουλου Ξηρού από το "σύστημα" εγείρει με επιστολή του προς την Ελευθεροτυπία ο θεωρητικός της 17 Νοέμβρη Αλέξανδρος Γιωτόπουλος. Όπως αποκαλύπτει ο φυγάς απολάμβανε ιδιαίτερης μεταχείρισης στις φυλακές, δεν ετιμωρείτο αλλά ανταμοίβονταν πλουσιοπάροχα, ακόμα και όταν έβαλε φωτιά στο κελί του.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος ο Ξηρός είχε άδεια να μετακινείται ελεύθερα μέσα στις φυλακές ακόμα και στο φρουραρχίο και όπως υποστηρίζει όλα αυτά συνέβαιναν με άνωθεν εντολές όχι των ανθρώπων της φυλακής.
Όπως επισημαίνουν άνθρωποι που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στον αντιεξουσιαστικό χώρο η επιστολή Γιωτόπουλου αποτελεί προειδοποίηση προς τους ακροαριστερούς να κρατήσουν αποστάσεις ασφαλείας από τον Χριστόδουλο Ξηρό, καθώς τον χαρακτηρίζει ούτε λίγο, ούτε πολύ άνθρωπο του συστήματος.
Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος παίρνει αποστάσεις από τον "Μανώλη" της 17 Νοέβρη εγείροντας σαφή ερωτηματικά για τη δράση του, ενώ υπόκωφα φαίρεται να πιστεύει ότι συνεργάζεται με τις αρχές, ενώ η επιστολή του δρα ως προειδοποίηση για τους... "μυημένους" του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Από την ανάλυση του κειμένου του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου καθίσταται σαφές ότι ο θεωρητικός της 17 Νοέμβρη βλέπει τατκτικισμούς και στρατηγική επαναφοράς της τρομοκρατικής βίας στην ελληνική κοινωνία, όχι όμως από τους συνήθης υπόπτους.
Μεταξύ άλλων στην επιστολή του ο Αλ. Γιωτόπουλος σημειώνει: «Αφού ο Χριστόδουλος είναι τόσο επικίνδυνος τρομοκράτης, γιατί όταν το 2011 έβαλε φωτιά στο κελί του, αντί να τον τιμωρήσουν όπως θα όφειλαν, τον επιβράβευσαν ικανοποιώντας και τα τρία αιτήματά του, μεταφέροντάς τον στις πτέρυγες; Γιατί του έδωσαν το ελεύθερο να πηγαίνει καθημερινά όπου θέλει, στο αρχιφυλακείο, στους Πυρήνες, στους σημαντικότερους ποινικούς; Ποιος έδωσε τη διαταγή; Οχι βέβαια η διευθύντρια ούτε κάποιος αρχιφύλακας. Δεν έχουν τέτοια εξουσία και ούτε θα αναλάμβαναν τέτοια ευθύνη».
Ο Αλ. Γιωτόπουλος υποστηρίζει στην επιστολή του ότι: «η διαταγή ήλθε από πάνω». Και καταλήγει: «Δεν γνώριζαν ότι ο Χριστόδουλος εδώ και ενάμιση χρόνο είχε πάρει έξι άδειες; Τι έκαναν για να αποτρέψουν την εξαφάνισή του; Τίποτε».
Παράλληλα, ο Γιωτόπουλος προχωρά σε συγκρίσεις σχετικά με την αντιμετώπιση που είχε ο Χριστόδουλος Ξηρός και ένα ακόμη μέλος της 17Ν, ο Βασίλης Τζωρτζάτος: «Γιατί στις δύο άδειες του Βασ. Τζωρτζάτου με κατ' οίκον περιορισμό, έξι αυτοκίνητα της Αντιτρομοκρατικής ήταν κάτω από το σπίτι του (τρία στο δρόμο και τρία στους παραδρόμους) και τον παρακολουθούσαν, ενώ στον Χριστόδουλο που ήταν σε χωριό δεν υπήρχε κανείς;». Ερώτημα που εύλογα δημιουργει απορίες για την διαφορετική εκτίμηση της αντιτρομοκρατικής στις δύο περιπτώσεις, αν ισχύουν φυσικά τα όσα ισχυρίζεται.
Ο φερόμενος ως ηγέτης της 17Ν κλείνοντας την επιστολή του αναρωτιέται: «Όλοι αυτοί οι κύριοι της Αντιτρομοκρατικής, της ΕΥΠ, της κυβέρνησης, αλλά και της CIA δεν γνώριζαν ότι ο Χριστόδουλος εδώ και ενάμιση χρόνο είχε πάρει έξι άδειες;». Και καταλήγει με ένα ερώτημα που μπορεί να εξηγηθεί με πολλούς τρόπους: «Τι έκαναν για να αποτρέψουν την ενδεχόμενη εξαφάνισή του; Τίποτε».
Ο Γιωτόπουλος πάντως υποστηρίζει ότι η απόδραση Ξηρού αποτελεί μέρος ένος γενικότερου σχεδίου να κόψουν τις άδειες κρατουμένων κατά τη διάρκεια της προεδρίας της ΕΕ και κατ' επέκταση να τις καταργήσουν.
Με λίγα λόγια, μέσω της επιστολής του, είτε θεωρεί ότι ο Ξηρός είναι ένας ακίνδυνος τρομοκράτης, παρά το χθεσινό διάγγελμά του, υποβαθμίζοντας έτσι τον πρώην συνεργάτη του, είτε υποστηρίζει ότι υπήρξε συνωμοσία από την ΕΥΠ και την αντιτρομοκρατική για να αφήσουν τον Ξηρό να αποδράσει.
20.1.14
Η επιστολή Χρ.Ξηρού στο διαδίκτυο: «Θα βροντήξω ξανά το αντάρτικο τουφέκι...»
7.1.14
Η ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΩΜΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΘΕΝ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΞΗΡΟΥ
Όλα έτοιμα για να σκάσει η μεγάλη βρωμιά - Και η μπόχα της
τρομολαγνείας φαίνεται πως θα είναι το όχημα, για να ξεφορτωθεί και να
πλημμυρίσει με αυτή τη βρωμιά η πολιτική ζωή που ήδη ασφυκτιά, από τη σαπίλα
της διαφθοράς του πολιτικού συστήματος – Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες...
ο Χριστόδουλος Ξηρός – ο καταδικασμένος τρομοκράτης της 17 Νοέμβρη δηλαδή – απέδρασε κατά τη διάρκεια της άδειάς του.
Ο Χριστόδουλος Ξηρός με δυο λόγια, δεν είναι δραπέτης. Είναι πιόνι σε μια χορογραφία ντροπής, που οι πραγματικές επιδιώξεις της, δε θα αργήσουν να κάνουν την εμφάνισή τους.
17.11.10
Στην αμερικανική πρεσβεία η πορεία - Μικροεπεισόδια νωρίτερα μεταξύ διαδηλωτών ΦΩΤΟ!

- ΩΡΑ 18.12: Διαδηλωτές πετούν πέτρες και μολότωφ στο ύψος του ΝΙΜΙΤΣ
- Δεκάδες διμοιρίες των ΜΑΤ στην αμερικανική πρεσβεία
- 'Ενταση επικράτησε λίγο πριν τις 4 στο ύψος της πλατείας Κλαυθμώνος
- Απροσπέλαστο το κέντρο της Αθήνας. Κλειστοί όλοι οι δρόμοι
- 28 προληπτικές προσαγωγές
ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜEΡΩΣΗ
Σε εξέλιξη η πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία. Στα χέρια ήρθαν μέλη της νεολαίας ΠΑΣΟΚ με αντιεξουσιαστές λίγο πριν τις 4. Οι περισσότεροι διαδηλωτες έχουν διαλυθεί και αυτή την ώρα φτάνει και το τελευταίο μέρος της πορείας.Η κεφαλή της πορείας, με επικεφαλής την αιματοβαμμένη σημαία, έφτασε αργά το απόγευμα στην αμερικανική πρεσβεία, όπου φοιτητές έψαλαν τον Εθνικό Ύμνο.
Ακολούθησε το ΚΚΕ, και στη συνέχεια μέλη φοιτητικών οργανώσεων από την Κύπρο. Ακολούθως, ο Σύνδεσμος Εξορισθέντων-Φυλακισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974, τα μέλη του οποίου φώναζαν το σύνθημα "ψωμί, παιδεία, ελευθερία".
"Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε", ήταν άλλο ένα συνθήμα που φώναζαν οι διαδηλωτές.
Εκτός από τη συμπλοκή που υπήρξε νωρίς το απόγευμα μεταξύ φοιτητών και αναρχικών στην οδό Σταδίου στο ύψος του πεζόδρομου της Κοραή, δεν έχουν σημειωθεί επεισόδια.
Σύμφωνα με την Αστυνομία, νεαροί πετούν κατά διαστήματα πέτρες εναντίον των αστυνομικών κατά μήκος της πορείας, χωρίς να έχει υπάρξει συνέχεια σε κανένα από αυτά τα περιστατικά.
Μέχρι τις 6 μμ, οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν, κυρίως για προληπτικούς λόγους, 28 προσαγωγές, αλλά όλοι οι προσαχθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι.
Λίγο πριν τις 6 το απόγευμα δόθηκαν στην κυκλοφορία η Πανεπιστημίου και η Σταδίου.

ΩΡΑ 17.15 Η "ουρά" της πορείας στο Σύνταγμα ΦΩΤΟ NEWSIT

ΩΡΑ 16.55 Μέρος της πορείας επι της Β.Σοφίας
ΩΡΑ 16.35 Η ουρά της πορείας ΦΩΤΟ NEWSIT

ΩΡΑ 16.30 Μέλη της ΚΝΕ έχουν κάνει φραγμό για να φύγει μπροστά το δικό τους μπλόκ ΦΩΤΟ NEWSIT

ΩΡΑ 16.20 Η κεφαλη της πορείας



ΩΡΑ 14.40 Φοιτητές κατευθυνονται στα Προπύλαια ΦΩΤΟ NEWSIT
Σε κατάσταση επιφυλακής είναι όλη η αστυνομική δύναμη της Αττικής, μέχρι τις 18 Νοεμβρίου.
Πάνω από 7.000 αστυνομικοί βρίσκονται επί ποδός για την εφαρμογή των μέτρων για την ομαλή διεξαγωγή των εκδηλώσεων, ενώ δυνάμεις αναμένεται να έρθουν και από την επαρχία, για παν ενδεχόμενο.
Σε ό,τι αφορά τα μέτρα για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου, ο σχεδιασμός είναι περίπου ίδιος με πέρσι, αλλά αυτά αναμένεται να είναι πιο αυστηρά.
Η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. έχει δώσει εντολές στους αστυνομικούς να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί και να μη δώσουν την παραμικρή αφορμή για πρόκληση επεισοδίων. Παράλληλα όμως επισημαίνεται ότι θα υπάρχει άμεση αντίδραση σε περίπτωση εκτρόπων, ενώ μεγάλη βαρύτητα πέφτει στην πρόληψη.
Στο πλαίσιο αυτό, σε στενό κλοιό θα βρίσκεται όλη η περιοχή των Εξαρχείων, ενώ ομάδες συλλήψεων της Ασφάλειας θα κινούνται σε όλο το κέντρο της Αθήνας και θα προχωρούν σε «προληπτικές προσαγωγές» και ελέγχους. Ειδικός ρόλος έχει ανατεθεί στις ομάδες ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ, για την άμεση επέμβαση.
Οι επιτελείς της ΕΛ.ΑΣ. έχουν ζητήσει από την πανεπιστημιακή κοινότητα να κλείσει τις πύλες των ιδρυμάτων, ώστε να μην μπορούν να καταφύγουν από πριν εκεί ομάδες που έχουν σκοπό να προκαλέσουν επεισόδια.
12.11.10
Τρέμουν στην Κυβέρνηση την 17η Νοέμβρη όχι μόνο για την επέτειο ! ! !
16.11.09
Γνώρισα τη πραγματική 17 Νοέμβρη

Ευτυχώς δεν το έκανα.
Όποιος «περπάτησε» στα στέκια των Εξαρχείων στα τέλη της δεκαετίας του '70 και τις αρχές του '80, θα θυμάται αναρίθμητους αριστερούς όλων των τάσεων με πανομοιότυπες ενδυματολογικές αναζητήσεις, έτοιμους στις συζητήσεις τους, να ξεκινήσουν «ιερό πόλεμο» για τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε κανείς να αποκωδικοποιεί τις σκέψεις του Μάρξ και του Λένιν.
Όλοι σφιχταγκαλιασμένοι με τη δογματική τους αλήθεια. Με το ίδιο ύφος. Την ίδια βεβαιότητα. Κυρίως όμως την ίδια φυσιογνωμία. Σαν του Σάββα Ξηρού. Αρκετά όμως με τα ευφυολογήματα…
Με αφορμή την «επέτειο του Πολυτεχνείου» (τι αφόρητο κλισέ!) σκέφτομαι ότι αυτή την εποχή των πολιτικών και κοινωνικών αντιφάσεων και εν μέρει των ψευδαισθήσεων που ανέδειξε, άξιζε να τη ζήσει κανείς για τη μοναδική της ατμόσφαιρα. Των μεγάλων προσδοκιών. Των μεγάλων ιδεών.
Δεν ανήκω στη γενιά του Πολυτεχνείου. Μάλλον στη γενιά της Μεταπολίτευσης κατατάσσομαι ηλικιακά -της μεταπολίτευσης καημένη γενιά τραγουδάει ο Πορτοκάλογλου.
Το Πολυτεχνείο με συγκινούσε όμως πάντοτε με ένα αφελή, σχεδόν παιδικό τρόπο. Ποτέ μου δεν προσπάθησα να αναλύσω πού τελειώνει ο «μύθος» και πού αρχίζει η «πραγματικότητα» της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ακόμη και σήμερα έχω τη δική μου εκδοχή. Απλοϊκή, αυθεντική, νοσταλγική.
Στις 17 Νοέμβρη του 1975, στην πρώτη μεγάλη πορεία του Πολυτεχνείου (στις 17 Νοέμβρη του 1974 διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές), η μητέρα μου πήρε από το χέρι δύο μικρά παιδιά -εμένα και την εξαδέλφη μου- και «κατεβήκαμε» στην πορεία.
Βρεθήκαμε χαμένοι και εμείς, συγκινητικά μόνοι σε ένα πολύβουο ατελείωτο πλήθος κάπου στην Βουκουρεστίου μην ξέροντας πού να σταθούμε.
Ο κόσμος στριμωγμένος. Δίπλα μας, φωνές, συνθήματα και ακατανόητες φράσεις… «Το ΚΚΕ πέρναγε τρεις ώρες», «Η κεφαλή της πορείας είναι στην αμερικανική πρεσβεία», «η ουρά βρίσκεται στην πλατεία Αμερικής», «ποιος θα μπει μπροστά η ΚΝΕ ή ο Ρήγας»;
Όλα θυμίζουν πανηγύρι. Πολλά χρώματα. Συνθήματα. Φασαρία. Και ξαφνικά όλα αλλάζουν. Απόλυτη σιωπή.
Δεν κουνιέται κανείς. Όλοι με σκυμμένα κεφάλια. Κλαίνε. Ακούγεται το «προσκλητήριο των νεκρών». Δίπλα μας περνάει η «σημαία του Πολυτεχνείου». Ακολουθούν γυναίκες με μαύρα. Χωρίς καμία συνεννόηση όλοι φωνάζουν το ίδιο σύνθημα, «Εμπρός στο δρόμο που χάραξε ο Νοέμβρης»! Πιάνουν τα χέρια μας άγνωστοι άνθρωποι. Προχωράμε μαζί τους. Η πορεία ξεκίνησε.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1980, μικρό παιδί ακόμη αλλά μάλλον ώριμο να καταλάβω τη σπουδαιότητα της εποχής, μέλος του «Ρήγα Φεραίου» -της μεγαλύτερης αντιδικτατορικής οργάνωσης νεολαίας, που η μεταπολίτευση αποφάσισε ότι δεν έχει ανάγκη- ξαναείδα εκείνη τη ζεστή και περήφανη «σιωπή».
Μπήκα στα γραφεία της οργάνωσης σε ένα σκοτεινό σπίτι κάπου στη Δάφνη και είδα ανθρώπους 80 ετών να προσπαθούν να φτιάξουν ένα πανό που έγραφε «Το Πολυτεχνείο ζει». Άνθρωποι, που πέρασαν πάνω από τα μισά χρόνια της ζωής τους στις φυλακές πληρώνοντας το τίμημα μιας παράλογης εποχής, βρισκόντουσαν μπροστά από ένα κακοφτιαγμένο πανό που συμβόλιζε όμως με ένα βαθιά ανθρώπινο τρόπο τη συνέχεια του αγώνα μιας ζωής.
Περπάτησα μαζί τους μέχρι το κέντρο της Αθήνας με ένα μοναδικό τρόπο. Καμιά δεκαπενταριά γεροντάκια, εγώ και το πανό μας! Η ίδια ατμόσφαιρα. Συνθήματα, φωνές, συζητήσεις. Και μετά εκείνη η ίδια σιωπή. Που σε παραλύει, αλλά σου δίνει τη δυνατότητα να καταλάβεις ότι η ιστορία είναι παρούσα.
«Σιωπή»
Η σωστή λέξη. Με τα χρόνια, η ανατροπή των αξιών και η κυνική αξιοποίηση της κορυφαίας στιγμής του Αντιδικτατορικού αγώνα από ιδιοτελή συμφέροντα με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η σιωπή των ανθρώπων που συμμετείχαν ενεργά στην αντίσταση κατά της χούντας, δεν είναι μόνο ηθική στάση ζωής αλλά μία ηχηρή απάντηση. Απέναντι στο ευτελές, στο εύκολο, στο ανταλλάξιμο.
Θυμήθηκα αυτές τις δύο μικρές απλοϊκές ιστορίες, σκεπτόμενος ότι σε λίγα χρόνια η κοινή γνώμη όταν ακούει για τη 17 Νοέμβρη και τον Αντιδικτατορικό αγώνα πιθανότατα θα την ταυτίζει με τον Γιωτόπουλο και τους Ξηρούς.
Μικρό το κακό για μένα, που θα μπορώ και τότε με εγωιστική διάθεση να ισχυρίζομαι, ότι «ακούμπησα» με το δικό μου «παιδικό» τρόπο τη 17 Νοέμβρη!
foreignpress-gr
17.11.08
Aφιέρωμα στο Πολυτεχνείο απο την Παραπολιτική
parapolitiki.blogspot.com
"ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ"......ΜΙΑ ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ "ΙΣΤΟΡΙΑΣ ... ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΡΗ ΛΟΓΙΚΗ

Για ν α δούμε τι έχουμε εδώ...
Μία χούντα.
Που γέμισε την Ελλάδα μίσος, ή μάλλον διατήρησε το μίσος που δημιουργήθηκε στη διάρκεια του δεύτερου πολέμου και του... συνηθισμένου εμφυλίου που ακολούθησε. Που αν δε ζητούσαν συγνώμη οι Αμερικανοί, ακόμη και σήμερα οι δεξιοί και ακροδεξιοί, θα μας τσαμπουνάγανε ότι ήταν αυθόρμητη κίνηση των... συνταγματαρχών.
Και ξιπάστηκαν οι μαριονέτες όπως γίνεται συνήθως κι έβγαλαν γλώσσα ακόμη και στους υποκινητές και στηρίζοντές τους, κρατώντας παράλληλα σφιχταγκαλιασμένη την καρέκλα που τους έδωσαν γιατί λέει... ο κομμουνιστικός κίνδυνος εξακολουθούσε να υπάρχει και ο λαός έπρεπε να μείνει κι άλλο στο γύψο.
Είχαμε τα κλασικά όλων των δεξιών ή αριστερών δικτατοριών. Ο ένας ρουφιάνευε τον άλλο και τέτοια ωραία. Οι φυλακές γεμάτες αντιφρονούντες. Και όσα μπορεί κανείς ακόμη να φανταστεί. Ήταν η περίοδος που άρχισε να παρενοχλεί η καλή μας γειτόνισσα εξ' ανατολών.
Τι συμβαίνει μετά; Μία διάλυση πορείας φοιτητών της νομικής που οδηγεί τους μισούς μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου και τελικά στις γνωστές ιστορίες που οι μεν τις υποβαθμίζουν και οι δε τις φουσκώνουν. Ανατροπή του ενός δικτάτορα και μία πιο σκληρή δικτατορία που δοκιμάζει τελικά όλη την ανικανότητά της στο πραξικόπημα στην Κύπρο, τρεις εποχές μετά. Και τον άλλο "εθνάρχη" τον περίεργο Μακάριο, να καλεί τους Τούρκους σε βοήθεια, χωρίς να υπολογίζει πως η δικτατορία ανατρέπεται. Η κατάκτηση με όπλα, όχι.
Μιλάμε δηλαδή για μία περίοδο, που οι μεγαλύτεροι ηλίθιοι, συμπτωματικά βρέθηκαν στις πιο νευραλγικές θέσεις. Οι προηγούμενοι και μετέπειτα ηλίθιοι βρίσκονταν στο εξωτερικό μετρώντας το κομμάτι της πίτας που θα τους αναλογούσε στη βέβαιη μεταπολίτευση που φαινόταν στο βάθος του τούνελ και φυσικά αυτό που ακολούθησε ήταν το εξής... Διχοτόμηση της Κύπρου και δημιουργία του γνωστού statusquo στη μεγαλόνησο. Κόλπο γκρόσο από τον εδώ "εθνάρχη" με νομιμοποίηση του ΚΚΕ. Κανονικοποίηση και εδώ λοιπόν των ανήσυχων ψυχών. Τους έδωσαν εκεί και μερικές γιορτούλες, μερικές κατακτήσεις να κατακτήσουν, φεμινιστικές υπερβολές να ασχολούνται, πράσινες ανησυχίες, καθώς και ότι άλλο μπορούσαν να φανταστούν που θα συνέτριβε την επαναστατική τους διάθεση. Αποτέλεσμα; Πρέπει να απαντηθεί αυτή η ερώτηση; Και ποιος δεν ξέρει την κατάντια του ΚΚΕ; Αν ήξεραν οι συνταγματάρχες το μέλλον του ΚΚΕ, δε θα τολμούσαν ποτέ να εκφράσουν απόψεις περί "κομμουνιστικού κινδύνου" για να μη γίνουν πιο γραφικοί κι από το μουστάκι τους.
Στη συνέχεια κι αφού πριν ψήφισαν αρκετά δέντρα, 7 χρόνια μετά ο κόσμος φώναξε ανάσταση όταν ήρθε η... "αλλαγή". Γιατί αυτό το "ανάσταση"; Η αλήθεια είναι πως τότε μόνο οι Νεορωμιοί αριστεροί πίστεψαν πως έπεσε η χούντα. Είχαν ήδη ταυτιστεί όσοι δεν ήταν "αλλαγμένοι" από το δημαγωγό αρχηγό τους, με τη χούντα. Ξαφνικά νόμιζες πως σταμάτησαν να υπάρχουν νεοδημοκράτες. Κανείς του δε φανερωνόταν. Είχαν κρυφτεί στις τρύπες τους και έβλεπαν τους άλλους να κυβερνούν, φοβούμενοι πως η χώρα πλέον καταστρέφεται. Και βέβαια δεν είχαν τη διάθεση να κάνουν τίποτα γι αυτό.
Το ΠΑΣΟΚ σε ένα ρεβανσιστικό παροξυσμό, ξήλωσε ακόμη και τα δεξιά μυρμήγκια από τις τρύπες στους σοβάδες των γερασμένων κυβερνητικών κτηρίων. Εκδικήθηκε όλους όσους ήταν μακρυά από από τη δική του θέση στον κύκλο του μίσους. Γιατί όσο κι αν αυτές οι αηδιαστικές ομαδοποιήσεις σε αριστερούς και δεξιούς αφορούν τη διάταξη των καθισμάτων στη βουλή, μεταφορικά είναι ένας κύκλος που ξεκινάει από την ακροδεξιά, και περνώντας από το μέσο της περιμέτρου, κλείνει πάλι στο ίδιο σημείο αλλάζοντας όνομα. Ακροαριστερά. Η ειδοποιός διαφορά της ακροαριστεράς από την ακροδεξιά έγκειται στη γωνία θέασης.
Οι κετροαριστερές μαριονέτες λοιπόν, βάπτισαν φασίστες όλους όσους ήταν από την άλλη μεριά.
Οι άλλες μαριονέτες, οι εκπρόσωποι των απέναντι, ποτέ δεν αρνήθηκαν στην ουσία αυτούς τους χαρακτηρισμούς, έμμεσα αποδεχόμενοι αυτούς. Έτσι, η πόλωση μεγιστοποιήθηκε. Πλέον είναι οι μεν και οι δε. Δεν υπάρχει άλλος μέσα στον κύκλο του μίσους. Μόνο κάτι περίεργοι που κάνουν κύκλους τα μάτια τους και βλέπουν θολά. Η πόλωση αυτή έφτασε μετά σε ειδικά δικαστήρια, δηλαδή σε μεγαλύτερο μίσος. Στη συνέχεια, μόλις επρόκειτο να ψηφιστεί κάποιο νομοσχέδιο, η "δημοκρατική" παράταξη έκανε ότι έκανε κι ο αρχηγός της επί χούντας. Αποχωρούσε.
Και μετά; Κατ' εντολή πάλι των Αμερικανών, η πλέον υποδουλωμένη και στην Ε.Ε. Ρωμιοσύνη, ανοίγει τα σύνορα, προκειμένου να κάνει φιλοδυτικούς τους Βαλκάνιους. Στη συνέχεια, οι Ρωμιοί άλλαξαν αυτοκίνητα και σπίτια. Αλλά δεν είναι δικά τους. Είναι των τραπεζών.
Μετά όσοι κάποτε μετέφεραν αντιχουντικές βόμβες υπέστειλαν σημαίες για να σηκωθούν οι Τουρκικές και ευχαρίστησαν τους Αμερικανούς (που είχαν τότε εγκαθιδρύσει τη χούντα) στη Βουλή.
Η ιστορία αλλάζει μη επισημαίνοντας κάποια σημεία. Σβήνοντας μνήμες. Έτσι ακριβώς όπως οι Έλληνες δεν έμαθαν ποτέ τι εστί Θεοδοσιάνειος και Ιουστινιάνειος κώδικας, έτσι δε θα μαθαίνει από δω και στο εξής πολλά άλλα κρίσιμα σημεία της ιστορίας σε ένα οργανωμένο σχέδιο απόλυτης υποδούλωσης σε συγκεκριμένες λογικές.
Αυτή είναι η κληρονομιά του Πολυτεχνείου...
Ψωμί με πιστωτικές κάρτες.
Φαινομενική παιδεία.
Φαινομενική ελευθερία.
Συνέχιση των εθνικών προδοσιών.
Μίσος των μισών νεορωμιών έναντι των άλλων μισών.
Αντί να είναι γιορτή της δημοκρατίας, οι "δημοκράτες" "δεξιοί" δεν πήγαιναν καν να καταθέσουν στεφάνια (άλλωστε μάλλον κανείς δεξιός δε βρέθηκε μέσα στο Πολυτεχνείο), ενώ όταν άρχισαν να το κάνουν, οι άλλοι "δημοκράτες" οι "αριστεροί", τους πετούσαν πέτρες... Είναι αυτή η δημοκρατική διάθεση που αντικατοπτρίζεται στους τοίχους με το σχιζοφρενές σύνθημα "ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ" γραμμένο από φασίστες "δημοκράτες". Είναι αυτό ακριβώς που έκαναν και οι χριστιανοί στην προσπάθειά τους να μας "σώσουν" με το ζόρι. Αλλά η δημοκρατία μαριονετάκια, δε σκοτώνει τους ανθρώπους. Τους αναβαθμίζει. Όποιος σκοτώνει έναν ύποπτο μελλοντικής δολοφονίας είναι "φασίστας" δολοφόνος και τελεία.
Όπως και να 'χει, δε μπορεί να γίνει δεκτή σα γιορτή της δημοκρατίας, ο εορτασμός γεγονότων που οι μεν έχουν θεοποιήσει, ενώ οι δε αισθάνονται απέχθεια απέναντι στις υπερβολές της ιστορίας. Και οι υπερβολές δεν έκαναν καθόλου καλό στους ήρωες του Πολυτεχνείου. Γιατί πλέον, αντί να ασχολούμαστε με το "αδέλφια μας στρατιώτες", ασχολούμαστε με το κατά πόσο το άρμα έλιωσε "δεκάδες" φοιτητές, ή κανένα. Κάτι που δεν έχει καμία σημασία. Και κανένα να μην έλιωσε και κανείς να μη σκοτώθηκε στο χώρο του Πολυτεχνείου, δε μειώνεται το γεγονός πως ο κόσμος επαναστάτησε απέναντι στο δυνάστη. Και τι διαφορά έχουν οι μέσα νεκροί από τους έξω; Το παλικάρι που ξάπλωσε και πέρασε το άρμα από πάνω του, σε απόλυτη συνέχεια των ηρώων προγόνων των Ελλήνων αρκεί. Κι ας μη τσαλαπατήθηκε από τις ερπύστριες. Μερικές φορές βλαμένοι Ρωμιοί δε "θέλει νεκροί χιλιάδες να ναι στους τροχούς". Μερικά γεγονότα δεν τα υποβαθμίζει το κατά πόσο "οι ζωντανοί δίνουν το αίμα τους". Αυτό που τα υποβαθμίζει περισσότερο, είναι οι υπερβολές και το ασυνεχές μέλλον. Και αυτό ακριβώς έγινε. Κλάψτε από την ασυνέχεια της εξέγερσης και από την αλλαγή ρόλων μέσω ρεβανσιστικών πράξεων.
Μέχρι λοιπόν τα γεγονότα που θα σημάνουν την πραγματική έναρξη της δημοκρατίας, μέχρι τη μέρα που ο καρκίνος της κοινωνίας, τα κόμματα, καταργηθούν, καληνύχτα μας.
Χτυπήστε ελεύθερα. Και σε αντίθεση με ότι συνέβαινε μέχρι τώρα, θα αναρτηθούν ακόμη και τα υβριστικά σχόλια. Αρκεί να ακολουθήσει διάλογος. Έστω και υβριστικός. Διαφορετικά, θα αφαιρεθούν μόλις διαπιστωθεί πως διάλογος δεν έγινε.
16.11.08
Η «δημοκρατική» Νέα Δημοκρατία … και το πώς έβλεπε την επέτειο του Πολυτεχνείου
Οι επίσημες δικαιολογίες της δεξιάς παράταξης, εκφραζόταν πάντα σε ανακοινώσεις 5 σειρών που μοίραζε η γραμματεία του οργανωτικού εκείνης της εποχής σε όλες τις νομαρχιακές επιτροπές ανά την Ελλάδα, τις σημερινές ΝΟ.Δ.Ε. Διαβάστε την ανακοίνωση που εξέδωσε η νομαρχιακή επιτροπή της Ροδόπης το 1976 και πως δικαιολογεί την απουσία της από τις εκδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ ΤΗΣ Δ.Ε. ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΠΕΡΙ ΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Εκ μέρους της Νομαρχιακής Επιτροπής της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Νομού Ροδόπης ανακοινούται ότι μετά λύπης της δεν δύναται να συμμετάσχη στις εκδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου, διότι επολιτικοποιήθησαν από μερικάς οργανώσεις και προεκλήθη οργή και αγανάκτησις εις τον Λαόν. Η Νέα Δημοκρατία του Νομού μας, σεβόμενη την ιερή μνήμη των νεκρών ηρώων και αναγνωρίζουσα την θυσίαν και την προσφοράν των, εις κανέναν δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα να καπηλεύεται την επέτειον. ΕΚ ΤΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
http://piazzadelpopolo.blogspot.com/





























