ΚΑΙ Ο ΠΛΕΟΝ ΝΕΟΤΑΞΙΤΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ "ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΛΑΟΥ":Να επιβληθεί στους δανειστές μας μια ρήτρα αποτυχίας

Εντόπισα κάτι ενδιαφέρον στο άρθρο του συνήθως αιρετικού Ανδρέα Ανδριανόπουλου και σας το παραθέτω:

Για τις απίθανες απαιτήσεις γα παρεμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας η κυβέρνηση οφείλει να απαιτήσει από τους εκπροσώπους των δανειστών την επιβολή μιας ρήτρας αποτυχίας. Αν τα μέτρα που απαιτούν επιβληθούν, εφαρμοσθούν...



...στο σύνολό τους και αποτύχουν, να είναι εγγράφως υποχρεωμένοι να αποζημιώσουν το ελληνικό δημόσιο με ένα ποσό που να προσεγγίζει την δόση που τώρα ,ας οφείλουν (κοντά στα 35 δις ευρώ). Δεν είναι δυνατόν οι Έλληνες να υφίστανται θυσίες εκ του ασφαλούς για τους δανειστές.


Απο Παραπολιτικη

Νέα Δημοκρατία: Ποιος τα έκανε θάλασσα;

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου


Για κάποιον δυσεξήγητο λόγο τα στελέχη της ΝΔ απεχθάνονται τις φιλελεύθερες επιλογές επιμένοντας σε ένα θολό κρατικίστικο λαικισμό. Πολλοί διαδηλώνουν την ανάγκη ανασυγκρότησης της παράταξης πάνω στις γραμμές ενός φιλολαικού, δήθεν κοινωνικότερου, προφίλ. Κι εκστομίζουν λογής ασυναρτησίες περί κοινωνικού φιλελευθερισμού καθώς και άλλα τινά παρόμοια περίεργα. Στόχος είναι η ενοχοποίηση των πολιτικών της ελεύθερης οικονομίας και της ανοιχτής κοινωνίας των υπεύθυνων πολιτών. Μήπως γι αυτό τον λόγο καταποντίστηκε η ΝΔ; Επεiδή ήταν δήθεν έντονα φιλελεύθερη; Η μήπως για τον ακριβώς αντίθετo λόγο; Επειδή ανεχόταν λαικιστές καραγκιόζηδες στις τάξεις της, επέβαλε ξεδοντιασμένες πολιτικές του είδους της "ήπιας προσαρμογής", μοίραζε χαριστικά λεφτά, που δεν είχε, δεξιά κι' αριστερά, είχε οργιαστικά διεφθαρμένα στελέχη και διόγκωσε τον δημοσιο τομέα στα χρόνια της (695 καινούργιοι δημόσιο φορείς). Δεν υπάρχουν προσωπικότητες εκεί μέσα να βγούν και να πούν επι τέλους τα πράγματα με το όνομά τους;

(ΝΕΟ)ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ

Δεν υπάρχει κόμμα στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων όλων σχεδόν των κορυφαίων τους στελεχών, που να μην κατακεραυνώνει τον νεοφιλελευθερισμό. Δεν υπαρχει όμως παράταξη και πολιτικός που να δηλώνουν νεοφιλελεύθεροι. Με την εξαίρεση μάλλον την δική μου. Εμένα λοιπόν βλέπουν σαν αντίπαλο και φοβούνται όλοι αυτοί; Ακατανόητα πράγματα! Οσον αφορά την ΝΔ με προβλημάτισε σε ομιλία υποψήφιου αρχηγού η εμμονή στον κοινωνικο φιλελευθερισμό και στην καταδίκη του νεοφλελευθερισμού σαν της πολιτικής που φροντίζει δήθεν το μεγάλο κεφάλαιο. Το ερώτημα όμως είναι, τι ακριβώς ήταν η ΝΔ μέχρι σήμερα; Μήπως ήταν νεοφιλελεύθερη; Μα τον Νεοφιλελευθερισμό τον έχει αποκηρύξει από εποχής Μ. Εβερτ ακόμη. Με απόφαση του Συνεδρίου της. Και το μεγάλο κράτος υπήρξε ο βασικός μοχλός της πολιτικής της. Η ΝΔ υπήρξε κοινωνικά φιλελεύθερη. Και είδαμε με τι επιτυχία (!) κυβέρνησε την χώρα. Το νέο προφίλ λοιπόν που κάποιοι υπόσχονται δεν είναι παρά λίγο από τα ίδια...

http://www.andrianopoulos.gr
μας ενημερωσε το foreignpress-gr

Η επανάσταση τελείωσε...

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
www.andrianopoulos.gr
Οι πατρίκιοι διασώθηκαν. Δίχως συνέπειες και κυρώσεις. Η τελική απόφαση του αμερικανικού Κογκρέσου να εγκρίνει το Σχέδιο Πόλσον για την διάσωση της οικονομίας από την λεγόμενη χρηματοπιστωτική κρίση πέτυχε δύο πράγματα. Αφ’ ενός να βουλιάξει ακόμη περισσότερο τον κόσμο ολόκληρο στην αβεβαιότητα ενός οικονομικού χάους. Κι αφ’ ετέρου να σηματοδοτήσει το οριστικό τέλος μιάς εποχής που ξεκίνησε πριν από 28 περίπου χρόνια με τον δραματικό περιορισμό της παρέμβασης του κράτος στην οικονομία. Και που οδήγησε σε μια επαναστατική σχεδόν αύξηση της ευημερίας στις τέσσερες γωνιές της γής και στην αποστέρηση του μονοπωλίου του πλούτου από τους πατρίκιους των μεγάλων χωρών της καπιταλιστικής Δύσης.
Η κυβέρνηση Μπούς στις ΗΠΑ θα μείνει γνωστή στην ιστορία για την επίθεση που υπέστη η Νέα Υόρκη στους δίδυμους πύργους, για την ανεγκέφαλη εισβολή στο Ιράκ αλλά και για την κατεδάφιση του φιλελεύθερου ονείρου. Επειδή επί των ημερών της οι αχαλίνωτοι Τραπεζίτες αφέθηκαν ασύδοτοι να καταστρέψουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα του κόσμου ολόκληρου. Αλλά κι επειδή διόγκωσε το χρέος της Αμερικής, μεγάλωσε τις επιδοτήσεις και έβαλε μεγάλα και ουσιώδη εμπόδια στο ελεύθερο εμπόριο. Κυρίως όμως η ιστορία θα την μνημονεύσει διότι θεσμοθέτησε την μεγαλύτερη κρατική παρέμβαση στην οικονομία από τον Πρώτο Πόλεμο και δώθε.
Στην Αμερική η οικονομία της αγοράς εξέπνευσε. Το τι θα ακολουθήσει είναι άγνωστο. Οι τραγικές συνέπειες όμως δεν θα χτυπήσουν τους ασυνείδητους Τραπεζίτες των Επενδυτικών Ιδρυμάτων που το εκεί κατεστημένο φρόντισε να διασώσει, αλλά τον απλό κόσμο της καθημερινότητας.
Αναρωτιέμαι, μετά απ’ αυτά, ποιος θα τολμήσει να ξαναμιλήσει για ανταγωνισμό, για απαγόρευση των κρατικών οικονομικών ενισχύσεων και για λιγότερους φόρους. Τώρα και η Ολυμπιακή (και η Alitalia βέβαια) οφείλει να απαιτήσει την διάσωσή της αλλά και κάθε επιχείρηση που βρίσκεται σε οικονομική στενωπό θα νομιμοποιείται να απαιτήσει γενναίες κρατικές χρηματοδοτήσεις.
Οσο για οικονομικό δυναμισμό και προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης; Καληνύχτα σας…