ΕΞΕΓΕΡΣΗ..Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΞΕΓΕΡΣΗ..Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΔΕΝ ΣΩΘΗΚΕ ..ΒΕΛΑΖΟΝΤΑΣ

'Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)

1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων...

2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Το email μας tolimeri@gmail.com

ΓΑΠ & ΑΝΔΡΕΑ Co .Η Ελβετκή εταιρεία του ,αδελφού του πρωθυπουργού.που θα κάνει το ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΤΙ

14.1.12

Σχεδιάζουν το επόμενο «συναινετικό» πραξικόπημα...


Του Θύμιου Παπανικολάου

Η «ελεγχόμενη χρεοκοπία», (δηλαδή η ΜΗ επισημοποίηση της ήδη συντελεσμένης χρεοκοπίας για το τελικό ξεζούμισμα της Ελλάδας και του λαού της) βρίσκεται στο «σημείο» του ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟΥ: Με ταχύτατους ρυθμούς έρχεται η ασυγκράτητη και παταγώδης ΕΠΙΣΗΜΗ χρεοκοπία, δηλαδή η τελική ληξιαρχική της πράξη…
Τα γεγονότα έρχονται πλέον σαν θυελλώδη χιονοστιβάδα και οι υπάρχουσες «συναινετικές ισορροπίες» της τρικομματικής κυβέρνησης των τοκογλύφων βρίσκονται και αυτές στο τελικό στάδιο της κατάρρευσής τους.
Γράφαμε στο άρθρο μας:
«Καταρρέουν και βλέπουν ρόδινα όνειρα…»
«Στην ΕΕ βαθαίνουν τα ρήγματα από τη φρενήρη οξύτητα των ενδο-ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Ο επιμερισμός των απωλειών από την κρίση, το μοίρασμα των αγορών και η κερδοσκοπική λεηλασία και αδηφαγία του τοκογλυφικού κεφαλαίου διαμορφώνουν ένα πλαίσιο ολοκληρωτικής φρίκης:
α). Από τη μια κλιμακώνεται και γενικεύεται ένας άγριος και εξοντωτικός πόλεμος εναντίον των λαών: Από τους πιο βάρβαρους και δόλιους στην Ιστορία…
β). Από την άλλη βαθαίνουν τα ρήγματα μεταξύ των αρπακτικών τόσο που και αυτές οι «λυκοσυμμαχίες» βρίσκονται προ των πυλών της κατάρρευσής τους: Πόλεμος όλων εναντίον όλων...
…Το κυβερνητικό οικοδόμημα εδώ, καθώς και τα κομματικά του ανδρείκελα βρίσκονται σε οικτρό και ολοκληρωτικό αδιέξοδο. Σε πλήρη αμηχανία και πανικό…
…Το τριποδικό κυβερνητικό σχήμα, για να είμαστε ακριβείς το πραξικοπηματικό κοινοβουλευτικό παράρτημα της ευρω-χούντας, αρχίζει να αυτό-υπονομεύεται κάτω από τις πιέσεις της χρεοκοπίας που έρχεται, των ρηγμάτων στην ΕΕ και της κομματικής αυτό-συντήρησης…».
Ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ:
resaltomag.gr
Αυτή η αποσυνθετική πτώση και ο πανικός της ολοκληρωτικής κατάρρευσης της παπαδήμιας κυβέρνησης έχει εξεγείρει στο έπακρο τα ανακλαστικά της «αυτοάμυνας» των ιερατείων του καθεστώτος. Μόνο αν φωτογραφίσει κανείς την νευρική «πολιτική κινητικότητα» (εντός και εκτός των κομμάτων), θα αντιληφτεί τον «έρποντα πανικό» των πολιτικών αγυρτών κάθε είδους και χρώματος…
Η τελική κατάρρευση του κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος που αποτυπώνεται στη συγκυβέρνηση Παπαδήμου είναι προ των ΠΥΛΩΝ…
Τα μεγάλα αφεντικά (διεθνείς και εγχώριοι «νταβάδες») σχεδιάζουν πυρετωδώς την επόμενη συγκυβέρνηση της δικτατορικής τους ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ, πριν επέλθει η παταγώδης κατάρρευση της υπάρχουσας…
Η μόνη διέξοδος σε αυτό το νέο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα περνάει μέσα από εσπευσμένες εκλογές.
Τις εκλογές τις τρέμουν, ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ που διαλύεται και ο ΛΑ.Ο.Σ. Ωστόσο δεν υπάρχει άλλη λύση για το νέο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και για την προσωρινή ΕΚΤΟΝΩΣΗ και χειραγώγηση της λαϊκής ΟΡΓΗΣ.
Οι «νταβάδες» θέλουν να βάλουν στο παιχνίδι και τις λεγόμενες «αριστερές» δυνάμεις και κυρίως τα ποικίλα «αντιμνημονιακά» νεφελώματα που πληθαίνουν, καθώς και τις «αριστερές», αντιμνημονιακές «ρήξεις» από το ΠΑΣΟΚ που διαλύεται…
Γι αυτό βλέπουμε τέτοια αντιμνημονιακή υστερία και από πολλούς φανατικούς υποστηριχτές (μέχρι χθες) των Μνημονίων, νεοδημοκρατικής, πασοκικής και «αριστερής» προέλευσης…
Ξύπνησαν ξαφνικά και ΕΚ νέου οι πάντες: Από τα νέα σχήματα του Μίκη, τα ποικίλα «αντιμνημονιακά μέτωπα», μέχρι τους πασοκικούς χαμαιλέοντες, τους «οίστρους» του Τσίπρα και τις «οβίδες» του Τζουμάκα…
Οι εκλογές θα δώσουν ΥΠΟΣΤΑΣΗ σε πολλούς από αυτούς τους νέους υπαλλήλους και σωτήρες του καθεστώτος…
Οι εκλογές, επίσης ΔΕΝ θα δώσουν αυτοδυναμία ούτε στη Ν.Δ…
Έτσι, πάλι με το δικτατορικό «έμβλημα» της «έκτακτης ανάγκης», θα επιβληθεί ένα νέο κοινοβουλευτικό ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ συγκυβέρνησης, με βάση τη Ν.Δ. και μαϊντανούς πολλούς «αντιμνημονιακούς» κάθε προέλευσης και χρώματος…
Έχει μάλιστα γραφτεί ότι στο νέο συναινετικό κυβερνητικό σχήμα (το νέο πραξικόπημα) έχει ανευρεθεί και ο πρωθυπουργός που θα προταθεί από το νικητή των εκλογών, τον Αντώνη Σαμαρά: Ο σερ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ…
Αυτά φαίνεται να σχεδιάζουν τα μεγάλα μας αφεντικά: Εκλογές και μια νέα συγκυβέρνηση ανδρεικέλων «αντιμνημονιακών» γεύσεων και χρωμάτων, η οποία θα επιχειρήσει να μας εξαπατήσει χρησιμοποιώντας τα πιο μισητά ανδρείκελα του ΠΑΣΟΚ (με πρώτο και καλύτερο τον ΓΑΠ) σαν την κολυμπήθρα του Σιλωάμ…
Σε αυτή τη νέα πραξικοπηματική στρατηγική εντάσσονται και οι κοκοραμαχίες ξεκατινιάσματος του Ψυχάρη του Συγκροτήματος (το μέγα μαγειρείο των πολιτικών σκευωριών) με τον ΓΑΠ το θλιβερό και ελεεινό ανδρείκελο…
Αυτός είναι και ο λόγος που «λαγός» των «νταβάδων», ο σαλτιμπάγκος της «πολιτικής αλητείας», ο Καρατζαφέρης, έχει πέσει σε βαθιά κατάθλιψη: Βλέπει να έρχεται το τέλος, αν και τα ΜΜΕ κάνουν υπερπροσπάθειες να τον κρατήσουν στη ζωή…
Φυσικά οι τεχνοκράτες της εξουσίας, όπως πάντα, λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο: τον ελληνικό λαό και την ηφαιστειώδη ΟΡΓΗ του…
ΚΑΝΕΝΑ τέχνασμα δεν μπορεί να τους σώσει ούτε από την κατάρρευση, ούτε από τη διαχείριση της κτηνώδους αθλιότητας που έχουν οδηγήσει τον ελληνικό λαό…
Οτιδήποτε «νέο» (αναπαλαίωση της σήψης) θα έχει την ίδια τύχη των «παλιού» και μάλιστα με πιο γρήγορους και εκρηκτικούς ρυθμούς…

ΝΑ ΕΠΕΜΒΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ! ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥΣ!


ΔΗΛΩΣΕ  ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΚΑΙ  ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ! 

"Δεν ξέραμε την πραγματική κατάσταση της χώρας", δήλωσε ο πρώην Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ!Ουσιαστικά ομολόγησε ότι ανέλαβε τα ηνία της χώρας, κυβέρνησε τον τόπο, χωρίς να ξέρει προς τα πού πάει το σκάφος! Και το οδήγησε στα βράχια! 
Ουσιαστικά ομολόγησε την ενοχή του. Πρέπει να επέμβει άμεσα η Δικαιοσύνη! Την ώρα μάλιστα που υπάρχει η δημόσια ομολογία του Μ. Χρυσοχοϊδη, "Ο Παπανδρέου κι εμείς καταστρέψαμε την χώρα", αναρωτιόμαστε τι κάνουν οι Εισαγγελείς; 
Εάν ένας, οποιοδήποτε πολίτης ομολογούσε ένα έγκλημα, δεν θα τον συνελάμβανε άμεσα η Δικαιοσύνη; Εδω, την ώρα που έχουμε δημόσια ομολογία νυν υπουργού, ότι η χώρα κατεστράφη από τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, η Δικαιοσύνη καθεύδει!
Ο μεγάλος υπεύθυνος για το χάος και την καταστροφή που έφερε στη χώρα και στον λαό μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια, ο Γ. Παπανδρέου, είχε το επαίσχυντο θράσος να δηλώσει υπερήφανος για  τη μάχη που έδωσε προκειμένου να μην χρεοκοπήσει η χώρα!!! 
Ναι, αυτές τις εξωφρενικές δηλώσεις, τις οποίες αν έκανε σε δημόσια πλατεία θα τον έπαιρναν με τις πέτρες, τις  έκανε στο εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ!
Ο άνθρωπος απέδειξε ότι ανέβηκε στην εξουσία μόνο και μόνο για το καπρίτσιο του! Εξαπάτησε ενσυνείδητα  έναν ολόκληρο λαό, προκειμένου να γίνει Πρωθυπουργός! Αυτός ο ξεφτίλας που εξελέγη με το "λεφτά υπάρχουν",  αυτός ο πολιτικός απατεώνας που δήλωνε ότι θα έδινε αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις και ότι θα ...ξαναέφερνε το χαμόγελο και την αισιοδοξία στα χείλη των Ελλήνων, διέπραξε έγκλημα, για το οποίο πρέπει να επέμβει η Δικαιοσύνη! 
Και προκαλεί περισσότερο, λέγοντας ότι αισθάνεται υπερήφανος!!!
Ρε άθλιε, νιώθεις υπερήφανος για την φτώχεια και την εξαθλίωση που εσύ προκάλεσες στον ελληνικό λαό; Είσαι υπερήφανος πού μαζί με το δημόσιο χρέος, αύξησες  τα λουκέτα στα μαγαζιά, την ανεργία και τις αυτοκτονίες των Ελλήνων;
"Εμείς προλάβαμε την χρεοκοπία" τόνισε, ενώ υπογράμμισε ότι πήγαινε στο εξωτερικό για να...σώσει την αξιοπιστία της χώρας!!!
Ο βασικός υπεύθυνος για τη χρεοκοπία της Ελλάδος, αυτός που διέσυρε τη χώρα και τους Έλληνες, λέγοντας στα διεθνή φόρα ότι κυβερνά μια διεφθαρμένη χώρα, δηλώνει ανερυθρίαστα "πατριώτης"!
Την ώρα που όταν εξελέγη Πρωθυπουργός, είχε την δυνατότητα να πάρει δάνεια με ελάχιστο επιτόκιο, λες και οδήγησε επίτηδες την χώρα στο έλεος των κερδοσκόπων, μαζί με το διασυρμό που της επεφύλασσε με τον συνεργάτη του Παπακωνσταντίνου (αυτός μιλούσε για...τιτανικό). Ενώ είχε την δυνατότητα να πάρει την βοήθεια της Ρωσίας όταν του έδινε ο Πούτιν, έσκαψε τον λάκκο της χώρας μας, βάζοντάς μας -χωρίς να ρωτήσει τον λαό- στο ΔΝΤ και στο επαχθές Μνημόνιο 1 το οποίο ούτε καν έφερε προς κύρωση στη Βουλή, στέλνοντας στον καιάδα τους Έλληνες! Υπέσκαψε το μέλλον της χώρας και των επόμενων γενεών, ξεπουλώντας ουσιαστικά την Ελλάδα στους διεθνείς κερδοσκόπους!
Δυστυχώς μάλιστα, ο Παπανδρέου κυκλοφορεί ελεύθερος ανάμεσά μας, συνεχίζοντας να προκαλεί: "Ούτε λυπάμαι, ούτε μετανιώνω", δήλωσε στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ!!!  

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ:Μετατρέψαμε το ΠΑΣΟΚ της Εθνικής Ανεξαρτησίας στο ΠΑΣΟΚ της υποταγής στην Τρόικα και τους δανειστές.


 ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ TOY ΠΑ.ΣΟ.Κ 14/1/2012...!!!
Σχόλιο: Αθανασόπουλος Περικλής
Σταθερός στις αρχές του ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος "τάχωσε" στο Εθνικό συμβούλιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ κατά πάντων και στον ίδιο τον Γ.Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ για την πολιτική των δύο τελευταίων ετών...!!
Με έντονη κριτική και πολύ τολμηρές εκφράσεις, έδειξε οτι ποτέ δεν πρόκειτε να συγχωρίσει την "παράδωση" της χώρας απο την κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στους τροϊκανούς και στους τραπεζίτες.
Διαβάστε την ομιλία του σε σκληρό και εντονο ύφος.... 

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο μηδέν.
Και έχουμε δύο επιλογές:
Ή να συνυπογράψουμε την πράξη του πολιτικού τέλους ενός κινήματος που άλλαξε τη μεταπολιτευτική ιστορία της πατρίδας μας ή να ξεκινήσουμε και πάλι από την αρχή, μαζεύοντας τα συντρίμμια μας, πνίγοντας τις προσωπικές φιλοδοξίες, συμφωνώντας σε κοινούς στόχους και πολιτικές.
Δυστυχώς χάσαμε πολύτιμο πολιτικό χρόνο και ξοδέψαμε σπάταλα τη λαϊκή εντολή του Οκτωβρίου του 2009.
Δυστυχώς φανήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων, αδύναμοι, φοβικοί, ανέτοιμοι, ερασιτέχνες και μαθητευόμενοι μάγοι να αντιμετωπίσουμε την πραγματικά κρίσιμη κατάσταση της χώρας.
Ξοδέψαμε σε χρόνο ρεκόρ τη λαϊκή υποστήριξη, διαψεύσαμε τις προσδοκίες εκατομμυρίων πολιτών, απαξιώσαμε το ίδιο το κίνημα, δώσαμε άφεση αμαρτιών με τις δικές μας πολιτικές στους κατεξοχήν υπεύθυνους της κατάντιας της χώρας -  στη δεξιά του κ. Καραμανλή.
Κάναμε τα πάντα για να προκαλέσουμε την αγανάκτηση, την οργή, το θυμό και την απελπισία των ανθρώπων που μας στήριξαν.
Μετατρέψαμε το ΠΑΣΟΚ της Εθνικής Ανεξαρτησίας      στο ΠΑΣΟΚ της υποταγής στην Τρόικα και τους δανειστές.



Το ΠΑΣΟΚ της Λαϊκής Κυριαρχίας     
στο ΠΑΣΟΚ των μη νομιμοποιημένων λύσεων.
Των Κυβερνήσεων μαριονέττα, της Κυβέρνησης Συνεργασίας με την Ακροδεξιά, της Κυβέρνησης του εκπροσώπου των Τραπεζών.

Παραδώσαμε όχι την εξουσία αλλά την τιμή του μεγαλύτερου σοσιαλιστικού κινήματος στην Ευρώπη στη χλεύη των δανειστών, επιτρέψαμε τους εκβιασμούς και τις απειλές μέσα στο Κοινοβούλιο και αλλοιώσαμε όχι μόνο την ψήφο των πολιτών αλλά και κάθε έννοια αξιοπρέπειας και πολιτικής λειτουργίας.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Το πολιτικό πλαίσιο της σημερινής συνεδρίασης είναι το εξής: Το ΠΑ.ΣΟ.Κ μαζί με τη Ν.Δ και το ΛΑΟΣ στηρίζει και συμμετέχει στην κυβέρνηση Παπαδήμου για να σωθεί δήθεν η χώρα από την καταστροφή.
Η κυβέρνηση Παπαδήμου συνεχίζει την ίδια ανεδαφική και ολέθρια πολιτική της τρομοκράτησης του ελληνικού λαού. Όλοι οι πολιτικοί συμπυκνώνονται στο ολέθριο δίλημμα.
Μας καλούν να θυσιάσουμε τα πάντα, λες και κάνουμε κάτι άλλο και δυο χρόνια, για να μπορέσουμε να ζήσουμε έστω φτωχοί και αναξιοπρεπείς, διαφορετικά η καταστροφή θα είναι ολοσχερής.
Όλοι πλέον έχουν αναγνωρίσει ότι οι πολιτικές του μνημονίου ήταν καταστροφικές. Όχι μόνο δεν έδιναν τόνωση στην ασθενή ελληνική οικονομία αλλά την οδήγησαν στην ύφεση και την διάλυση.

Και αναρωτιέται κανείς γιατί θα πρέπει να συνεχιστεί το μαρτύριο και η τιμωρία του ελληνικού λαού. Αν έγιναν λάθη από τους πολιτικούς γιατί θα πρέπει για όλα να τιμωρείται ο ελληνικός λαός;
Γιατί η κυβέρνηση Παπαδήμου και ο ίδιος ο τεχνοκράτης πρωθυπουργός δεν παίρνει την ευθύνη να εξηγήσει γιατί οι δημόσιες δαπάνες δεν περιστέλλονται και όλα τα βάρη πρέπει να τα σηκώσει ο μισθωτός;
Γιατί το φορολογικό σύστημα της χώρας είναι άνισο και αναποτελεσματικό;
Γιατί καθυστερεί η αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα;
Γιατί δεν υπάρχει ένας επενδυτικός νόμος για την ανάπτυξη της οικονομίας;
Γιατί όλες οι αναπτυξιακές προτάσεις βαλτώνουν στην γραφειοκρατία των αρμόδιων υπουργείων;
Γιατί η εκταμίευση του ΕΣΠΑ βρίσκεται ακόμα στην αρχή;
Εν τέλει: έχουμε αποτελεσματική κυβέρνηση ή υπουργούς που δεν ξέρουν τι τους γίνεται;
Έχουμε πρωθυπουργό ή εντολοδόχο των τραπεζών που συστήνει στους υπουργούς τις απαιτήσεις των πιστωτών μας;
Ποιός αποφασίζει για μας; Δυστυχώς η κυβέρνηση Παπαδήμου χαρακτηρίζεται από κάτι πολύ χειρότερο.
Μέχρι σήμερα ξέρουμε ότι οι κυβερνήσεις εκλέγονται από τους λαούς τους.
Σήμερα ζούμε το φαινόμενο, στο όνομα κάποιου αβέβαιου οικονομικού οφέλους, μετά από χρόνια να παραδίνουμε την κυβέρνηση της χώρας στους υπαλλήλους των μεγάλων τραπεζικών οργανισμών, ως ειδήμονες.



Επειδή οι πολιτικοί είναι ανώριμοι και άσχετοι κλήθηκαν οι ειδικοί να τους επιβλέψουν;
Αυτό σημαίνει ότι περνάμε σε ένα νέο καθεστώς που μοιάζει στα χαρακτηριστικά της παλιάς φεουδαρχίας και μπορούμε να το αποκαλέσουμε τραπεζοκρατία δηλαδή εκείνο το καθεστώς που τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα αποφασίζουν και εισηγούνται τις πολιτικές που τους συμφέρουν.

Η Ελλάδα είναι το πειραματόζωο όπου δοκιμάζονται νέες πολιτικές διακυβέρνησης που θεωρούν ξοφλημένες τις δημοκρατικές διαδικασίες.
Ζούμε πλέον το φαινόμενο όπου σταδιακά τα δικαιώματα του πολίτη ακυρώνονται και τον μετατρέπουν σε φοβισμένο χειροκροτητή και άβουλο όργανο για να δεχτεί την πλήρη υποταγή του στις αποφάσεις ξένων κέντρων.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα δημοκρατίας.
Η μη δημοκρατική νομιμοποίηση της σημερινής Κυβέρνησης, αλλά και η διαδικασία με την οποία προέκυψε δεν μπορεί παρά να αποτελέσει μελανή σελίδα στη δημοκρατική μας ιστορία.

Δεν μιλώ μόνο για την προσπάθεια απαξίωσης του εκλεγμένου Πρωθυπουργού, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα με ένα τρόπο που απέχει πολύ και από την πιο σκληρή κριτική που θα μπορούσε κάποιος να κάνει.
Δεν μιλώ απλά για την προσπάθεια απαξίωσης του θεσμού του Προέδρου του κινήματος μας.
Δεν μιλώ απλά για την εκβιαστική συμπεριφορά μέρους της Κ.Ο. του τύπου «« ή φεύγεις ή δε δίνουμε ψήφο εμπιστοσύνης».
Δεν μιλώ για την καλλιέργεια της λογικής του κατάλληλου, του κ. Παπαδήμου, που αποδεικνύεται τελείως ακατάλληλος αλλά επιτρέψτε μου και επικίνδυνος.

Γιατί το πόσο επικίνδυνος μπορεί να είναι ο επικεφαλής μιας Κυβέρνησης που δεν έχει καμία σχέση με την κοινωνία αλλά αντίθετα άγεται και φέρεται από τις εντολές των Μέρκελ και Σαρκοζί μπορεί να γίνει αντιληπτό και μόνο από τις λογικές που θέλουν με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου να απειλούνται οι εργαζόμενοι για απολύσεις ή για κατάργηση του κατώτατου μισθού.
Αυτές οι λογικές απέχουν παρασάγγας από κάθε έννοια δημοκρατικής διαδικασίας.
Γιατί αν κάποιοι στην Κυβέρνηση όντως βλέπανε αδιέξοδο, όφειλαν να ζητήσουν τη γνώμη του λαού. Αν όχι όφειλαν να υποστηρίξουν την πολιτική με την οποία υποτίθεται συμφωνούσαν, κρατώντας σφιχτά τις υπουργικές τους καρέκλες.
Αλλά εδώ είχαμε το φαινόμενο του να κρατάμε την καρέκλα, να ψηφίζουμε πολιτικές, να τις υπερασπιζόσαστε κάποιοι από εσάς και μόλις διαπιστώσατε το πρόβλημα να θέλετε να εξαγνιστείτε θυσιάζοντας τον εκλεγμένο Πρωθυπουργό και μετατρεπόμενοι σε μετά Χριστόν Προφήτες.

Πάντα όμως μέσα στο Κυβερνητικό σχήμα!

Προκαλεί  τρομερή εντύπωση η αντιμνημονιακή στροφή κάποιων από τους σκληρότερους υλοποιητές της μνημονιακής πολιτικής.

Σα να ξύπνησαν από κάποιο όνειρο ξαφνικά και διαπίστωσαν την πραγματικότητα.
Και αν ήταν έτσι, πάει στο καλό.
Πίσω όμως από τη σημερινή αντιμνημονιακή τους ρητορεία κρύβεται η προσπάθεια να βγούνε από το κάδρο της κρίσης μόνο και μόνο για να διασφαλίσουν το δικό τους ρόλο το επόμενο διάστημα.
Είναι ντροπή! Είναι και πρόκληση!
Ποιους δουλεύουν;
Ποιους προσπαθούν να ξεγελάσουν;

Μου θυμίζουν την ιστορία της πόρνης που μετά από την εβδομαδιαία εργασία της, ντυμένη σεμνά προσέρχεται στην εκκλησία προκειμένου να ακούσει το κήρυγμα του ιερέα περί ιερότητας της παρθενίας!

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Δεν χαίρομαι που επιβεβαιώνομαι στις εκτιμήσεις που από την πρώτη στιγμή είχα κάνει.
Δεν χαίρομαι που σήμερα εντελώς προσχηματικά οι περισσότεροι ανακαλύπτουν την κατάσταση στην οποία βρέθηκε το κίνημα μας.

Λυπάμαι όμως που όλοι όσοι αρθρώσαμε ένα διαφορετικό λόγο και προτείναμε μια διαφορετική διέξοδο από το μονόδρομο του μνημονίου, δεν ακουστήκαμε στο παραμικρό.

Λυπάμαι γιατί θα είχαμε προλάβει τις αρνητικές εξελίξεις και δεν θα είχαμε στρέψει ολόκληρη την κοινωνία απέναντι μας.


Λυπάμαι όμως που όλο το προηγούμενο διάστημα οι ίδιοι έκλειναν ετσιθελικά και προκλητικά τα αυτιά τους στην αγωνιώδη φωνή της οργάνωσης, των απλών μελών μας, των στελεχών, των φίλων μας που ζητούσαν τουλάχιστον το αυτονόητο: Να μιλήσουν, να πάρουν θέση, κάποιος να τους ακούσει.

Αλλά δυστυχώς οι αυτοαναγορευόμενοι φωστήρες της πολιτικής πορεύθηκαν χωρίς  να λογαριάσουν κανέναν και τίποτα.
Είχαν το αλάθητο του Πάπα, δεν άκουγαν ούτε τους βουλευτές.

Χωρίς λογοδοσία, χωρίς καμία νομιμοποίηση γελοιοποίησαν την ίδια την πολιτική διαδικασία.
Ψήφισαν και μετά ανακάλυψαν το τι έκαναν.
Ξαναψήφισαν και μετά ξαναανακάλυψαν ότι δεν έπρεπε.
Έθεσαν διλλήματα και βρέθηκαν οι ίδιοι να είναι τα θύματα της απάντησης τους. Δέσμευσαν τις τύχες της χώρας και του λαού και μετά αναζήτησαν διέξοδο από το προσωπικό τους πολιτικό δράμα.
Έσωσαν δεκάδες φορές τη χώρα και σήμερα ετοιμάζονται να την ξανασώσουν.
Αλλά αυτή η σωτηρία αντί να έρχεται όσο πάει και απομακρύνεται.
Απαξίωσαν το κίνημα και σήμερα δηλώνουν έτοιμοι να το σώσουν…



Συντρόφισσες και σύντροφοι,


Το καθοριστικό λοιπόν ζήτημα είναι ποιός θα είναι ο ρόλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ σ' αυτή τη νέα πραγματικότητα που έρχεται.
Θα συνεχίσουμε σ' αυτό το περίεργο φαινόμενο τσίρκου, όπου ο καθένας θέλει να γίνει αρχηγός αδιαφορώντας για την διάλυση του κινήματος;
Θα συνεχίσουν οι υποψήφιοι “αρχηγοί” να συμπεριφέρονται σαν κομματάρχες το 19ου αιώνα για να διασφαλίσουν οφέλη την ώρα που ο λαός γυρνάει την πλάτη του στα κόμματα;
Θα συνεχίσουν τα μεγαλοστελέχη της παράταξης να συμπεριφέρονται σαν πλανόδιοι πωλητές της πραμάτειας τους στους υποψήφιους αρχηγούς τορπιλίζοντας την ενότητα της παράταξης;


Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλά πρόβλημα ενός προσώπου που θα ηγηθεί στις επόμενες εκλογές ή που θα  αναδειχθεί στη θέση του προέδρου.
Είναι πολλαπλό, πολυσύνθετο, δομικό και απαιτεί συγκεκριμένες, στοχευμένες και  οριστικές απαντήσεις. Απαιτεί λύση με προοπτική και όχι προσωρινό κουκούλωμα.


Δηλαδή δεν θα πρέπει να απαντήσουμε στο βασικό ερώτημα τι είμαστε, τι πιστεύουμε, τι πρεσβεύουμε για την ελληνική κοινωνία;
Αυτή τη στιγμή το μόνο που υπάρχει είναι ένα ιδεολογικό νεφέλωμα, όπου διαφορετικές απόψεις διακινούνται, διαφορές ιδεολογήματα παρουσιάζονται, διαφορετικές στρατηγικές εκπονούνται.
Ο καθένας έχει το δικό του ΠΑΣΟΚ στο μυαλό του!
Σοσιαλιστές και σοσιαλδημοκράτες, αριστεροί και νεοφιλελεύθεροι, μονεταριστές και κρατιστές μπαίνουν στο μίξερ της πολιτικής μαγειρικής απαξιώνοντας τις βασικές μας αρχές, προσαρμόζοντας στα μέτρα της προσωπικής πολιτικής του καθένα μεθόδους ανάλυσης, συμπεράσματα και άρα προτεινόμενες πολιτικές.
Πρέπει να απαντήσουμε οριστικά στην κρίση της σοσιαλδημοκρατίας τα τελευταία 30 χρόνια και να ξαναδώσουμε το πολιτικό μας στίγμα στον κόσμο μας και στα μέλη μας καθαρό χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις.
Οφείλουμε να αποκτήσουμε και πάλι την αριστερή και δημοκρατική του φυσιογνωμία και να απορρίψει οριστικά την προσπάθεια συμβιβασμού με τη νεοσυντηρητική λογική της δυνατότητας συνύπαρξης σοσιαλδημοκρατίας και νεοφιλελευθερισμού, που διακινείται από ομάδα διαχειριστών της κρατικής εξουσίας.
Ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας, έχει περιέλθει σε κατάσταση ανεπανόρθωτης κρίσης, απόρροια σε μεγάλο βαθμό της απαξίωσης που υπέστησαν οι βασικές παραδοχές της.
Ο καπιταλισμός έγινε αποδεκτός από τους σοσιαλδημοκράτες με περίπου τόσο ενθουσιασμό όσο είχαν πάντα οι φιλελεύθεροι, συχνά όμως έγινε αποδεκτός χωρίς πολλή κριτική.


Το να λες ότι είσαι υπέρ του καπιταλισμού και των αγορών είναι τόσο κενό περιεχομένου σα να λες ότι αγαπάς τους ανθρώπους ή ότι σου αρέσει η μουσική.
Το θέμα είναι ποιους ανθρώπους, ποιο είδος μουσικής και σε ποιες συνθήκες.

Η σοσιαλδημοκρατία, απαιτεί κράτος, παρόλο που τοποθετεί τους πολίτες κι όχι το κράτος στην αρχή των πραγμάτων.
Είναι η δημοκρατία που χαρακτηρίζεται με το επίθετο κοινωνική και όχι ο σοσιαλισμός που χαρακτηρίζεται με το επίθετο δημοκρατικός.
Το σοσιαλδημοκρατικό κράτος είναι το εργαλείο της κοινωνικής διάστασης μιας ζωής που, ενώ αποτελείται από άτομα, προϋποθέτει κοινωνική σύμπραξη και συνεργασία, κοινότητα και συμπαράσταση.
Άρα σήμερα επιβάλλεται περισσότερο από ποτέ να ξεκαθαρίσουμε τα πιστεύω μας, να δώσουμε το νέο περιεχόμενο σε αυτό που εμείς τουλάχιστον οφείλουμε να υποστηρίξουμε:
Το σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο, τη νέα Αριστερά.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να συναντήσουμε και πάλι το ΠΑΣΟΚ της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Λαϊκής Κυριαρχίας, της Κοινωνικής Απελευθέρωση και Δικαιοσύνη.

Δεν θα πρέπει να απαντήσουμε για το ποια είναι η στρατηγική μας;


Δεν θα πρέπει δηλαδή να διαμορφώσουμε ένα συγκεκριμένο, ξεκάθαρο και υλοποιήσιμο σχεδίου εξόδου από την κρίση και το οριστικό σπάσιμο των δεσμών της επιτήρησης της Τρόικα και των Μνημονίων.

        Με κεντρικό στοιχείο την ΑΝΑΠΤΥΞΗ, που προϋποθέτει την αποδοχή και εφαρμογή πολιτικών αντίθετων με τις σημερινές που ενισχύουν την ύφεση και οδηγούν σε επιπλέον εξάρτηση.

Δεν θα πρέπει να απαντήσουμε στην οργανωτική μας κρίση;

Δηλαδή θα αρκεστούμε σε μια τυπική εκλογή κάποιου αδιαφορώντας για την κατάσταση που επικρατεί στην οργάνωσή μας;
Τι πρόεδρος θα είναι;
Στρατηγός χωρίς στρατό;
Για αυτό επιμένω ότι αυτές οι διαδικασίες θα πρέπει να κινητοποιήσουν πρώτα απ’ όλα το μεγαλύτερο δυνατό μέρος του οργανωμένου ΠΑΣΟΚ.
Να δώσουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν, να μιλήσουν, να συζητήσουν και να αποφασίσουν τα μέλη μας.
Να κάνουμε τη διαδικασία του Συνεδρίου, διαδικασία ανάληψης ρόλου από αυτούς που βρέθηκαν στο περιθώριο των εξελίξεων, που οδηγήθηκαν στην αδράνεια και την πολιτική κατάψυξη!
Να μιλήσουμε και να αποφασίσουμε για το νέο ρόλο της οργάνωσης, να τον κατοχυρώσουμε με τέτοιο τρόπο που καμία ηγετική ομάδα να μην μπορεί να την απαξιώνει.

Γιατί αν δεν προσέξουμε την καρδιά του κινήματος τότε είναι αστείο να μιλάμε για την κεφαλή του!

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Αυτά προσδιορίζουν από μόνα τους και το περιεχόμενο των διαδικασιών.
Καθαρά πολιτικές, μαζικές, ανοικτές στην κοινωνία με στόχο τη συνδιαμόρφωση της επόμενης ημέρας.
Πρέπει να έχουν συγκεκριμένο και ορατό πολιτικό περιεχόμενο και να είναι ουσιαστικές, συμμετοχικές και βασανιστικές.
Να έχουν ταυτόχρονα και το στοιχείο της λογοδοσίας όλων και κυρίως όσων ανέλαβαν Κυβερνητικές θέσεις και άσκησαν πολιτικές το προηγούμενο διάστημα.
Έτσι θα μπορέσει να  απαντήσει πειστικά και στην απαξίωση των λεγόμενων «κορυφαίων» στελεχών, τα οποία σαν συστατικά στοιχεία της κρίσης, εμφανίζονται αδύναμα να οδηγήσουν σε νέες κατευθύνσεις και το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα.

Κρίνεται το μέλλον του κινήματος και το μέλλον της δημοκρατικής παράταξης.

Και το μέλλον της παράταξης δεν μπορεί να αποφασιστεί σε διαδικασίες ψηφοφορίας στα καφενεία και στα σχολεία, σαν να πηγαίνουμε να επιλέξουμε δημοτικούς συμβούλους σε εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Όσοι προτείνουν συνοπτικές διαδικασίες και γρήγορη λήψη αποφάσεων χωρίς εξαντλητικό διάλογο  για τις θέσεις και τη φυσιογνωμία μας, προσφέρουν κακή υπηρεσία και στο ΠΑΣΟΚ και στην χώρα.

Πίσω από την υποτιθέμενη βιασύνη κάποιων κρύβεται απλά και μόνο η πρόθεση τους να «τελειώσουν» με την προηγούμενη ηγεσία.

Είναι άραγε θέμα προσώπου;

Είναι κυρίαρχο πρόβλημα το ποιος θα βρεθεί στην κορυφή της κομματικής πυραμίδας αδιαφορώντας για το ότι αυτή καταρρέει χωρίς τα κοινωνικά της στηρίγματα;
Ποιες πολιτικές θα υλοποιήσει;
Ποια επιλογή θα κάνει στην περίπτωση που δεν προκύψει αυτοδύναμη Κυβέρνηση στις επόμενες εκλογές;
Θα υπογράψει και με ποιους όρους νέα δανειακή σύμβαση;
Θα υπογράψει στη βάση του Ελληνικού ή του Αγγλικού Δικαίου;
Ποια είναι η άποψη του για το κόμμα;
Πως θα συγκροτήσει τη νέα ηγετική ομάδα;
Τι χαρακτηριστικά θα της προσδώσει;
Δεν θα πρέπει να μιλήσουμε για αυτά;
Ακόμη και για το μοντέλο της νέας ηγετικής ομάδας;

Δεν θα πρέπει οι «ενδιαφερόμενοι» ηγέτες να καταθέσουν τις απόψεις τους;




Δεν θα πρέπει να συζητήσουμε αναλυτικά και να αποφασίσουμε οριστικά για να μη ζήσουμε και στο μέλλον καταστάσεις που μόνο αρνητικά αποτελέσματα έφεραν;
Μια τέτοια εξέλιξη λοιπόν, που αποτελεί προσπάθεια δημιουργίας ενός ελεγχόμενου και γραφειοκρατικού κομματικού μηχανισμού, ολίγων στελεχών υποταγμένων και στρατευμένων στη λογική της προσωρινής αναγκαιότητας θα οδηγήσει στον οριστικό ενταφιασμό του κινήματος.
Οι φωτισμένες ηγεσίες πνίγηκαν στα κύματα των μνημονίων και της υπηρέτησης των επιλογών της Τρόικα.
Απαιτείται η ανάδειξη μιας νέας μορφής συλλογικότητας που θα απορρίπτει τα φθαρμένα συστατικά της κρίσης, που θα σχεδιάσει, θα υλοποιεί και θα εφαρμόζει πολιτικές σύγκρουσης με τα συμφέροντα που εγκλώβισαν το πολιτικό προσωπικό της χώρας και θα μπορεί να ενώσει και να καθοδηγήσει και πάλι τη δημοκρατική παράταξη.

Η νέα συλλογικότητα μπορεί να προκύψει μέσα από συγκεκριμένη πολιτική συμφωνία και επιβεβαίωση της από την οργανωμένη βάση του ΠΑΣΟΚ.
Σε κάθε άλλη περίπτωση οι σημερινοί ακράτητοι διεκδικητές μιας κομματικής εξουσίας με δονκιχωτικά χαρακτηριστικά, θα θυμίζουν τον διοικητή του κάστρου που ενώ καταλαμβάνεται, αυτός προσπαθεί να σώσει την προσωπική του (πολιτική) περιουσία.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Ελπίζω ότι ο κοινός παρονομαστής όλων μας είναι η ενότητα της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης.
        Πιστεύω ότι για αυτό βρισκόμαστε και σήμερα εδώ.
Ενότητα και συντεταγμένη πορεία για να ξαναγίνουμε το μεγάλο πολυσυλλεκτικό και συμμετοχικό κίνημα που θα αναλάβει το χρέος του ώστε η χώρα να ξαναμπεί στον ίσιο δρόμο της δημοκρατίας και της προκοπής.
Η ενότητα μπορεί να υπάρξει μόνο αν της δώσουμε συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο. Μόνο έτσι μπορεί να έχει διάρκεια και προοπτική.
Στην αντίθετη περίπτωση, λυκοσυμμαχίες, προσωρινές συσπειρώσεις, στοχεύσεις με ταπεινούς σκοπούς θα διαλυθούν την επόμενη κιόλας ημέρα.
Η ενότητα προϋποθέτει συμφωνία στην ιδεολογική μας στόχευση, στην στρατηγική μας και στην προοπτική μας.
Για αυτό λέω και προειδοποιώ πως αρνητικά φαινόμενα πόλωσης, προσωπικών επιθέσεων και κομματικού ταλιμπανισμού που ζήσαμε το 2007 πρέπει να καταδικαστούν και να απομονωθούν.
Απαξιωτικές συμπεριφορές που καλλιεργούν κλίμα διχασμού πρέπει να εξαφανιστούν. Γιατί αν συνεχίσουν να εκφράζονται, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να ναρκοθετήσουν την επόμενη ημέρα.
Ούτε κόμμα ημετέρων θέλουμε, ούτε κόμμα σφραγίδα, ούτε κόμμα ολίγων, ούτε μικρό και πολυδιασπασμένο έχει κανείς στο μυαλό του.



Για αυτό συντρόφισσες και σύντροφοι οφείλουμε να κάνουμε το κάθε τι δυνατό προκειμένου αυτές οι διαδικασίες να βρούνε μέσα από τη συμμετοχή, το διάλογο, τη διαφωνία, την αντίρρηση, την τελική συμφωνία σε αρχές και στόχους προκειμένου να σφυρηλατήσουμε την ενότητα που κανένας δεν θα μπορεί να αμφισβητήσει.
Άρα οι προβλεπόμενες από το καταστατικό διαδικασίες με την εγγύηση του Προέδρου μας είναι η μοναδική δυνατή, αξιόπιστη και ρεαλιστική επιλογή.


Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Ζητώ να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για ένα συνέδριο που θα τα συζητήσουμε όλα, την ιδεολογία μας, τις πολιτικές μας, την συγκρότησή μας, την ανανέωση όλων των οργάνων και των προσώπων.
Μόνο με ένα συνέδριο που δεν θα είναι ανώδυνο αλλά κριτικό και σοβαρό υπάρχει περίπτωση να συνέλθουμε.
Θα πρέπει να είναι ένα συνέδριο που θα ματώσουμε αλλά μόνο έτσι θα συνέλθουμε.
Και θα πρέπει να μην ξεχνάμε κάτι, χωρίς το λαό δεν μπορούμε να πάμε μακριά.
Οι σφραγίδες και τα σύμβολα είναι καλά αλλά χρειάζεται και ο λαός για να τα σηκώσει.
Άρα συνέδριο για να μπορέσουμε την επόμενη μέρα να συναντήσουμε και πάλι το λαό.

thoureios

Πολιτικοί στο σκαμνί...

thumb
Η ατιμωρησία δεν αποτελεί το μοναδικό «ισόβιο» προνόμιο της εγχώριας πολιτικής ελίτ. Δεκάδες πολιτευτές ευτύχησαν κατά καιρούς να χρησιμοποιήσουν μια διασταλτική ερμηνεία του όρου «δικαιοσύνη», είτε για την αποκόμιση «μικροπολιτικών» κερδών είτε για λόγους πολιτικής εκδίκησης.
Η λογική της «πίσω πόρτας του Μαξίμου» θριάμβευσε επί των πολιτικών πραγμάτων από τη δημιουργία του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους έως σήμερα, ενώ περιστατικά όπως οι καταγγελίες των οικονομικών εισαγγελέων έρχονται στην επικαιρότητα για να μας υπενθυμίζουν ότι πολιτική και πολιτικοί «βασίλευσαν» σε τούτο τον τόπο στο όνομα της Δημοκρατίας. Και της Δικαιοσύνης βεβαίως βεβαίως...
Ας ρίξουμε μια ματιά σε περιπτώσεις κατά τις οποίες τέθηκαν σε εφαρμογή οι διατάξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργών, αλλά από συστάσεως ελληνικού κράτους πάντα τη γλίτωναν:
Όνομα και πράγμα
♦ Όνομα και πράγμα αποδείχτηκε ο υπουργός Οικονομικών Νικόλαος Πονηρόπουλος, ο οποίος παραπέμφθηκε με βάση σχετική πρόβλεψη του «νέου» συντάγματος του 1844 «επί καταχρήσει δημοσίας περιουσίας και πλαστογραφία πρωτοκόλλου, ως προς την τιμή των σιτηρών». Τέσσερις φορές συνεδρίασε η Βουλή για τον προσωπικό φίλο του Κολοκοτρώνη – ο οποίος τον αποκαλούσε και «πονηρό» – μέχρι να υιοθετηθεί τελικά αθωωτική πρόταση στις 18 Μαρτίου 1847. Παρά τον θόρυβο που προκλήθηκε, ο Πονηρόπουλος απαλλάχτηκε, έχοντας εξαργυρώσει τις μάχες που έδωσε κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα.
♦ Τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Βούλγαρη έμειναν στην ιστορία ως τα «Στηλιτικά». Πλαστογραφία, βία και νοθεία στις εκλογές, ακόμη και τον στρατό έξω από το Κοινοβούλιο χρησιμοποίησε η συγκεκριμένη κυβέρνηση, η οποία γνώρισε την κατακραυγή του κόσμου και των εφημερίδων.
Ο Δημήτριος Βούλγαρης και οι υπουργοί του οδηγήθηκαν σε παραίτηση, ενώ παραπέμφθηκαν στο Ειδικό Δικαστήριο από τη Βουλή στις 26 Δεκεμβρίου 1875, για «αντιποίηση αρχής, πλαστογραφία και αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος», ωστόσο το βαρύ κατηγορητήριο κατέρρευσε ακόμη μια φορά.
♦ Ό,τι δεν έγινε στα «Στηλιτικά» πραγματοποιήθηκε την επόμενη χρονιά στα «Σιμωνικά». Ο τότε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαιδεύσεως Γιάννης Βαλασόπουλος καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός έτους, πρόστιμο και αφαίρεση πολιτικών δικαιωμάτων «για δωροδοκία και εκβίαση», ενώ ο υπουργός Δικαιοσύνης Νικολόπουλος και γαμπρός του Βούλγαρη οδηγήθηκε στη φυλακή για δέκα μήνες.
Οι δυο τους δωροδοκήθηκαν από τέσσερις υποψήφιους μητροπολίτες, προκειμένου να επηρεάσουν την Ιερά Σύνοδο για να τους τοποθετήσει σε Μητροπόλεις της επιλογής τους.
Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που καταδικάστηκαν υπουργοί από Δικαστήριο στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.
♦ Την παραπομπή του Χ. Τρικούπη και τεσσάρων υπουργών του στο ειδικό δικαστήριο ζήτησε η κυβέρνηση Δηλιγιάννη στις 14 Μαρτίου 1891.
Ο Δηλιγιάννης κατηγορούσε τον Τρικούπη για τη «μη εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων» αλλά και για «παράνομη δανειοδότηση», ωστόσο επέλεξε να καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης στοχεύοντας στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πολιτική φθορά του Τρικούπη. Κάπως έτσι, η τελική παραπομπή δεν πραγματοποιήθηκε.
♦ Στη μακρά λίστα των παραπομπών στο Ειδικό Δικαστήριο προστέθηκε το 1917 ο τραπεζίτης Στέφανος Σκουλούδης, με την κατηγορία «επί εσχάτη προδοσία» σχετικά με τα γερμανικά δάνεια. Παρά τις κατηγορίες και το έντονα διχαστικό κλίμα της εποχής, η ελεγχόμενη από τον Βενιζέλο Βουλή δεν οδήγησε κανέναν σε δίκη.

Την εποχή του Πάγκαλου
♦ Αρχικά η κυβέρνηση Πάγκαλου το 1926 και στη συνέχεια ο ίδιος ο Θεόδωρος Πάγκαλος (παππούς του δικού μας Θ. Πάγκαλου) το 1930 έφτασαν προ των θυρών του Ειδικού Δικαστηρίου, αλλά τελικά δεν παραπέμφθηκαν.
Ο Θ. Πάγκαλος πρωταγωνίστησε σε γιγαντιαίο σκάνδαλο της εποχής, καθώς κατηγορήθηκε για την εκχώρηση άδειας καζίνο στην περιοχή της Ελευσίνας σε επιχειρηματία φίλο του. Η Γερουσία χωρίς να τον παραπέμψει στο Ειδικό Δικαστήριο, όπως όφειλε, τον καταδίκασε σε δύο χρόνια φυλάκιση.
♦ Έχοντας εισέλθει στην εποχή των «σκανδάλων», ο τότε υπουργός Μεταφορών Πάνος Χατζηπάνος κατηγορήθηκε το 1950 ότι ανέθεσε τη μεταφορά και διανομή πετρελαίου σε ιδιωτική εταιρεία συγγενών του. Ο Χατζηπάνος παραπέμφθηκε σε Ειδικό Δικαστήριο, όπου καταδικάστηκε σε φυλάκιση δύο μηνών με τριετή αναστολή.
♦ Οι «εκλογές βίας και νοθείας» του 1961 ενεργοποίησαν τον νόμο περί ευθύνης υπουργών για τα μέλη της υπηρεσιακής κυβέρνησης του Κ. Δόβα, αλλά κανείς δεν παραπέμφθηκε.
♦ Στις 29 Ιανουαρίου 1965 η ΕΔΑ προτείνει την παραπομπή του Κωνσταντίνου Καραμανλή και πέντε υπουργών του για το σκάνδαλο της ηλεκτροδότησης του εργοστασίου της «Πεσινέ» και την κατασκευή φράγματος στον Μέγδοβα. Η πρόταση παραπομπής γίνεται αποδεκτή κι έτσι οι Καραμανλής, Παπαληγούρας και Μάρτης παραπέμπονται στο Ειδικό Δικαστήριο.
Κι όμως, από τη μια οι έντονες αντιδράσεις των Καραμανλή και Κανελλόπουλου κι από την άλλη η απουσία του Ανδρέα Παπανδρέου από την όλη διαδικασία, αποτρέπουν την παραπομπή.

Κονδύλια και καλαμπόκια
♦ Την ίδια χρονιά στο «στόχαστρο» των διατάξεων του νόμου μπαίνει ο υπουργός Ε. Αβέρωφ και οι δύο υφυπουργοί Γεροκωστόπουλος και Δαβάκης της κυβέρνησης Καραμανλή, με την κατηγορία ότι «διαχειρίστηκαν και διέθεσαν με παράνομο τρόπο μυστικά κονδύλια». Κανείς δεν παραπέμφθηκε.
♦ Η πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση όπου ενεργοποιήθηκε ο νόμος περί ευθύνης υπουργών ήταν στην περίπτωση του Νίκου Αθανασόπουλου.
Ο τότε υφυπουργός Οικονομικών καταδικάστηκε το 1990 για την υπόθεση του γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού σε φυλάκιση τριών ετών και έξι μηνών, στις 17 Ιανουαρίου 1994, όμως η Βουλή ήρε τις νομικές συνέπειες για τον Αθανασόπουλο.

Το σκάνδαλο Κοσκωτά και τα «Pampers»
♦ Σειρά έχει το περιβόητο σκάνδαλο «Κοσκωτά». Με τα «Pampers» και τις συνεχείς αποκαλύψεις στα πρωτοσέλιδα οδηγούνται σε δίκη ο Ανδρέας Παπανδρέου και οι υπουργοί Παναγιώτης Ρουμελιώτης, Δημήτρης Τσοβόλας, Μένιος Κουτσόγιωργας και Γιώργος Πέτσος.
Ο Παπανδρέου, που αρνήθηκε να παραστεί στη δίκη, αθωώθηκε, ενώ και ο Ρουμελιώτης δεν δικάστηκε, αφού στο μεσοδιάστημα είχε εκλεγεί ευρωβουλευτής και είχε ασυλία. Ο Τσοβόλας, ενώ αρχικά καταδικάστηκε, τελικά το 1993 του απονεμήθηκε χάρη από τη Βουλή. Ο Πέτσος καταδικάστηκε σε φυλάκιση δέκα μηνών με τριετή αναστολή για απιστία, ενώ ο Μένιος Κουτσόγιωργας πέθανε από εγκεφαλικό μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου στις 11 Απριλίου 1991.
Την ίδια χρονιά που ξεσπά το σκάνδαλο Κοσκωτά ασκείται δίωξη στον Α. Παπανδρέου και για την υπόθεση των υποκλοπών. Τρία χρόνια αργότερα με απόφαση της Βουλής η δίωξη αναστέλλεται.
♦ Το 1994 ενεργοποιείται εκ νέου ο νόμος για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και την υπουργό Πολιτισμού Ντόρα Μπακογιάννη, για παρόμοια υπόθεση (υπόθεση Μαυρίκη). Σε σχετική ψηφοφορία η Βουλή αποφασίζει την παραπομπή μόνο του πρώτου, ενώ έναν χρόνο αργότερα αποσύρει τη δίωξη. Τέλος στη μακρά λίστα των παραπομπών βάζει το 1994 ο Μητσοτάκης και οι προϊστάμενοι των υπουργείων Οικονομικών Παλαιοκρασάς και Βιομηχανίας Ανδριανόπουλος, οι οποίοι παραπέμφθηκαν σε δίκη εν μέσω πολιτικής θύελλας για την πώληση της προβληματικής κρατικής τσιμεντοβιομηχανίας «ΑΓΕΤ-Ηρακλής» στην ιταλική «Καλτσεστρούτσι».
Στις 16 Ιανουαρίου 1995, ωστόσο, η Βουλή ανακαλεί την απόφασή της και αναστέλλει τις διώξεις εις βάρος των τριών.

Το Ποντικι

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ "ΚΑΤΟΧΗΣ" ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ...!!!

Γράφει ο Αθανασόπουλος Περικλής
ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο  ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ "ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΙ"…!!!

Αν ο τίτλος εξ αρχής φαντάζει υπερβολικός,  για να αποδειχθεί η πραγματικότητα, δεν αρκεί παρά μόνο να κάνουμε μια ανασκόπηση των τελευταίων πολιτικών γεγονότων που έχουν λάβει χώρα τα δύο τελευταία  χρόνια, και να τα αξιολογήσουμε, οπότε τα συμπεράσματα θα βγουν μόνα τους….

  • Σε λίγες μέρες με την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα και την μείωση του μη μισθολογικού κόστους, ολοκληρώνεται το ένα σκέλος που αφορά την ρύθμιση των εργασιακών και ασφαλιστικών συνθηκών στη χώρα μας, με τελικό αποτέλεσμα την  μείωση κατά 60% του βασικού μισθού και της σύνταξης του Έλληνα πολίτη, και σχεδόν την κατάργηση όλων των ασφαλιστικών προνομίων του λαού.
  • Με την εφαρμογή του PSI  και την υπογραφή της Δανειακής Σύμβασης, οριστικοποιείται και η υποταγή της χώρας για τα επόμενα 50 χρόνια στα διεθνή τραπεζικά πιστωτικά ιδρύματα.
  • Το επόμενο σκέλος που δεν ανακοινώνεται, είναι οι διεργασίες του κ. ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και του ΜΑΝΙΑΤΗ για την έναρξη των συμβάσεων παραχώρησης του ενεργειακού πλούτου της χώρας, και την οριοθέτηση της ΑΟΖ .
  •  Επειδή η  δανειακή σύμβαση της χώρας και το PSI είναι αλληλένδετα με το ενεργειακό, και απ ότι φαίνεται δεν έχουν ακόμα ξεκαθαρίσει από τους "προστάτες",ΑΓΓΛΟΥΣ, ΓΑΛΛΟΥΣ, ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ,ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ και ΡΩΣΟΥΣ, δεν ξέρουμε ακόμα που θα μας οδηγήσουν.
Ένα ακρότατο σενάριο είναι όλα τα παραπάνω να μας οδηγήσουν σε μία κατάσταση εθνικά τραγική, αν οι «προστάτες»  δεν τα βρουν, και σε αυτή την περίπτωση δεν θα διστάσουν να δημιουργήσουν θερμό επεισόδιο στην Ανατολική  Μεσόγειο…!!!
Σε μια τέτοια περίπτωση και με το δεδομένο ότι οι Αμερικάνοι σε συνεργασία με τους Ισραηλινούς έχουν εγκαταστήσει εταιρείες εξόρυξης πετρελαίου στις θαλάσσιες περιοχές, για να τις προστατεύσουν, θα επιχειρήσουν να τις θέσουν υπό τον ελέγχον τους, οριοθετώντας την περιοχή και καλύπτοντας την από μια προστατευτική αμυντική ομπρέλα.
Σε αυτή την περίπτωση επαληθεύονται τα σενάρια, που ήθελαν να αναφέρουν την Κρήτη σαν ανεξάρτητη από την Ελλάδα, γιατί θα τεθεί υπό Aμερικάνικη προστασία.
Σε κάθε περίπτωση η Ελληνική «διορισμένη» κυβέρνηση έχει πολύ λιγότερες δυνατότητες να διαπραγματευθεί για όλα αυτά επειδή δεν στηρίζεται στον λαό και γι αυτό δεν είναι υπολογίσιμη από τους εταίρους.
Εδώ φαίνεται και ο χαραχτήρας της κυβέρνησης ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ, ότι είναι μόνο για την διαχείριση του PSI και της δανειακής σύμβασης και για τίποτα άλλο…!!!
Την διαχείριση του πλούτου της χώρας, την έχει αναλάβει ο άνθρωπος που έχει έρθει να "ρίξει την χώρα στον βούρκο" και ακούει στο όνομα  ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ …!!!
ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ:
  • Οι εργασίες υποταγής της χώρας και του Ελληνικού λαού για τα επόμενα 50 χρόνια με την κυβέρνηση ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ σε λίγο καιρό ολοκληρώνονται.
  • Ο λαός θα επιστρέψει στην δεκαετία του 65 γιατί δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει στις ανάγκες που έχει δημιουργήσει.
  • Τα δύο μεγάλα κόμματα με την κυβέρνηση ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ θα κερδίσουν χρόνο για να ανασυνταχθούν .
  • Το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε εσωκομματικές διεργασίες που θα οδηγηθεί σε συνέδριο το Ιούνιο και θα ετοιμαστεί για εκλογές.
  • Όλα τα κόμματα θα είναι έτοιμα να πάνε σε εκλογές, κοντά στον Οκτώβριο 2012.
  • Θα έχουν όσο χρόνο χρειάζονται απο τον ΠΑΠΑΔΗΜΟ, για να οργανώσουν έναν αγώνα τέτοιον ώστε να αποπλανήσουν πάλι η να εκβιάσουν τον Ελληνικό λαό ώστε να τις ξανακερδίσουν οπως αυτά έχουν προσχεδιάσει.
ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ,
Συνηθισμένος στην δουλεία και την υποτέλεια θα συνεχίσει να άγεται και να φέρεται όπως του επιβάλλουν οι ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ αυτής της χώρας…!!!!
Τέλος, οι ημέρες που έχουν μείνει είναι πλέον ελάχιστες, και απ ότι φαίνεται, «πεπρωμένο φυγείν αδύνατο»…!!!
 

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΑΣΟΚ . Η ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΟΥ...ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ CARAVEL !!! [ video ]

"Ούτε λυπάμαι ούτε μετανιώνω αλλά είμαι περήφανος που έδωσα μια τόσο κρίσιμη μάχη'' Με το που ανέβηκε στο βήμα ο Γιώργος Παπανδρέου έδωσε το στίγμα του. "Πολλοί περιμένουν να μιλήσω για επόμενη μέρα. Δεν θα το κάνω έτσι. Γιατί επόμενη μέρα για ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει. Επικαλέστηκε την πρώτη φράση του Ανδρέα Παπανδρέου στην ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ το 1974 με την οποία είχε αναφερθεί στην τραγωδία του Κυπριακού. "Αν βάζαμε έναν αντίστοιχο τίτλο σήμερα θα ήταν η τραγωδία της χρεοκοπίας της Ελλάδας" είπε.Υποστήριξε ότι "διαστρέβλωσαν με χυδαίο τρόπο" τη φράση «λεφτά υπάρχουν» και επανέλαβε ότι δεν ήξερε σε όλη τους την έκταση τόσο τα οικονομικά της χώρας που παρέλαβε το 2009 όσο και την κρίση που έρχονταν.Κάναμε μαλακίες όσες δεν έγιναν ποτέ και δεν μετάνιωσα ποτέ...είπε.
patrinaki

Tι πρέπει να γίνει;...

Του Νίκου Κοτζιά

Οι καιροί αλλάζουν. Υπάρχει μια γενικευμένη επίθεση από τις δυνάμεις του Κόμματος του Μνημονίου. Η κατάσταση πρέπει να αντιστραφεί. Οι λύσεις που υπήρχαν για στους καιρούς που φεύγουν δεν είναι ούτε άμεσες, ούτε επαρκείς. Εκείνο δε που επείγει για να αναστραφεί αυτή η πορεία είναι α) η εκτός του ΠΑΣΟΚ ενότητα της δημοκρατικής-προοδευτικής παράταξης. Β) Η συνεργασία και συμπόρευση της με δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς και της οικολογίας. Η προώθηση, τέλος, γ) μιας μεγάλη ομπρέλας αντίστασης με όλους όσους...
 εναντιώνονται από τη σκοπιά της κοινωνίας και της πατρίδας στα Μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις.
Το τριπλό αυτό καθήκον πρέπει να αποβλέπει καταρχάς στην αποκάλυψη στα μάτια του λαού του τι πραγματικά διαδραματίζεται. Να αποβλέπει ακόμα περισσότερο στην αντίσταση έναντι πολιτικών και δυνάμεων που «κουρεύουν» την κυριαρχία της χώρας και των δημοκρατικών θεσμών. Που επιβάλλουν μια άγρια ανακατανομή κοινωνικού πλούτου. Που αρνούνται να υπερασπιστούν στις διαπραγματεύσεις τα συμφέροντα των ελλήνων, ενώ επιβάλλουν τις απαιτήσεις της τρόικας ως μονόδρομο.
Ακόμα περισσότερο, απαιτείται οι δυνάμεις που επιθυμούν μια Νέα Ελλάδα, να συμπορευτούν όχι μόνο στα πεδία της αντίστασης και αλληλεγγύης, αλλά και αυτό είναι το κύριο καθήκον σήμερα, στην υλοποίηση μιας διαφορετικής πολιτικής στρατηγικής. Προς το σκοπό αυτό, όπως εξάλλου προτείνει και η «Ενωτική Κίνηση» στην οποία συμμετέχω, απαιτείται να διαμορφωθεί ένα εναλλακτικό, προοδευτικό-δημοκρατικό κυβερνητικό πρόγραμμα της ρεφορμιστικής και της ριζοσπαστικής αριστεράς. Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα προκύψει μέσα από τον πλούτο των ιδεών αυτών των χώρων, τον δημοκρατικό και πολιτισμένο διάλογο ανάμεσά τους. Η διαμόρφωσή του μπορεί να αποτελέσει την απόδειξη ότι υπάρχουν όχι μόνο εναλλακτικές δυνατότητες έναντι του «σήμερα», αλλά και επάρκεια ικανοτήτων στο αντιμνημονιακό μέτωπο.
Είμαι της γνώμης ότι ενώ ένα εναλλακτικό πρόγραμμα είναι απαραίτητο, από μόνο του δεν αρκεί για να πειστούν οι άνθρωποι της καθημερινότητας που διαθέτουν αυτό που ο Γκράμσι ονόμασε «κοινό νου». Μαζί με ένα τέτοιο πρόγραμμα, απαιτείται η διαμόρφωση ενός πλέγματος προτάσεων άμεσων μέτρων που μια προοδευτική συμμαχία αριστερών-δημοκρατικών δυνάμεων θα δεσμευτεί ότι θα φέρει στη βουλή, άμεσα μετά τις εκλογές και μάλιστα με τη μορφή νόμων. Που θα είναι νομοσχέδια με όριο κατάθεσης τους τις δύο πρώτες εβδομάδες λειτουργίας του νέου κοινοβουλίου. Μάλιστα, αν η αριστερά συμμετέχει στη κυβέρνηση η προεκλογική δημόσια δέσμευση θα σημαίνει πρακτικά, την άμεση ψήφιση τους.
Η πρόταση στρατηγικής που κάνω είναι μια «δεσμευτική μέθοδος». Με την άμεση υλοποίησή της, οι δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις θα αποδείξουν έμπρακτα ότι αυτό που λένε το εννοούν. Ταυτόχρονα με την υλοποίηση των επιμέρους δεσμεύσεων εντός δύο εβδομάδων, θα πείσουν πιο εύκολα για το τι εννοούν μακρόχρονα. Ενδεικτικά, σε αυτά τα προτεινόμενα «άμεσα μέτρα» μπορούν να συμπεριληφθούν ένα πλέγμα πολιτικής διασφάλισης της κοινωνικής αλληλεγγύης, της οικονομικής ανάπτυξης, του δημοκρατισμού και του πατριωτισμού. Πιο συγκεκριμένα και ενδεικτικά:
1. Μέτρα εκδημοκρατισμού, όπως η καθιέρωση της απλής αναλογικής, εισαγωγής στοιχείων άμεσης δημοκρατίας, πριν από όλα της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας και περιορισμού των εδρών στην βουλή.
2. Επανασύσταση του κοινωνικού κράτους και αποκατάσταση των θεμελιακών λειτουργιών του.
3. Άνοιγμα της διαδικασίας για μια δημοκρατική αναθεώρηση ενός καινούργιου προοδευτικού Συντάγματος.
4. Δημιουργία δημόσιου τραπεζικού πυλώνα.
5. Καθιέρωση της Ελληνικής ΑΟΖ
6. Διαγραφή του παράνομου χρέους, κατάργηση παράνομων δανειακών συμβάσεων, επαναδιαπραγμάτευση νόμιμων συμφωνιών.
7. Παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με διασφάλιση της αξιοποίησης του ορυκτού της πλούτου. Άμεση εξασφάλιση διατροφικής και φαρμακευτικής αυτάρκειας.
8.Ενίσχυση υλικοτεχνική και νέοι νόμοι για την παιδεία και την Έρευνα.