Η κοροϊδία της επιμήκυνσης του δανείου των 110 δισ

Για το δάνειο των 110 δις με χρόνο αποπληρωμής τα 7 χρόνια θα πληρώναμε για τόκους 4.95 δις το χρόνο δλδη σύνολο τόκων για τα 7 χρόνια 34.65 δισ. (110χ 0.045χ7=34.65: 7=4.95)

Με την επιμήκυνση του δανείου στα 15 χρόνια και τη μείωση του επιτοκίου απο το 4.5 στο 3.5 θα πληρώσουμε για τόκους 3.85 δις το χρόνο, δλδη σύνολο για τα 15 χρόνια 57.75 δις ευρώ.

Αν στο δάνειο των 110 δις δεν άλλαζε ο χρόνος αποπληρωμής, έμενε δλδη στα 7 χρόνια και άλλαζε μόνο το επιτόκιο στο 3.5% θα πληρώναμε για τόκους 3.85 δις το χρόνο και σύνολο 26.95 δις για τα 7 χρόνια.

Με απλά λόγια, όσα θα πληρώσουμε τώρα το χρόνο τόκους για 15 χρόνια θα πληρώναμε αν ο χρόνος αποπληρωμής έμενε ο ίδιος ( δλδη 7 χρόνια) και στο δάνειο άλλαζε, όπως άλλαξε, μόνο το επιτόκιο. Για να έχουμε όφελος στην περίπτωση της επιμήκυνσης του δανείου των 110 δις θα έπρεπε να υπάρχει 8χρονη περίοδος χάριτος.

Στο πρόσφατο Υπουργικό Συμβούλιο, μετά τις Βρυξέλλες, η κυβέρνηση τόνισε ότι δίνει αγώνα διαπραγμάτευσης για να μην παν χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού και για να βελτιώσει τους όρους εξυπηρέτησης του χρέους. Αν αυτή είναι μια από τις επιτυχίες για τις οποίες ο κ. Παπανδρέου είπε ότι πρέπει να είμαστε περήφανοι, δυστυχώς, οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. 

neoinileias

Κλείδωσε συμφωνία για επιμήκυνση

Κατσέλη-Γιούνκερ στη γραμμή Μέρκελ. Υπό συζήτηση εθελοντική αναδιάρθρωση

Με μπαράζ δηλώσεων στις Βρυξέλλες επιχειρείται πλέον η δημιουργία κλίματος ώστε να ανισχνευθούν οι αντιδράσεις των αγορών απέναντι στις επερχόμενες αποφάσεις της ΕΕ και της τρόικας για το χειρισμό του ελληνικού χρέους. Η ΕΕ επιχειρεί να προωθήσει άμεσα τη λήψη αποφάσεων, με τη Μέρκελ να στέλνει το μήνυμα ότι η σύλληψη του Στρος-καν δεν μπορεί να καθυστερήσει τις εξελίξεις. Σε αυτό το μότίβο κινήθηκαν οι δηλώσεις του προέδρου του Eurogroup και στενού φίλου του Γάλλου πολιτικού ο οποίος άφησε για πρώτη φορά ανοιχτή την πόρτα για εθελοντική αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, με συμμετοχή και των ιδιωτών στην επιμήκυνση των λήξεων των ομολόγων. Επί του θέματος τοποθετήθηκε και η Λούκα Κατσέλη υποστηρίζοντας πως «Mία πιθανή λύση θα μπορούσε να είναι η επιμήκυνση σε εθελοντική βάση, στην οποία πρέπει να συμμετέχουν όλοι οι παίκτες».
Οι δηλώσεις της Λ. Κατσέλη κινούνται στη γραμμή του Βερολίνου, καθώς η Αγκελα Μέρκελ έχει στο παρελθόν θέσει το θέμα. Η Μέρκελ υποστηρίζει ότι οποιαδήποτε μεταβολή πρέπει να επηρρεάζει όλους τους πιστωτές και όχι μόνες την τρόικα.
Η πρόταση της υπουργού Εργασίας κινείται πάνω στην αρχή της ίσης μεταχείρισης και θα υποχρεώσει -εθελοντικά- τους ιδιώτες δανειστές της Ελλάδας να αποδεχθούν την απόφαση της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και της ΕΕ να επιμηκύνουν τις λήξεις των ομολόγων.
η προσέγγιση Κατσέλη δείχνει ότι οι συνθήκες στην Ευρώπη έουν ωριμάσει και πως η ΕΚΤ και η τρόικα διαχειρίζεται ήδη ένα σημαντικό μέρος των ομολόγων που λήγουν εντός της επόμενης διετίας και συνεπώς έχουν τη δύναμη να θέσουν το θέμα στο τραπέζι των αγορών.
Το θέμα στο ίδιο μήκος είχε άλλωστε θέσει και ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Λουκάς Παπαδήμος στη Νέα Υόρκη παίρνοντας στις βαλίτσες του τη σιωπη΄ρή αποδοχή της επενδυτικής κοινότητας.
Τα ξένα ειδησεογραφικά μέσα έχουν ήδη ανεβάσει τους τόνους σχετικά με το θέμα με το Marketwatch.com να τιτλοφορεί το σχετικό θέμα "Ευρωπαίος αξιωματούχος αφήνει παράθυρο για ήπια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους". Το θέμα αναφέρεται στις δηλώσεις του Ζαν Κλωντ Γιούνκερ και στο ειδικό βάρος που αυτές έχουν έχουν καθώς είναι η πρώτη φορά που τοποθετείται με τόση σαφήνεια επί του θέματος.
Τα ξένα media επισημαίνουν ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες φαίνονται ακόμα αναποφάσιστοι γύρω από το θέμα.
Τέλος αξίζει να σηειωθεί ότι ο γιούνκερ εξερχόμενος της συνάντησης με τους ευρωπαίους υπουργούς Οικονομικών δήλωσε πως η ευρεία αναδιάρθρωση του χρέους δεν αποτελούσε επιλογή.

sofokleousin.gr

«Κληρώνει» απόψε για την επιμήκυνση του χρέους

Να ξεκαθαρίσουμε τα γεγονότα από τις φήμες. Σύμφωνα με πληροφορίες του «New Post» στο Λουξεμβούργο βρίσκεται πράγματι σε εξέλιξη μυστική σύσκεψη για το μέλλον της Ελλάδας.

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου είναι πράγματι εκεί. Αλλά αντικείμενο της σύσκεψης δεν είναι η επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή, όπως έγραψε η ηλεκτρονική έκδοση του Σπίγκελ. Είναι η επιμήκυνση του ελληνικού δανείου και η χορήγηση νέων ώστε η χώρα μας να ...

ξεφύγει οριστικά από τα «δόντια» των αγορών. Το «ντηλ» χειρίστηκε προσωπικά ο Γ. Παπανδρέου με τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Τ. Γκάιτνερ και την Α. Μέρκελ.

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου εξουσιοδοτήθηκε να ταξιδέψει στο δουκάτο προκειμένου να παρουσιάσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής στρατηγικής και να δώσει τα χέρια. Αν η συμφωνία επικυρωθεί, τότε ο Γ. Παπανδρέου θα έχει στα χέρια του τα χαρτιά που χρειάζεται για να επιβάλλει στο εσωτερικό τα διλήμματα που θέλει: είτε αυτά αφορούν στις αποκρατικοποιήσεις, είτε στον ανασχηματισμό, είτε στις εκλογές.

Από newpost

“Την τρίτη ήμερα κατά τα γραφάς” το ΔΝΤ ξερόβηξε

Δυο ημέρες κράτησε ο Θρίαμβος  του Γιώργου. Επί δυο ημέρες περιφέρονταν δαφνοστεφής σε όλη την πόλη και χαιρετούσε τα αλλάζοντα πλήθη. Αυτός ο μέγας, ο Γώργος ο Β ο πορθητής των Βρυξελών, ο σύγχρονος Αττίλας που έρχεται από την ανατολή και κάνει την γη και την Μερκελ να τρέμουν.

Το δυστύχημα είναι ότι πάλι κάποιος έλειπε από το αυτί   του Κάποιος για να του  ψιθυρίζει και να του θυμίζει την θνητότητα και την ματαιότητα. Έτσι ως συνήθως χάθηκε το μέτρο παντού και η κατάσταση έγινε τσίρκο.

Την τρίτη ήμερα (όπως πάντα) κατά τα γραφάς το ΔΝΤ ξερόβηξε. Αυτό ήταν. Τέρμα το διάλλειμα τα κεφάλια μέσα! Τα πλήθη σκόρπισαν ο Πορθητής ξεροκάταπιε και πήρε να διαβάζει τις διαταγές του.

“Η αυτού υψηλοτάτη εξοχότητα και η  ημετέρα διοίκησης του ΔΝΤ!

Αποφασίζουμε και Διατάσουμε:

Μέχρι το καλοκαίρι θα πρέπει να έχουν μπει περιορισμοί σε επιδόματα και φοροαπαλλαγές για φυσικά πρόσωπα και εταιρείες, να περιοριστούν τα μισθολογικά έξοδα του Δημοσίου αλλά και να αναθεωρηθούν τα τιμολόγια των ΔΕΚΟ.

Μέχρι το τέλος του έτους, θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί τα παρακάτω μέτρα για να επιτευχθούν οι στόχοι της περιόδου 2012-14:

•Την αύξηση της φορολογικής βάσης για εταιρείες με μείωση συντελεστών απόσβεσης και φοροαπαλλαγών καθώς και αυστηρότερους κανόνες στην ενδοομιλική κοστολόγηση (τέλος Ιουνίου)

•Τον περιορισμό των φοροαπαλλαγών για φυσικά πρόσωπα και “εξορθολογισμό” στην φορολόγηση κεφαλαίου, με ότι αυτό συνεπάγεται (Ιούνιος)

•Την αναθεώρηση της τιμολογιακής πολιτικής των ΔΕΚΟ (Ιούνιο και μέχρι το τέλος του έτους για τους οργανισμούς εκτός κεντρικής κυβέρνησης)

•Την μείωση επιδομάτων σε νοικοκυριά που ζουν πάνω από το όριο της φτώχειας, χωρίς το όριο αυτό να ξεκαθαρίζεται (θα αφορά στον προϋπολογισμό για το 2012)

•Απαιτείται ψαλίδι σε αυξήσεις και προαγωγές στο Δημόσιο, κόψιμο συμβασιούχων και 8ωρο για όλους τους υπαλλήλους (μέχρι τον Ιούνιο)

•Η μειωση των στρατιωτικών δαπανών στο 1% του ΑΕΠ από το 3,6% (δεν προσδιορίζεται ακριβής χρονική περίοδος)

Στον τομέα της είσπραξης των εσόδων, τα μέτρα θα αφορούν:

•Το στενό μαρκάρισμα στους 1.200 φορολογούμενους με τα υψηλότερα εισοδήματα, σε όσους έχουν μεγάλη περιουσία και σε ελεύθερους επαγγελματίες

•Την αξιολόγηση των ελεγκτών του Δημοσίου κατά πόσον πετυχαίνουν τους στόχους είσπραξης.

Έχετε υποψη σαν ότι τα παραπάνω μέτρα κρίνονται αναγκαία για να καταπολεμηθούν οι καθυστερήσεις που είναι πιθανό να σημειωθούν στις αναδιαρθρώσεις και κατά συνέπεια να μπορέσει η χώρα σας να βγει στις αγορές. Οι καθυστερήσεις αυτές, θα μπορούσαν να οφείλονται είτε σε πολιτικούς περιορισμούς ή αδυναμίες του συστήματος και θα μπορούσαν να “κολλήσουν” το έλλειμμα σε μη βιώσιμο επίπεδο.

Σε κάθε περίπτωση στον οργανισμό θεωρείται πιθανό το ενδεχόμενο οι αγορές να παραμείνουν κλειστές για την  χώρα σας μέχρι η οικονομία και η δυναμική του χρέους να αλλάξουν ορίζοντα.

Εφαρμογή με ληψη παρόντος. Αναφέρατει ενέργειες σας τάχιστα…

enet

απο Γιάννης Παπαϊωάννου 

Η προπαγάνδα σχετικά με τις εμπράγματες εγγυήσεις του δανείου των 110 δις

Τα 110δις του μνημονίου διασφαλίζονται από εμπράγματες εγγυήσεις. Με λίγα λόγια εάν δεν τα πληρώσουμε θα αρχίσουν τις κατασχέσεις.

Πράγματι ο νόμος τον οποίο ονομάζουμε μνημόνιο (νόμος 3845/2010, όποιος έχει όρεξη εδώ) ορίζει (άρθρο 14 παράγραφος 5): “ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών του, στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος”.

Η παραπάνω παράγραφος είναι μία μπούρδα παρότι έχει ψηφιστεί από δεκάδες βουλευτές αποφοίτους της νομικής.

Διότι σε αντίθεση με τους ιδιώτες, όπου η τράπεζα σου... κατάσχει το σπίτι, τα κράτη δεν έχουν δεν έχουν τη δυνατότητα να πράξουν το ίδιο σε άλλα κράτη. Για την ακρίβεια την έχουν και το έχουν πράξει πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά δεν το ονομάζουμε κατάσχεση. Το ονομάζουμε πόλεμο. Εκτός λοιπόν κι αν οι δανειστές, σου στείλουν τις κανονιοφόρους τους στον Πειραιά (το έχουν κάνει ουκ ολίγες φορές στο 19ο αιώνα αλλά μετά το τέλος της αποικιοκρατίας, παρόμοιες πρακτικές έχουν ατονίσει), δεν υπάρχει πρακτικός τρόπος να διαρρηχθεί η έννοια της κρατικής ασυλίας (ή αλλιώς sovereignty).

Μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο σε μια ένωση; Φυσικά, και μάλιστα συνέβη το 1861 στις ΗΠΑ. Στο σχολείο το μάθαμε ως αμερικάνικος εμφύλιος για τα δικαιώματα των νέγρων σκλάβων, αλλά όπως μπορείτε να φανταστείτε, η απελευθέρωση των νέγρων ήταν απλά μια υποσημείωση. Ο Λίνκονλν δε, θα άφριζε εάν του έλεγαν πως σε 150 χρόνια ένας απόγονός τους θα γινόταν πρόεδρος. Το 1861 οι πολιτείες του Νότου πρακτικά αποφάσισαν να αποχωρήσουν από την Ένωση όπως είχαν κάθε δικαίωμα, κάτι που δεν άρεσε στις πολιτείες του βορά που τις κατέκτησαν στρατιωτικά. Αλλά οι ομοιότητες σταματάνε εκεί.

Η ΕΕ δημιουργήθηκε προκειμένου οι Ευρωπαίοι (μια ιδιαιτέρως πολεμόχαρη ράτσα) να πάψουν να δαγκώνουν ο ένας τον λαιμό του άλλου. Δύσκολα βλέπω να πολεμάνε μεταξύ τους προκειμένου να κρατήσουν την ένωση.

Άρα ο συγκεκριμένος όρος της δανειακής σύμβασης υπάρχει μόνο για τα μάτια και τον φόβο των ιθαγενών. Για να μπορεί να λέει η κυβέρνηση, κάντε θυσίες αλλιώς θα έρθουν οι Γερμανοί να μας πάρουν κανένα νησί. Ή ακόμα καλύτερα: Αντί να μας τα πάρουν, τα πουλάμε μόνοι μας.

Η χώρα είναι χρεωκοπημένη. Αυτό είναι γνωστό, έχει γίνει αποδεκτό, οι τράπεζες το έχουν πάρει απόφαση χρόνια τώρα γιατί:

α) δεν είναι ηλίθιες, ξέρουν πολύ καλά σε ποιόν δανείζουνε. Καμία χώρα ΠΟΤΕ δεν έχει ξεπληρώσει όλο το χρέος της

β) έχουνε ήδη βγάλει τα λεφτά τους. Όταν ο έμπορας σου δίνει 50% έκπτωση, έχει κανείς αμφιβολία ότι και πάλι βγάζει κέρδος;

γ) Τον καλό τον πελάτη δεν τον στεναχωρείς, τον χρειάζεσαι για να έρθει και αύριο να ψωνίσει.

Tα παλιά χρόνια βέβαια πάλι σε ιδιώτες χρωστούσες, αλλά επειδή οι ιδιώτες αυτοί ήταν our boys (συμμαθητές ήταν, εραστές, συμπαίχτες στο μπρίτζ, και τα τρία μαζί), σου έστελναν τις κανονιοφόρους.

Η παλιά λοιπόν κλασική μέθοδος των κανονιοφόρων, έβαζε συνήθως έναν δερβέναγα (βλ διεθνή οικονομικό έλεγχο) στη χώρα που είχε το “πρόβλημα” και αυτός ο δερβέναγας αναλάμβανε τα κέρδη από διάφορα επικερδή μονοπώλια. Σπίρτα, αλκόολ καπνός, νερά, ρεύματα κλπ. Αλλά είπαμε οι Αμερικάνοι δεν έχουν το στομάχι για τέτοια πράγματα (προτιμούν να εισβάλουν υπερ της δημοκρατίας) και οι Ευρωπαίοι που το είχαν το στομάχι, δεν έχουν την ισχύ να το κάνουν. Ο τελευταίος τσαμπουκάς που έκαναν ήταν στην Αίγυπτο το 50 οι Αγγλογάλλοι, οι Αμερικάνοι σφύριζαν αδιάφορα και πήραν τον πούλο.

Tο παράδοξο λοιπόν με την Ελλάδα είναι πως τον ρόλο του εκπροσώπου των πιστωτών μας τον παίζει ο ΓΑΠ τον όποιο εμείς εκλέξαμε.

Σημειώσεις

1. Η δικαιοδοσία των αγγλικών δικαστηρίων για την ιστορία των δανείων ισχύει. κι είναι χειρότερη από τη δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων για τα ομόλογα, αυτό δεν το συζητάμε.

Το ζήτημα είναι πως στο τέρμα της διαδικασίας, τα αγγλικά δικαστήρια δεν μπορούν να επιδικάσουν κατασχέσεις επί ελληνικού εδάφους, αλλά μόνο επί αγγλικού. Εάν θέλουν δηλαδή ας τα πάρουν από τους εφοπλιστάδες του city (fat chance).

Άρα η δικαιοδοσία των αγγλικών δικαστηρίων είναι απλά ένα παραπάνω διαπραγματευτικό χαρτί για τον δανειστή σου. Είναι άλλο να πρέπει να βγάλει άκρη με την Ελληνική δικαιοσύνη ο άλλος, κι άλλο με την αγγλική. πάντως εάν πρέπει να αρχίσουμε να κουρεύουμε από κάπου, αυτό δεν είναι από τα 110 του μνημονίου, αλλά από τα 250 των ομολόγων.

2. H έννοια του sovereignty είναι (πέραν του πολέμου) μια αδιαπραγμάτευτη έννοια των διεθνών σχέσεων. Η ασυλία ενός κράτους είναι απόλυτη. Γιαυτό και κάθε φορά που θέλουν να την καταλύσουν εξωτερικοί παίκτες (Αίγυπτος με τη διώρυγα του Σουέζ, Ιράκ, Γιουγκοσλαβία, Λιβύη σε λίγο ίσως) αυτό συνοδεύεται από πόλεμο.

3. Όταν πρόκειται για περιουσιακά στοιχεία ενός κυρίαρχου κράτους, αν αυτό το κράτος δεν θέλει να τα παραχωρήσει οικειοθελώς, τι ακριβώς θα κάνουν;; Εδώ βέβαια μπαίνει και το «τίνος είναι το κράτος». Δηλαδή, την εποχή που οι βασιλείς έλεγαν «το κράτος είμαι εγώ», ήταν απείρως πιο εύκολο να τους πιέσεις. Από τη στιγμή που μπήκαν στην Ιστορία οι μάζες, που το κράτος δηλαδή άρχισε να στηρίζει τη νομιμοποίησή του εντός κι εκτός συνόρων στην ύπαρξη ενός έθνους/λαού, τα πράγματα έγιναν πολύ πιο δύσκολα: ο κόσμος μπορεί να βγει στους δρόμους φωνάζοντας «είμαστε ο λαός» (το ανατολικογερμανικό wir sind das Volk) και άρα το κράτος μας ανήκει. Πράγμα που άρχισε δειλά να διαμορφώνεται πριν καν ο λαός αποκτήσει δικαίωμα ψήφου.

4. Είναι πιθανό σύντομα τα συμφέροντα διαφόρων Ελλήνων κατσαπλιάδων (συγνώμη συσσωρευτών κεφαλαίου εννοούσα) να μην συνάδουν πια με αυτά της ΕΚΤ και των εξωχώριων κατσαπλιάδων. Και τότε θα δεις που σιγά σιγά θα ψελλίζουν και οι τραπεζίτες για επιστροφή στη δραχμή.

5 . Η ελληνική κοινωνία δείχνει να περνάει σιγά σιγά από όλα τα στάδια της θλίψης. Πρώτα από την άρνηση (δεν υπάρχει κρίση, η κρίση δεν θα μας αγγίξει), ύστερα από την οργή, και τώρα έχει αρχίσει τα παζαρέματα. Συγκεκριμένα ψάχνει να βρει έναν μαγικό τρόπο να επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση. Κι αυτό η κυβέρνηση το εκμεταλλεύεται στο έπακρο. Είτε με μεμονωμένες ομάδες που ελπίζουν “να την γλυτώσουν” από τη σφαγή, είτε με την κοινωνία ως σύνολο.

Ένα τέτοιο γκραν παζάρεμα είναι και τα πετρέλαια. Η κυβέρνηση κλείνει το μάτι και λέει “υπάρχει πετρελαϊκό δυναμικό” θέλοντας λίγο πολύ να υπονοήσει πως τα προβλήματά μας θα λυθούν από το μαύρο χρυσό. Είτε για να κερδίσει χρόνο, είτε για να προσφέρει φιλετάκια στους ιδιώτες με τους οποίους διαπλέκεται, είτε για να τα χρησιμοποιήσει ως επικοινωνιακό χαρτί σε κάποιο μεγάλο στρατηγικό συμβιβασμό.

Ένα άλλο τέτοιο γκραν παζάρεμα είναι και οι μαμούθ αποκρατικοποιήσεις, ένα πολύ κλασικό θέμα που επαναλαμβάνεται με εντυπωσιακή ακρίβεια σε όλες τις χώρες του τρίτου κόσμου που πατάει το πόδι του το ΔΝΤ. Άλλωστε καλή είναι η οικονομική ορθοδοξία, αλλά εάν δεν βγάλουμε και κανένα φραγκάκι από το μοίρασμα των κρατικών μονοπωλίων τι νόημα έχει όλη η φασαρία;

Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα και να μην έχετε καμία αμφιβολία. Δεν είμαστε πια στο 1913 όπου έστειλαν οι Ευρωπαίοι το ναυτικό τους να εισπράξουν τα χρωστούμενα.
Αυτά.

από το Market-talk

 apneagr

Τα ίδια συνέβησαν τον Μάιο του 2010, μετά τον "θρίαμβο" του Μνημονίου

Πλάνη η "εθνική ανακούφιση" από την επιμήκυνση

του Γιάννη Βαρουφάκη, protagon.gr

Δεν είναι η πρώτη φορά που τα μέσα “ενημέρωσης” βάζουν τα γιορτινά τους, πανηγυρίζοντας για κάτι που, με μαθηματική ακρίβεια, θα αποδειχθεί ανούσιο (στην καλύτερη περίπτωση) ή καταστροφικό (στη χειρότερη). Τα ίδια συνέβησαν τον Μάιο του 2010, μετά τον “θρίαμβο” του Μνημονίου, τα ίδια είχαμε και πιο πρόσφατα όταν στις αρχές Φεβρουαρίου τα κανάλια και οι εφημερίδες μας υποδέχθηκαν μια από τις πιο άτυχες στιγμές της ΕΕ ως “επιτυχία”. Έτσι και τώρα. Η εθνική ανακούφιση για την επιμήκυνση αποτελεί πλάνη που, βέβαια, οι εξελίξεις θα σκορπίσουν στους πέντε ανέμους της συνεχιζόμενης Κρίσης.

Για να μην με κατηγορήσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος για μεμψιμοιρία, να πω ότι, προφανώς, καλά κάναμε και δεχθήκαμε την επιμήκυνση και τη μείωση του επιτοκίου. Όσο για τη δανειοδότηση των εκτός αγορών χωρών από το EFSF μετά το 2013, ο πεινασμένος δεν μπορεί να αρνηθεί το όποιο ξεροκόμματο του πετάνε. Τους λόγους όμως για την ανακούφιση και την θριαμβολογία δεν τους βλέπω. Αντίθετα, τα νέα είναι μαύρα κι άραχνα. Τα μαντάτα που μας ήρθαν από την Εσπερία επιβεβαιώνουν ότι η Ευρώπη αποφάσισε να μην αποφασίσει. Αποφάσισε να τρενάρει την Κρίση, βαθαίνοντάς την. Αποφάσισε ότι ο Τιτανικός πρέπει να συνεχίσει ακάθεκτος, πάση θυσία, την πορεία του προς το παγόβουνο.

Μήπως είμαι υπερβολικός; Μήπως καταστροφολογώ; Τίποτα δεν θα ήθελα, φίλες και φίλοι, περισσότερο από το να αποδειχθώ εσφαλμένος, να καταλήξω καλυμμένος με πίσσα και πούπουλα στην Πλατεία Συντάγματος, να με δείχνουν στα παιδιά και να λένε: “Αυτά παθαίνουν οι καταστροφο-οικονομολόγοι παιδί μου. Εσύ να σκέφτεσαι όπως τα Μέσα Ενημέρωσης, των οποίων τα ένστικτα είναι, εντέλει, σωστά. Να θυμάσαι την 24η Μαρτίου του 2011 ως μέρα που, σε πείσμα Κασσάνδρων όπως αυτός ο απαίσιος, η Ελλάδα γύρισε σελίδα και, με αρωγό την Ευρώπη, νίκησε την Κρίση”.

Πότε θα έπρεπε να πανηγυρίζουμε με μια τέτοια απόφαση; Πρώτον, αν αυτά που “κερδίσαμε”, τα… κερδίσαμε. Τι σημαίνει “κερδίζω” σε μια διαπραγμάτευση; Σημαίνει ότι αποσπώ από τον αντίπαλο μέρος κάτι που εκείνο δεν είχε συμφέρον να μου δώσει. Ή, τουλάχιστον, κάτι που δεν θα μου έδινε αν δεν πάλευα με νύχια και με δόντια να αποσπάσω. Υπό αυτή την έννοια δεν κερδίσαμε τίποτα. Ό,τι πήραμε θα μας το έδιναν και να μην το ζητάγαμε. Αν δεν γινόταν η επιμήκυνση, το 2013/4 θα κάναμε, θέλοντας και μη, στάση πληρωμών – αυτό δηλαδή που η Γερμανία δεν δέχεται επ’ ουδενί. Σε αυτή την περίπτωση, το δάνειο των €110 δισ. του Μαΐου θα πήγαινε στράφι. Θα χάνανε οι παλαιοί δανειστές μας (των €300 δισ. τα οποία μας γονάτισαν τον Μάιο, και τα οποία φαίνεται ότι… ξεχάσαμε – αν κρίνει κανείς ότι μόνο για τα 110 της τρόικας μιλάμε) αλλά και οι νέοι (η τρόικα). Όσο για την αγορά νέων ελληνικών ομολόγων από το EFSF μετά το 2013, το ίδιο ισχύει: Δεδομένου ότι το ελληνικό δημόσιο σε καμία των περιπτώσεων δεν πρόκειται να επιστρέψει στις αγορές ως τότε, χωρίς αυτόν τον άμεσο νέο δανεισμό θα κάναμε στάση πληρωμών το 2013. Και πάλι χαμένοι θα έβγαιναν παλαιοί δανειστές και τρόικα. Οπότε, οι μεγάλες “κατακτήσεις” του Σαββατοκύριακου αποδεικνύονται κινήσεις που η τρόικα θα έκανε έτσι κι αλλιώς. Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να θεωρεί εαυτόν ωφελημένη από αυτές τις κινήσεις. Σε καμία περίπτωση όμως δεν δικαιούται τον ισχυρισμό ότι πέτυχε νίκη λαμπρή στο πεδίο των σκληρών διαπραγματεύσεων με τους “ξένους”. Αν μη τι άλλο, τα ακούνε αυτά οι “ξένοι” και κουνάνε το κεφάλι τους. Αρκετά έχει διασυρθεί η αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό. Δεν χρειάζεται να την διασύρουμε κι άλλο.

Μήπως όμως, ακόμα κι αν ισχύει το ότι αυτά που πήραμε θα μας τα έδιναν κι από μόνοι τους, είμαστε σε έναν λιγότερο ακανθώδη δρόμο; Μήπως διαφαίνεται το φως στο τούνελ; Μήπως η Ευρώπη έχει αρχίσει να κινείται, έστω και αργά, προς την σωστή κατεύθυνση; Απαντώ με μία σκληρή λέξη: ΟΧI! Όχι, προς το παρόν τουλάχιστον. Ας εξηγηθώ: Τι συνέβη τον περασμένο Μάιο; Οι εταίροι μας προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν την Κρίση προσθέτοντας νέα δάνεια στα υπάρχοντα την ώρα που το Μνημόνιο επέβαλε γενναία μείωση της πίτας (του ΑΕΠ της χώρας) από την οποία θα πρέπει να αποπληρώσουμε τα νέα και τα παλαιά δάνεια. Έτσι, αντί τα νέα δάνεια να καθησυχάσουν τις αγορές, μειώνοντας τα spreads, πέτυχαν το αντίθετο. Το ίδιο συνέβη σε άλλες χώρες (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία και προσεχώς Ιταλία, Βέλγιο).

Το έχω γράψει δεκάδες φορές αλλά ας το ξαναγράψω άλλη μία φορά: Τα δάνεια βοηθούν τους φερέγγυους που αντιμετωπίζουν πρόβλημα ρευστότητας. Δεν βοηθούν τους αφερέγγυους των οποίων το πρόβλημα είναι η αδυναμία εξυπηρέτησης των υπαρχόντων δανείων λόγω χαμηλού εισοδήματος και περιουσιακών στοιχείων που δεν αρκούν για τον σκοπό. Σε αυτή την περίπτωση, η περαιτέρω δανειοδότηση, ιδίως όταν γίνεται υπό τον όρο της συρρίκνωσης των εισοδημάτων, μεταφέρει την πτώχευση στο μέλλον διογκώνοντας όμως το πρόβλημα. Αυτό ακριβώς έκανε το Μνημόνιο του Μαΐου: Αποσόβησε μια άμεση έκρηξη εξασφαλίζοντας μια κατά πολύ μεγαλύτερη έκρηξη για το 2013/4. Και τώρα που αυτό το κατάλαβαν όλοι (μιας και τους κατέδειξαν οι αγορές), τι κάνουν; Προσθέτουν κι άλλα δάνεια από το 2013, με μικρές ρυθμίσεις για τα υπάρχοντα, έτσι ώστε η έκρηξη του 2013/4 να αναβληθεί για το τέλος της δεκαετίας, οπότε θα είναι ακόμα ισχυρότερη από εκείνη που θα γινόταν το 2013/4.

Θα μου πουν κάποιοι: Καλό δεν είναι αυτό; Να μετατίθεται συνέχεια η έκρηξη στο μέλλον, έτσι ώστε ποτέ να μην έρθει ή, καλύτερα, έως ότου καταφέρουμε να ορθοποδήσουμε; Μακάρι να υπήρχε βάση σε αυτή την (κατά Dickens) Μεγάλη Προσδοκία. Η πικρή αλήθεια που η κυβέρνηση πεισματικά αρνείται να κοιτάξει στα μάτια είναι ότι, στο μεταξύ, η χώρα τελεί υπό την σκιά μιας απόλυτης στάσης επενδύσεων. Η επιμήκυνση που ‘κερδίσαμε’, ουσιαστικά, αποτελεί επιμήκυνση της περιόδου στάσης επενδύσεων στη χώρα. Επιμήκυνση που εγγυάται την ανάπτυξη της υποανάπτυξης. (Αλήθεια, ποιος τρελός επενδύει σε μια χώρα όπου υπάρχει ωρολογιακή βόμβα που θα εκραγεί σε μια δεκαετία;)

Σας ρωτώ, λοιπόν, φίλες και φίλοι: Προς τι οι γιορτές, οι θρίαμβοι, η απλή ανακούφιση ακόμα; Η Ευρώπη, με την προχτεσινή της απόφαση, το μόνο που έκανε ήταν να αποφύγει μια ακόμα φορά τις δομικές αλλαγές στην αρχιτεκτονική της ευρωζώνης χωρίς τις οποίες καμία επιμήκυνση, κανένας νέος δανεισμός, καμία μικροαλλαγή των όρων υπάρχοντος δανεισμού δεν πρόκειται να σταματήσουν την Κρίση που υπονομεύει ολόκληρη την οικονομία της ευρωζώνης. Πού είναι το ευρωομόλογο, κ. Πρωθυπουργέ, για το οποίο ξεκινήσαμε και καμπάνια; Το συζητήσατε καν με την κ. Μέρκελ;

Μπορεί η δική μας πρόταση (με τον συνδυασμό αναδιάρθρωσης όλου του ευρωπαϊκού χρέους, το επιλεκτικό κούρεμα ομολόγων, την εκκαθάριση του τραπεζικού συστήματος και την επιστράτευση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων που προτείνει) να μην είναι η βέλτιστη (αν και δεν έχω δει κάτι καλύτερο, προς το παρόν). Όμως, λύση της Κρίσης χωρίς τέτοιου είδους δομικές αλλαγές δεν θα επιτευχθεί. Έως τότε η Ελλάδα μας θα αδυνατεί να ορθοποδήσει όσο σκληρά και να δουλέψουμε, όσο και να ανασκουμπωθούμε, όσο και βαθειά να βάλουμε το νυστέρι στην διαφθορά και στην αναλγησία.

Πότε λοιπόν δικαιούμαστε να ανακουφιστούμε; (Πόσο μάλιστα να γιορτάσουμε;) Όταν οι πλεονασματικές χώρες αποφασίσουν ένα απλό πράγμα: Να σταματήσουν να προσπαθούν να ‘επιλύσουν’ την Κρίση φορτώνοντας με φορολογικά βάρη τους πολίτες τους (Γερμανούς, Αυστριακούς, Φιλανδούς και Ολλανδούς) υπέρ των ελλειμματικών κρατών σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφύγουν την εκκαθάριση των δικών τους ουσιαστικά πτωχευμένων τραπεζών (ιδίως των Γερμανικών), την αναδιάρθρωση του συνολικού ευρωπαϊκού χρέους, και την οριστική απώλεια της δυνατότητάς τους να εγκαταλείψουν την ευρωζώνη. Τότε, και μόνο τότε, να νιώσουμε την ανακούφιση που τόσο έχουμε ανάγκη.

Ένας συμβιβασμός με την Κρίση. Αυτό κόμισε ο κ. Πρωθυπουργός από την Ευρώπη. Και γιατί είναι μαύρο κι άραχνο μαντάτο αυτό; Επειδή η Κρίση είναι ασυμβίβαστη…

ΣΥΜΦΩΝΟ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗΣ: ΘΑ ΠΟΥΛΗΣΟΥΜΕ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ 50 ΔΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΜΕΙΩΣΟΥΝ ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ 1% ΚΑΙ ΝΑ "ΓΛΙΤΩΣΟΥΜΕ" ...6 ΔΙΣ!

Σε Σύμφωνο Οικονομικής Εξόντωσης και παράτασης της Ύφεσης και της Ανεργίας προχώρησε η Ευρωζώνη και συναίνεσε η Κυβέρνηση, "επιτυχαίνοντας" την εξασφαλισμένη ήδη - λόγω πίεσης Ομπάμα - επικήκυνση αποπληρωσμής του Ευρωδανείου των 80 δις (Μνημόνιο) και τη μείωση του κερδοσκοπικού επιτοκίου από το 5,2% στο 4,2%, κερδίζοντας όπως είπε ο Πρωθυπουργός 6 δις...

  

   Η ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΕ

   Σημειώστε πως η Ιρλανδία δεν δέχτηκε οποιαδήποτε τέτοια διευκόλυνση (!!!), για να μην αυξήσει το ποσσοστό φορολογίας των Επειχειρήσεων και χάσει Επενδύσεις και Ανάπτυξη, διαλέγοντας αντί τα ψίχουλα και την εξάρτηση, την Ανάπτυξη...

  

   ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ 6 ΔΙΣ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ 50 ΔΙΣ

   Όμως, η Ελλάδα δεσμεύτηκε για να πάρει τα "αυτονόητα", πως θα πουλήσει ("αξιοποιήσει") κρατική περιουσία 50 δις ευρώ, όπως είχε προαναγγείλει η Τρόικα, σε ένα παιχνίδι προσημειωμένο, όπως είχαμε τονίσει τότε, ότι δηλαδή η αναγγελία της Τρόικας ήταν η δημόσια δέσμευση της Αθήνας για να πάρει επιμήκυνση και μείωση του επιτοκίου! Ήταν προαπαιτούμενο! Και η εξαγγελία της Τρόικας ήταν η δέσμευση! Την οποία έπρεπε να παραχωρήσει η Κυβέρνηση για να λάβει προκαταβολικά όσα έλαβε, ώστε με σιγουριά να προχωρήσει σε ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, "θριαμβολογώντας"...Η αρχική ημερομηνία ήταν 3 Απριλίου, ενώ τώρα φαίνονται για τον Μάιο!

   Δηλαδή η Ελλάδα για να "κερδήσει" 6 δις σε τόκους, θα ξεπουλήσει 50 δις σε δημόσια περιουσία!!! Ώστε να εξασφαλιστεί το μισό του δανείου που πήραν οι φωστήρες της Κυβέρνησης...

  

  ΣΚΛΗΡΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ - ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ

   Εν τω μεταξύ έχουν αναληφθεί και άλλες σκληρές δεσμεύσεις, νομοθετικές, που θα συγκεκριμενοποιηθούν στις 25 Μαρτίου, όπως η υποχρέωση για έκτακτα μέτρα αν δεν βγαίνουν τα νούμερα, η συμπίεση μισθών (Μισθολόγιο), προσλήψεων ή και απολύσεων, που θα συνεπάγεται εκτός των άλλων και η πώληση Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών!

   Μια από τις δεσμεύσεις αυτές θα είναι η νομοθέτηση κόκκινου ορίου για  Έλλεμμα-Χρέος, που θα υποχρεώνει τις Κυβερνήσεις σε σειρά έκτακτων "αιματηρών" μέτρων, ενώ θα σημαίνει "συναγερμό" στην Κομισιόν και την Ευρωζώνη... ώστε να επιλαμβάνεται το Δ΄ Ράιχ!

   50 ΔΙΣ: ΣΤΑΓΟΝΑ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ 

   Πάντως για να εισπραχθούν τα 50 δις πρέπει να πουληθεί "γη, ύδωρ, ακρογιάλια, ενέργεια και νήσοι"... και αυτό όχι για να δοθεί χρήμα για την Ανάπτυξη, που μειώνει την απόσταση από το Χρέος, αλλά για να ριχτεί η Ελλάδα ολόκληρη στη μαύρη τρύπα του Χρέους, που δεν είναι δυνατόν να κλείσει με τίποτα, τη στιγμή που υπάρχει και θα υπάρχει ϋφεση, ανεργία, μείωση βιοτικού επιπέδου και γενικό ξεπούλημα!

  Δηλαδή πιο το όφελος εάν από τα 350 δις Χρέους ξεπουληθούμε κυριολεκτικά για να το πάμε μόλις στα 300 δις, με ορατό το ενδεχόμενο έως τη λήξη αποπληρωμήςτου δανείου (2023) να έχει ξαναγίνει 350 δις ή και 400 δις, με καθηλωμένο το ΑΕΠ!!!

   Άλλη μια χαμένη θυσία! Για να διασώζεται μόνο και μόνο το παρών παλαιοκομματικό σύστημα...

   Γαιτί και πάλι το Χρέος δεν θα είναι διαχειρήσιμο! Όσο και εάν μας "εξασλαλίζουν" για δανεισμό οι Μηχανισιμοί Στήριξης, που δεσμεύονται να αγοράζουν κρατικά ομόλογα πρωτογενώς, εάν δεν μας εμπιστευθούν οι αγορές... τη στιγμή που το πιο λογικό και εφικτό, το Ευρωμόλογο, δεν επετεύχθη, κάνοντας όλα τα Σύμφωνα και τις Συμφωνίες "λεόντειες" υπέρ Μέρκελ!

   ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ Ή ΚΟΥΡΕΜΑ 100 ΔΙΣ

   Αντιθέτως, αντί να πουληθεί η Ελλάδα, πρέπει να γίνει αναδιάρθρωση ή κούρεμα του χρέους, ώστε να μειωθεί τουλάχιστον κατά 100 δις, ώστε να εξισωθεί τουλάχιστον με το ΑΕΠ, για να είναι διαχειρήσιμο!  

    ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ ΜΕΙΩΝΟΥΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΕΡΗΣΕΙΣ ΣΤΑ 270 ΔΙΣ

   Το μεγαλύτερο βέβαια σκάνδαλο, είναι η μη αξιοποίηση των Γερμανικών Οφειλών (Επανορθώσεων-Κατοχικού Δανείου) από τον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που είναι με ελάχιστο επιτόκιο βεβαιωμένα 70-80 δις, όσο δηλαδή το ευρωπαϊκό σκέλος του Δανείου των 80 δις (ενώ 30 δις είναι του ΔΝΤ=110)!

   Αυτό σημαίνει, πως η Γερμανία θα αναλάμβανε αναγκαστικά (θέλοντας δε θέλοντας) να εφοφλήσει προς δανειστές της Ελλάδας (ανάμεσα στους οποίους η ίδια η Γερμανία και Γερμανικές Επιχειρήσεις και Τράπεζες) χρέη 70-80 δις! Τα οποία θα διαγραφούν αυτομάτως από τις πλάτες του Ελληνικού Λαού, χωρίς στερήσεις και πωλήσεις της Ελλάδας και ζωτικών Δημοσίων Οργανισμών!

   Έτσι θα πέσει το Χρέος τουλάχιστον κατά 80 δις, δηλαδή γύρω στα 270 δις!

   ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟ 79 % ΤΟΥ ΑΕΠ

   Αυτά πάλι μπορούν να κουρευτούν κατά ένα 30%, ρίχνοντας το Χρέος στα 189 δις, δηλαδή στο μόλις 79 % του ΑΕΠ, κάνοντας την Ελλάδα να ...πετάει! Και τις αγορές να μαζεύονται σαν τις μέλισσες στο μελίσσι!

  

   ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ

   Την παραπάνω λύση απάιτησης των Γερμανικών Οφειλών και της εγγραφής στον Προϋπολογισμό, τη ζητήσαμε δημοσίως από την Κυβέρνηση εξαιρετικά έγκαιρα,  με Ανακοίνωση Τύπου και παράθεση των σχετικών στοιχείων και ντοκουμέντων, από τις 14 Δεκεμβρίου 2009!!!!! ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΔΩ http://www.noiazomai.net/epanorthoseis.html

   Η υιοθέτησή της τότε, έδινε ανώδυνη λύση σε έλλειμμα και χρέος, χωρίς να απαιτηθεί καμμία περικοπή μισθών, επιδομάτων και συντάξεων, που βύθισαν σε τραγική ύφεση και καταστροφή την Οικονομία και χωρίς να χρειαστεί καμμία απολύτως προσφυγή σε ΔΝΤ, Ε.Ε. και Τρόικα!

   Η παράβλεψη της λύσης αυτής, είναι Εθνικό και Πολιτικό Σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων και παράλογης και επιζήμιας εύνοιας κατά του εθνικού οφειλέτη που λέγεται Γερμανία, σε βάρος της Ελλάδας!

  

   Ο ελληνικός λαός, οφείλει να απαιτήσει τις Γερμανικές Επανορθώσεις εδώ και τώρα και μάλιστα στο ίδιο επιτόκιο με το οποίο μας δανείζει η Γερμανία της Μέρκελ!

   Γιατί είναι εθνική ντροπή, σκάνδαλο και αυτοκτονία, να πουλήσουμε "Ελλάδα" 50 δις, όταν η Γερμανία μας χρωστά 70 με 80 τουλάχιστον δις!

  

   ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ