Ε... ρε γλέντια! Τις κѠλ⓪τούμπες του ΣΥΡΙΖΑ-Τσίπρα τις πήρανε είδηση και στην Ιταλία και του μένουν πιστοί οι μνημονιακοί!

Από το "PRESS-GR" μέσω "Σίβυλλα"

Τσίπρας… ο Έλληνας Renzi! Κι έτσι επήλθε κι η ρήξη στον ΣΥΡΙΖΑ Εξωτερικού… 
Σημειώνει ο Νίκος Κλειτσίκας

Όταν ο Fernando Rossi επισήμανε στην ιταλική κοινή γνώμη ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι τίποτα περισσότερο από τον «Έλληνα Renzi», είχαμε επισημάνει:  «Ας ελπίσουμε να μην επαληθευθεί ο Fernando Rossi, o οποίος μετά την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Ιταλία, μεταξύ άλλων σχολίασε: «Και ποιος είναι ο Τσίπρας, για τον οποίο ο Vendola λέει πως έχει απομακρυνθεί από "την ανηλικιότητα και από τον εξτρεμισμό";
Είναι ο Έλληνας Renzi!».

Δυστυχώς, το πολιτικό φαινόμενο του δυισμού στον ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον γεγονός.

 

Έχουμε ΣΥΡΙΖΑ Εσωτερικού και ΣΥΡΙΖΑ Εξωτερικού. Άλλα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα κι οι κωλοτούμπες καλά κρατούν με τους Σταθάκηδες και όσους χρειάζονται συνεχείς διευκρινιστικές ανακοινώσεις από την ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου ώστε εμφανιστούν οι συνεχόμενες φιλομνημονιακές πολιτικές που αναδύονται ταχύτατα, ως μη κατανοητές από τον λαό, αλλά...
και ταστελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Το φαινόμενο Τσίπρας εμφανίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ ως μια μεγάλη καινοτομία, που μάλιστα στην Ιταλία μετατράπηκε σε κίνημα-κόμμα που μετέχει στις ευρωεκλογές με την ονομασία «Λίστα Τσίπρα για την άλλη Ευρώπη» κι οι δημοσκοπήσεις του δίνουν μέχρις και 11%. Μάλιστα, οι χειριστές της εξωτερικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ κι ειδικότερα κάποιος κ. Βασίλης Πριμηκύρης -επαναλαμβάνει στα τηλεπαράθυρα που φιλοξενείται συνεχώς κι αδιάκοπα… ως εξπέρ της ιταλικής πολιτικής κατάστασης-, δίνει με άρθρα του στηνΑυγή και την ιστοσελίδα Iskra την εντύπωση πως οι διανοούμενοι της Ιταλίας έδωσαν σάρκα και οστά σε μια νέα αριστερή προοπτική χάρις στον Αλέξη τσίπρα.

 

Λίγοι τόλμησαν στην Ελλάδα να πουν τα σύκα σύκα για το νέο ΠΑΣΟΚ που αναδύεται στον νέο ΣΥΡΙΖΑ:Συνεχίζεται η καμπάνια προώθησης του Α. Τσίπρα από τη ναυαρχίδα των μνημονίων, την κεντροαριστερή εφημερίδα "Repubblica"...

 

Ο Fernando Rossi, ιταλός γερουσιαστής στην κυβέρνηση Πρόντι (Ελιά, για να λάβουν το μήνυμα οι νεοφιλελεύθεροι του νέου ΠΑΣΟΚ), αριστερός χωρίς εισαγωγικά που τους πήρε νωρίς είδηση, γνώστης της ευρωπαϊκής κι ελληνικής πραγματικότητας, είχε αποκαλέσει τον Τσίπρα ως Renzi της Ελλάδας και τη λίστα προώθησης του Τσίπρα ως έναν νέο μνημονιακό φερετζέ στην Ιταλία.

Είχε δεχθεί κριτικές στην Ιταλία, του καταλόγισαν ότι δεν προωθεί την ενότητα της αριστεράς, όπως κι ο φιλόσοφος Diego Fusaro (Diego Fusaro: Μαζί με τον Τσίπρα; Με τίποτα!). Δυστυχώς… δικαιώνονται καθημερινά.

Ο υπόδικος Nichi Vendola... στα δεξιά του Τσίπρα (Ιταλία)

Βασικός υποστηρικτής της «Λίστας Τσίπρα» στην Ιταλία είναι ο Περιφερειάρχης της Απουλίας Nichi Vendola, από την «Ελιά» στην αριστερά του «Δημοκρατικού Κόμματος», περήφανος γκέι ο ίδιος κι υπέρμαχος των αγώνων για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, συγκρότησε τη συνιστώσα-κόμμα Αριστερά-Οικολογία, παραπέμπεται σε δίκη για καταστροφή του περιβάλλοντος από την σιδηρουργία του καρκίνου στον Τάραντα, την Ilva. Κι εκεί οι δικαστές κι εισαγγελείς δεν αστειεύονται… δεν έχει σχέση η ιταλική δικαιοσύνη με την ελληνική, αρκεί να σκεφθούμε ότι δίκασε και καταδίκασε τον πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Ο Τσίπρας στην εκπομπή Οκτώ & μισή, φιλοξενούμενος από την Lilli Gruber (Aspen και Bilderberg) με την Barbara Spinelli της Repubblica (που περισσότερα € και χρηματοπιστωτικά λόμπυ δεν γίνεται...), μέσω Fernando Rossi

Επίσης η Barbara Spinelli, μνημονιακή δημοσιογράφος της Repubblica και σύζυγος του Padoa Schioppa, γνωστού συμβούλου του Γ. Παπανδρέου.

 

Και δεν έφθαναν όλα τα παραπάνω, αποχωρούν από το σχήμα «Λίστα Τσίπρα» ο συγγραφέας Andrea Camilleri ο φιλόσοφος Paolo Flores d'Arcais. Μπορεί κάποιος να είναι αντιμνημονιακός και να έχει καλές πολιτικές σχέσεις με τον «σοσιαλιστή» Schulz;

 

Έτσι, χθες ο Fernando Rossi επανέρχεται -δυστυχώς δικαιωμένος- κι επισημαίνει:

«Ο Vendola, παρά την παραπομπή του σε δίκη, κάνει συμφωνία με τον Τσίπρα. Μια συμφωνία που επέβαλαν αυτοί που επηρεάζουν (πολύ) και τους δύο και διευκρινίζει “Είμαι με τον Τσίπρα... αλλά όχι εναντίον του Schulz”.
Στο μεταξύ ξεκίνησαν οι φυγές από εκείνους που πίστεψαν ότι ο Τσίπρας ήταν έξω από το σύστημα, όπως προπαγάνδιζαν τα ιταλικά ΜΜΕ.
Οι τελευταίοι από τους διάσημους που εγκατέλειψαν την βάρκα Τσίπρα (πριν ακόμη από το ναυάγιο) είναι ο συγγραφέας Camilleri κι ο Flores d'Arcais.
Παραμένει στη θέση της, απτόητη η Barbara Spinelli… αν εγκαταλείψει ο Τσίπρας.
Ο  Pacifici* είναι πολύ θυμωμένος…»

* Pacifici, σιωνιστής Ραβίνος

ΥΓ. Φυσικά στην "Αυγή" δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει...

Σχετικά:

- Ποιοι κρύβονται στη σκιά του νεοφιλελεύθερου ηγέτη της πρώην “Ελιάς” και του πάλαι ποτέ Κομουνιστικού Κόμματος Ιταλίας;

- Habemus klone! To πρώην K.Κ.Ι. απέκτησε νεοφιλελεύθερο ηγέτη…

- Οι άνθρωποι του Γ. Παπανδρέου προσφέρουν σήμερα τις “υπηρεσίες” τους στον Α. Τσίπρα! Συμπτώσεις;

- Diego Fusaro: Μαζί με τον Τσίπρα; Με τίποτα!

- Το "Δημοκρατικό Κόμμα" Ιταλίας αυτοκτόνησε...

info μέσω Γρέκι

Επίσημα «τέλος» ο Λέτα από την πρωθυπουργία της Ιταλίας

 

Δεκτή έγινε πριν από λίγη ώρα η παραίτηση του πρωθυπουργού της Ιταλίας Ενρίκο Λέτα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Τζόρτζιο Ναπολιτάνο.
Ο κ. Λέτα παρέμεινε στον πρωθυπουργικό θώκο μόλις 10 μήνες, αναλαμβάνοντας την πρωθυπουργία μετά τις δίμηνες διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν τις ατελέσφορες εκλογές του προηγούμενου Φεβρουαρίου.
Ο πρόεδρος Ναπολιτάνο διεμήνυσε πως πρόκειται να αρχίσει τις διερευνητικές επαφές με πολιτικούς αρχηγούς εντός της Παρασκευής, προκειμένου να σχηματιστεί μία νέα κυβέρνηση που θα έχει τη δεδηλωμένη στη Βουλή και θα έχει τη δυνατότητα να προωθήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.
Οι διερευνητικές επαφές αναμένεται να διαρκέσουν έως το Σάββατο.
Επικρατέστερος «δελφίνος» για την πρωθυπουργία της τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας της ευρωζώνης φαντάζει ο 39χρονος επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος Ματέο Ρέντσι, ο άνθρωπος που ουσιαστικά προκάλεσε την παραίτηση Λέτα όταν χθες Πέμπτη ζήτησε το σχηματισμό νέας κυβέρνησης δίχως τη διενέργεια πρόωρων εκλογών, ουσιαστικά αποσύροντας τη στήριξή του για τον πρώην πλέον πρωθυπουργό.

Επεισόδια στην Ιταλία από κινητοποίηση φοιτητών κατά της λιτότητας

Συνεχίζονται οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας σε πολλές περιοχές της χώρας

Στο πανεπιστήμιο της Σαπιέντσα στη Ρώμη σημειώθηκαν επεισόδια σήμερα το μεσημέρι, όταν περίπου διακόσιοι φοιτητές συγκεντρώθηκαν έξω από την είσοδο της αίθουσας συνελεύσεων του πανεπιστημίου, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη συνέδριο αφιερωμένο στην πράσινη οικονομία. Μια ομάδα φοιτητών συγκρούσθηκε με τις ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που είχαν αναπτυχθεί μέσα στο πανεπιστήμιο.
Για περίπου μισή ώρα, τέσσερις υπουργοί της κυβέρνησης Ενρίκο Λέτα (Οικονομικών, Εργασίας, Υγείας και Περιβάλλοντος) δεν μπορούσαν να εξέλθουν της αίθουσας του συνεδρίου λόγω των επεισοδίων.
Οι φοιτητές πέταξαν καπνογόνα, ενώ οι αστυνομικοί έκαναν χρήση γκλομπ. Έως τώρα αναφέρθηκαν δυο προσαγωγές μελών του φοιτητικού κινήματος.
Η κινητοποίηση των φοιτητών αμφισβητεί την πολιτική λιτότητας και τις περικοπές στην δημόσια παιδεία.
«Δεν μπορεί να αναπτυχθεί κανένας διάλογος με όποιον θέλει να προσφύγει στην βία», δήλωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος Αντρέα Ορλάντο. Παρατηρητές, παράλληλα, τονίζουν ότι θεωρείται τουλάχιστον ασυνήθιστη μια τόσο μαζική παρουσία αστυνομικών μέσα σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα.
Την ίδια ώρα συνεχίζεται η κινητοποίηση του «Κινήματος με τα δίκρανα»: αγρότες απέκλεισαν επί περίπου δυο ώρες έναν δρόμο κοντά στα ιταλογαλλικά σύνορα στην Βεντιμίλια, βόρεια της Γένοβας, πορεία βιοτεχνών και εμπόρων βρίσκεται σε εξέλιξη στο κέντρο της Φλωρεντίας, ενώ οδηγοί φορτηγών έχουν παραλύσει την κίνηση σε περιφερειακό δακτύλιο του Μιλάνου.
Το επόμενο Σάββατο το κίνημα αυτό σχεδιάζει να διαδηλώσει μαζικά στην ιταλική πρωτεύουσα, όπου έχει προαναγγελθεί η επιβολή δρακόντειων μέτρων ασφαλείας.
Ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών Αντζελίνο Αλφάνο, δήλωσε ότι «η κυβέρνηση δεν υποτιμά τους λόγους που οδήγησαν στην διαμαρτυρία».
Σύμφωνα όμως με τον Ιταλό πρωθυπουργό Ενρίκο Λέτα οι κινητοποιήσεις αυτές αποτελούν επιθέσεις κατά της αρχής της «δημοκρατικής αντιπροσώπευσης των διαφόρων παραγωγικών κατηγοριών της χώρας, όπως εκείνης των εμπόρων και των μικρών επιχειρηματιών».

newsbeast

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΚΟΥΒΕΝΤΑ!!‏

Αγαπητό Ολύμπια,

Αναρωτιέμαι γιατί κανείς, μα κανείς δεν μιλάει για ότι συμβαίνει από χτες στην Ιταλία όπου όλα τα κινήματα ενώθηκαν κάτω από την ομπρέλα του κυημάτων των ” Forconi « και μπλόκαραν όλες τις
πόλεις της χώρας για να αντιδράσουν για τον προϋπολογισμό. Γίνεται χαμός και η αντίσταση θα είναι διαρκείας, χιλιάδες άνθρωποι συμμετέχουν , έχουν καταλάβει σιδηροδρομικούς σταθμούς, πολυεθνικές, ο εθνικός οργανισμός είσπραξης Equitalia, μέχρι που η αστυνομία έβγαλε τα κράνη… και ενώθηκε με τους διαδηλωτές. Μήπως φοβούνται όλοι να το δημοσιεύσουν για να μην σηκωθούμε από το καναπέ και να καταλάβουμε ότι μόνο ενωμένοι μπορούμε να τα καταφέρουμε ?

Συγνώμη για τα συντακτικά αλλά είμαι και εγώ Ιταλός, Omar.
tgcom24.mediaset.it

Habemus klone! To πρώην K.Κ.Ι. απέκτησε νεοφιλελεύθερο ηγέτη…

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
http://www.nikosklitsikas.gr/

“Επιτέλους ένας αρχηγός της αριστεράς που δεν διάβασε Μαρξ και δεν δαιμονοποιεί τον καπιταλισμό”… επισημαίνει το χρηματοπιστωτικό σύστημα στην Ιταλία, για την εκλογή του Matteo Renzi στην...
ηγεσία του “Δημοκρατικού Κόμματος” Ιταλίας, του πάλαι ποτέ μεγαλύτερου κομμουνιστικού κόμματος της δύσης, του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας με ηγέτη τον Ενρίκο Μπερλίνγκουερ.
Τα ΜΜΕ ήδη τον ανακήρυξαν ως «Ο Μπλερ της ιταλικής αριστεράς».  Και σ’ αυτό τα ΜΜΕ έχουν δίκιο. Είναι κι αυτός, όπως ο Μπλερ κι ο Γιώργος Παπανδρέου στην Ελλάδα, «παιδιά» του Κλίντον! Εκείνης της επονομαζόμενης αμερικάνικης «αριστεράς».  Αξίζει κάποιος να δει την ταινία «The special relationship» και να βγάλει συμπεράσματα…
Λοιπόν, Matteo Renzi ο νέος ηγέτης της ιταλικής «αριστεράς», ο άνθρωπος Μη Κυβερνητική Οργάνωση ή σωστότερα ο νεοφιλελεύθερος φέρελπις νέος που αναφώνησε: “Δεν θέλω να πεθάνω Χριστιανοδημοκράτης“.
Δεξιός από οικογενειακή παράδοση. Ο πατέρας του στέλεχος της Χριστιανικής Δημοκρατίας και δημοτικός Σύμβουλος στην Rignano sull'Arno (1985 - 1990) με το κόμμα της Χριστιανικής Δημοκρατίας.
Με την κατάρρευση της παραδοσιακής δεξιάς οργανώθηκε στο Λαϊκό Κόμμα Ιταλίας (Partito Popolare Italiano), που αποτέλεσε τη συνέχεια της Χ.Δ. Μια λαμπρή θητεία και καριέρα στελέχους στη νέα δεξιά (1996-2002), που ήθελε να είναι η σύγχρονη κεντροδεξιά.
Οι καιροί απαιτούσαν εκσυγχρονισμούς και το διπολικό αμερικάνικο σύστημα (Ρεπουμπλικάνοι, Δημοκρατικοί), μαζί με την πολιτική απάτη των προκριματικών εκλογών για τις ηγεσίες των κομμάτων, όπου ο «λαός» πέρα κι έξω από τα κόμματα αποφασίζει «δημοκρατικά» τον ηγέτη  (στην Ευρώπη εισήλθε με τον καινοτόμο κι εκσυγχρονιστή πολιτικό Γ. Παπανδρέου), μπήκαν στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.
Έτσι ο Matteo Renzi μεταπήδησε στο κεντρώο κόμμα  Δημοκρατία είναι Ελευθερία – Η Μαργαρίτα (Democrazia è Libertà - La Margherita), από το 2002 - 2007, το οποίος αργότερα αποτέλεσε συνιστώσα της ιταλικής «Ελιάς» (περισσότερα στο βιβλίο: Ιταλικές Πολιτικές Εκλογές 2006).
Δήμαρχος της Φλωρεντίας από το 2009.
Φανατικός θιασώτης του «Τρίτου Δρόμου» (ούτε αριστερά, ούτε δεξιά), της σοσιαλδημοκρατίας, του εκσυγχρονισμού, του κοινωνικού Χριστιανισμού και φυσικά «Ευρωπαϊστής».
Ο αγαπημένος του «χρηματοπιστωτικού» συστήματος και ερωτευμένος με την πολιτική της κυρίας Μέρκελ.
Με την «εκλογή» του Matteo Renzi στην ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος Ιταλίας (να σημειώσουμε ότι είναι κόμμα αδελφό του ΠΑΣΟΚ και συμμετέχει στη Σοσιαλιστική Διεθνή του ΓΑΠ), η Ιταλία μπαίνει σε μια φάση πλήρους αποστασιοποίησης με το ιστορικό πολιτικό παρελθόν της αριστεράς. Μετά τις αλλεπάλληλες αποτυχίες των εγχειρημάτων μετάβασης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας σε ένα σκληρά νεοφιλελεύθερο κόμμα, τώρα η νίκη είναι εφικτή!
Η «Ελιά», με ηγέτη τον υπουργός της δεξιάς τη δεκαετία του ’70 Ρομάνο Πρόντι, τους μετέπειτα ηγέτες Veltroni, Rutelli, Franceschini, Bersani, τους δελφίνους που μεγάλωσαν και ανατράφηκαν σε μασονικές στοές, λόμπυ και Ιδρύματα μελετών, δεν έφεραν επιθυμητά αποτελέσματα και η κυριαρχία του Μπερλουσκόνι παρέμεινε αδιαμφισβήτητη.
Τώρα ανατέλλει η «νέα εποχή»… από τον Μπερλουσκόνι στον Ρέντζι… όπως ακριβώς αρέσει στους διεθνείς τραπεζίτες!
Ο Fernando Rossi, φίλος, γερουσιαστής  με τους Ιταλούς Κομμουνιστές στην κυβέρνηση Πρόντι (2006), με διαύγεια πολιτικής σκέψης κι έξω από το σύστημα της Μιντιοκρατίας και τραπεζιτών, περιγράφει με σαφήνεια την «ανάπτυξη του είδους»: από τον Μπερλουσκόνι στον Ρέντζι
«- Λιγότερο πλούσιος, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Πιο νέος, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Λιγότερο πουτανιάρης, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Περισσότερο σιωνιστής, έχοντας πίσω του τους De Benedetti και Itzhak Yoram Gutgeld, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Λιγότερο εθνικιστής, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Περισσότερο υπάκουος στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Μέρκελ, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Λιγότερο βαθειά στα αντικρουόμενα συμφέροντα, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Περισσότερο δουλοπρεπής απέναντι στις εντολές του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Λιγότερο φίλος της σικελικής μαφίας, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Περισσότερο σεβαστός από το παγκόσμιο εγκληματικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Λιγότερο μπλεγμένος με Don Verzè, ILVA, TAV, κ.λπ., σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Περισσότερο συνδεδεμένος με τις εταιρίες παραγωγής καρκίνου, εκείνες των καύσεων απορριμμάτων, σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Λιγότερο φίλος του Πούτιν (επόμενος στόχος μετά τη Συρία), σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι
- Σε καλύτερη συσκευασία για να πουληθεί ως κάτι "νέο", σε σχέση με τον Μπερλουσκόνι».
Μέσα από τις προσωπικές φωτογραφίες του νεοφιλελεύθερου ηγέτη της «αριστεράς» στην Ιταλία, μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα:

Με τον ηγέτη της Χριστιανικής Δημοκρατίας Ciriaco De Mita, οικογενειακό φίλο, Μπος της Τοσκάνης και… εκλεκτός μασόνος

Ads not by this site

Ο Renzi στην κολυμπήθρα της νέας δεξιάς

Το ντεμπούτο του στα ΜΜΕ μέσω τηλεοπτικών παιχνιδιών, όπως το TANTA FORTUNA, που κέρδισε εκατομμύρια λιρέτες (honi soit qui mal y pense!)

Και χθες που ανάλαβε τα καθήκοντα του πρεσβευτή των ΗΠΑ και του Ισραήλ, στην Ιταλία της τρόικας και της συγκυβέρνησης δεξιάς, ακροδεξιάς, κεντροαριστεράς… για τη "σωτηρία" της "πατρίδας"

Για τη σχέση του Renzi και τις «φιλίες» με το χρηματοπιστωτικό σύστημα: il fatto quotidiano
Habemus klone!

 

 

PRESS-GR

Οι… χαζοί Ιταλοί αυξάνουν το όριο του αφορολογήτου

Στις 12.000 ευρώ πρόκειται να αυξηθεί το όριο των αφορολόγητων εισοδημάτων στην Ιταλία, βάσει σχετικής συμφωνίας της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς που υποστηρίζουν την κυβέρνηση του Ενρίκο Λέτα.
Έως τώρα το εν λόγω όριο βρισκόταν στις 7.500 ευρώ για τους συνταξιούχους και στα 8.000 ευρώ για τους εργαζόμενους.
Η αύξηση του αφορολόγητου εντάχθηκε σε τροποποίηση του προϋπολογισμού για το 2014, ο οποίος αναμένεται να εγκριθεί οριστικά από την βουλή και την γερουσία της Ρώμης μέχρι το τέλος του τρέχοντος μηνός.
Τυχόν κενό εσόδων για τα δημόσια ταμεία θα καλυφθεί με περαιτέρω περιορισμούς στα έξοδα της δημόσιας διοίκησης.
Όσον αφορά τη φορολόγηση των ακινήτων οι απόψεις συνεχίζουν να διίστανται: η κεντροαριστερά θεωρεί ότι η μη φορολόγηση της κύριας κατοικίας είναι εξαίρεση και θα ισχύσει μόνον για το 2013.
Η κεντροδεξιά ζητεί η αναβολή να ισχύσει και για το 2014. 
Ο Ρενάτο Μπρουνέτα, εκπρόσωπος της «Νέας Φόρτσα Ιτάλια» στην Βουλή, έκανε γνωστό ότι η παράταξή του θεωρεί το στόχο αυτό θεμελιώδους σημασίας.


 koutipandoras

S&P: Υποβάθμιση δεκαεπτά ιταλικών τραπεζών

Στην υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας δεκαεπτά ιταλικών τραπεζών προχώρησε ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor's. Οι μόνοι μεγάλοι τραπεζικοί οργανισμοί που «σώζονται» από την υποβάθμιση είναι οι Intesa San Paolo και Unicredit.
Παράλληλα, σε ανακοινωθέν του ο οίκος αξιολόγησης αναφέρει ότι «στο τέλος του 2013 το ΑΕΠ της Ιταλίας θα έχει συρρικνωθεί κατά 9% μέσα σε έξι χρόνια», ότι «στο ίδιο χρονικό διάστημα οι επενδύσεις μειώθηκαν κατά 25%, ενώ το κατά κεφαλήν εισόδημα βρίσκεται σε επίπεδο χαμηλότερο του 2007».

Ο Standard & Poor's, τέλος επισημαίνει ότι «δεν αναμένει να υπάρξει σημαντική αντιστροφή της κατάστασης μέσα στο 2014».

Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα, ο ίδιος οίκος αξιολόγησης υποβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της Ιταλίας στη βαθμίδα «ΒΒΒ».

Κέρδος

Πανικός στην Ιταλία από απόρρητη έκθεση που προβλέπει χρεοκοπία το επόμενο εξάμηνο Πηγή: Πανικός στην Ιταλία από απόρρητη έκθεση που προβλέπει χρεοκοπία το επόμενο εξάμηνο

Το ενδεχόμενο να χρεοκοπήσει η Ιταλία μέσα στους επόμενους έξι μήνες, αναφέρει σε απόρρητη έκθεσή της η τράπεζα επενδύσεων Mediobanca.
Σύμφωνα με τα όσα αποκαλύπτουν τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, η έκθεση της Mediobanca αναφέρει ουσιαστικά ότι αν δεν προχωρήσει σε σημαντικές μεταρρυθμίσεις μέχρι το τέλος του χρόνου, η Ιταλία μπορεί να βρεθεί αναγκασμένη να αντιμετωπίσει «μερική χρεοκοπία» και να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του χρέους της.
Κατά την εταιρία Mediobanca Securities, με έδρα το Λονδίνο και κύριο μέτοχο την συγκεκριμένη ιταλική τράπεζα επενδύσεων, η κύρια απειλή για την χώρα είναι το τεράστιο δημόσιο χρέος το οποίο και έχει ξεπεράσει πλέον τα δύο τρισεκατομμύρια ευρώ.
Οι προτεινόμενες λύσεις αφορούν μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν άμεσα για να μπορέσει η Ιταλία να ξεπεράσει την ιδιαίτερα κρίσιμη αυτή οικονομική φάση. Πρόκειται για τρεις παρεμβάσεις με τις οποίες η Mediobanca θεωρεί ότι μπορεί να αποφευχθεί η χρεοκοπία:
Οι αναλυτές της ιταλικής επενδυτικής τράπεζας ζητούν να υπογραφεί άμεσα συμφωνία με την Ελβετία για τα κεφάλαια που Ιταλοί πολίτες μετέφεραν στην γειτονική χώρα, να επιβληθεί ειδικός φόρος σε όσους Ιταλούς διαθέτουν αγαθά και εισοδήματα άνω του 1,3 εκατομμύρια ευρώ και να θεσπισθεί υψηλότερη φορολόγηση όλων των σταθερών χρηματιστηριακών απολαβών, εκτός των ομολόγων του δημοσίου.

iefimerida

ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΟΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΠΙΣΤΟΙ ΣΤΟΝ ΜΙΣΘΟ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑ ΧΤΥΠΟΥΝ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Οι αστυνομικοί ξέσπασαν για πρώτη φορά μπροστά στις κάμερες, λίγη ώρα μετά το αιματηρό περιστατικό έξω από το Παλάτσο Κίτζι.

«Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο και επιτίθεται εναντίον μας». Αυτά ήταν τα λόγια που χρησιμοποίησαν για να εξωτερικεύσουν τις σκέψεις τους για το περιστατικό.  

 

Οι περισσότεροι, προς τιμήν τους, δικαιολόγησαν την πράξη του απεγνωσμένου άνδρα, καθώς, όπως ανέφεραν, οι Ιταλοί έχουν αγανακτήσει από τη σκληρή λιτότητα που έχει επιβληθεί, με τους ίδιους να καλούνται να φέρουν εις πέρας το έργο τους και μάλιστα έχοντας υποστεί μεγάλες περικοπές.

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ιταλία: Πυροβολισμοί έξω από την έδρα της κυβέρνησης...

Ανταλλαγή πυροβολισμών σημειώθηκε μπροστά στο κυβερνητικό μέγαρο της Ρώμης Παλάτσο Κίτζι, όπως μετέδωσε πριν από λίγο η ιταλική τηλεόραση.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, έχουν τραυματισθεί δύο άνθρωποι, ενώ ιταλικά ΜΜΕ μεταδίδουν ότι υπάρχει ένας νεκρός.

Goldman Sachs: «Ξεχάστε την Κύπρο. Το δράμα για την ευρωζώνη θα παιχτεί στην Ιταλία»

Την εστίαση της προσοχής στην Ιταλία και τις δραματικές πολιτικές της εξελίξεις συνιστά η Goldman Sachs μέσω δηλώσεων του υψηλόβαθμου στελέχους της Jim O’Neill στο δίκτυο Bloomberg. Ο O’Neill είπε τα εξής πολύ ενδιαφέροντα:
«Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η οποιαδήποτε χώρα θα φύγει από την ευρωζώνη, ακόμα και η μικρή Κύπρος. Πώς τότε θα πιστέψει ο οποιοσδήποτε επενδυτής ότι οι υπόλοιποι θα μείνουν σίγουρα;
Πιστεύω ότι, παρά το κόστος, η Κύπρος θα παραμείνει, αν και βλέπω τους λόγους, για τους οποίους θα επιθυμούσε να εξέλθει. Αλλά αν έφευγε, πώς ο κόσμος θα πίστευε ότι η Ελλάδα ή ακόμα πιο σημαντικά η Ιταλία θα παρέμεναν;
Η πιο ενδιαφέρουσα ιστορία που εκτυλίσσεται είναι ο παράγοντας Grillo στην Ιταλία. Δεν καταλαβαίνω πώς κάποιοι από αυτούς τους σκληρούς άντρες στον Βορρά δεν σκέφτονται αυτό το ζήτημα.
Η Ιταλία είναι η τρίτη μεγαλύτερη χώρα στην ευρωζώνη και, αν σύντομα δεν αρχίσουν να έχουν κάποια ανάπτυξη, αυτοί οι άνθρωποι θα αρχίσουν να εγείρουν ορισμένα ερωτήματα με πιο σοβαρό τρόπο γύρω από τα οφέλη παραμονής στο ευρώ …
Τι κάνει η ΕΕ για να το αντιμετωπίσει αυτό; Οι αποφάσεις της ΕΕ φαίνονται να κατασκευάζονται από ισχυρές φωνές σε ορισμένες χώρες, ιδίως στη Γερμανία».


πηγη

Ιταλία: Οι δημοσκοπήσεις φέρνουν πρώτο το κόμμα του Γκρίλο.

Πρώτο φέρνουν οι δημοσκοπήσεις το κόμμα του Μπέπε Γκρίλο στην Ιταλία. Στις δυο εβδομάδες που μεσολάβησαν από τις εκλογές, το Κίνημα 5 Αστέρων (M5S) κέρδισε 3,1%.  

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Ipsos, το M5S θα έπαιρνε...

28,7% αν πραγματοποιούνταν σήμερα εκλογές (ενώ οι κάλπες στις 24-25 Φεβρουαρίου του έδωσαν 25,6%). Αυτό το τοποθετεί καθαρά στην πρώτη θέση ενώ ακολουθούν το Δημοκρατικό Κόμμα (PD) τουΠιερ Λουίτζι Μπερσάνι με 27,1%, το κόμμα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι με 21,6%, τουΜάριο Μόντι με 9,2% και η Λέγκα του Βορρά με 4%.

Οσον αφορά τους συνασπισμούς, η κεντροαριστερά παραμένει η κυριότερη πολιτική συμμαχία με 29,9% (άνοδος 0,4% σε σχέση με το αποτέλεσμα των εκλογών). Ακολουθεί το Κίνημα του Γκρίλο, το οποίο ξεπερνά τον κεντροδεξιό συνασπισμό που λαμβάνει 28,5%  (μείωση 0,7% σε σχέση με το εκλογικό αποτέλεσμα). Σταθερός ο κεντρώος συνασπισμός του Μόντι στο 10,6%.

Η δημοσκόπηση του Ipsos επιβεβαιώνει ότι ο πολιτικός που προτιμούν οι Ιταλοί για πρωθυπουργό είναι ο Ματέο Ρέντζι, ο 38χρονος χαρισματικός δήμαρχος της Φλωρεντίας που λέγεται ότι θα αντικαταστήσει τον Μπερσάνι στην κεφαλή του PD: έχει την υποστήριξη του 32%. Ακολουθούν ο Μπερσάνι και ο Μπερλουσκόνι με 16%, ο Γκρίλο με 10% και  ο Μόντι με 8%. 

Η δημοτικότητα του Ρέντζι ενισχύθηκε τελευταίως χάρη στις δημόσιες τοποθετήσεις του υπέρ της κατάργησης της χρηματοδότησης των κομμάτων. Με την θέση αυτή συμφωνεί το 82%, σύμφωνα με άλλη δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε από την Swg.

Πηγή: tovima.gr

Σκούζουν λες και τους μπήκε ο Γκρίλο(ς) στον κώλο

Είναι απόλαυση να παρακολουθείς την σύγχιση και τον πανικό που έχει προκαλέσει στους mainstream “αρθρογράφους” του κώλου το αποτελέσμα των Ιταλικών εκλογών.
Πανικόβλητα τα διάφορα υπαλληλάκια προσπαθούν να “αναλύσουν” στο εγχώριο πόπολο το γιατί οι υπέροχες τεχνοκρατικές, “σοβαρές” μνημονιακές δυνάμεις έπαθαν πανωλεθρία.
Και δεν είναι μόνο η επιστροφή του Μπερλουσκόνι (που μέχρι πριν 3-4 μήνες τον παρουσίαζαν σαν “τελειωμένο”), αλλά κυρίως το απίστευτο ποσοστό του Μπέπε Γκρίλο.
Σε κάθε αρθρογραφία που σέβεται τον εργοδότη της, θα δείτε το όνομα του Γκρίλο να ακολουθεί πάντα το επίθετο “λαϊκιστής”.
Γιατί όμως τέτοια ενόχληση από την επιτυχία του πρώην κωμικού, που από το πουθενά και χωρίς καμμια σχεδόν στήριξη από τα παραδοσιακά ΜΜΕ κατάφερε να τον ψηφίσει ο 1 στους 4 ψηφοφόρους;
Ο λόγος είναι εξαιρετικά απλός: Γιατί ο Γκρίλο δεν έβαλε στο στόχαστρο μόνο το μνημόνιο. Έβαλε στο στόχαστρο όλο το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που δεν διαφέρει σε τίποτα από το δικό μας.
Οι πραγματικοί και άμεσοι εχθροί δεν είναι τόσο η Μέρκελ και ο Σόιμπλε, αλλά κυρίως οι εσωτερικοί αργυρώνητοι πολιτικάντηδες που δεν είναι τίποτα άλλο από μαριονέτες  τραπεζών και οικονομικών συμφερόντων.
Αυτό το άκρως διεφθαρμένο σύστημα Πολιτικών, ΜΜΕ και Οικονομικής χούντας έβαλε στο στόχαστρο ο Γκρίλλο. Ένα κατεστημένο που είναι “ούνα φάτσα ούνα ράτσα” με το δικό μας.
Είναι φυσικό το εγχώριο σύστημα να φοβάται μην τυχόν η απίθανη ιστορία του Γκρίλλο “μολύνει” και την Ελλάδα.
Γι αυτό και από χθες σκούζει ανυπόφορα.


  filologos10

Είναι τρελοί οι Ιταλοί;

Παναγιώτης Μαυροειδής

Επιφωνήματα κατάπληξης ή/και  ρίγη αγανάχτησης όλων των καθώς πρέπει φιλελεύθερων, των ταγμένων  ευρωπαϊστών και  των ‘’μοντέρνων’’ αριστερών της πεντάρας, συνοδεύουν την ανάγνωση των αποτελεσμάτων των Ιταλικών εκλογών.

‘’Μα πάλι τον πορνόγερο Μπερλουσκόνι οι άθλιοι; Και από πού και ως πού, πρώτο κόμμα στη Βουλή ένας άσημος λαϊκιστής  Γκρίλο που θυμίζει ένα φτηνό Λαζόπουλο;’’

Για να δούμε λοιπόν τι έλεγαν στους Ιταλούς οι παραπάνω θλιμμένοι συγγενείς της θανούσης πολιτικής σοβαρότητας και της πληγωμένης ευρωπαϊκής ταυτότητας.

‘’Οι Ιταλοί δεν είναι τρελοί. Η Ιταλία δεν έχει άλλη επιλογή από την  αύξηση των φόρων και τις διαρθρωτικές αλλαγές στην αγορά εργασίας και το πολιτικό σύστημα, που προωθούν οι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση’’.

Αυτά έλεγε ο διορισμένος πρώην πρωθυπουργός και  τραπεζίτης Μάριο Μόντι, που ορίστηκε μέσα σε μια νύχτα από τις Βρυξέλλες, για να σώσει την Ιταλία.  Στη σύγχρονη τροϊκανή γλώσσα ο Μόντι δεν λέγεται ούτε τραπεζίτης, ούτε αστός, αλλά εξαγνίζεται με το πιο εύηχο ‘’τεχνοκράτης’’, κάτι μεταξύ επιστήμονα και αδέκαστου κριτή.  Πήρε λοιπόν αυτός,  όλα τα γνωστά και από την Ελλάδα των μνημονίων μέτρα, από τις ιδιωτικοποιήσεις, έως την κατάργηση των συμβάσεων εργασίας και τις άγριες περικοπές σε παιδεία και υγεία. Οδηγώντας σε μαζική φτώχεια τους εργαζομένους της πέμπτης βιομηχανικής δύναμης του κόσμου, σε ανεργία 11,5%, σε μαζικές απολύσεις προσωπικού στην υγεία και σε διακοπή της θέρμανσης στα σχολεία. Τον υποστήριξαν με λύσσα οι πάτρωνες του στην ΕΕ και κατάφερε να περισωθεί με ένα ποσοστό κοντά στο 9%!

Ας δούμε τώρα πως στάθηκαν απέναντι στον Μόντι, τη λιτότητα και τα άλλα αντεργατικά και αντικοινωνικά μέτρα της ΕΕ, οι βασικές διεκδικητές της  κεντρο-αριστερής διαχείρισης. Αυτοί που είχαν την αφέλεια να πιστεύουν πως θα έκαναν πάρτι απέναντι στο Μπερλουσκόνι, θεωρώντας πως τους αρκεί η υποστήριξη των ΜΜΕ, ειδικά σε μια προοπτική συμμαχίας με τον Μόντι.

‘’Ένας αριθμός πολιτικών κομμάτων είναι πρόθυμα να κατηγορούν την Ευρώπη για κάθε στρατηγικό λάθος που έχει πλήξει την Ιταλία. Στην πραγματικότητα, η Ευρώπη έχει συχνά, αν όχι πάντοτε, βοηθήσει αποφασιστικά την Ιταλία΄΄

Αυτά μας λέει ο Francesco de Angelis, βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος του Μπερσάνι. Καθόλου παράξενο φυσικά, μιας και οι θλιβεροί κληρονόμοι του πάλαι ποτέ ισχυρού Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας, είχαν και πριν υποστηρίξει τον Μόντι και την αντιλαϊκή πολιτική του, αλλά και δεν ξεχνούν να υμνολογούν την ΕΕ ότι κοστούμι και αν κόβει.

Μα δεν υπάρχει αριστερά στην Ιταλία, της Bandiera Rossa;

Πως δεν υπάρχει. Κατέβηκε και πολύ ‘’ενωτικά’’ μάλιστα στις εκλογές, βασικά συσπειρωμένη στο σχηματισμό ….’’Επανάσταση Πολιτών’’.  Ένας σιδηρόδρομος κομμάτων και κομματιδίων, από την Κομμουνιστική Επανίδρυση και τους Ιταλούς Κομμουνιστές (όμορη δύναμη κάποτε του ΚΚΕ), μέχρι οικολόγους, κινήματα πολιτών, ένα Πορτοκαλί (!) Κόμμα, άπειρους τεχνοκράτες, αρκετούς διακεκριμένους πανεπιστημιακούς. Με επικεφαλής ένα δικαστή (Ingroia), που μάλιστα έδωσε και το όνομά του να κοσμήσει τον τίτλο του κόμματος, συνεπικουρούμενος από πάμπολλους άλλους δικαστές και προφεσόρους. Η  αναγκαία ενότητα των εργαζομένων στον αγώνα ενάντια στην καπιταλιστική επίθεση, στην πλήρη διαστροφή της και γελοιογραφία της. Αντι για αυτό,  παρδαλές συμπράξεις μικροαστικών, χαζοχαρούμενων, διαχειριστικών ρευμάτων, ανακατεμένων με κομμουνιστές που το Α ξεκινά με (δήθεν) ενότητα και το Ω σημαίνει ένα πολιτικό πρόγραμμα της πλάκας, ως εισιτήριο για τη Βουλή και φυσικά για το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου, δηλαδή την  κυβέρνηση.

‘’Η τάση του ευρωσκεπτικισμού είναι πολύ επικίνδυνη σε αυτές τις εκλογές. Δεν είναι μόνο ο λαϊκισμός του Γκρίλο και του Μπερλουσκόνι, που έχουν βοηθήσει να δαιμονοποιείται η Ευρώπη’’.

Αυτά δήλωνε ο Niccolo Rinaldi, βουλευτής του Κόμματος των Αξιών, που συμμετέχει στο συνασπισμό   ‘’Επανάσταση Πολιτών’’ στις ιταλικές εκλογές, αλλά είναι ευρωβουλευτής που συμμετέχει στην Ομάδα των Φιλελεύθερων στο ευρωκοινοβούλιο!

‘’Επικίνδυνο’’ λοιπόν πράγμα η αντίθεση στην ΕΕ και πρέπει να ξορκιστεί ως δαιμονοποίηση.

Μα μήπως είναι υπερβολικό να κρίνουμε από μια ..δηλωσούλα; Αν διαβάσει κανείς τη σύντομη δήλωση του πολιτικού προγράμματος του συνδυασμού, θα απογοητευτεί χειρότερα (Πολιτικό πρόγραμμα ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ).

Μην κουράζεστε αλλά δεν θα βρείτε τίποτα που να θυμίζει μια αριστερή και εργατική απάντηση στην καπιταλιστική επίθεση στη γειτονική χώρα, πέρα από δευτερεύουσες διεκδικήσεις, κατώτερες και από συνδικαλιστικές διεκδικήσεις συνδικάτων τύπου ΓΣΕΕ.

Θα σχολιάσουμε δύο σημεία.

Για την Ιταλική αριστερά, ευρωζώνη και ΕΕ απλούστατα ….δεν  υπάρχουν! Όπως το ακούτε, δεν υπάρχουν πουθενά στη σύντομη αυτή δήλωση. Ή μπορεί να μην ανήκει η Ιταλία σε αυτές. Πώς να εξαφανίστηκαν άραγε; Λέτε να ήταν ένας σοφός τρόπος για να βγουν με ενωτικό τρόπο τα ‘’κοινά σημεία’’ του πολιτικού προγράμματος και να μείνουν στην άκρη διαφορές για ..επουσιώδεις διαφορές; Όπως και να έχει, η μόνη ‘’θετική’’ κατεύθυνση που μπαίνει (οι ‘’θετικές προτάσεις’’ πάνω από όλα, χωρίς ‘’αρνητισμούς και εύκολες καταγγελίες’’), είναι το αίτημα για ‘’Ευρώπη των δικαιωμάτων’’, η οποία ‘’μαζί με το δείκτη του ΑΕΠ, θα πρέπει να έχει και ένα δείκτη που θα μετρά την κοινωνική πολιτική και την πολιτική για το περιβάλλον’’.  Κανονική επαιτεία του χειρίστου είδους…

Η Ιταλία όμως, έχει και ένα μεγάλο μαγικό χαρακτηριστικό:  Δεν έχει αστική τάξη, ούτε μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις! Έχει μόνο ‘’μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις’’, για τις οποίες διεκδικούνται από την ιταλική αριστερά φοροαπαλλαγές ‘’αν αυτές επενδύουν στην έρευνα και την καινοτομία και δημιουργούν σταθερές δουλειές’’.

Η ιταλική αριστερά, που παίζει στα δάχτυλα την ‘’ηγεμονία’’ και τον ‘’πόλεμο θέσεων’’ του Γκράμσι, έχασε από την τσέπη του παντελονιού της στον κοινοβουλευτικό  δρόμο προς την κυβέρνηση και το σοσιαλισμό, κάθε έννοια ταξικής αναφοράς στην πολιτική της, έστω στο φραστικό προγραμματικό επίπεδο. Αλλά και έμεινε εκτός βουλής  με ένα ποσοστό κοντά στο 2%, όταν κάποτε το ΚΚΙ σκέτο, με έμβλημα ένα ‘’αναχρονιστικό’’ σφυροδρέπανο έφτανε στο 35%.

Δεν την έσωσε ούτε το κάλεσμα υποστήριξης της που απηύθυνε το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς, το οποίο υπογραφόταν από κοινού από Α. Τσίπρα, Μελανσόν και Λαφοντέν. (European Left urges Italy to vote for far-left anti-austerity group)

Εντάξει όλα αυτά, αλλά ήταν είναι ανάγκη να δούμε τα γεμάτα παλστικές μούτρα του Μπερλουσκόνι να γελούν;

Δυστυχώς εκεί έφτασε η Ιταλική αριστερά, όλων σχεδόν των εκδοχών (με την  εξαίρεση τη χωρίς σημαντική επιτυχία  προσπάθεια του Κομμουνιστικού Κόμματος Εργατών του Φεράντο). Να μετατραπεί όχι μόνο σε ακίνδυνο, αλλά και σε  σταθεροποιητικό παράγοντα για το ιταλικό κοινωνικό και πολιτικό σύστημα, αφήνοντας την αστική τάξη απερίσπαστη να ασχολείται μόνο με τις δικές της έριδες, στο πλαίσιο και του ανταγωνισμού/παζαριού της με τους εταίρους της στην ΕΕ. Στην Ιταλία, σε αντίθεση με την Ελλάδα, σημαντικό τμήμα του κεφαλαίου-και αυτό το εκφράζει και ο Μπερλουσκόνι- διεκδικεί σύγκρουση με την ευρωζώνη, πάντα φυσικά στο πλαίσιο της ΕΕ και αυτό κάνει την Μέρκελ οπωσδήποτε να ιδρώνει.

Ο Γκρίλο με τη σειρά του, κάνει τον εξευτελισμό της ιταλικής αριστεράς να φαντάζει τέλειος. Αν κοιτάξει κανείς το πρόγραμμα του δε θα βρει θέση ούτε υπέρ ούτε κατά του ευρώ. Αλλά δυστυχώς είναι εκατό χρόνια μπροστά από την αριστερά, διότι τουλάχιστον αναγνωρίζει ότι υπάρχει θέμα καταστροφικών συνεπειών  από τη συμμετοχή της Ιταλίας σε αυτήν, αναφέρεται  διαρκώς σε αυτές, ενώ θέτει και ζήτημα δημοψηφίσματος για την παραμονή ή την αποχώρηση.

Το ‘’Κίνημα των 5 Αστέρων’’ του οποίου ηγείται δεν έχει κανένα αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό, ωστόσο δεν διστάζει να θέσει ζήτημα για εργασία είκοσι ωρών την βδομάδα, όταν η αριστερά ζητεί φορο-απαλλαγές στις επιχειρήσεις. Η τελευταία αρκέστηκε να επιτίθεται στον Γκρίλο για λαϊκισμό. Πράγματι, ένας μέτριος πολιτικός επιστήμονας, εύκολα θα δικαιολογούσε απόλυτα αυτόν τον χαρακτηρισμό. Μέσα  όμως στο πλαίσιο της απουσίας προβολής μιας εργατικής πολιτικής από την ιταλική αριστερά, αλλά και μιας στοιχειωδώς λογικής πολιτικής για την επιβίωση των λαϊκών στρωμάτων,  το κοστουμάκι του αντι-λαϊκισμού μάλλον προδίδει μια περιφρόνηση προς το λαό. Αλλά και  αβυσσαλέα απόσταση από μια ταξική στάση, σε μια κοινωνία που πολώνεται ταξικά όσο ποτέ.

Οι εξελίξεις αυτές στην Ιταλία, τη στιγμή μάλιστα που έρχονται μετά την ταπεινωτική ήττα της ‘’κυβέρνησης της αριστεράς’’ του ΑΚΕΛ στην Κύπρο, είναι εξαιρετικά ανησυχητικές. Αποτελούν ένα δυνατό σήμα κινδύνου για την κομμουνιστική αριστερά.  Η καπιταλιστική κρίση,  δε θα δώσει πράσινο φως σε μια ανέφελη πορεία της αριστεράς στο ‘’να αναλάβει τα πράγματα’’. Αντίθετα, έρχεται να υπογραμμίσει την κρίση πραγματικής εναλλακτικής αντικαπιταλιστικής προοπτικής που αυτή προσφέρει. Και αυτή η κρίση θα μετατραπεί σε σκληρή δοκιμασία, όσο αυτή η αριστερά θα κλωθογυρίζει σε πολιτικές διαχείρισης και θα μετατρέπει σε αυτοσκοπό και στόχο  το ‘’να κυβερνήσει’’ η ίδια  ή παρέα με άλλους, αντί να συμβάλλει ώστε ο ταξικός κοινωνικός αγώνας της εργατικής τάξης και της κοινωνικής πλειονότητας να ανατρέψουν  την σαπίλα που περιβάλει τους πάντες όλο και πιο επικίνδυνα.

Σύντομη Περιγραφή: 

Παναγιώτης Μαυροειδής

Για την Ιταλική αριστερά, ευρωζώνη και ΕΕ ….δεν υπάρχουν! Η Ιταλία δεν έχει αστική τάξη, ούτε μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις! Δυστυχώς  κατέληξε  όχι μόνο σε ακίνδυνο, αλλά και σε σταθεροποιητικό παράγοντα για το ιταλικό κοινωνικό και πολιτικό σύστημα. Στο πλαίσιο της απουσίας προβολής μιας εργατικής πολιτικής, αλλά και μιας στοιχειώδους λογικής πολιτικής για την επιβίωση των λαϊκών στρωμάτων, το κοστουμάκι του αντι-λαϊκισμού προδίδει μια περιφρόνηση προς το λαό.

Η Ιταλία τρομάζει τις αγορές

Ο ακτιβιστής κωμικός Μπέπε Γκρίλο είναι ο ρυθμιστής της κατάστασης. Βιώσιμη κυβέρνηση μπορεί να σχηματισθεί μόνο με την υποστήριξη του

Εντονες ανησυχίες προκαλεί στις αγορές η μάχη εξουσίας στην Ιταλία. Το αβέβαιο αποτέλεσμα των εκλογών στη χώρα σε συνδυασμό με την καταφανή αποδοκιμασία των πολιτικών λιτότητας του Μόντι και την άνοδο Μπερλουσκόνι και Γκρίλο, διαμορφώνουν σκηνικό αστάθειας και ανατροπών. ΕΕ, ΔΝΤ και Ευρωπαίοι θα αναγκασθούν να  αναθεωρήσουν σχέδια και επιλογές γαι την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. Οι παρνέργειες θα είναι αναπόφευκτες και τα χρηματιστήρια σπεύδουν να προξοφλήσουν τα χειρότερα. Μεγάλες απώλειες καταγράφουν οι ευρωπαϊκοί δείκτες, οι τιμές του πετρελαίου και οι τιμές των ιταλικών ομολόγων.
Ανεξαρτήτως του κυβερνητικού συνασπισμού που θα σχηματιστεί στην Ιταλία το μήνυμα των εκλογών είναι σαφές για τους πολιτικούς ταγούς των Βρυξελλών: Χρειάζονται άλλες πολιτικές και ανατροπή συσχετισμών.
Οι αγορές φαίνεται ότι διαφωνούν με την ψήφο των Ιταλών, οι οποίοι αποδοκίμασαν τις πολιτικές λιτότητας του Μάριο Μόντι αναδεικνύοντας τον κωμικό Μπέπε Γκρίλο σε πρόσωπο της ημέρας και ρυθμιστή των εξελίξεων.  Κεφάλαια αποχωρούν από μετοχές και κατευθύνονται στα γερμανικά ομόλογα καθώς οι επενδυτές τρομάζουν στην προοπτική αλλαγής του status quo.
Σε αυτή τη φάση οι αγορές ελπίζουν σε συμφωνία αποδοχής της κεντροαριστεράς από τον Μπέπε Γκρίλο, ώστε να κυβερνήσει ο Μπερσάνι, άνθρωπος που έχει αποδεχθεί τις πολιτικές Μόντι και έχει δεσμευτεί για τη συνέχισή τους.
Ο Μπερλουσκόνι κόντρα στα προγνωστικά κατάφερε να πείσει το 29,55% του κόσμου μαχόμενος στήθος με στήθος με τον υποψήφιο της κεντροαριστεράς Μπερσάνι. Το αποτέλεσμα των εκλογών αφήνει την Ιταλία αντιμέτωπη με το φάσμα της ακυβερνησίας, σημείο όμως στο οποίο η Ιταλία έχει βρεθεί πάρα πολλές φορές μεταπολεμικά.
Ο Μπέπε Γκρίλο δεν θα συμμετάσχει σε κυβέρνηση με τον Μπερλουσκόνι και ήδη συζητά με τον Μπερσάνι, ενώ ο Μόντι περιμένει υπομονετικά να του ζητηθεί να… κυβερνήσει.
Στην πολιτική ιστορία της Ιταλίας Ουγκο Λα Μάλφα όντας κόμμα με δύναμη που δεν ξεπέρασε το 4-5% κυβερνούσε για πολλά χρόνια τη χώρα ως πρωθυπουργός κοινής αποδοχής από τα υπόλοιπα σχήματα.
Οι αγορές όμως έχουν περιορίσει το οπτικό τους πεδίο στις εκθέσεις που δημοσιεύθηκαν προ των εκλογών για το ενδεχόμενο ανόδου του Μπερλουσκόνι, ενώ τρομάζουν από την προοπτική ανατροπής των συσχετισμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Οι εξελίξεις στην Ιταλία μπορούν να αποτελέσουν μοχλό για την αλλαγή πολιτικής στην Ευρωζώνη, κάτι που όπως φαίνεται δεν επιθυμούν τα χρηματιστήρια, οδηγώντας σε μια πρωτόγνωρη μάχη αγορές vs κοινωνίας.
Στην πραγματικότητα η Ιταλία έδειξε ότι το εκλογικό σώμα δεν τρομοκρατείται και μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές που μέχρι πριν από λίγο καιρό φάνταζαν αδιανόητες.
Η Άνγκελα Μέρκελ και το διευθυντήριο των Βρυξελλών παρακολουθούν τις εξελίξεις και αναζητούν στρατηγικές ανακοπής του ρεύματος αμφισβήτησης των πολιτικών λιτότητας που δημιουργείται στην Ιταλία. Φοβούνται ότι η τάση αυτή θα βρει υποστηρικτές και σε άλλες χώρες του Νότου, γεγονός που ανησυχεί τις συντηρητικές χώρες της γερμανικής αυλής.
Η ριζοσπαστική πολιτική έκβαση των ιταλικών εκλογών καθώς και οι καταστάσεις που θα δημιουργηθούν στη συνέχεια θα αποτελέσουν βούτυρο στο ψωμί της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, η οποία επλήγη πολιτικά στις πρόσφατες εκλογές από το φόβο…
Οι αγορές
Το κλίμα που επικρατεί στα χρηματιστήρια πεγράφεται καλύτερα από τον δείκτη φόβου VIX, ο οποίος εκτοξεύθηκε σε υψηλό 3μηνου χθες μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στην Ιταλία.
) FTSE MIB στο Μιλάνο υποχωρεί κατά 4% και οι εποπτικές αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο επιβολής περιορισμών στις συναλλαγές ή στα όρια διακύμανσης.
Η έκβαση των ιταλικών εκλογών ταλανίζει και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές αγορές με τον FTSE-100 στο Λονδίνο να χάνει 1,34% στις 6.270 μονάδες.
Στη Φρανκφούρτη ο Xetra Dax υποχωρεί κατά 1,93% διαμορφούμενος στις 7.623 μονάδες.
Στο Παρίσι ο CAC-40 χάνει 2,27% στις 3637 μονάδες, ενώ απώλειες 3,03% καταγράφει και ο IBEX 35 στη Μαδρίτη.
Στις αγορές ομολόγων καταγράφεται εκρηκτική άνοδος των αποδόσεων του ιταλικού 10ετούς ομολόγου, κατά 7,51%, το οποίο διαμορφώνεται στο 4,85%.


sofokleousin

 

Iταλία: Έρχονται οι μέρες του "Άντε γαμηθείτε"

Πάει καιρός (κάτι χρόνια) που μιλήσαμε για τις μέρες του Vafanculo, του "Άντε γαμηθείτε", που διοργάνωνε ο Πέπε Γκρίλο.

Αμήχανη η αριστεροδεξιά και η "διανόηση" στην Ελλάδα, παρακολουθεί το φαινόμενο "Πέπε Γκρίλο".

Δεν βλέπει το δάσος, κοιτάζοντας ένα μόνο δέντρο.

Ο νεωτερικός κόσμος δομήθηκε πάνω στο κράτος - πατερούλη και σε μια έξωθεν μηδέποτε ερχόμενη σωτηρία. 

Οι ανάγκες, οι επιθυμίες και οι προσδοκίες των απλών ανθρώπων, κάτω από τη λαίλαπα του "Κανονιστικού Σχεδίου" της σημερινής εξουσίας, έχουν διδαχθεί να αναζητούν ένα καταφύγιο σε εμβληματικές και "χαρισματικές" προσωπικότητες.

Επιθυμούν τη ριζική ανατροπή αυτού που υπάρχει ως πολιτική, και σημειολογικά ή συμβολικά, δεν διστάζουν να δώσουν εξουσία στο "κωμικό", που συνάμα είναι τραγικό.

Μόνο οι αντίπαλοι ασχολούνται σοβαρά με το πρόγραμμα του κωμικού Πέπε. Ο λαός θέλει, απλώς, να ψηφίσει το "άντε γαμηθείτε όλοι". Η λογική, αν έχει απομείνει κάτι από αυτή, συντρίβεται κάτω από τη σαρωτική ορμή της επιθυμίας και τους συναισθήματος των μαζών. Οι "μάζες", γαλουχημένες να λειτουργούν ως τέτοιες, θέλουν μόνο να εκφραστούν μέσα από ένα πρόσωπο και λιγότερο μέσα από ένα πρόγραμμα, που δε λέει πολλά και δεν αμφισβητεί την ουσία του ολιγαρχικού πολιτεύματος.

Θέλει πολύ δρόμο η μάζα να γίνει λαός και τελικά πολίτης, αυτόνομος, αυτοτελής και αυτόδικος. Είναι , όμως, μια καλή αρχή το "άντε γαμηθείτε όλοι". 

Ποιος από μας δεν το έχει πει; Στην Ελλάδα, μόνο η "αριστερά" και η "διανόηση" δεν το λένε. Με τον Τσίπρα να ικετεύει για λίγη ανοχή στις "μεταρρυθμίσεις" του από τους κρατούντες τα κλειδιά της εξουσίας.

Στην Ελλάδα, "διανόηση" είναι η show bizz. Στην Ιταλία, το αδιαπέραστο φράγμα της show bizz, αυτού του  "άμυαλου", "κριτικού" και συνάμα άκριτου υποδοχέα και στυλοβάτη του ολιγαρχικού πολιτεύματος, έχει ρήγμα στην ακραία έκφραση του, αυτή της σάτιρας και της κωμωδίας. Η "δημοκρατία", η όποια δημοκρατία, απέκτησε ονοματεπώνυμο και λέγεται Πέπε Γκρίλο.

Τι σημασία έχει το "πρόγραμμα", μπροστά στην επιθυμία; Στην Ελλάδα, η επιθυμία και ο θυμός των "αγανακτισμένων" αφέθηκαν στην τύχη τους και το κενό, σήμερα, καλύπτεται από τον ναζισμό. Στην πατρίδα του φασισμού, που κάτι θυμάται από το αυτοδιοίκητο των πόλεων, πριν γίνει ενειαίο κράτος, το κενό γέμισε με  σάτιρα, με γέλιο και με μια πιο ανθρώπινη προοπτική.

Η Ελλάδα, όμως, είναι το κατ΄εξοχήν πειραματόζωο της Νέας Παγκόσμιας Τάξης πραγμάτων. Και αυτό συμβαίνει, γιατί η "διανόηση" στην εκπαίδευση, στον "πολιτισμό" και στην πολιτική είναι αργυρώνητα όργανα αυτής της "Νέας Τάξης".  "Νέα" , γιατί σηματοδοτεί το τέλος της νεωτερικότητας και της αυταπάτης της. "Παλιά", όμως, πολύ παλιά, γιατί επιστρέφουμε στην εποχή της "Μοναρχίας", της Φεουδαρχίας και της Ολοκληρωτικής και Αυταρχικής Διακυβέρνησης. Η "Πρόοδος", σήμερα,  είναι "οπισθοδρόμηση".

Άντε γαμηθείτε, μίσθαρνα όργανα μιας απάνθρωπης ολιγαρχικής εξουσίας. Ο μεταλλαγμένος άνθρωπος θα συνεχίσει να αντιστέκεται, κάθε φορά, που θα βρίσκει μια χαραμάδα στο σύστημα σας. Ο Πέπε Γκρίλο, ο λαός της Ιταλίας, σας χαστουκίζει και σας φτύνει , κατάμουτρα...

Κι εγώ μαζί.

 

Εξακολουθώ να ονειρεύομαι και να προσπαθώ, με τον τρόπο του Δον ΨΥΧΩΤΗ.

Από την Ιταλία, με αγάπη:

Κι αυτό, από την Κεφαλονιά, με αγάπη:

Υλικό για την αυτοϊκανοποίηση σας. Για τη "βυζοδιασκέδαση" σας.

Μήπως και πάψετε να μας γ@μ@τε με το ψέμα και την υποκρισία σας.

 

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ:

"...Να πάτε να γαμηθείτε όλοι σας ...αριστεροί, δεξιοί και κεντρώοι, οι οποίοι σήμερα γλύφετε ττις μπότες των διεφθαρμένων δυνάμεων...", λέει μέσα στη βουλή ο ανεξάρτητος βέλγος βουλευτής.

 

 Το κίνημα του "άντε γαμηθείτε όλοι σας", αποκτά κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.

πηγη

TΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΗΛΙΘΙΕ????..Η Ιταλική αστική τάξη εξεγείρεται για να μην πάθει την συμφορά που έπαθαν οι Έλληνες.

Είναι η πρώτη φορά που η αντίδραση έρχεται από τα δεξιά  και μάλιστα ευρωπαϊκή δεξιά σε τόσο υψηλό επίπεδο. Στην Ελλάδα  για να μην αντιδράσουν οι αστοί  γίνανε όλοι δεξιοί καλυπτόμενοι πίσω από ονόματα όπως ΔΗΜ (ΑΡιστερά) ή… ΠΑ.(ΣΟσιαλιστικό) Κ.  Στην Ελλάδα η αντίδραση ήρθε από την λαϊκή και εθνικιστική δεξιά και φυσικά την διανοούμενη αριστερά μπερδεύοντας τον κυρίαρχο στόχο που ήταν και είναι η επιβίωση της εγχώριας αστική τάξης.

Μπερλουσκόνι κατά Μόντι: “Κάνεις ό,τι σου λέει η Γερμανία via ΣΚΑΙ

Βολές κατά του απερχόμενου πρωθυπουργού Μάριο Μόντι, τον οποίο κατηγόρησε ότι προωθεί οικονομικές πολιτικές που του υπαγορεύει η Γερμανία, εξαπέλυσε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Ο κ. Μπερλουσκόνι κατηγόρησε επίσης το Βερολίνο ότι έχει επωφεληθεί από την οικονομική κρίση για να μειώσει τα κόστη δανεισμού του σε βάρος άλλων κρατών.
Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να προχωρήσει στη δημιουργία ενός νέου κεντροδεξιού κόμματος.
Σημειώνεται ότι το περασμένο Σαββατοκύριακο ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας ανακοίνωσε την επιστροφή του στην ενεργό πολιτική σκηνή της χώρας, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.

πηγή

Έμειναν στην Εφορία με τα σώβρακα!

Ένα πρωτότυπο κίνημα εισβολής σε Εφορίες, τράπεζες και εταιρίες αναπτύσσεται στην Ιταλία.
Όσοι συμμετέχουν μπαίνουν σε Εφορίες, τράπεζες και εισπρακτικές εταιρίες και πετώντας όλα τους τα ρούχα παραμένουν γυμνοί με κεντρικό σύνθημα…
«Δεν θα μας αφήσετε με τα σώβρακα! Εμείς το χρέος δεν το πληρώνουμε» (Non ci lascerete in mutande! Noi il debito non lo paghiamo!).
Το κίνημα αυτό, αντιδρά με αυτόν τον ευρηματικό τρόπο στην απόφαση του υπουργείου οικονομικών, να προχωρήσει σε κατασχέσεις για οφειλές στις εφορίες.
Η φωτογραφία από την εισβολή στην τράπεζα BNL της Νάπολης που μπλοκαρίστηκε για περισσότερες από 3 ώρες.

 http://freepen.gr/

«ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ, ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΑΝ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ» ΛΕΕΙ Ο ΜΟΝΤΙ

Ο Ιταλός πρωθυπουργός δηλώνει ότι οι τρεις χώρες στις οποίες επιβλήθηκαν τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής -Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιρλανδία- «παραχώρησαν μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας». Ο Μάριο Μόντι πρόσθεσε ότι αυτό είναι ένα σενάριο που δεν θα ευχόταν ποτέ για την Ιταλία, «διότι οι συνέπειες είναι ανυπολόγιστες».
Σύμφωνα με τον Ιταλό πρωθυπουργό, «είναι πολύ σημαντικό, και για μια χώρα ιδιαίτερα ανοικτή προς την παγκόσμια διάσταση, να διατηρήσει, οπωσδήποτε, μια αυτόνομη ικανότητα λήψης αποφάσεων».
Παράλληλα, όμως, παραδέχθηκε ότι «η Ιταλία, λίγο έλειψε να μετατραπεί σε αποικία».
«Η δημοσιονομική πειθαρχία που ζητήσαμε δεν αποτέλεσε μια παραχώρηση σε λογικές που αποφασίσθηκαν από άλλους, αλλά, αντιθέτως, καλέσαμε τους Ιταλούς να δείξουν, όλοι μαζί, ότι διαθέτουν περηφάνια, τους καλέσαμε να αναλάβουν συγκεκριμένες ευθύνες για ένα καλύτερο μέλλον» πρόσθεσε ο Μόντι.

Σύμφωνα με τους σχολιαστές, στην ευρωπαϊκή διάσκεψη για την ανάπτυξη που ορίσθηκε για τις 23 Ιουνίου, η Ιταλία πρόκειται να παρουσιάσει συγκεκριμένες προτάσεις, που θα πλαισιώσουν εκείνες του νεοεκλεγέντα Γάλλου προέδρου, Φρανσουά Ολάντ.
Παράλληλα, όμως, ο Ιταλός οικονομολόγος και τεχνοκράτης πρωθυπουργός καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για να μην χαλάσουν οι σχέσεις του με την Γερμανίδα καγκελάριο, η οποία έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι «εμπιστεύεται το ιταλικό πρόγραμμα εξυγίανσης της δημόσιας οικονομίας».
Στο μεταξύ, προς αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση Μόντι ανακοίνωσε την χρηματοδότηση του ιταλικού Νότου, με 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ, μεγάλο μέρος των οποίων προέρχεται από ευρωπαϊκά κονδύλια.
Πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ θα χρησιμοποιηθεί «για κοινωνική πολιτική και για την ουσιαστική βοήθεια των ασθενέστερων τάξεων».
«Στόχος μας είναι να βοηθήσουμε όσους πλήττονται από την οικονομική κρίση και, μεσοπρόθεσμα, να μειώσουμε τον αριθμό των φτωχών στην χώρα μας» δήλωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός.
Περίπου 400 εκατομμύρια ευρώ πρόκειται να διατεθούν για την δημιουργία 18.500 θέσεων εργασίας σε παιδικούς σταθμούς, μέχρι το 2015.
πηγή: Newsroom ΔΟΛ

Ο πρόεδρος της Βολιβίας Evo Morales εθνικοποίησε το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας… Οι εγχώριοι δωσίλογοι ξεπουλάνε τη ΔΕΗ…

Η Λατινική Αμερική με τους πολιτικούς ηγέτες της -που δεν ελέγχει το διεθνές τραπεζικό σύστημα- πέρασε στο στάδιο της αποτίναξης κάθε αποικιοκρατικής μορφής εξάρτηση και μπαίνει μπροστά στον αγώνα των λαών εναντίον του νεοφιλελευθερισμού.

Ο Βολιβιανός πρόεδρος Evo Morales, στα βήματα της προέδρου της Αργεντινής Cristina Fernández de Kirchner ( που εθνικοποίησε την εταιρία πετρελαιοειδών YPF), ανακοίνωσε την εθνικοποίηση του ισπανικών συμφερόντων Δικτύου Ηλεκτρικής Ενέργειας (Transportadora de Electricidad) στη χώρα των Άνδεων!

Έτσι το 73% της εταιρίας περνάει και πάλι στο λαό της Βολιβίας, όπως ακριβώς συνέβαινε πριν τις αμερικανοκίνητες χούντες και τις δολοφονικές επιχειρήσεις του ΔΝΤ στη...

 Λατινική Αμερική!

Ο στρατός της χώρας έλαβε εντολή από τον πρόεδρο της Βολιβίας να καταλάβει τις εγκαταστάσεις της Transportadora de Electricidad την 1η Μάη. Ο Evo Morales δήλωσε: «Σήμερα, ημέρα της παγκόσμιας εργατικής τάξης, αφιερώνουμε στους εργαζόμενους και το λαό της Βολιβίας που αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση των φυσικών πόρων της χώρας, τις βασικές υπηρεσίες…».

Αφού τα κοράκια του ΔΝΤ και του κερδοσκοπικού τραπεζικού συστήματος χάνουν την εκμετάλλευση των χωρών της Λατινικής Αμερικής και μία μετά την άλλη οι χώρες αυτές αποκτούν την εθνική τους αξιοπρέπεια και κυριαρχία, έχουν βρει «έδαφος» για να συνεχίσουν να πίνουν το αίμα των λαών από πρόθυμους πολιτικούς νάνους, ευρωπαίους δωσίλογους πολιτικούς υπαλλήλους τραπεζών.

Ο Evo Morales εθνικοποίησε την ΔΕΗ της Βολιβίας…

Το συγκυβερνητικό έκτρωμα Βενιζέλου-Σαμαρά ξεπουλάνε την ελληνική ΔΕΗ που οικοδομήθηκε με αίμα, ιδρώτα και χρήματα των παππούδων και πατεράδων μας…

Πατρίδα ΝΑΙ - Αποικία ΟΧΙ

Σχετικό: Κι ενώ τραπεζίτες & πολυεθνικές πλουτίζουν με την “κρίση” στην “αναπτυγμένη” δύση, στην Αργεντινή εθνικοποιούν το πετρέλαιο…
sibilla