Αποκάλυψη βόμβα από τον “Φιλελεύθερο”: Πούλησαν απόρρητα για το φυσικό αέριο.

Του ΠΕΤΡΟΥ ΘΕΟΧΑΡΙΔΗ

Λευκωσία: Σιγή ιχθύος απ’ όλες τις πλευρές επικράτησε χθες, με την αποκάλυψη του «Φ» για την ιδιαίτερα σοβαρή υπόθεση κατά υψηλόβαθμου στελέχους των κρατικών δομών που σχετίζονται με τη διαχείριση και τη λήψη αποφάσεων σε σχέση με τους υδρογονάνθρακες της Κύπρου, που ερευνούν οι υπηρεσίες ασφαλείας του κράτους.

Από πλευράς κυβέρνησης δεν κατέστη δυνατό να γίνει κανένα απολύτως σχόλιο ή τοποθέτηση, προφανώς λόγω της ευαισθησίας του θέματος, αλλά και των αναμενόμενων εξελίξεων. Ούτε και από πλευράς εμπλεκομένων υπήρξε οποιαδήποτε ανοικτή αντίδραση, αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ», το θέμα τέθηκε διακριτικά χθες και στο Προεδρικό μεταξύ των υπουργών, ωστόσο τηρείται
πλήρης εχεμύθεια. Εξελίξεις σε σχέση με το θέμα αναμένονται στις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας, χωρίς να αποκλείονται και σημαντικές αποφάσεις τις επόμενες μέρες.

Όπως έγραψε χθες ο «Φ», τα στοιχεία -έγγραφα και όχι μόνο- που συγκεντρώθηκαν από την έρευνα που έγινε σε Κύπρο και εξωτερικό, κρίθηκε ότι με μερικές τουλάχιστον από τις συγκεκριμένες ενέργειες -τα στοιχεία δείχνουν πρόσωπα, ημερομηνίες, ώρες και τοποθεσίες- άπτονται και σοβαρών εθνικών συμφερόντων. Πρόκειται, ωστόσο, για στοιχεία που έτυχαν και τυγχάνουν ιδιαίτερα λεπτών χειρισμών λόγω της ευαισθησίας τους.

Μεταξύ άλλων τα στοιχεία δείχνουν ότι το συγκεκριμένο υψηλόβαθμο στέλεχος, από τις αρχές του έτους, τουλάχιστον, είναι σε στενή επαφή με συγκεκριμένους επιχειρηματίες-επενδυτές στο εξωτερικό, Κύπριους που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό και ξένους συνεργάτες τους, με τους οποίους με βάση τα έγγραφα, μεθοδεύεται και έμμεσα και άμεσα ο έλεγχος οικονομικών τομέων που αφορούν τους υδρογονάνθρακες, μεταξύ των οποίων και του τερματικού υγροποίησης φυσικού αερίου.

Η έρευνα μέσα από τα στοιχεία και ντοκουμέντα, δείχνει ότι ο συγκεκριμένος υψηλόβαθμος παράγοντας των δομών που χειρίζονται τα θέματα υδρογονανθράκων, ενημέρωνε τους «συνεργάτες» του, για όλο το παρασκήνιο, τις αποφάσεις και τις μεθοδεύσεις που γίνονται από την κυβέρνηση και το Υπουργείο Ενέργειας. Όπως έγραψε χθες ο «Φ», διαπιστώθηκε ότι τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις τους τελευταίους μήνες, άκρως απόρρητα έγγραφα για τα θέματα υδρογονανθράκων, που προορίζονταν αποκλειστικά για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, βρέθηκαν στα χέρια των εν λόγω επιχειρηματιών. Η έρευνα έδειξε ότι πηγή ήταν το ίδιο υψηλόβαθμο στέλεχος.

Σε ένα από τα έγγραφα που ετοιμάστηκαν από τον ίδιο και παρουσιάστηκαν ενώπιον της ομάδας επιχειρηματιών-επενδυτών, μεταξύ άλλων υποδεικνύεται με ποιο τρόπο και σταδιακά θα γίνουν οι αναγκαίες επιχειρηματικές και επενδυτικές κινήσεις, με συμμαχία εκ των έσω, ώστε η εν λόγω επιχειρηματική ομάδα ν’ αποκτήσει το πάνω χέρι στις μετέπειτα εξελίξεις σε σχέση με την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και το τερματικό.

Να σημειωθεί ότι σε σημείωμα που ετοίμασε το εν λόγω στέλεχος -το οποίο επίσης κατέχει ο «Φ»- κατηγορείται η κυβέρνηση και ο Υπουργός Εμπορίου και επειδή «επέτρεψαν να συνεχιστεί ο διαγωνισμός της ενδιάμεσης λύσης που ξεκίνησε η προηγούμενη κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να επικρατήσει η πρόταση της ρωσικής ITERA», έναντι άλλης πρότασης που είχε ενώπιόν της εκτός της διαδικασίας των προσφορών, καταλήγοντας ότι αυτό έπρεπε να τελειώσει.

Σε άλλο σημείο επισημαίνεται πως ουσιαστικά πρέπει να καταργηθεί ή απενεργοποιηθεί η διαπραγματευτική ομάδα που διόρισε το Υπουργικό Συμβούλιο για τις διαπραγματεύσεις για το τερματικό (υπό τον γ. διευθυντή του Υπουργείου Ενέργειας Στέλιο Χειμώνα) στην οποία συμμετέχουν η νομικός Νόρα Νικολαΐδου, ο διευθυντής Εσ. Ελέγχου του ΥΣΕ Οδυσσέας Μιχαηλίδης, ο Στέλιος Κουντούρης εκ μέρους του Γενικού Λογιστηρίου, η Πρόεδρος της ΔΕΦΑ Έλενα Βασιλειάδου και ο Πρόεδρος της ΚΡΕΤΥΚ Χαράλαμπος Ελληνας.

philenews

mignatiou.com

Το αυστηρό μήνυμα της Μόσχας προς Σαμαρά περί αερίου

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Φιλοφρονήσεις μπορεί να ανταλλάχτηκαν τυπικά κατά τη συνάντηση του διευθύνοντος συμβούλου του ρωσικού ενεργειακού κολοσσού της Γκαζπρόμ, Αλεξέι Μίλερ, με τον Ελληνα πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

Μόνο φιλική όμως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί η συνάντηση που έλαβε χώρα, ανεξαρτήτως των ευγενικών διατυπώσεων που επικράτησαν κατά τις συζητήσεις. Οι Ρώσοι έθεσαν τον Αντώνη Σαμαρά προ των ευθυνών του, ώστε να μην μπορεί να κρυφτεί πίσω από άλλους. Ο Μίλερ, στενότατα συνδεόμενος με τον Ρώσο ηγέτη Βλαντίμιρ Πούτιν, κατέστησε σαφές στον πρωθυπουργό ότι θα έχει σοβαρές συνέπειες στις σχέσεις Μόσχας – Αθήνας η διαφαινόμενη μεθόδευση της κυβέρνησης Σαμαρά να μη δώσει σε καμιά περίπτωση στους Ρώσους πλειοδότες τη ΔΕΠΑ (Δημόσια Επιχείρηση Αερίου) ή τον ΔΕΣΦΑ (Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου).
Είναι όντως εξωφρενικά αντιρωσικός ο όρος που βάζει η κυβέρνηση, τόνισε ο Μίλερ στον Σαμαρά, αν οι Ρώσοι αγοράσουν αυτοί τη ΔΕΠΑ ή τον ΔΕΣΦΑ, αλλά στη συνέχεια η ΕΕ δεν εγκρίνει την εξαγορά ή βάλει εκ των υστέρων όρους που καθιστούν ασύμφορη οικονομικά την αγορά, τότε η Γκαζπρόμ να… χάσει τα περίπου 180 εκατομμύρια ευρώ που θα έχει δώσει υπό τη μορφή εγγυητικής επιστολής που θα έχει καταθέσει!!! Οι Ρώσοι δεν είναι ηλίθιοι. Γνωρίζουν ότι αν υπάρχει τέτοιος όρος, εξαγοράζοντας οποιοσδήποτε ανταγωνιστής τα μέλη της αρμόδιας επιτροπής της ΕΕ, πράγμα συνηθέστατο κατά τα λεγόμενα, θα ακυρώσει την αγορά και οι Ρώσοι θα έχουν πληρώσει κι από πάνω σχεδόν διακόσια εκατομμύρια!
Ο Μίλερ υπογράμμισε επίσης ότι δεν είναι δυνατόν να μην ανταποκρίνεται η διοίκηση του ΤΑΙΠΕΔ στις οχλήσεις των Ρώσων για να τους παράσχουν στοιχεία για τις δύο δημόσιες επιχειρήσεις που θέλουν να αγοράσουν. Εμμέσως δηλωτικό της υποβόσκουσας έντασης είναι και το γεγονός ότι μετά την ολοκλήρωση των συνομιλιών δεν έγινε απολύτως καμία δήλωση από τους Αλεξέι Μίλερ και Αντώνη Σαμαρά. Ούτε καν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν έκανε την Τρίτη καμία σχετική ανακοίνωση. Αντιθέτως η κυβέρνηση Σαμαρά προσπάθησε με κατευθυνόμενες «διαρροές» να συγκαλύψει τα πεπραγμένα της, διοχετεύοντας τις υποτιθέμενες πληροφορίες ότι ο πρωθυπουργός δεσμεύτηκε πως ο διαγωνισμός θα γίνει δήθεν με απόλυτη διαφάνεια και με βάση αυστηρά οικονομικά και όχι πολιτικά κριτήρια. Ως εκ τούτου ο Αλεξέι Μίλερ αναχώρησε δήθεν ικανοποιημένος από τις πρωθυπουργικές διαβεβαιώσεις, ισχυρίζονταν ανωνύμως οι ελληνικές κυβερνητικές πηγές. Προσωπικά δεν δίνουμε καμιά απολύτως σημασία σε αυτές τις κυβερνητικές διαρροές.
Γνωρίζουμε ότι οι ΗΠΑ δεν θέλουν να ακούσουν με τίποτα ότι οι Ρώσοι θα πάρουν τη ΔΕΠΑ ή τον ΔΕΣΦΑ και ασκούν τρομερές πιέσεις να μην κατοχυρωθούν κατά κανέναν τρόπο στους Ρώσους οι εταιρείες αυτές. Απαιτούν δε κατά προκλητικό τρόπο η ΔΕΠΑ και ο ΔΕΣΦΑ να δοθούν στους ανθρώπους τους, έστω και αν αυτοί δίνουν τα μισά λεφτά από τους Ρώσους! Οσο και αν οι Γερμανοί δεν έχουν αντίρρηση να δώσει η κυβέρνηση τις εταιρείες στους Ρώσους, θα εκπλαγούμε ειλικρινά αν ο Σαμαράς υπερβεί εαυτόν και τολμήσει πραγματικά να δώσει τις ΔΕΠΑ – ΔΕΣΦΑ σε όποιον δώσει τα περισσότερα λεφτά. Από τότε που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ουδέποτε έφερε την παραμικρή αντίρρηση στις εντολές των Γερμανών, της ΕΕ ή του ΔΝΤ και ως εκ τούτου θα συνιστά εντυπωσιακή στροφή, αν τολμήσει να πει «όχι» στους Αμερικανούς, έστω και σε αυτή την προκλητικά αυθάδη απαίτησή τους που εξόφθαλμα αντίκειται σε κάθε έννοια λογικής.
Εν πάση περιπτώσει, μέχρι τις 12 Απριλίου, σε έναν περίπου μήνα από τώρα, πρέπει να έχουν υποβληθεί οι δεσμευτικές προσφορές των εταιρειών που θέλουν να αγοράσουν ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ, οπότε θα δούμε στην πράξη τι θα γίνει. Θεωρείται απίθανο πάντως μέχρι τότε να δεχτούν οι Ρώσοι τον Σαμαρά στη Μόσχα (εκτός φυσικά αν μεσολαβήσει κάποια απροσδόκητη εξέλιξη), παρά τη σφοδρότατη επιθυμία του πρωθυπουργού να επισκεφθεί τη ρωσική πρωτεύουσα και να έχει συνομιλίες με την ηγεσία της χώρας όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Οχι για ουσιαστικούς λόγους, απλώς για… «πολιτικό ξεκάρφωμα» – για να βελτιώσει δηλαδή την εικόνα της θεωρούμενης από τους πάντες ως τραγικά γερμανόφιλης κυβέρνησής του. Από τον τρόπο που θα χειριστεί τελικά την υπόθεση της ΔΕΠΑ και του ΔΕΣΦΑ εξαρτάται σε μέγιστο βαθμό όχι μόνο το αν ο Σαμαράς θα γίνει δεκτός στη Μόσχα, όχι μόνο το αν θα αλλάξει η αισχίστη εκτίμηση που έχουν οι Ρώσοι ηγέτες γι’ αυτόν, αλλά πρωτίστως το αν θα διευρυνθεί ακόμη περισσότερο το χάσμα στις ελληνορωσικές σχέσεις που έχουν ανοίξει η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη. Καλύτερη σχέση είχε η Ελλάδα με τη Σοβιετική Ενωση, όταν υποτίθεται ότι ήταν ανειρήνευτοι εχθροί, παρά σήμερα!

Η ΕΛΛΑΔΑ στο ΚΑΤΩΦΛΙ της ΛΕΣΧΗΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ

…δεν δικαιολογεί καθυστερήσεις

 Γράφει ο Ελευθέριος Βερυβάκης, τ. Υπουργός – Βουλευτής

Πολλοί είναι οι οιωνοί, που μαρτυρούν ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο κατώφλι της εισόδου στη Λέσχη Φυσικού Αερίου στην περιοχή της και πέραν ταύτης. Σε μερικούς από αυτούς έχουμε ήδη αναφερθεί. Όμως, αυτό που καθυστερεί αφόρητα είναι οι βέλτιστες αποφάσεις για το προσπέρασμα του κατωφλιου της Λέσχης του Φυσικού Αερίου.

Συνειδητοποιώντας καθυστερημένα και υπό την πίεση της κρίσης που βιώνει η χώρα, ότι η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της και η συμμετοχή της στις χαράξεις αγωγών στην περιοχή, ότι αποτελούν όρο γεωπολιτικής επιβίωσης και οικονομικής ανάκαμψης, το τελευταίο διάστημα επιχειρεί να σταθμίσει και να χαράξει νέα πορεία, για την οποία ακόμη προβληματίζεται ποιο δρόμο πρέπει να ακολουθήσει.

Στις Συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν αυτήν την εβδομάδα στο Υπουργείο Εξωτερικών και στην κοινή Συνεδρίαση Πολιτικής Ηγεσίας και Υπηρεσιακών Παραγόντων μεταξύ ΥΠΕΞ και Υπουργείου Περιβάλλοντος, εξετάστηκαν τα δεδομένα τόσο στο πεδίο των ερευνών, όσο και στα διάφορα υπό εξέλιξη «projects» αγωγών, χωρίς όμως όπως φαίνεται να έχουν παρθεί ακόμη αποφάσεις για το τι πρέπει να κάνει και ποιον δρόμο να ακολουθήσει.

Αυτό γιατί αφενός μεν θεωρεί – τουλάχιστο μέχρι αυτή τη στιγμή – ως πιο εφικτό και ώριμο για υλοποίηση σχέδιο τον Αγωγό ITGI, ο οποίος θα μεταφέρει αέριο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας-Ελλάδας-Ιταλίας, ενώ από την άλλη πλευρά ο άλλος δρόμος, που έχει πια ήδη μπροστά της – και για τον οποίο μέχρι στιγμής η Ελληνική πλευρά έχει επιδείξει πρωτοφανή καθυστέρηση και έλλειψη αντανακλαστικών – είναι εκείνος που εμφανίστηκε οψιγενώς  μετά την ανακάλυψη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου στις περιοχές των ΑΟΖ Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδος και για τον οποίο τα προφανή πλεονεκτήματα είναι μεν αναμφισβήτητα και αυτόδηλα, ο οποίος όμως εκδηλώθηκε καθυστερημένα και οψιγενώς και ενώ οι παλαιότερες επιλογές είχανε ήδη κλίνει υπέρ της πρώτης επιλογής.

Το ΥΠΕΚΑ δια του Υπουργού Γιώργου Παπακωνσταντίνου δηλώνει, ότι «η χρηματοδότηση για το υλικό σκέλος είναι εγγυημένη από το ευρωπαϊκό σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης στον τομέα της ενέργειας με περίπου 150 εκ. ευρώ από το ΕΣΠΑ, με περίπου 800 εκ ευρώ και από τραπεζική χρηματοδότηση εταιρειών, ενώ η εταιρεία ΠΟΣΕΙΔΩΝ Α.Ε. – που έχει δημιουργηθεί για αυτόν τον σκοπό έχει ήδη συγκροτηθεί και έχει καταθέσει στην εταιρεία πετρελαίου του Αζερμπαϊτζάν (ΣΟΚΑΡ) τη σχετική πρόταση για τον Αγωγό, ο οποίος θα έχει τη δυνατότητα μεταφοράς 12 δις κ. μ. φυσικού αερίου.

Ίσως θα πρέπει να αναφερθεί ότι το κόστος του Αγωγού υπολογίζεται σε 1,14 δις ευρώ και οι βασικοί μέτοχοι της εταιρείας ΠΟΣΕΙΔΩΝ – η Ελληνική ΔΕΠΑ και η Ιταλική EDISON – υποστηρίζουν ότι υπάρχει δυνατότητα περαιτέρω χρηματοδότησης με εξεύρεση κεφαλαίων αρκετών δεκάδων ίσως και εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από ευρωπαϊκούς πόρους.

Απέναντι σε αυτήν την επιλογή εμφανίστηκε με μορφή ανταγωνιστικής πρότασης η εκ των υστέρων αναφανείσα διέξοδος μέσα από την εξέλιξη της τριγωνικής στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ.

Το Tel Aviv και η Λευκωσία επιθυμούν σφόδρα την αναβάθμιση της συνεργασίας με την Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα και την σύμπηξη ενός οικονομικού, ενεργειακού, αμυντικού και διπλωματικού άξονα με την Αθήνα και τη Ρωσία.

Η εξόρυξη φυσικού αερίου στην Κυπριακή ΑΟΖ και η παράλληλη αξιοποίησή του από το Ισραήλ του γειτονικού κοιτάσματος, αλλάζει δραματικά τα δεδομένα για τις δυο χώρες – ίσως και στις τρεις – κυρίως όμως για την Κύπρο και την Ελλάδα, οι οποίες βρίσκονται μπροστά σε μια ελκτικότερη option από οποιαδήποτε άλλη έχει προηγηθεί.

Στην τριμερή αυτή σχέση η μόνη από το τρίγωνο που μέχρι στιγμής δεν έχει αξιοποιήσει τους υδρογονάνθρακες, του οποίους εκτιμάται ότι διαθέτει, είναι η Ελλάδα, αλλά αυτό ίσως αρχίσει να αλλάζει αν αλλάξει και η στάση της στις επιλογές που είναι υποχρεωμένη να κάνει για τους δρόμους του φυσικού αερίου, που εκτιμάται ότι διαθέτει.

Έτσι, ίσως θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι η προκήρυξη διαγωνισμού για την υποβολή προσφορών εκμετάλλευσης οικοπέδων στις περιοχές του Πατραϊκού Κόλπου, των Ιωαννίνων και του Κατάκολου και τον σε εξέλιξη διαγωνισμό για σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο και νοτίως της Κρήτης, θα μπορούσε τελικώς να αναδειχθεί σε “στροφή” για τις Ελληνικές επιλογές που θα διατεθούν από την πλευρά της Ελλάδος, προκειμένου το φυσικό αέριο και οι υδρογονάνθρακες γενικώς να αλλάξουν δρόμο πηγής και διέλευσης από εκείνο που παλιότερα είχε επιλογή, όταν η Αθήνα είχε ταχθεί υπέρ του ITGI (ο Αγωγός του Αζέρικου Αερίου), που όμως τώρα απέκτησε ανταγωνιστή (το αέριο από τις ΑΟΖ της ΝΑ Μεσογείου).

Οι πολιτικοί παρατηρητές, που σχολιάζουν στις ιστοσελίδες μας τις εξελίξεις (Π.Π.-Σ.Ι.Ε.) παρατηρούσαν, ότι:

Πρώτον, η επιλογή της Ελληνικής πλευράς δε θα πρέπει ούτε στιγμή να καθυστερεί, ούτε οι δισταγμοί που μέχρι στιγμής έχουν επιδειχθεί – οφειλόμενοι στο γνωστό Ελληνικό φοβικό σύνδρομο απέναντι στην Τουρκία – να παρεμποδίσουν την επιλογή υπέρ του νέου αγωγού που θα είναι ο TAP, στον οποίο συμμετέχουν η Νορβηγική STAROIL, η Ελβετική EGLκαι η Γερμανική EON. Αλλά ο αγωγός καταλήγει στην Αδριατική μέσω Αλβανίας και όχι όπως ο ITGI, που ξεκινά και τροφοδοτείται με αζέρικο πετρέλαιο από το Αζερμπαϊτζάν και μέσω Τουρκίας και Βουλγαρίας φτάνει στην Ελλάδα για να καταλήξει στην Ιταλία και τις λοιπές χώρες της ΕΕ.

Δεύτερον, τα πολιτικά εμπόδια που η Α’ ή η Β’ επιλογή ενδεχόμενα θα συναντήσουν είναι πολλαπλάσια στην επιλογή του πρώτου ITGI, από ότι στην επιλογή του δεύτερου τον TAP (Trans Adriatic Pipeline).

Τρίτον, οι χρηματοδοτήσεις από τα Ευρωπαϊκά Ταμεία μπορούν να επιτευχθούν με σχετικά ευνοϊκότερους όρους υπέρ του TAP από εκείνες που έχουν ήδη επιτευχθεί υπέρ του ITGI.

Εξάλλου, η επιλογή της λύσεως TAP παραπέμπει ευθέως στην συνολική εξέλιξη των γεγονότων στην απόκτηση απευθείας Ελληνικών – παράλληλα με εκείνες των άλλων χωρών – πηγών στους υδρογονάνθρακες των Ελληνικών ΑΟΖ και ως εκ τούτου εξασφαλίζει και εις την χώρα μας τη συμμετοχή στο κλαμπ των υδρογονανθράκων της Υφηλίου.

 πηγη