Η Ανάσταση των Ελλήνων θα έλθει, ο κόσμος να χαλάσει!..

Οι απλοί και αγνοί πατριώτες θέτουν σήμερα -ημέρα Ανάστασης και Αγάπης- το πολύ απλό ερώτημα:

«Αν ετούτα τα τέσσερα χρόνια ήμασταν ενωμένοι και αγαπημένοι, δεν θα είχαμε βγει μια ώρα αρχύτερα από την κρίση;» Ποιος λέει όχι; Δεν είμαστε, όμως, ενωμένοι και αγαπημένοι.

Ακόμη και τη Μεγάλη Εβδομάδα τρωγόμαστε. Χολή και μίσος και κατάρες και αναθέματα εκτοξεύονται από τους ηγέτες και τους εκπροσώπους των αντιπάλων παρατάξεων. Αντικρίζει ο απλοϊκός πολίτης τα γουρλωμένα μάτια και τις επιθετικές χειρονομίες των ομιλητών στη Βουλή και στα κανάλια και απορεί: «Ωρέ, πού ζούμε: Σε εμφύλιο πόλεμο;».

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ αυτές τις εικόνες, οι παλαιότεροι μελαγχολούν, ενθυμούμενοι ότι ο λαός μας, από τότε που αποφάσισε να ξεσηκωθεί, δεν έπαψε να τρώγεται σε αδιάκοπους εμφυλίους πολέμους, όπως εκείνοι οι δύο του 1824-1825 και οι άλλοι δύο του 1944 και του 1946, με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και με την πατρίδα κατεστραμμένη. Υποκινητές και τότε οι «ξένοι δάκτυλοι» και οι πανίσχυροι «προστάτες» μας, με τα δάνεια, τα δόγματα και τα μνημόνιά τους, που ήθελαν την Ελλάδα χωμένη στην τσέπη τους…

ΣΗΜΕΡΑ, γίνονται υπεράνθρωπες (όσο και απάνθρωπες) προσπάθειες ΕΞΟΔΟΥ από την κρίση στην πλάτη ενός λαού λαβωμένου, γονατισμένου, χειραγωγημένου και απρόθυμου να ξεσηκωθεί, πλην όμως αγρίως αποφασισμένου να χιμήξει στις κάλπες του Μαΐου και να τιμωρήσει με την ψήφο του όλους όσους θεωρεί υπεύθυνους για το κατάντημα της πατρίδας, όχι μόνο στα τέσσερα τελευταία χρόνια, αλλά και στις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες…

ΚΑΘΩΣ η κυβέρνηση μιλάει για «έξοδο από την κρίση», οι σκεπτόμενοι πολίτες σταματάνε -που αλλού;- σε εκείνη την ηρωική ΕΞΟΔΟ του Μεσολογγίου, που έγινε ακριβώς Μεγάλη Εβδομάδα (Σάββατο Λαζάρου - Κυριακή Βαΐων 10-11 Απριλίου) του 1826, με την ηγεσία της πατρίδας παραδομένη και τότε στη διχόνοια, αλλά με τον λαό του Μεσολογγίου σφιχτά ενωμένο. Γι’ αυτό και το έπος της ΕΞΟΔΟΥ έμεινε στην ιστορία σαν η κορυφαία πράξη αντίστασης όλων των εποχών.

ΜΕΡΕΣ ΠΑΣΧΑ (7 Απριλίου του 1824) είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στο αγαπημένο του Μεσολόγγι και ο σπουδαιότερος φιλέλληνας του ’21, ο λόρδος Βύρων, που η ύστατη ευχή και παραγγελία του ήταν η «συμφιλίωση των Ελλήνων». Τα ίδιο ευχόταν και ένας άλλος σπουδαίος φιλέλληνας, ο Ελβετός αγωνιστής και εκδότης της εφημερίδας «Ελληνικά Χρονικά» Ιάκωβος Μάγερ, που σκοτώθηκε μαχόμενος στην ΕΞΟΔΟ. Πού, όμως, συμφιλίωση!..

ΣΗΜΕΡΑ κάποιοι βαρόνοι των media, σε αγαστή συνεργασία με εξωνημένες «πέννες» του σιναφιού μας, αντί να υψώνουν σημαία εθνικής ενότητας και σθεναρής αντίστασης στην ξένη κατοχή, αφιονίζουν τον λαό μας και τον σπρώχνουν σε παθιασμένες παραταξιακές διαμάχες, υπό βροχήν νέων κομμάτων και «προέδρων»!.. Σημαίνει ότι παίζουν το παιγνίδι των ξένων «προστατών» που θέλουν την Ελλάδα μόνιμα διχασμένη, με τα φωτισμένα μυαλά της φευγάτα, με τη νεολαία της απελπισμένη, με την ανεργία φουντωμένη, με τους μετανάστες στα δύο εκατομμύρια, έτσι που οι ξένοι επενδυτές να προσελκύονται λόγω πάμφθηνης εργασίας, αλλιώς «ποιος ο λόγος να επενδύουν»;..

ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ: Ξένοι και ντόπιοι συνεργάτες τους θέλουν την όποια ηγεσία να ζητιανεύει και να ξεπουλάει έναν-έναν τους εθνικούς θησαυρούς παρουσιάζοντας τις «συμφωνίες» της σαν άθλους, όπως συνέβη με το Ελληνικό… Και θέλουν το σπάνιο εξαπλό λαχείο της (τουρισμό, ναυτιλία, υπόγειο πλούτο, στρατηγική θέση, πανέξυπνο λαό - αλλά πάντα διχασμένο) να γίνει δικό τους!.. Δεν θα κουραστώ να το γράφω…

ΚΛΕΙΝΟΝΤΑΣ όμως, για να πάρουμε κουράγιο, ας ξαναγυρίσουμε στην ένδοξη ιστορία μας, που συνήθως επαναλαμβάνεται: Και ας θυμίσουμε ότι στις 23 Μαρτίου του 1826, είκοσι μέρες πριν πέσει το Μεσολόγγι, ενώ το μαρτύριό του είχε συγκλονίσει όλη την ανθρωπότητα, υπογράφηκε το, κάπως αγνοημένο σήμερα,«Πρωτόκολλο της Πετρούπολης», δηλαδή το πρώτο επίσημο έγγραφο της ελληνικής ανεξαρτησίας. Αυτό, μαζί με το έπος του Μεσολογγίου και με τις νίκες του Καραϊσκάκη (και όχι η ναυμαχία του Ναυαρίνου), είναι που έσωσαν την επανάσταση του ‘21 - όπως γράφει και ο Σαράντος Καργάκος στην περίφημη ιστορία του, που οι αναγνώστες της Realnews έχουν στα χέρια τους...

ΟΠΕΡ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ότι, αργά ή γρήγορα η δόλια πατρίδα θα ανασάνει, με ή χωρίς πρωτόκολλα, ο κόσμος να χαλάσει, γιατί και τώρα η ανθρωπότητα είναι συγκλονισμένη με τον Γολγοθά της. Αυτή ας είναι η ευχή και η ελπίδα όλων μας, ιδιαίτερα του σπουδαίου κοινού της εφημερίδας, στο οποίο και ο γράφων εύχεται ολόψυχα Ο,ΤΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ!..

enikos.gr

Ποιοι οι σκοτεινοί μάγειροι της προβοκάτσιας Μπαλτάκου;

Ποιοι οι σκοτεινοί μάγειροι της προβοκάτσιας Μπαλτάκου;

ΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ Παρασκευή, 11 Απριλίου (με την ανεξιχνίαστη προβοκάτσια Μπαλτάκου να πλανάται, παραμονές εξόδου της Ελλάδας στις αγορές), επελαύνει για δεύτερη φορά στην Αθήνα η καγκελάριος Μέρκελ, σαν για να μας υπενθυμίσει ότι είναι το αυταρχικό αλλά και… πονόψυχο αφεντικό μας! Ποιος, όμως, αφελής επέλεξε αυτή την ημερομηνία; Αμείλικτη η ιστορία μας θυμίζει ότι σαν σήμερα, στις 6 Απριλίου του 1941, κάπου 200.000 χιτλερικοί, με 500 άρματα μάχης και 1.000 αεροπλάνα, εισέβαλαν στη ματωμένη Ελλάδα, τη μόνη σύμμαχο της Αγγλίας, αφού η τότε Ευρώπη (σημερινή Ευρωπαϊκή Ενωση) είχε υποκύψει σχεδόν αμαχητί στα νύχια του Χίτλερ...

Η «ΑΜΕΙΛΙΚΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ» μάς θυμίζει επίσης ότι στις 11 Απριλίου εκείνου του έτους οι Γερμανοί αξιωματικοί χαιρετούσαν ευλαβικά στο Ρούπελ τους πεσόντες γενναίους Ελληνες πολεμιστές. Και ότι λίγες μέρες αργότερα ο ίδιος ο Χίτλερ δήλωνε επί λέξει στο Ράιχσταγκ ότι «μόνον οι Ελληνες εξ όλων των αντιπάλων μου πολέμησαν με παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατο»! Τις ίδιες ημέρες, ο έτερος πολέμαρχος της εποχής, ο Βρετανός πρωθυπουργός Τσώρτσιλ, δήλωνε επί λέξει: «Από εδώ και πέρα δεν θα λέμε ότι οι Ελληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Ελληνες»!..
ΤΑ ΘΥΜΙΖΟΥΜΕ αυτά γιατί τα παρέλειψε ο πρωθυπουργός στην ομιλία της Τρίτης προς τα αφεντικά της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σ’ εκείνο το δείπνο με θέα την Ακρόπολη. Ευτυχώς που δεν ξέχασε να πει ότι «δύο παλικάρια» (εννοούσε τον Γλέζο και τον Σάντα) κατέβασαν τη χιτλερική σημαία από την Ακρόπολη, ανάβοντας έτσι την πρώτη σπίθα της πανευρωπαϊκής αντίστασης στον ναζισμό, που με τη μάχη της Κρήτης άλλαξε η πορεία του πολέμου. Παρέλειψε, όμως, το πιο σπουδαίο: Οτι δύο κορυφαίες προσωπικότητες της εποχής εκείνης -ο τότε πρωθυπουργός Αλέξανδρος Κορυζής και η διάσημη συγγραφεύς Πηνελόπη Δέλτα- έθεσαν τέρμα στη ζωή τους, ο μεν πρώτος στις 18 Απριλίου, όταν κατέρρεε το μέτωπο, δε δεύτερη στις 27 Απριλίου, όταν οι χιτλερικοί κατέλαβαν την αδούλωτη Αθήνα… Τότε όμως υπήρχε πατριωτική ευθιξία, στον υπέρτατο βαθμό. Τότε!.. Τώρα;
ΑΣ ΕΛΘΟΥΜΕ όμως στα καθ’ ημάς: Ακολούθησαν, την περασμένη Τρίτη και Τετάρτη, τα αθρόα συγκαταβατικά «μπράβο» του Σόιμπλε και των λοιπών βαρόνων της Ε.Ε. για τις επιδόσεις της κυβέρνησης (την ώρα που το αστυνομικό δελτίο κατέγραφε δύο αυτοκτονίες ημερησίως)... Ακολούθησε το «πράσινο φως» για τη δόση των 8,3 δισ. αλλά και μερικά πρόσθετα χαλινάρια για τα απομένοντα δανεικά, ώσπου να αποφασίσουν οι ξένοι αφέντες (εκείνοι που οι πρόγονοί τους ζούσαν σε σπήλαια όταν ο Περικλής έστηνε τον Παρθενώνα) αν θα μας μαντρώσουν και με τρίτο μνημόνιο…

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ θυελλώδεις συνεδριάσεις στη Βουλή με τις αμελέτητες προτάσεις μομφής του ΣΥΡΙΖΑ και με τα κάτισχνα σε όγκο παραταξιακά συλλαλητήρια, αφού ο μονίμως υπνωτισμένος και ξεστρατισμένος λαός μας (πότε με το λιντσάρισμα του Αλβανού φονιά και πότε με τα βίντεο του Κασιδιάρη, προϊόντα υπόπτων μαγείρων με σκοτεινά σχέδια) δεν εννοεί να επικεντρωθεί ενωμένος στα καυτά εθνικά θέματα. Και πώς να μονιάσει όταν οι δημοσκοπήσεις φέρνουν τα δύο «μεγάλα κόμματα» ισοδύναμα προς τα κάτω, με άλλα 3-4 να οδεύουν προς το «δεκάρι», όπερ σημαίνειότι βαδίζουμε ολοταχώς για νέο πολυκομματισμό και νέα πολυδιάσπαση προς μεγίστη ικανοποίηση της ξένης κατοχής!.. 
ΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ γεγονότα δείχνουν ότι ζούμε κάτω από ένα «νεο-απριλιανό» ολοκληρωτισμό που, αντί για τανκς, χρησιμοποιεί αυτή τη χειρότερη βουλή της νεώτερης ιστορίας ως αυτόματη μηχανή παραγωγής πολυνομοσχεδίων. Η όποια αντίσταση είναι ακίνδυνη, οριακή και καλά χειραγωγημένη. Ο λαός μας, χαμένος μέσα στη μιντιακή ζούγκλα, προσμένει πότε επί τέλους η «μπροστάρικη» μειοψηφία των σκεπτόμενων Ελλήνων θα συσπειρωθεί για να κάνει το ύψιστο ποιοτικό άλμα. Μιλάμε για τους σιωπηλούς ψηφοφόρους (χιλιάδες από αυτούς θα απόσχουν από τις ευρωεκλογές του Μαΐου) που θα φέρουν τη μεγάλη αλλαγή στο πολιτικό σύστημα και θα αφήσουν με το στόμα ανοιχτό τους παραδοσιακούς ηγέτες. Ιδίως τους «μπαγιάτηδες» που συμβουλεύουν, με μουσειακές συνταγές, τον άψητο, παρορμητικό και ενίοτε σαστισμένο (τουλάχιστον όμως άσπιλο και αμόλυντο, προς το παρόν) αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

ΑΠΟΜΕΝΕΙ να ιδούμε αν αυτή τη φορά ο πρωθυπουργός, που με ταχύτητα αστραπής διέγραψε τον Κακλαμάνη, απέλυσε τον Μπαλτάκο, αλλά και έσπευσε πρώτος να συγχαρεί τον Ερντογάν (του οποίου οι πρόγονοί κρέμασαν τέτοιες μέρες το 1821 τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ και κατέσφαξαν χιλιάδες Ελληνες), αν λοιπόν θα υψώσει ανάστημα στη φράου Μέρκελ. Αν θα της θυμίσει τα πολεμικά χρέη των 90 δισ. Αν θα της ζητήσει τις κλεμμένες αρχαιότητες. Και αν θα απαιτήσει το ψαλίδισμα των δανεικών. Ωστε η δόλια πατρίδα, με το ενάμισι εκατομμύριο ανέργων και με τα δυόμισι εκατομμύρια της φτωχολογιάς, να πάρει ανάσες, να βγει από την κρίση καιυπό νέα ηγεσία να ανεμίσει το εξαπλό λαχείο της, το μοναδικό στον πλανήτη: Δηλαδή τουρισμό, ναυτιλία, υπόγειο πλούτο, πολιτισμό και πανέξυπνο λαό!.. Και τούτο γιατί ένα λαμπρό μέλλον την περιμένει. Που είναι πολύ κοντά!..

enikos

Τότε, Τσώρτσιλ και Στάλιν… Τώρα, Μέρκελ και Λαγκάρντ!

 

του Χρήστου Πασαλάρη

Τι ντροπή!.. Ποιος να πίστευε ότι το αίσχος του Οκτωβρίου 1944, τότε δηλαδή που ο Τσώρτσιλ και ο Στάλιν, σε μυστική συνάντησή τους στη Μόσχα, συμφώνησαν γράφοντας σε ένα κομμάτι χαρτί το «μερτικό» τους στην Ελλάδα (90% ο πρώτος, 10% ο δεύτερος)! Ποιος, αλήθεια, να πίστευε ότι το αίσχος θα επαναλαμβανόταν και το 2013, με τη Μέρκελ της «τρόικας» και τη Λαγκάρντ του ΔΝΤ να τρώγονται για την κυριαρχία τους στη δύστυχη πατρίδα μας, γράφοντας την ελληνική κυβέρνηση στα παλιά τους τα παπούτσια!..
ΠΟΙΟΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕ ότι σε καθεστώς ξένης κατοχής, όπως το σημερινό, με 7 στους 10 Ελληνες υπερχρεωμένους και με τη μισή Ελλάδα σε κατάθλιψη, Ελληνες υπουργοί θα εκλιπαρούσαν έγκριση από τους τζιτζιφιόγκους της «τρόικας» ακόμη και για… χαρτί καθαριότητας!.. Και ποιος να πίστευε ότι οι τύποι αυτοί θα κυκλοφορούσαν αρειμάνιοι, με ύφος χιλίων δερβίσηδων, χωρίς να φοβούνται ούτε καν ένα ανώδυνο «γιαούρτωμα» από τους οργισμένους πολίτες, αφού και το «γιαούρτωμα» θεωρείται από τον υπουργό Προστασίας «πράξη βίας»!!!
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ να πίστευε ότι αυτός ο υπερήφανος λαός (ο οποίος τέτοιες μέρες το 1941, με τη γενναία αντίστασή του στη γερμανική εισβολή, άλλαξε την πορεία του πολέμου υπέρ των Συμμάχων), θα ήταν και πάλι υπόδουλος στη Γερμανία της Μέρκελ, όχι χάρη στα «πάντσερ» αλλά στα, δέκα φορές πιο θανατηφόρα, μνημόνια (τα οποία η υπερήφανη Ιρλανδία διώχνει εντός του Δεκεμβρίου!..). Μνημόνια που ο δικός μας τσάρος της οικονομίας εξυμνεί σαν «Δέκα Εντολές»!..
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ να πίστευε ότι αυτός ο υπέροχος λαός θα είχε χάσει την αγωνιστικότητά του, ύπουλα λοβοτομημένος από σκοτεινούς χειριστές της κοινής γνώμης και επιδέξια παγιδευμένος πότε με την ουρανοκατέβατη «χρυσαυγειάδα» (με τη «Χρυσή Αυγή» όμως να μένει επιμόνως 3ο κόμμα), πότε με τα οπλοστάσια του Πάλλη, πότε με τις διαμάχες περί «δύο άκρων» και «μη βίας», πότε με πομπώδεις διακηρύξεις των «75» και των «58» και πότε με ενδοκυβερνητικούς καυγάδες για την παρέλαση των αρμάτων και για το σκάνδαλο των υποβρυχίων…Ολα δε αυτά την ώρα που ιεροκρυφίως μαγειρεύονται στις Βρυξέλλες πνιγηρά «σωσίβια» που θα ανεβάσουν το χρέος μας στα 500 (και βάλε) δισεκατομμύρια!..

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ όμως όλα αυτά; Οτι «το μοιραίον φυγείν αδύνατον»; Οτι παραδινόμαστε; Οχι βέβαια! Χίλιες φορές όχι. Οχι διότι με τα «τέσσερα λαχεία» στον κόρφο της (τον τουρισμό, τη ναυτιλία, τον υπόγειο θησαυρό και τη στρατηγική της θέση), αλλά και με μια δυναμική ηγεσία που μπορεί να αναδείξει ο λαός μας, αν ψηφίσει επαναστατικά, η δόλια Ελλάδα της κατοχικής κακομοιριάς σίγουρα θα γίνει, πολύ πριν έλθει το 2021, το πιο λαμπρό αστέρι της Ευρώπης!
ΠΩΣ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ; Το πιστεύω γιατί τα 72 χρόνια θητείας στο έρμο λειτούργημα καλλιέργησαν αυτό που ο Γάλλος φιλόσοφος Μπερξόν (δάσκαλος του δικού μας Νίκου Καζαντζάκη), αποκαλούσε «ενόραση» και που το κατέχουν όλοι όσοι ζυμώνονται πολλές δεκαετίες στη δημόσια ζωή… Αλλά μιας και θυμήθηκα τον μεγάλο μας Καζαντζάκη, να πω ότι, κατά καλή σύμπτωση, έπεσε στα χέρια μου ένα άρθρο του στην εφημερίδα «Ελεύθερος» του αείμνηστου Δημήτρη Πουρνάρα, γραμμένο επί Κατοχής. Αρθρο που πολύ ταιριάζει στα σημερινά και θέλει τον λαό μας αισιόδοξο, να πιστεύει στη μεγάλη αλλαγή. Εγραφε λοιπόν ο συγγραφέας του «Ζορμπά»:
«Η ΜΟΙΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ -όπως και κάθε έθνους που έχει μεγάλη ιστορική αποστολή- είναι τραγική. Κάθε τόσο οι πλούσιες μέσα της αντινομίες τη σπρώχνουν στα χείλια του γκρεμού. Η Ελλάδα στη μακρόχρονη ιστορία της έφτασε πολλές φορές στον γκρεμό. Και τότε γινόταν το απροσδόκητο, δηλαδή αυτό που υπερβαίνει την ανθρώπινη λογική και που ονομάζεται θαύμα -ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΑΥΜΑ- και η Ελλάδα σώζονταν. Και όχι μονάχα σώζονταν, παρά και έπαιρνε καινούργιες εντολές να συνεχίσει τη μοιραία τραγικήν αποστολή της: Να φωτίσει τον κόσμο…»!
ΑΥΤΑ ΑΠΟ τον κορυφαίο συγγραφέα του «Καπετάν Μιχάλη»… (τρεις φορές υποψήφιο για Νόμπελ, που δεν το πήρε γιατί τον τορπίλισαν η Εκκλησία και η Ακαδημία). Το όραμά του για ξαφνική αναγέννηση γίνεται σήμερα επίκαιρο, καθώς η πατρίδα αιωρείται «στα χείλια του γκρεμού»!.. Ποιοι καλούνται να τη σώσουν; Οι νέοι (οι νέοι όλων των ηλικιών), έστω μέσω της επαναστατικής ψήφου τους! Αρκεί να βιαστούν. Αρκεί να ξεκολλήσουν από τον καναπέ, να περιορίσουν τον… χαβαλέ στις καφετέριες, να σκύψουν μια ώρα την ημέρα στο ερευνητικό βιβλίο, να γυμνάσουν άλλη μια ώρα το σώμα τους, να μάθουν να βαδίζουν γρήγορα με το κεφάλι ψηλά, να μη φοβούνται τίποτε, ούτε τον θάνατο, να μη λατρεύουν το χρήμα!.. Και οι τολμηρότεροι από αυτούς να θυμούνται πού και πού λέξεις που αρχίζουν με το στερητικό Αλφα: Ασυμβίβαστος, Αντισυμβατικός, Ανορθόδοξος, Ασυνθηκολόγητος…
ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ Αναίσθητος για τα πάθη της πατρίδας! Ποτέ Αδιάφορος για τα κοινά!..
enikos.gr

ΑΣΒΕΣΤΗ ΣΤΟ ΛΑΚΚΟ ΤΩΝ MEDIA!

του Χρήστου Πασαλάρη
Αν είναι  ένας χώρος που χρειάζεται γενναίο σάρωμα  και ολοκληρωτική απολύμανση με… άφθονο «ασβέστη» είναι ο χώρος των ΜΜΕ. Ο κόσμος τον έχει γράψει στα μαύρα κατάστιχα. Θεωρεί –και δεν έχει άδικο- ότι εμείς οι άνθρωποι των media φέρουμε τεράστιες ευθύνες για το σημερινό κατάντημα της πατρίδας. Και θα ευχόταν να τιμωρηθούμε το ίδιο αυστηρά, με οποιοδήποτε κόστος, όσο και οι μεγάλοι ένοχοι του  πολιτικού συστήματος…
Οι σκέψεις  αυτές γίνονται  τώρα που εμείς οι  12.000 εργαζόμενοι στα Μέσα Ενημέρωσης ( ο Θεός να την κάνει!) καλούμαστε να επιλέξουμε νέες διοικήσεις στα σωματεία και στα ταμεία τους. Τώρα που το δημοσιογραφικό λειτούργημα έχει χάσει μέγα μέρος της αξιοπιστίας  του εξ αιτίας μερικών καραγκιόζηδων,  θεατρίνων,  πουλημένων κονδυλοφόρων και νοικιασμένων λαρυγγιών του σιναφιού μας. Τώρα που οι κυκλοφορίες και οι θεαματικότητες κατρακυλάνε στα βάραθρα. Τώρα που εκατοντάδες άνθρωποι του Τύπου χάνουν τη δουλειά τους και εκλιπαρούν  για.. «οιανδήποτε εργασία»!…
Τώρα που οι δεινόσαυροι των media , με τα επτά  κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας, τα 110 περιφερειακά , τους 947 ραδιοσταθμούς  και τις εκατοντάδες «εφημερίδες» των 250 φύλλων  (αριθμοί εξωφρενικοί για την Ευρώπη) «τζογάρουν» στο πολιτικό παιγνίδι, πότε με τη μία και πότε με την άλλη παράταξη. Τώρα που τα συμβιβασμένα ελληνικά media κατάφεραν να χειραγωγήσουν ,σχεδόν απόλυτα το λαό και να τον αποτρέψουν από… ανεπιθύμητες «καθόδους»  στις πλατείες..
Οι εκλογές στα σωματεία του Τύπου  είναι η μεγάλη ευκαιρία για όσους άξιους λειτουργούς έχουν  καθαρό φάκελο και γενναία καρδιά , ιδιαίτερα αυτούς που δεν ψοφάνε για προεδριλίκια και δεν λατρεύουν το χρήμα, να μπουν μπροστά  σε μια εξυγιαντική ανατροπή,  έτσι ώστε τα ΜΜΕ να παίξουν πάλι το ρόλο που έπαιξαν στις τέσσερις μεγάλες δημοκρατικές επαναστάσεις της νεώτερης ιστορίας μας…
enikos.gr

ΤΟΤΕ ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΣΑΝ!…

Δεν γίνεται να μην τιμήσω σήμερα, έστω με λίγες λέξεις, δύο μεγάλους Ελληνες πατριώτες που ήξεραν να υψώνουν ανάστημα στον ξένο κατακτητή. Και όχι μόνο αλλά και να δίνουν τέλος στη ζωή τους όταν η πατρίδα συνθλιβόταν κάτω από τη γερμανική  μπότα!…

Μιλάω για τον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κορυζή που είπε το δεύτερο ΟΧΙ στους Γερμανούς στις 6 Απριλίου του 1941, όταν εκείνοι του ζήτησαν με τελεσίγραφο, λίγο πριν εισβάλουν στην Ελλάδα, να διώξει τους Αγγλους.. Και που αυτοκτόνησε ΕΝ ΣΙΩΠΗ, σαν σήμερα στις 18 Απριλίου, αρνούμενος να συνθηκολογήσει και να καταφύγει στη Μέση Ανατολή.

Μιλάω και για την Πηνελόπη Δέλτα (την προγιαγιά του Αντώνη Σαμαρά), τη μεγάλη εκείνη πατριώτισσα και διάσημη συγγραφέα, που ήπιε δηλητήριο στις 27 Απριλίου του ΄41, όταν είδε από το σπίτι της στην Κηφισιά τους πρώτους Γερμανούς μοτοσικλετιστές να κατεβαίνουν στην Αθήνα. Και που πέθανε μετά από 5 μέρες, στις 2 Μαϊου, με την επιθυμία  να χαραχτεί στον τάφο της η λέξη ΣΙΩΠΗ!

Αυτά συνέβαιναν εδώ και 72 χρόνια ,τότε εμείς, το «φοιτηταριό» , σημερινοί πατέρες και παππούδες, αρπάζαμε το χωνί ,το πινέλο και αργότερα τα όπλα για να ξεσκλαβώσουμε την πατρίδα.

Με όλα τα παραπάνω δεν προσπαθώ να παραπέμψω  στους σημερινούς  ηγέτες του τόπου. Κανείς δεν θα περίμενε να θέσουν τέρμα στη ζωή τους για την κατάντια της πατρίδας... Το πολύ-πολύ να  έλεγαν και αυτοί κάποιο θαρραλέο ΟΧΙ στον κατακτητή. Ετσι ώστε.. μετά από 72 χρόνια να τιμούν οι Ελληνες, κάποιους και κάποιες ως αντιστασιακούς αγωνιστές . Αλλά… (για όνομα του Θεού !..) όχι ως σιωπηρούς αυτόχειρες!

Ch.Passalaris@hotmail.com

ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ!...

 
ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ!...
Πού καταντήσαμε!!! Από τρείς υπαλληλίσκους της «Τρόϊκα» να κρέμεται  το μέλλον της πατρίδας! Να τους κάνουν τεμενάδες κοτζάμ  αρχηγοί! Να τρέμει από το πρωϊ ο Στουρνάρας μη τυχόν και… αγουροξύπνησαν και δεν δώσουν το «Ο.Κ.» για την καταραμένη δόση!  Να προσεύχονται όλοι τους μη και κάποιος από τους τρείς προβάλει παραπανίσιες απαιτήσεις, όπως εκείνη η Ρουμάνα του Δ.Ν.Τ. στην Κύπρο!...
Πού καταντήσαμε!!!  Να λέμε και «ευχαριστώ» στους αδίστακτους δανειστές-κατακτητές   που μας φόρτωσαν με χρέη 500 δισ , διέπραξαν  θηριώδη λάθη στην καμπούρα μας, κατέβασαν την πατρίδα  στις τρείς φτωχότερες της Ευρώπης, την έφεραν πρώτη σε ανεργία, πρώτη σε αυτοκτονίες, πρώτη σε κατάθλιψη, πρώτη σε εγκληματικότητα, πρώτη σε λαθρομετανάστευση! Την έκαναν πρώτο στόχο για τους ενεδρεύοντες  γείτονες...Την έμαθαν να μη προφέρει άλλες λέξεις από το «ήμαρτον» και «έλεος»!!!
Πού καταντήσαμε!!!  Δεν τολμάμε να  ξεσηκωθούμε ούτε ενάντια στην νέα κατοχή ούτε ενάντια στους δικούς μας  που την υπηρετούν ,αλλά ούτε και ενάντια στον κακό εαυτό μας. Που, στρωμένος στον καναπέ για τον «Σουλεϊμάν» ή στην ουρά για δωρεάν συσσίτιο , προσμένει από το πουθενά… τον «μεγάλο επαναστάτη»  για να ξεσπαθώσει..
Θα πείτε: Αργά ή γρήγορα θα γίνει και αυτό! Θα έλθει και ο 5ος δημοκρατικός ξεσηκωμός, όπως ήλθαν εκείνοι του 1843,του 1862, του 1909 και του 1922.Είναι ιστορική ανάγκη. Δεν γίνεται αλλιώς. Πρέπει όμως  να έλθει  όταν θα έχει  φτάσει ο κόμπος στο χτένι; Τι λέτε και του λόγου σας;


enikos

ΑΝΑΣΤΗΜΑ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ!…

του Χρήστου Πασαλάρη
Δύσκολος, μαρτυρικός, όσο και ηρωϊκός μήνας, ο Απρίλιος για τη δόλια πατρίδα. Οι άνθρωποι της «Τρόϊκα» που καταφθάνουν μεθαύριο στην Αθήνα για να ελέγξουν αν τηρούμε τυφλά τις κατοχικές εντολές τους θα πρέπει να γνωρίζουν: Οτι στις 6 Απριλίου του 1941 η νικήτρια  Ελλάδα δεχόταν την απρόκλητη εισβολή των χιτλερικών ορδών.  Οτι θα υπέφερε 43 μήνες τυραννικής σκλαβιάς, από τις πιο άγριες της ιστορίας. Και ότι θα αντέτασσε μια από τις πιο γενναίες αντιστάσεις σε όλη την Ευρώπη, όπως και ο ίδιος ο Χίτλερ αναγνώρισε..
Και μόνο γι αυτό οι άνθρωποι της «Τρόϊκα» θα έπρεπε να περπατάνε στα νύχια όταν εισέρχονται σε αυτή την ιερή χώρα. Και το πρώτο που θα όφειλαν  να κάνουν είναι να καταθέτουν κάθε φορά στεφάνους στο Μνημείο του Αγνώστου ,με επικεφαλής τους τον εδώ… αγέρωχο πρεσβευτή και εντολοδόχο  της καγκελαρίου Μέρκελ που θύμωσε για τη σημαία του Κολλάτου…
Οι άνθρωποι της «Τρόικα», σκέτοι υπάλληλοι του αρχηγείου των Βρυξελλών,( κινούμενα του μισέλληνα  Σόϊμπλε), θα έπρεπε να ακούν ευσεβάστως τις απόψεις των Ελλήνων υπουργών προτού κάνουν τις εισηγήσεις  στους «αποπάνω» για τα κατοχικά τους δάνεια. Αλλά πώς να δείξουν αυτοί σεβασμό και εκτίμηση όταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός και οι δύο συνεταίροι  του συνομιλούν μαζί τους ισότιμα τόσο που  μόνο «φιλικές» καρπαζιές δεν άρχισαν να δέχονται;
Και μόνον αυτή, η σχεδόν ξεχασμένη επέτειος της χιτλερικής εισβολής και της ηρωϊκής ελληνικής αντίστασης , θα έπρεπε να θυμίζει στους ανθρώπους της εξουσίας ότι οφείλουν να υψώνουν αντρίκιο ΑΝΑΣΤΗΜΑ στους ξένους αφέντες.  Και- όταν χρειάζεται- να τους τρίζουν και τα δόντια !…Και τούτο διότι εμείς μπορούμε, εν ανάγκη, να ζήσουμε και χωρίς αυτούς!…
enikos.gr

Aς γίνουμε όλοι μια γροθιά ενάντια στην ξένη κατοχή

Γράφει ο Χρήστος Πασαλάρης
ΜE THN YΠΟΔΟΥΛΗ πατρίδα ημιθανή και με τον λαό της να αναρωτιέται πόσο ακόμη θα αντέξει κάτω από την αδυσώπητη ξένη κατοχή, οι ερίφηδες της εξουσίας, αλλά και της αντιπολίτευσης (δηλαδή ολόκληρου του πολιτικού συστήματος), μοιάζουν να ζουν σε άλλον πλανήτη… Θαυμάστε πώς:
ΟΙ ΜΕΝ της συγκυβέρνησης, παραδομένοι στον νόμο της αδράνειας, ουδόλως ταράσσονται που οι πολίτες έχουν ξεπεράσει τα όρια αντοχής τους, ενώ οι υπουργοί της διαπράττουν το ένα κολοσσιαίο λάθος μετά το άλλο. Εφησυχάζουν όμως μονολογώντας: «Δεν κινδυνεύουμε με ανατροπή, αφού εναλλακτική λύση δεν υπάρχει. Αρα συνεχίζουμε και ο Θεός βοηθός!..».

ΟΙ ΔΕ της αντιπολίτευσης δείχνουν ότι ουδόλως επείγονται να κυβερνήσουν, καθότι ανέτοιμοι, αμελέτητοι, ξεκρέμαστοι διεθνώς. Επί πλέον, υπό τις σημερινές συνθήκες, ΤΡΕΜΟΥΝ τις ευθύνες της εξουσίας… Μονολογούν δε με τη σειρά τους: «Αρα συνεχίζουμε τον πόλεμο της φθοράς, αφού αυτός μας τρέφει με παχυλά ποσοστά»… (Οπως, λόγου χάριν, της Χρυσής Αυγής, που οι φανερές δημοσκοπήσεις τη φέρνουν τρίτο κόμμα, ενώ οι κρυφές ακόμη και δεύτερο!)…
ΟΜΩΣ, από τη μια Κυριακή στην άλλη τα πράγματα χειροτερεύουν. Ο «τσάρος» της οικονομίας (ως άλλος «κολυμβητής του Κομφουκίου») δέχθηκε απότομη «πατητή» από το αφεντικό του, τον επίτροπο Ολι Ρεν, όταν τραύλισε ταπεινά για το λάθος του ΔΝΤ. «Λάθη κάνατε εσείς, όχι εμείς… Και να μην ξανακούσω για επανορθώσεις!..», σαν να του είπε, συνεννοημένος και με τη Λαγκάρντ…
ΑΥΤΟΣ λοιπόν ο Ολι Ρεν, παρατρεχάμενος της Μέρκελ και του Σόιμπλε, φοβούμενος γενικότερους τριγμούς, αρνείται τα μνημονιακά κακουργήματα των ξένων δανειστών. Αυτών δηλαδή που μέσα σε τρία χρόνια έφεραν στην Ελλάδα τη μεγαλύτερη δυστυχία της νεώτερης ιστορίας της, με τα 4.000.000 του λαού της κάτω από τα όρια της φτώχειας, με 1.350.000 ανέργους, με έξη στους δέκα νέους 20-25 ετών να μη βρίσκουν δουλειά και με την εγκληματικότητα να εξελίσσεται σε αληθινή μάστιγα…
ΑΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ πώς ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Κουβέλης, ο Τσίπρας, αλλά και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Αρχιεπίσκοπος και πάντες οι θεσμικοί παράγοντες του έθνους δεν υψώνουν φωνή οργισμένη εναντίον της ξενοκρατίας και των «κατορθωμάτων» της, με τραγικό θύμα το πρώτο από τα «πειραματόζωά» τους, τη δύστυχη Ελλάδα, στην οποία χρωστάνε τον πολιτισμό τους, τις ελευθερίες τους, τη δημοκρατία τους, ακόμη και τη γλώσσα τους…
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ πατριώτες περιμένουν σήμερα από όλους αυτούς τους «υψηλούς» να μαζευτούν, να συνεννοηθούν, να γίνουν μια δυνατή ΕΘΝΙΚΗ ΓΡΟΘΙΑ, να τη σφίξουν μπροστά στα μούτρα της ξενοκρατίας, της φράου Μέρκελ, του Σόιμπλε, του Ολι Ρεν, της Λαγκάρντ, και να τους πουν: «Κυρίες, κύριοι, το πείραμά σας
ΑΠΕΤΥΧΕ, θα πληρώσετε! Ο λαός μας, το έθνος μας είναι ανάστατο και οργισμένο μαζί σας, όσο και με τους δικούς μας που σας άνοιξαν τον δρόμο να έλθετε να μας σκλαβώσετε… Αποτύχατε και θα ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ! Με την αλαζονεία που σας κατέχει σίγουρα θα αρνηθείτε. Τόσο το χειρότερο για σας. Ο,τι και αν γίνει, εμείς οι Ελληνες θα αντέξουμε, να είστε βέβαιοι. Και, αν χρειαστεί, θα κρεμάσουμε την κάπα μας στην αλυγαριά!.. Και τότε οι λαοί της νότιας Ευρώπης θα ξεσηκωθούν μαζί μας. Η φωτιά θα ανάψει παντού. Και θα σας κάψει!..».
ΘΑ ΠΟΥΝ πάλι οι «φρόνιμοι»: Κάπως ποιητικά μας τα λες σήμερα. Τι είναι αυτός ο…. οίστρος κυριακάτικα; Τους απαντώ ότι μακρόχρονη πείρα και η ιστορική γνώση μου λένε ότι δεν θέλει πολύ αυτός ο λαός να ξεσηκωθεί και να παρασύρει την ηγεσία του σε… αλόγιστες, ξαφνικές, σεισμικές εκρήξεις, όπως εκείνες του 1843, του 1862, του 1909, του 1922, του 1941 και του 1973. Δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς τον πατριωτισμό ούτε του Παπούλια ούτε του Σαμαρά ούτε του Τσίπρα ούτε της Παπαρήγα, που σήμερα εκτονώνεται σε αστείες καταλήψεις και σε… συμπαράσταση στα μπλόκα ή σε χαϊδολογήματα προς τα ξένα αφεντικά, όπως αυτά του Στουρνάρα…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑ όμως που θα συνειδητοποιήσει σύσσωμη η εθνική ηγεσία ότι ο υπ΄ αριθμόν ένας στόχος μας είναι η περήφανη και γενναία και ανυποχώρητη ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στην ξένη κατοχή, η πατρίδα θα αρχίσει να κερδίζει τη μεγάλη μάχη της. Μόνη της στην αρχή, μαζί με τους λαούς του ευρωπαϊκού Νότου στη συνέχεια…
ΚΑΙ ΤΟΤΕ, έχετε γεια, αφέντες του Βορρά!..
real.gr

Χρήστος Πασαλάρης-Από τα ατίθασα blogs με τα εγερτήρια κείμενα θα ξεκινήσει μια νέα σωτήρια εξέγερση!

Ένα άρθρο-ύμνο στην ανεξάρτητη και αδέσμευτη δημοσιογραφία του μεγάλου δασκάλου Χρήστου Πασαλάρη, ξεχωρίσαμε από την Real News της Κυριακής.
Ο τίτλος του άρθρου “Από τον Τύπο θα ξεκινήσει μια νέα, σωτήρια εξέγερση!” ενδεικτικός του περιεχομένου του.

Ο τελευταίος των Μοϊκανών δάσκαλος-δημοσιογράφος μιας γενιάς τεραστίων ανθρώπων του Τύπου, που παραμένουν ελεύθεροι και ανεξάρτητοι γραφιάδες, που δεν πλούτισαν, και δεν υπέκυψαν στις σειρήνες της Διαπλοκής, επιμένει πως το φυτίλι που θα πυροδοτήσει την νέα εξέγερση θα είναι ο Ανεξάρτητος Τύπος….

Με πρωτοπορία βεβαίως το διαδίκτυο, και τα ελεύθερα, αδέσμευτα blogs…
ΜΥΡΙΖΕΙ μπαρούτι η δύστυχη πατρίδα, καθώς η τύχη της παίζεται κορώνα – γράμματα στις Βρυξέλλες τις επόμενες 20 μέρες, παρά τα καλά λόγια της Συνόδου Κορυφής. Η υπόκωφη λαϊκή εξέγερση που έχει ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια θα ξεσπάσει καλπάζοντας. Και θα είναι ανοργάνωτη, απροετοίμαστη, ξεκαπέλωτη… Δηλαδή αυτό ακριβώς που τρέμει η ξένη κατοχή. Θα είχε ξεσπάσει από καιρό αν οι φιλήσυχοι νοικοκυραίοι δεν διατηρούσαν έστω και αμυδρές ελπίδες ομαλής εξόδου από τη θανατερή κρίση… Και αν ο ελληνικός Τύπος είχε ξαναβρεί εκείνο τον παλαιό αγωνιστικό εαυτό του… Αλλωστε, αυτό είναι και το θέμα της σημερινής γραφής…
ΘΥΜΙΖΩ λοιπόν ότι λειτουργοί της πέννας ήσαν οι περισσότεροι «μπουρλοτιέρηδες» των εθνικών και κοινωνικών επαναστάσεων, έξη τον αριθμόν. Πρώτος και καλύτερος ο «πατέρας της ελληνικής δημοσιογραφίας», ο ρασοφόρος Θεόκλητος Φαρμακίδης, ο πιο γενναίος μαχητής της ελευθερίας του Τύπου. Τον αναφέρω γιατί σαν σήμερα, στις 21 Οκτωβρίου του 1825, έπλεε σε πελάγη ευτυχίας όταν δημοσίευσε στην εφημερίδα του (τη «Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος») το ποίημα που του έστειλε από το Μεσολόγγι ο Διονύσιος Σολωμός με τον τίτλο «Υμνος εις την Ελευθερίαν»! Αυτό ακριβώς το ποίημα που έγινε ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΜΑΣ ΥΜΝΟΣ!

ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ της πέννας ήσαν όλοι αυτοί που πυροδότησαν την επανάσταση του ’21, από τον Αδαμάντιο Κοραή ώς τον Ρήγα Φεραίο, από τον Ανθιμο Γαζή ώς τους αδελφούς Μαρκίδες Πουλίου, από τον Πολυζωίδη ώς τον Μάγερ και από τον Κοκκινάκη και τον Αντωνιάδη ώς τον Λουριώτη και τον Σούτσο. Λίγο πριν από τον εθνικό ξεσηκωμό ο Κοραής έγραφε από το Παρίσι στον Νεόφυτο Βάμβα: «Συστήσατε το ταχύτερον επαναστατικάς εφημερίδας, ει δυνατόν και χειρογραμμένας»! Οπως και έγινε. Η Ελλάδα γέμισε τότε με επαναστατικές εφημερίδες γραμμένες με το χέρι. Οπως γεμίζει και σήμερα με χιλιάδες ατίθασα blogs και με εγερτήρια κείμενα στο διαδίκτυο και στους τοίχους…
ΠΟΛΛΟΙ πατριώτες δημοσιογράφοι έχασαν τότε τη ζωή τους αγωνιζόμενοι, όπως ο Μάγερ, που σκοτώθηκε στην «Εξοδο». Αλλοι πέθαναν πάμπτωχοι, όπως ο Φαρμακίδης, που μοίρασε τη μεγάλη κληρονομιά του στα φτωχόπαιδα. Αλλοι σάπισαν στις φυλακές μαχόμενοι κατά της λογοκρισίας και άλλοι έπαιξαν τη ζωή τους κορώνα – γράμματα, όπως ο Πολυζωίδης για να σώσει τον Κολοκοτρώνη από τη θανατική καταδίκη.
ΘΑΡΡΑΛΕΟΙ δημοσιογράφοι άνοιξαν τον δρόμο στις επαναστάσεις του 1843 για το Σύνταγμα, του 1862 για την έξωση του Οθωνα, και του 1909 και 1922 για την κάθαρση και τη δημοκρατία, όπως ο Λεβίδης, ο Φιλήμων, ο Σούτσος, ο Γαβριηλίδης… Αλλοι έπεσαν δολοφονημένοι, όπως ο Καβαφάκης, ο Βιδάλης, ο Καραγιώργης, ο Μπακογιάννης, ο Αθανασιάδης, ο Μομφεράτος. Και άλλοι τιμήθηκαν με «κηδείες δημοσία δαπάνη», όπως ο Σουρής, ο Νικολόπουλος, ο Κύρου… Δημοσιογράφοι ήσαν οι πατριώτες που πυροδότησαν κορυφαίους εθνικούς αγώνες, όπως ο Καλαποθάκης και ο Λαμπράκης με τον Μακεδονικό Αγώνα, ο Κύρου με το Κυπριακό, ο Καράντζας και ο Μπότσης με την αντίστασή τους επί κατοχής, η Βλάχου, ο Κύρκος και πλήθος άλλοι με τη θαρραλέα στάση τους επί επταετίας. Στην αντίσταση του 1941-44 εκδόθηκαν κάπου 600 παράνομες εφημερίδες -οι περισσότερες στην κατεχόμενη Ευρώπη- και οδηγήθηκαν στο απόσπασμα δεκάδες άνθρωποι του παράνομου Τύπου, ανάμεσά τους και ο γράφων, που γλύτωσε από θαύμα…
ΑΥΤΑ ΤΟΤΕ… Σήμερα όμως; Ποιοι λειτουργοί του Τύπου θα πυροδοτούσαν μια επαναστατική αλλαγή που τόσο ανυπόμονα ζητάει η πατρίδα; Μήπως αυτός ο αθεόφοβος «εκδότης» που έχει καταδικαστεί για απάτες και τα καταφέρνει να μη μένει ούτε μια μέρα στη φυλακή, παριστάνοντας τον ψυχοπαθή; Μήπως κάποιοι όμοιοί του που κολυμπάνε σε μαύρο χρήμα, κερδισμένο από βρώμικες υπηρεσίες; Μήπως αρκετοί θεσιθήρες βολεμένοι σε «γραφεία Τύπου» και σιτιζόμενοι με μυστικά κονδύλια; Μήπως κάποιοι φωνακλάδες και θεατρίνοι που λειτουργούν ως «αμορτισέρ» και που κανείς δεν ξέρει ποιοι κρύβονται από πίσω τους;
ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ. Τη «δουλειά» θα την κάνουν οι άλλοι, οι πολλοί, οι ανώνυμοι, οι ρομαντικοί του «σιναφιού» μας, με επικεφαλής ένα – δύο κορυφαίους που κάποια στιγμή θα τα βροντήξουν και θα πουν «ώς εδώ και μη παρέκει»!.. Υπάρχουν τέτοιοι στο λειτούργημά μας; Υπάρχουν, και αρσενικοί και θηλυκοί. Να τους κατονομάσω; Δεν έχει νόημα. Ο κόσμος τούς ξέρει, τους βλέπει, τους ξετρυπώνει, τους διαβάζει, τους ακούει, τους εμπιστεύεται. Και σπάνια κάνει λάθος. Αργά ή γρήγορα θα βγουν στον αέρα. Εννοώ σε αυτό τον ζωογόνο αέρα που «μυρίζει μπαρούτι»!..
Κουρδιστό Πορτοκάλι