ΕΞΕΓΕΡΣΗ..Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΕΞΕΓΕΡΣΗ..Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΚΑΝΕΝΑ ΠΡΟΒΑΤΟ ΔΕΝ ΣΩΘΗΚΕ ..ΒΕΛΑΖΟΝΤΑΣ

'Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)

1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων...

2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

Το email μας tolimeri@gmail.com

ΓΑΠ & ΑΝΔΡΕΑ Co .Η Ελβετκή εταιρεία του ,αδελφού του πρωθυπουργού.που θα κάνει το ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΤΙ

21.4.11

ΑΥΤΗ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΑΣ!! ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!
ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΑΣ........ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!!!!

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Η ΕΥΧΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ!!!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ!!!

20.4.11

ο θρίαμβος του σατανά…

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται. Ο λαός εθελοσκλαβώνεται.
Απ’ τους ελεύθερους πολιορκημένους καταντήσαμε στους ανίατους εθελόδουλους.
Μεγάλη βδομάδα! Ο μεγάλος πόλεμος!
Αντίπαλοι; Ο Χριστός και ο Σατανάς! Και διεκδικούμενο; Ο άνθρωπος! Ο λαός…
Ο Λάζαρος θανατώνεται. Αλλά ο Χριστός τον ανασταίνει.
Ο Σατανάς βλέπει ότι οι παράπλευρες απώλειες δεν πτοούν το Χριστό. Μόνο ο προσωπικός του θάνατος μπορεί να τον εξουδετερώσει.
Δεν επιλέγει ως εκτελεστές του Χριστού αυτούς που ο καλός υπόκοσμος» της «καθωσπρέπει» κοινωνίας χαρακτηρίζει ως «κακοποιοιούς» και «κακούργους». Αλλά τους αληθινά κακοποιούς και κακούργους. Που είναι, ακριβώς, ο «καλός υπόκοσμος» της «καθωσπρέπει» κοινωνίας.
Για να κάμει οδυνηρότερο το χτύπημά του, κάνει συνεργούς των δημίων του και τους μαθητές του. Που τον εγκαταλείπουν, τον αρνούνται, τον προδίδουν.
Και, για να υπογραμμίσει το απελπιστικά μάταιο του αγώνα του Χριστού, βάνει τον όχλο να κραυγάζει στον κυνικό Πιλάτο το «άρον-άρον σταύρωσον αυτόν»!
Και ο αδυσώπητος πόλεμος διαιωνίζεται….
Με τον κυνικό-σήμερα- ΟΗΕ να νίπτει τα χείρας του. Όργανο και έρμαιο της παγκόσμιας διαβολοκυβέρνησης των θεοσκότεινων ιλλουμινάτων.
Με το τέρας του αδηφάγου τοκογλυφικό γυφταριού και τους κατά τόπους βαρύγδουπους και ανυπόστατους εντολοδόχους του, νομοθέτες. Με τα ληστρικά μνημόνια. Που δεσμεύουν «φορτία βαρέα και δυσβάστακτα» και τα φορτώνουν στις πλάτες των λαών.
Και τ’ ανεγκέφαλα κοπάδια του όχλου, μαστουρωμένα απ’ το «χόρτο», που τα ταΐζουν, μέσα στις κομματικές τους στρούγκες, να βελάζουν τα ωσαννά στους σταυρωτές τους. Και τα «άρρον-άρον σταύρωσον» για τους…εαυτούς τους!
Για να καταντήσουμε, έτσι, απ’ τους ελεύθερους πολιορκημένους, στους απελπιστικά ανόητους και ανίατα αμετανόητους εθελόσκλαβους.
Ο θρίαμβος του Σατανά!…

Παπα-Ηλίας
http://papailiasyfantis.wordpress.com

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΟ ΚΡΑΤΟΣ


Στις δύσκολες ημέρες που περνά ο τόπος μας έχει τεράστια σημασία να γνωρίζουμε που βρισκόμαστε και τι ακριβώς θέλουμε.
Από την μεταπολίτευση και μέχρι σήμερα είχαμε ένα κράτος το οποίο λειτουργούσε και εξακολουθεί να λειτουργεί εξοργιστικά δυσκίνητα, να είναι τρομερά σπάταλο, να έχει υπεράριθμο προσωπικό και να μην έχει αξιοκρατικές δημοκρατικές δομές, αλλά να λειτουργεί βάσει των κομματικών σκοπιμοτήτων, των συντεχνιών, των διαπλοκών με αποτέλεσμα να σπαταλά για την «λειτουργία του» πολύ περισσότερα χρήματα από όσα πλημμελώς εισπράττει.
Έτσι αντί το κράτος να είναι ο κυριότερος παράγων για την
ανάπτυξη της χώρας, γίνεται στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο εμπόδιο λόγω των σαθρών δομών του, δημιουργώντας υπέρμετρη διαφθορά και διαπλοκή.
Αυτά είναι αποδεδειγμένα και βεβαιωμένα κατά γενική ομολογία.
Όταν λοιπόν σε μια κοινωνία έχουν δημιουργηθεί επιτακτικές ανάγκες επιβίωσής της, θα πρέπει να έχει πλέον σαφείς συνειδητούς στόχους και να μπορεί να βρει λύσεις για να μπορέσει να βγει από την κρίση.
Οι επιστημονικές αναλύσεις και οι φιλοσοφικές θεωρίες είναι χρήσιμες για την επίλυση του πολιτικοκοινωνικού προβλήματος της πατρίδος μας αλλά απαιτείται στα παραπάνω να προσθέσουμε και την κοινή λογική.
Τίθενται λοιπόν εύλογα ερωτήματα για το πως έγινε έτσι αυτό το κράτος, ποιες σκοπιμότητες και συντεχνίες συνέβαλαν, ποιοι παράγοντες το διαμόρφωσαν, γιατί δεν λειτούργησαν ποτέ οι δημοκρατικοί θεσμοί.
Άρα θα πρέπει να καταστεί σαφές σε όλους μας τι κράτος θέλουμε και πως μπορούμε να το φτιάξουμε αλλάζοντάς το.
Όταν δοθούν απαντήσεις σ΄αυτά τα ερωτήματα, ίσως βρούμε και τις λύσεις του προβλήματος.
Σήμερα όλοι θεωρούμε πως στην Ελλάδα έχουμε Δημοκρατία. Αποδεδειγμένα όμως αντί για Δημοκρατία ( Δήμος-Κράτος ) έχουμε άκρατη κομματοκρατία ( κόμμα-Κράτος ). Τα κόμματα θα έπρεπε να είναι όργανα άσκησης υγιούς πολιτικής στο πλαίσιο μιας εύρυθμης λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος προς όφελος της πατρίδος και του Ελληνικού λαού.
Όμως μετετράπησαν σε συντεχνίες συμφερόντων και πεδία διαπλοκής που υποτάχτηκαν στους οικονομικά ισχυρούς παράγοντες του τόπου.
Μέσω δε νόμων που ψήφισαν, όπως η ασυλία βουλευτών και η μη απόδοση ευθύνης Υπουργών σε ανομήματά τους, κατοχύρωσαν την ατιμωρησία των παράνομων πράξεων που διαπράττουν συναλλασσόμενοι με αυτά τα συμφέροντα που βλάπτουν πολύ σοβαρά την υγεία της χώρας και του λαού της.
Απογύμνωσαν από κάθε πολιτική εξουσία τον Ανώτατο άρχοντα της χώρας, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που αντί να είναι θεματοφύλακας του Συντάγματος, είναι πλέον διακοσμητικό στοιχείο του πολιτεύματος και συνυπογράφει την κομματική αυθαιρεσία.
Τα κόμματα εξουσίας όταν γίνονται Κυβέρνηση επιβάλλουν Πρόεδρο Δημοκρατίας της αρεσκείας τους, όπως επίσης επιβάλλουν τα προεδρεία των Ανωτάτων δικαστηρίων, των σωμάτων Ασφαλείας και Ενόπλων δυνάμεων.
Επιβάλλουν κομματικούς εγκάθετους στον κρατικό μηχανισμό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Χειραγωγούν την τοπική αυτοδιοίκηση, τις Πανεπιστημιακές κοινότητες και το φοιτητικό κίνημα, τα συνδικαλιστικά σωματεία και τις ομοσπονδίες τους. Όλες δηλαδή οι μορφές συλλογικότητας συγκροτούνται από κομματικούς εκπροσώπους που αποβλέπουν στο κομματικό συμφέρον και στο προσωπικό όφελος, αδιαφορώντας εγκληματικά για την τεράστια ζημιά που προκαλούν στην πατρίδα μας και το λαό της.
Η σημερινή τραγική κατάσταση, ίσως η χειρότερη στην Ιστορία μας, που περνάει η Ελλάδα είναι απόρροια της αποκλειστικής ευθύνης των κομμάτων εξουσίας που συνειδητά οδήγησαν την χώρα στην καταστροφή μέσω της διατήρησης αυτού του απερίγραπτου «τέρας-κράτος».
Προκειμένου λοιπόν η χώρα να ξεπεράσει την πτώχευσή της και πριν θρηνήσουμε απώλεια Ελληνικών εδαφών, θα πρέπει να αποφασισθεί η δημιουργία νέου Συντάγματος που είναι πλέον επιτακτική ανάγκη και ως πρώτη μεταρρύθμιση θα πρέπει να είναι ο διαχωρισμός των εξουσιών του κράτους από την ποδηγέτηση των κομμάτων.
Δηλαδή, να κοπεί ο ομφάλιος λώρος με την αφαίρεση από τα κόμματα εξουσίας της κρατικής διαχείρισης που παράγει τις παράνομες πράξεις που εξαθλίωσαν την κοινωνία.
Από την άλλη πλευρά η μεταρρύθμιση αυτή με την απελευθέρωση και αποδέσμευση του κράτους από τα κόμματα-κυβερνήσεις θα σηματοδοτήσει την ανάπτυξη που τόσο πολύ θέλει η χώρα μας στις δύσκολες ημέρες της κοινωνίας μας.
Θα είναι ίσως η πιο ωφέλιμη ειρηνική επανάσταση που έγινε στην χώρα από το 1827, γιατί θεωρώ πως το πρόβλημα της χώρας δεν είναι κυρίως οικονομικό (επακόλουθο αποτέλεσμα) αλλά κοινωνικοπολιτικό. Η χρεοκοπία μας είναι πρωτίστως θεσμική, πολιτική και πολιτιστική.
Επομένως με την ριζική αλλαγή της δομής λειτουργίας του κράτους, το κράτος και η κοινωνία θα αποκτήσουν τις δυνατότητες ανάπτυξης που θα οδηγήσουν την χώρα προς τα εμπρός.


Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος

Δήλωση-σοκ υπουργού για την αναδιάρθρωση!

Από τις αρχές του 2010 «εκκρεμεί» αίτημα της κυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση για αναδιάρθρωση του χρέους! Αυτό αποκαλύπτει με δήλωσή του στη γερμανική Die Welt μη κατονομαζόμενος υπουργός της κυβέρνησης, εκ των στενών συνεργατών του πρωθυπουργού, όπως αναφέρει η εφημερίδα, την ώρα που η κυβέρνηση πασχίζει να σταματήσει τη συζήτηση για το θέμα και ενώ πηγές του Βερολίνου δίνουν «ραντεβού» για την αναδιάρθρωση πριν το τέλος του καλοκαιριού!
Η δήλωση από το «βαθύ λαρύγγι» της κυβέρνησης, που όπως συνήθως συμβαίνει προδημοσιεύθηκε χθες βράδυ από το πρακτορείο Reuters, ενώ η Welt κυκλοφορεί σήμερα με το επίμαχο ρεπορτάζ, έχει προκαλέσει έντονη σύγχυση και αμηχανία στους κυβερνητικούς κύκλους, που σε πρώτη φάση δήλωναν άγνοια για την ταυτότητα του υπουργού και αμφισβητούσαν αν έχουν καν γίνει οι δηλώσεις που μεταδίδονται από την εφημερίδα.
Ο «ανώνυμος» υπουργός δίνει, πάντως, μια νέα διάσταση στη συζήτηση για το χρέος, καθώς φέρεται να αποκαλύπτει, ότι πριν ακόμη αποφασισθεί το δάνειο των 110 δις. ευρώ, η κυβέρνηση ζητούσε να συνδυασθεί η χρηματοδότηση με αναδιάρθρωση. «Ήταν εξαρχής ξεκάθαρο ότι θα έπρεπε να προχωρήσουμε σε αναδιάρθρωση» φέρεται να δηλώνει το «βαθύ λαρύγγι» της κυβέρνησης, προσθέτοντας ότι το ζήτημα δεν είναι το εάν, αλλά το πότε θα η Αθήνα θα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση.
Ο υπουργός, που περιγράφεται ως «έμπιστος του Έλληνα πρωθυπουργού» εξηγεί, όμως, ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ήταν αρνητικές, κρίνοντας πως χρειάζεται χρόνος για να σταθεροποιηθεί συνολικά η κατάσταση στην Ευρωζώνη πριν γίνει λόγος για αναδιάρθρωση. Η στάση των Βρυξελλών ήταν πως, μέχρι να «ανάψει πράσινο» για την αναδιάρθρωση, η Αθήνα θα έπρεπε να αποδείξει πως μπορεί να εφαρμόσει μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και δομικών μεταρρυθμίσεων.
Σε μια ξαφνική κρίση… ομιλητικότητας για τις παραμέτρους του προβλήματος της αναδιάρθρωσης του χρέους, που επίσημα διαψεύδεται ότι συζητείται καν, άλλος Έλληνας κυβερνητικός αξιωματούχος που επικαλείται η γερμανική εφημερίδα φέρεται να έχει χαρακτηρίσει ως πιθανή μια επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής των δανείων, με μείωση των επιτοκίων. Μια δεύτερη προσέγγιση, σύμφωνα με τον ίδιο, θα ήταν «να πούμε σε όσους αγόρασαν ελληνικά ομόλογα στο 90% της ονομαστικής αξίας τους μετά το ξέσπασμα της κρίσης: "θα πάρετε μόνο το 80%, και μάλιστα αργότερα"». Ο ίδιος αξιωματούχος φέρεται να ανέφερε, πως μέχρι να καθοριστούν αυτά τα σημεία, έχει συμφωνηθεί να μη γίνουν επισήμως σχόλια σχετικά με την αναδιάρθρωση.
Την ώρα που «ανώνυμοι» κυβερνητικοί αξιωματούχοι «λύνουν τη γλώσσα» τους σε γερμανική εφημερίδα, παρότι όλη η χθεσινή ημέρα αναλώθηκε σε επίσημες διαψεύσεις της αναδιάρθρωσης από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο μέχρι το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, άλλος «ανώνυμος» αξιωματούχος, της γερμανικής κυβέρνησης, προσδιόρισε χθες το χρόνο της αναδιάρθρωσης πριν από το τέλος του καλοκαιριού.
Όπως όλα δείχνουν, τρία είναι τα σημεία-κλειδιά για να προχωρήσουν οι αποφάσεις για την αναδιάρθρωση:
1.      Να οριστικοποιηθεί το «πακέτο» διάσωσης της Πορτογαλίας, που από την Κυριακή βρίσκεται σε κίνδυνο να «τορπιλιστεί» από το ανερχόμενο εθνικιστικό κόμμα της Φινλανδίας, το οποίο εξασφαλίζει, όπως όλα δείχνουν, μια θέση στη νέα κυβέρνηση συνασπισμού της χώρας.
2.      Να διασφαλισθεί, ότι η Ισπανία έχει «θωρακισθεί» από πιθανή μετάδοση της κρίσης. Από την άποψη αυτή, το «βραχυκύκλωμα» στη χθεσινή δημοπρασία εντόκων της Ισπανίας, όπου το επιτόκιο δανεισμού εκτινάχθηκε στα ύψη, δεν αποτελεί καλό οιωνό. Εξάλλου, η προειδοποίηση υποβάθμισης των ΗΠΑ από την Standard & Poors δημιουργεί συνολικότερα μια έντονη αβεβαιότητα στις αγορές κρατικών ομολόγων και είναι βέβαιο ότι θα λειτουργήσει αποθαρρυντικά για αποφάσεις αναδιάρθρωσης χρέους στην ευρωζώνη στο προσεχές διάστημα.\
3.      Να ολοκληρωθεί το τεστ αντοχής στο ελληνικό χρέος, που θα γίνει από την τρόικα μέσα στον Μάιο και θα συζητηθεί στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου. Αν αυτό το τεστ δείξει ότι δεν είναι βιώσιμο το ελληνικό χρέος, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα υποχρεωθεί να αναζητήσει «άλλες λύσεις», όπως έχει προαναγγείλει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών.
Πάντως, η αναταραχή στις αγορές προκαλεί εκ των πραγμάτων τους αξιωματούχους της ευρωζώνης να πάρουν αποφάσεις γρηγορότερα από όσο θα επιθυμούσαν. Η απόδοση των τριετών ομολόγων ξεπέρασε χθες και το 20%, υποδηλώνοντας βεβαιότητα της αγοράς για κάποιο «πιστωτικό γεγονός» στην Ελλάδα, ενώ μετά το νέο «στήσιμο» αρνητικού κλίματος από την Die Welt και το Reuters, με τις δηλώσεις-σοκ του «ανώνυμου» Έλληνα υπουργού, αναμένεται σήμερα να κορυφωθούν οι πιέσεις στις αποδόσεις και τα spread.

 sofokleous10.

Στη Δικαιοσύνη κατά Ε.Τ και Μιχελάκη ο Πάγκαλος

Προσφυγή στη Δικαιοσύνη κατά του «Ελευθέρου Τύπου» και του Γ. Μιχελάκη προανήγγειλε ο Θεόδωρος Πάγκαλος, διατηρώντας τους υψηλούς τόνους στην ανατιπαράθεσή του με τον εκπρόσωπο της ΝΔ. «Ο κ.Σαμαράς», υπογραμμίζει μεταξύ άλλων ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, «θα έπρεπε ήδη να έχει αποπέμψει τον εκπρόσωπο Τύπου του ως κοινό συκοφάντη» και διερωτάται: «Είναι δυνατόν να θέλει να κυβερνήσει κάποιος τη χώρα με ακροδεξιά «τσικό» και με τέτοιες μεθόδους;»

 sofokleousin.gr

Ο πόλεμος κυβέρνησης-τρόικας και… διαπλοκής

Μια άκρως πολιτική σύγκρουση της κυβέρνησης με τους επίσημους πιστωτές της χώρας και τα ιδιωτικά συμφέροντα που στοιχίζονται πίσω τους βρίσκεται πίσω από την ακραία όξυνση της ελληνικής κρίσης χρέους και την ακατάσχετη σεναριολογία για άμεση αναδιάρθρωση του χρέους. Με ασυνήθιστη ωμότητα, τα στελέχη της ΕΚΤ δείχνουν ήδη πού βρίσκεται το πρόβλημα: «θα πάρετε βοήθεια, μόνο αν μας πείσετε ότι έχετε αποφασίσει την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και ότι αυτή απόφαση θα εφαρμοστεί».
Αυτό το κρίσιμο πολιτικό παιχνίδι από χθες παίζεται πλέον αρκετά ανοικτά: ο Ιταλός κεντρικός τραπεζίτης Λορέντσο Μπίνι Σμάγκι ανέλαβε να μεταφέρει και δημόσια στην κυβέρνηση το μήνυμα, ότι η επιπλέον βοήθεια που χρειάζεται απεγνωσμένα η Ελλάδα για να αποφύγει τα χειρότερα θα δοθεί από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ μόνο αν πεισθούν οι επίσημοι πιστωτές ότι η κυβέρνηση έχει ξεπεράσει τις εσωτερικές της αντιστάσεις στις ιδιωτικοποιήσεις.
«Για να είμαστε ξεκάθαροι η Ελλάδα έχει τα λεφτά. Η κρατική περιουσία η οποία μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί ξεπερνάει το 100% του ΑΕΠ και κατά συνέπεια είναι πολιτικό ζήτημα εάν θελήσουν να προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο ή όχι», τόνισε ο Ιταλός τραπεζίτης, που ανήκει στην κλειστή ομάδα των κορυφαίων στελεχών της ΕΚΤ. «Δεν είναι μια εύκολη απόφαση καθώς τα πολιτικά συμφέροντα είναι πολλά», επισήμανε με νόημα ο Σμάγκι.
Σε μια προσπάθεια να ανταποκριθεί σε αυτό το μήνυμα, η κυβέρνηση έκανε χθες μια προσπάθεια να πείσει ότι αυτή την φορά τα σχέδια ιδιωτικοποιήσεων δεν θα μείνουν επί χάρτου, με το κυβερνών κόμμα εγκλωβισμένο από τις διασυνδέσεις του με τα ισχυρά συνδικάτα του δημοσίου τομέα και τους «βαρόνους» της οικονομίας, που με πολλούς τρόπους «διαπλέκονται» με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Σε μια έκτακτη, άτυπη συνεδρίαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων μπήκαν στο τραπέζι μεγάλα «φιλέτα» της δημόσιας περιουσίας, που ενδιαφέρουν ιδιαιτέρως τα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα, τα οποία με τη σειρά τους στοιχίζονται πίσω από τους επίσημους πιστωτές:
n  Ανακοινώθηκε ότι η ΔΕΠΑ, το μονοπώλιο του φυσικού αερίου που είχε διεκδικηθεί στο παρελθόν από τα αντίστοιχα μονοπώλια της Ισπανίας και της Γαλλίας, θα είναι από τις πρώτες μεγάλες δημόσιες επιχειρήσεις που θα πάρουν σειρά για πώληση σε στρατηγικό εταίρο, με αποκοπή του ομφάλιου λώρου που τη συνδέει με την ΔΕΗ (option απόκτησης μετοχών της ΔΕΠΑ).
n  Επιπλέον, για τα «χρυσά» ακίνητα του Δημοσίου, που ενδιαφέρουν ιδιαιτέρως τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια, έγινε γνωστό ότι θα επιλεγεί πολύ σύντομα ο σύμβουλος που θα υποδείξει πώς θα αξιοποιηθούν/εκποιηθούν. Το σχέδιο αυτό έχει μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνο για τους επενδυτές του real estate, όπως φαίνεται εκ πρώτης όψεως, αλλά κυρίως για τις μεγάλες διεθνείς τράπεζες, καθώς ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου έχει δηλώσει την πρόθεσή του να δημιουργήσει μία ή περισσότερες εταιρείες ειδικού σκοπού, οι οποίες με σύγχρονα εργαλεία (τιτλοποιήσεις κ.α.) θα «φέρουν μπροστά», από χρονική άποψη, τα έσοδα που θα έχει το Δημόσιο σε βάθος χρόνου από την αξιοποίηση των ακινήτων. Με απλά λόγια, μια περιουσία αξίας δεκάδων δις. ευρώ θα γίνει η βάση για χρηματοοικονομικές συναλλαγές μεγάλης κλίμακας με τους μεγάλους της παγκόσμιας τραπεζικής αγοράς, οι οποίοι περιμένουν τεράστια κέρδη και προμήθειες.
n  Ο ξεχασμένος Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδας, για τον οποίο το Δημόσιο επένδυσε τεράστια ποσά πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες χωρίς σοβαρά αποτελέσματα σήμερα, τέθηκε στο επενδυτικό στόχαστρο της εταιρείας του γαλλικού ιπποδρόμου PMU, η οποία έστειλε και εκπροσώπους της στη συνεδρίαση της διυπουργικής, για να δείξει το ενδιαφέρον της. Ταυτόχρονα, οι Γερμανοί της Deutsche Telekom περιμένουν μέσα στο 2011 άλλο ένα «πακέτο» (10%) μετοχών του ΟΤΕ, με το οποίο θα πάρουν τον πλήρη έλεγχο του Οργανισμού και η διυπουργική χθες τους «έκλεισε το μάτι».
Ουσιαστικά, τα σενάρια χρεοκοπίας της χώρας δεν είναι παρά η «απάντηση» των επίσημων πιστωτών και των ιδιωτικών συμφερόντων που βρίσκονται πίσω τους στη διαφαινόμενη «απροθυμία» του ΠΑΣΟΚ να προωθήσει «γνήσιες» ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες τυχαίνει να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, που βλέπουν το μνημόνιο σαν μια χρυσή ευκαιρία για να «ξεκλειδώσουν» το σεντούκι του πλουσιότερου κράτους της Ευρώπης (όσο και αν αυτό ακούγεται παράδοξο, το Ελληνικό Δημόσιο είναι από τα πλουσιότερα κράτη του δυτικού κόσμου, καθώς εξακολουθεί να διατηρεί τεράστια συμμετοχή στην οικονομία και περιουσιακά στοιχεία που η αξία τους υπερβαίνει το ΑΕΠ, ενώ τα περισσότερα κράτη της Ευρώπης έχουν «αδυνατίσει», μετά το κύμα φιλελευθερισμού και ιδιωτικοποιήσεων των τελευταίων δεκαετιών).
Κατά τον πρώτο χρόνο εφαρμογής του μνημονίου, η κυβέρνηση έκανε αυτό που ήταν πολιτικά εύκολο και εν πολλοίς αδιάφορο για τους πιστωτές μας: περιέκοψε οριζόντια τα λαϊκά εισοδήματα και εισήγαγε μεταρρυθμίσεις, που σε βάθος χρόνου αποσύρουν την «κρατική εγγύηση» εισοδήματος των φτωχότερων (βλ. ασφαλιστική μεταρρύθμιση). Αυτές οι γενικές περικοπές ήταν πολιτικά «εύκολες» για το ΠΑΣΟΚ, ευκολότερες τουλάχιστον από το έργο που καλείται να επιτελέσει τώρα, υπό την απειλή χρεοκοπίας: να έλθει, δηλαδή, σε σύγκρουση με τα συνδικάτα και τους ισχυρούς εγχώριους επιχειρηματίες, που νέμονται σε μεγάλο βαθμό τα οικονομικά προνόμια από τη λειτουργία του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Από την ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, μέχρι τα εγχώρια συμφέροντα του ηλεκτρονικού τζόγου, που διασυνδέονται με τον ΟΠΑΠ, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καλείται να έλθει σε ρήξη με τα συμφέροντα που ιστορικά στηρίζουν το κόμμα, με σχέσεις όχι πάντα «καθαρές» και «διαφανείς». Αυτό εξηγεί και την άρνηση των περισσότερων υπουργών να εφαρμόσουν το σχέδιο Παπακωνσταντίνου για τις ιδιωτικοποιήσεις, που αμέσως μόλις έγινε αισθητή διεθνώς προκάλεσε την οξύτατη αντίδραση επίσημων πιστωτών και αγορών, με την Γερμανία να επαναφέρει τα σενάρια χρεοκοπίας πιο ανοικτά από ποτέ.
Ο Σάιμον Τζόνσον, καθηγητής οικονομικών και πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, στο βιβλίο του «Δεκατρείς τραπεζίτες» έχει περιγράψει με μεγάλη σαφήνεια το πολιτικό πρόβλημα που κλήθηκαν να διαχειριστούν όλες οι κυβερνήσεις χωρών, που «διασώθηκαν» με προγράμματα του ΔΝΤ. Πολύ γρήγορα στην εφαρμογή αυτών των προγραμμάτων, οι κυβερνήσεις καλούνται πάντα να αποφασίσουν ποια τοπικά συμφέροντα θα διασώσουν και ποια θα πρέπει να θυσιασθούν υπέρ των διεθνών «δυνάμεων της αγοράς», καθώς τα χρήματα των πιστωτών δεν φθάνουν για όλους. Πάντα αυτή η συζήτηση γίνεται υπό την απειλή του Ταμείου, ότι άρνηση συμμόρφωσης οδηγεί σε διακοπή χρηματοδότησης, χρεοκοπία και κατάρρευση ολόκληρου του οικονομικού συστήματος μιας χώρας.
Μετά τις «οριζόντιες» περικοπές και το ΠΑΣΟΚ καλείται τώρα να αποφασίσει με ποια συνδικαλιστικά και επιχειρηματικά συμφέροντα θα πάει και ποια θα αφήσει (για να θυμηθούμε και το γνωστό τραγουδοποιό). Οι επίσημοι πιστωτές, πίσω από τους οποίους κρύβονται τα επιχειρηματικά συμφέροντα των δικών τους χωρών, που περιμένουν το μεγάλο «φαγοπότι» τους στην Ελλάδα, καθιστούν πλέον σαφές στην κυβέρνηση, ότι όσο αμφιταλαντεύεται, τόσο περισσότερο θα πιέζεται με την απειλή χρεοκοπίας, πλήρους κατάρρευσης του ελληνικού οικονομικού και επιχειρηματικού συστήματος και λεηλασίας του εθνικού πλούτου με άλλους όρους, ακόμη πιο σκληρούς, μετά τη γενική κατάρρευση.
Δυστυχώς για τους πιστωτές της χώρας, όμως, η Ελλάδα έχει μια σημαντική ιδιαιτερότητα: ύστερα από χρόνια διαφθοράς, διαπλοκής και πελατειακών σχέσεων, τα θιγόμενα εγχώρια συμφέροντα έχουν αποδείξει ιστορικά ότι μπορούν ακόμη και να «γκρεμίζουν» κυβερνήσεις, αν απειληθεί η επιβίωσή τους. Γι’ αυτό και η προσπάθεια εκποίησης ασημικών για την αποφυγή της χρεοκοπίας μεταβάλλεται πολύ εύκολα σε ένα επικίνδυνο ναρκοπέδιο, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να κλονίσει την κυβέρνηση και να αφήσει τους πιστωτές χωρίς… συνομιλητή.

.sofokleous10

Συνεχίζεται το πείραμα του κομματικού σωλήνα στο ΠΑΣΟΚ...

Του Αντώνη-Μάριου Παπαγιώτη
Με απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Θαλασσίων υποθέσεων/Αλιείας, διορίσθηκε την περασμένη εβδομάδα ως διευθύνων Σύμβουλος στην ΕΤΑΝΑΛ (Εταιρία Ανάπτυξης Αλιείας) ο πρώην Γ.Γ της Νομαρχίας Πειραιά και υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Λακωνία, Μανώλης Αντωνάκος.
Κι ενώ το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης ψάχνει διακαώς τρόπους να περιορίσει τα δημόσια έξοδα και τις κρατικές δαπάνες, ο κ. Διαμαντίδης διορίζει ανθρώπους-κλειδιά που θα τον βοηθήσουν στην επανεκλογή του, καθώς επιλέγει να στελεχώσει υψηλόβαθμες δημόσιες θέσεις με ανθρώπους της περιφέρειάς του. Κι ενώ την ίδια στιγμή επιζητάτε ο περιορισμός των προσλήψεων υψηλόμισθων συμβούλων σε εταιρίες του Δημοσίου που δεν προσφέρουν τίποτα στον τόπο, διορίζεται δίχως φυσικά να επιλεγεί με τη διαδικασία του openGov ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικού παράγοντα, που ανεδείχθη μέσα από τον κομματικό σωλήνα του ΠΑΣΟΚ.
Συγκεκριμένα, η επαγγελματική πορεία του κ. Αντωνάκου και το σύνολο του βιογραφικού του καταδηλώνουν ότι δεν έχει τα απαραίτητα προσόντα, τις σπουδές και την εμπειρία για τη διαφαινόμενη σημαντική θέση που κατέλαβε. Δε σχετίζεται, δε, με κανένα εμφανή τρόπο με τον τομέα της αλιείας. Η, δε, παρουσία του στην τοπική αυτοδιοίκηση κρίνεται μάλλον ανεπιτυχής και έτσι δεν δικαιολογείται η περαιτέρω αξιοποίησή του από τον "σύντροφό" του υπουργό. Μια ματιά στην πορεία του, ενδεχομένως θα πιστοποιήσει του λόγου μου το αληθές.
Τελειώνοντας, λοιπόν, το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων στα διετή τότε ΚΑΤΕΕ, με κατάταξη εισήχθη στο τμήμα Κοινωνιολογίας της τότε Παντείου Σχολής και παράλληλα είχε ξεκινήσει μια καριέρα στη θέση δημοτικού συμβούλου στο δήμο Πειραιά, όπου έφθασε μέχρι τον αξίωμα του αντιδημάρχου. Την ίδια στιγμή, από το 1992 (σε ηλικία 28 ετών) έως το 1996 (σε ηλικία 32 ετών) εμφανίζεται να είναι διευθυντής του πολιτικού Γραφείου του βουλευτή Νίκου Γαλανού (ο οποίος την περίοδο 1989-1993 εκλέγεται 3 φορές βουλευτής με το Συνασπισμό, αλλά το 1993, μετά τη στάση του στο Ειδικό Δικαστήριο όπου συνέβαλε καθοριστικά στην αθώωση του Ανδρέα Παπανδρέου, απεχώρησε από το Συνασπισμό και εκλέχθηκε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ).
Ο Μανώλης Αντωνάκος, από το 1993 (σε ηλικία 29 ετών) έως το 1996 (σε ηλικία 32 ετών) ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Τζανείου Νοσοκομείου Πειραιά (παράλληλα δηλαδή με τη θέση στο γραφείο Γαλανού).
Από το 1995 έως το 1999 ήταν μέλος του Δ.Σ της Διαδημοτικής Επιχείρησης ΑΝΔΗΠ Α.Ε. (Δηλαδή, παράλληλα με τις δύο προηγούμενες θέσεις και όντας Αντιδήμαρχος Πειραιά το 1998).
Την διετία 1996 - 1998 ήταν σύμβουλος του Νομάρχη Πειραιά Χρήστου Φωτίου σε θέματα τουριστικής προβολής του νομού (εν μέρει παράλληλα με τη θέση του στην ΑΝΔΗΠ ΑΕ και όντας Γραμματέας του Δημοτικού Συμβουλίου Πειραιά).
"Οργανική" του θέση όμως είναι το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.
Μετά απ' αυτή την αξιοθαύμαστη ανάληψη δοτών θέσεων γεννιούνται πολλά ερωτήματα για τις παράλληλες και πρόωρες ασχολίες του εν λόγω επιλέκτου. Επιπρόσθετα, site που ασχολείται με τα του Πειραιά, κατά το παρελθόν αφού... ξεσκόνισε τον κ. Αντωνάκο, άφησε αιχμές για το αν, πότε και πως υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και πώς είναι δυνατό να κατέχει παράλληλα πολλές δημόσιες θέσεις και μάλιστα ως μέλος διοικητικών συμβουλίων, ως σύμβουλος ή ως διευθυντής πολιτικού γραφείου;
Επιπρόσθετα, από το 1999 έως τον Νοέμβριο του 2004, διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Δήμου Κορυδαλλού με Δήμαρχο τον Στέφανο Χρήστου. Εκεί, επί των ημερών του ο Δήμος Κορυδαλλού υπερχρεώθηκε και έφθασε στα όρια της πτώχευσης. Πάρα ταύτα, όμως, κατάφερε να μεταπηδήσει στη νομαρχία Πειραιά, όπου τον Ιανουάριο του 2005 με απόφαση του Νομάρχη Πειραιά Γιάννη Μίχα ανέλαβε καθήκοντα Γενικού Γραμματέα.
Τέλος, τον Οκτώβριο του 2002, ο κ. Αντωνάκος είχε θέσει υποψηφιότητα για Δήμαρχος στην ιδιαίτερη πατρίδα του στα Βάτικα Λακωνίας, αλλά δεν κατάφερε να εκλεγεί. Ο κ. Διαμαντίδης, όμως, του επιφύλασσε μια άλλη πολιτική τύχη, καθώς κατά τις ημέρες διακυβέρνησης του νεωπαλαιού ΠΑΣΟΚ των αξιών και των άξιων, τον επανέφερε για να τον αναστήσει...
Δεν έχω, λοιπόν, παρά να ευχηθώ και σε σας αδέλφια, "καλό Πάσχα"!

Λεφτά για Δράση

Σήμερα έλαβα αυτό το email απο τον κ. Στέφανο Μάνο, (δεν το έστειλε φυσικά μόνο σε εμένα), πάντως το βρίσκω ενδιαφέρον και γιαυτό το αναδημοσίευω...




Αγαπητέ κύριε Nielsen,

Από την Καθημερινή της 2 Φεβρουαρίου πληροφορήθηκα ότι με απόφαση των υπουργείων Εσωτερικών και Οικονομικών περικόπηκε η κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων κατά 20% σε σχέση με το 2010 και ορίστηκε για το πρώτο τρίμηνο του 2011 ως εξής:



Κρατική επιχορήγηση
1ου τριμήνου 2011
σε ευρώ
Ψήφοι
στις εκλογές
του 2009
Ευρώ ανά ψήφο
για το 1ο τρίμηνο
του 2011
Ευρώ ανά ψήφο
για τα 4 τρίμηνα
του 2011
ΠΑΣΟΚ
5.436.332,61
3.012.373
1,80
7,22
ΝΔ
4.249.890,51
2.295.967
1,85
7,40
ΚΚΕ
1.306.274,48
517.154
2,53
10,10
ΛΑΟΣ
1.089.378,37
386.152
2,82
11,28
ΣΥΡΙΖΑ
972.624,83
315.627
3,08
12,33
ΟΙΚ. ΠΡΑΣ.
445.155,20
173.449
2,57
10,27





ΣΥΝΟΛΟ
13.504.656,00
6.700.722
2,02
8,06

Όπως σας έχω γράψει στο παρελθόν στη Γερμανία η επιχορήγηση των κομμάτων από τον κρατικό προϋπολογισμό περιορίζεται σε 0,70 ευρώ ετησίως αντί των 12,33 ευρώ που καταβάλλει ο προϋπολογισμός στον ΣΥΡΙΖΑ.

Έχετε ήδη λάβει μηνύματα της ΔΡΑΣΗΣ. Πολλοί από σας με ερωτάτε: «που είναι η ΔΡΑΣΗ; Δεν ακούγεστε!»

Η αλήθεια είναι ότι για να ακουστούμε χρειαζόμαστε χρήματα. Επειδή και η πιο απλή δημοσίευση κοστίζει. Η ενοικίαση μιας αίθουσας κοστίζει. Η ενοικίαση μεγαφωνικών εγκαταστάσεων κοστίζει. Η αποστολή εντύπων ή επιστολών κοστίζει. Οι μετακινήσεις κοστίζουν. Αλλά ακόμη και αν είχαμε τα απολύτως απαραίτητα μέσα, πάλι δεν φθάνουν για ν’ ακουστούμε επειδή η φωνή των άλλων με τον πακτωλό χρημάτων στη διάθεση τους θα επισκιάζει τη δική μας. Φανταστείτε ότι το ΚΚΕ, ο ΛΑΟΣ και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν στη διάθεση τους περί το 1 εκ. ευρώ ανά τρίμηνο, ενώ εμείς δυσκολευόμαστε πολύ να συγκεντρώσουμε από εισφορές των φίλων μας τις 10.000 ευρώ μηνιαίως που χρειαζόμαστε απλώς για να συντηρούμεθα. Ξοδεύουμε 10.000 ευρώ μηνιαίως για ενοίκιο, τηλέφωνα, ίντερνετ, μισθούς δύο ατόμων και άλλα μικροέξοδα.

Απευθύνομαι σε σας ελπίζοντας ότι είστε φίλος της ΔΡΑΣΗΣ και σας παρακαλώ να συνεισφέρετε τουλάχιστον 30 ευρώ πατώντας εδώ. Δεν έχουμε καμιά άλλη πηγή εσόδων εκτός από τις εισφορές των φίλων μας και είμαστε υπερήφανοι γι αυτό.
Μερικοί από εσάς, όχι πολλοί, έχετε ήδη συνεισφέρει στη ΔΡΑΣΗ. Σας ευχαριστούμε και ελπίζουμε να συνεχίσετε να συνεισφέρετε. Συνεισφέρετε, χωρίς τη θέληση σας, με τους φόρους σας, στα άλλα πολιτικά κόμματα. Ελπίζω να συνεισφέρετε στη ΔΡΑΣΗ με τη θέλησή σας.

Λυπάμαι αν θα περιαυτολογήσω, αλλά ελπίζω να συμφωνήσετε μαζί μου, ότι όσα συμβαίνουν σήμερα στο χώρο της πολιτικής και της οικονομίας δικαιώνουν όλα όσα επισημαίνω τα τελευταία 20 χρόνια. Πιστεύω ότι αν είχα εισακουσθεί η Ελλάδα δεν θα αντιμετώπιζε τα τεράστια σημερινά προβλήματα.  Πριν από μισό περίπου χρόνο εξέδωσα μια μικρή συλλογή άρθρων μου της τελευταίας εικοσαετίας. 

Τα άρθρα αυτά παραμένουν δυστυχώς επίκαιρα. Μπορείτε να αποκτήσετε το βιβλιαράκι αυτό online από τον Παπασωτηρίου πατώντας εδώ.

Η κρίση την οποία περνάμε χωρίς να είναι σαφές ότι θα την ξεπεράσουμε θα οδηγήσει σε πολλές και μεγάλες πολιτικές ανακατατάξεις που για την ώρα δεν είναι ορατές. Η ΔΡΑΣΗ έχει τους ανθρώπους και τη γνώση που μπορούν στην κρίσιμη στιγμή να βοηθήσουν μια κοινή προσπάθεια αναζωογόνησης της Ελλάδας. 

Προσωπικά έχω την αυτοπεποίθηση ότι μπορώ να είμαι πολύ χρήσιμος στον τόπο μου. Βοηθείστε ν' ακουστεί η ΔΡΑΣΗ. Πέστε απλά: «ναι, θέλω να βοηθήσω τη ΔΡΑΣΗ!»
Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Στέφανος Μάνος
Πρόεδρος της ΔΡΑΣΗΣ
 

Philip Nielsen

Η κρίση, ο Σόρος και οι Illuminati


Είναι πια βέβαιο ότι η Ελλάδα χρησιμοποιείται από το εβραιοαμερικανικό λόμπι των ‘πεφωτισμένων’ ως πιόνι και ως κύριο εργαλείο καταστροφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Mαζί με την Ιρλανδία την οποίαν μετέτρεψαν και αυτή εν μια νυκτί σε εργαλείο καταστροφής διαλύοντας τις τράπεζες της με τοξικά προϊόντα – πράγμα ιδιαίτερα εύκολο για αυτούς. Με τη διάλυση της  Ευρωπαϊκής Ένωσης ανοίγει ο δρόμος της συνένωσης όλου του αναπτυγμένου κόσμου υπό την κυριαρχία των ‘Illuminati’.

Δείτε την χρονική σειρά των γεγονότων και συνθέστε το παζλ της στημένης χρεοκοπίας από ΓΑΠ και Σόρος.

Τον Δεκέμβριο του 2009 ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε ότι παρά το μεγάλο χρέος μας θα τα καταφέρουμε μόνοι μας χωρίς ξένη βοήθεια.

Λίγες μέρες μετά, την πρωτοχρονιά του 2010 ο Πρωθυπουργός κάνει ρεβεγιόν στο σπίτι του Στέλιου Ζαβού (αδελφού του πρώην ευρωβουλευτή της Ν.Δ) κουμπάρου του διεθνούς κερδοσκόπου και ‘πεφωτισμένου’ Τζορτζ Σόρος και φίλου του άλλου ‘πεφωτισμένου’ μεγαλοκερδοσκόπου Τζον Πόλσον.

Είναι σίγουρο πια ότι σε αυτή τη συνάντηση συζητήθηκε το πώς η Ελλάδα θα ξεκινήσει τη καταστροφή της Ευρωζώνης μέσω φυσικά της δικής της αυτοκαταστροφής. Και αυτό είναι σίγουρο αφού λίγο καιρό μετά στη Νέα Υόρκη – σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal – ο Στέλιος Ζαβός οργάνωσε ‘μυστικό δείπνο’ για το πώς θα εξελιχθεί η ελληνική οικονομία και το ευρώ (!!!) με καλεσμένους τον Τζορτζ Σόρος, τον Τζον Πόλσον και τον Νουριέλ Ρουμπινί και άλλους διεθνείς κερδοσκόπους.

Οι Σόρος, Πόλσον και άλλοι ‘Πεφωτισμένοι’ αφού τοποθέτησαν δισεκατομμύρια ευρώ σε παράγωγα που ευνοούνται από την κατάρρευση της Ελληνικής οικονομίας έδωσαν πέρυσι την άνοιξη το πράσινο φως για να ξεκινήσει η Ελληνική κρίση που έφερε σήμερα την χώρα μας στην κατάσταση που όλοι γνωρίζουμε. (καταντάει γελοίο να μας επισκέπτονται οι κερδοσκόποι αυτοί που μας έφεραν σε σημερινή μας θέση και να μα υποδεικνύουν πώς να σωθούμε !!!) 
  
Σήμερα είμαστε μάρτυρες της σαρωτικής επίθεσης της παγκόσμιας Τάξης των ‘Πεφωτισμένων’ κατά του γαλλογερμανικού άξονα που κρατάει ακόμα όρθιο το Ευρώ και την Ευρωζώνη.

Η παγκόσμια αυτή Τάξη  δεν δίστασε ακόμα να βάλει φωτιά σε όλη τη Βόρεια Αφρική και τον Αραβικό κόσμο προκειμένου να χτυπήσει οικονομικά την Ευρώπη. Το 80% των οικονομικών σχέσεων των χωρών αυτών γίνεται με την Ευρώπη ενώ η αύξηση των τιμών του πετρελαίου  πλήττει ιδιαίτερα την ήπειρο μας.

Η Ενωμένη Ευρώπη πρέπει οπωσδήποτε να διαλυθεί προκειμένου η εβραιοαμερικάνικη Τάξη των ‘Illuminati’ να ενώσει ‘όλον τον κόσμο υπό την κυριαρχία της.

Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα δούμε πως θα συνεχίσει η οικονομική καταστροφή της χώρας μας η οποία δυστυχώς  χρησιμοποιείται - χωρίς φυσικά τη θέληση της – στην εγκαθίδρυση της Παγκόσμιας Κυβέρνησης των ‘Πεφωτισμένων’.

Όπως είχα  γράψει και παλαιότερα σε τίτλο ανάρτησης μου,

Ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ.......

ΟΠΩΣ π.χ Η ΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 
 ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΧΕ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΤΟΝ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ 
ΕΞΑΛΛΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΝΑΝ- πραξη 
ΟΜΟΙΩΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΛΑΟ.......
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΑΓΝΟΗΣΑΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ 
ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
ΚΑΛΟΥΜΕΘΑ ΣΑ ΛΑΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΓΡΗΓΟΡΩΤΕΡΟ ΓΙΑΤΙ 
ΕΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΖΗΤΗΜΑ ΥΠΑΡΞΗΣ 
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ...
αφου το ξερει και ο ιδιος οτι ειναι μιας χρησεως  δεν 
προκειται να επανεκλεγει σε καμμια περιπτωση και 
ΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΚΤΕΛΩΝΤΑΣ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ 
ΤΩΝ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΩΝ ΤΟΥ....
Babis Antigoukos

Ρήγμα στο ΠΑΣΟΚ. Ο βουλευτής κ. Δημήτρης Λιντζέρης προτείνει άμεσα κυβέρνηση εθνικής ανάγκης!!!

Πρόταση για τη συγκρότηση νέας, στιβαρής κυβέρνησης υπό τον Γιώργο Παπανδρέου, που θα έχει χαρακτήρα εθνικής ανάγκης, καταθέτει με συνέντευξη-βόμβα στη «metro» ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Λιντζέρης. «Θα συμμετέχει ό,τι το πιο αξιόλογο, ικανό και επαρκές διαθέτει η πολιτική τάξη της χώρας» υπογραμμίζει ο βουλευτής από τη Β΄Πειραιώς, ο οποίος κάνει λόγο για.... αρρυθμίες και σημάδια κόπωσης στην εικόνα της σημερινής κυβέρνησης.
Συνέντευξη στο Γιώργο Κατσίγιαννη
-Πάμε για αναδιάρθρωση του χρέους;
«Ο όρος “αναδιάρθρωση του χρέους” δεν έχει συγκεκριμένη ερμηνεία αποδεκτή απ’ όλους, οικονομολόγους και μη. Είναι όρος ευρύς, με πολλές τεχνικές και λεπτομέρειες που χρήζουν αναλυτικής αναφοράς και πρέπει να γίνει προς το συμφέρον της χώρας, αν μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο.
Πρέπει λοιπόν να γίνει μια σοβαρή συζήτηση από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να δούμε αν υπάρχει ή όχι συμφωνία γι’ αυτό. Το θέμα δεν προσφέρεται για επικοινωνιακή προσέγγιση. Αναμφίβολα αυτού του τύπου η συζήτηση δε συμφέρει την εθνική οικονομία».
-Τη σχετική παρέμβαση του κ. Σημίτη πώς την κρίνετε; Ήταν άκαιρη, άσκοπη, προκάλεσε σύγχυση;
«Ο κ. Σημίτης, ο τέως πρωθυπουργός της χώρας, με λαμπρές πραγματικά επιδόσεις για την ελληνική οικονομία, νομίζω ότι δικαιούται να λέει την άποψή του. Θεωρώ όμως ότι η κυβέρνηση, που ασκεί την εκτελεστική εξουσία, εκείνο που πρέπει να κάνει είναι να βρει λύσεις για την ανάκαμψη της χώρας, για το πώς δεν θα παράγονται διαρκώς ελλείμματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει διαχειρίσιμο το δημόσιο χρέος, κάτι που με βάση τα σημερινά δεδομένα δεν είναι εφικτό».
-Οι διαφωνίες στο εσωτερικό της κυβέρνησης, η έλλειψη συντονισμού και οι αρρυθμίες που παρουσιάζονται κάθε τόσο αποτελούν τροχοπέδη για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα;
«Αναμφίβολα αποτελούν μεγάλη τροχοπέδη. Είναι γεγονός ότι υπάρχει αρρυθμία στο συντονισμό της κυβέρνησης και σημάδια κόπωσης. Είναι επίσης διαπιστωμένο ότι υπάρχει μια χαλάρωση και αποσυντονισμός στη λειτουργία του κράτους συνολικά. Υπάρχει πρόβλημα στην αποτελεσματικότητα εφαρμογής των νόμων που ψηφίζονται. Υπάρχει μια πολύ μεγάλη ανάγκη να αποκτήσει η χώρα μια συγκεκριμένη στρατηγική, που θα εμπνεύσει το λαό και θα τον πείσει ότι υπάρχει μια δίκαιη κατανομή των βαρών που θα σηκώσει».
-Αν κατάλαβα καλά, αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να υπάρχει ένα στρατηγικό σχέδιο εξόδου από την κρίση;
«Κοιτάξτε, θα πρέπει να υπάρχει μια συγκεκριμένη στρατηγική, που θα εξειδικεύεται αναλυτικά και συγκεκριμένα σε κάθε υπουργείο και σε κάθε τομέα δράσης. Και που κυρίως οι λόγοι θα είναι απόλυτα συνακόλουθοι με τα έργα, χωρίς αντιφάσεις και κενά.
Και βεβαίως θα πρέπει να υπάρχει και ένα σύστημα παρακολούθησης.....
εφαρμογής των όποιων μέτρων λαμβάνονται, ώστε να υπάρχουν διορθωτικές κινήσεις, αν χρειάζονται. Επιμένω ότι το ζήτημα είναι η αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης στην εφαρμογή του στρατηγικού της σχεδιασμού».
-Υπάρχουν υπουργοί στην κυβέρνηση που κάνουν του κεφαλιού τους και δεν κινούνται με μια ενιαία και συντεταγμένη στρατηγική;
«Έχω επισημάνει πολλές περιπτώσεις υπουργών των οποίων τα έργα κινούνται αντίθετα από αυτά που στις δημόσιες τοποθετήσεις του εξαγγέλλει και θέτει ως στρατηγικό στόχο ο πρωθυπουργός. Πάντως είναι υπόθεση του πρωθυπουργού να ελέγξει κατά πόσο οι υπουργοί πράττουν αυτά που ο ίδιος σαν κατευθυντήριες γραμμές τούς δίνει».
-Πιστεύετε ότι σε αυτό το νέο στρατηγικό σχέδιο ο πρωθυπουργός θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει, ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα;
«Θεωρώ ότι χρειάζεται ένα shock therapy στην οικονομία, στην κοινωνία και φυσικά στην πολιτική τάξη, που θα πρέπει να προκαλέσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο οποίος έχει λάβει πριν από ενάμιση χρόνο μια πολύ ισχυρή εντολή, την οποία και τιμά. Κοιτάξτε, είμαι ο τελευταίος που θα δώσω συμβουλές στον πρωθυπουργό, ο οποίος και συνείδηση της κατάστασης έχει και τον βλέπουμε όλοι να τρέχει στο εξωτερικό, προκειμένου και την αξιοπιστία της χώρας να ανεβάσει, αλλά συγχρόνως να βρει και λύσεις.
Αλλά πραγματικά νομίζω ότι πρέπει οπωσδήποτε να ακολουθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση το σύνολο της κυβέρνησης. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα αναμφίβολα στηρίζει αυτή την προσπάθεια για την έξοδο της χώρας από την κρίση και χρειάζεται μια άλλη μεταχείριση».
-Με ποιο τρόπο θα γίνει αυτό; Πρακτικά τι σημαίνει αυτό το shock therapy;
«Θα μπορούσε να σημαίνει κυβέρνηση εθνικής ανάγκης, με επικεφαλής τον Γιώργο Παπανδρέου. Θα μπορούσε να σημαίνει κυβέρνηση προσωπικοτήτων και ευρύ ανασχηματισμό. Επιμένω όμως ότι δεν γίνεται τίποτα χωρίς τον Παπανδρέου.
Αν εκείνος κρίνει ότι χρειάζεται το shock therapy στο οποίο αναφέρομαι, θα μπορούσε να σημαίνει μια κυβέρνηση ευρύτατης δυνατής συναίνεσης, από παλιούς και νέους του ΠΑΣΟΚ, από σημαντικά μέλη της κοινωνίας, από επιστήμονες και πολιτικούς, από ανθρώπους που εν πάση περιπτώσει μπορούν να εγγυηθούν υπέρβαση αυτής της κρίσης. Η υπέρβαση αυτής της κρίσης δεν είναι ζήτημα μόνο του ΠΑΣΟΚ, αφορά το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας και το σύνολο της κοινωνίας».
-Σε αυτή την περίπτωση θα μετέχουν και στελέχη από άλλους πολιτικούς χώρους. Έτσι δεν είναι;
«Καμία αμφιβολία. Με την προϋπόθεση όμως να συμφωνούν σε μια συγκεκριμένη πολιτική. Το ζήτημα δεν είναι να πάρεις δύο στελέχη από τον Κουβέλη και δύο από την Ντόρα Μπακογιάννη. Το ζήτημα δεν είναι αθροιστικό. Είναι ποιοτικό. Με μια στιβαρή διακυβέρνηση, στην οποία θα συμμετέχει ό,τι το πιο αξιόλογο, ικανό και επαρκές διαθέτει η πολιτική τάξη της χώρας, οι πολίτες θα ξέρουν ότι οι θυσίες τους θα πιάσουν τόπο, ακόμα και αν χρειαστεί να ματώσουν». 
(ΜΕΤΡΟ)

Προκήρυξη της «Ε.Ο 6η Δεκέμβρη» δημοσιεύεται αύριο στο Ποντίκι

Από Το Ποντίκι
Η «Επαναστατική Οργάνωση 6η Δεκέμβρη» κάνει μια ακόμη από τις σποραδικές εμφανίσεις της αναλαμβάνοντας με μια προκήρυξη - έκπληξη, την ευθύνη για τη βόμβα που τοποθετήθηκε αλλά δεν εξερράγη στην εφορία του Νέου Κόσμου, όπως ισχυρίστηκε η άγνωστη φωνή στο τηλεφώνημα προς την εφημερίδα, για την ύπαρξη της προκήρυξης.
Όπως η ίδια λέει στο δωδεκασέλιδο κείμενό της (γραμμένο σε word, αποθηκευμένο σε «στικάκι» και αφημένο στη συμβολή των οδών Κομνηνών και Φραντζή στα Εξάρχεια): «Οι εφορίες αποτελούν εξίσου βασικούς πυλώνες για την προώθηση της ληστρικής πολιτικής του κεφαλαίου. Η επιβολή φόρων στο κοινωνικό σώμα με τη διαρκή μάλιστα προσαύξησή τους είναι το διαχρονικό χαράτσι που υποχρεούνται να καταβάλουν οι σκλάβοι της οικονομίας στους διαχειριστές της εξουσίας».
Λίγο παρακάτω χαρακτηρίζει «γνήσιο κάθαρμα της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ που παρέδωσε τη χώρα στο ΔΝΤ» τον νέο γ.γ. Φορολογικών και Τελωνειακών Θεμάτων Γ. Καπελέρη, πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ.
Το κείμενο της προκήρυξης περιγράφεται από τον συντάκτη του ως «Σκέψεις για την ανάπτυξη ενός προγράμματος αποσταθεροποίησης» και είναι ένα είδος «μανιφέστου» με μια «αναθεωρητική» αντίληψη για τον ρόλο του «αντάρτικου πόλεων».
Τέλος, κλείνει με «μερικές εσώτερες σκέψεις ως έναν ελάχιστο φόρο τιμής στον Επαναστάτη Λάμπρο Φούντα» και μια απάντηση προς τον Χρ. Παπουτσή, ο οποίος προ καιρού είχε απευθύνει «πρόσκληση» αφοπλισμού προς όλες τις οργανώσεις. Η απάντηση κωδικοποιείται στη φράση «οι σφαίρες μας είναι οι προστάτες των ονείρων μας».
Το ερώτημα που θα απασχολεί από σήμερα τις αρχές, πάντως, θα είναι αν, μετά τις συλλήψεις για τους Πυρήνες της Φωτιάς, δίνεται το έναυσμα για μια μεταλλαγή του μέχρι σήμερα γνωστού μοντέλου των ένοπλων οργανώσεων.
Υπενθυμίζουμε, τέλος, ότι η «6η Δεκέμβρη» έχει χτυπήσει με βόμβα τη Γενική Γραμματεία Τύπου στις 15 Ιανουαρίου 2010, ενώ στις 21 Δεκεμβρίου 2008 είχε... ταχυδρομήσει σφαίρες στον δικηγόρο Αλ. Κούγια και τον δημοσιογράφο Γ. Πρετεντέρη.

19.4.11

Η (πραγματική) σημερινή εικόνα της Ελληνικής Οικονομίας

Επειδή η πραγματική σημερινή εικόνα της ελληνικής οικονομίας αποκρύβεται επιμελώς από το υπουργείο Οικονομικών και την κυβέρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου….
Επειδή η πλειονότητα των ΜΜΕ και όσων υπηρετούν σ’ αυτά, δεν ανταποκρίνονται στην κρισιμότητα των στιγμών με το αίσθημα ευθύνης που αρμόζει, είτε από άγνοια των πραγματικών στοιχείων της οικονομίας , είτε εξυπηρετώντας διάφορα ποικιλόμορφα συμφέροντα….
Επειδή οι πολίτες έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να γνωρίζουν την Αλήθεια για την οικονομία της χώρας μας…..
παρουσιάζονται κατωτέρω με συνοπτικό τρόπο τα επίσημα Πραγματικά στοιχεία της σημερινής κατάστασης της ελληνικής Οικονομίας:

Η αποτυχία της οικονομικής πολιτικής

-Η οικονομία έχει μπεί σε βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.
-Το δημοσιονομικό έλλειμμα δεν αντιμετωπίζεται με βιώσιμο τρόπο.
-Το χρέος αυξάνει και διατηρεί τη δυναμική του.
-Ο πληθωρισμός διατηρείται σε υψηλά επίπεδα.
-Η παραγωγική βάση συρρικνώνεται.
-Τα λουκέτα πολλαπλασιάζονται.
-Η ανεργία καλπάζει.
-Ο κοινωνικός ιστός αποδιοργανώνεται.
-Μέτρα κοινωνικής προστασίας δεν λαμβάνονται.
-Η φοροδιαφυγή δεν αντιμετωπίζεται.
-Οι σπατάλες συνεχίζονται.
-Οι διαρθρωτικές αλλαγές καθυστερούν.
-Τα μέτρα ανάπτυξης είναι ανύπαρκτα

Οι αποκλίσεις στους στόχους

Οι αστοχίες στις προβλέψεις

Ύφεση  βαθιά και παρατεταμένη

Η μόνη χώρα της ευρωζώνης σε ύφεση

Το βιοτικό επίπεδο γυρίζει χρόνια πίσω

Η ανεργία διογκώνεται\

Το κόστος δανεισμού αυξάνει

 πηγη

Το χρέος ως απόβλητο του καπιταλισμού

Το παγκόσμιο χρέος το δημιούργησε μια 20ετια καταναλωτικής καπιταλιστικής και κερδοσκοπικής ανάπτυξης ή σπατάλης. Είναι φυσικό να υπάρχουν απόβλητα απο αυτή την διαδικασία τα οποία πρέπει να καταστραφούν κάπου γιατί εναλλακτικά θα μας πνίξουν.
Το θέμα βρίσκεται στο σημείο που δανείζεσαι για να αναχρηματοδοτήσεις το χρέος σου.  Με κάθε κίνηση σου μεταφέρεις χρέος από κουτάκι σε κουτάκι και από ESM σε ESM και από μηχανισμό σε μηχανισμό προσθέτοντας επιτόκιο τόκους, τα οποία τελικά κάνουν το χρέος και μαθηματικά μη βιώσιμο. Ενώ ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι  το χρέος  κινείται εξυπηρετούμενο σε μια θετική πορεία, στην ουσία αυτό αλλάζει ποιότητα και αυξάνεται παραμένοντας πάντα εδώ.
 Περαιτέρω η άποψη ότι 80- 100% χρέος είναι Βιώσιμο και 130% είναι μη βιώσιμο σήμερα  είναι μάλλον μεταφυσική, δεδομένου ότι είσαι στο έλεος των αγορών είτε έτσι είτε αλλιώς. Με δυο αρνητικά δημοσιεύματα στην πράξη χρεοκοπείς.
Ταυτόχρονα νομίζω ότι ολόκληρη η Ευρωπαϊκή κεντροαριστερά κρύβεται πίσω από ένα ευρωομόλογο το οποίο δεν έχει επεξεργαστεί καθόλου. Ακόμη και εάν υπήρχε σήμερα ευρωομόλογο και όλοι δανειζόμασταν με ένα κοινό επιτόκιο τότε οι χώρες με αναπτυξιακό έλλειμμα θα χρειάζονταν συνεχώς ολοένα και περισσότερα σχέση με το Βορά για να λειτουργήσουν. Τα δανεικά του ευρωομολόγου θα μοιράζονταν αναλογικά μεταξύ των μελλών και όλο αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχει και ένα παράλληλο εθνικό χρέος μαζί με το κοινό ευρωπαϊκό. Αυτό ακριβώς θα κάνει τελικά το ESM απο το 2013 και μετα.
Σήμερα η εξυπηρέτηση του χρέους έχει ταυτιστεί με την βιωσιμότητα των τραπεζών, και μέσω αυτής της ταύτισης περνά στο κοινό ως φόβος για την απώλεια των καταθέσεων του και γενικότερη επιδείνωση της θέσης του. Αυτό ο φόβος δημιουργεί πίεση αλλά και δίνει δικαιολογίες στους ηγέτες να συνεχίζουν να διασώσουν τις τράπεζες και αφού αυτό συνεχίζεται τόσο η πίτα του χρέους αυξάνει. Γύρω από αυτή την πίτα έχει μαζευτεί ένας συρφετός κερδοσκόπων και δημοσιογράφων που ασκούν  πίεση και διεγείρουν τον φόβο απαιτώντας συνεχώς νέα αύξηση της πίτας του χρέους.
Ο μόνος τρόπος για να την κοπανήσουν από το χρέος οι επενδυτές αλλά και  οι δημοσιογράφοι και ο γενικότερος συρφετός, και να στραφούν σε άλλα μέρη ανοίγοντας δρόμους στην ανάπτυξη είναι να τσουρουφλιστούν Να κάψουν τα μουστάκια τους και τα χέρια τους και να αγγίζουν προσεκτικά το  χρέος.
Αυτή η άποψη σήμερα δεν είναι κυρίαρχη στην Ένωση η οποία μεταφέρει την λύση στο μέλλον αυξάνοντας το τόκο και τα χρήματα που θα χρειαστεί να καταβάλει. Σώζει τις τράπεζες της  και  διασώζει τα κράτη για να περιορίσει την κρίση, ελπίζοντας πάλι μεταφυσικά ότι κάποια στιγμή θα βγει από αυτήν.
 Η διάσωση των τραπεζών όμως όπως και των κρατών είναι στρέβλωση της ελεύθερης αγοράς.
Για να λειτουργήσει η παγκόσμια αγορά εσαεί, χρειάζεται και τις χρεοκοπίες και  τον πληθωρισμό του χρέους και τις διαγραφές χρέους. Χρειάζεται κάποιος να χάνει και κάποιος να κερδίζει. Για την ακρίβεια όσο καταστροφικές και αν είναι για κάποιους αυτές οι πρακτικές (χρεοκοπίες, πληθωρισμός του χρέους, και διαγραφές αρνήσεις χρέους) τόσο αναζωογονητικές είναι για το σύνολο του καπιταλισμού.
Οι ευρωπαίοι ηγέτες φοβούνται την κρεμάλα εάν χάσουν κάποια τράπεζα ή σε μικρότερη κλίμακα αν χαθεί κάποια χώρα.
Έτσι όμως στην ουσία κτίζουν την συνέχεια της κρίσης. Όσο οι τράπεζες διασώζονται τόσο δεν θα βγουν ποτέ από την κρίση και τόσο θα αυξανεται το χρέος. Και αυτό γιατί όσο αυτές διασώζονται τόσο το χρέος μεταφέρετε στα κράτη  η σε κάποιο “κουτάκι” που δημιουργησαν απο κοινού και όσο αυτό χρέος ανατροφοδοτείται με δανεικά τόσο αυξάνεται.
Στο τέλος με κλειστές τις στρόφιγγες του δανεισμού  χρειάζονται διάσωση  και τα κράτη.
Ακόμη και με το ευρωομόλογο αν θα βγει ποτε  θα συνεχίσει να αυξάνεται το χρέος, οδηγώντας σε νέες εύκαιρες κερδοσκοπίας και απορροφώντας κεφάλαια από παραγωγικές επενδύσεις.
Στο όλο συστημα δεν υπάρχει το αναζωογονητικό εκείνο σημείο οπού το χρέος καταστρέφεται όπως όλα τα υπόλοιπα προϊόντα του καπιταλισμού. Όμως χρειάζεται να σβήσει κάποιο χρέος.
Το χρέος ας μην ξεχνάμε ότι το δημιούργησαν τα τοξικά προϊόντα και η έλλειψη χρήματος που έφεραν. Το δημιούργησε μια 20ετια καταναλωτικής καπιταλιστικής και κερδοσκοπικής ανάπτυξης ή σπατάλης. Είναι φυσικό να υπάρχουν απόβλητα απο αυτή την διαδικασία τα οποία πρέπει να καταλήξουν κάπου γιατί εναλλακτικά θα μας πνίξουν.
Το χρέος βρίσκεται για κάθε κράτος πάνω από το σημείο που μπορεί να πληρωθεί σε ένα ορατό μέλλον. Δυνητικά είναι μη βιώσιμο για όλους Πλανητικά είναι απίστευτο το μέγεθος του και όμως είναι ένα απλό προϊών απόβλητο της κατανάλωσης. Αντί να πηγαίνει σε κάποια χωματερή ως προϊών που έκλεισε το κύκλο του, συνεχίζει ένα αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο.
Χρειάζεται να σβήσει χρέος Δημόσιο και Ιδιωτικό. Να κλείσουν αρκετές τράπεζες και να χάσουν και οι δανειστές. (κάποιες κρατικές αποζημιώσεις  θα πρέπει να δοθούν στους μικροκατάθετες τους.) Να αφεθεί η κρίση να εξελιχτεί ανεξέλεγκτη. Να τσουρουφλιστούν κάποιοι να αναζωογονηθούν κάποιοι άλλοι.
Να περισσέψει πραγματικό χρήμα και να υπάρξει ανάπτυξη.
Χρειάζεται ταυτόχρονα κλασικός πληθωρισμός του χρέους σε κάθε επίπεδο και όχι απλώς λογιστικά νέο χρήμα. Το βασικό πρόβλημα του λογιστικού χρήματος είναι ότι δεν παράγει ανάπτυξη.
Αριστοτελικά θα λέγαμε ότι χρειάζεται να υπάρξει κίνηση και φθορά του χρέους  και όχι μόνο αυτού,  ενώ τώρα ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι κάτι κινείται  κάτι παλεύται… μα στην ουσία το χρέος αλλάζει ποιότητα και αυξάνεται πρακτικά ακινητο.
Γιάννης Παπαϊωάννου

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΑΡΕΣΚΕΙΑΣ

DUSTOFROAD

Το διαρκές ζητούμενο της πολιτικής ενεργοποίησης

Τη σημερινή εποχή συνεχώς βομβαρδιζόμαστε από προσταγές κινητοποίησης, δράσης και δυναμικής παρουσίας στα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Ενώ όμως υπάρχουν τόσοι πολλοί ετερόκλητοι μηχανισμοί που μας καλούν σε μια, έστω και μικρού βεληνεκούς, δραστηριοποίηση ταυτόχρονα παρατηρούμε μια συνειδητά καλλιεργούμενη απάθεια και αποστροφή από τη δράση και την τακτοποίηση μονάχα των ημετέρων θεμάτων.

Κόμματα, ομάδες πίεσης, ομάδες συμφερόντων, πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα καπελώνουν κάθε προσπάθεια αυτόνομης και δημιουργικής έκφρασης και την βάζουν κάτω από το ιδεολογικό τους όχημα μην αφήνοντας να αναπτύξουν αποκλειστικά προσωπική και ελευθεριακή δράση αλλά την υποσκελίζουν προτάσσοντας εικόνες και ιδέες ως τα μόνα αντικείμενα πολιτικής κινητοποίησης. Καπηλεύοντας έτσι οι μηχανισμοί αυτοί την εσωτερική παρόρμηση, την προβάλλουν ως αδιάψευστο στοιχείο της ιδιωτικής πολιτικής τους δράσης.


Τα διάφορα κινήματα πολιτών και οι διάφορες τοπικές πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται για πολιτικούς ή οικολογικούς λόγους σε τοπικό επίπεδο έχουν μια μορφή δημοκρατικής δράσης και έκφρασης με αμεσοδημοκρατικές πρακτικές. Η συμμετοχική δημοκρατία που εκφράζεται με αυτόνομες παρεμβάσεις πολιτών έστω κι αν δεν έχουν σαφές πολιτικό πρόταγμα και είναι περισσότερο ευκαιριακού και αποσπασματικού χαρακτήρα χωρίς εξαγωγή πολιτικών συμπερασμάτων είναι μια μορφή κινητοποίησης που προσπαθεί να επιτύχει μια αλλαγή στο πεδίο που εργάζεται. Η μέθοδος αυτή της δραστηριοποίησης επιθυμείται να καρπωθεί και να χρησιμοποιηθεί από διάφορα υπαρκτά μηχανήματα προπαγάνδας και χειραγώγησης επιδρώντας σ’ αυτά και αλλάζοντας το νόημα και το σκοπό τους.

Η εταιρική κοινωνική ευθύνη, που για να κατανοηθεί σε ένα βαθμό χρειάζονται πολλές αναλύσεις και σωρεία γραπτών κειμένων, είναι μια μορφή μονομερούς δραστηριοποίησης στα πλαίσια μιας γενικότερης επικοινωνιακής πρακτικής. Η πρακτική αυτή φυσικά είναι θεμιτή στο μέτρο που οι εταιρίες το χρησιμοποιούν για διαφημιστικούς λόγους και για να αναζητήσουν πελατειακό κοινό για τη βιωσιμότητα και την επίτευξη κέρδους των επιχειρήσεών τους, που είναι και ο σκοπός της εμπορικής τους δράσης. Οι πολίτες, λοιπόν, τουλάχιστον οι περισσότερο ράθυμοι εξ αυτών, δεν δρουν επαφιόμενοι στην εταιρική ανάληψης δράσης ή της ιδιοποίησης της δράσης τους από κινήματα που σκοπό έχουν πρόσκαιρες λύσεις χωρίς μετέπειτα αποτέλεσμα. Και συνεχώς αναπαράγοντας μια άποψη ότι οι πολίτες οργανώνονται, σκέφτονται και δρουν υπάρχει εφησυχασμός και αποστασιοποίηση και αναζήτηση του κοινού σε ατομικές λύσεις, στα κοινά κατά τα άλλα προβλήματα που μαστίζουν όλη την κοινωνία ανεξαιρέτως.

Παρ’ όλα ταύτα μπορούν να δημιουργηθούν σπέρματα ελπίδας μέσα σ’ αυτό το χάος που ζούμε καθημερινά από κινήσεις και ομάδες πολιτών. Οι κινήσεις αυτές επέτυχαν την υπνώτιση των κρατικών μηχανισμών και τον αποπροσανατολισμό της στόχευσης τους καθώς βρέθηκαν σε έκπληξη από τη μαζικότητα και τη δυναμική των κινήσεων για παράδειγμα ‘’δεν πληρώνω’’ για τα διόδια όχι μόνο στα τμήματα που χρησιμοποιούνται από κατοίκους των γύρω περιοχών όπως στις Αφίδνες και στη Λαμία αλλά και γενικότερα στα σημεία τοποθέτησής τους ειδικά τον τελευταίο καιρό που έχει πυκνώσει η παρουσία τους. Η έντονη αντίδραση επέφερε τη μείωση των διοδίων από την κυβέρνηση της τάξης του 25-30% και 50% στα τμήματα που δεν έχουν ολοκληρωθεί τα έργα.

Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα και καλούμαστε όλοι να πάρουμε ενεργή θέση στα τεκταινόμενα χωρίς να υποκαθιστούμε την εσωτερική μας παρόρμηση με εξωτερικές φανφάρες και αντιδικίες κενές νοήματος.Ούτως ώστε ένα καλύτερο αύριο όλων να μην επαφίεται στο goodchannel του ΟΠΑΠ και στις αποπροσανατολιστικές κινήσεις  τύπου ''η ελλάδα μπορεί''.

Γιώργος Αργυρόπουλος - φοιτητής Γ' έτος Νομικής Κομοτηνής
Ante Portas - Ελευθεριακή Κίνηση Έκφρασης Φοιτητών & Νέων Επιστημόνων
Πηγη

Δουλέμπορος και ληστής γυναικών, "Αφγανός", απεργός πείνας...! Το απέκρυψαν άπαντες!


Αφιερωμένο σε όλους εμάς τους ΑΦΕΛΕΙΣ που ακόμη δεν βλέπουμε την στάχτη που μας ρίχνουν στα μάτια μας "ΟΙ ΚΑΛΟΠΛΗΡΩΜΕΝΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΕΣ - ΠΟΝΕΣΙΑΡΗΔΕΣ" δρώντας απροκάλυπτα ως "ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ κατά της ΕΛΛΑΔΟΣ".
ΕΝΑ ΣΤΗΜΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΞΕΝΕΣ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΔΟΣΙΛΟΓΟΥΣ.

του Στέφανου Χίου
Το μεσημέρι στα προπύλαια κα το βράδυ στη μαφία...!
Το συμβάν δεν αναφέρθηκε καν στα «ψιλά» του αστυνομικού ρεπορτάζ. Σαν να μην έγινε ποτέ. Η «δημοκρατία» όμως αποκαλύπτει την σκοτεινή υπόθεση που αποτελεί ακτινογραφία της ιδιότυπης μαφίας που...
εκμεταλλεύεται την φτώχεια,την ανάγκη και την εξαθλίωση οικονομικών μεταναστών που γυρνάνε σαν φαντάσματα στα παλιόσπιτα του υποβαθμισμένου κέντρου της Αθήνας. Πρωταγωνιστής, ένας δήθεν απεργός πείνας. Την ημέρα φίλος και συναγωνιστής- προφανώς- των γνωστών «αλληλέγγυων» που εξακολουθούν να πρωτοστατούν...
στις fake ανταρσίες δυστυχισμένων, μετά την νίκη που κατήγαγαν στην Υπατία με αντίπαλο μια ανίκανη κυβέρνηση.
Την νύχτα, λήσταρχος και σκληρό μέλος εγκληματικής συμμορίας. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές που δύσκολα διαψεύδονται, ο Αφγανός Αλί Μ, 35 ετών, συνελήφθη την Τρίτη 5 Απριλίου μαζί με άλλους 6 ομοεθνείς του κάτω από την γέφυρα επί των οδών Ραιδεστού και Κωνσταντινουπόλεως στον Κολωνό.

Την Πέμπτη 7 Απριλίου μετήχθη για να λογοδοτήσει στην ελληνική δικαιοσύνη. Στο Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο, έπεσαν οι μάσκες. Αστυνομικοί που τον συνέλαβαν υποστήριξαν ότι ο Αλί έκανε τρεις ζωές μέσα σε 24 ώρες.

Το πρωί εργαζόταν ως μέλος συνεργείου καθαρισμού σε γνωστό τραπεζικό όμιλο στον πεζόδρομο της οδού Αμερικής. Μισθός; 480 ευρώ το μήνα. Μαύρη ή αδήλωτη εργασία; Δύσκολο να το αποδείξει ή να το αρνηθεί κάποιος με ένα Υπουργείο Απασχόλησης και πολιτικούς προϊσταμένους που κυριολεκτικά δεν ξέρουν τι τους γίνεται στον εργασιακό χάρτη της ζούγκλας .

Μέχρι το μεσημέρι πεταγόταν στα κλεφτά απέναντι στα Προπύλαια και έβαζε ένα χεράκι στην απεργία πείνας και στην κατάληψη της εισόδου του πανεπιστημιακού χώρου. Την ώρα που περνούσαν οι τουρίστες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μας περιγελούσαν. Εξασφαλίζοντας την «κόκκινη» κάρτα παραμονής ομοεθνή του, από το απόγευμα άρχιζε άλλο μεροκάματο.

Μαζί με την παρέα του (κατά το κατηγορητήριο και το διαβιβαστικό της ασφάλειας) συμμετείχε σε εγκληματική ομάδα που με χαντζάρια, μαχαίρια και σιδερογροθιές διέπρατταν ένοπλες ληστείες σε πεζούς, κυρίως σε γυναίκες. Λάφυρα ήταν σταυροί, ρολόγια, χρήματα, ασημικά. Βρέθηκαν επίσης και κατασχέθηκαν μια ζυγαριά ακριβείας(που παραπέμπει σε ναρκωτικά), διαρρηκτικά εργαλεία, κινητά τηλέφωνα και ένας προτζέκτορας.

Φόβος και τρόμος δηλαδή της οδού Κωνσταντινουπόλεως. Ο 35χρονος Αφγανός, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία της προανάκρισης, ενοικίαζε από Έλληνες ιδιοκτήτες δύο τριάρια διαμερίσματα. Το ένα στον Κολωνό και το άλλο στην οδό Αγίου Μελετίου. Στη συνέχεια, υπενοικίαζε τα σπίτια σε λαθρομετανάστες. Σε κάθε διαμέρισμα διέμεναν καθημερινά από 50 αλλοδαποί που πλήρωναν τρία ευρώ ο καθένας για την διανυκτέρευση.

Από πληροφορίες, δίπορτο το σπίτι της Αγίου Μελετίου το είχαν και αλλοδαποί που συμμετείχαν στην απεργία πείνας της Υπατίας και πετάγονταν την νύχτα να κάνουν μπάνιο ή να τυλιχθούν με καμιά κουβέρτα αφού δεν άντεχαν το κρύο στο παγωμένο ανάκτορο του Ρουτζούνη. Γείτονες της περιοχής είπαν στην «δημοκρατία» ότι το ίδιο σύστημα λειτουργούσε και σε άλλο διαμέρισμα επί της οδού Νικοπόλεως(με έτερο ενοικιαστή) όπου έβρισκαν στέγη και φαγητό απεργοί πείνας(;) έναντι χρηματικού τιμήματος.

Από έρευνα διαπιστώθηκε ότι στον λογαριασμό τραπέζης του 35χρονου Αφγανού επιχειρηματία-λαθροδιακινητή και ληστή, εντοπίστηκε ασυνήθιστη ροή 24.000 ευρώ που δεν προσιδιάζει σε φτωχό μετανάστη που αιτείται ασύλου από την ελληνική κυβέρνηση. Από τον προηγούμενο Αύγουστο ο λογαριασμός του παρουσίασε καταθέσεις και αναλήψεις μεγάλων ποσών(2 και 3.000 ευρώ κάθε φορά)ενώ στα τέλη Μαρτίου με δύο αναλήψεις ο κύριος Αλί σήκωσε όλο το ποσό για άγνωστους λόγους.



egklimatikotita

Την αναδιάρθρωση την τρέφει η κυβερνητική αποτυχία

Καταρχήν ας ξεκαθαρίσουμε κάτι


Η κουβέντα για αναδιάρθρωση σε μια Ελλάδα αποκλεισμένη από τις αγορές δεν είναι ίδια  με την κουβέντα για υποτίμηση που είναι άλλο πράγμα και έχει αξία γιατί οι επενδυτές στις υποτίμηση παίρνουν θέσεις εναντίων της χώρας. Δεν ισχύει το “η υποτίμηση και η αναδιάρθρωση δεν ανακοινώνονται”. Μόνο η υποτίμηση δεν ανακοινώνεται και εμπειρίες από αναδιαρθρώσεις δεν έχουμε.
Η αναδιάρθρωση σταμάτα ίσως μια δευτερογενή αγορά ομολόγων μεταξύ κερδοσκόπων η οποία δεν αποφέρει κανένα κέρδος για την Ελλάδα είτε λειτουργεί είτε όχι. Στην παρούσα φάση αυτή η αγορά επιταχύνει μεν αλλά είτε έτσι είτε αλλιώς κανένα όφελος η ζημιά δεν προκύπτει για την χώρα μας.
Γιατί όμως η κουβέντα αυτή ενοχλεί την κυβέρνηση;
Είναι απόλυτα σαφές ότι αν η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε πετύχει έστω και ένα  δικό της στόχο από αυτούς που είχαν τεθεί στο μνημόνιο ή στο προϋπολογισμό (έλλειμμα, έσοδα, ύφεση, πληθωρισμός, ανεργία, έξοδο στις αγορές στο δεύτερο 6μηνο του 2011) τότε τα σενάρια αναδιάρθρωσης θα ήταν άνευ αντικείμενου.
Δεν είναι τυχαίο ότι όλα τα σενάρια της αναδιάρθρωσης ξεκινούν από το μνημόνιο που «δεν βγαίνει» ενώ η κυβερνητική ρητορική ξεκινά από το «η αναδιάρθρωση δεν είναι απαραίτητη δεν είναι επιθυμητή».
Αν η αναδιάρθρωση ζητηθεί ως απαραίτητη  από την Ελλάδα σημαίνει ότι η κυβέρνηση απότυχε πλήρως αν αποδειχτεί επιθυμητή καταστρφέφει την διεθνή εικόνα που φιλοτεχνεί ο Παπανδρέου.
Με τον ένα η τον άλλο τρόπο η κουβέντα γυρίζει συνεχώς στο ίδιο σημείο. Μιλάμε και πάλι για το ίδιο πράγμα «Μπορούν ή δεν μπορούν». Με το πρώτο να σημαίνει ότι συνεχίζουμε στο μνημόνιο χωρίς αναδιάρθρωση χρέους και όσο πάει, ενώ το «δεν μπορούν» σημαίνει ότι ζητάμε αναδιάρθρωση αποκαλύπτοντας σε ένα παγκόσμιο κοινό κάτι που στην Ελλάδα είναι γνωστό.
Την ανικανότητα τους.
Όμως σύντομα θα έρθουν τα νέα από την ευρωζώνη όπως ανακοίνωσε χθες ο Όλι Ρεν και στην κυβέρνηση ελπίζουν να ζητηθεί αναδιάρθρωση από την Ένωση ώστε να καλυφθεί αποφευχθεί η ανικανότητα  τους πίσω από την «αναγκαιότητα» που τότε θα προκύψει.
Για αυτό και καθυστερεί ο Παπανδρέου στο να ανακοινώσει μέτρα ΣΟΚ και δεν τα ανακοίνωσε την προηγούμενη Παρασκευή γνωρίζοντας προφανώς ότι θα δημιουργήσει πανικό στις αγορές ομολόγων.
Δείτε  τώρα την οξεία αντίδραση της Γαλλίδας ΥΠΟΙΚ Κριστιν Λαγκαρντ που μας πήρε χαμπάρι: «Έχουμε ένα συμβόλαιο με την Ελλάδα, ένα συμβόλαιο που προβλέπει μια οικονομική στήριξη» ως αντάλλαγμα «προσπαθειών» για την αναδιάταξη των δημοσίων οικονομικών. «Δεν χρειάζεται να αναδιαρθρωθεί το χρέος», τόνισε..
Ενώ ο Παπακωνσταντίνου δηλώνει παντού ότι η Δημόσια κουβέντα για αναδιάρθρωση κάνει κακό…
Ναι κάνει κακό αλλά σε ποιον;

Γιάννης Παπαϊωάννου

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΓΚΑΛΟΠ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΟΥΔΙ

Δεν είναι μόνο η απόλυτη απαξίωση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος που αποτυπώνεται και στην τελευταία έρευνα της Public Issue για τον ΣΚΑΪ και την «Καθημερινή της Κυριακής». Δεν πρόκειται απλώς για την καταγραφή της «ελεύθερης πτώσης του δικομματισμού» και του κατακερματισμού του πολιτικού σκηνικού.
Αυτό που διαβάζουμε ανάμεσα σε ποσοστά, απώλειες και κέρδη είναι μια ακόμη προσπάθεια της κοινωνίας να δώσει σε κάποιους μια ευκαιρία χωρίς να πιστεύει, όμως, ότι και αυτοί μπορούν να κάνουν κάτι.
Ανεβάζουν το ΚΚΕ στο 12% - αλλά είναι ψήφος αντίδρασης, ξέρουν ότι η Ελλάδα δεν θα αποκτήσει ποτέ κομμουνιστικό σύστημα. Ούτε επιθυμούν λύσεις τύπου υπαρκτού σοσιαλιστικού, όσοι μέσα στην οργή τους όλο και πιο συχνά επαναλαμβάνουν «ΚΚΕ θα ψηφίσω, ρε»!
Δίνουν στο ΛΑΟΣ ποσοστό της τάξης του 8,5%, αλλά αυτό είναι

αποτέλεσμα της αδυναμίας της Νέας Δημοκρατίας να συγκρατήσει τις δυνάμεις της, δίνοντας πολιτικό περιεχόμενο με συγκεκριμένη στόχευση στον δημόσιο λόγο της.
Φέρνουν τον ΣΥΡΙΖΑ στο 5,5%, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας έχει τον τελευταίο καιρό αναπτύξει έναν επιθετικό και αποκαλυπτικό πολιτικό λόγο, αλλά ξέρουν πως στο συγκεκριμένο μαγαζί επικρατεί πάντα η λογική του «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν».
Η Δημοκρατική Αριστερά και οι Οικολόγοι παραμένουν στο όριο του 3%, που σημαίνει ότι ο λόγος τους δεν πείθει ότι μπορούν να συμβάλουν με πραγματικές λύσεις στην αντιμετώπιση της κρίσης.
Η Δημοκρατική Συμμαχία παραμένει κάτω από το όριο του 3% (2,5%), επιβεβαιώνοντας ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός – και στην προκειμένη περίπτωση έχει γίνει κακή (και αναγκαστικά προσωποκεντρική) αρχή.
Οι νέοι «παίκτες», όπως το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών του Γιάννη Δημαρά δεν έχουν μετρηθεί, αλλά ο κίνδυνος και εδώ είναι να θεωρηθεί ότι πρόκειται για μια πρόχειρη συνέχεια μιας περιφερειακής προσπάθειας.
Είναι σαφές ότι όσοι έφυγαν από τα μεγαλύτερα μαγαζιά θα δυσκολευτούν πολύ να πείσουν – κατά την γνώμη μου δεν θα τα καταφέρουν – αυτούς που εγκατέλειψαν την μεγάλη μπάμπουσκα, να ρίξουν μια ματιά στις μικρές που βγαίνουν από την κοιλιά της.
Είναι επίσης σαφές ότι ουδείς είναι ικανοποιημένος από οποιονδήποτε και οτιδήποτε. Ικανοποιημένο από την κυβέρνηση δηλώνει μόνο το 11% και από την αξιωματική αντιπολίτευση μόνο το 6%. Αλλά και όταν ερωτούνται οι πολίτες ποιος ασκεί την καλύτερη αντιπολίτευση, στην πλειοψηφία τους δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στον «Κανένα».
Κι’ αν ο δικομματισμός δέχεται τα μεγαλύτερα πλήγματα, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι πως ο κόσμος δεν καταδικάζει μόνο τους ολετήρες. Απαξιωτική ματιά ρίχνει και προς τα… ολετηράκια που τόσα χρόνια είτε μετείχαν της εξουσίας απευθείας (με την συμμετοχή τους στα μεγάλα κόμματα χωρίς ποτέ να πουν «δεν πάει άλλο, πάω σπίτι μου»), είτε απλώς ενδιαφέρονταν να διατηρούν τα μικρά ποσοστά τους για να υπάρχουν στις παρυφές του συστήματος.
Ας μην κοροϊδευόμαστε: Τα «ολετηράκια» είχαν μετατρέψει την Βουλή και την Ευρωβουλή σε ένα είδος συνταξιοδοτικού συστήματος. Μια έρευνα σχετικά με το πόσοι λαμβάνουν αυτή τη στιγμή συντάξεις επειδή συμπλήρωσαν τον αναγκαίο χρόνο σε κάποιο από τα δύο κοινοβούλια, αρκεί για να αποδείξει του λόγου το αληθές.
Φυσικά, το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος έχει εντελώς αποστρέψει το βλέμμα. Δεν πάει να ψηφίσει. Μέχρι σήμερα, σ’ αυτό στηρίζονταν όλοι, με την βεβαιότητα ότι πάντα θα μοιράζονται μεταξύ τους το υπόλοιπο ποσοστό, ώστε να μην αλλάζει ποτέ τίποτε. Σ’ αυτήν την λογική εντάσσεται και η στρατηγική του «ώριμου φρούτου».
Μόνο που το φρούτο πλέον δεν μπορεί να ωριμάσει άλλο. Έχει περάσει στο στάδιο της σήψης.
Και έχει σαπίσει διότι δεν ανανεώθηκε ποτέ. Σε όλα τα κόμματα βλέπουμε να ανακυκλώνονται τα ίδια πρόσωπα εδώ και τριάντα χρόνια. Αυτό αποτελεί παραβίαση των νόμων της φύσης.
Δημιουργούνται κατά καιρούς πολυπρόσωπα κομματικά όργανα, επιτροπές και «τομείς». Αλλά τα κλειδιά του παραδείσου τα κρατούν πάντα οι ίδιοι. Αυτοί που θήτευσαν σε υψηλές θέσεις, αυτοί που διατήρησαν τις θέσεις τους εκμαυλίζοντας τον λαό με ρουσφέτια, αυτοί που μπήκαν βαθιά στους κομματικούς μηχανισμούς και δημιούργησαν στους εκάστοτε αρχηγούς την ψευδαίσθηση του «απαραίτητου».
Κατά καιρούς κάνουν την εμφάνισή τους κάποια νέα πρόσωπα. Αλλά πρόκειται για «τυχαία περιστατικά», μέλη «παρέας», επιβεβλημένοι άνωθεν διάττοντες αστέρες. Χωρίς προσόντα, χωρίς γνώσεις, χωρίς πρωτότυπη σκέψη, χωρίς απήχηση στην κοινωνία και τελικά χωρίς πολιτικό φιλότιμο. Είναι τα καινούργια «ολετηράκια» που επιδιώκουν κι’ αυτά να κυβερνήσουν με το έτσι θέλω.
Εντάξει, αλλά σε λίγο θα πέφτει ξύλο στους δρόμους. Και δεν μιλώ για τα μεμονωμένα περιστατικά, στα οποία φαίνεται ότι αρκούνται όσοι δεν καταλαβαίνουν πως η λαϊκή αντίδραση δεν πρέπει να ταυτιστεί με τον κομματικό ακτιβισμό και τα κομματικά καπελώματα.
Μιλώ για την απόλυτη διάλυση της κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που δεν εντυπωσιάζεται πλέον από αυτιστικούς αξιωματούχους και μεσσίες. Ούτε συγκλονίζεται από τα «αντάρτικα» των βολεμένων.
Υπάρχει χρόνος να αντιστραφεί η κατάσταση; Κατά την γνώμη μου, όχι. Δεν μπορούμε να κάνουμε λοβοτομή σε κανέναν για να τον πείσουμε να απαλλαγεί από τις δουλείες και τα βαρίδια του. Να του δώσουμε να καταλάβει πως οι εσωκομματικές ισορροπίες αφήνουν παγερά αδιάφορη την κοινή γνώμη. Πως οι ανίκανοι και πολυδιαφημισμένοι δεν είναι τίποτε άλλο παρά φούσκες. Πως οι δήθεν τεχνοκράτες δεν διαθέτουν πολιτικό κριτήριο και δεν έχουν ζυμωθεί με τον λαό.
Βαδίζουν όλοι με μαθηματική ακρίβεια προς την αυτοκαταστροφή τους. Εκτός και αν…
Εκτός και αν γίνει μια πανελλήνια ψηφοφορία κατά την οποία ο λαός, δίκην εκλεκτορικού σώματος, θα επιλέξει - από έναν ενιαίο κατάλογο προσώπων που θέλουν ή καλούνται να λάβουν μέρος στον δημόσιο βίο - αυτούς στους οποίους θα δώσει το χρίσμα για να πολιτευτούν.
Προηγουμένως, πρέπει να δημοσιοποιηθούν όλα τα (πραγματικά) βιογραφικά, να λογοδοτήσουν οι υποψήφιοι για όσα έχουν κάνει μέχρι σήμερα στη ζωή τους (πού εργάστηκαν, πόσα ένσημα έχουν κολλήσει, ποιο είναι το οικογενειακό τους παρελθόν, η περιουσιακή τους κατάσταση – με πραγματικό έλεγχο πόθεν έσχες – το ηθικό τους υπόβαθρο, πού έχουν βάλει την υπογραφή τους, τι έχουν κάνει για την πατρίδα τους, ποια ήταν η συμμετοχή τους στο προδοτικό χρέος των 340 δις ευρώ).
Μεγάλη φασαρία, έ; Ναι, αλλά διαφορετικά ο γνωστός δρόμος οδηγεί κατευθείαν στην αγχόνη.
Διότι εκτός από τα θανατηφόρα γκάλοπ, υπάρχει και το (ακόμη πιο θανατηφόρο) Γουδί.
Σοφία Βούλτεψη