Οι βουλευτές πριν από λίγο καταψήφισαν, σε πρώτη ανάγνωση, το πρώτο προαπαιτούμενο μέτρο για την συμφωνία διάσωσης με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ύψους μέχρι 27 δισ. δολαρίων.
Η συζήτηση συνεχίζεται για να βρεθεί συμβιβασμός.
Πηγή: in.gr
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΝΤ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΝΤ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
31.5.14
ΔΝΤ: Τι δεν είπε ο Στουρνάρας Πρόσθετη δημοσιονομική προσαρμογή, μέτρα διαρκείας, ταχύτερη μεταρρύθμιση στο Δημόσιο
Πέραν των ευσήμων του ΔΝΤ προς την Ελλάδα για την πρόοδο που έχει γίνει και των θετικών εκτιμήσεων της έκθεσης, στα οποία αναφέρθηκε ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, κατά την έξοδό του από το Μέγαρο Μαξίμου, σε ανακοίνωση που εξέδωσε το ΔΝΤ μετά τη συνεδρίαση του Δ.Σ του για την Ελλάδα, ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής του, Naoyuki Shinohara, ανέφερε επίσης μεταξύ άλλων τα εξής σημαντικά:
«Παραμένουν πολλές προκλήσεις να ξεπεραστούν, πριν η σταθεροποίηση θεωρηθεί ολοκληρωμένη και η Ελλάδα επανέλθει σε διατηρήσιμη, ισορροπημένη πορεία ανάπτυξης».
«Απαιτείται πρόσθετη δημοσιονομική προσαρμογή, για να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα του χρέους, μέσωμέτρων διαρκείας και υψηλής ποιότητας, ενώ παράλληλα θα ενισχύεται το κοινωνικό δίκτυ ασφαλείας».
«Είναι ουσιώδους σημασίας οι Αρχές να συνεχίσουν να βελτιώνουν την είσπραξη των φόρων, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και να ενισχύσουν τον έλεγχο των δαπανών».
«Οι μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση πρέπει να επιταχυνθούν».
«Οι Αρχές προβαίνουν σε διορθωτικές ενέργειες για την εξάλειψη των εγχώριων ληξιπρόθεσμων οφειλών και τηνεπιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων».
«Παρά τη σημαντική προσαρμογή των μισθών, η επίδοση των εξαγωγών παραμένει συγκριτικά αδύναμη. Ως εκ τούτου, ο διπλασιασμός της προσπάθειας να απελευθερωθούν οι αγορές προϊόντων και υπηρεσιών είναι καλοδεχούμενος».
«Περαιτέρω μέτρα είναι απαραίτητα για να εξαλειφθούν ρυθμιστικά εμπόδια στον ανταγωνισμό σε τομείς-κλειδιά και να μεταρρυθμιστεί το καθεστώς αδειοδότησης επενδύσεων. Η ελληνική κυβέρνηση είναι δεσμευμένη για τονωτικές μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος».
«Η αντιμετώπιση του πολύ υψηλού επιπέδου των μη εξυπηρετούμενων δανείων παραμένει σημαντική προτεραιότητα. Αν και δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνοςγια τη σταθερότητα, είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομική ανάπτυξη, οι τράπεζες να είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες εκ των προτέρων, προκειμένου να αναγνωρίσουν ζημιές στη βάση ρεαλιστικών υποθέσεων για την αποπληρωμή δανείων».
«Το πλαίσιο ρύθμισης του ιδιωτικού χρέους πρέπει επίσης να ενισχυθεί ταχέως».
«Το δημόσιο χρέος αναμένεται να παραμείνει υψηλό για αρκετά χρόνια μέσα και στην επόμενη δεκαετία, παρά τον στόχο για υψηλά δημοσιονομικά πλεονάσματα».
Τέλος, το ΔΝΤ καλεί τους Ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας να τηρήσουν τη δέσμευσή τους, να εξετάσουν περαιτέρω μέτρα και στήριξη για τη μείωση του χρέους σε επίπεδα «σημαντικά χαμηλότερα του 110% του ΑΕΠ» έως το 2022, «υπό την προϋπόθεση της πλήρους εφαρμογής του προγράμματος από την Ελλάδα».
ΣΧΕΤΙΚΟ:ΗΛΙΘΙΕ ΣΟΥ ΕΙΠΑΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΕΨΕΣ !! Χ"ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΗΜΕΡΑ" ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ "ΠΗΔΗΜΑ" ΕΡΧΟΝΤΑΙ!!"
sofokleousin
30.5.14
Δόση και παρασκήνιο!! Υιοθετεί κοινή στάση με την Κομισιόν. Ζητούν νέο δάνειο-Μνημόνιο
Με την απόφαση για έγκριση των δυο δόσεων συνολικού ύψους 3,6 δισ. ειλημμένη και την έκθεση του Πολ Τόμσεν γνωστή η συεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ αναμένεται να εστιάσει σε άλλες παραμέτρους του ελληνικού ζητήματος, όπως επισημαίνουν καλά πληροφορημένες πηγές. Μετά από μήνες επαφών σε όλα τα επίπεδα και με αποκορύφωμα τη συνάντηση Λαγκάρντ-Μέρκελ στην έδρα του Ταμείου στην Ουάσινγκτον μια σειρά ζητημάτων έχουν πλέον ωριμάσει, ενώ αποφάσεις για θεωρείται πλέον επιτακτική η ανάγκη επικαιροποίησης της στρατηγικής του ΔΝΤ στην Ευρώπη. Το ΔΝΤ επιμένει στο νέο «κούρεμα» του χρέους, καθώς όπως περιγράφεται με προσεκτικές διατυπώσεις στην έκθεση σε διαφορετική περίπτωση δεν θα επιτευχθούν οι στόχοι αποκλιμάκωσης που έχουν τεθεί. Εκτός κι αν οι στόχοι μεταβληθούν στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
Ηδη έχει στηθεί μια διελκυστίνδα με αντικείμενο την παραμονή ή αποχώρηση του ΔΝΤ από την Ελλάδα και ενδεχομένως από την Ευρώπη. Οι παρασκηνιακές επαφές και διεργασίες κορυφώνονται, τόσο στα ευρωπαϊκά όσο και στα διεθνή φόρα. Στιγμές και παραλειπώμενα από το κλίμα που διαμορφώνεται μεταφέρονται σπασμωδικά από τα διεθνή media όταν αποκαλύπτουν πλατφόρμες, λύσεις ακόμα και το περιεχόμενο άτυπων συζητήσεων γύρω από καυτά ζητήματα.
Παρά τις διαφωνίες στο ζήτημα μείωσης του χρέους Κομισιόν και ΔΝΤ φαίνεται ότι υιοθετούν κοινή στάση επί του χρηματοδοτικού και δημοσιονομικού κενού, με προσεγγίσεις που απέχουν παρασάγγας από τις παραδοχές της ελληνικής κυβέρνησης
Η θέση της Κομισιόν, όπως αποτυπώθηκε στην αντίστοιχη έκθεση που εξέδωσε τον Απρίλιο, θεωρεί πως πρέπει να ληφθούν πρόσθετα μέτρα ύψους 2 δισ. ευρώ το 2015, 3,8 δισ. ευρώ το 2016 και 1,9 δισ. ευρώ το 2017 για να «κλείσουν» τα δημοσιονομικά κενά. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές το ΔΝΤ προσδιορίζει το κενό σε ελαφρώς υψηλότερα επίπεδα σχηματίζοντας μέτωπο με την Κομισιόν απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση.
Σε ό,τι αφορά το χρηματοδοτικό κενό, επισήμως κατά το ΔΝΤ η Ελλάδα έχει καλύψει τις ανάγκες της μέχρι και το Μάιο του 2015, ενώ πληροφορίες αναφέρουν πως το ΔΝΤ «βλέπει» κενό από τον Ιούνιο του 2015, το οποίο θα πρέπει να καλυφθεί είτε με νέο δάνειο είτε από τις αγορές, εάν αυτό όμως θα είναι εφικτό.
Διαρροές εκπορευόμενες από την Αθήνα, τις Βρυξέλλες και την Ουάσινγκτον δημιουργούν ένα μάλλον εκτηκτικό κλίμα καθιστώντας τις επικείμενες διαπραγματεύσεις για το χρέος ενεργό ναρκοπέδιο και αναγκάζοντας την κυβέρνηση να περπατήσει πάνω σε νάρκες που και η ίδια έχει θέσει αποδεχόμενη ετερόκλητες προσεγγίσεις για τη μείωση του χρέους και την κάλυψη του δημοσιονομικού και χρηματοδοτικού κενού.
Για το ΔΝΤ η εξεύρεση λύσης στο ζήτημα της ελάφρυνσης του ελληνικού δημοσίου χρέους είναι επιτακτική, ενώ από την έκβαση του προγράμματος κρέμμεται και η φήμη του ταμείου, το οποίο σε μια επιχείρηση υψηλού πολιτικού ρίσκου και έντονου συμβολισμού επέμεινε σε μεταρρυθμίσεις και περικοπές οδηγώντας μια χώρα του πυρήνα της Ευρωζώνης σε βαθειά ύφεση.
Για τον Πολ Τόμσεν και την Κριστίν Λαγκάρντ πολλά -αν όχι όλα- εξαρτώνται από την τελική συμφωνία που θα επιτευχθεί για τη διαχείρηση του Δημοσίου χρέους της Ελλάδας. Η ίδια η θέση και ο ρόλος του ΔΝΤ συναρτάται από τη δυνατότητά του να επιτύχει βρει modus vivendi με τους Ευρωπαίους και να παραμείνει εντός Ευρωζώνης διαδραματίζοντας ρόλο παράγοντα σταθερότητας και δρώντας ως άγρυπνο μάτι.
Στο ΔΝΤ όλοι γνωρίζουν ότι η πολιτική επιβίωση της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου βασίζεται πλέον στην αποκήρυξη του Μνημονίου και στην αποχώρηση των τοποτηρητών της τρόικας. Επειδή όμως οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να χαλαρώσουν τόσο πολύ τα λουριά, φοβούμενοι πλήρη εκτροχιασμό του προγράμματος, και με την Ελλάδα σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, επιχειρούν την επιβολή μιας μεσοβέζικης λύσης.
Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου προσπαθεί να κερδίσει δυο κομβικά ζητήματα στη διαπραγμάτευση. Αφενός τηναποχώρηση του ΔΝΤ καθώς ολοκληρώνεται σύντομα -και είναι διασφαλισμένη η αποπληρωμή των δανείων του- και αφετέρου η αποφυγή νέου δανείου που συνεπάγεται και νέο Μνημόνιο.
Στο οικονομικό επιτελείο εκτιμούν ότι στην Ευρώπη έχουν ωριμάσει πλέον οι συνθήκες για να "εκδιωχθεί" το ΔΝΤ, κλίμα που έχουν μυριστεί από καιρό στην Ουάσινγκτον.
Τα τυπικά
Σήμερα πρόκειται να δοθεί στη δημοσιότητα η έκθεση του κλιμακίου της τρόικας, που θα βασίζεται στις διαπιστώσεις και στα ευρήματα του πρόσφατου ελέγχου του περασμένου Μαρτίου, ενώ την επόμενη εβδομάδα θα δοθεί στη δημοσιότητα η αναλυτική έκθεση του ΔΝΤ.
Οι όποιες επισημάνσεις του Ταμείου θα αποτελέσουν την ατζέντα των δύσκολων διαπραγματεύσεων που ακολουθούν, συνολικά με την τρόικα, από τα μέσα Ιουλίου και θα κλιμακωθούν το Σεπτέμβριο που θα πραγματοποιηθεί ο μεγάλος έλεγχος.
Το χρέος και η βιωσιμότητα
Το κεντρικό θέμα στο οποίο επικεντρώνεται το ενδιαφέρον της ελληνικής πλευράς είναι οι θέσεις του ΔΝΤ για το δημόσιο χρέος, οι οποίες θα είναι διαφορετικές από εκείνες που περιέχει η αντίστοιχη έκθεση της Κομισιόν.
Δηλώσεις στελεχών του Ταμείου έχουν καταστήσει σαφές ότι η επικρατούσα άποψη είναι υπέρ της λήψης δραστικών μέτρων για τη μείωση του χρέους, πέραν της επιμήκυνσης της διάρκειας των δανείων και της μείωσης των επιτοκίων που προωθεί η Ευρωζώνη.
Με βάση τους υφιστάμενους στόχους, το χρέος για να είναι βιώσιμο θα πρέπει το 2020 να είναι στο 124% του ΑΕΠ και το 2022 κάτω από το 110% του ΑΕΠ, εκτιμήσεις οι οποίες αναθεωρούνται εάν δεν ληφθούν πρόσθετα μέτρα.
Σύμφωνα με το ανακοινωθέν του Eurogroup της 5ης Μαΐου, η απόφαση για τα μέτρα μείωσης του ελληνικού χρέους θα ληφθεί στο πλαίσιο του περιοδικού ελέγχου της ελληνικής οικονομίας το φθινόπωρο και αφού περατωθούν οι ασκήσεις προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων (stress tests) των συστημικών ευρωπαϊκών τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Ομως, στο διάστημα που μεσολαβεί μέχρι τότε θα διεξαχθούν οι διαπραγματεύσεις, την έναρξη των οποίων σηματοδοτεί η έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους από το ΔΝΤ, στην οποία θα αξιολογείται η επίδραση της εξέλιξης παραμέτρων όπως:
* Ο ρυθμός ανάπτυξης
* Τα δημοσιονομικά ελλείμματα
* Τα πρωτογενή πλεονάσματα (δημοσιονομικό αποτέλεσμα χωρίς πληρωμές τόκων).
* Το ύψος των επιτοκίων αναχρηματοδότησης του χρέους.
* Οι εισπράξεις από τις αποκρατικοποιήσεις.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Fiscal Monitor Απριλίου, το ελληνικό χρέος θα διαμορφωθεί στο 174,7% το 2014, στο 171,3% το 2015, στο 162,5% το 2016, στο 153,7% το 2017 και στο 146,1% του ΑΕΠ το 2018.
Οι εκτιμήσεις αυτές απέχουν αισθητά από τις εκτιμήσεις της ελληνικής κυβέρνησης, όπως αυτές αποτυπώνονται στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, που ξεκινούν από 4 μονάδες του ΑΕΠ το 2015 και φτάνουν στις 7 μονάδες του ΑΕΠ το 2018.
Τέλος, το ΔΝΤ θα επιμένει στην εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, στις αποκρατικοποιήσεις και στην αποφυγή της δημοσιονομικής χαλάρωσης.
sofokleousin
3.4.14
Εμπλοκή με mini bond. Όπλο στην κόντρα ΕΕ-ΔΝΤ για το χρέος
Σκληρό παρασκήνιο αποκαλύπτεται πίσω από διαπραγμάτευση για την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές, καθώς οι Ευρωπαίοι αν και αναγνωρίζουν την πρόοδο που έχει επιτευχθεί σε αρκετά επίπεδα, πέραν του δημοσιονομικού, δεν φαίνονται διατεθειμένοι να αρχίσουν τα… «πειράματα» όπως χαρακτηριστικά λένε. Από την ελληνική πλευρά το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης φαίνεται να έχει πάρει το μήνυμα με τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών να αφήνουν πλέον ανοιχτό το ενδεχόμενο μεγαλύτερης καθυστέρησης, καθώς ο Αντώνης Σαμαράς μιλά για «έξοδο στις αγορές το νωρίτερο εντός του πρώτου 6μηνου».
Σε αυτή τη φάση ο διακηρυγμένος στόχος της «trial and error» εξόδου της Ελλάδας στις αγορές έχει αναχθεί σε αντικείμενο διαπραγμάτευσης και μοχλό πίεσης μεταξύ Ελλάδας, ΕΕ και ΔΝΤ στη σκακιέρα της διαπραγμάτευσης για την ελάφρυνση του χρέους.
Το ΔΝΤ παραμένει επιφυλακτικό καθυστερώντας περαιτέρω την εκταμίευση των δόσεων, καθώς θέτει ως προαπαιτούμενο τη διασφάλιση της χρηματοδότησης του ελληνικού προγράμματος για τον επόμενο χρόνο και δεν αρκείται πλέον στις ρητές διαβεβαιώσεις αλλά ζητά μέτρα και «οδικό χάρτη».
Αντιλαμβανόμενη τη νέα παρασκηνιακή κόντρα ΕΕ-ΔΝΤ και προσπαθώντας επανατοποθετηθούν οι Έλληνες αξιωματούχοι πιέζουν προς την κατεύθυνση της ανάληψης δράσης και της επίτευξης συμφωνίας για τα μέτρα και το χρονοδιάγραμμα ελάφρυνσης του χρέους.
Οι ισορροπίες είναι σύνθετες και εύθραυστες καθώς οι αλλαγές στρατηγικής από την πλευρά της Ελλάδας,τόσο σε πολιτικό όσο και σε τεχνοκρατικό επίπεδο έχουν περιορίσει τις «συμμαχίες».
Ενώ το τεχνοκρατικό team εργάζεται πυρετωδώς προσπαθώντας να κλείσει εκκρεμότητες και προαπαιτούμενα στην πολιτική σκηνή τα δεδομένα αλλάζουν διαρκώς καθιστώντας τις διαπραγματεύσεις «κινούμενη άμμο».
Η έκδοση του ομολόγου καθυστερεί, τα προαπαιτούμενα αν και ελάσσονος σημασίας, σύμφωνα με τον Γιάννη Στουρνάρα, εν τούτοις παραμένουν ανοιχτά δίνοντας πάτημα στους Ευρωπαίους και χώρο ελιγμών και υπαναχωρήσεων στο ΔΝΤ.
Η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές με το mini-bond των 3-5 δισ. 5ετούς διάρκειας με το οποίο το ΥΠΟΙΚ και ο ΟΔΔΗΧ θέλουν να δοκιμάσουν τα νερά και να αποδείξουν ότι οι αγορές έχουν ανοίξει για την Ελλάδα μετατίθεται διαρκώς τόσο χρονικά, ενώ τροποποιούνται και τα σενάρια ποσού και διάρκειας.
Σύμφωνα με τελευταίο δημοσίευμα των Financial Times η Ελλάδα μπορεί να πετύχει και επιτόκιο-έκπληξη 3,5-3,8%, καθώς τα spreads τις περιφέρειας έχουν σαφή τάση αποκλιμάκωσης και το παράθυρο ευκαιρίας είναι διάπλατα ανοιχτό, τώρα.
Όσο όμως η διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ αποτελεί τροχοπέδη για τις εξελίξεις και ο κίνδυνος αποπληθωρισμού στην Ευρώπη εντείνεται οι συνθήκες μπορεί ανά πάσα στιγμή να επιδεινωθούν καθιστώντας... error την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές.
sofokleousin
31.3.14
Εμπλοκή με τη δόση: Δεν τελειώσαμε λέει ο Μόγκανταμ/ΔΝΤ
Απειλείται πάλι το success story και εκτίθεται η κυβέρνηση και το επικοινωνιακό επιτελείο του Μαξίμου
Ο επικεφαλής του τομέα Ευρώπης του ΔΝΤ, Ρέτζα Μέγκανταμ
Ιδιαίτερα εκρηκτικό χαρακτηρίζεται από διεθνείς αναλυτές και ανθρώπους με γνώση των εξελίξεων το κοκτέιλ δηλώσεων κορυφαίων στελεχών του ΔΝΤ και της Κομισιόν οι οποίοι -ούτε λίγο, ούτε πολύ- ανατρέπουν τους σχεδιασμούς της ελληνικής κυβέρνησης και σκιαγραφούν νέα πραγματικότητα. Πρώτα ο Γέρουν Ντάισελμπλουμ και εν συνεχεία οι κκ Τόμσεν και Μόγκανταμ από το ΔΝΤ εισάγουν νέα δεδομένα και κρατούν σε "αναμμένα κάρβουνα" την Ελλάδα. Αξιωματούχοι των Βρυξελλών χαρακτηρίζουν "βόμβα μεγατόνων" τη δήλωση του "σκληρού" του ΔΝΤ Ρέτζα Μόγκανταμ, ο οποίος υπογράμμισε ότι η αξιολόγηση της Ελλάδας δεν έχει κλείσει καθώς υπάρχουν ανοιχτά ζητήματα και δράσεις που πρέπει να υλοποιήσει η ελληνική κυβέρνηση, τις οποίες δεν διευκρίνησε. Η δήλωση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το success story που οικοδομεί η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός και αποκαλύπτει για ακόμη μια φορά επιχείρηση προπαγάνδας από το Μαξίμου, παραποιώντας την πραγματικότητα.
Αν εξεταστεί κάτω από το πρίσμα και ο "οδικός χάρτης" του Eurogroup για την εκταμίευση της δόσης η οποία παραπέμπεται για τις 17 Απρίλίου και όχι αύριο στη σύνοδο της 17ης Απριλίου που αρχικά διέρρεε η κυβέρνηση, τότε διαμορφώνεται ένα άκρως εκρηκτικό σκηνικό στις σχέσεις της Αθήνας με τις Βρυξέλλες, την Ουάσινγκτον και τη Φρανκφούρτη.
Τα δεδομένα μεταβάλλονται άρδην και ο μύθος του success story δείχνει να αποδομείται εκ νέου. Αν και η τρόικα φαίνεται ότι συμφώνησε με την κυβέρνηση ότι με το πολυνομοσχέδιο ολοκληρώνονται νομοθετικά τα προαπαιτούμενα, εν τούτοις νέα ζητήματα έχονται στο φως αποκαλύπτοντας παράλληλα προσπάθεια της κυβέρνησης να ατα αποκρύψει και να παραπλανήσει media και κοινή γνώμη.
Στο ίδιο τέμπο και ο επικεφαλής του Eurogroup, Γέρουν Ντάισελμπλουμ παρέπεμψε τις αποφάσεις για το ελληνικό χρέος μετά το καλοκαίρι, μερικές μόλις ώρες πριν από την κρίσιμη σύνοδο του οργάνου στην Αθήνα.
"Υπάρχουν ορισμένες ενέργειες στις οποίες πρέπει να προχωρήσει η Ελλάδα προκειμένου να συστήσουμε την ολοκλήρωση της αξιολόγησης", δήλωσε το Reuters, ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Μετά την τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων αυτών, τις οποίες δεν διευκρινίζει, «θα εξετάσουμε το ζήτημα του χρέους και το πώς θα προχωρήσουμε μπροστά, μετά το καλοκαίρι» συμπληρώνει.
Επίσης, όπως φαίνεται, υπάρχουν ακόμη ορισμένες πτυχές που πρέπει να εξομαλυνθούν πριν η Αθήνα λάβει την επόμενη δόση, σημειώνει ο συντάκτης του Reuters.
«Γίνεται συζήτηση τη Δευτέρα στο Eurogroup μεταξύ των Ευρωπαίων για την συνεισφορά τους. Μετά από αυτό, το Ταμείο, ανάλογα με την εφαρμογή των ενεργειών… θα εξετάσει την εκταμίευση της δόσης, λίγο αργότερα» αναφέρει ο Μόγκανταμ.
sofokleousin
27.3.14
Απέρριψε το... πρώτο προαπαιτούμενο της «διάσωσης» του ΔΝΤ η Βουλή της Ουκρανίας
Η πρεμιέρα του ουκρανικού μνημονίου δεν ήταν καθόλου καλή στην Βουλή του Κιέβου.
19.3.14
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ – ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΝΤ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ! “Τεράστιο λάθος πρόβλεψης το πρόγραμμα της Ελλάδας…”
ΕΝΩ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ 7 ΔΙΣ ΣΕ ΧΡΕΩΛΥΣΙΑ!
ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΟ 1,52 ΔΙΣ ΣΕ “ΚΟΡΑΚΙΑ” ΜΕ ΑΚΟΥΡΕΥΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ, ΜΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ!
ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΜΕ… ΤΣΑΜΠΑ ΞΕΠΟΥΛΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΑΡΑΓΕ; (Πληρώνουμε ακουρευτους τους συμμορίτες του Παπανδρέου! Την ίδια στιγμή που το κράτος ληστεψε τους ΤΙΜΙΟΥΣ μικρομολογιούχους!)
Διαβάστε τι αναφέρεται στην μελέτη του Independent Evaluation Office του ΔΝΤ, BP/14/04, » On the Accuracy and Efficiency of IMF Forecasts: A Survey and SomeExtensions», που είδε το φως της δημοσιότητας μόλις προχθές..
Τι μας λέει εδώ το ΔΝΤ….
Τις λανθασμένες προβλέψεις του ΔΝΤ σε προγράμματα όπως αυτό της Ελλάδας που είχαν ως αποτέλεσμα υποθέσεις ειδικού χειρισμού να καταλήξουν σε οικονομικές κρίσεις, αναδεικνύει έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης… (Independent Evaluation Office) του ΔΝΤ που δόθηκε την Τρίτη στη δημοσιότητα.
Η έκθεση τοποθετεί το ελληνικό πρόγραμμα του 2010 στα μεγαλύτερα λάθη προβλέψεων του Ταμείου και το συγκρίνει με τα «μεγάλα σφάλματα» που έκανε το ΔΝΤ στις προβλέψεις του για την ασιατική κρίση το 2007 και στην Αργεντινή στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Η έκθεση τοποθετεί το ελληνικό πρόγραμμα του 2010 στα μεγαλύτερα λάθη προβλέψεων του Ταμείου και το συγκρίνει με τα «μεγάλα σφάλματα» που έκανε το ΔΝΤ στις προβλέψεις του για την ασιατική κρίση το 2007 και στην Αργεντινή στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Σύμφωνα με την έκθεση ορισμένοι παρατηρητές έχουν χρησιμοποιήσει αυτά τα επεισόδια και άλλα μεγάλα λάθη προβλέψεων σε μεμονωμένες χώρες για να αμφισβητήσουν την ακρίβεια και σε ορισμένες περιπτώσεις την ακεραιότητα των προβλέψεων του ΔΝΤ.
Το Ανεξάρτητο Γραφείου Αξιολόγησης του ΔΝΤ ερευνώντας τις προβλέψεις των στελεχών του Ταμείου σε 103 χώρες για την περίοδο 1990-2011 και ειδικά σε χώρες μεγάλου ενδιαφέροντος στις οποίες έχουν χορηγηθεί σημαντικά ποσά (όπως η Ελλάδα), διαπιστώνει πως οι εκτιμήσεις είναι «παραδοσιακά» αισιόδοξες , ιδίως όσον αφορά στην αύξηση του ΑΕΠ και του πληθωρισμού.
Στην έκθεση πάντως υπογραμμίζεται πως τα στατιστικά δεδομένα δείχνουν ότι στην πρώτη αξιολόγηση (review) κάθε προγράμματος τα λάθη διορθώνονται σε μεγάλο βαθμό. Αυτό βέβαια δεν ίσχυσε στην ελληνική περίπτωση , όπου μεταξύ Νοεμβρίου 2010 και Απριλίου 2013, το ΔΝΤ αναθεώρησε επανειλημμένα τις προβλέψεις του για το ονομαστικό ΑΕΠ της Ελλάδας το 2014, εξέλιξη που λειτούργησε επιβαρυντικά στο σχεδιασμό του προγράμματος προσαρμογής.
The next paper to compare the IMF and EC forecast performance is Melander and others (2007) as a part of their comprehensive analysis of EC forecasts. Using standard summary statistics to examine forecasts of GDP for 15 European countries from 1998–2005, the authors find that except for Ireland and Greece the IMF has larger forecast errors, especially for Germany 
From forecast-encompassing tests, they find that while the EC encompasses the IMF forecasts for some countries, the EC forecasts for Austria, Belgium, Greece, and France could be improved by information from the IMF forecasts. Overall, they
argue that the EC has an informational advantage given the later release date of its forecasts and that the main difference between the forecasts is the weak performance of the IMF on its year-ahead forecasts for Germany.
Pisani-Ferry and others (2011) update Melander and others (2007)’s analysis of GDP and fiscal deficit forecasts for Greece, Ireland, Portugal, and Spain through 2010. By examining the root mean square errors of the forecasts, they find that although the IMF forecasts have improved relative to the EC’s, the EC performs better than the IMF in six out of ten cases.
Furthermore, they argue that even though the EC made a “huge forecasting error” for the Greek deficit in 2009, the IMF’s underperformance stems mainly from its fiscal projections.
From forecast-encompassing tests, they find that while the EC encompasses the IMF forecasts for some countries, the EC forecasts for Austria, Belgium, Greece, and France could be improved by information from the IMF forecasts. Overall, theyargue that the EC has an informational advantage given the later release date of its forecasts and that the main difference between the forecasts is the weak performance of the IMF on its year-ahead forecasts for Germany.
Pisani-Ferry and others (2011) update Melander and others (2007)’s analysis of GDP and fiscal deficit forecasts for Greece, Ireland, Portugal, and Spain through 2010. By examining the root mean square errors of the forecasts, they find that although the IMF forecasts have improved relative to the EC’s, the EC performs better than the IMF in six out of ten cases.
Furthermore, they argue that even though the EC made a “huge forecasting error” for the Greek deficit in 2009, the IMF’s underperformance stems mainly from its fiscal projections.
Πληροφορίες από:
14.3.14
Γιατί «κλωτσάει» τώρα το ΔΝΤ
Ενώ η κυβέρνηση στην Ελλάδα επιχειρεί να θολώσει τα νερά για το τι μέλλει γενέσθαι στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, πετώντας το μπαλάκι πότε στις απαιτήσεις της Κομισιόν για τις εργασιακές σχέσεις και πότε στο «δαιμονοποιημένο» ΔΝΤ για την εκταμίευση των δόσεων, στο παρασκήνιο το οικονομικό επιτελείο ετοιμάζει πλειάδα νόμων και πράξεων νομοθετικού περιεχομένου ώστε να καλύψει τα προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης. Όσο όμως παραμένουν ανοιχτά θέματα της βιωσιμότητας του χρέους και η κυβέρνηση δεν υλοποιεί τα συμφωνηθέντα τότε η πιθανότητα το ΔΝΤ να μην εκταμιεύσει ούτε μια από τις τρεις δόσεις που οφείλει μεγαλώνουν.
Οι Ευρωπαίοι, ακόμα και οι στενοί σύμμαχοι του Αντώνη Σαμαρά, αρνήθηκαν να παράσχουν δήλωση πολιτικής στήριξης προς την κυβέρνηση, με τους κκ Ντάσειλμπλουμ και Σόιμπλε να υιοθετούν ακόμα σκληρότερη στάση. Ετσι η προσπάθεια πολιτικής παρέμβασης στην τρόικα για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης έπεσε στο κενό.
Όπως είχε αποκαλύψει το sofokleousin.gr ο επικοινωνιακός και πολιτικός σχεδιασμός του Μαξίμου στοχεύει στην εξάντληση των περιθωρίων με την τρόικα και εν τέλει σε πολιτική συμφωνία η οποία εκτός της εξόδου από το Μνημόνιο θα αναθέτει την εποπτεία για την πορεία της Ελλάδας στα αρμόδια όργανα στης Κομισιόν, απομακρύνοντας την τρόικα. Μια τέτοια εξέλιξη εκτιμάται ότι θα μπορούσε να αποφέρει υπολογίσιμα πολιτικά οφέλη για το Μαξίμου.
Οι τελευταίες εξελίξεις με το ΔΝΤ, που αποκάλυψαν εμπλοκή με την εκταμίευση των δόσεων από το ΔΝΤεπαναφέρουν το θέμα της διάστασης απόψεων στο ζήτημα του χρέους και της κάλυψης του χρηματοδοτικού και δημοσιονομικού κενού.
Όπως προκύπτει από τις απαντήσεις στελεχών του Ταμείου, το ΔΝΤ δεν έχει εκταμιεύσει ακόμα ούτε τη δόση του Σεπτεμβρίου, ούτε του Νοεμβρίου, ενώ πέρασε και η ημερομηνία εκταμίευσης της τελευταίας δόσης, χωρίς ωστόσο να υπάρξει θετική έκβαση.
Το ΔΝΤ δηλαδή τηρεί επί μακρόν διαφορετική πολιτική από τους Ευρωπαίους, εκτιμώντας ότι από τον Σεπτέμβριο η κυβέρνηση δεν έχει υλοποιήσει τα προαπαιτούμενα και αφετέρου δεν πληρούνται οι συνθήκες βιωσιμότητας του χρέους και διασφάλισης της χρηματοδότησης της χώρας για το επόμενο 12μηνο.
Όπερ σημαίνει ότι παρά τις διαβεβαιώσεις που έχει λάβει το ΔΝΤ από την Κομισιόν για την απρόσκοπτη χρηματοδότηση του ελληνικού προγράμματος δεν έχει πειστεί. Η στάση του ΔΝΤ μπορεί να ερμηνευτεί και στα πλαίσια του επανακαθορισμού των ισορροπιών και στην προσπάθεια των Ευρωπαίων να του χρεώσουν τα κακώς κείμενα και να το καταστήσουν αποδιοπομπαίο τράγο.
Με όλες αυτές τις επιπλοκές και με δεδομέμνη την έλλειψη ισχυρής πολιτικής βούλησης από την ολοκλήρωση των συμφωνηθέντων, το σενάριο της τμηματικής καταβολής των δόσεων.επανέρχεται στο προσκήνιο.
sofokleousin
12.3.14
ΜΠΗΚΕ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ ΤΟ ΔΝΤ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ. 50% ΚΑΤΩ ΟΙ ΜΙΣΘΟΙ ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ! (Και αν μιλήσεις, θα σε βαράνε και οι ισλαμοφασίστες…)
Το έβαλε η ΓΑΠοσένκο κι η “εγκριτη” ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ (<ποιους μας θυμίζει;) παρέα της..
Γράφει η Σοφία
Μείωση μισθών κατά 50% από τον Μάρτιο, προβλέπουν τα μέτρα λιτότητας των πλουσίων “μεταβατικών” σφετεριστών της εξουσίας, στην Ουκρανία, κατά τα κελεύσματα της διεθνούς ληστοσυμμορίας του ΔΝΤ, που έχει παράλληλα ζητήσει την αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου κατά 40%!
Ο μέσος μισθός στην Ουκρανία είναι περί τα 250 ευρώ!
Αυτό το 250, η ζάμπλουτη Τιμοσένκο, με περιουσία περί τα 11 δις, και το παρεάκι της θα το ρίξει στο μισό, ενώ ο κόσμος θα ξεπαγιάσει γιατί έτσι το είπε το ΔΝΤ!
Η αποτίμηση αυτής της under cover πορτοκαλί επιχείρησης ξένων δυνάμεων για την κατάληψη της Ουκρανίας, εκτός από την εξαπάτηση των πολιτών, τις καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, τα κλειστά μαγαζιά, τους δολοφονημένους πολίτες και αστυνομικούς από τους ξένους πράκτορες, εκτός από την τρομοκρατία που ασκούν τα διεθνώς ”έγκριτα” ροπαλοφόρα κουκουλοτάγματα εφόδου για να άρχει η ταλαιπωρημένη και ο φιλαράκος της μετά πολλά διαβατήρια, δημιούργησε ανυπολόγιστη ζημία στην ίδια την υπόσταση της χώρας. Η απώλεια εδαφών και κατά συνέπεια υποδομών, πόρων, ενόπλων δυνάμεων, στρατιωτικού εξοπλισμού, σημαίνει ουσιαστική υποβάθμισή της ως κρατική οντότητα. Αυτό είναι ασύλληπτο!!! Χάνεται η μισή χώρα εξαιτίας τους και αυτοί συνεχίζουν ακάθεκτοι το βιολί τους! Πρόκειται φυσικά για εσχάτη προδοσία, η οποία είναι μάλιστα διπλή, γιατί όλη αυτή η καταστροφή έγινε προκειμένου να μπει το ΔΝΤ που η πρόσκλησή του από μόνη της συνιστά πράξη εσχάτης προδοσίας!!!!
Οι Δυτικοί Ουκρανοί πιστεύω ότι θα αντιληφθούν το μέγεθος της προδοσίας και της ζημίας που υπέστη η χώρα τους, πολύ σύντομα!
Θα συνειδητοποιήσουν ποιους εξυπηρετούσαν όταν έβγαιναν στους δρόμους κι αυτό θα φέρει απελπισία γιατί έβαλαν τα χεράκια τους κι έβγαλαν τα ματάκια τους!
Αυτή είναι η “Δύση” στην οποία εστράφησαν με προσδοκία κι ελπίδα για βοήθεια! Ένα μάτσο λήσταρχοι και πλιατσικολόγοι που δεν θα τους αφήσουν τίποτα, και που ετοιμάζονται να χρησιμοποιήσουν την γη τους, που ήταν ο σιτοβολών της Ευρώπης για να καλλιεργήσουν γενετικά τροποποιημένα σκουπίδια που στειρώνουν και σκοτώνουν.
Ας ξαναφέρει ο Σκαι εκείνη την κυρία που άσχετη με την πραγματικότητα μας έλεγε ότι πλήρεις ενθουσιασμού οι ηλικιωμένοι δωροδοκούν για να καταταγούν. Πού να καταταγούν κυρία μου; στις λίστες των μελλοθανάτων;;;; Χωρίς σύνταξη και με το φυσικό αέριο αυξημένο κατά 40% θα πεθάνουν όλοι!
Είναι πιθανόν σύντομα κι εν μέσω άλλων ευρύτερων εξελίξεων να ξαναδούμε δεύτερη, και αυτήν την φορά γνήσια εξέγερση των πολιτών στην Ουκρανία. Και πιθανόν να είναι και πιο αιματηρή γιατί τα τάγματα εφόδου των Τιμοσένκο/ Γιάτσενουκ και η Blackwater που προσέλαβε η “μεταβατική” ξενοκίνητη δικτατορία, με λεφτά των Ουκρανών φορολογουμένων, φυσικά, θα τους δείξουν “τι εστί βερύκοκκο” !
Αλλοίμονο γιατί θα δούμε πολύ άσχημα πράγματα…
olympia
Να και μερικά από “τα όπλα της δημοκρατίας” των “ειρηνικών” κι αυθόρμητων διαδηλωτών χάρη στα οποία επεβλήθη η συμμορία της Τιμοσένκο: ΣΗΜΕΡΑ ΟΛΟΙ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΝ “ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΣΚΟΠΕΥΤΕΣ” ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ…
28.2.14
Ε ρε γλέντια! Έθεσαν ανώτατο όριο αναλήψεων στην Ουκρανία!
Η ΔΝΤοσυμμορία ανέλαβε δυναμικά δράση στην Ουκρανία! Η Κεντρική τράπεζα της χώρας έθεσε πλαφόν στο ανώτατο όριο αναλήψεως χρημάτων.
Σε λίγο χρόνο ο κόσμος θα ξαναβγει στους δρόμους παρακαλώντας γονατιστός τον Γιανούκοβιτς…
Σοφία
olympia
24.2.14
Άγριος εκβιασμός του ΔΝΤ! Δεχθείτε ότι το κενό για τις τράπεζες είναι 15 δις, αλλιώς θα το βγάλουμε εμείς 20 δις!
Οι Financial Times αναφέρουν πως σύμφωνα με την τρόικα οι νέες κεφαλαιακές ανάγκες των τεσσάρων ελληνικών συστημικών τραπεζών φτάνουν στα 15 δις ευρώ, ενώ η ελληνική κυβέρνηση ισχυρίζεται πως το ποσό που απαιτείται είναι το πολύ 6 δις ευρώ.
Μάλιστα, σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, η διαφωνία με την τρόικα έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, με το ΔΝΤ να απειλεί πως, εαν η Ελλάδα επιμείνει στον αριθμό των 6 δις ευρώ, θα δημοσιεύσει δικούς τους υπολογισμούς που επεκτείνουν τις ανάγκες των ελληνικών τραπεζών στα 20 δις ευρώ!
Η κυβέρνηση «ποντάρει» στο μαξιλάρι ασφαλείας του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο όμως φέρεται να μην ξεπερνά τα 10 δις ευρώ.
ΠΗΓΗ
16.2.14
ΔΝΤ: «Εντός του ευρώ δεν θα επανακάμψει η Ελλάδα»
Το έδαφος καλλιεργεί σταδιακά το ΔΝΤ για να εδραιωθεί η άποψη ότι μόνη διέξοδος για την Ελλάδα είναι η επιστροφή της στο εθνικό νόμισμα.
Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι σε ανύποπτο χρόνο ο ίδιος ο Πολ Τόσμεν σε μία από τις συνεντεύξεις του είχε δηλώσει ότι “η έξοδος της Ελλάδας από την κρίση εντός ευρώ είναι κάτι πάρα μα πάρα πολύ δύσκολο”.
Σήμερα το ΔΝΤ μέσω διαρροών από κύκλους του επανέρχεται με στέλεχός του να δηλώσει κατά την συζήτηση που είχε με ξένους δημοσιογράφους στην Ουάσινγκτον ότι “όσο περνάει ο καιρός βλέπουμε ότι η υποτίμηση εντός ευρώ είναι κάτι που δεν φαίνεται να αποδίδει αποτελέσματα. Εντός του ευρώ δεν θα επανακάμψει η Ελλάδα, αν συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση με τόσο βαθιά ύφεση και τόσο υψηλή ανεργία”.
Η δήλωση-σοκ προέρχεται από ανώτατο αξιωματούχο ο οποίος έχει πολύ στενή επαφή με το ελληνικό πρόγραμμα “διάσωσης”. Μπορεί το ΔΝΤ επισήμως να επιμένει ότι το Μνημόνιο θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση, ωστόσο διευρύνονται οι αμφιβολίες για το κατά πόσον η παραμονή της εντός της ζώνης του ευρώ λειτουργεί ευεργετικά για την ίδια την χώρα.
Στο σημείο αυτό οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζουν όλη την αλήθεια: όσο το Μνημόνιο και η πολιτική που εφαρμόζουν στην χώρα επιφέρει αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τόσο οι δανειστές μας θα πλάθουν τα δικά τους “άλλοθι”.
Μέχρι πρότινος το άλλοθι ήταν ότι ”η Ελλάδα δεν εφαρμόζει το Μνημόνιο” κια γι’ αυτό δεν πετυχαίνει. Σήμερα αρχίζει να κατασκευάζεται ένα δεύτερο πιο επικίνδυνο άλλοθι από τη μεριά του. Ότι δηλαδή “δεν φταίει το Μνημόνιο, αλλά η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ είναι αυτή που αποτελεί τροχοπέδη στην ανάκαμψη”.
Γι’ αυτό και ασχέτως τι λένε τα συστηματικά ΜΜΕ στην χώρα, η πραγματικότητα είναι αυτή που καταθέτουν ως άποψη πολλοί αναλυτές και ανεξάρτητα ινστιτούτα οικονομικής έρευνας του εξωτερικού: ότι η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ δεν είναι διασφαλισμένη όσο οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ επιμένουν να μην βλέπουν τα αδιέξοδα της πολιτικής που εφαρμόζουν στην χώρα.
Όσα τα αδιέξοδα μεγαλώνουν, τόσο θα συνεχίζουν να ρίχνουν κάπου αλλού την ευθύνη… Και η Ελλάδα είναι ένα μόνιμο θύμα.
Σήμερα το ΔΝΤ μέσω διαρροών από κύκλους του επανέρχεται με στέλεχός του να δηλώσει κατά την συζήτηση που είχε με ξένους δημοσιογράφους στην Ουάσινγκτον ότι “όσο περνάει ο καιρός βλέπουμε ότι η υποτίμηση εντός ευρώ είναι κάτι που δεν φαίνεται να αποδίδει αποτελέσματα. Εντός του ευρώ δεν θα επανακάμψει η Ελλάδα, αν συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση με τόσο βαθιά ύφεση και τόσο υψηλή ανεργία”.
Η δήλωση-σοκ προέρχεται από ανώτατο αξιωματούχο ο οποίος έχει πολύ στενή επαφή με το ελληνικό πρόγραμμα “διάσωσης”. Μπορεί το ΔΝΤ επισήμως να επιμένει ότι το Μνημόνιο θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση, ωστόσο διευρύνονται οι αμφιβολίες για το κατά πόσον η παραμονή της εντός της ζώνης του ευρώ λειτουργεί ευεργετικά για την ίδια την χώρα.
Στο σημείο αυτό οι Έλληνες πρέπει να γνωρίζουν όλη την αλήθεια: όσο το Μνημόνιο και η πολιτική που εφαρμόζουν στην χώρα επιφέρει αντίθετα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τόσο οι δανειστές μας θα πλάθουν τα δικά τους “άλλοθι”.
Μέχρι πρότινος το άλλοθι ήταν ότι ”η Ελλάδα δεν εφαρμόζει το Μνημόνιο” κια γι’ αυτό δεν πετυχαίνει. Σήμερα αρχίζει να κατασκευάζεται ένα δεύτερο πιο επικίνδυνο άλλοθι από τη μεριά του. Ότι δηλαδή “δεν φταίει το Μνημόνιο, αλλά η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ είναι αυτή που αποτελεί τροχοπέδη στην ανάκαμψη”.
Γι’ αυτό και ασχέτως τι λένε τα συστηματικά ΜΜΕ στην χώρα, η πραγματικότητα είναι αυτή που καταθέτουν ως άποψη πολλοί αναλυτές και ανεξάρτητα ινστιτούτα οικονομικής έρευνας του εξωτερικού: ότι η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ δεν είναι διασφαλισμένη όσο οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ επιμένουν να μην βλέπουν τα αδιέξοδα της πολιτικής που εφαρμόζουν στην χώρα.
Όσα τα αδιέξοδα μεγαλώνουν, τόσο θα συνεχίζουν να ρίχνουν κάπου αλλού την ευθύνη… Και η Ελλάδα είναι ένα μόνιμο θύμα.
2.2.14
Η Ελ Παις Αποκαλύπτει Έγγραφο του ΔΝΤ για το πρώτο μνημόνιο στην Ελλάδα!! "ΕΤΣΙ ΣΑΣ ΠΡΟΔΩΣΑΝ"
Άκρως εμπιστευτικό έγγραφο που συντάχθηκε το Μάιο του 2010 από τις υπηρεσίες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αποκάλυψε η ισπανική εφημερίδα Ελ Παίς. Σύμφωνα με αυτό το εσωτερικό, υπηρεσιακό έγγραφο, οι κυβερνήσεις της Γερμανίας της Γαλλίας και της Ολλανδίας είχαν δηλώσει επισήμως ενώπιον του συμβουλίου του ΔΝΤ, ότι οι τράπεζες τους έχουν δεσμευτεί να στηρίξουν την Ελλάδα και να μην προχωρήσουν σε πωλήσεις ελληνικών ομολόγων.
Τα στοιχεία όμως δείχνουν – όπως επισημαίνει και η ισπανική εφημερίδα- ότι συνέβη το ακριβώς αντίθετο.
Εξίσου ίσως σημαντικό είναι ότι ένα από τα βασικά επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκε για να περάσει το ελληνικό πρόγραμμα των 110 δισ. ευρώ, κάμπτοντας τις αντιρρήσεις όσων κρατών-μελών πίστευαν ότι πρέπει να γίνει και κούρεμα του χρέους, ήταν ότι η ίδια η ελληνική κυβέρνηση έχει «αποκλείσει» οποιαδήποτε τέτοια λύση.
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στο έγγραφο:
«αρκετά μέλη (Αργεντινή, Βραζιλία, Ινδία, Ρωσία και Ελβετία) τόνισαν ότι από το πρόγραμμα λείπει ένα στοιχείο: θα έπρεπε να περιλαμβάνει αναδιάρθρωση χρέους και PSI για να αποφευχθεί, σύμφωνα με τη Βραζιλία ‘μια διάσωση των κατόχων ελληνικών ομολόγων, κυρίως ευρωπαϊκών χρηματοοικονομικών οίκων’. Ο εκπρόσωπος της Αργεντινής ήταν ιδιαίτερα επικριτικός με το πρόγραμμα καθώς έδειχνε να επαναλαμβάνει τα λάθη (όπως μη βιώσιμη δημοσιονομική σύσφιξη) που καταγράφηκαν στην κρίση της Αργεντινής το 2001».
Όπως αναφέρεται προς έκπληξη των ευρωπαίων-μελών του συμβουλίου και ο Ελβετός ασπάστηκε τις παραπάνω απόψεις για έλλειψη αναδιάρθρωσης χρέους στο πρόγραμμα και σημείωσε την ανάγκη να συνεχιστούν οι συζητήσεις για ένα μηχανισμό αναδιάρθρωσης κρατικού χρέους.
Τα στελέχη του ΔΝΤ, όμως, σημείωσαν ότι «η αναδιάρθρωση χρέους έχει αποκλειστεί από τις ίδιες τις ελληνικές αρχές». Παρότι υπήρξαν συζητήσεις για PSI, η επανάληψη του μοντέλου από τη συνεργασία των τραπεζών στην «Πρωτοβουλία της Βιέννης» δεν ήταν δυνατή γιατί τα ελληνικά ομόλογα ήταν διασκορπισμένα μεταξύ άγνωστου αριθμού κατόχων. Ο κ. Lipsky σημείωσε ότι το 90% αυτών των ομολόγων δεν περιλαμβάνουν ρήτρα συλλογικής ευθύνης (Collective Action Clause), κάτι που θα περιέπλεκε την αναδιάρθρωση ακόμη περισσότερο.
Ωστόσο «οι εκπρόσωποι της Ολλανδίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας μετέφεραν στο συμβούλιο τις δεσμεύσεις των εμπορικών τους τραπεζών να στηρίξουν την Ελλάδα και γενικά να διατηρήσουν την έκθεσή τους σε αυτή».
Τα παραπάνω δεν αποτελούσαν τη μοναδική κριτική που ασκήθηκε στο πρόγραμμα:
* Εκπρόσωποι Αυστραλίας, Καναδά, Κίνας, Ρωσίας και Ελβετίας σημείωσαν ότι οι καθυστερήσεις υποδεικνύουν τα κενά στην αρχιτεκτονική της ευρωζώνης, περιλαμβανομένης μιας επικοινωνιακής στρατηγικής που «μπερδεύει».
* Οι εκπρόσωποι της Κίνας και της Ελβετίας σημείωσαν με έμφαση ότι η ανάπτυξη τελικά θα καθορίσει την ικανότητα της Ελλάδας να διαχειριστεί το βάρος του χρέους. Οπως είπαν ακόμα και μικρή απόκλιση από το βασικό σενάριο μπορεί να εκτροχιάσει τους στόχους δημοσιονομικής σύσφιξης και να βάλει την βιωσιμότητα του χρέους σε κίνδυνο. Τα στελέχη του ΔΝΤ τότε υποστήριξαν ότι υπάρχουν και «ανοδικά ρίσκα», τα οποία πιθανότατα σχετίζονται με το άγνωστο μέγεθος της «μαύρης οικονομίας».
* Μεταξύ των μελών του συμβουλίου υπήρξε προβληματισμός για τα ρίσκα που αντιμετωπίζει το πρόγραμμα λόγω της μεγάλης δημοσιονομικής προσαρμογής στην οποία στοχεύει. Προβλημάτισε η πιθανότητα να πληγεί η φήμη του Ταμείου. Ο Ρώσος εκπρόσωπος πάντως σημείωσε ότι προγράμματα όπως εκείνα της Βραζιλίας και της Τουρκίας που είχαν μεγάλα ρίσκα τελικά πέτυχαν.
Στελέχη του ΔΝΤ πάντως, παραδέχθηκαν το υψηλό ρίσκο ιδιαίτερα σε ότι αφορά τη βιωσιμότητα του χρέους. Δήλωσαν ότι «εκτιμούν πως το χρέος είναι βιώσιμο μεσοπρόθεσμα, αλλά σημαντικές αβεβαιότητες κάνουν δύσκολο το να το δηλώσει κανείς κατηγορηματικά». Οι ίδιοι τόνισαν ότι το πρόγραμμα δεν θα πετύχει αν δεν προχωρήσουν οι δομικές μεταρρυθμίσεις.
euro2day
29.1.14
Λείπουν 16 δισ. ευρώ και το ΔΝΤ «βρυχάται»!
Ο
«κόμπος στο χτένι» για το δανειακό πρόγραμμα έφτασε, μαζί με την ώρα
που θα κριθεί αν το ΔΝΤ θα συνεχίσει να συμμετέχει στο ελληνικό
πρόγραμμα! Και όλα θα κριθούν, ακόμη και αν αυτό δεν δημοσιοποιηθεί με
τον πλέον επίσημο τρόπο, στις επόμενες δύο εβδομάδες και πάντως πριν το
Eurogroup της 17ης Φεβρουαρίου. Στη χειρότερη περίπτωση, όλα πρέπει να
ξεκαθαριστούν μέχρι το Eurogroup του Μαρτίου.
Γιατί έφτασε ο «κόμπος στο χτένι»; Οι λόγοι είναι οι εξής:
1. Έχουν συσσωρευτεί ήδη πολύ μεγάλα ποσά δανειακών δόσεων που δεν έχουν έρθει:
Μόνο για το 2013 είναι 6,7 δισ. ευρώ. Αν προστεθεί και η πρώτη δόση του 2014 (9,3 δισ. ευρώ), το ποσό εκτοξεύεται στα εντελώς μη διαχειρίσιμα επίπεδα των 16 δισ. ευρώ. Πλέον δεν αρκεί καν να έρθουν τα καθυστερούμενα 6,7 δισ. ευρώ του 2013. Αυτός είναι ο λόγος που στην τρέχουσα αξιολόγηση του προγράμματος διαμορφώνεται αυτό το σκηνικό: «η τρόικα που δεν έρχεται πριν συμφωνηθούν όλα» κ.λπ.
1. Έχουν συσσωρευτεί ήδη πολύ μεγάλα ποσά δανειακών δόσεων που δεν έχουν έρθει:
Μόνο για το 2013 είναι 6,7 δισ. ευρώ. Αν προστεθεί και η πρώτη δόση του 2014 (9,3 δισ. ευρώ), το ποσό εκτοξεύεται στα εντελώς μη διαχειρίσιμα επίπεδα των 16 δισ. ευρώ. Πλέον δεν αρκεί καν να έρθουν τα καθυστερούμενα 6,7 δισ. ευρώ του 2013. Αυτός είναι ο λόγος που στην τρέχουσα αξιολόγηση του προγράμματος διαμορφώνεται αυτό το σκηνικό: «η τρόικα που δεν έρχεται πριν συμφωνηθούν όλα» κ.λπ.
2.
Μέχρι και το Μάρτιο το ΔΝΤ πρέπει να δίνει σαν δανειακές δόσεις για το
δεύτερο χρηματοδοτικό πρόγραμμα προς την Ελλάδα πολύ περισσότερα απ’ όσα
πρέπει να του επιστρέφονται ως δόσεις για την αποπληρωμή των δανεικών
του πρώτου χρηματοδοτικού προγράμματος:
Οι δύο πρώτες δόσεις (του 2013) ήταν 0,7 και 1 δισ. ευρώ. Από το 2014 όμως τα ποσά αρχίζουν να αυξάνονται: 1,3 δισ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο, 1,9 δισ. ευρώ το δεύτερο τρίμηνο, 1,9 δισ. ευρώ το τρίτο τρίμηνο και 2,3 δισ. ευρώ το τέταρτο τρίμηνο. Στο πρώτο τρίμηνο του 2014 είναι η επόμενη μεγάλη δόση του ΔΝΤ (3,5 δισ. ευρώ). Από κει και πέρα, οι δόσεις που πρέπει να δίνει σταθεροποιούνται στο 1,8 δις. ευρώ ανά τρίμηνο.
Οι δύο πρώτες δόσεις (του 2013) ήταν 0,7 και 1 δισ. ευρώ. Από το 2014 όμως τα ποσά αρχίζουν να αυξάνονται: 1,3 δισ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο, 1,9 δισ. ευρώ το δεύτερο τρίμηνο, 1,9 δισ. ευρώ το τρίτο τρίμηνο και 2,3 δισ. ευρώ το τέταρτο τρίμηνο. Στο πρώτο τρίμηνο του 2014 είναι η επόμενη μεγάλη δόση του ΔΝΤ (3,5 δισ. ευρώ). Από κει και πέρα, οι δόσεις που πρέπει να δίνει σταθεροποιούνται στο 1,8 δις. ευρώ ανά τρίμηνο.
Τι
προκύπτει από τη σύγκριση των δανειακών δόσεων με τις δόσεις
επιστροφής; Ότι μέχρι και το πρώτο τρίμηνο του 2014 το ΔΝΤ είναι να
δίνει περισσότερα από όσα πρέπει να του επιστρέφονται: πρέπει να δώσει
7,1 δισ. ευρώ και να πάρει επιστροφές 3 δισ. ευρώ. Από το δεύτερο
τρίμηνο του 2013 και ύστερα, αντίθετα, το ΔΝΤ θα δίνει λιγότερα από όσα
θα πρέπει να παίρνει σαν επιστροφές! Το σημείο καμπής, λοιπόν, είναι ο
Μάρτιος!
3.
Στις 14 Μαΐου περιμένουν την ελληνική κυβέρνηση λήξεις ομολόγων ύψους
4,15 δισ. ευρώ και αμέσως ύστερα έρχονται οι ευρωεκλογές:
Όπως έχουμε ξαναγράψει, η ελληνική κυβέρνηση, για να καλύψει τις καθυστερούμενες δόσεις και να κλείσει δημοσιονομικά το 2013, έχει προχωρήσει σε «άτυπο» δάνειο πολλών δισ. ευρώ από τα αδιάθετα υπόλοιπα του πακέτου ανακεφαλαίωσης των τραπεζών. Από την πλευρά του, το ΔΝΤ παρακρατεί τις δικές του δόσεις (υπεραντισταθμίζοντας αυτά που πρέπει να παίρνει σαν επιστροφές για το πρώτο δάνειο), μέχρι να βρεθεί συνολική φόρμουλα για τη συνέχεια του ελληνικού προγράμματος.
Όπως έχουμε ξαναγράψει, η ελληνική κυβέρνηση, για να καλύψει τις καθυστερούμενες δόσεις και να κλείσει δημοσιονομικά το 2013, έχει προχωρήσει σε «άτυπο» δάνειο πολλών δισ. ευρώ από τα αδιάθετα υπόλοιπα του πακέτου ανακεφαλαίωσης των τραπεζών. Από την πλευρά του, το ΔΝΤ παρακρατεί τις δικές του δόσεις (υπεραντισταθμίζοντας αυτά που πρέπει να παίρνει σαν επιστροφές για το πρώτο δάνειο), μέχρι να βρεθεί συνολική φόρμουλα για τη συνέχεια του ελληνικού προγράμματος.
Όσο
για την ευρωπαϊκή τρόικα, αυτή καθυστερεί επίσης τις δικές της δόσεις
(έχει δώσει μέχρι και τη δόση του τρίτου τριμήνου του 2013, ενώ το ΔΝΤ
μέχρι και του δεύτερου τριμήνου του 2013), γιατί θέλει να πιέσει την
ελληνική κυβέρνηση επειδή φοβάται προεκλογική «χαλάρωση» στην Ελλάδα,
αλλά και επειδή δεν θέλει να αφήσει «κληρονομιά» στον ΣΥΡΙΖΑ μια τέτοια
«χαλάρωση»… Τέλος, η κυβέρνηση Σαμαρά «βολεύεται» με το «άτυπο» (και…
παράτυπο) εσωτερικό δάνειο από το ΤΧΣ, αλλά αυτό έχει ημερομηνία λήξης
τις αρχές Μαρτίου.
Τώρα, όλοι οι πρωταγωνιστές (ευρωπαϊκή τρόικα, ΔΝΤ, κυβέρνηση) πρέπει να ανέβουν στη σκηνή και να παίξουν την πιο κρίσιμη σκηνή του «δράματος».
Τώρα, όλοι οι πρωταγωνιστές (ευρωπαϊκή τρόικα, ΔΝΤ, κυβέρνηση) πρέπει να ανέβουν στη σκηνή και να παίξουν την πιο κρίσιμη σκηνή του «δράματος».
Η
ελληνική κυβέρνηση είναι σε αμφιθυμία: Από τη μια, θέλει ένα
ξεκαθάρισμα νωρίς, αλλά με «δώρα» ώστε να πάει «με το κεφάλι ψηλά» στις
ευρωεκλογές. Επίσης, πιέζεται από τα μεγάλα ποσά των καθυστερούμενων
δόσεων, αφού τα υπόλοιπα του ταμείου του ΤΧΣ έχουν «στεγνώσει». Όμως δεν
θέλει και μια πρόοδο στις συζητήσεις με την τρόικα που θα σημάνει νέα
δυσβάστακτα μέτρα σε προεκλογική περίοδο, και μάλιστα χωρίς να
συνοδεύονται από κάποια «δώρα» (αναδιάρθρωση χρέους κ.λπ.).
Η
ευρωπαϊκή τρόικα έχει ρίξει όλο το βάρος της σε αυτή τη διαπραγμάτευση,
πιέζοντας την ελληνική κυβέρνηση για κάλυψη του δημοσιονομικού κενού
του 2014-2015 με νέα μέτρα. Δεν θέλει η εκκρεμότητα να φτάσει μέχρι και
τις αρχές Μαΐου που υπάρχει η μεγάλη δόση λήξεων των ελληνικών ομολόγων
και να διακινδυνεύσει μια «αναμπουμπούλα» λίγες βδομάδες πριν τις πιο
κρίσιμες ευρωεκλογές στην ιστορία της Ε.Ε.
Τέλος,
το ΔΝΤ επείγεται για την ανεύρεση αυτής της φόρμουλας και δεν μπορεί να
περιμένει το χρόνο μετά τις ευρωεκλογές. Έτσι είναι έτοιμο να αρχίσει
«χτυπήματα στα τυφλά» τόσο κατά της ελληνικής κυβέρνησης όσο και κατά
της ευρωπαϊκής τρόικας, που για διαφορετικούς λόγους καθυστερούν το
συνολικό ξεκαθάρισμα του τοπίου.
Όπως είχαμε προβλέψει, αυτός ο «κόμπος» κάποια στιγμή θα λυθεί με «πυροτεχνήματα» από το ΔΝΤ…
Όπως είχαμε προβλέψει, αυτός ο «κόμπος» κάποια στιγμή θα λυθεί με «πυροτεχνήματα» από το ΔΝΤ…
rizopoulospost.com
Συμφωνία-μέγγενη για το χρέος, ερήμην της Ελλάδας. Το new deal ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ για βήμα, βήμα ελάφρυνση και νέο Μνημόνιο
Συμφωνία σε επίπεδο τρόικας, ερήμην της Ελληνικής κυβέρνησης, έχει ήδη διαμορφωθεί σύμφωνα καλά πληροφορημένες πηγές που μίλησαν στο sofokleousin.gr υπό τον όρο της ανωνυμίας. Όπως επισημαίνουν οι αξιωματούχοι ΔΝΤ, ΕΕ και ΕΚΤ έχουν συμφωνήσει για συνέχιση της ελληνικής επιτήρησης, σταδιακή μείωση του χρέους στα πλαίσια της συνέχισης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.
Δηλαδή όχι μόνο δεν αποδεσμεύεται η Ελλάδα από το Μνημόνιο αλλά μπαίνει και σε νέο, το οποίο θα υλοποιείται βήμα, βήμα και θα αφορά την προώθηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και ως αντάλλαγμα θα έχει τη μείωση του χρέους.
Οι δανειστές αξιολογώντας τις επερχόμενες πολιτικές ανακατατάξεις σκληραίνουν τη στάση τους απέναντι στη χώρα, επιμένουν στον στενό κορσέ και διαπραγματεύονται μόνο επιμέρους ζητήματα.
Ετσι το νέο πλαίσιο το οποίο αποφασίστηκε σε παρασκηνιακές διαβουλεύσεις περιλαμβάνει τη σύνδεση των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους με την υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων μέχρι το 2020. Οι διατυπώσεις που θα χρησιμοποιηθούν είναι για ώρα το μόνο αντικείμενο πολιτικής διαπραγμάτευσης μεταξύ της τρόικας και της Ελλάδας.
Το ΔΝΤ διαπραγματευόμενο απευθείας με τις ευρωπαϊκές αρχές έλαβε ως αντάλλαγμα για τη χαλάρωσης της σκληρής στάσης του στο επίπεδο της βιωσιμότητας, διαβεβαιώσεις –οι οποίες θα είναι και ρητές- ότι η ΕΕ θα συνεχίσει τη χρηματοδότηση του ελληνικού προγράμματος, τουλάχιστον μέχρι την αποπληρωμή των δανείων του ΔΝΤ.
Παράλληλα το ΔΝΤ θα ενσωματώσει στο νέο Μνημόνιο «ρήτρα ανάπτυξης», επιτυγχάνοντας ταχύτερη αποπληρωμή των δανείων που έχει χορηγήσει αν η χώρα υπερβαίνει τους αναπτυξιακούς στόχους που τίθενται.
Το πλέγμα των ισορροπιών παραμένει πολύπλοκο, επισημαίνουν στο sofokleousin.gr άνθρωποι με γνώση των διαπραγματεύσεων. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι οι εμπλεκόμενες πλευρές έχουν ήδη σκαριφήματα της συμφωνίας για το χρέος, τα οποία δεν έχουν κοινοποιηθεί στην ελληνική κυβέρνησης.
Επισημαίνουν παράλληλα ότι ο υπουργός Οικονομικών θα βρεθεί προ τετελεσμένων στο επόμενο Eurogroup .
21.1.14
Βόμβα της Σερβίας στο τραπεζικό σύστημα – Το ΔΝΤ σε κατάσταση πανικού!
Οι σοσιαλιστές της Σερβίας
εγκαταλείπουν το τραπεζικό σύστημα του ευρωπαϊκού μοντέλου και προκαλούν τις
έντονες διαμαρτυρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού
Ταμείου! Παραιτήθηκε ο Dejan Soskic, πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας Σερβίας,
ενώ η θητεία του έληγε το 2016! Στην Ευρώπη και ειδικότερα στα Βαλκάνια έχουμε
την πρώτη πολιτική απάντηση και αντίδραση στη Τραπεζική Δικτατορία, με νόμο που
ψήφισε η Σερβική Βουλή!
Η είδηση θάβεται από τα
ελεγχόμενα ΜΜΕ και δημοσιογράφους και ίσως αναγκαστούν να μιλήσουν για αυτή την
εξέγερση της Σερβίας, μιας και τώρα το ΔΝΤ εκφράστηκε δημόσια εναντίον ενός
νόμου που ψήφισε δημοκρατικά η Βουλή της Σερβίας και εναντίον του σοσιαλιστή
πρωθυπουργού Ivica Dacic.
Με τον νέο νόμο η Τράπεζα της Σερβίας υποχρεώνεται
να λειτουργεί σε όφελος της εθνικής οικονομίας και των αναγκών του Σερβικού λαού
και να μην τηρεί τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του ΔΝΤ και
των διεθνών κερδοσκόπων!
Πρόκειται για ενέργεια της Σερβικής Βουλής που
υπερασπίζεται το σύνολο της χώρας και είναι φυσιολογική η αντίδραση της
Ευρωπαϊκής ένωσης και του ΔΝΤ, αφού εκτιμούν ότι η Σερβία αναστατώνει
κυριολεκτικά την διεθνή τραπεζική «σταθερότητα»!
Τώρα ένα τεράστιο αγκάθι, η Σερβία, υποχρεώνει την
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να προλάβει νέες αποφάσεις σαν της Σερβίας από Ιταλία
και Ισπανία. Για την Ελλάδα δεν ανησυχούν οι διεθνείς κερδοσκόποι, μιας και
έχουν εγκαταστήσει μια συγκυβέρνηση δωσίλογων!
πηγη...RedWire
3.12.13
ΔΝΤ: Να επιστρέψει στο 23% ο ΦΠΑ στην εστίαση
Σύμφωνα με το Mega, που μετέδωσε την πληροφορία για τη θέση αυτή του ΔΝΤ, το Ταμείο υποστηρίζει ότι αν ο συντελεστής του ΦΠΑ στην εστίαση δεν αυξηθεί και πάλι στο 23% θα υπάρξει επιπλέον κενό της τάξης των 200-300 εκατ. ευρώ.
iefimerida.gr
30.11.13
Το ΔΝΤ αποστομώνει τον Σαμαρά για το πρωτογενές πλεόνασμα!
Όσο
κι αν φαίνεται παράδοξο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποστομώνει τις
θριαμβολογίες Σαμαρά για το πρωτογενές πλεόνασμα. Τον Οκτώβριο του
2012, δόθηκε στη δημοσιότητα η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου
με τίτλο “Διεθνείς Οικονομικές Προβλέψεις – 2012".
Είναι εντυπωσιακό το ότι το ερευνητικό τμήμα της έκθεσης έρχεται σε σημαντική σύγκρουση και αποδομεί το πολιτικό.
Η επιστημονική ομάδα του ΔΝΤ αμφισβητεί σε μεγάλο βαθμό την οικονομική ορθοδοξία, όπως έχει εκφραστεί από την τρόικα σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία. Γενικά στηρίζει τη θέση ότι η δημοσιονομική λιτότητα, το ακριβό νόμισμα, μέσω της ύφεσης, αντί να επιλύσουν, περιπλέκουν και επαυξάνουν το πρόβλημα της υπερχρέωσης.
Η έκθεση περιλαμβάνει και έξι περιπτωσιολογικές μελέτες. Στην πρώτη, για το βρετανικό χρέος αμέσως μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο και για την ύφεση που ακολούθησε γίνεται ειδική αναφορά στο πρωτογενές πλεόνασμα ως μια από τις βασικές αιτίες της ύφεσης και της ανεργίας.
Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από το βιβλίο «Ένας είναι ο δρόμος, ο δεύτερος δρόμος», Εκδόσεις Κοροντζή.
«Την επομένη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το χρέος του Ηνωμένου Βασιλείου είχε διογκωθεί φτάνοντας στο 140% του ΑΕΠ περίπου, και οι τιμές ήταν σχεδόν διπλάσιες από τα προπολεμικά επίπεδα. Οι προτεραιότητες των πολιτικών ήταν δύο. Πρώτον, η επιστροφή στον χρυσό κανόνα, στην προπολεμική ισοτιμία, για να αποκαταστήσουν το βρετανικό εμπόριο, την ευημερία και το κύρος της χώρας (Pollard, 1992,σ. 106). Δεύτερον, η αποπληρωμή του χρέους, προκειμένου να διατηρήσουν την παροιμιώδη φερεγγυότητα της Βρετανίας. Βέβαια, με το να επιστρέψει στην προπολεμική ισοτιμία, το Ηνωμένο Βασίλειο είχε την πρόθεση να αποδείξει τη δέσμευσή του να αποπληρώσει το χρέος σε πραγματικούς όρους, αντί να το κάνει με υποτιμημένο νόμισμα.
Για να πετύχει τους στόχους της, η βρετανική κυβέρνηση εφάρμοσε ένα πολιτικό μείγμα αυστηρής δημοσιονομικής λιτότητας και σφιχτής νομισματικής πολιτικής. Το πρωτογενές πλεόνασμα έμεινε κοντά στο 7% του ΑΕΠ σε όλη τη δεκαετία του ’20. Αυτό έγινε εφικτό μέσα από μεγάλες μειώσεις των δαπανών χάρη στον «πέλεκυ του Γκέντες” (ο οποίος διορίστηκε πρόεδρος της Επιτροπής για τη Μείωση των Δαπανών το 1921) και στη συνέχιση των υψηλών επιπέδων φορολόγησης που είχαν εφαρμοστεί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στο νομισματικό επίπεδο, η Τράπεζα της Αγγλίας αύξησε τα επιτόκια στο 7% το 1920, για να στηρίξει την επιστροφή στην προπολεμική ισοτιμία η οποία, μαζί με τον προκαλούμενο αποπληθωρισμό [γενική πτώση του επιπέδου των τιμών]-- είχε ως αποτέλεσμα εξαιρετικά υψηλά πραγματικά επιτόκια.
Συνέπεια αυτών των μέτρων ήταν μια οικονομική επίδοση πολύ χαμηλή. Η βρετανική οικονομική μεγέθυνση ήταν αδύναμη και σημαντικά χαμηλότερη από τον μέσο όρο των αναπτυγμένων οικονομιών. Η ανεργία ήταν υψηλή και ο αποπληθωρισμός αποτελούσε το θέμα της ημέρας. Το πραγματικό ΑΕΠ το 1938 ήταν ελάχιστα υψηλότερο από το επίπεδο του 1918. Ο μέσος όρος της οικονομικής μεγέθυνσης ήταν της τάξης του 0,5 % ετησίως. Οι επιδόσεις αυτές δεν οφείλονταν μόνο στη Μεγάλη Ύφεση [του 1929] – το πραγματικό ΑΕΠ το 1928 ήταν επίσης χαμηλότερο από το 1918. Ο εξαγωγικός τομέας παρουσίασε σοβαρές ανεπάρκειες ως αποτέλεσμα της ανατίμησης του νομίσματος – η πραγματική ισοτιμία παρασύρθηκε αρχικά προς τα πάνω , καθώς οι μειώσεις τιμών και μισθών απέτυχαν να συμβαδίσουν με την ονομαστική ανατίμηση. Η ανεργία έφτασε στο 11% το 1921. Η αποδυνάμωση της αγοράς εργασίας αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής των μεγάλων μειώσεων στις τιμές και, αναγκαστικά, των μισθών. Μια σύγκριση με τις άλλες ηπειρωτικές δυνάμεις, ιδιαίτερα τη Γαλλία αλλά και τη Γερμανία, δείχνει ότι το κόστος αυτού του μείγματος σκληρής δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής ήταν υψηλό. Αυτά τα αποτελέσματα οδήγησαν στην κυνική παρατήρηση του Κέινς (1928, σ. 218): « Είναι βέβαιο ότι δεν αποδίδει το να είσαι συνεπής».
Εάν οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν είχαν καταφέρει να μειώσουν το χρέος και να αποκαταστήσουν τη βρετανική οικονομική μεγέθυνση και ευημερία, το βραχυπρόθεσμο κόστος ίσως θα είχε γίνει αποδεκτό. Δυστυχώς, δεν μπόρεσαν. Στην πράξη, οι πολιτικές αυτές είχαν το αντίθετο αποτέλεσμα : Η βρετανική ευημερία εμποδίστηκε από τη διπλή επιδίωξη της επιστροφής στην προπολεμική ισοτιμία και της δημοσιονομικής λιτότητας. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ενίσχυσαν την ανταγωνιστικότητα μέσω υποτίμησης του νομίσματος και έτσι οι βρετανικές εξαγωγικές βιομηχανίες πλήρωσαν το ανάλογο τίμημα. Επιπλέον, η διαχείριση της συναλλαγματικής ισοτιμίας ανάγκασε την Τράπεζα της Αγγλίας να διατηρεί υψηλά επιτόκια, τα οποία αύξησαν το βάρος του εθνικού χρέους και γενικά περιόρισαν την οικονομική δραστηριότητα – υπονομεύοντας περαιτέρω τα φορολογικά έσοδα.
Η πολιτική της δημοσιονομικής λιτότητας, που εφαρμόστηκε για να πληρωθεί το χρέος, μείωσε ακόμη περισσότερο την οικονομική μεγέθυνση. Το χρέος συνέχισε να αυξάνεται και έφτασε περίπου στο 170% του ΑΕΠ το 1930 και πάνω από 190% του ΑΕΠ το 1933. Μόλις το 1990, το βρετανικό δημόσιο χρέος προσέγγισε το επίπεδο που είχε πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Λόιντ Τζορτζ (1928) παρατήρησε για τη Βρετανία : « Η σημερινή ζωτικότητά της και η δύναμη κερδοφορίας της έχουν θυσιαστεί σε μεγάλο βαθμό στο βωμό της διατήρησης της ακεραιότητας και της καλής πίστης προς όλους τους πιστωτές, εγχώριους και ξένους».
Τα πρωτογενή πλεονάσματα συνέβαλαν στο να μειώνεται το χρέος κατά 7% ετησίως, κατά μέσο όρο, αλλά αυτό πολύ εύκολα εξουδετερωνόταν από την αποπληθωριστική ύφεση και τα υψηλά επιτόκια, που πρόσθεταν μια κατά 12% αύξηση του χρέους ετησίως. Επιπλέον, η οικονομική μεγέθυνση συνέβαλε ελάχιστα έως καθόλου στη μείωση του χρέους. Μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου 1924 -28, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο είχε την εμπειρία μιας μέτριας οικονομικής μεγέθυνσης, το επίπεδο του χρέους μειώθηκε πραγματικά.
Το επεισόδιο αυτό του Ηνωμένου Βασιλείου στο διάστημα μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων είναι μια σπουδαία υπενθύμιση των δυσκολιών που δημιουργούνται από ένα μείγμα σκληρής δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής, ιδιαίτερα όταν ο εξαγωγικός τομέας περιορίζεται από μια υψηλή ισοτιμία”.
Είναι εντυπωσιακό το ότι το ερευνητικό τμήμα της έκθεσης έρχεται σε σημαντική σύγκρουση και αποδομεί το πολιτικό.
Η επιστημονική ομάδα του ΔΝΤ αμφισβητεί σε μεγάλο βαθμό την οικονομική ορθοδοξία, όπως έχει εκφραστεί από την τρόικα σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία. Γενικά στηρίζει τη θέση ότι η δημοσιονομική λιτότητα, το ακριβό νόμισμα, μέσω της ύφεσης, αντί να επιλύσουν, περιπλέκουν και επαυξάνουν το πρόβλημα της υπερχρέωσης.
Η έκθεση περιλαμβάνει και έξι περιπτωσιολογικές μελέτες. Στην πρώτη, για το βρετανικό χρέος αμέσως μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο και για την ύφεση που ακολούθησε γίνεται ειδική αναφορά στο πρωτογενές πλεόνασμα ως μια από τις βασικές αιτίες της ύφεσης και της ανεργίας.
Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από το βιβλίο «Ένας είναι ο δρόμος, ο δεύτερος δρόμος», Εκδόσεις Κοροντζή.
«Την επομένη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το χρέος του Ηνωμένου Βασιλείου είχε διογκωθεί φτάνοντας στο 140% του ΑΕΠ περίπου, και οι τιμές ήταν σχεδόν διπλάσιες από τα προπολεμικά επίπεδα. Οι προτεραιότητες των πολιτικών ήταν δύο. Πρώτον, η επιστροφή στον χρυσό κανόνα, στην προπολεμική ισοτιμία, για να αποκαταστήσουν το βρετανικό εμπόριο, την ευημερία και το κύρος της χώρας (Pollard, 1992,σ. 106). Δεύτερον, η αποπληρωμή του χρέους, προκειμένου να διατηρήσουν την παροιμιώδη φερεγγυότητα της Βρετανίας. Βέβαια, με το να επιστρέψει στην προπολεμική ισοτιμία, το Ηνωμένο Βασίλειο είχε την πρόθεση να αποδείξει τη δέσμευσή του να αποπληρώσει το χρέος σε πραγματικούς όρους, αντί να το κάνει με υποτιμημένο νόμισμα.
Για να πετύχει τους στόχους της, η βρετανική κυβέρνηση εφάρμοσε ένα πολιτικό μείγμα αυστηρής δημοσιονομικής λιτότητας και σφιχτής νομισματικής πολιτικής. Το πρωτογενές πλεόνασμα έμεινε κοντά στο 7% του ΑΕΠ σε όλη τη δεκαετία του ’20. Αυτό έγινε εφικτό μέσα από μεγάλες μειώσεις των δαπανών χάρη στον «πέλεκυ του Γκέντες” (ο οποίος διορίστηκε πρόεδρος της Επιτροπής για τη Μείωση των Δαπανών το 1921) και στη συνέχιση των υψηλών επιπέδων φορολόγησης που είχαν εφαρμοστεί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στο νομισματικό επίπεδο, η Τράπεζα της Αγγλίας αύξησε τα επιτόκια στο 7% το 1920, για να στηρίξει την επιστροφή στην προπολεμική ισοτιμία η οποία, μαζί με τον προκαλούμενο αποπληθωρισμό [γενική πτώση του επιπέδου των τιμών]-- είχε ως αποτέλεσμα εξαιρετικά υψηλά πραγματικά επιτόκια.
Συνέπεια αυτών των μέτρων ήταν μια οικονομική επίδοση πολύ χαμηλή. Η βρετανική οικονομική μεγέθυνση ήταν αδύναμη και σημαντικά χαμηλότερη από τον μέσο όρο των αναπτυγμένων οικονομιών. Η ανεργία ήταν υψηλή και ο αποπληθωρισμός αποτελούσε το θέμα της ημέρας. Το πραγματικό ΑΕΠ το 1938 ήταν ελάχιστα υψηλότερο από το επίπεδο του 1918. Ο μέσος όρος της οικονομικής μεγέθυνσης ήταν της τάξης του 0,5 % ετησίως. Οι επιδόσεις αυτές δεν οφείλονταν μόνο στη Μεγάλη Ύφεση [του 1929] – το πραγματικό ΑΕΠ το 1928 ήταν επίσης χαμηλότερο από το 1918. Ο εξαγωγικός τομέας παρουσίασε σοβαρές ανεπάρκειες ως αποτέλεσμα της ανατίμησης του νομίσματος – η πραγματική ισοτιμία παρασύρθηκε αρχικά προς τα πάνω , καθώς οι μειώσεις τιμών και μισθών απέτυχαν να συμβαδίσουν με την ονομαστική ανατίμηση. Η ανεργία έφτασε στο 11% το 1921. Η αποδυνάμωση της αγοράς εργασίας αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής των μεγάλων μειώσεων στις τιμές και, αναγκαστικά, των μισθών. Μια σύγκριση με τις άλλες ηπειρωτικές δυνάμεις, ιδιαίτερα τη Γαλλία αλλά και τη Γερμανία, δείχνει ότι το κόστος αυτού του μείγματος σκληρής δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής ήταν υψηλό. Αυτά τα αποτελέσματα οδήγησαν στην κυνική παρατήρηση του Κέινς (1928, σ. 218): « Είναι βέβαιο ότι δεν αποδίδει το να είσαι συνεπής».
Εάν οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν είχαν καταφέρει να μειώσουν το χρέος και να αποκαταστήσουν τη βρετανική οικονομική μεγέθυνση και ευημερία, το βραχυπρόθεσμο κόστος ίσως θα είχε γίνει αποδεκτό. Δυστυχώς, δεν μπόρεσαν. Στην πράξη, οι πολιτικές αυτές είχαν το αντίθετο αποτέλεσμα : Η βρετανική ευημερία εμποδίστηκε από τη διπλή επιδίωξη της επιστροφής στην προπολεμική ισοτιμία και της δημοσιονομικής λιτότητας. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ενίσχυσαν την ανταγωνιστικότητα μέσω υποτίμησης του νομίσματος και έτσι οι βρετανικές εξαγωγικές βιομηχανίες πλήρωσαν το ανάλογο τίμημα. Επιπλέον, η διαχείριση της συναλλαγματικής ισοτιμίας ανάγκασε την Τράπεζα της Αγγλίας να διατηρεί υψηλά επιτόκια, τα οποία αύξησαν το βάρος του εθνικού χρέους και γενικά περιόρισαν την οικονομική δραστηριότητα – υπονομεύοντας περαιτέρω τα φορολογικά έσοδα.
Η πολιτική της δημοσιονομικής λιτότητας, που εφαρμόστηκε για να πληρωθεί το χρέος, μείωσε ακόμη περισσότερο την οικονομική μεγέθυνση. Το χρέος συνέχισε να αυξάνεται και έφτασε περίπου στο 170% του ΑΕΠ το 1930 και πάνω από 190% του ΑΕΠ το 1933. Μόλις το 1990, το βρετανικό δημόσιο χρέος προσέγγισε το επίπεδο που είχε πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Λόιντ Τζορτζ (1928) παρατήρησε για τη Βρετανία : « Η σημερινή ζωτικότητά της και η δύναμη κερδοφορίας της έχουν θυσιαστεί σε μεγάλο βαθμό στο βωμό της διατήρησης της ακεραιότητας και της καλής πίστης προς όλους τους πιστωτές, εγχώριους και ξένους».
Τα πρωτογενή πλεονάσματα συνέβαλαν στο να μειώνεται το χρέος κατά 7% ετησίως, κατά μέσο όρο, αλλά αυτό πολύ εύκολα εξουδετερωνόταν από την αποπληθωριστική ύφεση και τα υψηλά επιτόκια, που πρόσθεταν μια κατά 12% αύξηση του χρέους ετησίως. Επιπλέον, η οικονομική μεγέθυνση συνέβαλε ελάχιστα έως καθόλου στη μείωση του χρέους. Μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου 1924 -28, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο είχε την εμπειρία μιας μέτριας οικονομικής μεγέθυνσης, το επίπεδο του χρέους μειώθηκε πραγματικά.
Το επεισόδιο αυτό του Ηνωμένου Βασιλείου στο διάστημα μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων είναι μια σπουδαία υπενθύμιση των δυσκολιών που δημιουργούνται από ένα μείγμα σκληρής δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής, ιδιαίτερα όταν ο εξαγωγικός τομέας περιορίζεται από μια υψηλή ισοτιμία”.
πηγή: sxedio-b.gr
19.10.13
ΔΝΤ: Δεν πιέζουμε εμείς για νέα μέτρα.
Κατηγορηματικά
αρνείται το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ότι πιέζει την ελληνική πλευρά για τη
λήψη νέων μέτρων ώστε να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό το 2014.
Πηγές του
ΔΝΤ, ανέφεραν στον ανταποκριτή του Εθνους και του MEGA στις ΗΠΑ, Μιχάλη Ιγνατίου,
ότι...
δεν είναι δυνατόν τη στιγμή που η Κριστίν Λαγκάρντ έχει δηλώσει δημοσίως
και επίσημα ότι δεν πρόκειται να γίνουν άλλες μειώσεις μισθών και συντάξεων και
πως δεν θα επιβληθούν άλλα οριζόντια μέτρα, ο Πολ Τόμσεν να πιέζει την Ελλάδα
προς το αντίθετο.
Άλλη πηγή
του Ταμείου επεσήμαινε με νόημα ότι "αρχηγός" της τρόικας είναι ο
Ματίας Μορς, ο οποίος έχει και τον τελευταίο λόγο, αναφέροντας μάλιστα με νόημα
ότι είναι κάτι που ξεχνούν οι Έλληνες. Το ΔΝΤ μέσω στελεχών του πως υπάρχει
ιδιαίτερη ανησυχία για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα και την τύχη της
κυβέρνησης συνεργασίας, ενώ κάποιοι τονίζουν ότι και η Ουάσιγκτον ανησυχεί για
την περίπτωση κατάρρευσης της κυβέρνησης.
Πηγή: ethnos.gr
16.10.13
ΔΝΤ για Ελλάδα: Ξεχάστε το βελούδινο διαζύγιο
Βελούδινο
διαζύγιο με το ΔΝΤ οραματίζονται στις Βρυξέλλες και μάλιστα επί
ελληνικού εδάφους, σενάριο το οποίο φαίνεται να αποδέχεται και η
ελληνική κυβέρνηση. Μια τέτοια εξέλιξη θα δώσει τον απόλυτο έλεγχο της
κατάστασης και του ελληνικού χρέους στους αναβλητικούς Ευρωπαίους
καθιστώντας την Ελλάδα όμηρο και ουραγό των εξελίξεων, περιορίζοντας τις
φωνές και συνάμα τις εναλλακτικές λύσεις.
Η προσπάθεια διαμόρφωσης των συνθηκών που θα φέρουν την έκρηξη έχει σκιαγραφηθεί κατ επανάληψη από το Sofokleousin.gr, εντοπίζοντας μάλιστα και το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους ως θρυαλλίδα των εξελίξεων. Όπως έχει αποκαλύψει το Sofokleousin.gr ο Οκτώβριος θα είναι καθοριστικός μήνας για τη διαμόρφωση των πολιτικών ισορροπιών που απαιτούνται.
Το Sofokleousin.gr στις 22 Αυγούστου περιέγραφε με σαφήνεια το σκηνικό στο κείμενο με τίτλο Λύση ή κρίση τον Οκτώβριο
Ο Αντώνης Σαμαράς -αν και έχει προσδεθεί στο άρμα της Άνγκελα Μέρκελ-
μετά τη συνάντηση με την Κριστίν Λαγκάρντ διέρρευσε ότι η στρατηγική
της Ελλάδας θα είναι να μείνει μακριά από το πεδίο της μάχης
ΔΝΤ-Ευρωπαίων, κάτι που ντε φάκτο είναι ανέφικτο καθώς το ελληνικό
ζήτημα αποτελεί και για τις δυο πλευρές "αιτία" διαζυγίου.
Το σκηνικό κρίσης και σύγκρουσης που εξυφαίνεται μεθοδικά πριν από την προηγούμενη αξιολόγηση τώρα γίνεται προσπάθεια να αποδοθεί στους μη-ευρωπαίους μετόχους του ΔΝ, οι οποίοι διαφωνούν με τους χειρισμούς της Ευρωζώνης. Στην πραγματικότητα όμως η Κομισιόν και το Eurogroup επιχειρούν όλες τις... απαραίτητες μεθοδεύσεις για τη διάρρηξη των σχέσεων με το ΔΝΤ και τη διάσπαση της τρόικας.
Στις 18 Ιουλίου το Sofokleousin.gr είχε αναδείξει το θέμα της επερχόμενης σύγκρουσης με αφορμή το χρηματοδιτικό κενό:
Υπ αυτό το πρίσμα και με δεδομένα τα σενάρια που έχουν κατά καιρούς δει το φως της δημοσιότητας και την πρόκληση κρίσης στην Ευρωζώνη, ώστε να πιεστούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες να λάβουν της απαραίτητες πρωτοβουλίες και αποφάσεις, καθίσταται σαφές ότι αν υπάρξει διαζύγιο αυτό θα είναι επεισοδιακό και όχι βελούδινο.
Πηγές που πρόσκεινται στην ΕΚΤ και γνωρίζουν όσα ανεπισήμως έχουν ειπωθεί επισημαίνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κορυφαίων στελεχών της δεν συμφωνούν με την προσέγγιση της Κομισιόν και της Γερμανίας και επιθυμούν τη διατήρηση του ενεργού ρόλου του ΔΝΤ τόσο σε επίπεδο εποπτείας όσο και ως χρηματοδότη.
Η προσπάθεια διαμόρφωσης των συνθηκών που θα φέρουν την έκρηξη έχει σκιαγραφηθεί κατ επανάληψη από το Sofokleousin.gr, εντοπίζοντας μάλιστα και το ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους ως θρυαλλίδα των εξελίξεων. Όπως έχει αποκαλύψει το Sofokleousin.gr ο Οκτώβριος θα είναι καθοριστικός μήνας για τη διαμόρφωση των πολιτικών ισορροπιών που απαιτούνται.
Το Sofokleousin.gr στις 22 Αυγούστου περιέγραφε με σαφήνεια το σκηνικό στο κείμενο με τίτλο Λύση ή κρίση τον Οκτώβριο
Το νέο δεδομένο που αναγνωρίζεται πλέον στο πολιτικό τραπέζι είναι το χρηματοδοτικό και δημοσιονομικό κενό από
την Άνοιξη του 2014. Για την κάλυψη της τρύπας αυτής, όπως ανέφεραν και οι Financial Times, δεν αρκεί ούτε η μέχρι
κεραίας τήρηση των Μνημονιακών δεσμεύσεων της Ελλάδας.
την Άνοιξη του 2014. Για την κάλυψη της τρύπας αυτής, όπως ανέφεραν και οι Financial Times, δεν αρκεί ούτε η μέχρι
κεραίας τήρηση των Μνημονιακών δεσμεύσεων της Ελλάδας.
Όπερ σημαίνει ότι απαιτούνται πολιτικές λύσεις και όχι τεχνοκρατικές προσεγγίσεις, καθώς η χώρα μετατρέπεται
σε ωρολογιακή βόμβα.
σε ωρολογιακή βόμβα.
Επιτακτική είναι η ανάγκη άμεσης επίλυσης των προβλημάτων, αν και αυτά τοποθετούνται χρονικά στο 2014.
Η επόμενη αξιολόγηση της τρόικας που αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του Οκτωβρίου θα αποτελέσει εφαλτήριο
εξελίξεων καθώς οι προβλέψεις των τεχνικών κλιμακίων θα κρίνουν τη βιωσιμότητα του χρέους με ορίζοντα 12μηνου.
Η επόμενη αξιολόγηση της τρόικας που αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του Οκτωβρίου θα αποτελέσει εφαλτήριο
εξελίξεων καθώς οι προβλέψεις των τεχνικών κλιμακίων θα κρίνουν τη βιωσιμότητα του χρέους με ορίζοντα 12μηνου.
Το σκηνικό κρίσης και σύγκρουσης που εξυφαίνεται μεθοδικά πριν από την προηγούμενη αξιολόγηση τώρα γίνεται προσπάθεια να αποδοθεί στους μη-ευρωπαίους μετόχους του ΔΝ, οι οποίοι διαφωνούν με τους χειρισμούς της Ευρωζώνης. Στην πραγματικότητα όμως η Κομισιόν και το Eurogroup επιχειρούν όλες τις... απαραίτητες μεθοδεύσεις για τη διάρρηξη των σχέσεων με το ΔΝΤ και τη διάσπαση της τρόικας.
Στις 18 Ιουλίου το Sofokleousin.gr είχε αναδείξει το θέμα της επερχόμενης σύγκρουσης με αφορμή το χρηματοδιτικό κενό:
η τρόικα υπό τη μορφή που έχει τώρα δεν πρόκειται να .. μακροημερεύσει. Στις Βρυξέλλες πληθαίνουν ήδη οι φωνές
που τη θεωρούν ξεπερασμένο σχήμα και προτείνουν να αναλάβει μόνη της η Ευρώπη τη διαχείριση της κρίσης, βγάζοντας
εκτός παιχνιδιού το ΔΝΤ. Το είπε χθες ξεκάθαρα η Λουξεμβουργιανή επίτροπος Βίβιαν Ρέντινγκ, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι
η τρόικα πρέπει να καταργηθεί μέσα στους αμέσως προσεχείς μήνες. Με την άποψη αυτή συντάσσεται και ο Σόιμπλε, αλλά
η γερμανική κυβέρνηση προτιμά να μη θέσει άμεσα προς συζήτηση αυτό το θέμα.
Όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές από την Ουάσινγκτον, που
θέλουν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους, υψηλόβαθμο στέλεχος του Ταμείου
ενημέρωσε τόσο τον Μάριο Ντράγκι όσο και τον Γιώργο Προβόπουλο ότι το
ελληνικό ζήτημα δεν αποτελεί εσωτερική υπόθεση της ΕΕ και πως το ΔΝΤ δεν
εστιάζει μόνο στην αποπληρωμή των δανείων του στη χώρα...που τη θεωρούν ξεπερασμένο σχήμα και προτείνουν να αναλάβει μόνη της η Ευρώπη τη διαχείριση της κρίσης, βγάζοντας
εκτός παιχνιδιού το ΔΝΤ. Το είπε χθες ξεκάθαρα η Λουξεμβουργιανή επίτροπος Βίβιαν Ρέντινγκ, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι
η τρόικα πρέπει να καταργηθεί μέσα στους αμέσως προσεχείς μήνες. Με την άποψη αυτή συντάσσεται και ο Σόιμπλε, αλλά
η γερμανική κυβέρνηση προτιμά να μη θέσει άμεσα προς συζήτηση αυτό το θέμα.
Υπ αυτό το πρίσμα και με δεδομένα τα σενάρια που έχουν κατά καιρούς δει το φως της δημοσιότητας και την πρόκληση κρίσης στην Ευρωζώνη, ώστε να πιεστούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες να λάβουν της απαραίτητες πρωτοβουλίες και αποφάσεις, καθίσταται σαφές ότι αν υπάρξει διαζύγιο αυτό θα είναι επεισοδιακό και όχι βελούδινο.
Πηγές που πρόσκεινται στην ΕΚΤ και γνωρίζουν όσα ανεπισήμως έχουν ειπωθεί επισημαίνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κορυφαίων στελεχών της δεν συμφωνούν με την προσέγγιση της Κομισιόν και της Γερμανίας και επιθυμούν τη διατήρηση του ενεργού ρόλου του ΔΝΤ τόσο σε επίπεδο εποπτείας όσο και ως χρηματοδότη.
Χρήστος Φράγκου
sofokleousin
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
