Οι αποκρατικοποιήσεις θα γίνουν στη ζούλα

O κοινός παρονομαστής των οδηγιών που έρχονται στην Αθήνα από τους δανειστές, επισήμως (απο­φάσεις συμβουλίων, δημόσιες τοπο­θετήσεις Ευρωπαίων υπουργών) και ανεπισήμως («φιλικές» συμβουλές), είναι ξεκάθαρος: Ξεπουλήστε δημό­σια περιουσία. Ας δούμε τώρα τα δε­δομένα που έχουν να αντιμετωπίσουν το ταμείο που δημιουργήθηκε για τις αποκρατικοποιήσεις και το κονκλάβιο που «προσλήφθηκε» για να υλοποιή­σει το ξεπούλημα. Πρόκειται, προφα­νώς, για... τιτάνιο έργο, το οποίο όπως φαίνεται σκοντάφτει σε μια ψιλοδια- πλοκή...
Η Ελλάδα, λοιπόν, πιέζεται να που­λήσει ακίνητη περιουσία και ποσοστά σε μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις για να αντλήσει 50 δισ. ευρώ μέχρι το 2015. Για φέτος στόχος της κυβέρνησης είναι να μαζέψει 5 δισ. Από αυτά, τα 1,7 δισ. θα πρέπει έχουν εισπρα­χθεί έως τον Σεπτέμβριο και άλλα 3,3 δισ. ώς το τέλος του χρόνου. Οι εκποι­ήσεις, στο σύνολό τους, αποτελούν όρο για την εκταμίευση ενός δεύτερου πακέτου στήριξης της Ελλάδας από την τρόικα, μετά το μνημόνιο ύψους 110 δισ. ευρώ που έλαβε πέρυσι. Δύσκολος έτσι κι αλλιώς ο στόχος με τον Εφαρμοστικό Νόμο να πρέπει να έχει περάσει μέχρι τις 15-20 Αυγούστου και (μετά τις τελευταίες εξελίξεις στο Eurogroup και τις αγορές) την ελληνι­κή οικονομία σε καθεστώς ιδιότυπης ομηρίας μέχρι το φθινόπωρο.
Διαδικασίες - εξπρές
Πριν όμως καν ξεκινήσει η ομάδα του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων
έφαγε (;) γκολ από τα αποδυτήρια, αφού ο αρμόδιος υφυπουργός Πα­ντελής Οικονόμου χαρακτήρισε λί­γο - πολύ ανέφικτο τον στόχο των 50 δισ. «Στο τέλος θα πωληθούν πολύ λιγότερα και θα το δείτε», είπε κατε­βάζοντας τον πήχη. Μάλιστα τον σιγοντάρισε και ο Κουκιάδης, προτεινόμε­νος πρόεδρος του ταμείου, λέγοντας πως «η πίεση που ασκείται σε σχέση με τον χρόνο που πρέπει να προχωρή­σουν οι αποκρατικοποιήσεις δημιουρ­γούν πρόβλημα στην αγορά».
Πολιτική γκάφα, θα πείτε. Λέτε; Ή μήπως το ματς είναι στημένο και η κυ­βέρνηση (αναπαυόμενη και πάνω στο διακομματικό της σύνθεσης του τα­μείου, που όλοι έχαψαν με χαρακτη­ριστική ευκολία) πάει σε διαδικασία τύπου Ολυμπιάδας; Όπου οι διαδικα­σίες - εξπρές θα γίνουν ακόμη πιο εξ­πρές, ώστε να μην πάρει κανένας χαμπάρι;
Η περίπτωση του ΟΤΕ κα­τά γενική εκτίμηση απο­τελεί πρόκριμα για το τι θα γίνει: Σε επίπεδο επιχειρείν, μετά το κλείσιμο της συμφωνίας με τους Γερμανούς και την (ανα­μενόμενη) είσπραξη 700 εκατ. ευρώ, ακολουθεί χοντρό συμμάζεμα. Η διοίκηση ανακοίνωσε «μεί­ωση του μισθολογικού κόστους κατά 300 εκατ. ευρώ» (δηλαδή άνω των 1.000 απολύσεων) και ανήγγειλε το κλείσιμο καταστημάτων. Και δυστυχώς αντίστοιχα αποτελέσματα πρέπει να περιμένει η αγορά και ο χώρος της εργασίας σε μια περίοδο που η βαθύ­τατη (και) χρηματιστηριακή κρίση έχει ευτελίσει την αποτίμηση των λεγόμε­νων ασημικών του κράτους.
Το ότι η αποτίμηση του ΟΤΕ έχει προ πολλού συρρικνωθεί σε λιγότερα από τρία δισ. ευρώ είναι ενδεικτική ενός αρνητικότατου χρηματιστηριακού κλίματος που έχει διαμορφωθεί και απαξιώνει ολοένα και περισσότερο τα επόμενα «ασημικά» που βγαίνουν στο σφυρί.
Ήδη η χρηματιστηριακή αξία του ΟΠΑΠ έχει περιοριστεί στα 3,4 δισ. ευρώ, της ΔΕΗ στα 2,07 δισ. ευρώ (!), ενώ ανεπηρέαστες δεν έχουν μείνει άλλες αξίες και πάγια. Στα περίπου 450 εκατ. ευρώ η χρηματιστηριακή αξία συνολικά της ΕΥΔΑΠ, στα μόλις 150 της ΕΥΑΘ. Ούτε μισό δισ. ευρώ και τα δύο λιμάνια (Πειραιά - Θεσσαλονίκης) σε μία άνευ σταματημού εκποίηση - απαξίωση των κρατικών συμμετοχών και της ευρύτερης δημό­σιας περιουσίας. Γι' αυτό, δεν πρέπει πάντα να γελάμε όταν πέφτει το χρη­ματιστήριο. Δεν χάνουν μόνο οι τζογα­δόροι...
Δυσκολίες
Από την πλευρά του, το ταμείο θα αναλάβει να απεγκλωβίσει σημαντι­κά προγράμματα, που μέχρι τώρα συ­ναντούν δυσκολίες και εμπόδια. Από κοινού με το Συμβούλιο Εμπειρογνω­μόνων (όπου θα συμμετέχουν ως πα­ρατηρητές δύο εκπρόσωποι της Ευ­ρωπαϊκής Επιτροπής) θα αναλάβει να «τρέξει» την παραχώρηση όσων έχουν προγραμματιστεί για την 2ετία 2011-12.
Σε πρώτη φάση η κυβέρνηση θα δώ­σει στο ταμείο τις εταιρείες του Δημο­σίου που είναι προς αποκρατικοποί­ηση αλλά και τα σχέδια εκείνα, που αφορούν στην ανανέωση συμβάσεων που ισχύουν ήδη με ιδιώτες και κοι­νοπραξίες. Έτσι άμεσα θα πρέπει να ανανεωθεί η σύμβαση με τον ΟΠΑΠ (για τα παλιά και τα νέα παιχνίδια που θα διαχειρίζεται συνολικά) με το πο­σοστό του Δημοσίου να μην θεωρείται - υπό τις παρούσες ασφυκτικές συν­θήκες - ταμπού, όπως μέχρι πρότι­νος, δηλαδή με βάση τον αρχικό σχε­διασμό (Απριλίου - Μαΐου). Σχεδόν πα­ράλληλα θα πρέπει να προχωρήσει η διαγωνιστική διαδικασία για το «Ελευθέριος Βενιζέλος», όπου η αναγγελ­θείσα αποχώρηση της Hochtief δη­μιουργεί νέα δεδομένα, καθώς σχε­δόν παράλληλα με την εκδήλωση της πρόθεσης του κατασκευαστικού ομί­λου (ελέγχεται σε ποσοστό 22% από ισπανικά κεφάλαια) εκδηλώθηκε εν­διαφέρον από την FraPort.
Η διαπλοκούλα...
Και για να βεβαιώσουμε όσα λέγα­με πριν για «επιτάχυνση» τύπου Ολυ­μπιακών Έργων (γρήγορα και σκοτει­νά), κυβερνητική πηγή μάς εξηγούσε μέσα στην εβδομάδα την... εκτίμησή της πως η επιβάρυνση της κατάστα­σης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σε συνδυασμό με την ανάγκη του οικο­νομικού επιτελείου να βρει εδώ και τώρα κεφάλαια για να καλύψει τους δανειστές «δεν αποκλείεται να επι­σπεύσει την εκχώρηση και άλλων επιχειρήσεων». Μίλησε ενδεικτικά για την προοπτική διάθεσης μεγάλου πακέτου της ΕΥΔΑΠ (που έχει προ­γραμματιστεί για το πρώτο - δεύτε­ρο τρίμηνο του 2012), το οποίο δεν αποκλείεται να υλοποιηθεί νωρίτερα, ίσως και μέσα στο φθινόπωρο φέτος.
Ας πάμε και στη διαπλοκούλα. Με τη στελέχωση του ταμείου αποκρατι­κοποιήσεων γίνεται φανερό ότι ο όμι­λος ΕΡ6, συμφερόντων Λάτση, έχει άμεσα είτε έμμεσα τριπλή παρουσία στο ευρύτερο πρόγραμμα των απο­κρατικοποιήσεων (μέσω Ιαπιάα και Ελληνικών Πετρελαίων).
Επιπλέον από τον σχετικό πίνακα υπάρχουν άλλες δύο συμμετοχές του ομίλου που είναι πιο «μυστικές». Η πρώτη στη ΛΑΡΚΟ (συμφωνία με τα ΕΛΠΕ). Η δεύτερη πάλι μέσω Ελλη­νικών Πετρελαίων στον διαγωνισμό της ΔΕΠΑ - ΔΕΣΦΑ αλλά και στον δια­γωνισμό για το «κοίτασμα Νότιας Κα­βάλας», όπου (προσέξτε!) σύμβουλος είναι επίσης εταιρεία του ευρύτερου ομίλου ΕΡ6.
Εάν σε αυτά προσθέσουμε το ότι η ΡΟ&ΙΗ (συμφερόντων ΕΡ6) έφτασε να ελέγχει - εμφανώς - το 42% των ΕΛΠΕ (ουσιαστικά και τη διοίκηση του ομίλου) και μάλιστα με διακομματική στήριξη, η εικόνα είναι σαφής. Όπως επίσης το γεγονός πως ακόμη και τώ­ρα που τα ΕΛΠΕ ελέγχονται ουσιαστικά από μία ιδιωτική επιχείρηση κρατούν στην κατοχή τους τα πολύ σημαντι­κά αρχεία μελετών - ερευνών για την πιθανή ύπαρξη κοιτασμάτων πετρε­λαίου - αερίου στη χώρα. Αρχεία που συντάχθηκαν έπειτα από πολύχρονες έρευνες, οι οποίες διεξήχθησαν με χρήματα του Δημοσίου. Δηλαδή των φορολογουμένων.

Η λίστα της εκποίησης
Τι προβλέπεται να πουληθεί το τρίμηνο Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2011:
♦   Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς: θα διατεθεί το 23,1% των μετοχών που κατέχει το Δημόσιο.
♦   Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ): θα πωληθεί το 99,8% των μετοχών που κατέχει το Δημόσιο.
♦   Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο: το Δημόσιο θα πωλήσει το σύνολο των μετοχών που διαθέτει στο Τ.Τ., ήτοι 34% των μετοχών.
♦   Δημόσια Επιχείρηση Αερίου ΔΕΠΑ: το Δημόσιο σήμε­ρα διαθέτει το 65% των μετοχών της ΔΕΠΑ και θα πω­λήσει το 55%.
♦   Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Αερίου (ΔΕΣΦΑ): από το 65% των μετοχών που διαθέτει το Δημόσιο θα πωλήσει το 31%.
♦   ΤΡΑΙΝΟΣΕ: στόχος είναι η πώληση του 100% των με­τοχών.
♦   ΛΑΡΚΟ: θα διατεθεί το σύνολο των μετοχών που κα­τέχει το Δημόσιο (55,2%).
♦   Alpha Bank: το Δημόσιο θα πωλήσει το 0,6% των μετοχών της τράπεζας που κατέχει στο χαρτοφυλάκιό του, ενώ το ίδιο θα πράξει και με το 1,2% των μετοχών της Εθνικής Τράπεζας.
♦   Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος ΟΔΙΕ: θα πωληθεί το 100% του Οργανισμού.
♦  Άδειες Κινητής Τηλεφωνίας: επέκταση της σύμβα­σης με τις εταιρείες για τη χρήση των συχνοτήτων.
♦   Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας: το Δημόσιο θα πωλήσει το 49,0% που κατέχει στο Καζίνο, το οποίο θα ιδιωτικο­ποιηθεί πλήρως.
♦   Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων ΕΛΒΟ: το Δημόσιο θα διαθέσει το σύνολο της συμμετοχής του στο μετοχι­κό κεφάλαιο της εταιρείας, ήτοι 72,6% των μετοχών.
♦   Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου: θα πωληθεί το 34% που κατέχει σήμερα το Δημόσιο και ο Οργανισμός θα ιδιωτικοποιηθεί.
♦   Ελληνικό: το Δημόσιο αποφάσισε να προχωρήσει στην ανάπτυξη της περιοχής του Ελληνικού μέσω απο­κρατικοποίησης, χρησιμοποιώντας Fast track διαδικα­σίες. Αναμένεται ότι οι σχετικές συναλλαγές, οι οποίες προσδοκάται να λάβουν χώρα μεταξύ 4ου τριμήνου του 2011 και 4ου τριμήνου του 2012, θα περιλαμβά­νουν διακρατικές συμφωνίες ή και συμφωνίες με ιδιώ­τες μέσω διαγωνισμών.
♦   Τέσσερα αεροσκάφη Airbus που απέμειναν από την παλαιά Ολυμπιακή, αλλά δεν έχει καταστεί εφικτό
να πωληθούν μέχρι τώρα, παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει.
♦   Ακίνητα: στόχος είναι μέχρι τον Δεκέμβριο η διαμόρ­φωση των επενδυτικών χαρτοφυλακίων των προς αξι­οποίηση ακινήτων να είναι μία συνεχής διαδικασία που θα ξεκινήσει μετά την παράδοση της πρώτης κατάστα­σης των προς αξιοποίηση ακινήτων τον Ιούνιο 2011.
Η διαδικασία αυτή θα αποδώσει ώριμες συναλλαγές στην αγορά από το 4ο τρίμηνο του 2011 έως το τέλος του 2015.
Το Ποντικι

O αρχιερέας του ξεπουλήματος

Mε το όπλο της άσκησης δι­ώξεων... «παρά πόδα» βρί­σκονται οι εισαγγελείς που βάζουν, καθώς φαίνεται, από τώρα στο στόχαστρο τις δραστηριότητες που αναμένεται να αναπτύξει ο διευ­θύνων σύμβουλος της εταιρείας αξιο­ποίησης της δημόσιας περιουσίας Κώ­στας Μητρόπουλος. Και γιατί;
Δεν είναι μόνο ότι ο Μητρόπουλος, ένας άνθρωπος με πολύ και ιδιαίτε­ρο παρελθόν, όπως θα δούμε πιο κάτω, επιλέχτηκε για τη θέση αυτή στο παρά πέντε. Ή μήπως αυτό «φάνηκε» ότι γίνεται έτσι, επειδή βολεύει περισ­σότερο. Και στην πράξη είναι μια επι­λογή σημασίας που είχε αποφασιστεί πολύ πιο πριν. Τα ερωτήματα που εγεί­ρονται από τώρα (και είναι τεράστια) αφορούν γενικότερα τον τρόπο με τον οποίο έγινε η επιλογή των επικεφαλής του Ταμείου Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας. Αφού, ανεξάρτητα από τη διαδικασία για το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας (οι συμβάσεις θα περνάνε από τη Βουλή), υπήρξε πολύ μεγάλη σπουδή να στελεχωθεί από άτομα που εκφράζουν απόλυτα τις κομματικές ηγεσίες και τις επιθυ­μίες τους.
Μια πρώτη γεύση - απόδειξη θα πά­ρουμε όταν τα πρόσωπα αυτά περά­σουν από την «οντισιόν» της αρμόδι­ας επιτροπής της Βουλής. Από εκεί θα φανούν οι διαθέσεις ορισμένων σε συγκεκριμένες επιχειρηματικές προτιμή­σεις, σε ειδικούς συνδυασμούς για τα τραπεζικά ντιλ και γενικώς «ορέξεις» που δημιουργούν μονοπωλιακές κα­ταστάσεις στην αγορά.
«Δεν έχω συζητήσει με κανέναν για το ποια πολιτική θα ακολουθήσουμε στις αποκρατικοποιήσεις», «δεν με έχει ενημερώσει κανείς» και. «αν δω ότι δεν γίνεται τίποτα, θα φύγω. Ποιος τα είπε όλα αυτά. Μα ένας από τους αρμόδιους του Ταμείου στο μθ§3. Μά­λιστα είναι τόσο αρμόδιος, που δέχθη­κε να είναι και πρόεδρος των αποκρα­τικοποιήσεων. Είναι ο καθηγητής Ι. Κουκιάδης, που έδειξε εύγλωττα την προχειρότητα με την οποία έγιναν οι επιλογές για την Εταιρεία Αξιοποίησης Ιδιωτικής Κρατικής Περιουσίας.
Αν όμως ο καθηγητής Κουκιάδης έχει τέτοια. υπαρξιακά διλήμματα, ο επιλεγείς διευθύνων σύμβουλος Κων­σταντίνος Μητρόπουλος δεν φαίνεται να διαθέτει τέτοιες ανησυχίες. Γιατί, όπως λένε οι καλά ενημερωμένες δη­μοσιογραφικές πηγές (προερχόμενες μάλιστα από κυβερνητικούς κύκλους), «ήταν σαν προετοιμασμένος από και­ρό». Πώς;
Όλως τυχαίως, ένας κορυφαίος μά­νατζερ κρατικής τράπεζας τον είχε προτείνει στον Γιώργο Παπανδρέου και είχαν, μαζί με άλλους μάνατζερ, σχεδιάσει τα πρώτα βήματα για το πώς θα αρχίσει το μεγάλο ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας. Με μαθηματική ακρίβεια, όπως σκωπτικά παρατη­ρούν ορισμένοι. Διόλου τυχαίο, όπως προσθέτουν, αφού η εταιρεία, την οποία δημιούργησε πριν πολλά χρό­νια ο Μητρόπουλος, λέγεται Kantor. Και για την ιστορία, ο Γκέοργκ Κάντορ (1845-1918) υπήρξε ο πατέρας αυτού που αποκαλούμε σήμερα «μοντέρνα μαθηματικά» και ήταν ο δημιουργός της «Θεωρίας των Συνόλων».
Ερωτήματα υπουργών
Από την αρχή όμως κάτι δείχνει ότι δεν πάει καλά σε αυτήν την ιστορία. Σχεδόν οι μισοί υπουργοί υποβάλλουν ήδη αυστηρά ερωτήματα:
1. Με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή του διευθύνοντος συμβούλου;
2. Σε ποιους άλλους έγινε πρόταση και την αρνήθηκαν;
3. Ο Βενιζέλος μόνος του έκανε την πρόταση για το συγκεκριμένο πρόσω­πο ή ο Παπανδρέου το είχε συμφωνή­σει σε μια «συνάντηση κορυφής» με μεγάλο επιχειρηματία στο Λονδίνο;
4. Θα εξαιρεθούν από τους διαγω­νισμούς εταιρείες που εντάσσονται στον ευρύτερο χώρο συμφερόντων του διευθύνοντος συμβούλου, προ­κειμένου να μην εγερθούν ζητήματα εισαγγελικών παρεμβάσεων και δια­φάνειας στις αποφάσεις;
5. Πόσο ικανοποιητικά θα λειτουρ­γήσει το σχήμα του Ταμείου, όταν πολλοί λένε ότι ο Μητρόπουλος είναι δύσκολος στις συνεργασίες του, με ει­ρωνική και συχνά απαξιωτική συμπε­ριφορά προς τους συνεργάτες του; Ισχυρογνώμων και με ελιτίστικη συ­μπεριφορά σε όποιον δεν είναι του­λάχιστον. επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμιο της Μεγάλης Βρετανίας, όπου και σπούδασε.
Ποιος είναι
Ας δούμε, τώρα, ποιος είναι ο Κων­σταντίνος Μητρόπουλος, που επιλέ­χθηκε να ηγηθεί της διαδικασίας ξεπουλήματος. Μόλις τρία χρονάκια είχε συμπληρώσει στο εγχώριο «χρημα­τιστηριακό κουρμπέτι». Αντίθετα, τα περισσότερα χρόνια - είκοσι, για την ακρίβεια - τα αξιοποίησε στην εται­ρεία συμβούλων επιχειρήσεων Kantor, της οποίας ήταν ιδρυτικό στέλεχος και διευθύνων σύμβουλος έως το 2008.
Το επίσημο βιογραφικό του λέει ότι γεννήθηκε το 1955 και σπούδα­σε μηχανολόγος - ηλεκτρολόγος στο ΕΜΠ. Είναι κάτοχος μάστερ στη Διοί­κηση Επιχειρήσεων, με μεταπτυχια­κές σπουδές στα Οικονομικά από το Imperial College, και επίσης κάτοχος διδακτορικού από το London Business School. Ξεκίνησε την καριέρα του ως σύμβουλος στην Coopers & Lybrand στην Αγγλία. Εργάστηκε ως σύμβου­λος στην Ελλάδα, την Αγγλία, την Κε­ντρική Ευρώπη και σε χώρες της Αφρι­κής και της τέως Σοβιετικής Ένωσης στους τομείς της ενέργειας, των με­ταφορών, των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και της οργάνωσης. Το βι­ογραφικό προσθέτει ακόμη περίτεχνα ότι στην καριέρα του ασχολήθηκε με πολλές ιδιωτικοποιήσεις καθώς και με εταιρικές αναδιοργανώσεις, χαρακτη­ριστικό που σίγουρα θα του χρειαστεί για το νέο του πόστο.
Πίσω από αυτό το «χλιαρό» βιογρα­φικό κρύβεται ένας άνθρωπος που έχει όπλο περισσότερο τις διασυνδέσεις. Πώς να εξηγηθεί αλλιώς ότι σή­μερα η Kantor έχει πάρει δεκάδες έργα από το Δημόσιο (ή και με τη βοήθειά του), ενώ πλασάρεται ως η με­γαλύτερη εταιρεία συμβούλων στον ελληνικό χώρο; Εκτός κι αν κάτι τέτοιο δεν είναι ακριβές και ισχύει αυτό που διαρρέουν ως φήμη οι ανταγωνιστές της: ότι η Kantor δεν έχει καμία επαγ­γελματική πιστοποίηση από την Ε.Ε. ούτε ο ίδιος ο Μητρόπουλος στη δια­χείριση χαρτοφυλακίων, όπως γράφε­ται στο επίσημο βιογραφικό του που εστάλη στη Βουλή από τον Βενιζέλο.
Εάν λοιπόν τα όσα λένε ο ι άσπονδο ι... φίλοι του αληθεύουν και ο ίδιος έκανε διαχείριση χωρίς πιστοποίηση, υπάρχει «θέμα». Δηλαδή, ή το βιογραφικό της Βουλής είναι ελλιπές είτε ο ίδιος δεν εί­χε το πιστοποιητικό που απαιτείται για διαχείριση χαρτοφυλακίων...
Η Kantor
Η Kantor ξεκίνησε το 1988 ως σύμβουλος ιδιωτικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα και το 1991 ανέλαβε μια μελέτη για την πετρελαϊκή αγορά για λογαριασμό της Κομισιόν. Κάπου εκεί «ξεκίνησε» και η σχέση της με την Ε.Ε. που, κατά την εταιρεία, κατέληξε το 1995 στο να δοθεί από την Ένωση πιστοποιητικό ISO 9001.
Έναν χρόνο νωρίτερα η Κυπριακή Τράπεζα Επενδύ­σεων είχε πάρει το 20% του μετοχικού της Kantor δίνοντάς της μια διεθνή διάσταση. Το 1998 ανέλαβε - όλως τυχαίως - την αναδιοργάνωση του ομίλου των ΕΛ.ΠΕ., πριν από την ιδιωτικοποίηση, ενώ την ίδια χιονιά συμμετείχε και στην αντίστοιχη διαδικα­σία για τα Ναυπηγεία Χαλκίδας. Ακόμη είχε εμπλοκή σε κάποιες φάσεις των διαδικασιών ιδιωτικοποίησης του ΟΣΕ, ενώ η εταιρεία αναφέρει ότι έχει εμπλακεί και σε όλες τις διεργασίες που έχουν να κάνουν με την πώληση της κρατικής Ολυμπιακής Αεροπορίας. Από το 2002 έως το 2008 «άνοιξε» μέσω εξαγορών τοπικών οργανισμών στο Λονδίνο, τις Βρυξέλλες, τη Σόφια και το Βουκουρέστι, ενώ οι δουλειές επεκτά­θηκαν στις τηλεπικοινωνίες και τα αγροτικά. Μάλι­στα το 2005 «διαφήμιζε» σε δελτία Τύπου την έναρ­ξη των συνεργασιών με το Δημόσιο.