ΦΟΝ(ιάδες)…

Από τον Γιάννη Λαζάρου

Ο Φον Δραγασάκης ως νεότερος Φον Δημητράκης δεν μπορεί να κρύψει με τίποτε ότι θέλει απεγνωσμένα την εξουσία κι αν για αυτό χρειάζεται να γλύφει την Γερμανική κυβέρνηση θα το κάνει. Και το έκανε ξεδιάντροπα και δημόσια ζηλεύοντας την δόξα του Φον Αδωνιδάκη.

Δεν θα σταθούμε στην απροκάλυπτη διαβεβαίωση προς τους Γερμανούς βουλευτές οι οποίοι πήραν μέρος στον Οργανισμό Νεότητας Ελλάδας-Γερμανίας, ότι “αν ο ελληνικός λαός αναδείξει τον Σύριζα στην κυβέρνηση, διαβεβαιώστε τον γερμανικό λαό ότι θα έχετε στην Eλλάδα μια αξιόπιστη πολιτική δύναμη”.

Είναι πρόβλημα των παλαμακιστών του Σύριζα για το αν θέλουν να είναι κολλητάρια με τον γερμανικό λαό που εξέλεξε για πολλοστή φορά την κυβέρνηση που μακελεύει τον ελληνικό λαό. Το να είσαι φιλοναζιστής είναι κακό μόνο όταν θέλεις να το κρύψεις. Εφόσον ο δημοκρατικά εκλεγμένος εκπρόσωπός των ψηφοφόρων του Σύριζα δεν κρύβει τον φιλοναζισμό του τότε σωστά είναι καθρέπτης και των φιλοναζιστών ψηφοφόρων του.

Θα μείνουμε όμως στο ότι ο Φον Δραγασάκης καθιστά υπεύθυνο τον ελληνικό λαό λέγοντας ότι ο Σύριζα “έχει επίγνωση ότι η κρίση είναι δική μας” και ότι “προσεγγίζουμε το πρόβλημα όχι από την σκοπιά ότι μάς φταίνε οι ξένοι για το πρόβλημά μας”. Ως παλιά καραβάνα στην πολιτική από την νεανική του ηλικία ξέρει να χρησιμοποιεί την γλώσσα του έτσι ώστε να είναι καλυμμένος ότι δεν πράττει εθνική προδοσία με αυτά που ξεστομίζει. Τονίζει την αδιαφάνεια, την κρατική λειτουργία, το φορολογικό σύστημα, πετάει ένα αριστερίστικο ότι όλα αυτά πρέπει να γίνουν “όχι κάτω από συνθήκες κοινωνικής κατάρρευσης” για να είναι καλυμμένος και όλα ωραία και καλά.

Έλα όμως που όλα δεν είναι καλά και πήρε σβάρνα ως εκπρόσωπος όλου του ελληνικού κοινοβουλίου και τον λαό που δεν πιστεύει ότι το πρόβλημα το δημιούργησε ο ελληνικός λαός αλλά οι φίλοι του Ευρωπαίοι με αρχηγό την φίλη του Ναζιστική Γερμανία. Καλυμμένος πίσω από το σοβαρό ύφος του, ο Φον Δραγασάκης έκρυψε από τους συναδέλφους του Γερμανούς ότι από την αρχή της δήθεν κρίσης αυτοί που οικονόμησαν τα άντερά τους είναι οι γερμανικές τράπεζες και ο αγαπητός του γερμανικός λαός. Κουβέντα δεν είπε ο Φον Δραγασάκης ότι την ίδια στιγμή που ο μισθός της Ελλάδας έχει πέσει κάτω από τα 400 ευρώ, η συνάδελφός του Μέρκελ ανεβάζει τους μισθούς της Γερμανίας με ταχύτητα φωτός διότι τα πλεονάσματα από τους τόκους λόγω επιβεβλημένων δανείων στην Ελλάδα έχουν φθάσει στα επίπεδα της δεκαετίας του ’60 όταν μετανάστες δούλευαν σαν τους σκλάβους στα γερμανικά εργοστάσια ανεβάζοντας τα έσοδα της Ναζιστικής χώρας.

Το να περιμένεις να ακούσεις τον Φον Αδωνάκη να λέει ότι “η Γερμανία μάς έσωσε” είναι κάτι αναμενόμενο. Ουδέποτε έκρυψε τα φιλοναζιστικά του αισθήματα από την νεανική του ηλικία. Το να ακούς όμως έναν Φον Δραγασάκη που έφτασε στα ύπατα αξιώματα περνώντας από όλα τα στάδια της αριστερής πτέρυγας από τα 15 του χρόνια και πατώντας πάνω σε νεκρούς, πάει πολύ. Θα πέσει μόνος του ο Γοργοπόταμος να μας βαρέσει στο κεφάλι μην αντέχοντας άλλο την αριστεροσύνη άεργων πολιτικάντηδων. Όσο για την Αλαμάνα θα στείλει περήφανη μούντζα για το δούλεμα που έφαγαν στη μάπα όλα αυτά τα χρόνια λόγω συναισθηματισμού πραγματικοί αριστεροί από κρυφοναζιστούληδες που ήταν κρυμμένοι στον ίδιο κομματικό χώρο.

Η Ελλάδα είναι γεμάτοι από Φον. Ξεπετάγονται καθημερινά σαν τα ραδίκια εκμεταλλευόμενοι τον πόλεμο που υφιστάμεθα για να πάρουν αξιώματα στην Ναζιστική Ευρώπη. Το τελευταίο φρούτο ο Φον Θεοδωράκης χωρίς να έχει επαφή με την πραγματικότητα εκτός των άλλων κατόρθωσε σε μία φράση να χωρέσει δύο εντελώς αντίθετες έννοιες: Πατρίδα και Συμφέρον. Είπε λοιπόν, ο Φον Σταυράκης καλώντας νέους “ευεργέτες” “να υιοθετήσουν χωριά και σχολεία” το εξής: “Η κοινωνία και η πολιτική ηγεσία θα πρέπει να βρει τρόπους να πείσει τους ζάπλουτους Έλληνες ότι η προσφορά, η ευεργεσία, η επιστροφή χρημάτων στον τόπο, είναι προέχων ζήτημα αυτή την εποχή. Είναι επένδυση για αυτούς. Τους συμφέρει να σταθεί όρθια η πατρίδα”.

Όπως κατάλαβες νεοκολίγε μου, σκύψε και παρακάλα. Το συμφέρον των ζάπλουτων θα σώσει και εσένα και την πατρίδα διότι η πατρίδα για τους χορηγούς του Θεοδωράκη είναι ΕΠΕΝΔΥΣΗ. Έβαλαν οι χορηγοί τον Φον Θεοδωράκη μπροστά να αλωνίσουν ό,τι θα μείνει ανεκμετάλλευτο από τους Γερμανούς χορηγούς του Φον Δραγασάκη. Εξάλλου οι χορηγοί του συγκαταλέγονται στους ζάπλουτους επενδύοντας στον ίδιο τον Φον Θεοδωράκη που αγανάκτησε ξαφνικά με τους παλαιοκομματικούς και φέρνει άνεμο αλλαγής χαρτοφυλακίων στην Ελλάδα.

Ζούμε την ιστορία σε επανάληψη έχοντας όμως το μεγάλο μειονέκτημα να μην υπάρχει αντίσταση. Με τους Φον(ιάδες) που δημιούργησαν έκλεισαν τις πόρτες για την δημιουργία ενός νέου ΕΑΜ γιατί τόσο οι Γερμανοί όσο και οι υποτακτικοί τους το ίδιο λάθος δύο φορές δεν θα το επέτρεπαν. Μπορεί 70 χρόνια πριν η πλειοψηφία του λαού λόγω του απολυταρχικού ναζιστικού καθεστώτος να μην είχε συμμετοχή στα εγκλήματα αλλά τώρα μέσω των “δημοκρατικών” διαδικασιών κάνουν τον ίδιο τον λαό συμμέτοχο στα εγκλήματα.

Κι αν κάποτε φώναζες στεντόρεια “Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι”, τώρα η συμμετοχή σου στην ναζιστοδημοκρατία δεν σου επιτρέπει να φωνάξεις “ΦΟΝ(ιά) των Ελλήνων, πολιτικάντη”.

ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΗ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗ ΣΕ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ: "Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ"

ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΡΕ ΧΑΠΑΤΟ ΨΗΦΟΦΟΡΕ????????????


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 27.3.2014 :ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΣΗ ΔΡΑΓΑΣΑΚΗ – «Δύναμη συστημικής ευθύνης ο ΣΥΡΙΖΑ»

Γιάννης Δραγασάκης: Τέσσερις προτάσεις για έξοδο από την κρίση

Συνέντευξη στον Σπύρο Καραλήστο

-Κύριε Δραγασάκη, η πολιτική ένταση οξύνεται διαρκώς με αφορμή τη θεωρία των δύο άκρων. Εκτιμάτε ότι είναι στα σχέδια του πρωθυπουργού να κλιμακώσει  περαιτέρω την ένταση;  Ή, ενδεχομένως,  χρησιμοποιείται  πρόσκαιρα ώστε να μετατοπιστεί η πολιτική συζήτηση από τα κεντρικά θέματα, λ.χ.  τα προβλήματα της οικονομίας;

Το πρώτο είναι η χρεοκοπία της πολιτικής, το φιάσκο του success story, η διάψευση των προσδοκιών που ο κ. Σαμαράς καλλιέργησε για της στάση της Γερμανίας μετά τις εκλογές. Τώρα έχει ανάγκη από έναν αντιπερισπασμό για τον αποπροσανατολισμό της ίδιας της παράταξής του και της κοινωνίας.  Η στρατηγική της έντασης χρησιμοποιείται επίσης για τον εκφοβισμό μιας κοινωνίας που υποφέρει. Τέλος υποδηλώνει και το όραμα του κ. Σαμαρά για την ελληνική κοινωνία, το οποίο φαίνεται να είναι το μετεμφυλιακό αυταρχικό κράτος της δεκαετίας του ’50. 

-Η στρατηγική της έντασης από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, συναντά πάντως, σθεναρή αμφισβήτηση από στελέχη της ΝΔ, ειδικά από πρόσωπα της καραμανλικής παράδοσης. Διαχωρίζετε την πολιτική κουλτούρα του Κώστα Καραμανλή από τη σημερινή ηγεσία της ΝΔ;

Είναι γεγονός ότι ο κ Σαμαράς αναδεικνύεται στον πιο ακραίο αστό πολιτικό των τελευταίων δεκαετιών. Δεν θυμάμαι άλλον πολιτικό ο οποίος να φοβόταν τόσο πολύ να εμφανιστεί στο Κοινοβούλιο και να αντιμετώπιζε με τόσο ευτελείς μεθόδους τους πολιτικούς του αντιπάλους, και ειδικά την Αριστερά.

Ούτε ο Καραμανλής ούτε ο Μητσοτάκης θα δέχονταν, πιστεύω, να έχουν στον άμεσο κύκλο τους ανθρώπους σαν αυτούς που εμφανίζονται στον κύκλο του κ. Σαμαρά και μιλάνε για τις σφαίρες που κρατούν για τους αντιπάλους τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρωτοστατήσει για να υπάρξει ένα δημοκρατικό πλαίσιο ευρύτατης αποδοχής σε ό,τι αφορά στον τρόπο λειτουργίας της πολιτικής ζωής και σε ό,τι αφορά στις αντιπαραθέσεις αλλά και τις συναινέσεις που μπορεί και πρέπει να αναζητούνται, έστω και σε επιμέρους θέματα όταν πρόκειται για την υπεράσπιση της δημοκρατίας.

-Ανησυχείτε για το ενδεχόμενο συλλήψεων από το χώρο της Αριστεράς; Η κυβέρνηση αφήνει να εννοηθεί ότι στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εμπλέκονται σε πράξεις βίας.

Εκείνο που με ανησυχεί είναι ότι έχουμε μια κυβέρνηση η οποία στηρίζει την πολιτική της σε μεθόδους άλλων εποχών.

Διότι η σχετικοποίηση του νοήματος των λέξεων δεν είναι καινούρια. Σε όλες τις μεγάλες κρίσεις έγινε το ίδιο. Στην μεγάλη κρίση του ’29 θεωρούταν «έγκλημα» και η απλή αναφορά στην ανάγκη αλλαγής του κοινωνικού καθεστώτος. Μετά δε τα δύσκολα χρόνια του εμφυλίου πολέμου σχετικοποιήθηκε η έννοια της «κατασκοπείας». Ακόμη και μια συνηγορία υπέρ της Σοβιετικής Ένωσης τότε μπορούσε να θεωρηθεί κατασκοπεία. Σήμερα είναι η βία που η σχετικοποίηση της έννοιάς της γίνεται για να εξισώνεται η βία του θύτη με την αντίσταση του θύματος. Διότι τελικός στόχος ήταν πάντα ο ίδιος: η ενοχοποίηση και ποινικοποίηση των αντιστάσεων της κοινωνίας σε βάρβαρες πολιτικές.

-Κύριε Δραγασάκη, αναρωτιέστε αν το τηλέφωνό σας παρακολουθείται;

Δεν θα έπρεπε διότι το Σύνταγμα  κατοχυρώνει το απόρρητο των επικοινωνιών κατά απόλυτο τρόπο. Ωστόσο, η πολιτική των τελευταίων ετών έχει δημιουργήσει μια κρίση εμπιστοσύνης όχι προς το Σύνταγμα αλλά προς τους φύλακές του. Επίσης, όπως προκύπτει από τις εκθέσεις της ανεξάρτητης Αρχής για τη Διασφάλιση του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), παρακολουθήσεις ενδεχομένως γίνονται και από αδέσποτα κέντρα του εσωτερικού και του εξωτερικού.

-Υπάρχει λύση κύριε Δραγασάκη; Τι κατά τη γνώμη σας μπορούσε άμεσα να γίνει;

Πρέπει και μπορούν να υπάρξουν άμεσα μέτρα σε τρεις τουλάχιστον κατευθύνσεις:

Πρώτον, ενώ ο νόμος -αναφέρομαι στο νόμο Παυλόπουλου του 2008- προβλέπει τον διακομματικό έλεγχο της ΕΥΠ από τη Βουλή, αυτή η ρύθμιση δεν έχει εφαρμοστεί κατά τρόπο αποτελεσματικό. Δεν είναι δυνατόν η Βουλή να μην μπορεί να ελέγχει με τρόπο ουσιαστικό μια τόσο κρίσιμη για τη λειτουργία της δημοκρατίας υπηρεσία, και να γίνεται προσωπικό φέουδο του εκάστοτε πρωθυπουργού.

Η δεύτερη «μαύρη τρύπα» αφορά τη διαδικασία με την οποία δίνονται εντολές για παρακολουθήσεις στο όνομα της εθνικής ασφάλειας. Δεν είμαστε βέβαιοι ότι τα άτομα που ελέγχονται είναι μόνο αυτά για τα οποία δίδεται η εντολή ή προστίθενται και άλλα αυθαίρετα. Για το λόγο αυτόν πρέπει άμεσα να διευρυνθεί και να αναβαθμιστεί ο ρόλος της  ΑΔΑΕ, δηλαδή της ανεξάρτητης  αρχής διασφάλισης απορρήτου επικοινωνιών, όπως άλλωστε και η ίδια έχει προτείνει χωρίς να εισακουσθεί.

Η τρίτη «μαύρη τρύπα» έχει να κάνει με το ανεξέλεγκτο εμπόριο και χρήση  των τεχνολογιών που σχετίζονται με τις παρακολουθήσεις («βαλιτσάκια» κλπ), όπου όχι μόνον δημόσιοι αλλά και ιδιωτικοί φορείς μπορούν να προμηθεύονται από την αγορά χωρίς κανέναν έλεγχο.  Χρειάζεται άμεσα να υπάρξει μια συνολική ρύθμιση για τους όρους που πρέπει να διέπουν τη διάθεση και τη χρήση τεχνολογιών παρακολούθησης.

Λύσεις λοιπόν υπάρχουν. Όμως το γεγονός ότι η κυβέρνηση, όπως αποκαλύφθηκε, κρατούσε στο συρτάρι στοιχεία και ουσιαστικά συγκάλυπτε τη δράση της Χρυσής Αυγής, επί χρόνια  δείχνει ότι δεν έχει τη βούληση να βάλει τάξη σ’ αυτόν τον ευαίσθητο τομέα.

-Παρατηρείτε τις εξελίξεις που σημειώνονται στο χώρο της κεντροαριστεράς; Και αν πιστεύετε ότι  από αυτές τις διεργασίες μπορούν να προκύψουν δυνάμεις με τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να συνεργαστεί στο σχηματισμό κυβέρνησης;

Προσωπικά διαπιστώνω δύο τάσεις. Στην πρώτη ανήκουν άτομα και ομάδες που διαπιστώνουν τους κινδύνους από την κοινωνική εξαθλίωση και την παραγωγική υποβάθμιση και συζητούν τρόπους για να ανατραπεί αυτή η πορεία. Με τις δυνάμεις αυτές είμαστε ανοικτοί για διάλογο. Επιδιώκουμε κοινή δράση και συνεργασία.

Υπάρχουν όμως και άτομα ή ομάδες που περισσότερο από την κατάπτωση της κοινωνίας ανησυχούν από την άνοδο του λαϊκού παράγοντα και του ΣΥΡΙΖΑ, κινδυνολογούν γι’ αυτό ή κρατούν μια στάση ίσων αποστάσεων. Όμως ανάμεσα σε μια καταστροφική πολιτική και την αντίσταση σ’ αυτήν δεν υπάρχει κάποιο «κέντρο» αλλά το απόλυτο κενό.

Κόμματα ή πρωτοβουλίες που αποφεύγουν να πάρουν συγκεκριμένη θέση στα εκρηκτικά προβλήματα της κοινωνίας, τα διλήμματα και τις κρίσιμες επιλογές της περιόδου,  κατά τη γνώμη μου, δεν έχουν ούτε ρόλο ούτε μέλλον. Ούτε βέβαια υπήρξε ποτέ στη χώρα αυτή κάτι προοδευτικό σε αντιαριστερή κατεύθυνση.

-ο success story της κυβέρνησης προφανώς δεν το συμμερίζεστε. Πώς θα χαρακτηρίζατε τη σημερινή οικονομική πραγματικότητα της χώρας;

Στη σημερινή πραγματικότητα κυριαρχούν τρεις εξαιρετικά επικίνδυνες τάσεις:

Πρώτη είναι η κοινωνική πτώχευση και η εμφάνιση φαινομένων ανθρωπιστικής κρίσης.

Δεύτερη είναι η πρωτοφανής σε καιρό ειρήνης ύφεση, παραγωγική υποβάθμιση και περιθωριοποίηση της ελληνικής οικονομίας στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού καταμερισμού της εργασίας.

Τρίτη είναι η επιδείνωση των μακροχρόνιων προϋποθέσεων της ανάπτυξης με την υποχώρηση της δημοκρατίας, τη μετανάστευση του επιστημονικού δυναμικού, την επιδείνωση των δημογραφικών τάσεων, την κατάρρευση της κοινωνικής ασφάλισης, τη μακροχρόνια υπερχρέωση κλπ. Οδηγούμαστε σε μια βαθιά, μακράς διάρκειας και επικίνδυνη κρίση αναπαραγωγής της ελληνικής κοινωνίας.

Το θετικό είναι ότι αρχίζει να συνειδητοποιείται η κατάσταση αυτή από ευρύτερα τμήματα της κοινωνίας. Επίσης συνειδητοποιείται ότι η διέξοδος δεν βρίσκεται σε κάποια επιστροφή στο παρελθόν και τις δυνάμεις που το εξέφρασαν, έστω και με ρετουσαρισμένη μορφή, αλλά στη ρήξη με ό,τι μας έφερε ως εδώ και στη θεμελίωση μιας νέας πορείας.

-Εκτιμάτε ότι το 2014 η Ελλάδα θα χρειασθεί ένα τρίτο πρόγραμμα στήριξης από την ΕΕ και πρόσθετη χρηματοδότηση προκειμένου να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες;

Τα νέα δημοσιονομικά και χρηματοδοτικά κενά, για τα οποία γίνεται λόγος, συνδέονται με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εξυπηρέτηση του παλαιού χρέους και από τις συνέπειες στα δημόσια  έσοδα και τις τράπεζες από τη συνεχιζόμενη ύφεση. Άρα είτε αλλαγή πολιτικής και «κούρεμα» του χρέους θα υπάρξει ή κάποιο νέο πακέτο. Είναι προφανές ότι με την σημερινή κυβέρνηση βρισκόμαστε στον αστερισμό της δεύτερης εκδοχής, δηλαδή νέο πρόγραμμα, νέα, κοινωνικά αφόρητα, μέτρα της μιας ή της άλλης μορφής.   

-Τα υπό εξέταση  σενάρια για το μέλλον του χρέους αφορούν επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων και νέα παρέμβαση στα επιτόκια των δανείων ή «κούρεμα» στην αξία των δανείων. Ποιο θεωρείτε προτιμότερο από αυτά σενάριο;

Το πρώτο σενάριο, που υποστηρίζεται από το ευρωπαϊκό σκέλος της τρόικας, θέλει μερική ρύθμιση του χρέους, κυρίως μέσω επιμήκυνσης του χρόνου λήξης των ομολόγων, το οποίο όμως θα παραμείνει μοχλός πίεσης προς την ελληνική κοινωνία για δεκαετίες.

Το δεύτερο σενάριο υποστηρίζεται από το ΔΝΤ και προκρίνει μια πιο γενναία ρύθμιση του χρέους, περιλαμβανόμενου και κάποιου κουρέματος του χρέους που κατέχει ο «επίσημος τομέας». Όμως ούτε αυτό το σενάριο εξασφαλίζει την επανατοποθέτηση της οικονομίας σε μια τροχιά διατηρήσιμης ανάπτυξης, αφού προβλέπει συνέχιση της ίδιας νεοφιλελεύθερης πολιτικής.

Άρα εντός της τρόικας δεν υπάρχει σενάριο θετικής διεξόδου. Πρώτον γιατί και στις δύο περιπτώσεις το συσσωρευμένο χρέος παραμένει μια θηλιά και δεύτερον, διότι το χρέος είναι σύμπτωμα, παράγωγο πρόβλημα, οι βαθύτερες αιτίες του οποίου παραμένουν άθικτες.

Ένα σενάριο διεξόδου απαιτεί την επανατοποθέτηση του ελληνικού προβλήματος σε νέες βάσεις και μια νέα πολιτική που θα ξεκινά από τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας και θα αντιμετωπίζει τις αιτίες της κρίσης. Αυτό, στην δεινή κατάσταση στην οποία μας έχουν φέρει, απαιτεί να γίνουν σωρευτικά πολλά πράγματα ταυτόχρονα: συνολική ρύθμιση του χρέους, χρηματοδότηση της ανάκαμψης, βαθιές αλλαγές στο εσωτερικό, στο κράτος, τη διοίκηση, τη φορολογία, παντού, και ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάδειξης νέων κλάδων και πόλων ανάπτυξης.

-Το ΙΝΕ εκτιμά ότι θα χρειαστούν περίπου είκοσι χρόνια από τη στιγμή που θα αρχίσει η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας για να επανέλθει η ανεργία στα επίπεδα προ κρίσης. Εν τω μεταξύ, η ανεργία στη νεολαία  καλπάζει με ποσοστό 60 % και οι νέοι Έλληνες ξενιτεύονται. Υπό  αυτές τις συνθήκες τι θα λέγατε στους ανέργους και ειδικά στους νέους; Τι έχουν  -αν έχουν-  να περιμένουν από τον ΣΥΡΙΖΑ; 

Από τις ως τώρα επεξεργασίες και μελέτες βλέπουμε ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει ένα περιφερειακό κέντρο για την ανάπτυξη ενός νέου ενεργειακού μοντέλου με δράσεις εκπαιδευτικές, ερευνητικές, παραγωγικές κλπ, με πυρήνα τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τις νέες τεχνολογίες. Μπορούμε επίσης να γίνουμε βασικός ευρωπαϊκός πόλος παραγωγής διατροφικών προϊόντων υψηλής ποιότητας. Ένα αγροτοδιατροφικό σύμπλεγμα ερευνητικών, εκπαιδευτικών και παραγωγικών δραστηριοτήτων μπορεί να γίνει βασικός πυλώνας του νέου παραγωγικού μοντέλου. Τρίτον, πρέπει να επιχειρήσουμε σχεδιασμένα στους λεγόμενους «δημιουργικούς κλάδους», αξιοποιώντας τα ευρήματα διαφόρων επιστημών σε νέα πεδία εφαρμογής, με στόχο νέα υλικά, νέα προϊόντα, νέες υπηρεσίες, νέες δραστηριότητες και απασχολήσεις. Τέταρτον η χώρα μας μπορεί να γίνει ένα διεθνές κέντρο γραμμάτων, τεχνών  και πολιτισμού. Όλα αυτά έχουν ένα κοινό στοιχείο: απαιτούν βεβαίως χρηματοδοτήσεις, αλλά πάνω από όλα απαιτούν γνώση, δεξιότητες, δημιουργικότητα, μακρόπνοο σχέδιο και δημόσιες πολιτικές που να διαμορφώνουν πλαίσια, να θέτουν κανόνες και να στηρίζουν τις όποιες πρωτοβουλίες.

Χρειαζόμαστε, επομένως, ένα σχέδιο που θα συνδυάζει άμεσα μέτρα, ακόμη και πυροσβεστικού χαρακτήρα, με μια νέα αναπτυξιακή στρατηγική, και που θα αξιοποιεί όλες αυτές, και άλλες, δυνατότητες. Αυτό δεν θα γίνει από το κράτος ερήμην της κοινωνίας, αλλά με την ενθάρρυνση και το συντονισμό πρωτοβουλιών της ίδιας της κοινωνίας και των φορέων της, κοινωνικών και επιστημονικών. Δεν είναι λοιπόν μοιραίο οι νέοι να γίνουν η χαμένη γενιά ή οι αποκλεισμένοι του μέλλοντος. Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια νέα, δίκαιη και αλληλέγγυα κοινωνία και μια οικονομία παραγωγική και αειφόρο. Αλλά αυτό μπορεί να γίνει μόνο μαζί με τη νέα γενιά, όχι ενάντιά της.

Πηγή: Ελευθεροτυπία

ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΟΥΒΕΛΗΔΕΣ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΝ - ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ

Γι αυτο και η μοναδική ελπίδα που σου μένει είναι η εξέγερση - Διαφορετικά πάρε αγκαλιά την αυταπάτη κι όπου σε βγάλει...

"Φωτιές" άναψε ο βουλευτής και υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Δραγασάκης, ο οποίος δήλωσε πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργήσει το χαράτσι μόνο για τους άνεργους και τους οικονομικά αδύναμους και θα επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα προ κρίσης επίπεδα μόνο εαν δεν επιδεινωθεί κι άλλο η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας.

Ο βουλευτής και υπεύθυνς οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, Γ. Δραγασάκης σε συνέντευξή του στη ΝΕΤ δήλωσε πως εαν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει κυβέρνηση...

Το χαράτσι θα καταργηθεί μόνο για τους άνεργους και τους οικονομικά αδύναμους και όχι γενικά για όλους, πως η εισφορά αλληλεγγύης θα καταργηθεί αν αντικατασταθεί με κάποια άλλη, καθώς και οτι ο κατώτατος μισθός θα επανέλθει στα προ κρίσης επίπεδα μόνο εαν δεν επιδεινωθεί κι άλλο η οικονομία της χώρας. Δείτε το βίντεο με τις δηλώσεις του Δραγασάκη...

Αυτές οι δηλώσεις Δραγασάκη προκάλεσαν τη σφοδρή αντίδραση της ΝΔ η οποία στην ανακοίνωση που εξέδωσε αναφέρει ότι «ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής κ. Δραγασάκης χαρακτήρισε επί της ουσίας ψεύτη τον αρχηγό του κ. Τσίπρα, αμφισβητώντας στην πράξη όλες τις δεσμεύσεις του κόμματός του. Ο κ. Δραγασάκης χθες, γκρέμισε το δόγμα του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα ακυρώσει με έναν νόμο το Μνημόνιο, αποκαθιστώντας κατώτατο μισθό και συντάξεις στα προ κρίσης επίπεδα και καταργώντας το λεγόμενο “χαράτσι της ΔΕΗ.

Με περισσή ειλικρίνεια, ο κ. Δραγασάκης δήλωσε επί λέξει ότι: 

• την κατάργηση του “χαρατσιού” θα την εξετάσουν μόνον για ορισμένες κατηγορίες πολιτών (π.χ. άνεργοι) 

• θα ήταν ανεύθυνο να ισχυριστεί ότι καταργείται η εισφορά αλληλεγγύης χωρίς να την αντικαταστήσει με κάτι άλλο 

• δεν πρόκειται να αποκαταστήσει τις συντάξεις στα επίπεδα που βρίσκονταν πριν 3-4 χρόνια 

• δεν μπορεί να εγγυηθεί την αποκατάσταση του κατώτατου μισθού 

Είναι προφανές ότι ένας από του δύο, είτε ο κ. Τσίπρας που ισχυρίζεται ότι με έναν νόμο θα επαναφέρει μισθούς- συντάξεις στα προ κρίσης επίπεδα, είτε ο κ. Δραγασάκης λέει ψέματα. Περιμένουμε άμεσα να μας διευκρινίσουν τα λαλίστατα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αν καλύπτονται από τις δηλώσεις του υπεύθυνου οικονομικής πολιτικής τους. Και κάτι ακόμα: Στη χθεσινή του συνέντευξη, ο κ. Δραγασάκης κάνει λόγο για δημιουργία “πολεμικού συμβουλίου”, σε περίπτωση που εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν γίνουν αποδεκτές οι θέσεις του από την Ευρώπη. Ποια είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ γι αυτό; Συμφωνεί με την άποψη Δραγασάκη; Γιατί, αν συμφωνεί, τέτοιες απόψεις είναι απαράδεκτες, επικίνδυνες για τη διεθνή εικόνα της χώρας και μόνο διχόνοια σπέρνουν στον Ελληνικό λαό», καταλήγει η ανακοίνωση της Συγγρού. 

Σε απάντησή του το Γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, τονίζει πως «είναι προφανές ότι το επικοινωνιακό επιτελείο της Ν.Δ. βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση και δεν μπορεί να απαντήσει στις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για μια κοινωνικά δίκαιη έξοδο από την κρίση μέσω της ακύρωσης της μνημονιακής πολιτικής. Περαστικά τους. Δυστυχώς, όμως, για αυτούς, η διαστρέβλωση και η συκοφαντία είναι το τελευταίο προπύργιο μιας κυβέρνησης που καταρρέει υπό το βάρος της ισοπεδωτικής της πολιτικής». Στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ ανταπάντησε η Νέα Δημοκρατία, τονίζοντας: «Από το να κρύβεται πίσω από ύβρεις και από το διαρκές του κλαψούρισμα για δήθεν διαστρέβλωση των θέσεών του, ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να απαντήσει: Αλήθεια λέει ο κ. Τσίπρας ότι θα τα επαναφέρει όλα –με έναν νόμο- στα επίπεδα που βρίσκονταν προ κρίσης, ή ο υπεύθυνος οικονομικής τους πολιτικής κ. Δραγασάκης που βγάζει ψεύτη τον αρχηγό του;».

NEWSIT

Γιάννης Δραγασάκης «Τα σοβαρά ανταλλάγματα της διαπραγμάτευσης, απώλεια βασικών περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου και η εδραίωση ενός εργασιακού πλαισίου λιτότητας για πολλά χρόνια.»