Στρατιωτική δικτατορία 1967-1974: Πραγματολογικά στοιχεία και εναλλακτικές ερμηνείες

Σεμινάριο

«Στρατιωτική δικτατορία 1967-1974: Πραγματολογικά στοιχεία και εναλλακτικές ερμηνείες»

17/10/2011-25/1/2012

Σαράντα πέντε σχεδόν χρόνια από την εκδήλωση του στρατιωτικού πραξικοπήματος το βράδυ της 21ης Απριλίου 1967, η επτάχρονη στρατιωτική δικτατορία δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα αντικείμενο συστηματικής ιστορικής προσέγγισης. Ζωντανή στις μνήμες όσων την έζησαν και γνώρισαν τις συνέπειές της έγινε κομβικό σημείο αναφοράς σε πολλά αυτοβιογραφικά βιβλία και μαρτυρίες για την εποχή, ενώ παράλληλα τροφοδότησε, κυρίως τα πρώτα χρόνια μετά την πτώση της, διάφορα σχήματα που...
αναζήτησαν εναλλακτικά τις ερμηνείες της. Δίπλα σ’αυτά οι απολογητές του καθεστώτος κατέθεσαν την δική τους εκδοχή. Αν και τα τελευταία χρόνια, η περίοδος έχει αρχίσει να απασχολεί την ιστορικούς στις διαφορετικές της πτυχές, δεν είναι λίγα τα ζητήματα που παράμενουν ακόμη εκκρεμή.

Το σεμινάριο επιχειρεί για πρώτη φορά να μελετήσει σφαιρικά τις πολλαπλές εκφάνσεις του δικτατορικού καθεστώτος και του αγώνα εναντίον του, αξιοποιώντας τις αρχειακές και έντυπες συλλογές των ΑΣΚΙ για την περίοδο.

Διδάσκοντες είναι οι: Λεωνίδας Καλιβρεττάκης (ΙΝΕ/ΕΙΕ), Βαγγέλης Καραμανωλάκης (Πανεπιστήμιο Αθηνών-ΑΣΚΙ), Ηλίας Νικολακόπουλος (Πανεπιστήμιο Αθηνών), Ιωάννα Παπαθανασίου, (ΕΚΚΕ-ΑΣΚΙ), Τάσος Σακελλαρόπουλος (Μουσείο Μπενάκη).

Πρόγραμμα συναντήσεων:

[17/10] Εισαγωγή, Θεματικές εργασιών.

[24/10] Πως φτάσαμε στην 21η Απριλίου.

[31/10] 1944-1967. Προέλευση και προετοιμασία του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου. Ζυμώσεις, συσσωματώσεις, διαιρέσεις και συνωμοσίες στο εσωτερικό του σώματος των αξιωματικών.

[7/11] Η πρώτη περίοδος της δικτατορίας (21/4-13/12/1967).

[14/11] Διασπάσεις στην Αριστερά και το Κέντρο (ΚΚΕ Εσ. / ΠΑΚ).

[21/11] Η αντίσταση (1967-1970).

[28/11] Η σταθεροποίηση του καθεστώτος: η οικονομική πολιτική.

[5/12] Η σταθεροποίηση του καθεστώτος: οι διεθνείς σχέσεις .

[12/12] Η πολιτιστική και ιδεολογική πολιτική του καθεστώτος. H περιπέτεια της ελληνικής αρχαιολογίας

[19/12] Οι αδιέξοδες προσπάθειες πολιτικοποίησης (1971-1973).

[9/1] Διανοούμενοι, φοιτητικό κίνημα και η εξέγερση του Πολυτεχνείου.

[16/1] Η κυπριακή εμπλοκή.

[23/1] Η Μεταπολίτευση.

24/1 και 25/1 Παρουσίαση εργασιών

Το σεμινάριο θα διεξάγεται στο αναγνωστήριο των ΑΣΚΙ (Πλατεία Ελευθερίας 1, Αθήνα, 4ος όροφος, τηλ. 210 3223062).

Ώρες σεμιναρίου: 18.00 – 21.00

Γραμματεία σεμιναρίου: Ιωάννα Βόγλη - Αγγελική Χριστοδούλου

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ 1967-1974

Γενικά

Γιαννόπουλος Γιώργος Ν. - Clogg Richard (επιμ.), Η Ελλάδα κάτω από στρατιωτικό ζυγό, Αθήνα, Παπαζήσης, 1976 [α΄ έκδοση 1972]

Γρηγοριάδης Σόλων, Ιστορία της Συγχρόνου Ελλάδος 1941-1974: Η Δικτατορία, τ. 5ος (Επιβολή-Ακμή), τ. 6ος (Αποτελμάτωσις), τ. 7ος (Κατάρρευσις), Αθήνα, Καπόπουλος, 1975

Ψυχάρης Σταύρος, Τα παρασκήνια της Αλλαγής, Αθήνα 1975

Νικολινάκος Μάριος, Αντίσταση και αντιπολίτευση 1967-1974, Ολκός, Αθήνα 1975.

Ροδάκης Περικλής (εκδ.), Οι Δίκες της Χούντας: Α: Η Δίκη των Πρωταιτίων, Β: Η Δίκη του Πολυτεχνείου, Γ: Οι Δίκες των Βασανιστών, 12 τόμοι, Αθήνα, Δημοκρατικοί Καιροί, 1975-1976

Σταύρου Νικόλαος, Συμμαχική πολιτική και στρατιωτικές επεμβάσεις: Ο πολιτικός ρόλος των Ελλήνων στρατιωτικών, Αθήνα, Παπαζήσης, [1977].

Λιναρδάτος Σπύρος, Από τον Εμφύλιο στη Χούντα, τ.5, Αθήνα, Παπαζήσης, 1977-78.

Αλιβιζάτος Νίκος, Οι πολιτικοί θεσμοί σε κρίση 1922-1974, Αθήνα, Θεμέλιο, 1983

Χαραλάμπης Δ., Στρατός και Πολιτική Εξουσία: Η δομή της εξουσίας στην μετεμφυλιακή Ελλάδα, Εξάντας, Αθήνα 1985

Μελετόπουλος Μελέτης, Η δικτατορία των συνταγματαρχών, Αθήνα, Παπαζήσης, 1996

Αθανασάτου Γιάννα, Ρήγος Άλ., Σεφεριάδης Σερ. (επιμ.), Η Δικτατορία 1967-1974. Πολιτικές πρακτικές, ιδεολογικός λόγος, αντίσταση, Αθήνα, Καστανιώτης/ Ελληνική Εταιρεία Πολιτικής Επιστήμης, 1999

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τ. 16ος: «Σύγχρονος Ελληνισμός από το 1941 έως το τέλος του αιώνα», Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 2000

Βερέμης Θάνος, Ο στρατός στην Ελληνική Πολιτική, Αθήνα, Κούριερ Εκδοτική, 2000

Νικολακόπουλος Ηλίας, Η καχεκτική δημοκρατία: κόμματα και εκλογές, 1949-1967, Αθήνα, Πατάκης, 2001

Παναγιωτόπουλος Β. (διεύθ. έκδ.), Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τ. 9, Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 2005

Παπαδημητρίου Δέσποινα Ι., Από τον λαό των νομιμοφρόνων στο έθνος των εθνικοφρόνων. Η συντηρητική σκέψη στην Ελλάδα 1922-1967, Αθήνα, Σαββάλας, 2006

Κακαράς Αντώνης, Οι Έλληνες στρατιωτικοί (Αξιωματικοί και υπαξιωματικοί στην μεταπολεμική Ελλάδα), τ. 3, Αθήνα, Παπαζήσης, 2006

Ριζάς Σωτήρης, Η ελληνική πολιτική μετά τον εμφύλιο πόλεμο. Κοινοβουλευτισμός και δικτατορία, Αθήνα, Καστανιώτης, 2008

Καραμανωλάκης Βαγγέλης (επιμ.), Έξι στιγµές του εικοστού αιώνα: Η στρατιωτική δικτατορία. 1967-1974, Αθήνα, Τα Νέα, 2010

Ειδικά θέματα

Δημήτρης Κώνστας, Η «Eλληνική Yπόθεση» στο Συμβούλιο της Ευρώπης 1967-69, Αθήνα, Παπαζήσης, 1976

Ριζάς Σωτήρης, Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η δικτατορία των συνταγματαρχών και το Κυπριακό ζήτημα 1967-1974, Αθήνα, Πατάκης, 2002

Αργυρόπουλος Ανδρέας, Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της δικτατορίας (1967-1974), Αθήνα, Ψηφίδα, 2004

Βαλντέν Σωτήρης, Παράταιροι Εταίροι, Αθήνα, Πόλις 2009

Μορφωτικό Ίδρυμα Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης, Δικτατορία 1967-1974. Η έντυπη αντίσταση, Θεσσαλονίκη 2010

Φοιτητικό Κίνημα

Παπάζογλου Μηνάς, Φοιτητικό κίνημα και δικτατορία, Αθήνα, Επικαιρότητα, 1975

Λυγερός Σταύρος, Φοιτητικό Κίνημα και ταξική πάλη στην Ελλάδα, 2 τόμοι, Αθήνα, Εκδοτική Ομάδα Εργασία, 1977-1978

Κονοφάγος Κωνσταντίνος, Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, Αθήνα, Μπογιάτης, 1982

Δαφέρμος Ολύμπιος, Φοιτητές και Δικτατορία. Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα 1972-1973, Αθήνα, Θεμέλιο, 1999

Κλειτσίκας Νίκος, Το ελληνικό φοιτητικό κίνημα και ο αντιδικτατορικός αγώνας στην Ιταλία, Αθήνα, Προσκήνιο, 2000

Γιώργος Βερνίκος (εκδ.), Όταν θέλαμε να αλλάξουμε την Ελλάδα: Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, η ΕΚΙΝ και οι καταλήψεις της Νομικής, Αθήνα 2003

Χατζησωκράτης Δημήτρης, Πολυτεχνείο ’73. Αναστοχασμός μιας πραγματικότητας, Αθήνα, Πόλις, 2004

Γάτος Γιώργος (εκδ.), Πολυτεχνείο ’73: Ρεπορτάζ με την Ιστορία, Αθήνα, Φιλιππότης, τ. 1ος 2003, τ. 2ος 2004

Μαρτυρίες

Ιορδανίδης Γεώργιος, Ελπίδες και ανησυχίες, Αθήνα, Θεμέλιο 1966

Αρσένη Κίττυ, Μπουμπουλίνας 18, Αθήνα, Θεμέλιο (3η έκδ.), 2005 [α΄ έκδοση 1969]

Κοροβέσης Περικλής, Οι ανθρωποφύλακες, Αθήνα, Ηλέκτρα (2η έκδ.) 2007 [α΄ έκδοση 1969]

Βλάχου Ελένη, House Arrest, Λονδίνο, Gambit, 1970

Ρουσσέας Σταύρος, Ο θάνατος μιας δημοκρατίας: Η Ελλάδα και η αμερικανική συνείδηση, Καστανιώτης, Αθήνα 1974

Βιδάλης Ορέστης, Ιστορικό Ημερολόγιο: Χρόνια εκπατρισμού, 1968-1975, 2 τ. Αθήνα, Libro, 1997

Ράλλης Γεώργιος, Το ημερολόγιό μου τον καιρό της δικτατορίας, Αθήνα, Ελληνοεκδοτική, 1997

Μπέκετ Τζέιμς, Βαρβαρότητα στην Ελλάδα 1967-1969, Αθήνα, Ποντίκι, 1997

Ιορδανίδης Γεώργιος, Όσα θυμήθηκα… 1920-1973, Νεφέλη 1997

Κατσαρός Στέργιος, Εγώ ο προβοκάτορας, ο τρομοκράτης (η γοητεία της βίας), Αθήνα, Μαύρη Λίστα, 1999

Παπάγος Λεωνίδας, Σημειώσεις 1967-1977, Αθήνα, Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, 1999

Πεπονής Αναστάσιος, 1961-1981: Τα γεγονότα και τα πρόσωπα, Αθήνα, Λιβάνης, 2001

Κουλουμπής Θεόδωρος, …71 …74: Σημειώσεις ενός πανεπιστημιακού, Αθήνα 2002

Σταθόπουλος Ιωάννης, Το κίνημα του Ναυτικού-Μάιος 1973 (προσωπική μαρτυρία), Αθήνα, Παπαζήσης, 2003

Αγγελής Βαγγέλης & Δαφέρμος Ολύμπιος (εκδ.), Όνειρο ήταν... Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα και το Πολυτεχνείο με το βλέμμα των πρωτεργατών, Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2003

Σκρουμπέλος Θανάσης, Οι κόκκινοι φίλοι μου: Μια ιστορία της οργάνωσης Ρήγας Φεραίος, Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 2004

Αφιερώματα περιοδικών

Αντί τχ. 344, 17 Απριλίου 1987 [Αφιέρωμα: 21 Απριλίου 1967: 20 χρόνια μετά]

Η λέξη τχ. 63-64, Απρίλης-Μάης 1987 [Αφιέρωμα: Διανοούμενοι και Δικτατορία]

Ο Πολίτης τχ. 99, Απρίλιος 2002 [«Διότι δεν συνεμορφώθην...»: Ο πολιτισμός στα χρόνια της δικτατορίας]

Αρχειοτάξιο τχ. 8, Μάϊος 2006 [Αφιέρωμα 21 Απριλίου 1967]

  programma seminariou 2011-2012

ΤΩΡΑ: Το πιο ευρύ λαϊκό μέτωπο για την ανατροπή του παράνομου καθεστώτος.

«Είναι χούντα», «πως ν αντιμετωπίσεις μια χούντα», είναι τα λόγια που άκουγες σε κάθε γωνιά του μετρό απ τους ανθρώπους που κατέφυγαν εκεί για ν αποφύγουν τα χημικά και την αγριότητα των πραιτωριανών των ΜΑΤ, στη διαδήλωση της 29 Ιούνη στο Σύνταγμα.
Πόσο πιο απλά να πει ο κόσμος, που αποφασίζει να χρησιμοποιήσει στοιχειώδη δικαιώματά του, ότι εδώ δεν υπάρχει καμιά νομιμότητα και καμιά λειτουργία θεσμών, αλλά στυγνή επιβολή ενός ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ.
Πρέπει ν ανατρέψουμε όχι μια κυβέρνηση, ΑΛΛΑ ΕΝΑ ΚΑΘΕΣΤΩΣ. Γιατί την κυβέρνηση στις παρανομίες και τα εγκλήματά της τη στήριξαν –πέρα απ τις μνημονιακές και «αντιμνημονιακές» πολιτικές δυνάμεις - η αστυνομία και το σύστημα «Δικαιοσύνης» (που έφτασε να βαφτίζει το κρέας ψάρι, ότι δηλαδή η δανειοδοτική σύμβαση του μνημονίου δεν είναι διεθνής σύμβαση, εμπαίζοντας έτσι έναν λαό που λιμοκτονεί και καταστρέφεται απ αυτή τη συμφωνία, που αφήνει τους Ψωμιάδηδες να καπνίζουν ελεύθεροι το πούρο τους και κυνηγάει τους Βήχους και τα μικρά παιδιά βαφτίζοντάς τα τρομοκράτες κ.ό.κ.). Και επίσης η ηγεσία του ΣΕΒ (που πάντα έκρινε πως τα μέτρα κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, αλλά ποτέ δεν πρόσεχε τις παρανομίες και τις αντισυνταγματικές ενέργειες για την επιβολή τους).
Ένα τέτοιο καθεστώς, που στηρίζεται απ τη διεθνή συμμορία των κερδοσκόπων, δεν μπορεί ν ανατραπεί παρά μόνο με το ευρύτερο δυνατό μέτωπο λαϊκών δυνάμεων που συμφωνούν στην ανατροπή του παράνομου καθεστώτος.
Κάποιοι προβάλλουν σαν εμπόδιο για τη δημιουργία αυτού του μετώπου τη μη συμφωνία και επομένως τη μη συγκεκριμένη διατύπωση ενός προγράμματος της επόμενης μέρας, που θα πείσει τον ελληνικό λαό να συστρατευτεί σ αυτό το μέτωπο.
Μα αυτό ακριβώς θα είναι το καθήκον της κυβέρνησης που θα προκύψει απ την ανατροπή της σημερινής κατάστασης. Να δώσει τη δυνατότητα στον ελληνικό λαό με αντικειμενικότητα να μπορέσει να κρίνει και ν αποφασίσει την πορεία που θ ακολουθήσει, συγκρίνοντας τα προγράμματα και τις προτάσεις των διαφόρων πολιτικών δυνάμεων. Κάτι που δεν μπορεί να γίνει σήμερα. Πώς ν ακούσει και να κρίνει ο λαός τις λύσεις που προτείνονται, μέσα στην ομοβροντία τρομοκρατίας και εκβιαστικών διλημμάτων (αν ακούγονται καν προτάσεις); Ποιος είδε αντιπαράθεση επιχειρημάτων;
Μόνο έτσι μπορεί να εκπληρωθεί η θεμελιώδης απαίτηση του συντάγματος για κυριαρχία του λαού και για το ότι όλες οι εξουσίες πρέπει να πηγάζουν απ το λαό.
Μόνο ένας αντικειμενικά ενημερωμένος λαός μπορεί ν αποφασίσει.
Πως έπεσαν τα αραβικά καθεστώτα; Με ακριβή προγράμματα της επόμενης μέρας; Το κίνημα των πλατειών ένωσε ΝΤΕΦΑΚΤΟ όλες τις οργανωμένες δυνάμεις της αντιπολίτευσης και τον απλό λαό, πάνω σ ένα πολύ απλό πλαίσιο: να φύγει ο δικτάτορας, ν ανατραπεί το καθεστώς.
Οι αριστεροί κι όσοι φαντάζονται αντικαπιταλιστικές και σοσιαλιστικές επαναστάσεις, πρέπει ν αφήσουν τώρα τις ονειροφαντασίες, γιατί αύριο ο κόσμος δεν θα μπορεί ούτε αγώνα για την επιβίωσή του να κάνει απ τη δουλεία και την εξαθλίωση στις οποίες θα έχει περιέλθει.
Το κίνημα των αγανακτισμένων στις πλατείες αυτό έδειξε: πρέπει ΤΩΡΑ να δημιουργηθεί το πιο ευρύ λαϊκό μέτωπο με μόνο στόχο ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ. Πρέπει ν απευθυνθούμε στον κόσμο για ν απονομιμοποιήσουμε ακόμη περισσότερο και στα πιο καθυστερημένα τμήματα το καθεστώς.
Η τακτική των εχθρών του λαού είναι η διάσπαση των δυνάμεών του και η καθυπόταξη του κάθε κλάδου ξεχωριστά (που υποτάσσονται ανεξάρτητα απ τη συμμετοχή και αγωνιστικότητα των εργαζομένων, όπως απέδειξαν οι περιπτώσεις των φορτηγατζήδων, των ταξιτζήδων κ.ά). γιατί η επίθεση είναι συντονισμένη, διεξάγεται με όλα τα μέσα και χρησιμοποιεί όλες τις δυνάμεις –και διεθνείς- που διαθέτει.
Απέναντι σ ένα τέτοιο μπαράζ επιθέσεων, ο λαός και οι ηγεσίες του έχουν την πολυτέλεια να μην συσπειρώσουν και να χρησιμοποιήσουν όσες δυνάμεις μπορούν;
Το καθεστώς έχει για στήριγμα μερικές δεκάδες χιλιάδες αστυνομικούς-πραιτωριανούς (η προπαγάνδα της τηλεόρασης δεν πιάνει τώρα, παρά μόνο στα πιο καθυστερημένα τμήματα του πληθυσμού, που κι αυτά αν τα πλησιάσουμε μπορούν εύκολα να πεισθούν για τα έργα και τις ημέρες των σωτήρων της πατρίδας).
Αυτούς μπορεί να τους χρησιμοποιεί με επιτυχία σ έναν συγκεκριμένο χώρο κάθε φορά και με προϋπόθεση ότι το κίνημα δεν είναι καλά περιφρουρημένο. Αλλά οι δυνατότητες των πραιτωριανών μειώνονται δραματικά σε περίπτωση συντονισμένων, αποκεντρωμένων, ταυτόχρονων κινητοποιήσεων, που θα έχουν περιφρούρηση και πρωτοτυπία.
Επομένως ο αγώνας πρέπει να είναι ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΣ και ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ με πρωτότυπες μορφές. Ο στόχος πρέπει να είναι να πάψει να λειτουργεί το καθεστώς (απονομιμοποίηση στην πράξη).
Για μια τέτοια διεξαγωγή αγώνα απαιτείται μαζική συμμετοχή του λαού. Κι αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη συντονισμένη δουλειά όλων που θ αναδείξει το αντίπαλο δέος των καθεστωτικών δυνάμεων.
Κάποιοι πρέπει να σταματήσουν να βάζουν διλήμματα που δεν έχουν θέση ΣΗΜΕΡΑ, σαν προϋπόθεση για κοινή δράση.
Γιατί η στάση πληρωμών πρέπει ν αποφασιστεί τώρα και να είναι μόνιμη και δεν αρκούμαστε σε μια συμφωνία για προσωρινή στάση πληρωμών, όσο ο λαός θα ενημερώνεται για ν αποφασίσει, πράγμα που μπορεί απ όλους να συμφωνηθεί σαν κάτι λογικό και αναγκαίο;
Ή γιατί θεωρούμε ότι δεν θα προκύψουν λύσεις σαν κάτι αναγκαίο και λογικό, αποδεκτό εκ των πραγμάτων απ όλους ή απ την πλειοψηφία του λαού, σε ζητήματα όπως η τύχη των τραπεζών, το ευρώ κ.ό.κ; Αν έχουμε αυτοπεποίθηση για τις προτάσεις μας και τις δυνάμεις μας, πρέπει να ενεργήσουμε μ αυτό το πνεύμα.
Γιατί το πρόβλημα σήμερα δεν είναι ν αποδεσμευτούν δυνάμεις απ το καθεστώς και να θελήσουν να το αλλάξουν ουσιαστικά. Αυτό σήμερα έχει γίνει και συνεχώς η κατάσταση πιέζει ν αποδεσμεύονται κι άλλες. Το πρόβλημα είναι οι οργανωμένες λαϊκές δυνάμεις να βρουν τρόπους να συστρατευτούν σ ένα μέτωπο εναντίον του καθεστώτος, που θα δημιουργήσει το αντίπαλο δέος, θα εμπνεύσει και θα θέλξει τις μάζες.
8 Οκτώβρη 2011
Γιώργος Παπανικολάου
_________________
μέλος της ΣΟ του Πολιτικού Καφενείου (Λάρισα)

Κάθε μήνας και χαράτσια

Σε μηνιαία βάση θα πέφτουν πλέον τα νέα χαράτσια. Πριν προλάβουμε να αποπληρώσουμε τα φετινά, πρέπει:

♦ Από τον Μάιο να αρχίσουμε να αποπληρώνουμε το χα­ράτσι της ΔΕΗ σε τέσσερις διμηνιαίες δόσεις.

♦ Από τον Ιούλιο να μπούμε στη διαδικασία εξόφλησης του εκκαθαριστικού, στο οποίο θα αποτυπωθούν τα μέτρα που αποκαλύφθηκαν τα ξημερώματα της Παρα­σκευής.

♦ Μέσα στο φθινόπωρο να αποπληρώσουμε και το πολυεκκαθαριστικό.

Με το πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή, όλα τα φυσικά πρόσωπα (μισθωτοί, συνταξιούχοι και ελεύ­θεροι επαγγελματίες) καλούνται να σηκώσουν τριπλό βάρος.

1 Από την 1η Ιανουαρίου 2012 όλοι οι μισθοί θα υπο­στούν «κούρεμα». Το κούρεμα αυτό οφείλεται στην εφορία και είναι πρόσθετο σε αυτό που ενδεχομένως γίνεται στον μισθό ή στη σύνταξη (οι δημόσιοι υπάλλη­λοι φορτώνονται το νέο μισθολόγιο, οι συνταξιούχοι τις περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι τις περικοπές από τις ατομικές και τις επιχειρησιακές συμβάσεις). Ο μισθός εργαζόμενου με δύο παιδιά θα μειωθεί έως και 30 ευρώ επιπλέον μόνο εξαιτίας της αλλαγής της φορολογικής κλίμακας.

2 Η νέα κλίμακα που παρουσιάστηκε θα ισχύσει για τα εισοδήματα του 2011. Κανονικά για τους μι­σθωτούς και τους συνταξιούχους ο φόρος εισοδήματος παρακρατείται από τον μισθό ή τη σύνταξη. Αυτό δεν θα συμβεί φέτος. Έτσι, με το εκκαθαριστικό του 2012 θα έρθει στο φως άλλο ένα πολύ μεγάλο χαράτσι: για παράδειγμα, όλα τα φυσικά πρόσωπα με δύο παιδιά θα πληρώσουν έως και 420 ευρώ επιπλέον φόρο λόγω των αλλαγών στα κλιμάκια αλλά και της μείωσης του αφορο­λογήτου.

3 Στο εκκαθαριστικό του 2012 θα φανούν και οι συνέπειες από την κατάργηση των φορολογικών απαλλαγών. Ψαλίδι έχει μπει σε όλες τις εκπτώσεις: νοσοκομειακής περίθαλψης, ασφαλιστικών εισφορών, τόκων στεγαστικού δανείου, ενοικίου κύριας κατοικίας, φροντιστηρίων.

Το Ποντικι

Μήπως πάμε για μεθοδευμένο ... ξεπούλημα;

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός
e-mail: prevejohn@yahoo.gr

Ακούγοντας της είδηση της ανάθεσης της αποκομιδής των σκουπιδιών από την περιφέρεια σε ιδιώτες (λόγω της απεργίας των υπαλλήλων των ΟΤΑ) μου δημιουργήθηκαν κάποια εύλογα ερωτήματα τα οποία οδηγούν σε παραπέρα σκέψεις.

Φυσικά το θέαμα και η παραμονή των σκουπιδιών στους δρόμους των πόλεων εκτός από αποκρουστικό σίγουρα εγκυμονεί και κινδύνους για την δημόσια υγεία όμως το ερώτημα μου είναι ποιοι ιδιώτες ανέλαβαν το συγκεκριμένο έργο, με τι προσωπικό και το κυριότερο με ποιον εξοπλισμό!

Φίλες/οι  για το πρώτο ερώτημα μου ακούσαμε πολύ γνωστά ονόματα μεγαλοεργολάβων, μεγαλοκαναλαρχών ακόμα και τραπεζιτών οι οποίοι θέλουν εδώ και καιρό (θυμηθείτε και την υπόθεση της Κερατέας με την πρόθεση κατασκευής του ΧΥΤΑ) να βάλουν χέρι μετά από τους δρόμους με τα πολλαπλά διόδια και στην αποκομιδή των σκουπιδιών!

Για το θέμα του προσωπικού ας είναι καλά η λαθρομετανάστευση και τα επακόλουθα της δηλ. φτηνά εργατικά χέρια, χωρίς ασφάλεια, εισφορές και ωράρια. Όμως το ύποπτο είναι το θέμα του εξοπλισμού δηλ. τα πανάκριβα αυτοκίνητα τα γνωστά σκουπιδιάρικα και για τα οποία η απορία μου είναι με ποια λογική τα προμηθεύτηκαν οι εν λόγω επενδυτές, τα είχαν σε “αναμονή” και τα έβγαλαν την κατάλληλη στιγμή!

Μήπως κάποιοι της κυβέρνησης τους έχουν υποσχεθεί εκ των προτέρων τις αναθέσεις αυτές; Εξ αυτής της πρόθεσης μήπως αυτά τα κυβερνητικά πρόσωπα ενεργούν δόλια (δημιουργώντας το κατάλληλο κλίμα με τις εις βάρος των εργαζομένων μεθοδεύσεις, την αδιαλλαξία και τους ωμούς εκβιασμούς) για την προετοιμασία της κοινωνίας να δεχτεί το ξεπούλημα αυτό;

Δεν ξέρω αν όλα αυτά είναι αποκύημα της φαντασίας μου αλλά τον τελευταίο καιρό όλα είναι πιθανά από αυτούς τους κυρίους οι οποίοι μοιάζουν να έχουν μετατραπεί από υπηρέτες του λαού σε "ντίλερ" ξεπουλήματος των υποδομών, των υπηρεσιών και γενικά της δημόσιας περιουσίας της πατρίδας μας!

Δάσκαλος με μισθό 560 ευρώ! Το νέο μισθολόγιο των εκπαιδευτικών

Αναστάτωση επικρατεί στην εκπαιδευτική κοινότητα μετά την γνωστοποίηση των επιπτώσεων που θα έχει το νέο μισθολόγιο στις αμοιβές των εκπαιδευτικών.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία της Κυριακής» ο νεοδιόριστος άγαμος δάσκαλος θα ξεκινά με πρώτο μισθό 560 ευρώ. Για να φτάσει τα 1.000 ευρώ θα πρέπει να περιμένει περίπου 15 χρόνια ενώ… τα πολλά λεφτά, δηλαδή λίγο πάνω από 1.300 ευρώ, θα τα πάρει στα 25 χρόνια. Ο τελικός μισθός στην 35ετία είναι 1.371 ευρώ. Προ Μνημονίου, ο πρώτος μισθός ήταν 1.026 ευρώ και ο τελευταίος 1.617.
Ανάλογη είναι η πορεία του έγγαμου, απλώς έχει περίπου 100 ευρώ περισσότερα λόγω γάμου και παιδιών.
Ένας καθηγητής σε γυμνάσιο-λύκειο, συνεχίζει η εφημερίδα, ξεκινά με 581 ευρώ (681 ευρώ μείον τα 100 των κρατήσεων ΙΚΑ) έναντι 1.099 ευρώ προ Μνημονίου, (μέχρι τον Δεκέμβριο του 2009). Ύστερα από δύο χρόνια θα φτάσει στα 783 ευρώ, ενώ από τον τέταρτο χρόνο θα παίρνει πάνω από 800 ευρώ. Στη δεκαετία θα πάρει μια… γενναία αύξηση και θα σπάσει το φράγμα των 900 ευρώ (980 ευρώ). Το δε πέρασμα στην κατηγορία άνω των 1.000 ευρώ θα το κάνει στα 14 χρόνια. Από τότε και μέχρι τα 23 χρόνια δεν θα ξεπεράσει τα 1.300 ευρώ. Στα 24 χρόνια εργασίας θα πατήσει την υψηλότερη μισθολογική κλίμακα και θα αμείβεται με 1.304 ευρώ το μήνα. Συνταξιοδιοτείται στα 35 χρόνια εργασίας με 1.371 ευρώ.
Σε ό,τι αφορά τους πανεπιστημιακούς, σύμφωνα πάντα με την «Ελευθεροτυπία», επισημαίνουν οι ίδιοι ότι το 2010, μεταξύ των ειδικών μισθολογίων, μόνο για τα μέλη ΔΕΠ η μισθολογική δαπάνη ήταν χαμηλότερη από τα επίπεδα του 2006 και «κάθε περαιτέρω περιστολή της είναι αδιανόητη». Τονίζουν δε πως «οι πληροφορίες για περαιτέρω περικοπή των επιδομάτων (που συνιστούν το 45% των καθαρών αποδοχών) θα οδηγήσει σε εξαθλίωση τους πανεπιστημιακούς δασκάλους που καλούνται να προσφέρουν το επιστημονικό έργο τους για την ανάπτυξη της χώρας». Σημειωτέον ο πρώτος μισθός, δηλαδή του λέκτορα, έχει διαμορφωθεί στα 1.660 ευρώ, ενώ του καθηγητή με 25ετία στα 2.239 ευρώ.

Πηγη:
madata.gr

Πονηροί καιροί, πονηρά. προσκλητήρια!

Του Δημήτρη Τσιμούρα

Είναι γεγονός ότι για κάποια κείμενα που κυκλοφορούν στο  διαδίκτυο χρειάζεται οπωσδήποτε  μια δεύτερη, ίσως και μία τρίτη ανάγνωση, για να αποκαλυφθούν οι πραγματικοί  στόχοι και οι επιδιώξεις των συντακτών τους. Είναι κείμενα,  που έχουν γραφεί με μεγάλη προσοχή, σίγουρα όχι από τυχαίους ανθρώπους, οι οποίοι ενδεχομένως ή κατά πάσα πιθανότητα είναι σε. διατεταγμένη υπηρεσία! Το χαρακτηριστικό αυτών των κειμένων είναι η αληθοφάνεια και για να αποκαλυφθούν χρειάζεται να βρει ο αναγνώστης τα τρωτά τους σημεία.

Ένα από αυτά τα κείμενα έχει σαν τίτλο:

«7ΗΜΕΡΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ».

Το συγκεκριμένο κείμενο, που είναι ανυπόγραφο, αρχίζει με μια σειρά διαπιστώσεις, οι οποίες αντανακλούν την πραγματικότητα. Αυτές   όμως είναι γνωστές σε όλους  τους εν δυνάμει αναγνώστες του, χωρίς βέβαια να λέει τίποτα καινούριο.  Όπως: «Το κράτος, όχι μόνο συνηγορεί και καλύπτει αυτήν την τακτική των τραπεζών, αλλά... προσθέτει στην πλάτη μας εξοντωτική φορολογία που καθημερινά αυξάνει και τροποποιείται σύμφωνα με τις ανάγκες του τέρατος, δηλαδή του συστήματος.    Προστίθενται νέες έκτακτες - παράνομες εισφορές, τέλη, σε όλα. Στους μισθούς μας, στις συντάξεις, στην υγεία - χρέωση για επίσκεψη στα νοσοκομεία, στις περιουσίες μας που τις έχουμε ήδη χιλιοπληρώσει, παράνομα κ ακριβά διόδια, στα εισιτήρια ΜΜΜ, αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, στα καθημερινά αναγκαία αγαθά που χρειαζόμαστε για να επιβιώσουμε» Με την παράθεση   των παραπάνω στοιχείων ήδη ο συντάκτης έχει πείσει τους αναγνώστες του  για τις. «αγνές» προθέσεις του και προφανώς έχει αποκτήσει  την εμπιστοσύνη τους!   Από `δω και πέρα είναι πολύ πιο εύκολο να   περάσει το μήνυμα που θέλει! Προσπαθεί  φυσικά  να κρατήσει σε όλα τα σημεία του κειμένου το στοιχείο της αληθοφάνειας.
 Ο αναγνώστης, αφού εμπιστεύεται τον συντάκτη του εν λόγω  κειμένου,     είναι πλέον έτοιμος να δεχθεί τις διαπιστώσεις, τις προτροπές, αλλά και τις προτάσεις του κειμενογράφου, ο οποίος: α) Ονομάζει αγώνες μόνο την κάθοδο των «Αγανακτισμένων» στους δρόμους, όπου εκεί εν πολλοίς υπάρχει το στοιχείο του αυθορμητισμού και αγνοεί(!) τις οργανωμένες απεργιακές συγκεντρώσεις, όπου κατά κύριο λόγο υπάρχει το στοιχείο  της συνειδητοποίησης. β) Μας υπενθυμίζει τη βαρβαρότητα,  που αντιμετώπισαν αυτοί που κατέβηκαν διαμαρτυρόμενοι στους δρόμους, άρα και την επικινδυνότητα   ενός τέτοιου εγχειρήματος. Δηλαδή αξιοποιεί την κυβερνητική βαρβαρότητα, για να ενσπείρει το στοιχείο του φόβου και της τρομοκρατίας σ' αυτούς, που είναι αποφασισμένοι να βγουν στους δρόμους και να διεκδικήσουν αγωνιστικά. Για να τους αποθαρρύνει δε ακόμη περισσότερο, τονίζει ότι και αυτοί που βγήκαν διαμαρτυρόμενοι  μέχρι τώρα στους δρόμους, δεν έφεραν  κανένα αποτέλεσμα!  
Συνεχίζει λοιπόν: «Ήταν δυστυχώς πολύ αργά όταν αποφασίσαμε να ενωθούμε και να αντιδράσουμε σε όλους αυτούς που καπηλεύονται τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας. Ωστόσο, «αγανακτήσαμε» όπως λένε οι πολλοί, βγήκαμε στους δρόμους, φωνάξαμε, με λίγα λόγια δείξαμε ότι πάμε να σηκώσουμε κεφάλι. Τα αποτελέσματα οι περισσότεροι τα  γνωρίζουμε.
Στο απόλυτα «δημοκρατικό» και «δίκαιο» κράτος που ζούμε, σαν απάντηση στις ειρηνικές διαμαρτυρίες μας εισπράξαμε βία. Και, μάλιστα, πολύ βία...
Οι «μεγάλοι» φοβούνται την αντίδραση του κόσμου και γι αυτό δεν τον θέλουν στο δρόμο, αντίθετα τον θεωρούν μεγάλο κίνδυνο.
Όπως αποδείχθηκε, αυτός ο πόλεμος ήταν, είναι και θα είναι άνισος. Εμείς πολεμάμε με το δίκιο που μας πνίγει, αυτοί απαντάνε με χημικά, βία, χούντα. Αποτέλεσμα: Όλο αυτό είναι απλά μια τσιμπιά στο παχύδερμο «τέρας».
Και αφού. αληθοφανώς κατέληξε στο «συμπέρασμα» ότι οι αγώνες είναι επικίνδυνοι και αναποτελεσματικοί - μια τσιμπιά στο παχύδερμο «τέρας»-προχωρά ακάθεκτος στην  «πρόταση», η οποία στην ουσία μας λέει να μη βγούμε διαμαρτυρόμενοι στους δρόμους, αλλά να κάνουμε κάτι. «καλύτερο»! .Για μια βδομάδα να μην ψωνίζουμε!!! Χαρακτηρίζεται  δε ως «όπλο αγώνα» το. πορτοφόλι μας και μάλιστα ενάντια σε αυτό των πλουτοκρατών!!! Αποσιωπά όμως  ο «άγνωστος» συντάκτης του εν λόγω κειμένου ότι ένα μεγάλο μέρος του κόσμου ήδη δεν. διαθέτει πορτοφόλι, θύμα της κυβερνητικής ληστείας και, όσοι διαθέτουν με ελάχιστα χρήματα, δεν θα το έχουν  ακόμα για πολύ! Αλλά   και να υπήρχαν κάποια χρήματα στα πορτοφόλια μας, θα τους. πολεμούσαμε  με το να μην ψωνίσουμε για μία  εβδομάδα; Αστείο επιχείρημα. Ο άγνωστος(!)όμως συντάκτης του κειμένου γνωρίζει ότι το. κόλπο «πιάνει» σε πολλούς!  Ήδη στο προσωπικό μου mail έχει φτάσει μέχρι στιγμής, απεσταλμένο από τρεις διαφορετικές ηλεκτρονικές διευθύνσεις   και προωθείται, όπως διαπίστωσα κατά συρροήν, δυστυχώς, από πολλούς αβασάνιστα!
 Και συνεχίζει: «Πήγαμε στον πόλεμο άοπλοι, έχοντας ξεχάσει στο σπίτι μας το μεγαλύτερο όπλο, το πιο δυνατό, που όσο και να πυροβολεί δε χύνεται ούτε μια στάλα αίμα, δεν ανοίγει κανένα κεφάλι, δεν καίγεται κανένα κτίριο, δεν κλείνει κανένας δρόμος. Ποιο είναι αυτό; Μα τι άλλο από το πορτοφόλι μας.»
Και έχοντας λοιπόν το «όπλο». παρά πόδας μας λέει πώς θα το.χρησιμοποιήσουμε! 

  «Πως; Με αποχή από την οποιαδήποτε κατανάλωση. Θα τους πολεμήσουμε αναίμακτα, ειρηνικά και εύκολα με το πιο δυνατό όπλο.
Αν για ένα μικρό χρονικό διάστημα δεν κινηθεί ούτε ένα ευρώ στην αγορά, η φωνή μας θα ακουστεί πάνω από τις κυβερνήσεις, το ΔΝΤ, τα ΜΑΤ, τις τράπεζες, την Άγκελα, τα χρηματιστήρια..
Είναι βέβαιο πως ενώ εμείς μπορούμε να το κάνουμε χωρίς καμιά σοβαρή επίπτωση, το σύστημα θα γονατίσει.» 
Έτσι λοιπόν,  από το σπίτι μας, ακίνδυνα και για μικρό χρονικό διάστημα αποχής από τις οικονομικές συναλλαγές, θα. γονατίσουμε το σύστημα!!! Άρα, κατά τον κειμενογράφο, τζάμπα  οι λαοί ξεσηκώνονται, τζάμπα όλοι οι αγώνες, τζάμπα η έκθεση σε κίνδυνο, τζάμπα το χαμένο μεροκάματο!  Βέβαια αυτός που γράφει ξέρει πού απευθύνεται, όπως ξέρει και πολύ καλά ότι κανένα σύστημα δεν γονατίζει έτσι!  
Αν δεν υπήρχε η αρχική εισαγωγή στο  κείμενο  η φαιδρότητα της. «πρότασης» θα ήταν ορατή με  μία πρώτη ματιά. Επειδή όμως κατάφερε και κέρδισε τον αναγνώστη από την αρχή, τώρα αυτός δεν «φιλτράρει»   πλέον κανένα σημείο του κειμένου ούτε ακόμη και αυτά που δεν αντέχουν  τη στοιχειώδη κριτική. Αυτά από τον αναγνώστη γίνονται δεκτά χωρίς καμία δεύτερη σκέψη!   Ποιος λοιπόν καλόπιστος, ύστερα από όλα τα παραπάνω,  θα σκεφτεί στη συνέχεια ότι η προτεινομένη -από ποιους άραγε(;)-  εβδομάδα «αποχής των  ωνίων», εντελώς. συμπτωματικά συμπίπτει με την εβδομάδα   των μεγαλύτερων,  από εποχής μνημονίου, οργανωμένων απεργιακών κινητοποιήσεων!!! Τυχαίο;
Βέβαια σε κανένα σημείο δεν μας προτρέπει να μην πληρώσουμε ούτε καν αυτά τα παράνομα χαράτσια τους, ενώ μας θυμίζει ότι το «κίνημα του πορτοφολιού» είναι καθ' όλα νόμιμο! Και εμμέσως πλην σαφώς μας καλεί, μπροστά σε μία κυβέρνηση που εδώ και πολύ καιρό έχει ξεπεράσει ακόμη και τα δικά της πλαίσια νομιμότητας, εμείς να κινηθούμε αποκλειστικά μέσα σε αυτά και να υλοποιούμε κατά γράμμα τις αποφάσεις της, που μας οδηγούν στη εξουθένωση και την καταστροφή! Δεν παύει δε να μας θυμίζει το «επικίνδυνον» του εγχειρήματος, της καθόδου μας  στους δρόμους, καθώς και την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να τα παίξει όλα για όλα Συνεπώς μπροστά σε μια άνομη κυβέρνηση, που εξοντώνει κυριολεκτικά τον λαό της,  σε μας προτάσσεται η  τήρηση της. νομιμότητας με ό,τι αυτό φυσικά συνεπάγεται! Σφάξε με αγά μου να αγιάσω!  «Δεν θα πεινάσουμε, δεν θα κινδυνέψουμε, και το κυριότερο δεν θα παρανομήσουμε πουθενά.» γράφει σε μία από τις «ατάκες» του κειμένου! 
 Μάλιστα σε καμιά περίπτωση το εν λόγω   κείμενο δεν  αποκαλύπτει  τους στόχους των κυβερνητικών επιλογών, που είναι η οικονομική  και  κοινωνική μας εξαθλίωση. Αν το έκανε,  θα έχανε την «αξία» του. Δεν αποκαλύπτει την αναγκαστική εκποίηση και του τελευταίου περιουσιακού στοιχείου, που  έχουμε στην κατοχή μας, την παράδοση του πλούτου της χώρας μας σε έναν ολιγάριθμο αριθμό Κροίσων και εταιριών  -τα μελλοντικά αφεντικά μας-  όπου θα παρέχουμε τις. υπηρεσίες μας,   σε καθεστώς. εργασιακού Μεσαίωνα! Και φυσικά  το. «σεργιάνι μας στον κόσμο», όπως λέει ο Μύρης και τραγουδάει ο Νταλάρας σε μουσική  Μαρκόπουλου, θα περιορίζεται «στα δέκα μέτρα γης»!!! 
 Όμως, όσο  φιλότιμη προσπάθεια  και να γίνεται εκ μέρους τους  στον τομέα της καθημερινής προπαγάνδας, από τους εντεταλμένους κονδυλοφόρους τους,     θα πέσουν έξω, αν νομίζουν ότι θα μας οδηγήσουν σαν πρόβατα στη σφαγή! Ας το ξέρουν και ας το περιμένουν, ότι η μάχη θα δοθεί στους δρόμους και τα πεζοδρόμια, θα δοθεί στους χώρους δουλειάς, θα είναι μεγάλη και η νίκη θα είναι με το μέρος  των μυριάδων!  
«Δεκάδες φορές ως τώρα στην Ιστορία τον μονόδρομο προς τα Τάρταρα τον έχουν φράξει τα οδοφράγματα...» Έτσι καταλήγει ο γνωστός  σκιτσογράφος Στάθης    σε κειμενό του στην «Ελευθεροτυπία» (8/9/11) με τίτλο: «όταν θα πάρουν φωτιά οι  ασπίδες».
Αυτό φοβάται και τρέμει η εξουσία, μην πάρουν φωτιά οι ασπίδες και προσπαθεί με κάθε μέσο να ανακόψει αυτήν την πορεία, χρησιμοποιώντας όλους τους μηχανισμούς, που το ίδιο το σύστημα διαθέτει! Ο τελευταίος λόγος μας ανήκει!   

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ; Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ; Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΙ ΚΑΝΕΙ;

Γράφει ο Ερυθροχίτων

Aλήθεια, ποιός δίνει κουράγιο στην κυβέρνηση; Τι πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν για να μην βρεθούν υπόλογοι την επόμενη ημέρα των εκλογών; Πιστεύουν σε θαύματα; Θεωρούν ότι ο λαός θα ξεχάσει τί πέρασε στα χέρια τους; Έχουν την εντύπωση ότι η επόμενη ημέρα, απλώς θα είναι μια ημέρα αγώνα γι αυτούς; Ούτε τον αγώνα, δεν θα μπορέσουν να δώσουν.

Ποιός δίνει κουράγιο στην κυβέρνηση; Ποιός λεει στον...
Γιώργο Παπανδρέου ,ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος;Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, δεν ντρέπεται; Δεν βλέπει ότι μέρα με την μέρα, διασύρεται, εξευτελίζεται, διαμορφώνει ένα πλειοψηφικό ρεύμα εναντίον του, που δεν θα μπορέσει κανείς να το συγκρατήσει…Που στηρίζεται αυτή η άθλια κυβέρνηση και δεν φεύγει πολιτισμένα;

Από την άλλη:

Τι περιμένει η Νέα Δημοκρατία; Να φιλοτιμηθεί το ΠΑΣΟΚ να φύγει; Δεν βλέπει ότι έτσι φθείρεται και η ίδια; Δεν βλέπει ο Σαμαράς, οτι θα βρεθεί σε δύσκολη θέση αργότερα, εαν αφήσει και εκτονώσουν όλα τα άγρια ένστικτα τους, εναντίον του λαού οι τοποτηρητές της τρόικας; Γιατί ο Σαμαράς ελπίζει, ότι αργότερα όταν έχει ολοκληρωθεί το έγκλημα εναντίον της πατρίδας, τα πράγματα θα είναι καλύτερα; Από πού αντλεί την πληροφόρηση αυτή;

Η αριστερά, επιτέλους τι κάνει; Πόσο θα αντέξει να μιλάει και να εκφράζεται με …δέκα κεφάλια; Τι θα πεί Αλέκα Παπαρήγα, δεν συνεργάζομαι; Είσαι αλλού γι αλλού. Και φυσικά θα πρέπει να συνεργασθείς με τον Τσίπρα και με τις άλλες δυνάμεις της αριστεράς, να δημιουργηθεί μια μεγάλη ενιαία δυνατή αριστερά, που θα την υπολογίζουν όχι μόνον οι ντόπιες πολιτικές συντηρητικές δυνάμεις, που είναι απλώς άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος, αλλά και οι ξένοι που φοβούνται τέτοια τερτίπια. Ποιός θα σε φοβηθεί βρε Αλέκα μόνη σου; Εδώ η αστυνομία παρακαλάει να κατεβαίνει το ΚΚΕ, συνέχεια, σε διαδήλωση. Σαν το λύκειο Μπάρμπι, στοιχημένο και απονευρωμένο είναι ,με τα ίδια αστεία γελοία συνθήματα με τον νόμο –που γραφούν στ αρχ…όλοι-ότι είναι το δίκαιο του εργάτη (ποιού εργάτη, ρε που δουλεύουν πλέον για τριακόσια ευρώ τον μήνα;) Είτε την κάνει, είτε όχι, το ίδιο είναι… Λοβοτομημένοι πολιτικοί…Αναμένουν τις εξελίξεις από τους καναπέδες τους. Και το κυριότερο: Φώς πουθενά δεν φαίνεται…

 

exofitsio

ΣΧΕΤΙΚΟ: ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ (ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΚΚΕ) ΩΣ ΥΠΟΘΑΛΠΤΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΟΣΙΛΟΓΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ Ν.Δ. ΚΑΙ ΛΑ.ΟΣ.

Τι θ΄απομείνει από το μισθό των στρατιωτικών! Αναλυτικός πίνακας

Επισήμως στα Γενικά Επιτελεία δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση για το θέμα του μισθολογίου. Κανείς δεν γνωρίζει ποιες είναι οι προθέσεις της κυβέρνησης,ίσως επειδή και η ίδια η κυβέρνηση ...δεν τις γνωρίζει μέχρι να τις διατυπώσει η τρόϊκα.

Θα είναι εντός ενιαίου μισθολογίου, εκτός,θα δημιουργηθεί ένα ειδικό μισθολόγιο για στρατιωτικούς,διπλωμάτες, δικαστικούς; Το μόνο βέβαιο είναι ότι όποια κι αν είναι η επιλογή,όποιο κι αν είναι το μισθολόγιο και όπως και αν το ονομάσουν οι στρατιωτικοί θα πρέπει να είναι έτοιμοι να αντέξουν μια ακόμη σημαντικη μείωση του εισοδήματός τους, η οποία θα κυμανθεί από 15 έως 20%. Οι οικονομικοί αξιωματικοί των Γενικών Επιτελείων έχουν πάρει χαρτί κα μολύβι για νέους υπολογισμούς και από τις πληροφορίες που συλλέξαμε προκύπτει -αν πάρουμε ...το αισιόδοξο σενάριο της μείωσης του 15%- προκύπτει ο παρακάτω πίνακας των ετήσιων αποδοχών.

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ





http://www.onalert.gr/

Αργύρης Δεμερτζής! Αυτός κι αν είναι παπαγαλάκι!

Αγαπητοί,

σήμερα το μεσημέρι ενώ βρισκόμουν στο αυτοκίνητό μου ακούγοντας τον ραδιοσταθμό flash 961, αναγκάστηκα να σταματήσω, να τσιμπηθώ για να καταλάβω ότι δεν ονειρευόμουν!

Ο μέγας «δημοσιογράφος» Αργύρης Δεμερτζής, το πρώτο δεκάλεπτο της εκπομπής «ενημέρωνε» για τα καλά της ιδιωτικοποίησης περισυλλογής απορριμμάτων στην Αττική!

Τι δεν είπε το ανόητο παπαγαλάκι! Σύμφωνα με το δικό του ρεπορτάζ (πρόκειται για την παπαριά που επικαλούνται οι γνωστοί και άγνωστοι δημοσιοκάφροι, ώστε να θεωρούνται έγκυροι και αντικειμενικοί…), το ΣΔΙΤ -πρόκειται για «Συνεργασία Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα», για εκείνο το...

νεοφιλελεύθερο «σχέδιο» (κάνει πλούσιους με χρήματα του ελληνικού λαού ορισμένα λαμόγια, "φίλους" πολιτικών) για το οποίο το ΠΑΣΟΚ του "λεφτά υπάρχουν" κατήγγειλε τη δεξιά ότι πρόκειται για ξεπούλημα δημόσιας υπηρεσίας-, θα σώσει τη χώρα.

"Ιδιώτες" θα επενδύσουν εκατομμύρια (από την τσέπη τους;) και με τη βοήθεια του Δημοσίου (δηλαδή με τα δικά μας λεφτά, με τους φόρους που μας πίνουν το αίμα) θα κάνουν την περισυλλογή μοντέλο πράσινης ανάπτυξης!

Και αυτό το δημοσιογραφικό λαμόγιο δεν σταμάτησε να εκθειάζει την παράδοση της περισυλλογής απορριμμάτων σε ιδιώτες και τη συνεχή κατασυκοφάντηση των εργαζομένων στους ΟΤΑ, αλλά ξεβρακώθηκε παντελώς λέγοντας ότι «μια έμπειρη πολιτικός» είπε «τώρα οι συνδικαλιστές στους ΟΤΑ διαπραγματεύονται θέσεις διευθυντών στις ιδιωτικές εταιρίες που θα αναλάβουν τα απορρίμματα»!

Ρε δημοσιοκάφρε του κερατά, επειδή δεν είπες το όνομα της «έμπειρης πολιτικού» νομίζεις ότι εξιλεώνεσαι;

Να το λες παπαγαλάκι μου, να το λες με καμάρι! Θεοδώρα Μητσοτάκη-Μπακογιάννη-Κούβελα!

Ελέγχουν τα ΜΜΕ με τέτοια γλοιώδη υποκείμενα και νομίζουν ότι θα τους περάσει;

Κι εσύ δημοσιοκάφρε, έχει δουλέψει ποτέ σου; Έχεις ένσημα που δεν είναι σε δήθεν δημοσιογραφική εργασία με αφεντικά εργολάβους δημοσίων έργων, για να μεταφέρεις τα οικονομικά τους συμφέροντα;

Ουστ κοπρίτη!

Άσχετο;

Στο σπίτι αναζήτησα όνομα και εκπομπή του δημοσιογραφικού λαμόγιου...

Τι τίτλο είχε η σημερινή προπαγάνδα του σύγχρονου Γεωργαλά; «Προτεραιότητα στο περιβάλλον και τον εθελοντισμό.

Προτάσεις για να βελτιώσουμε το επίπεδο ζωής μας, έξυπνες ιδέες και εναλλακτικές λύσεις για την "πράσινη ανάπτυξη" και την "πράσινη απασχόληση"».

Α.Π. 

 

 

sibilla

Δείτε εδώ τι περιουσία έχουν αυτοί που σου λένε ότι πρέπει να πεινάσεις για να σωθεί η χώρα ! ! ! ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΑΝΝΟΥΛΑ ΑΝΤΡΕΑ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΑΚΗ ΦΑΣΦΟΥΝΤΑ??? ΕΙΣΤΕ ΤΟΣΟ ΛΕΡΩΜΕΝΟΙ ΡΕ ΑΛΗΤΕΣ ΠΟΥ ΟΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΠΛΗΣΙΑΣΕΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΒΡΩΜΑ ΠΟΥ ΑΝΑΔΥΕΤΕ

Για πάρε μια γεύση και πάμε παρακάτω ! ! !
Ευ. Βενιζέλος: περίπου 2,7 εκατ. ευρώ μετρητά Ντόρα Μπακογιάννη: ατομικές καταθέσεις 1,2 εκατ. ευρώ + σύζυγος Ισίδωρος Κούβλεος: : 1 εκατ. ευρώ και 2,7 εκατ. δολάρια Άννα Νταλάρα: 880.000 ευρώ και(μετοχές αξίας 1.8 εκατ. ευρώ λέμε οεο Μα πόσο βλάκας είσαι τελικά ρε Ελληνα;;; πόσο ;; για πες μου ;;; 

ΛΟΙΠΟΝ Ξεκινάμε....
να δούμε και τους άλλους, έτσι για να μην το ξεχνάς ποιο αποφασίζουν για σένα και...... απο πια θέση ! ! ! ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ: Εισοδήματα: 197.143 ευρώ (Τα 21.000 από αυτά δόθηκαν υπέρ του κόμματος) Ακίνητα: Στην Τήνο: 1 ξενοδοχείο. 1 κατάστημα, το 50% οικίας, 1 διαμέρισμα και το 50% δύο αγροτεμαχίων στο Σαρακηνυγό. Σύζυγος Αλ. Αλαβάνου: 1 διαμέρισμα στις Βρυξέλλες Το 50% οικίας στην Τήνο 1 οικία στην Παλαιά Πεντέλη και 1 στα Χανιά 1 διαμέρισμα στα Χανιά και 1 στην Αθήνα 1 αγροτεμάχιο στα Καμπουριανά και το 50% δύο αγροτεμαχίων στο Σαρακηνυγό. 3 αποθήκες Μετοχές: Πλούσιο χαρτοφυλάκιο με τη σύζυγο του (κυρίως σε τράπεζες) και 2 αυτοκίνητα Γρ. Ψαριανός: 119.369 εισόδημα 1 σπίτι 757τμ 1 οικόπεδο 7000 τμ 1 οικόπεδο Άνδρο 1127τμ 1 γραφείο ψυχικό 151 τμ το 2008 188.000 ευρω αγορά με δανεισμό Καταθέσεις 79.237 Θ. Πλεύρης: 99.690 εισόδημα 1 διαμέρισμα 80 τμ το 2008 με δάνειο 215.187 Καταθέσεις 56.520 Αδ. Γεωργιάδης: 148.733 εισόδημα 13 αγροτεμαχια στη Λευκάδα Εκποίησε χρεόγραφα και εισέπραξε 399.741. Καταθέσεις 352.000 Βασ. Μιχαλολιάκος: Εισόδημα 98.347 18 ακίνητα 6 επιπλέον έκανε γονική παροχή καταθέσεις 8.780 σύζυγος 16.933 Κ. Γκιουλέκας: Εισόδημα 105.981 16 ακίνητα στη Θεσ/νίκη καταθέσεις 120.000 Γ. Δημαράς: Εισόδημα 136.836 οικία στις Κυκλάδες 1622 τιμ καταθέσεις 15.525 Μιλτ. Βαρβιτσιώτης: Εισοδημα 110.667 8 ακίνητα και ένα σπίτι στη Βούλα το αγόρασε 2008 με 550.000 

ΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΚΊΝΗΤΑ..... ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗ ΠΛΥΝΕΙΝ ! ! ! Ευτύχιος Δαμιανάκης (ΠΑΣΟΚ): έχει 72 ακίνητα μαζί με τη σύζυγό του Γ. Ανδριανός (ΝΔ): 58 ακίνητα (πολλά αγροτεμάχια) Νίκος Νικολόπουλος (Ν.Δ.): 50 ακίνητα (διαμερίσματα, οικίες, γραφεία, οικόπεδα και αγροτεμάχια κυρίως στην Πάτρα). Απ. Κακλαμάνης (ΝΔ): 32 ακίνητα Γ. Δριβελέγκας (ΠΑΣΟΚ): 29 ακίνητα Άννα Νταλάρα (ΠΑΣΟΚ): έχει 27 ακίνητα με σύζυγο της - 9 είναι στο όνομα της κόρης τους και 26 στρέμ. γης στις Μηλιές Πηλίου Κ. Κουκοδήμος (ΝΔ): 25 ακίνητα Γ. Βουλγαράκης (ΝΔ): 23 ακίνητα Βασίλης Μιχαλολιάκος (ΝΔ): 18 ακίνητα. 'Αλλα 6 τα έκανε γονική παροχή Κων. Μουσουρούλης (Ν.Δ): 2 γραφεία, 27 οικόπεδα, 9 σπίτια, άλλα 6 διαμερίσματα σε Χίο, Ευβοια και Αττική. (Μόνο στις Βρυξέλλες έχει 2 οικίες και 4 διαμερίσματα) Ντόρα Μπακογιάννη (ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΟ): 10 ακίνητα αλλά και 2 αγροτεμάχια (75.110 τμ) στη Γαλλία (Savoie) Γιάννης Παπαθανασίου (ΝΔ): 17 καταστήματα 6 οικίες, 2 γραφεία, 12 αγροτεμάχια (Κηφισιά). Π. Κουρουμπλής (ΠΑΣΟΚ... Ναι ,ναι, ο τυφλός ): 18 ακίνητα 

ΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΥΤΟΚΊΝΗΤΑ .......ΕΓΩ ΕΧΩ ΕΝΑ ΦΙΑΤ ΠΟΥΝΤΟ 93 ΜΟΝΤΕΛΟ 1.200cc Τασος Κουράκης, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ – Αντιπρόεδρος Βουλής: 6 αυτοκίνητα με τη σύζυγο του, 1 μοτοσυκλέτα και 1 μοτοποδήλατο Αντζελα Γκερέκου: 5 αυτοκίνητα με το σύζυγο της Αντώνης Σκυλλάκος (ΚΚΕ): 3 αυτοκίνητα Ευτύχιος Δαμιανάκης: 4 αυτοκίνητα Κοραντής (ΛΑΟΣ): 3 αυτοκίνητα Π. Δούκας: 6 αυτοκίνητα Π. Ζούνη: 3 αυτοκίνητα 

ΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΟΤΕΡΑ ........ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ;;; Α!Α!Α!Α!Α! ....ΕΧΩ ΕΝΑ ΖΕΥΓΑΡΙ ΒΑΤΡΑΧΟΠΈΔΙΛΑ ! ! ! ! Γ. Κουτσούκος (υφυπουργός Αγροτ. Ανάπτυξης): Βάρκα 4,2 μέτρα Γ. Καρατζαφέρης βάρκα 6 ατόμων αξίας 14.399 Γ. Βουλγαράκης: 1 σκάφος αξίας 200.000 ευρώ από κοινού με σύζυγο του. Πούλησε άλλο αξίας 60.000 ευρώ. Δ. Αβραμόπουλος (φουσκωτό) Μ. Βαρβιτσιώτης – σκάφος Π. Καμμένος Θανάσης Νάκος σκάφος αναψυχής Ευ. Αργύρης βάρκα Αννα Νταλάρα 1 σκάφος 10 μέτρα στο όνομα του συζύγου της Αργύρης Λαφαζάνης (ΠΑΣΟΚ): σκάφος αναψυχής Ουρανία Παπαδάκη (ΛΑΟΣ): φουσκωτό 4 μέτρα Σοφία Σακοράφα: 2 βάρκες (με το συζυγό της) Ο Βαϊτσης Αποστολάτος δεν έχει ούτε ένα ακίνητο ! ! ! 

ΜΕΤΟΧΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ........ΕΓΩ ΜΕΤΕΊΧΑ ΦΕΤΟΣ ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΎ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΎ ΜΑΣ( ΑΓ.ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΜΕΓΑΛΗ Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ ) ΚΑΙ ΚΑΤΈΘΕΣΑ ΕΝΑ ΕΥΡΏ ΣΤΟ ΠΑΓΚΑΡΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΙΑ ! ! ! Άννα Νταλάρα (μετοχές αξίας 1.8 εκατ. ευρώ λέμε οεο ! ! ! ! ) Νίκος Σηφουνάκης Ντόρα Μπακογιάννη Ευ. Βενιζέλος: Δ. Κρεμαστινός Π. Γερουλάνος Αν. Διαμαντοπούλου Γ. Μαγκριώτης Δ. Ρέππας 

ΠΟΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΦΡΑΓΚΑ...... ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΦΑΓΑΜΕ ΜΑΖΙ .....! ΜΑΛΛΟΝ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΔΗΓΜΑ ! ! ! Ευ. Βενιζέλος: περίπου 2,7 εκατ. ευρώ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΕ ! ! ! ΚΑΠΟΙΟ ΛΑΘΟΣ ΚΑΝΕΤΕ ! ! ! ΟΧΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ,ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΓΡΑΦΕΤΕ ! ! ! ΔΥΟ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΆΚΙΑ ΕΠΤΑΚΩΣΙΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΡΩ ;;;; Ευτύχιος Δαμιανάκης (ΠΑΣΟΚ): περίπου 1,6 εκατ. ευρώ Ντόρα Μπακογιάννη: ατομικές καταθέσεις 1,2 εκατ. ευρώ + σύζυγος Ισίδωρος Κούβλεος: : 1 εκατ. ευρώ και 2,7 εκατ. δολάρια Άννα Νταλάρα: 880.000 ευρώ Λούκα Κατσέλη Αν. Διαμαντοποιύλου ΜΕΤΟΧΕΣ ΣΕ ΠΑΕ: Γ. Διαμαντίδης (υφυπουργός): 7 μετοχές της ΠΑΕ Ολυμπιακός Θ. Ρουσόπουλος: Εθνικό Αστέρα 

ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ... Γιάννης Γκιόκας (ΚΚΕ) Γιάννης Πρωτούλης (ΚΚΕ) Σωτήρης Χατζηγάκης. Μόνο καταθέσεις περίπου 100.000 ευρώ 

ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΆΝΩ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΆΛΥΨΗ ......
ΑΠΛΑ ΞΕΧΤΑΤΕ ΓΡΉΓΟΡΑ ΕΛΛΗΝΕΣ
Πηγη

Σιγά μην πιστέψουμε οτι όλοι αυτοί οι συμμορίτες έχουν μόνο αυτά...Μιλάμε για δις ευρώ έξω. 

ΕΔΩ ΤΟ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΟ  ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΛΟΒΕΡΔΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΑΚΗ  ΣΑ-ΡΑΓΚΟΥΣΗ

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ "ΤΙΜΩΡΟ" ΒΕΝΙΖΕΛΟ! ...Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΛΑΒΕΙ ΥΠΟΨΙΝ ΤΟΥ ΑΛΛΑ Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΟΣΟ ΑΛΗΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΣ ΠΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΑΛΥΕΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΝΟΜΟΥΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΗΓΙΚΗ ΦΙΛΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ

 ΣΧΕΤΙΚΟ:Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΜΕ ΑΚΡΑΤΟ ΚΥΝΙΣΜΟ ΔΗΛΩΝΕΙ ΕΠΙ ΒΗΜΑΤΟΣ ΒΟΥΛΗΣ ΟΤΙ "ΤΙΜΩΡΕΙ" ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΚ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΝΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΘΟΥΝ

Με αφορμή την απάντηση από το βήμα της Βουλής, στις 14-10-2011, του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και πρώην ΥΠ.ΕΘ.Α κ. Βενιζέλου σε ερώτηση του βουλευτού του ΛΑΟΣ κ. Ροντούλη Αστέριου, σχετικά με το θέμα των άδικων, τιμωρητικών και εκδικητικών περικοπών σε απόστρατους ηλικίας κάτω των 55 ετών, χρήσιμο και εποικοδομητικό...   θα ήταν να καταγραφεί συνοπτικά η ισχύουσα Νομοθεσία που διέπει τη συμπλήρωση της 35ετίας, προκειμένου να διαλυθεί η επικρατούσα τεχνηέντως ή εν αγνοία σύγχυση.

  

Κατ’ αρχήν ο κ. Βενιζέλος είναι απόλυτα  εκτεθειμένος στη συνείδηση όχι μόνο των στρατιωτικών αλλά και κάθε νοήμονος πολίτη αφού επιδίδεται  σε αυτοσχέδιους και αυθαίρετους λογικοφανείς  ακροβατισμούς περί δημοσίου συμφέροντος, αγνοώντας προκλητικά και ερειστικά τόσο την ιδιαιτερότητα του λειτουργήματος των στρατιωτικών, όσο και την υπάρχουσα νομοθεσία.

Στη συνέχεια περιπλέκει και περιπλέκεται (μετά τα 17:30 του επίμαχου video), όσον αφορά το σκέλος της 35ετίας, καθόσον αναφερόμενος σ’ αυτούς που θα εξαιρεθούν από την περικοπή του 40% των αποδοχών για ποσά άνω των 1000 ευρώ, συμπεριέλαβε ουσιαστικά, μόνο αυτούς που κατατάχθηκαν στο στράτευμα μετά την 1-10-1990 και έχουν την υποχρέωση να καταβάλουν σύμφωνα με το άρθρο 6 του Ν.1902/1990, σε συνδυασμό με αυτές του Ν.2084/1992, διπλάσιες εισφορές για την αναγνώριση των «πλασματικών*» ετών.

Μάλιστα για όσους διορίσθηκαν ή κατατάχθηκαν από 1-10-1990 μέχρι της 31-12-1992, ίσχυε η προαιρετικότητα για την αναγνώριση οποιουδήποτε «πλασματικού» χρόνου υπηρεσίας στο διπλάσιο(εκστρατείας, εξάμηνα κ.ο.κ), ενώ για όσους διορίσθηκαν ή κατατάχθηκαν από την 1-1-1993 και μετά (νέοι ασφαλισμένοι), η αναγνώριση ήταν κατ’ αρχήν υποχρεωτική, φυσικά με την καταβολή ανάλογων ασφαλιστικών εισφορών σε κάθε περίπτωση.

Με τη διατύπωση όμως των διατάξεων του Ν.3513/2006 η προαιρετικότητα αυτή στην αναγνώριση ή όχι στο διπλάσιο της κάθε πλασματικής υπηρεσίας, επεκτάθηκε πλέον σε όλους, ήτοι και σ’ αυτούς που κατατάχθηκαν από την 1-1-1993 και μετά.

Επισημαίνεται επίσης ότι ο χρόνος υπηρεσίας των στρατιωτικών που υπολογίζεται στο διπλάσιο(εκστρατείας, πτητικά, πτωτικά κ.λ.π), που διανύθηκε μετά την 1-10-1990, αναγνωρίζεται αυξημένος στο διπλάσιο ως προς τη σύνταξη, «χωρίς να απαιτείται η καταβολή ασφαλιστικών εισφορών απ’ όσους έχουν διορισθεί ή καταταγεί μέχρι την 30-9-1990» και ανεξάρτητα από το πότε διανύθηκαν τα έτη αυτά(πριν ή μετά την 1-10-1990).

Με λίγα λόγια για τους  στρατιωτικούς που κατατάχθηκαν πριν την 1-10-1990, τα «πλασματικά» χρόνια προσμετρώνται αυτεπάγγελτα και αυτοδίκαια στη συνολική συντάξιμη υπηρεσία, «χωρίς καμία υποχρέωση καταβολής οποιασδήποτε εισφοράς», αφού για την κατηγορία αυτή των στρατιωτικών δεν προβλέπονταν και συνεχίζει να μην προβλέπεται  σε καμία διάταξη νόμου η καταβολή  εισφορών για αναγνώριση «πλασματικής» υπηρεσίας.

Συνεπώς οι απόστρατοι στρατιωτικοί που έχουν χαρακτηρισμένη από το Γ.Λ.Κ συνολική συντάξιμη υπηρεσία πλέον των 35 ετών, είναι αδύνατον να μη συμπεριλαμβάνονται στην κατηγορία των εξαιρουμένων από την καταβολή της πρόσθετης εισφοράς του 40%, αφού σε αντίθετη περίπτωση θα βρεθούν να τιμωρούνται για κάτι(μη καταβολή εισφορών) για το οποίο δεν είχαν ουδεμία νομοθετική υποχρέωση(ούτε καν δυνητική)!!!

Εκτός βέβαια αν επιβληθεί παρ’ ελπίδα ένα νέο βίαιο«Νομοθετικό Πραξικόπημα», που θα καταλύει κάθε έννοια της έννομης τάξης!!!

Αυτά για την αποκατάσταση της πλήρους και ακριβούς αλήθειας επί του συγκεκριμένου και μόνο θέματος.

Πέραν της ως άνω τεχνοκρατικής ανάλυσης, η καινοφανής αυτή ερμηνεία του κ. υπουργού θεωρείται ως νέα υπονομευτική προσπάθεια ρατσιστικής, ατιμωτικής, κατάπτυστης και επαίσχυντης υποκατηγοριοποίησης και κατασυκοφάντησης της τάξης των αποστράτων στα πλαίσια του δόγματος “διαίρει και βασίλευε”. Είμαι σίγουρος πως θα αποτελέσει τη σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι της αγανάκτησης, ώστε όλοι να στρατευθούμε ως μια γροθιά στη δρομολογούμενη ηθική και οικονομική μας εξαθλίωση.

Πάνω απ’ όλα διεκδικούμε την αποκατάσταση της αξιοπρέπειάς μας.

Η υστερόβουλη δαιμονοποίηση των αποστράτων και ειδικότερα η εκδικητική μανία σας Κοι υπουργοί(συμπεριλαμβάνεται ο κ. Μπεγλίτης) για τους κάτω των 55 ετών που αποσύρθηκαν αξιοπρεπώς (μη συμβιβαζόμενοι ενδεχομένως με καταστάσεις και γεγονότα) με αίτηση αποστρατείας (και όχι παραίτησης) δυστυχώς σας εκθέτει αναπανόρθωτα.

Αν είναι να κόψετε μισθούς και συντάξεις....τότε ΝΑΙ να κόψετε εξίσου απ’ όλους και όχι ιδιαίτερα και ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΑ στα "απολωλότα πρόβατα" που τόλμησαν να ξεστρατίσουν απ' το μαντρί!!!

Άλλωστε το σύνθημα είναι ένα και μοναδικό:

ΝΑΙ στις θυσίες απ’ όλους….ΟΧΙ στην εκδίκηση των ολίγων!!!

*Υ.Γ: Τα «πλασματικά» χρόνια είναι ένας παρεξηγημένος όρος που παραπέμπει σε χαριστικές διατάξεις, δεν αποτυπώνει την πραγματικότητα και δεν ανταποκρίνεται επ’ ουδενί στο συνολικό έργο του στρατιωτικού. Είναι κατ’ ουσία απολύτως ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, αφού αν υπολογίσει κανείς 24ωρες υπηρεσίες, ασκήσεις, απογευματινές, βραδυνές και λοιπές αντιξοότητες, που δεν αποζημιώνονται, δεν είναι παρά ένα «αντίδωρο» της Πολιτείας, στις κατά πολύ μεγαλύτερες υποχρεώσεις της.          

                  

                                                           Λαφτσόπουλος Σταύρος

                                                                   Σχης(Ο) ε.α

Η μάχη των επιγόνων στο ΠΑΣΟΚ άρχισε! Το μανιφέστο των "3" προεδρικών.

Η μάχη των επιγόνων ξεκίνησε στο ΠΑΣΟΚ, ενόψει των βέβαιων επερχόμενων εξελίξεων, δηλαδή: εκλογών, συντριπτικής ήττας ΠΑΣΟΚ, ανάδειξης νέας ηγεσίας. 
 
Με κοινό άρθρο-μανιφέστο οι Ανδρέας Λοβέρδος, Άννα Διαμαντοπούλου και Γιάννης Ραγκούσης, εμφανίζονται με κοινό μέτωπο και σίγουρα θα αποτελέσουν τον ένα πόλο απέναντι στους "βενιζελικούς", διεκδικώντας το προεδρικό "χρίσμα". Δεδομένη πρέπει να θεωρείται η "προεδρική" υποστήριξη, λόγω της παρουσίας Ραγκούση στην ομάδα.

Τρίτος πόλος, μέχρι στιγμής ανεξάρτητος, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ο οποίος εμφανίζεται να έχει τη στήριξη του αμερικανικού παράγοντα. 

Το άρθρο-μανιφέστο των "3":
Στη μεγάλη οικονομική κρίση που βιώνουμε, συναθροίζονται πολλές προϋπάρχουσες «υπο–κρίσεις», με βασικότερη όλων το συντεχνιασμό και την εκτεταμένη, αλλά και ιδιότυπη, ανομία, σε όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής. Για δεκαετίες, μια σειρά αποφάσεων, επιλογών, κατευθύνσεων, προτεραιοτήτων και ιεραρχήσεων δεν υπήρξαν προϊόν δημοκρατικής σύνθεσης στην υπηρεσία του συλλογικού συμφέροντος.

Αντίθετα, επρόκειτο για ωμή επιβολή του κορπορατισμού, όπως εκφραζόταν μέσα από την πρακτική δυναμικών μειοψηφιών. Ομάδες πίεσης επιδίωκαν, με το «έτσι θέλω», την εξυπηρέτηση των συμφερόντων συγκεκριμένων τμημάτων της κοινωνίας και διαμόρφωναν, με την ανοχή ή και την εύνοια του πολιτικού συστήματος, στα μέτρα τους τη δημόσια πολιτική. Το υψηλό κόστος αυτών των αποφάσεων για το κοινωνικό σύνολο δεν το προσμετρούσε κανένας, διότι η μεγάλη πλειοψηφία παρέμενε σιωπηλή, αφού πρόσκαιρα υπήρχαν τα περιθώρια του ανεξέλεγκτου δανεισμού και το πολιτικό σύστημα έκλεινε εύκολες και πάντως εκλογικά προσοδοφόρες συμφωνίες, χωρίς φυσικά κανένα σχεδιασμό, αλλά και την οποιαδήποτε συνείδηση των συνεπειών.

Μέσα από τέτοιου είδους κοινωνικό-πολιτικές διεργασίες, και με τη λογική «τα θέλουμε όλα δικά μας», φθάσαμε στην περιφρόνηση κάθε έννοιας Δικαιοσύνης και δημόσιου συμφέροντος και στη de facto επιβολή του κανόνα: κατάληψη στο σχολείο, και ενίοτε καταστροφή του, κατάληψη στο πανεπιστήμιο, διακοπή της λειτουργίας των μέσων μεταφοράς, της αποκομιδής των σκουπιδιών και προσβολή της δημόσιας υγείας, κατάληψη δημόσιων κτηρίων, ακόμη και υπουργείων, αποκλεισμοί λιμανιών και αεροδρομίων, και κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου, πράξεις και απειλές ακόμη και κατά της ζωής.

Το σημαντικότερο όλων δε είναι, πως αυτή η εξαιρετικά αντιδημοκρατική και αντικοινωνική «κουλτούρα» και συμπεριφορά, επενδύθηκε με το μανδύα του προοδευτισμού και της επαναστατικότητας, για να κρύψει το πραγματικό πρόσωπο του συντεχνιακού συμφέροντος. Βαφτίστηκε «κοινωνία» η κάθε συντεχνία, ενώ στην πραγματικότητα οι κοινωνοί καλούνταν να πληρώσουν τα αιτήματα των συντεχνιών, που μόνιμα και σταθερά γίνονταν δεκτά. Οι λέξεις, λοιπόν, έχασαν το νόημά τους και επιλογές με υψηλό κοινωνικό κόστος εμφανίζονταν μέσα σε αυτό το ιδιότυπο «matrix» ως «κοινωνικές κατακτήσεις», ενώ στην πραγματικότητα η χώρα απλά δανειζόταν και αργά ή γρήγορα θα πλήρωνε «τα σπασμένα». Ευθύνες για αυτή την κατάσταση έχουμε όλοι!

Ήρθε, όμως, τώρα η ώρα της πληρωμής αλόγιστων «κατακτήσεων» και αλόγιστων εκλογικών νικών, στη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Το τίμημα είναι πολύ βαρύ. Παρ’ όλα αυτά, οι πολιτικοσυνδικαλιστικές συστοιχίες που αναπτύχθηκαν με βάση το νόμο του «τυφλού τσαμπουκά» και της «ψευδο-αρχής» πως κερδίζει όποιος εκβιάζει πιέζοντας τους άλλους συμπολίτες του (π.χ. με την οικονομική καταστροφή του εμπορίου στο κέντρο της Αθήνας), εξακολουθούν να συμπεριφέρονται σαν να μην συνέβη τίποτα. Ακόμη δηλαδή και σήμερα, που η Ελλάδα αγωνίζεται να μην γονατίσει, εκδηλώνονται αδικαιολόγητες και ακραίες συμπεριφορές, οι οποίες κάποιες φορές στρέφονται ανοικτά και κατά της Δημοκρατίας.

Μάλιστα, δεν παραλείφθηκε, ακόμη μία φορά, να ακουστούν έως και αιτήματα για προνομιακή-πελατειακή μονιμοποίηση συμβασιούχων, με την καθολική σχεδόν στήριξη της αντιπολίτευσης. Υπάρχει, όμως, σήμερα μια ποιοτική και ελπιδοφόρος διαφορά. Κάποιες φορές, ακόμη λίγες, η πλειοψηφία δεν παραμένει σιωπηλή, αλλά παίρνει την κατάσταση στα χέρια της. Δημιουργούν εύλογες ελπίδες τα ανοιχτά πανεπιστήμια, τα ανοικτά σχολεία και τα ανοικτά νοσοκομεία, κόντρα στις σκοπιμότητες των αποφάσεων για καταλήψεις, οι γενναίες δημόσιες παρεμβάσεις ορισμένων ανθρώπων του πνεύματος, καθώς και η στάση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, που αποδοκίμασε ανοιχτά τις απαράδεκτες κινητοποιήσεις του Αυγούστου, οι οποίες στράφηκαν εναντίον του μόχθου των εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων στο τομέα του τουρισμού. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τους πολίτες της Ρόδου που άνοιξαν το λιμάνι με λουλούδια στα χέρια.

Οι πολίτες τον Αύγουστο απαίτησαν, κυριολεκτικά, η κυβέρνηση να μην κάνει πίσω -όπως γινόταν τις τελευταίες δεκαετίες- αλλά να εφαρμόσει τις πολιτικές της. Αυτές, συνεπώς, οι περιπτώσεις αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της αφύπνισης της κοινωνίας και της αλλαγής της νοοτροπίας της. Κι όσο τη θέση του «δεν βαριέσαι» παίρνει η συμμετοχή στην υπεράσπιση του δικαιώματος πχ. για μάθηση, για παροχή υπηρεσιών υγείας και προστασία της δημόσιας υγείας, καθώς και για την ελεύθερη και ανεμπόδιστη κυκλοφορία των ανθρώπων, τόσο οι ελπίδες θα αυξάνονται.

Μια κοινωνία που αγωνιά και αναζητεί δημιουργικές διεξόδους από την κρίση, προφανώς και δεν μπορεί να τα φορτώνει όλα στην αστυνομία και τους εισαγγελείς. Καμιά εισαγγελική ή αστυνομική ενέργεια δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κοινωνική αυτενέργεια. Η μία δραστηριότητα, άλλωστε, συμπληρώνει και στηρίζει την άλλη. Η μεν κοινωνία έχει υποχρέωση να υπερασπιστεί τον εαυτό της από κάθε επιβολή ιδεολογικών, κομματικών ή συντεχνιακών συμφερόντων, οι δε δημοκρατικά νομιμοποιημένες κρατικές λειτουργίες έχουν την υποχρέωση να ανταποκριθούν στο κοινωνικό αίτημα για την τήρηση της νομιμότητας. Δίχως τη στήριξη των πολιτών η λειτουργία του κράτους θα συκοφαντηθεί ως αυταρχική και, πάντως, θα έχει περιορισμένη αποδοτικότητα. Και δίχως το κράτος και τις λειτουργίες του, η κοινωνία των πολιτών δεν θα είχε νόημα, όποια γνώμη κι αν πλειοψηφούσε σε αυτήν.

Η βουβή κοινωνία και οι φορείς των κρατικών λειτουργιών που έκαναν πως δεν βλέπουν, πρέπει να περάσουν οριστικά στο παρελθόν. Η απειλή της οικονομικής χρεωκοπίας ήρθε ως αποτέλεσμα της χρεωκοπίας των όρων πολιτικής και κοινωνικής συμβίωσης, που επιβλήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες και μας έσυραν ως εδώ. Η αυτογνωσία και η αυτοκριτική είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή προϋπόθεση για την αντιστροφή της πορείας. Πρέπει, λοιπόν, να δράσουμε αμέσως.

Σήμερα έχει καταστεί σαφές, πως ή θα βουλιάξουμε όλοι μαζί ή θα σωθούμε όλοι μαζί. Αυτοί που επιδίδονται σε άνομες συμπεριφορές, όποιο άλλοθι κι αν χρησιμοποιούν, στην πραγματικότητα διεκδικούν σωσίβια μόνο για τους εαυτούς τους και λένε σε όλους τους υπόλοιπους να πάνε να πνιγούν. Πως θα χαρακτηριζόταν όποιος τη στιγμή ενός πραγματικού ναυαγίου έκανε κάτι αντίστοιχο; Η απάντηση δεν θέλει δεύτερη σκέψη. Με άλλα λόγια, ο συντεχνιασμός, η δημαγωγία, ο λαϊκισμός κάποιων ΜΜΕ, η ανομία, η κοινωνική ανευθυνότητα και το πατριωτικό έλλειμμα ορισμένων εχόντων και κατεχόντων, που σαρώνουν κάθε έννοια Δικαιοσύνης, δεν είναι απλά εκφράσεις ανευθυνότητας, αλλά προκλητική επίδειξη ανηθικότητας. Και ως πρόκληση τέτοιας μορφής αρχίζουν να αντιμετωπίζονται από μια κοινωνία των πολιτών, που ξαναβρίσκει τη φωνή της, καθώς και από μία συντεταγμένη Δημοκρατία, που ξαναβρίσκει τον αυτοσεβασμό της.

Οι τρεις υπουργοί οι οποίοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο, λόγω των αρμοδιοτήτων μας που αφορούν βασικούς τομείς του δημόσιου χώρου, βιώνουμε κάθε μέρα, με μεγάλη ένταση, τα φαινόμενα που εδώ καταγράφουμε. Πάρα πολλές φορές, αλλά και σήμερα, αντιλαμβανόμαστε πως ορισμένοι σπρώχνουν τα πράγματα πέραν των ορίων, για να γίνει μακελειό. Πιστεύοντας, πως η Δημοκρατία δεν θα τολμήσει και, συνεπώς, θα κάνουν και πάλι το δικό τους. Οι Έλληνες πολίτες, όμως, γνωρίζουν πως τα δύο χρόνια που πέρασαν δόθηκαν με επιτυχία μάχες για σοβαρές διαρθρωτικές αλλαγές και για τον περιορισμό της κακοδιοίκησης και της σπατάλης.

Οι φορείς των πελατειακών σχέσεων και οι εκπρόσωποι του συντεχνιασμού υποχώρησαν. Η πλειοψηφία των πολιτών στήριξε με ένταση τις αλλαγές που έγιναν και δεν παρασύρθηκε από τους δημαγωγούς. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες σήμερα αποτελούν την πρώτη γενιά μετά τον εμφύλιο πόλεμο, που σηκώνει μόνη της τα βάρη της χώρας και δεν τα μεταφέρει στις επόμενες γενιές. Με άλλες λέξεις, οι σύγχρονοι Έλληνες αντιμετωπίζουν καταπρόσωπα το χρέος και τα ελλείμματα της χώρας.

Κατανοούμε απόλυτα τις τεράστιες αλλαγές στη ζωή του κάθε πολίτη και τα προβλήματα που δημιουργεί η οικονομική κρίση στα δημόσια αγαθά. Παιδεία, Υγεία, Δημόσιες Μεταφορές αποτελούν τον πυρήνα της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης, τον οποίο, μέσα στις δραματικές αυτές περιστάσεις, θα πρέπει να υπερασπιστούμε. Δυστυχώς, όμως, για να βγούμε στο κοινωνικό ξέφωτο του μέλλοντος, πρέπει να περάσουμε τις οδύνες του παρόντος. Κοινωνική ευαισθησία σήμερα, σημαίνει να πατήσουμε γκάζι και όχι φρένο, έτσι ώστε να βγούμε το συντομότερο από την κρίση και να επιστρέψουμε στην ευημερία.

Οι αναστολές, οι δισταγμοί, οι καθυστερήσεις και οι παλινδρομήσεις τελικά στρέφονται εναντίον των πολιτών. Γιατί κρατούν την κοινωνία και την οικονομία καθηλωμένες στο τέλμα της κρίσης, της ύφεσης και της διευρυνόμενης φτώχειας. Εχθροί της κοινωνίας σήμερα είναι η δημαγωγία, ο λαϊκισμός, η ατιμωρησία, ο συντεχνιασμός, και οι καθυστερήσεις.

Η ελληνική πολιτεία, άρα τόσο το κράτος όσο και η κοινωνία, θα βρει και πάλι τον εαυτό της. Θα καταφέρει να ξαναβρεί αυτό που έχασε, δηλαδή την κλασική για τις προηγμένες χώρες δυνατότητα να συνδυάζονται αρμονικά οι κοινωνικές διαμαρτυρίες και συγκρούσεις, με τη λειτουργία των κλασικών τομέων της κοινωνικής ζωής και του κράτους.

Η προσπάθεια, όμως, πρέπει να συνεχιστεί από όλους και με μεγαλύτερη ένταση. Και βέβαια, πέραν από τις αναμφισβήτητες επιτυχίες σε διαρθρωτικές αλλαγές και στο δημοσιονομικό εξορθολογισμό υπήρξαν λάθη, παραλείψεις και κυρίως καθυστερήσεις. Οι καθυστερήσεις αυτές μας ταλαιπώρησαν και δεν υπάρχει πια καμία πολυτέλεια να τις ανεχτούμε. Ο συντεχνιασμός είναι ο αντίπαλος. Όπως αντίπαλοι είναι και όσοι αντιδρούν χλιαρά και για το «θεαθήναι».

Πρέπει να γίνει σαφές σε όλους, πως η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει δίχως Δικαιοσύνη, εξορθολογισμό των δημοσιονομικών της και χωρίς τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις. Η πορεία προς αυτούς τους στόχους ξεκίνησε και θα ολοκληρωθεί. Τις οδύνες της, βέβαια, κανείς δεν θα μπορέσει να αποφύγει. Άρα, όποιος σήμερα συνεχίζει να σπέρνει ανέμους ή να κάνει πως δεν βλέπει, αύριο θα θερίσει θύελλες και θα σαρωθεί.

Η διακοπή της λειτουργίας του κράτους, στις πιο ευαίσθητες πτυχές του, αποτελεί απόπειρα άμεσης επιδείνωσης των συνθηκών και υπονόμευση του αγώνα που διεξάγει η χώρα και οι πολίτες της. Αυτή την ακύρωση του κράτους και των προσπαθειών της χώρας, στις σημερινές τραγικές περιστάσεις, δεν πρέπει να την επιτρέψουμε. Το Έθνος και η Πατρίδα αυτή τη στιγμή έχουν ανάγκη από Πολιτική και Κοινωνική Συμφιλίωση, ταχύτατη υλοποίηση των δεσμεύσεων και των μεταρρυθμίσεων και προστασία της Δημοκρατίας. Ή θα τα κάνουμε όλα μαζί ή μας περιμένει συμφορά.

Ο αγώνας που πρέπει να δώσουμε είναι δύσκολος, πρωτόγνωρος και η διαδρομή θα γίνει σε κακοτράχαλο δρόμο. Οφείλουμε να είμαστε, όμως, όλοι αποφασισμένοι για να σπάσουμε τώρα, χωρίς καμία καθυστέρηση, όλα ή έστω τα περισσότερα μεταπολιτευτικά κακώς κείμενα και, οπωσδήποτε, τις λογικές που φέρνουν την Ελληνική Δημοκρατία να φαίνεται και να είναι αδύναμη.

Δεν μας επιτρέπεται να κάνουμε πίσω, δεν έχουμε δικαίωμα να υποχωρούμε. Και σε ό,τι αφορά τις κρίσιμες επόμενες ημέρες, όλα τα μέλη και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ πρέπει να δώσουμε ενωμένοι τις δύσκολες μάχες τόσο στη Βουλή όσο και στην κοινωνία και με την ενότητά μας αυτή να εξοπλίσουμε τον πρωθυπουργό, που θα διαπραγματευτεί την τελική και οριστική λύση για τη χώρα μας στο πλαίσιο της Ε.Ε.

ΠΗΓΗ

ΤΟ ΓΑΠΑΣΟΚ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

Επιδημία αποχωρήσεων στο ΠΑΣΟΚ

Μπαράζ παραιτήσεων στις συνδικαλιστικές οργανώσεις του κυβερνώντος κόμματος

Από την Ελευθεροτυπία

Της Βασιλικής Σιούτη

Την ώρα που τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση, το κυβερνών κόμμα σαρώνεται από καταιγίδα παραιτήσεων μελών του και μαζικές αποχωρήσεις οργανώσεων από τον συνδικαλιστικό χώρο.

Την περασμένη εβδομάδα αποχώρησε η ΠΑΣΚ σιδηροδρομικών, δημοσιοποιώντας επιστολή με την οποία καταγγέλλει το σημερινό ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση ότι «ακύρωσαν τις βασικές αρχές του κινήματος που ήταν η Εθνική Ανεξαρτησία και η Λαϊκή Κυριαρχία».


Η επιστολή κλείνει με τη φράση «ο θεός να βάλει το χέρι του για όσα θα συμβούν». Τις ίδιες μέρες παραιτήθηκε και η ΠΑΣΚ καθηγητών Βοιωτίας, χαρακτηρίζοντας την κίνηση «προσωπική και πολιτική επιλογή αυτοσεβασμού», ενώ στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι «ήρθε η ώρα της ανατροπής».


Από τις πρώτες αποχωρήσεις συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ ήταν αυτή της ΠΑΣΚΕ ΟΤΑ που την περασμένη εβδομάδα ήταν στα χαρακώματα εναντίον της κυβέρνησης. «Είναι αυτοδίκαιη η παύση όταν μιλάμε για το σημερινό ΠΑΣΟΚ» έχει δηλώσει στην «Ελευθεροτυπία» ο Θέμης Μπαλασόπουλος, γραμματέας της ΠΑΣΚΕ στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και πρόεδρος από το 2001 της Ομοσπονδίας (ΠΟΕ-ΟΤΑ) των 70.000 εργαζομένων.

Ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης δεν σταματά να λαμβάνει καθημερινά στην Ιπποκράτους επιστολές διαμαρτυρίας, καταγγελιών και παραιτήσεων μελών και στελεχών.

Πρόσφατα παραιτήθηκε ο γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ Χανίων, Γ. Χριστουλάκης, δηλώνοντας ότι «ο κόσμος έχει χάσει το δικαίωμα στο όνειρο και την ελπίδα», ενώ πριν από λίγο καιρό σε ένδειξη διαμαρτυρίας είχε παραιτηθεί και ο γραμματέας Ν. ΠΑΣΟΚ Γέρακα, Λάμπρος Γκόγκας, λέγοντας ότι η παιδεία, η ιδεολογία και η αξιοπρέπειά του δεν του επιτρέπουν να συμβιβαστεί με αυτή την κατάσταση.

Ο γραμματέας Τ.Ο. του ΠΑΣΟΚ Νάουσας, Γιάννης Αργυρίου, παραιτήθηκε επειδή, όπως είπε, «θέλω να κοιτάω όσους με εμπιστεύθηκαν στα μάτια και κυρίως τα παιδιά μου» και ο γραμματέας Ν. ΠΑΣΟΚ Ηρακλείου, Μιχάλης Καραδημητρίου, αποχώρησε δηλώνοντας «ο πρωθυπουργός μας πρόδωσε».

Εδώ και λίγες μέρες έχει δημιουργηθεί ακόμα και σελίδα στο facebook από ομάδα μελών του ΠΑΣΟΚ που έχουν αποχωρήσει. Μία από τις πρόσφατες αναρτήσεις του από πρώην μέλη του ΠΑΣΟΚ έγραφε:

«Ψάχνει τα μέλη του το ΠΑΣΟΚ. Μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες του κόμματος να μαζέψει έσοδα από τα μπιλιετάκια που στέλνει στα μέλη και στους "φίλους" του, τώρα άλλαξε στόχο και προσπαθεί απλώς να καταμετρήσει τα μέλη του.

Σήμερα δέχτηκα τηλεφώνημα από τα κεντρικά. Μου ζητούσαν τα στοιχεία μου για να με επιβεβαιώσουν στους καταλόγους τους! Καταλαβαίνετε, βέβαια, τι άκουσαν και καταλαβαίνετε ότι δεν έδωσα κανένα στοιχείο... (ελπίζω να μη συνεχίσουν να μαγειρεύουν ακόμη τα νούμερα των μελών)».

Στην ιστοσελίδα αναφερόταν και συγκεκριμένο φαξ που δίνει πλέον η Ιπποκράτους για όσους θέλουν να στείλουν επιστολές παραίτησης για να διαγραφούν.

Η Χριστίνα Καλαμπαλίκη, πρώην αναπληρώτρια γραμματέας του δικτύου νεολαίας Τρικάλων, είναι μία από τα μέλη της ομάδας των άρτι παραιτηθέντων. «Είναι σαφές ότι το ΠΑΣΟΚ διολισθαίνει στον ιδεολογικό χώρο του νεο-συντηρητισμού και της νέας δεξιάς» αναφέρει στην «Κ.Ε.» «Εχει καταληφθεί από τους εκπροσώπους του χρηματιστικού κεφαλαίου και του νεοφιλελευθερισμού».

Η Χριστίνα θεωρεί αυτονόητο, όπως λέει, ότι δεν μπορεί να μείνει στο σημερινό ΠΑΣΟΚ, το οποίο για εκείνη «έσβησε την ημέρα που υπέγραψε το μνημόνιο».

«Δεν θέλω να είμαι το λάδι στους μηχανισμούς και τα γρανάζια τους» υποστηρίζει, αλλά δεν σκοπεύει να «ιδιωτεύσει». «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να κλειστούμε στα σπίτια μας. Θα βρεθούμε στους δρόμους και στα κινήματα, να δηλώσουμε ανυπακοή στα βάρβαρα μέτρα» αναφέρει.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι περισσότερες παραιτήσεις συνοδεύονται από μία διάθεση ριζοσπαστικοποίησης, καθώς οι περισσότεροι δηλώνουν ότι από εδώ και πέρα θα ενώσουν τη φωνή τους με τα κινήματα που θα αναπτυχθούν.

«Παραιτούμαι από τη θέση του μέλους της Εθνικής Αντιπροσωπείας της Ν. ΠΑΣΟΚ και διαγράφομαι από μέλος του ΠΑΣΟΚ. Θα είμαι παρών στα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα της χώρας» αναφέρει στην πρόσφατη επιστολή παραίτησής του ο Μάκης Αγγελετάκης.

Παραιτήσεις όμως υπάρχουν και από το ανώτερο καθοδηγητικό όργανο του ΠΑΣΟΚ, το Εθνικό Συμβούλιο.

● Δύο ημέρες πριν από την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, ο πρώην γενικός γραμματέας Ενημέρωσης παλαιότερων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, Γιάννης Νικολάου, υπέβαλε την παραίτησή του από το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ εκφράζοντας τη διαφωνία του με την κυβερνητική πολιτική και χαρακτηρίζοντας το μεσοπρόθεσμο ως «οικονομικά αδιέξοδο και κοινωνικά άδικο».

● Την ίδια περίοδο είχε παραιτηθεί και ο πρώην υπουργός και βουλευτής Αντώνης Κοτσακάς. Σε επιστολή του προς τον Γ. Παπανδρέου και τον Μ. Καρχιμάκη ανέφερε ότι παραιτείται από το «τέως ΠΑΣΟΚ», υποστηρίζοντας ότι δεν φεύγει αυτός από το Κίνημα, αλλά «το ΠΑΣΟΚ έφυγε από το ΠΑΣΟΚ».

Εκτός ΠΑΣΟΚ έχει θέσει τον εαυτό της εδώ και λίγο καιρό και το μέλος του Ε.Σ. Νίνα Κασιμάτη, από το αριστερό ρεύμα του «Νέου Αγωνιστή». «Η μόνη πράξη που μένει στους όποιους θύλακες αντίστασης του μεταλλαγμένου μορφώματος που καταχρηστικά λέγεται ακόμη "ΠΑΣΟΚ", είναι η έξοδός τους» αναφέρει.

Μαζί με άλλους συντρόφους της μάλιστα, που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ, προγραμματίζουν εκδήλωση την ερχόμενη Τρίτη 18 Οκτωβρίου, με θέμα «30 χρόνια από τις 18 Οκτωβρίου 1981. Από την Αλλαγή στην προδοσία».

«Τους καλούμε λοιπόν σε αντίσταση, απελευθέρωση και επανένωσή τους με συντρόφους και συναγωνιστές που έχουμε ήδη αποχωρήσει», δηλώνει, «για να ξανακερδίσουμε τη ζωή μας, με τον χειμαζόμενο ελληνικό λαό και με άλλες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που αυτοοργανώνονται, για τη δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία και την επαναφορά της χώρας ως εθνικά κυρίαρχης».

Το κύμα παραιτήσεων αναμένεται να συνεχιστεί το επόμενο διάστημα, καθώς ετοιμάζονται νέες μαζικές αποχωρήσεις, ειδικά συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ.