Αύριο το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό πάει στη Βουλή για να ψηφιστεί. Παράλληλα και αφού η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να το περάσει ως Προεδρικό Διάταγμα (πράγμα που αποτελεί ασφαλώς μια πρώτη νίκη του αγανακτισμένου λαού) τίθεται για διαβούλευση (με μια πρωτοφανή κυβερνητική εκστρατεία πειθούς) το νομοσχέδιο για τα Εργασιακά.
Το μπαλάκι πάει πλέον στο ελληνικό κοινοβούλιο. Στους εκλεγμένους βουλευτές, στους αντιπροσώπους του ελληνικού λαού και το τονίζουμε αυτό.
Πρόκειται για ένα από τα χειρότερα νομοθετήματα στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλίου και έχει ήδη καταδικαστεί από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Η εφαρμογή του όμως, είτε η απόρριψή του, εξαρτάται από την ψήφο 151 βουλευτών. Φυσικά αν ψηφίσουν όλοι οι βουλευτές της κυβερνώσας παράταξης δεν τίθεται θέμα, τα ντροπιαστικά μέτρα θα περάσουν και γενιές ολόκληρες θα κλαίνε.
Δεν υπάρχει λοιπόν παρά μόνο μια λύση για να μην περάσουν τα σχέδια των τοποτηρητών της Τρόικας:
«Μαύρο στους Μαυρογιαλούρους του Ασφαλιστικού».
«Μαυρίστε τους «Μαυρογιαλούρους» της πολιτικής που έταζαν μια καλύτερη ζωή και μας οδηγούν όλους στην καταστροφή»
Όποιος βουλευτής βάλει τη σφραγίδα του σ’ αυτό το νομοθέτημα να γραφτεί στα μαύρα κατάστιχα των πολιτών. Όποιος εκπρόσωπος του λαού πάει κόντρα στη βούλησή του να μην μπορεί να κατέβει στην εκλογική του περιφέρεια το καλοκαίρι διότι θα τρώει τέτοιο κράξιμο που δεν θα ξέρει που να κρυφτεί.
«Μαύρο σε όσους βουλευτές ψηφίσουν το Ασφαλιστικό»
Και αν χάσουμε τώρα, θα υπάρξει και συνέχεια. Θα βγάλουμε στο Διαδίκτυο τα ονόματα όλων των βουλευτών που το ψήφισαν και θα γράψουμε:
«Θυμηθείτε: Αυτοί ψήφισαν τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις»
-------------------------------------------------------------------------
ΣΧΟΛΙΟ ΛΗΜΕΡΙ: Για να αποδώσουμε τα ίσα στην πρόταση την οποία μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους ,θα προσθέσουμε ότι στα "μαύρα κατάστιχα" πρέπει να γραφτούν και όσοι ψηφίσουν έστω και ένα άρθρο του επάρατου τούτου νόμου. Έτσι , για να μην έχει καμία δικαιολογία και ο αγαπητός Αντώνης ο οποίος ανακοίνωσε μέσω Παναγιωτόπουλου ότι θα ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΕΙ επί της αρχής το Νομοσχέδιο αλλά θα ΥΠΕΡΨΗΦΙΣΕΙ όποια άρθρα του τα "θεωρεί ότι είναι προς την σωστή κατεύθυνση"
Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Ότι υπουργοί και βουλευτές δεν τολμούν να κυκλοφορήσουν στον δρόμο και στις εκλογικές τους περιφέρειες μάς λένε εσχάτως πολλά ΜΜΕ. Ακόμη και συνδικαλιστές προσκείμενοι στο ΠΑΣΟΚ διαμαρτύρονται ότι τους έχουν ήδη «πάρει με τις πέτρες», κατά τη γνωστή ρήση του ίδιου του πρωθυπουργού. Και ως εκ τούτου τα βάζουν με τον γραμματέα του ΠΑΣΟΚ Σωκράτη Ξυνίδη, τον οποίο προ ημερών, στα γραφεία της Ιπποκράτους, υποχρέωσαν να αποχωρήσει κακήν κακώς από την «ενημέρωσή» τους για το ασφαλιστικό και τα εργασιακά.
Ότι «Υπουργοί φοβούνται για τη ζωή τους» μας πληροφορούσε χθες «Το Βήμα της Κυριακής», με υπότιτλο «Καυτός Ιούλιος με Ασφαλιστικό, εργασιακά και απεργίες».
Προφανώς η περιγραφόμενη στον υπότιτλο κατάσταση δεν είναι η αιτία για τον φόβο των υπουργών. Άλλωστε ούτε οι συνδικαλιστές ούτε οι δημόσιοι υπάλληλοι ούτε οι χήρες ούτε οι εργαζόμενες μητέρες ούτε συνταξιούχοι ούτε οι νέοι (και ανήλικοι) εργαζόμενοι και άνεργοι ούτε τα άτομα με αναπηρία ούτε κανένας άλλος απ’ αυτούς που πλήττονται βάναυσα από το Μνημόνιο και την πολιτική της κυβέρνησης απειλεί τη ζωή κάποιου υπουργού.
Την απειλή αυτή έχει εργολαβικά αναλάβει η αποκαλούμενη και «νεοτρομοκρατία». Την έχει μάλιστα αναβαθμίσει σοβαρά ύστερα από τη βομβιστική δολοφονία του υπασπιστή του Χρυσοχοΐδη μέσα στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Είναι όμως αυτή η πραγματική απειλή για την κυβέρνηση και τους υπουργούς της; Ή απλώς με αυτήν την απειλή θα προτιμούσε η ίδια να αναμετρηθεί;
Η αλήθεια είναι ότι προς το παρόν ούτε η γνωστή σε όλους μας κομματική συνδικαλιστική γραφειοκρατία ούτε οι διαδηλώσεις – ακόμη και οι πιο ογκώδεις – ούτε οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ούτε η αντιπολίτευση σε κάποια εκδοχή της ούτε η απογοήτευση και η οργή της κοινωνίας έχουν εμποδίσει την κυβέρνηση να περάσει τη λαίλαπα αυτή των μέτρων, τα οποία, σύμφωνα με την κοινή διαπίστωση, καταργούν ενός αιώνα εργατικές κατακτήσεις.
Μια κυβέρνηση όμως που δεν έχει αντίπαλο με κάποια αξιόπιστη διέξοδο από το καταφανές σημερινό τέλμα είναι λογικό... να ανησυχεί.
● Η θεωρία της αποκλειστικής ευθύνης της Ν.Δ., κατά τα πρότυπα μετάθεσης όλων των ευθυνών από κάθε κυβέρνηση στην προκάτοχό της, έχει ημερομηνία λήξεως. Από κάποιο κρίσιμο σημείο και ύστερα αρχίζουν και οι ευθύνες των νυν κυβερνώντων.
● Η θεωρία περί του τεμπέλη, καλοπερασάκια, φοροφυγά και εν γένει... συλλογικά ενόχου ελληνικού λαού εμφανίζει προβλήματα. Άλλωστε πολλοί κυβερνητικοί μιλούν, θέλοντας και μη, για τον «ώριμο» ελληνικό λαό, που αντιλαμβάνεται την πρωτοφανή οικονομική δυσκολία και βάζει πλάτη δείχνοντας εμπιστοσύνη ή, έστω, ανοχή στην κυβέρνηση.
Αλλά και ο Πόουλ Τόμσεν, ο αναπληρωτής διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ, έλεγε χθες, επίσης στο «Βήμα», ότι: «Τα οικονομικά μέτρα που εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση εισάγουν ορισμένες σημαντικές αλλαγές και μια τέτοια προσαρμογή δεν είναι εύκολη και συχνά προκαλεί δυσαρέσκεια. Αυτό είναι κατανοητό γιατί ο κόσμος βλέπει ότι τα πράγματα χειροτερεύουν πριν βελτιωθούν. Είμαι όμως σίγουρος ότι ο ελληνικός λαός το αντιλαμβάνεται αυτό και είναι ευπροσάρμοστος».
● Η παγκάλειος θεώρηση περί της «περιθωριακής και πρωτόγονης Αριστεράς», η οποία «λειτουργεί πλέον ως περιθωριακό φαινόμενο στην κοινωνία» και κατ’ άλλους απειλεί να προκαλέσει την... πτώχευση της χώρας (!), προφανώς δεν καθιστά την Αριστερά το τρομερό φόβητρο με το οποίο θα επέλεγε να συγκρουστεί μετωπικά η κυβέρνηση. Ακόμη κι αν ο αντιπρόεδρός της, με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο, χρεώνει στα συνθήματα και τις ιδέες της τη δολοφονία των εργαζομένων της Marfin στο κρεματόριο της Σταδίου!
● Οι «κερδοσκόποι» πάλι έρχονται, φεύγουν και επανέρχονται στο κάδρο, αλλά χωρίς κανείς να μπορεί να αποδείξει ότι αυτοί απεργάστηκαν, εφάρμοσαν και πέτυχαν την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ εξ αιτίας της χρεοκοπίας της από τον Μάρτιο – για την οποία μίλησε προσφάτως στο newstime.gr ο Παναγιώτης Γεννηματάς, επίτιμος αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Εξ άλλου η έρευνα της ίδιας της Κομισιόν αποφαίνεται ότι, στη διάρκεια των προηγούμενων μηνών, τίποτε ασυνήθιστο δεν συνέβη στις χρηματαγορές που να δικαιολογεί ότι οι «κερδοσκόποι» φτάνει για όλα!
Όλα τα παραπάνω σημαίνουν ότι η κυβέρνηση πορεύεται χωρίς σημαντικό αντίπαλο, άρα και χωρίς αξιοσημείωτα εμπόδια. Αν, λοιπόν, αποτύχει, κάτι για το οποίο ανησυχούν δημοσίως πολλοί από τους υποστηρικτές της, τότε η ανεύρεση αποδιοπομπαίου τράγου θα είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Ο καθένας θα βρεθεί να αναμετράται με την επάρκειά του.
Απ’ αυτή την άποψη κάθε «χρήσιμος ηλίθιος» είναι μάλλον... καλοδεχούμενος από μια κυβέρνηση που εναγωνίως αναζητεί διέξοδο στη δημιουργία ενός αναμφισβήτητα κακού.
● Αν μάλιστα ο κακός αυτός σκορπίζει γύρω του πτώματα αστυνομικών, φτωχοδιάβολων μεταναστών, εργαζομένων που δολοφονούνται εν ψυχρώ σε εργασιακούς χώρους τους οποίους κοινοί δολοφόνοι μετατρέπουν σε κρεματόρια, ακόμη πιο καλοδεχούμενος.
● Αν, ακόμη χειρότερα, απειλεί δημοσίως με δημιουργία συνθηκών εμφυλίου και άλλες τέτοιες ηλιθιότητες, τότε δεν είναι μόνο καλοδεχούμενος, αλλά και επιθυμητός!
Ίσως έτσι δικαιολογηθούν ακόμη σκληρότερες επιλογές – πέραν της οικονομίας αυτή τη φορά. Μόνο που η αναγόρευση της «νεοτρομοκρατίας» σε μεγάλο ανατίπαλο και «φόβητρο» για την κυβέρνηση ενέχει τρομακτικούς κινδύνους για την ίδια την κοινωνία...
Υστερόγραφο: Η δημοσιογράφος Μαρία Κατσουνάκη, στη χθεσινή «Καθημερινή», ρωτάει τον Πάγκαλο: «Αισιοδοξείτε για το μέλλον;». Κι αυτός απαντά: «Ναι. Αλλά να μη με παρεξηγήσετε γιατί είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος. Μη μου ζητήσετε τον λόγο, δηλαδή, μετά από μερικούς μήνες!..». Τι να εννοούσε ο ποιητής;
Σε ανοδική αναθεώρηση των στόχων για το έλλειμμα και το χρέος θα υποχρεωθεί η κυβέρνηση, καθώς η τρόικα έχει ζητήσει από το υπουργείο Οικονομικών να εντάξει τις δανειακές ανάγκες και τα συσσωρευμένα χρέη των συγκοινωνιακών φορέων στα δημοσιονομικά μεγέθη του Δημοσίου με βάση τα οποία θα αξιολογηθεί η χώρα από την τρόικα. Σύμφωνα με κορυφαίο παράγοντα του υπουργείου Οικονομικών, οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της ΕΚΤ, ζήτησαν την περασμένη εβδομάδα από το υπουργείο να προχωρήσει στην ενσωμάτωση των δανειακών αναγκών των ΔΕΚΟ στο δημόσιο έλλειμμα και των χρεών τους στο δημόσιο χρέος. Κάτι τέτοιο θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του φετινού ελλείμματος κατά 1,2 δισ. ευρώ ή 0,5% του ΑΕΠ και του χρέους κατά 13 δισ. ευρώ ή 5,5% του ΑΕΠ. Οι ΔΕΚΟ για τις οποίες γίνεται λόγος, είναι ο ΟΣΕ, η ΕΘΕΛ, οι ΗΣΑΠ, ο ΗΛΠΑΠ και ο ΟΑΣΑ, που δανείζονται μόνο με εγγύηση του Δημοσίου. Επί της ουσίας και επειδή δεν πρόκειται ποτέ να είναι σε θέση να αποπληρώσουν τις οφειλές τους, το χρέος τους είναι χρέος του Δημοσίου, το οποίο απλώς δεν καταγράφεται ως τέτοιο στα επίσημα στοιχεία. Ακόμα δεν έχει γίνει γνωστό το πότε (φέτος, το 2011 ή και αργότερα) θα εγγράφουν τα ελλείμματά τους και τα χρέη τους σε αυτά της γενικής κυβέρνησης.
Καθημερινη
Σε ανοδική αναθεώρηση των στόχων για το έλλειμμα και το χρέος θα υποχρεωθεί η κυβέρνηση, καθώς η τρόικα έχει ζητήσει από το υπουργείο Οικονομικών να εντάξει τις δανειακές ανάγκες και τα συσσωρευμένα χρέη των συγκοινωνιακών φορέων στα δημοσιονομικά μεγέθη του Δημοσίου με βάση τα οποία θα αξιολογηθεί η χώρα από την τρόικα. Σύμφωνα με κορυφαίο παράγοντα του υπουργείου Οικονομικών, οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και της ΕΚΤ, ζήτησαν την περασμένη εβδομάδα από το υπουργείο να προχωρήσει στην ενσωμάτωση των δανειακών αναγκών των ΔΕΚΟ στο δημόσιο έλλειμμα και των χρεών τους στο δημόσιο χρέος. Κάτι τέτοιο θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του φετινού ελλείμματος κατά 1,2 δισ. ευρώ ή 0,5% του ΑΕΠ και του χρέους κατά 13 δισ. ευρώ ή 5,5% του ΑΕΠ. Οι ΔΕΚΟ για τις οποίες γίνεται λόγος, είναι ο ΟΣΕ, η ΕΘΕΛ, οι ΗΣΑΠ, ο ΗΛΠΑΠ και ο ΟΑΣΑ, που δανείζονται μόνο με εγγύηση του Δημοσίου. Επί της ουσίας και επειδή δεν πρόκειται ποτέ να είναι σε θέση να αποπληρώσουν τις οφειλές τους, το χρέος τους είναι χρέος του Δημοσίου, το οποίο απλώς δεν καταγράφεται ως τέτοιο στα επίσημα στοιχεία. Ακόμα δεν έχει γίνει γνωστό το πότε (φέτος, το 2011 ή και αργότερα) θα εγγράφουν τα ελλείμματά τους και τα χρέη τους σε αυτά της γενικής κυβέρνησης.
Καθημερινη
Ανοιχτή πρόκληση προς τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ και Πρωθυπουργό, Γ. Παπανδρέου, απηύθυνε από το βήμα της Πανελλαδικής Σύσκεψης στελεχών της Αριστερής Πρωτοβουλίας, το μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠαΣοΚ, Γ. Παναγιωτακόπουλος, για την διοργάνωση Συνεδρίου στο οποίο να συζητηθούν και να ληφθούν αποφάσεις, για όλα τα ζητήματα (πολιτικά και οργανωτικά) που προέκυψαν μετά τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου.
Ο κ. Παναγιωτακόπουλος το δικαιολόγησε εκτιμώντας πως: «Η θέση του ΠαΣοΚ δεν είναι καθόλου διασφαλισμένη και το μέλλον του ως πολιτικού φορέα του σοσιαλδημοκρατικού χώρου αμφισβητείται, στο μέτρο που η κρίση υπερβαίνει τον εκλογικό κύκλο της χώρας και διαμορφώνει μόνιμες αποστάσεις του πολιτικού φορέα ΠαΣοΚ από τις κοινωνικές δυνάμεις που εκφράζει.»
Συγχρόνως έκανε σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση λέγοντας ότι :«Γίναμε όλοι μας, μάρτυρες αναποτελεσματικών και νεοφιλελεύθερων μέτρων της Κυβέρνησης που είτε αγνοούσε είτε (πολύ περισσότερο) επεδίωκε την αναποτελεσματική αντικατάσταση της πορείας προς «τον άλλο δρόμο» με την εκβιαστική εγκατάσταση της Θεωρίας «του μονόδρομου» μέσω του ΔΝΤ.
Η στάση της Κυβέρνησης ΠαΣοΚ και οι επιλογές της ,οι αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες προτάσεις της για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης είναι αλήθεια ότι επιβάρυναν τη δημοσιονομική κρίση και εν πολλοίς μετέτρεψαν την κρίση του δημόσιου χρέους σε κρίση αναξιοπιστίας της Χώρας» .
Δηλαδή τι είπε ο κ. Παναγιωτακόπουλος; Ότι ακριβώς λέει ο κ. Σαμαράς και η αντιπολίτευση (εξαιρουμένων των γνωστών εξαπτέρυγων του ΠαΣοΚ, ΛΑΟΣ & Ντόρας Μπακογιάννη).
Να σημειωθεί ότι στη σύσκεψη συμμετείχαν Βουλευτές του ΠαΣοΚ, πρώην Βουλευτές, πάνω από 60 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου του ΠαΣοΚ, στελέχη Περιφερειακών και Νομαρχιακών Επιτροπών, μέλη του Συνδικαλιστικού Κινήματος ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και εκατοντάδες στελέχη του ΠαΣοΚ από ολόκληρη την Ελλάδα. Από τον Έβρο μέχρι τη Καλαμάτα, από την Κέρκυρα μέχρι τη Ρόδο και από τη Κρήτη μέχρι τη Φλώρινα. Δηλαδή ….η βάση του ΠΑΣΟΚ!
Υπενθυμίζω ότι η διεξαγωγή έκτακτου συνεδρίου για να εγκριθούν τα σκληρά οικονομικά μέτρα από ένα ευρύ πλην όμως ελεγχόμενο κομματικό ακροατήριο , ήταν μια ιδέα που συζητούσε τον Δεκέμβριο η Ιπποκράτους.
Τώρα όμως με ένα ΠαΣοΚ που βράζει κυριολεκτικά , διασπασμένο σε πολλά κομμάτια και τη κομματική βάση να έχει «σηκώσει υψηλό πυρετό» με τα ακραία νεοφιλελεύθερα και αντιλαϊκά κυβερνητικά μέτρα, αυτή η ιδέα έχει εγκαταλειφθεί.
Η κυβέρνηση λοιπόν δεν θα σηκώσει το γάντι που της πετάει η βάση του ΠΑΣΟΚ !
..... ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΕΝΟΙ ΟΙ "ΠΑΛΙΟΙ".... ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΘΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΙ Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ............. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ "ΠΡΟΕΒΛΕΨΑΝ" ΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Amelie Law |
Ήταν ένα μικρό κορίτσι που του χάρισαν μια κορώνα
Της είπαν ότι η κορώνα έδειχνε ότι είναι διαφορετική από τα υπόλοιπα παιδιά
Τη φόρεσε στα μαλλιά και πολύ χαιρόταν κοιτώντας τον καθρέφτη της
Η χρυσή κορώνα ταίριαζε πολύ με τα μαύρα της μαλλιά
Κάθε πρωί που ξύπναγε η πρώτη της σκέψη ήταν η κορώνα της
Και κάθε βράδυ την έβαζε δίπλα στο μαξιλάρι της και της μιλούσε μέχρι να κοιμηθεί
Οι γονείς της τής έμαθαν να προσέχει τους κακούς ανθρώπους που θα ήθελαν να κλέψουν την κορώνα της
Της είπαν ότι
Κάποιοι άνθρωποι που είναι μαύροι
Κάποιοι άνθρωποι που είναι βρώμικοι
Κάποιοι άνθρωποι που είναι φτωχοί
Κάποιοι άνθρωποι που σιχαίνονται τις κορώνες
Κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν μαύρα μαλλιά
Κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν όμορφα ρούχα
Κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν παιχνίδια
Κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν σπίτι
Ζηλεύουν και θα προσπαθήσουν να την κλέψουν
Της είπαν ότι κάποιοι άλλοι άνθρωποι με στολές θα την προστατεύουν από τους κακούς ανθρώπους
Μια μέρα καθώς χάζευε στον καθρέφτη της
Άκουσε φασαρία
Και κοίταξε έξω από το παράθυρο
Τους είδε ΟΛΟΥΣ
Τον άνθρωπο με τη στολή
Το παιδάκι με το σκούρο χρώμα
Τον φτωχό άνθρωπο που δεν είχε ρούχα
Ήταν όλοι άνθρωποι
Και το αίμα τους ήταν κόκκινο
Κάτι λάθος της είχαν πει…
Αφού το μαστίγιο τον εκλογών απέτυχε άρχισε η θεραπεία με το καρότο.
Όποιος πατήσει αυτή την στιγμή στο Google ανασχηματισμός/Iστολόγια θα βρει ένα σίγουρο ανασχηματισμό εντός του επόμενου 15θημερου και την σχετική ονοματολογία .
Βεβαίως οι αυριανές Εφημερίδες δεν κυκλοφόρησαν ακόμη αλλά στοιχηματίζω ότι το θέμα θα παίξει γερά ενόψει τις ψήφισης στην Βουλή σκληρών μέτρων. Στην κυβέρνηση μοιάζει να θεωρούν ότι οι βουλευτές θέλουν ένα αντάλλαγμα για την ψήφο τους και αποφάσισαν βάλουν το Λουκούμι πάνω στο τραπέζι μαζί με το μαστίγιο των εκλογών.
Όμως φρονώ ότι οι βουλευτές θα αποτελέσουν “βράχους” στις ιδέες τους και στην εκπροσώπηση του λαού…
βεβαίως βεβαίως
===============
Tag Γιάννης Παπαϊωάννου: απελπισία και ευτελισμός ή μήπως… στοιχεία “Δημοκρατικού” Πολιτεύματος
Την αρχή έκαναν οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας. Όμως η εξαγγελλία των νέων μέτρων σε συνδυασμό με τη δραματική μείωση των μισθών και συντάξεων έχουν οδηγήσει πολλούς δημοσίους υπαλλήλους σε λευκή απεργία και ακόμη περισσότερους σε αιτήσεις συνταξιοδότησης από τις υπηρεσίες τους. Το αφισσάκι που έχουμε αναρτήσει κυκλοφορεί από γραφείο σε γραφείο και δίνει το δικό του μήνυμα καλώντας σε “λευκή” απεργία- αντίδραση τους δημοσίους υπαλλήλους που διαρκώς λοιδωρούνται ακόμη και από μέλη της κυβέρνησης. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό και κανείς δε φαίνεται μέχρι στιγμής από τις πολιτικές δυνάμεις να μπορεί να αντιστρέψει αυτό το κύμα που απειλεί στο πέρασμά του να σαρώσει τα πάντα και τους πάντες...
Σχόλιο: Τι ΔΕΝ είδαμε ακόμη από την Τζούλια;Ελληνική κτίσης ενταύθα
Δια μέσου των τοποτηρητών σας εντολές σας έφτασαν στην Ελληνική βουλή Stop.
Ελληνική κοινή γνώμη πληροφορήθηκε συμβαίνοντα στην Ρουμάνια και σχετικά αντιμετρά. Stop
Η διαδικασία έγκρισης αναμένεται τυπική/
περάτωση εντός προσεχούς εβδομάδος
Stop.
Σεβαστικά δικος σας
G P.M.
Ξενοφώντα Καραγεωργίου, τέως Διοικητού τού Γενικού Νοσοκομείου Θηβών
Α. Προσυνεδριακή Συνδιάσκεψη τής Νέας Δημοκρατίας γιά τήν Υγεία (Καλαμάτα,25-4-2010)
Αντιγράφω από τά πρακτικά :
Mάριος Σαλμάς (Τομεάρχης Υγείας, τέως Υφυπουργός Υγείας, Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας) :
«Κυρίες καί Κύριοι,
Η Νέα Δημοκρατία δέν εφάρμοσε όταν έγινε Κυβέρνηση τό 80 % τού Προεκλογικού Προγράμματος πού είχε γιά τήν Υγεία τό 2004. Ενός προγράμματος 60 σελίδων».
Αθανάσιος Γιαννόπουλος (τέως Υφυπουργός Υγείας, Βουλευτής Φθιώτιδος) :
«...Η Νέα Δημοκρατία δέν εφάρμοσε ως Κυβέρνηση τό 95 % τού Προγράμματος πού είχε γιά τήν Υγεία τό 2004».
Β. Συνέδριο τής Νέας Δημοκρατίας, θεματική λειτουργία γιά τήν Υγεία (Αθήνα, 26-6-2010)
Mάριος Σαλμάς (Τομεάρχης Υγείας, τέως Υφυπουργός Υγείας, Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας) :
«Κυρίες καί Κύριοι Σύνεδροι,
Ανήκω σέ μία γενιά πολιτικών στήν Ευρώπη πού χρέωσαν καί υποθήκευσαν οικονομικά τίς χώρες τους,
- Είτε μέ τήν δράση τους,
- Είτε γιατί δέν αντέδρασαν όταν παρακολουθούσαν άλλους νά σβύνουν τίς ελπίδες καί τά όνειρα.
Καί οι άλλοι μπορεί νά κρύβονται στούς πολλούς, αλλά η ατομική πολιτική ευθύνη, όσο κι άν συγκαλύπτεται από μερίδα ωφελημένων, δέν μπορεί νά απορροφηθεί από τό Κόμμα.
Τά κόμματα δέν είναι πλυντήριο ατομικής πολιτικής ευθύνης.
Τά κόμματα χρειάζεται νά μείνουν.
Τά πρόσωπα πρέπει νά διευκολύνουν.
Καί είναι αρκετοί πού διαχρονικά απέτυχαν στούς τομείς ευθύνης τους.
Αυτοί κοιμούνται μέ τό άγχος άν θά γράψουν κάτι από τό χθές οι εφημερίδες.
Καί τρέμουν γιά τό αύριο στίς τύψεις γιά τό χθές».
Απόστολος Ζέρβας (Ιατρός Παιδίατρος, εκπρόσωπος στόν Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο) :
«Αγαπητοί Κύριοι Σύνεδροι,
Ονομάζομαι Απόστολος Ζέρβας, ασκώ τό λειτούργημα τού Παιδιάτρου στήν Κατερίνη, είμαι εκλεγμένο μέλος στόν Π.Ι.Σ. καί είχα τήν ευτυχή συγκυρία νά υπηρετήσω ως σύμβουλος στό Υπουργείο Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης επί 5ετία, προσφέροντας στόν τομέα τής υγείας καί τής πρόνοιας ανιδιοτελώς καί μέ όλες μου τίς δυνάμεις.
Θεωρώ ότι πρέπει νά είμαι υπερήφανος, διότι τό έργο πού επιτελέσαμε τήν πρώτη 2ετία υπό τήν ηγεσία καί καθοδήγηση τών άξιων Υπουργών κυρίων Νικ. Κακλαμάνη, Αθαν. Γιαννόπουλου καί Γεώργ. Κωνσταντόπουλου, ήταν τιτάνιο καί επιτυχές.
Δυστυχώς όμως η συνέχεια μέ τόν επόμενο Υπουργό, ο οποίος δέν είχε τόν χρόνο νά δεχθεί στό γραφείο του ούτε έναν γενικό διευθυντή ή ανώτερο υπηρεσιακό παράγοντα τού Υπουργείου, τού οποίου υποτίθεται ότι ηγείτο, ήταν άν όχι αρνητικό τουλάχιστον μηδενικό.
Επιτρέψτε μου νά σάς αναφέρω μερικά από τά έργα του :
1. Παράνομες καί επιλεκτικές επιχορηγήσεις μέσω τού Ειδικού Κρατικού Λαχείου, τό οποίο
παραδοσιακά ανήκε στίς αρμοδιότητες τού Υφυπουργού Πρόνοιας.
2. Αύξηση τού χρέους τών νοσηλευτικών ιδρυμάτων σέ δυσθεώρητα ποσά.
3. Ψήφιση νόμου τό 2007 περί Επιτροπής Προμηθειών Υγείας, ο οποίος εφαρμόσθηκε μετά από 2ετία, ενώ συνεχώς επικαλείτο τήν εξοικονόμηση 0,5 δισεκατομμυρίου ευρώ
ετησίως.
4. Προμήθεια 16 εκατομμυρίων εμβολίων κατά τού ιού τής γρίπης τύπου Α, κόστους περίπου 112 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ διετέθησαν μόνον 400.000 εμβόλια.
5. Παράνομες προεκλογικές προσλήψεις στό Κέντρο Ελέγχου καί Πρόληψης Νοσημάτων
(ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.).
6. Διάτρητος νόμος γιά τήν απαγόρευση τού καπνίσματος, ενώ ταυτόχρονα υπήρξε πολυδάπανη διαφημιστική εκστρατεία.
7. Προεκλογικά εγκαίνια τού Γενικού Νοσοκομείου Κατερίνης, τό οποίο σημειωτέον ακόμη καί σήμερα δέν λειτουργεί.
Σάς ευχαριστώ γιά τήν προσοχή σας».
…«Τα λεφτά τα φάγαμε όλοι μαζί σε μισθούς, επιδόματα και φακελάκια. Πρέπει να σας πω ότι όποιος δεν έχει κλέψει την εφορία ή δεν έχει κάνει αυθαίρετο, είναι σπάνιος», καταλήγει ο Θεόδωρος Πάγκαλος σε συνέντευξή του στην “Καθημερινή της Κυριακής”αφού περνάει για άλλη μιά φορά γεννεές δεκατέσσερεις την Αριστερά.Δηλαδή το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το υπό ίδρυσιν κόμμα του Φώτη Κουβέλη δεν το περιέλαβε ακόμα.
Ως προς τα λεφτά που τα φάγαμε όλοi μαζί,άλλους τους πάχυναν,άλλους όχι.
Εξαρτάται από τον μεταβoλισμό!
=========================
Σχόλιο Γιάννης Παπαϊωάννου: Σε ποιον νοσηρό εγκέφαλο και κόσμο εξομοιώνεται ο μισθός με το φακελάκι την φοροδιαφυγή και το αυθαίρετο; Πως εξομοιώνεται η εργασία και η αμοιβή της απο την μια και η απάτη απο την άλλη; Ποιος τέλος πάντων είναι ο πολιτικός στόχος στό να κάνετε όλους του Έλληνες να αισθάνονται συνένοχοι. Ποιος ο λόγος για αυτήν την ισωπέδωση; Ποιος ο λογος για αυτη την ψυχολογική επίθεση εναντίων της κοινωνίας συνολικά; Ποιο το όφελος απο τα ερείπια της;
Για να μην ρωτήσω εσείς 50 χρονια βουλευτής τι κανατε βεβαίως; Δεν ντρέπεστε καθόλου;
Σταματήστε παρακαλώ πολυ αυτή την αθλιότητα. Αυτό δεν είναι πολιτική είναι παράκρουση. Όνειδος
Με άρθρο του στη «Μοντ Ντιπλοματίκ», ο γνωστός αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Κ. Γκαλμπρέιθ, καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, αναλύει πόσο «απλή» θα μπορούσε να ήταν η αντιμετώπιση της δικτατορίας των χρηματοπιστωτικών αγορών, αν η ΕΕ είχε τη διάθεση να ενισχύσει το οπλοστάσιο των δημόσιων αρχών με πολύ γνωστά μέσα, που βρίσκονται σε αχρηστία στο σημερινό καθεστώς της κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού. Τώρα, γιατί δεν εφαρμόζονται τα μέτρα αυτά; Διότι η εφαρμογή τους δεν είναι θέμα τεχνικοοικονομικής επιλογής, αλλά ταξικής. Η «Εποχή» δημοσιεύει σήμερα τα κυριότερα σημεία του άρθρου.
Tου
Τζέιμς Κ. Γκαλμπρέιθ
Με τις εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ που διατέθηκαν από την ΕΕ για το μηχανισμό στήριξης των χωρών μελών, ηρέμησαν για κάποιο διάστημα τα πράγματα. Πολύ γρήγορα, όμως, έγινε εμφανές ότι οι χώρες μέλη της ΕΕ μπορούν να βρουν χρήμα μόνο δανείζοντας η μία την άλλη. Κι αυτό γιατί τους έχει απαγορευθεί να δημιουργούν νέα αποθέματα, όπως ακριβώς δεν μπορούν να ενισχύουν την ανάπτυξη και ταυτόχρονα να διαγράφουν χρέη. Αυτό μπορεί να το κάνει μόνο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ).
Στην αρχή της κρίσης ο ρόλος που έπαιξε η ΕΚΤ δεν ήταν καθόλου σαφής. Σε αντίθεση με τις ίδιες τις αρχές της, κατέληξε να αγοράζει χωρίς όριο κρατικά ομόλογα. Μ’ αυτό τον τρόπο έπαιρνε υπό έλεγχο το πρόβλημα του χρέους, αλλά με αποτέλεσμα το ευρώ να γίνει πιο ελαστικό νόμισμα. Έγινε, λοιπόν, αυτό που έπρεπε να γίνει: το ευρώ κατέβηκε από το βάθρο του «σκληρού» νομίσματος, για ν’ αρχίσει την αναπόφευκτη πτωτική πορεία του (...)
Η Ευρώπη έκανε τεράστιες προσπάθειες για να δημιουργήσει μια «ενιαία αγορά», αλλά χωρίς να έχει τα μέσα για να την ελέγχει και απαγορεύοντας στην ΕΚΤ να προσθέτει συμπληρωματικά χρήμα στο σύστημα. Με τον τρόπο αυτό έκανε τις αγορές πιο ισχυρές από τα κράτη και οδήγησε τα υπερχρεωμένα κράτη στο χείλος της πτώχευσης. Μόνο η ΕΚΤ μπορεί να θεραπεύσει αυτή την τυφλότητα εγκαταλείποντας τον ιδρυτικό της νόμο, που της βάζει πολλά εμπόδια
Μέχρι ποιο σημείο όμως θα αντιγράψει η ΕΚΤ την πολιτική παροχής ρευστότητας, που ακολούθησε η ομοσπονδιακή τράπεζα των ΗΠΑ το φθινόπωρο του 2008; Ένα πράγμα είναι βέβαιο: ακόμη κι αν φτάσει ως την άκρη αυτή η αλλαγή στάσης και μπει τέλος στην χρηματοπιστωτική κρίση, η οικονομική κρίση θα ενταθεί.
Με τις τράπεζες
ή με τους λαούς;
Κάθε χώρα, μέλος που «σώζεται», θα αποκτά όσα ακριβώς χρειάζεται για να πληρώσει τους πιστωτές της, ενώ σε αντάλλαγμα θα προχωρεί σε δραστική μείωση των δημοσίων δαπανών της. Οι τράπεζες θα βγουν κερδισμένες από αυτή τη διαδικασία, όχι όμως και οι λαοί. Η Ευρώπη θα βυθιστεί στην ύφεση.
Εκτός αν αλλάξουν πολλά και οι κοινωνικές δυνάμεις που οικοδόμησαν το κράτος πρόνοιας ξεσηκωθούν ξανά για να το υπερασπιστούν. Και η ΕΕ επίσης αναγνωρίσει την καταστατική δυσπλασία της, που προέρχεται από την ανυπαρξία ενός μηχανισμού μακροοικονομικής διέγερσης.
Αυτό που θα χρειαζόταν η ΕΕ, είναι ένα ολοκληρωμένο φορολογικό καθεστώς, μια κεντρική τράπεζα αφιερωμένη στο καθήκον της διασφάλισης της οικονομικής ευημερίεας και ένας χρηματοπιστωτικός τομέας που να μην είναι βλαπτικός.
Πάνω απ’ όλα της λείπει ένας αυτόματος δημοσιονομικός μηχανισμός στραμμένος στην κατεύθυνση της πλήρους απασχόλησης, που θα αναχαιτίζει εν τη γενέσει της την ύφεση και θα αντιμετωπίζει την πτώση της ζήτησης στις πιο φτωχές περιοχές της ΕΕ. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να στηριχτεί κυρίως στην κυβερνητική δράση, αλλά επίσης και στους πολίτες.
Υπάρχουν άλλες λύσεις
Από καθαρά τεχνική άποψη, υπάρχουν αρκετά απλά μέσα, που μπορούν να κάνουν πραγματικότητα αυτό το στόχο. Η ίδρυση μιας ευρωπαϊκής ένωσης συνταξιοδοτικών ταμείων θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εναρμονίσει το επίπεδο συντάξεων μεταξύ των χωρών μελών, με αποτέλεσμα οι απόμαχοι της εργασίας στην Πορτογαλία, την Ελλάδα ή την Ισπανία να ευνοηθούν από τα πρότυπα που ισχύουν στις πιο προηγμένες χώρες μέλη.
Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσαμε να φανταστούμε ένα ολοκληρωμένο σύστημα εγγύησης ενός αξιοπρεπούς κατώτατου μισθού για όλους τους μισθωτούς της ΕΕ. Μια ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων, επίσης, θα μπορούσε να χρηματοδοτεί την ίδρυση διεθνικών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και να εγγυάται την ποιοτική εκπαίδευση από το Βορρά ως το Νότο. Βασική αρχή για όλα αυτά: η μόνη απάντηση που ταιριάζει στη μαζική ανεργία και στα δημοσιονομικά ελλείμματα είναι η αύξηση των δημόσιων δαπανών και όχι η μείωσή τους.
Ορισμένοι θα παρατηρήσουν ότι με ένα τέτοιο σενάριο θα φορολογούνται οι Γερμανοί για χάρη των Ελλήνων. Αυτό το επιχείρημα δεν έχει κανένα νόημα από οικονομική άποψη. Γιατί το ζήτημα είναι πώς θα κινητοποιηθεί στο σύνολο της Ευρώπης το ανενεργό δυναμικό και πώς αυτό θα ενταχθεί στο παραγωγικό κύκλωμα.
Ένας τέτοιος προσανατολισμός δεν συνεπάγεται καθόλου επιπλέον κόστος γι’ αυτούς που ήδη έχουν μια θέση εργασίας, καθώς η προσφορά αγαθών και υπηρεσιών για όλους θα αυξανόταν σ’ αυτή την περίπτωση με γρήγορο ρυθμό. Από την άλλη, ένα ολοκληρωμένο ευρωπαϊκό φορολογικό σύστημα θα επέτρεπε στις αρχές της ΕΕ να φρενάρουν τη διεύρυνση του δημοσιονομικού ελλείμματος που φθείρει την Ελλάδα και άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.
Βέβαια, οι μεταρρυθμίσεις αυτού του είδους συνεπάγονται βαρύτερη φορολόγηση, η οποία όμως θα θίξει τους πλούσιους των φτωχών χωρών και όχι του φτωχούς των πλούσιων χωρών.
Η εμπειρία των τελευταίων μηνών μας δείχνει ότι η πολυαναμενόμενη ανάκαμψη θα δυσκολευτεί να προχωρήσει, εφόσον οι αγορές διατηρούν τη δύναμη πυρός που διαθέτουν. Υπογραμμίζει, συνεπώς, την ανάγκη αφοπλισμού του χρηματοπιστωτικού τομέα, ώστε να πάψει να απειλεί την ΕΕ.
Το καθήκον αυτό δεν συναντά ανυπέρβλητα εμπόδια. Προϋπόθεση για να ευοδώσει, είναι μια προσπάθεια ελέγχου των αγορών, μια προσπάθεια στο φορολογικό τομέα και στον τομέα της αναθεώρησης του χρέους των μεσογειακών χωρών.
Ριζοσπαστικές
μεταρρυθμίσεις
Και ενώ ολάκερη η Ελλάδα αποπροσανατολίζεται με την υποτιθέμενη πώληση νησιών μας ένα κατάπτυστο άρθρο- που αναφέρει προσωπικές ιστορίες του Ν. Παπανδρέου- κυκλοφορεί και συκοφαντεί την Ελλάδα με κάθε μέσο και σε κάθε επίπεδο.
Το αρθρο τιτλοφορείται Life Amid the Ruins “Ζωή στα ερείπια” και δημοσιεύθηκε στο 
την: June 24, 2010, και αναφέρει
Πριν λίγους μήνες όταν η Ελλάδα πήρε νέα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας για να αποφύγει την οικονομική καταστροφή, ο πανύψηλος αδελφός του πρωθυπουργού της Ελλάδος Νικόλαος Παπανδρέου ανέβηκε στο Μετρό στην Αθήνα. Οι σημερινοί Παπανδρέου — τρίτη γενιά μιας σοσιαλιστικής πολιτικής δυναστείας,- ζουν σε νοικιασμένα σπίτια, οδηγούν τα Prius και, προφανώς, παιρνουν το μετρό, ακόμη και σε περιόδους ασυνήθιστης οργής προς την κυβέρνηση.
-”Νικ! Γιατί ο αδελφός σου φέρνει στο ΔΝΤ;” ένας επιβάτης φώναξε.
-”Δεν υπάρχει επιλογή. Ήταν ή το ΔΝΤ είτε κανείς δεν θα πληρώνοντας την 1η Ιουλίου” απάντησε ο Νικ Παπανδρέου,
-«Λοιπόν χαίρομαι που σας βλέπω να χρησιμοποιείτε τις δημόσιες μεταφορές», ο είπε επιβάτης, προτρέποντας έναν άλλον επιβάτη να απαντήσει”βλέπω πάντα τον Nick στο Μετρό!”
-”Με συγχωρείτε, αλλά τι κάνετε για μια διαβίωση;” Ρωτησε ο Παπανδρέου τον πρωτο άνθρωπο
-”Είμαι γιατρός.”
- «Πήρατε ποτέ χρήματα πλευρά από τους ασθενείς σας;” Όλοι γύρω ακουγαν
-«Ναι».
-« Παίρνεται παράνομα χρήματα ακόμη»;
-«Όχι πια».
-«Γιατί»;
-«Επειδή τώρα τα πράγματα έχουν σφιξει».
-«Βλέπεις;” είπε ο κ. Παπανδρέου. “Αυτό είναι ένα καλό πράγμα που έχει κάνει Γιώργος μέχρι τώρα….
Ο Ν. Παπανδρέου λέει αυτή την Ιστορία καθισμένος στο τραπέζι του ιδρύματος Ανδρέας Παπανδρέου’
Όπως θα έκανε κάθε μέλος μια οικογενειακής επιχείρησης, ο Νικ Παπανδρέου κατά την διάρκεια της κρίσης είναι ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές Όχι μόνο αποφορτίζει γιατρούς στο μετρό αλλά βρέθηκε και στο Qatar για να εξασφαλίσει επενδύσεις για την χώρα του.
Παρακάτω ο αρθογράφος δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο:
Το ότι ο εκφοβισμός των γιατρών αποτελεί θετική εξέλιξη ίσως αποδεικνύει πόσο δυσλειτουργική κοινωνία έχει γίνει η Ελληνική. Δείχνει ότι η μεταρρυθμιστική προσπάθεια του Παπανδρέου θα απαιτήσει μια κοινωνική επανάσταση που θα επηρεάσει τον καθένα. Από ταξιτζήδες που δεν κόβουν αποδείξεις τους εφοριακούς που δωροδοκούν δικηγόρους και τα κολεγιόπαιδα που σκέφτονται μόνο μια καλή σύνταξη.
Μετά το tzatziki musaka ouzo etc η Χωρα μας προσφερει μια ακόμη λέξη στη διεθνή φιλολογία και αυτή σημειώνεται με κόκκινο παρακάτω
“Η σκιώδης οικονομία στην Ελλάδα υπολογίζεται σε 20 με 30% του ΑΕΠ και στηρίζεται στην υπέροχη λέξη Fakelaki γνώστη ως μικρό φάκελο η δωροδοκία”.
=============
Σχολιο Γιάννης Παπαϊωάννου: Η εργώδεις προσπάθεια των Παπανδρέου να δημιουργήσουν ερείπια για να εμφανίσουν την ασχετοσύνη τους, τα λάθη, τις παραλήψεις και την κουλτούρα τους ως μεταρρύθμιση έχει πετύχει μόνο ως το πρώτο σκέλος (ερείπια).
Μια ερειπωμένη χώρα εύκολα εκφοβίζεται και δέχεται μονόδρομους, διεθνή έλεγχο, εντολές τοποτηρητές και υποτέλεια. Η φατρία των Παπανδρέου σταδιακά επενδύει στον φόβο και μεταρέπεται σε σέχτα. Η διάδοση των απόψεων τους ανά τον κόσμο και η δημιουργία στερεότυπων σε βάρος της Ελλάδας προκαλεί ασύλληπτη βλάβη στα ελληνικά συμφέροντα και χρήζει επέμβαση του υπουργείου τουρισμού (χαχα) και του εισαγγελέα.
Οι άνθρωποι αυτοί είναι ιδεοληπτικοί. Προστατέψτε την χώρα μας
Η Ελλάδα, καθώς δανείζεται μόνο και μόνο για να πληρώνει τόκους παλαιότερων δανείων, έχει «βαρέσει κανόνι». Οι πιστωτές της έχουν ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία της (αναδιάρθρωσης του χρέους) ελεγχόμενης χρεοκοπίας. Με άλλα λόγια, η εκποίηση ελληνικής δημόσιας περιουσίας υπέρ των πιστωτών βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Η εν λόγω διαδικασία «θεμελιώνεται» νομικά με δύο τρόπους: Πρώτον με τις συμφωνίες που έχει υπογράψει η κυβέρνηση με το ΔΝΤ και την ΕΕ (μνημόνιο, δανειακές συμβάσεις) και δεύτερον με τα νομοσχέδια περί αποκρατικοποιήσεων και της νέας διοικητικής δομής της χώρας, όπου οι «μικροί πρωθυπουργοί» — δήμαρχοι και περιφερειάρχες—θα μπορούν ευκολότερα και απλούστερα να κάνουν μπίζνες…
Οι πιστωτές βλέπουν το ελληνικό δημόσιο χρέος στα 300 δισεκατομμύρια και προϋπολογίζουν πως σε τρία χρόνια από σήμερα τα ελληνικά χρωστούμενα θα έχουν ανέβει στα 400- 450 δισεκατομμύρια. Τα χρήματα αυτά γνωρίζουν πολύ καλά, ότι δεν υπάρχει τρόπος να τα πάρουν πίσω όλα. Προσπαθούν λοιπόν και μεθοδεύουν όχι απλώς να πάρουν πίσω όσα περισσότερα μπορούν αλλά να διαιωνίσουν τον οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό έλεγχο (υποθήκευση) της Ελλάδας. Το εργαλείο που χρησιμοποιείται για να πετύχουν την ελληνική υποθήκευση είναι ο περιβόητος «μηχανισμός στήριξης» των 110 δισεκατομμυρίων ευρώ που χρησιμοποιεί η ελληνική κυβέρνηση για τη διάσωση, όπως λέει, της χώρας.
Σκοπός του αποκαλούμενου μηχανισμού στήριξ είναι η διασφάλιση των τοκογλυφικών υπερκερδών των πιστωτών μας και η αρπαγή της δημόσιας ελληνικής περιουσίας. Οι διεθνείς μαφιόζοι του χρηματοπιστωτικού συστήματος προκειμένου να εξασφαλίσουν τα συμφέροντά τους έχουν στη διάθεσή τους ισχυρότατο και ευρείας γκάμας οπλοστάσιο. Από νόμους, νομολογίες και διεθνείς πρακτικές –που οι ίδιοι έχουν επιβάλλει– μέχρι «δολιοφθορείς» οι οποίοι δρουν στο παρασκήνιο επιβάλλοντας με «άλλα μέσα» την …τάξη.
Στο προσκήνιο προς το παρόν πάντως, όλα εξελίσσονται με το γράμμα του νόμου: Το μνημόνιο και οι δανειακές συμβάσεις που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση με το ΔΝΤ και τις χώρες της ΕΕ είναι η νόμιμη μέγγενη στην οποία ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός τοποθέτησε τη χώρα του. Αυτή η μέγγενη αποστερεί από την Ελλάδα κάθε νόμιμη δυνατότητα να διασφαλίσει τα συμφέροντά της. Στο περιεχόμενο της Δανειακής Σύμβασης που υπέγραψε η κυβέρνηση με το ΔΝΤ και τους Ευρωπαίους διαβάζει κανείς ότι η δανειολήπτρια Ελλάδα «παραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει σε σχέση με τα περιουσιακά της στοιχεία ή από κάθε νομική διαδικασία συμπεριλαμβανομένης της ασυλίας από την άσκηση αγωγής, κατάσχεσης, αναγκαστικής εκτέλεσης κατά των περιουσιακών της στοιχείων». Τα παραπάνω είναι κάποια από τα «ψιλά γράμματα» που δένουν τη χώρα χειροπόδαρα όπως, τηρουμένων των αναλογιών, δένουν τους ιδιώτες δανειολήπτες οι συμβάσεις που υπογράφουν με τις τράπεζες. Εδώ όμως οι εγγυήσεις υπέρ των πιστωτών, αφορούν κομμάτια (στην κυριολεξία) της ίδιας της χώρας.
Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ένα μαύρο, αλλά εξαιρετικά πιθανό, σενάριο. Ας πούμε, λοιπόν, ότι τα πράγματα «δεν πάνε καλά» και ότι η χώρα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στους όρους του μνημονίου που έχει υπογράψει με τους δανειστές της (ΔΝΤ και κράτη μέλη της ΕΕ). Αυτόματα σταματά η ροή χρήματος από το πακέτο στήριξης. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να επιστρέψει το χρήμα στους πιστωτές της…
Τότε με βάση τις δανειακές συμβάσεις– τα ψιλά γράμματα που λέγαμε παραπάνω– οι δανειστές θα διεκδικήσουν ελληνικά περιουσιακά στοιχεία που μπορεί να είναι από λιμάνια, αυτοκινητόδρομους, αεροδρόμια μέχρι βραχονησίδες ή η… Ακρόπολη!
Αν φτάσουμε εκεί, στα δικαστήρια, οι πιστωτές θα κερδίσουν τις υποθέσεις καθώς έχουν φροντίσει στις δανειακές συμβάσεις που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση να περιληφθεί ο όρος ότι σε περίπτωση διαφωνιών ισχύει η νομολογία του βρετανικού (αποικιοκρατικού) δικαίου…
το ελληνικό «πείραμα»
Οσα συμβαίνουν στην Ελλάδα αυτό το διάστημα φαντάζουν σαν πιλοτικό πρόγραμμα ελέγχου της αντοχής και ανοχής των εργαζομένων. Ήδη οι κυβερνήσεις σε Βρετανία και Ιαπωνία εφορμούν κατά εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων με το επιχείρημα ότι αν δεν ληφθούν μέτρα οι χώρες θα χρεοκοπήσουν όπως η Ελλάδα.
Στην Γερμανία, την Γαλλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία αλλά και στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης και της ΕΕ τα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης εξαντλούνται στις περικοπές εισοδημάτων και δικαιωμάτων των εργαζομένων. Στη Ρουμανία για παράδειγμα, προκειμένου η χώρα να εξασφαλίσει μια ακόμη δόση δανείου από το ΔΝΤ αποφάσισε να περικόψει κατά 15% τις συντάξεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συντάξεις στη Ρουμανία ανέρχονται κατά μέσο όρο στο …ιλιγγιώδες ποσό των 80 ευρώ!!!
Οι κυβερνώντες (στην Ελλάδα και αλλού) κόβουν με το μαχαίρι το εισόδημα των εργαζομένων προκειμένου να στηρίξουν το (τραπεζικό) σύστημα. Οι πόροι που εξασφαλίζονται από τις περικοπές κατευθύνονται αποκλειστικά και μόνο για να καλύψουν τις μαύρες τρύπες που δημιούργησαν οι τζογαδόροι του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Την ίδια στιγμή που πραγματοποιείται η έφοδος κατά του εισοδήματος των εργαζομένων, κάποιοι μετρούν τα (ασφαλή) τους κέρδη. Σύμφωνα με τραπεζικούς παράγοντες της Ελβετίας το χρήμα που Ελληνες αεριτζήδες (και αξιότιμοι παράγοντες της οικονομικής- κοινωνικής ζωής) έχουν τοποθετήσει στα απρόσιτα θησαυροφυλάκια των ελβετικών τραπεζών, ξεπερνά τα 40 δισεκατομμύρια ευρώ…
Οπως έχει παρατηρηθεί σε κάθε χώρα – προτεκτοράτο ή πρώην αποικία, μια ντόπια μικρή μερίδα του πληθυσμού συνδέει τα συμφέροντα της με αυτά των «υπεράκτιων» αφεντικών που εν συντομία σήμερα ονομάζουμε αγορές. Οι εν λόγω ντόπιοι τοποτηρητές και εκπρόσωποι των συμφερόντων των «αγορών», με τα λεφτά τους κρυμμένα στην Ελβετία, «αγωνιούν» μήπως πτωχεύσει η χώρα και ζητούν μεγαλύτερες θυσίες από τους εργαζόμενους, προκειμένου να τους έχουν εύκαιρους ως δουλοπάροικους αν αποφασίσουν ότι αξίζει τον κόπο να κάνουν καμία δουλειά στον τόπο τους…
ΕΛΑΤΕ
Τα ψέμματα ΤΕΛΟΣ!Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του!
...«είναι η περιουσία μου!».... hggiken
