Κυβέρνηση εικονικής πραγματικότητας!

Το ότι δεν πατάνε οι υπουργοί στη Βουλή, ακυρώνοντας στην πράξη τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, δεν είναι είδηση. Είναι είδηση όμως ότι η περιφρονητική αυτή τακτική έχει την απόλυτη κάλυψη του Μαξίμου, το οποίο δεν θέλει με τίποτε να διαμορφώνεται στο Κοινοβούλιο καθημερινά μια πολιτική ατζέντα που θα τσαλακώνει την εικονική πραγματικότητα στην οποία θέλουν να βυθίσουν τον κόσμο!

το ποντικι

Έως 40 χρόνια θα χρειαστούν για να συνέλθει η χώρα από το Μνημόνιο!

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ
2026, 2028, 2038, 2042 οι πιθανές χρονιές επαναφοράς της ανεργίας στα επίπεδα του 2008 αναλόγως του σεναρίου! του Πάνου Παναγιώτου
(Χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής)
Μόνιμο είναι κάτι που παραμένει στην ίδια κατάσταση σε βάθος χρόνου. Αν το μόνιμο είναι και θετικό, τότε είναι καλοδεχούμενο και δεν χρήζει αλλαγής. Αν, όμως, είναι αρνητικό, επιφέρει σταδιακά τις συνέπειες επίμονης ασθένειας, που όσο πιο πολύ διαρκεί τόσο μεγαλύτερη εξάντληση και βλάβη προκαλεί, και ως εκ τούτου επιβάλλεται να αναγνωριστεί και να αντιμετωπιστεί.
Όταν το Μάιο του 2010 η τρόικα επέβαλε ένα πρόγραμμα σκληρής λιτότητας στην Ελλάδα, υποσχέθηκε αρνητικές συνέπειες περιορισμένης χρονικής διάρκειας με αντάλλαγμα θετικά αποτελέσματα μόνιμου χαρακτήρα. Έτσι, έθεσε για την ολοκλήρωση του προγράμματος έναν ορίζοντα τριετίας, διάστημα στο οποίο, υποτίθεται, ότι θα επιτυγχάνονταν η καταπολέμηση διαχρονικών προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας, η αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητάς της και της εμπιστοσύνης των επενδυτών απέναντί της και η επιστροφή της χώρας στην ανάπτυξη και στις αγορές, ήδη από την αυγή του 2012. Όμως όποιος ήταν εξοικειωμένος με την ιστορία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου γνώριζε πως τα προγράμματά του ποτέ δεν ολοκληρώνονται στη βάση του πρώτου επίσημου σχεδιασμού αλλά τείνουν, καθώς αποτυγχάνουν, να αποκτούν μονιμότητα.
Εξ αυτού του γεγονότος ορμώμενος και με ιδιαίτερη αφορμή την εμπειρία της Πορτογαλίας, που το 1978 πείστηκε να αποδεχτεί ένα Μνημόνιο Συνεργασίας «ενός έτους» με το ΔΝΤ, για να βρεθεί μετά από εφτά χρόνια ύφεσης να έχει υπογράψει μια σειρά επικαιροποιημένων Μνημονίων και έπειτα από τριάντα και πλέον χρόνια να υποδέχεται και πάλι το ΔΝΤ, παρομοίασα το Μάρτιο του 2011 το Ταμείο με το κακόφημο «Hotel California» του γνωστού ομότιτλου τραγουδιού, στο οποίο, όπως ακριβώς περιγράφουν οι στίχοι, «μπορείς να μπεις ό,τι ώρα θέλεις, αλλά δεν μπορείς να φύγεις ποτέ».
Στο πρότυπο της λογικής που χρησιμοποιήθηκε στην Πορτογαλία αλλά και σε μια σειρά άλλων χωρών, αντί η αποτυχία της εφαρμογής του προγράμματος του ΔΝΤ στην Ελλάδα να εκληφθεί ως λόγος για την αντικατάστασή του με ένα άλλο, ορθολογικό και ρεαλιστικό, αποτέλεσε την αφορμή για την επαναλαμβανόμενη επικαιροποίηση και επιμήκυνσή του, με τους τελικούς στόχους του να εκτείνονται όλο και πιο μακριά στο μέλλον, ξεπερνώντας πλέον επισήμως τα χρονικά όρια της τρέχουσας δεκαετίας. Και, παρά τη δημοσίευση μελέτης του ίδιου του Ταμείου, στο α’ εξάμηνο του 2012, με βάση την οποία η λιτότητα επιφέρει μακροπρόθεσμες βλάβες σε μία οικονομία και δεν πρέπει να εφαρμόζεται πριν αποκατασταθεί η ανάπτυξη, αλλά και παρά την ομολογία του ΔΝΤ, αργότερα το ίδιο έτος, για τη λανθασμένη εκτίμηση της πραγματικής κλίμακας της ύφεσης ως αποτέλεσμα των σκληρών μέτρων δημοσιονομικής «εξυγίανσης», κυβέρνηση και τρόικα εξακολουθούν πεισματικά να συνταγογραφούν στην Ελλάδα ένα φάρμακο που τη μετατρέπει από μερικώς ανάπηρη σε παραπληγική.
Λιτότητα και ανεργία
Πρωταγωνιστική θέση μεταξύ των πιο δραματικών συνεπειών της λιτότητας κατέχει η θεαματική απώλεια θέσεων εργασίας στην ελληνική οικονομία. Με βάση τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, το Μάρτιο του 2008 εργάζονταν στην Ελλάδα 4,6 εκατομμύρια άνθρωποι, αριθμός που μειώθηκε μόλις κατά 45 χιλιάδες μέχρι τον Οκτώβριο του 2009, παρά την πρωτοφανή διεθνή κρίση και την παγκόσμια ύφεση, ενώ υποχώρησε στα 4,42 εκατομμύρια το Μάιο του 2010, στον απόηχο του ξεσπάσματος της ελληνικής κρίσης.
Από την υπογραφή του Μνημονίου, ωστόσο, και μέχρι το Μάρτιο του 2013, ο αριθμός των εργαζομένων μειώθηκε περαιτέρω κατά 900 και πλέον χιλιάδες, δημιουργώντας ένα πρόβλημα χωρίς προηγούμενο στη μοντέρνα ελληνική Ιστορία. Προεκτείνοντας την τάση αυτή μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, διαπιστώνουμε πως το Δεκέμβριο του 2013 θα εργάζονται στην Ελλάδα περίπου 3,2 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή 1,2 εκατομμύρια λιγότεροι απ’ ό,τι πριν την υπογραφή του Μνημονίου και 1,4 εκατομμύρια λιγότεροι απ, ό,τι το 2008.
Το πιο δραματικό είναι πως ακόμη και αν αυτό που διανύουμε είναι το τελευταίο έτος της ύφεσης και από το 2014, η οικονομία περάσει σε εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης, καταγράφοντας επιδόσεις ανάλογες της θετικότερής της από την υιοθέτηση του ευρώ, ο αριθμός των εργαζομένων δεν θα έχει φτάσει στα επίπεδα του Μαΐου του 2010 πριν από το 2026 και σε αυτά του 2008 πριν από το 2028. Αυτό επειδή στην «καλύτερη» στιγμή της η ελληνική οικονομία προσέθετε περί τους 100.00 νέους εργαζόμενους ανά έτος, και έτσι, αν προσεγγιστεί αυτό το ρεκόρ, προκειμένου να δημιουργηθούν 1,2 εκατομμύρια με 1,4 εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας, θα απαιτηθούν 12 με 14 έτη αντίστοιχα. Δεδομένου, ωστόσο, ότι η Ελλάδα θα παραμείνει σε καθεστώς δημοσιονομικής εξυγίανσης σε όλη τη διάρκεια της τρέχουσας δεκαετίας, είναι λογικό να εξετάσουμε δύο άλλα, αισιόδοξα σενάρια, σύμφωνα με τα οποία η επίδοσή της στη δημιουργία θέσεων εργασίας από το 2014 και μετά θα αντιστοιχεί στο 70% και το 50% της καλύτερης επίδοσής της στα χρόνια του ευρώ και όχι στο 100% αυτής.
• Στο πρώτο σενάριο, η δημιουργία 70.000 νέων θέσεων εργασίας ανά έτος θα φέρει τη χώρα στα επίπεδα του Μαΐου του 2010 το 2031 και σε αυτά του 2008 το 2034.
• Στο δεύτερο σενάριο, με 50.000 νέες θέσεις εργασίας ανά έτος από το 2014 και μετά, η Ελλάδα θα φτάσει στον αριθμό εργαζομένων που είχε το Μάιο του 2010 τον Ιανουάριο του 2038 και στο αριθμό των εργαζομένων του 2008 το 2042.
Με το ελάχιστο διάστημα αποκατάστασης της βλάβης στην αγορά εργασίας να τοποθετείται στα 12 με 14 χρόνια και ένα ρεαλιστικό διάστημα στα 17 με 28 χρόνια, γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί η παρατεταμένη άσκηση μιας λανθασμένης οικονομικής πολιτικής μπορεί να οδηγήσει στην πρόκληση βλαβών με σχεδόν μόνιμη προοπτική.

Στρατηγική εξόδου
Οι παραπάνω υπολογισμοί δεν πρέπει να προκαλούν έκπληξη, καθώς η ανεργία αποτελεί πια ένα επίμονο και δύσκολο πρόβλημα ακόμη και στις πιο αναπτυγμένες οικονομικά χώρες. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι, προκειμένου να επιστρέψουν τα ποσοστά ανεργίας στις ΗΠΑ στα προ κρίσης επίπεδα, υπολογίζεται ότι θα χρειαστούν 10,5 έτη από την ώρα που ελήφθησαν τα πρώτα μέτρα κι αυτό παρά το γεγονός ότι ακολουθείται μια πολιτική νομισματικής χαλάρωσης και διαρκούς τόνωσης της οικονομίας, με την αμερικανική κεντρική τράπεζα να έχει θέσει, για πρώτη φορά στην ιστορία της, ως βασικό στόχο της τη μείωση της ανεργίας στο 6,5%. Δεν είναι τυχαίο ούτε συμπτωματικό πως το μεγαλύτερο ποσοστό του αμερικανικού χρέους που θα εκδοθεί το 2013 θα αγοραστεί από την κεντρική τράπεζα της χώρας (FED), κάτι που θα ισχύσει για το σύνολο σχεδόν του χρέους στα αμέσως επόμενα χρόνια, με τη FED να «τυπώνει» 80 δις δολάρια ανά μήνα ως τμήμα του τελευταίου πακέτου τόνωσης της αμερικανικής οικονομίας, η διάρκεια του οποίου έχει συνδεθεί αποκλειστικά με το στόχο μείωσης της ανεργίας στα επιθυμητά επίπεδα.
Αντίθετα με τις ΗΠΑ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει υιοθετηθεί καμία απολύτως στρατηγική αντιμετώπισης της ανεργίας, παρά το γεγονός ότι αυτή έχει απογειωθεί σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Αυτό γιατί, χάρη στην κρίση η Γερμανία απολαμβάνει τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας από την επανένωσή της, ενώ η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης σε άλλες χώρες χρησιμοποιείται ως κίνητρο για την επιβολή των γερμανικών συμφερόντων με την υπόσχεση μελλοντικής βοήθειας. Για τη γερμανική ηγεσία, όπως έχει ρητά παραδεχτεί μέσω εκπροσώπων της, η κρίση είναι κάτι θετικό και έτσι η μονιμοποίησή της συντελεί στην εδραίωση των συνθηκών εκείνων που θα λειτουργούν ως μοχλός πίεσης για την περαιτέρω προώθηση του γερμανικού (και γαλλικού) σχεδίου για δημοσιονομική και πολιτική ενοποίηση της Ευρωζώνης, με τελικό στόχο το μεγαλύτερο δυνατό έλεγχό της από το γαλλογερμανικό άξονα. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει διάθεση για το σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός πανευρωπαϊκού σχεδίου αντιμετώπισης της καλπάζουσας ανεργίας, ενώ είναι φανερό πως έχει γίνει αποδεκτή η «θυσία» της Ελλάδας στο βωμό του γερμανικού οράματος κι έτσι η ανοχή επιπέδων ανεργίας αλλά και συνθηκών εργασίας που συναντώνται σε τριτοκοσμικές χώρες.
Ελλάδα, όπως… Αφρική
Πράγματι, με την επίσημη ανεργία στην Ελλάδα να αγγίζει το 30%, αποτελώντας ήδη την υψηλότερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να στραφεί κανείς σε φτωχές και υπανάπτυκτες χώρες προκειμένου να εντοπίσει μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας από τα ελληνικά. Έτσι σε χειρότερη θέση απ’ την Ελλάδα βρίσκονται κράτη όπως το Κονγκό, η Ναμίμπια, το Τζιμπουτί και η Κένυα. Η σύγκριση με χώρες αυτής της κατηγορίας δεν πρέπει να ξενίζει, καθώς η Ελλάδα αποκτά όλο και περισσότερα απ’ τα χαρακτηριστικά τους, ενώ το ίδιο το Μνημόνιο θέτει ως στόχο μια οικονομική εικόνα αντίστοιχη αυτής τέτοιων χωρών, τουλάχιστο σε επίπεδο αριθμών. Για παράδειγμα, η Ναμίμπια εμφανίζει ποσοστά ανεργίας της τάξης του 51% αλλά το χρέος της είναι μόλις στο 28% του ΑΕΠ, έχει πρωτογενές πλεόνασμα και δημοσιονομικό έλλειμμα μόλις στο 4,9%, ενώ καταγράφει ρυθμούς ανάπτυξης 4%.
Σε προσφάτως δημοσιευμένη έρευνα που προκάλεσε αντιδράσεις κατέθεσα στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία η Ελλάδα έχει διαβεί μόλις το 50% του δυσβάσταχτου δρόμου στον οποίο την έχουν τοποθετήσει η τρόικα και οι ελληνικές κυβερνήσεις. Μετά από ένα πρώτο κύμα διαψεύσεων από επίσημα χείλη ακολούθησε η παραδοχή του κ. Προβόπουλου ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι «έχουμε διανύσει το 70% της διαδρομής» που συνοδεύτηκε από το σχόλιο ότι «μας απομένει όμως ακόμα ένα 30% αλλά, όπως ξέρετε, στο μαραθώνιο το τελευταίο κομμάτι είναι το πιο δύσκολο και το πιο εξαντλητικό».
Ακόμη κι αν δεχτούμε το 30% ως το εναπομείναν ποσοστό «διαδρομής» για την Ελλάδα, εφόσον το πρώτο 70% οδήγησε στην απώλεια 900.000 θέσεων εργασίας, θα πρέπει να αναμένουμε, με βάση την εκτίμηση του κ. Προβόπουλου, την απώλεια επιπλέον, περίπου, 270.000 θέσεων εργασίας (900 x 30%). Σε αυτή την περίπτωση, οι υπολογισμοί που έγιναν παραπάνω σχετικά με το χρόνο που θα χρειαστεί προκειμένου η χώρα να επιστρέψει στα επίπεδα απασχόλησης του 2010 ή του 2008 θα πρέπει να επιμηκυνθούν κατά ένα περίπου έτος. Δηλαδή, ούτως ή άλλως, η αποκατάσταση της βλάβης στην αγορά εργασίας από την εφαρμογή του Μνημονίου θα πάρει, με βάση τα αισιόδοξα σενάρια, περίπου δύο με τρεις δεκαετίες. Αυτό, με την προϋπόθεση ότι από το 2014 η οικονομία θα μπει σε μια σταθερή και ισχυρή πορεία ανάπτυξης, κάτι το οποίο δεν φαίνεται να έχει εξασφαλιστεί τουλάχιστον με βάση τα μέχρι στιγμής στοιχεία. Δεν χρειάζεται επομένως να περιμένει κανείς ούτε μία ημέρα ακόμη για να αντιληφθεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης όσον αφορά στο πρόβλημα της ανεργίας. Δεδομένου, μάλιστα, ότι για το 99% των Ελλήνων σε εργάσιμη ηλικία η αμοιβή από την εργασία τους είναι και το μόνο εισόδημά τους, γίνεται εύκολα κατανοητό ότι για τα 2 εκατομμύρια Έλληνες που δεν θα έχουν δουλειά όταν η κρίση φτάσει στο ζενίθ της δεν θα υπάρχει καμία άλλη πηγή εισοδήματος κι έτσι μοιραία θα επέλθει η ιδιωτική πτώχευση και η προσωπική εξαθλίωση.
Σχέδιο εκτάκτου ανάγκης
Αυτό δεν αποτελεί μια πρόβλεψη που χρήζει συζήτησης για το κατά πόσο ενδέχεται να επιβεβαιωθεί ή όχι, αλλά το δεδομένο και βέβαιο αποτέλεσμα της πολιτικής που ακολουθείται με ένα μεγάλο μέρος αυτού να έχει ήδη επαληθευτεί. Η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως ένα σχέδιο εκτάκτου ανάγκης για την αντιμετώπιση της ανεργίας, η εφαρμογή του οποίου θα αρχίσει το συντομότερο δυνατό. Όμως κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στο σχεδιασμό και στα συμφέροντα της Γερμανίας και αυτό δημιουργεί απόκλιση μεταξύ των συμφερόντων των δύο χωρών. Η ελληνική πολιτική ηγεσία θα πρέπει να κατανοήσει την ωμή οικονομικοπολιτική πραγματικότητα της Ευρωζώνης και να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αναγνωρίζοντας, από τη μια, ότι έχει απέναντί της έναν πανίσχυρο εταίρο με πολύ διαφορετικά συμφέροντα από τα ελληνικά αλλά και, από την άλλη, ότι αυτό δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την αποτυχία εξυπηρέτησης των συμφερόντων της Ελλάδας. Οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν εκλεγεί για να προωθήσουν ένα γερμανικό ή έστω ευρωπαϊκό όραμα, αλλά πρωτίστως για να υπηρετήσουν και να προστατεύσουν τα ελληνικά συμφέροντα. Και αυτό με την υπάρχουσα πολιτική είναι αδύνατο. Και επειδή ακόμη και στο «μόνιμο» υπάρχουν όρια και χρονικοί περιορισμοί, επιβάλλεται αλλαγή πολιτικής άμεσα, καθώς για κάθε 50 ημέρες εφαρμογής του Μνημονίου απαιτείται ένας χρόνος ανάπτυξης για να αποκατασταθούν οι απώλειες σε θέσεις εργασίας κι έτσι η συνέχιση της εφαρμογής του προγράμματος λιτότητας μέχρι το α’ τρίμηνο του 2014 θα έχει κοστίσει στην Ελλάδα επιπλέον 7 χρόνια σε απόθεμα θέσεων εργασίας.
Το μείζον θέμα, λοιπόν, δεν είναι αν έχουμε διανύσει το 50% ή το 70% του δρόμου τον οποίο έχει χαράξει για την Ελλάδα η τρόικα, αλλά ότι όσο προσπαθούμε να τον διαβούμε προκαλούμε μόνιμες αλλοιώσεις, χρονικές και ποιοτικές στο δρόμο που θα χρειαστεί να περπατήσουμε στις επόμενες δεκαετίες. Και μέχρι στιγμής η υλοποίηση των περισσότερων πολιτικών του Μνημονίου έχει εξασφαλίσει για το μέλλον ένα δρόμο ανώμαλο, δύσβατο και ανηφορικό, για τον οποίο κανείς, ούτε η τρόικα, δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι τελικά δεν θα οδηγήσει στον γκρεμό.
ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Ο Σόιμπλε ζητάει τον θάνατο των μικρών χωρών της Ευρωζώνης

Σόιμπλε: Η ΕΚΤ να μειώσει την διαθέσιμη ρευστότητα

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δήλωσε σήμερα ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) θα έπρεπε να προσπαθήσει να περιορίσει την ποσότητα της διαθέσιμης ρευστότητας στην ευρωζώνη, αν και αναγνώρισε παράλληλα την «επισφαλή» οικονομική κατάσταση ορισμένων χωρών της ευρωζώνης.

«Υπάρχει πολύ χρήμα στην αγορά, κατά την άποψή μου πάρα πολύ χρήμα», είπε ο Σόιμπλε σε μια συνέντευξή του στην εβδομαδιαία γερμανική οικονομική επιθεώρηση Wirtschaftswoche.

«Εάν η ΕΚΤ προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει όση επιρροή διαθέτει για να μειώσει αυτή την μεγάλη ρευστότητα, αυτό θα ήταν καλοδεχούμενο για εμένα», τόνισε ο Σόιμπλε, προσθέτοντας ότι το ευρωπαϊκό κεντρικό πιστωτικό ίδρυμα έχει καταφέρει με επαρκή τρόπο να μειώσει τον πληθωρισμό κάτω από το 2%.

«Εμείς στη Γερμανία δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται ακόμα σε μια επισφαλή κατάσταση σε ό,τι αφορά την οικονομική ανάπτυξη», πρόσθεσε ο ίδιος. Αλλά η διοχέτευση μεγάλων ποσοτήτων ρευστού στις οικονομίες τους χωρίς βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις δεν θα δημιουργούσε συνθήκες για βιώσιμη ανάπτυξη, εκτίμησε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας.

Βέβαια, όλοι καταλαβαίνουν τι θα σήμαινε μία μείωση της ρευστότητας για τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, που ήδη υποφέρουν οικονομικά. Προφανώς, ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, δεν κρύβει την χαρά του, ούτε φυσικά τα σαδιστικά του ένστικτα και εμφανίζεται πλέον χωρίς καμία απολύτως διάθεση απόκρυψης των εγκληματικών σκέψεών του.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες και εάν και εφόσον οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρώπης είχαν κάποιο πολιτικό ανάστημα (έστω και ελαφρώς κάτω του μετρίου) θα είχαν αποστομώσει άμεσα τον κυνικό Σόιμπλε, ο οποίος δείχνει αδιάφορος για την πραγματική φύση του οικονομικού προβλήματος και της κρίσης της Ευρώπης. Αλλά, οι σημερινοί ηγέτες -κυρίως των χωρών του ευρωπαϊκού νότου- είναι πιθαμιαίου πολιτικού αναστήματος και εμφανίζονται όχι μόνο ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τον Σόιμπλε, αλλά ακολουθούν -σαν μαριονέτες- τις υποδείξεις της Γερμανίας, η οποία έχει καταστεί σαφές πως δεν επιθυμεί την διάσωση κανενός πλην της εξυπηρέτησης των δικών της συμφερόντων...

 

 

πηγη

«Π⓪υτ@ν€ς του ΣΥΡΙΖΑ»...

 ...που πρέπει να απολυθούν, φέρεται να χαρακτήρισε τους υπαλλήλους της Βουλής ο Αδ. Γεωργιάδης! 

Η γνώριμη φωνή του βουλευτή της ΝΔ ακούστηκε πολύ καθαρά σήμερα στο εντευκτήριο της Βουλής λίγο πριν ξεκινήσει η συζήτηση Τσίπρα – Στουρνάρα στην ολομέλεια. Ο Αδ. Γεωργιάδης χαρακτήριζε τους υπαλλήλους «π⓪υτ@ν€ς του ΣΥΡΙΖΑ» και έλεγε ότι πρέπει να απολυθούν, επειδή στις εκλογές του συλλόγου τους ψήφισαν το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι εκφράσεις του Αδ. Γεωργιάδη συζητήθηκαν πολύ στη Βουλή – τόσο πολύ που ο...

(βαμμένος ΔΑΚίτης) πρόεδρος του Συλλόγου των Υπαλλήλων Γ. Σιαμπάνης αναγκάσθηκε να μιλήσει με τον Αδ. Γεωργιάδη, ώστε να… ανασκευάσει – όπως χαρακτηριστικά έλεγε.

Υπενθυμίζεται ότι ο Αδ. Γεωργιάδης έχει εκφράσει δημοσίως την θέση ότι πρέπει να απολυθούν οι υπάλληλοι της Βουλής που ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ. Στις 15 Απριλίου είπε στην τηλεόραση του «ΣΚΑΪ» (στην εκπομπή της Π. Τσαπανίδου): «Κατά τεκμήριο στη Βουλή οι άνθρωποι διορίσθηκαν με ρουσφέτι. Στη Βουλή δεν υπήρχε ΑΣΕΠ όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης, είχε εξαιρεθεί η Βουλή από το ΑΣΕΠ – τώρα τη βάλαμε με το μνημόνιο – και τα κόμματα κατά κόρον διόριζαν τους δικούς τους ανθρώπους. Γίνονται προ 20 ημερών εκλογές μεταξύ των εργαζομένων της Βουλής. Το ένα ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, το άλλο ψηφοδέλτιο πρώην ΠΑΣΟΚ – πρώην ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή έρχονται μόνοι τους αυτοί και λένε εμένα που με διόρισε ως ρουσφέτι το ΠΑΣΟΚ και εμένα που με διόρισε ως ρουσφέτι η ΝΔ, επειδή τώρα δεν μπορεί το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ να μου δίνει αυτά τα οποία μου έδινε, τους 16, τους 18 μισθούς, τα προνόμια, τα μπόνους, πάω τώρα, και που πάω να βρω καταφύγιο; Που προσφεύγω; Στον ΣΥΡΙΖΑ, εις την αγκάλη του Αλέξη Τσίπρα. Τι είναι δηλαδή ο κ. Τσίπρας σήμερα στην Ελλάδα; Εκπροσωπεί αυτή την Ελλάδα του παρελθόντος, αυτή την Ελλάδα που μας οδήγησε στη χρεοκοπία, αυτή την Ελλάδα που όλοι λέγαμε ότι θέλουμε να αλλάξουμε. Αυτή όλη η Ελλάδα που δεν θέλει να αλλάξει τίποτα και θέλει να συνεχίσει να απομυζά όλες τις ζωές ημών των υπολοίπων έχει πάει όλη στον ΣΥΡΙΖΑ, μπας και τους σώσει ο Αλέξης Τσίπρας. Αυτό ζούμε. Κανονικά θα έπρεπε όλοι αυτοί οι υπάλληλοι που διορίσθηκαν με το ρουσφέτι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, εφόσον αποφάσισαν να γίνουν πρώην ΠΑΣΟΚ και πρώην ΝΔ να παραιτηθούν από τη Βουλή, γιατί το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ τους έβαλε. Να είμαστε συνενοημένοι.

Τα ρουσφέτια να πούμε του κομματικού συστήματος μας κάνουν και τα θύματα. Εγώ θα τους απέλυα όλους μαζί μόνο και μόνο για να μάθουν ότι είναι αχάριστοι πέραν των άλλων».

AvantiPopoloGR μέσω Σίβυλλα

ΕΥΡΩ ‘Η ΔΡΑΧΜΗ: ΜΙΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΣΦΑΛΜΑ

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Δύο βασικές τάσεις αναπτύχθηκαν στη διάρκεια της κρίσης απέναντι στο ευρώ και την ΕΕ (με διάφορες επί μέρους παραλλαγές):
- κάνουμε ότι μας λένε, για να μείνουμε στο ευρώ
- φεύγουμε από το ευρώ, για να μην κάνουμε ότι μας λένε
Αμφότερες αντανακλούν την προσπάθεια των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων να αποφύγουν, όχι να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της χώρας. Αμφότερες παραπλανούν ως προς την ουσία του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε. Εκφράζουν βαθειά ηττοπάθεια, υποβόσκοντα ρεύματα εθνικής μειονεξίας, επαρχιωτισμού και ραγιαδισμού ακόμα, που διατρέχουν κοινωνικό σώμα, πολιτική τάξη και «διανοούμενους», από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά. Βαθειά έλλειψη εκτίμησης στις δυνατότητες του ελληνικού και όλων των ευρωπαϊκών λαών να αντισταθούν στον επελαύνοντα «χρηματοπιστωτικό ολοκληρωτισμό». Στη συζήτηση αντανακλάται επίσης η εξαιρετικά επικίνδυνη έλλειψη οποιασδήποτε σοβαρότητας που χαρακτηρίζει τη δημόσια ζωή της Ελλάδας.
Περί σοβαρότητος
Το τελευταίο διάστημα απευθύνθηκα σε αρκετούς οικονομολόγους σε Ελλάδα και Κύπρο για να πληροφορηθώ διάφορες λεπτομέρειες κρίσιμης σημασίας για τη λειτουργία της ΕΚΤ και της ΕΕ, τις δικές τους δυνατότητες και τις δικές μας σε περίπτωση «μπρα-ντε-φερ». Διαπίστωσα έντρομος αυτό που είχα διαπιστώσει επανειλημμένα στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής με τον οποίο ασχολήθηκα επαγγελματικά πολλά χρόνια. Είτε πρόκειται για το ευρώ, είτε για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα, ο καθένας στην Ελλάδα λέει κυριολεκτικά ότι του κατεβαίνει στο κεφάλι, συνήθως ότι φαίνεται χρήσιμο να πει, ιδίως οι πολιτικοί. Το ελληνικό κράτος, σε επίπεδο Πρωθυπουργού, βασικών Υπουργών, των υπηρεσιών ασφαλείας κλπ, όπως και οι κομματικές ηγεσίες, λειτουργούν πολύ χειρότερα από το ΙΚΑ. Κι αν από σύμπτωση, υπάρχει κάποιος που επιμένει στη σοβαρότητα και επιστημονική γνώση, το «σύστημα» γενικευμένης αναξιοκρατίας και «κολλητών» τον θεωρεί επικίνδυνο και τον απομονώνει. Προσωπικά, απορώ πως υπάρχει ακόμα ελληνικό κράτος, έστω και υπό την παρούσα, ημιθανή κατάσταση.
Γι’ αυτό είναι κρίσιμης, εθνικής σημασίας, θα κρίνει ενδεχομένως την ίδια τους την επιβίωση, τα αντιπολιτευόμενα κόμματα, ιδίως ο ΣΥΡΙΖΑ, ή ομάδες ανεξάρτητων διανοουμένων-επιστημόνων, να καταρτίσουν επειγόντως σοβαρές μελέτες για το θέμα της ΕΚΤ, της ρευστότητας κλπ., διάφορα σενάρια, γιατί πολύ συζητάμε εν Ελλάδι περί σχεδίων Α’ και Β’, φοβούμαι όμως ότι οι μόνοι που έχουν πραγματικά σχέδια και Α’ και Β’ και πολλά περισσότερα είναι η Μέρκελ, το ΔΝΤ, οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, η ΕΚΤ, η Goldman Sachs κλπ.
Ας χρησιμεύσει σε κάτι η πρόσφατη κυπριακή τραγωδία, όταν όλο το πολιτικό-τεχνοκρατικό προσωπικό (πλην των συνεργασθέντων στο έγκλημα) πιάστηκε σε βαθύτατο ύπνο και επιχειρεί τώρα, ως ζαλισμένο κοτόπουλο, να αντισταθεί, χωρίς να το πολυκαταφέρνει, στην ισχυρότερη επίθεση που δέχεται το κυπριακό κράτος και οι Ελληνοκύπριοι στην ιστορία τους, χωρίς καλά-καλά να καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Η Κύπρος απέδειξε επίσης ότι ήταν αφελείς οι εκτιμήσεις όσων στελεχών στην Ελλάδα εκτιμούσαν ότι πάει, τελείωσε, με το πρώτο θα υποχωρήσει η Μέρκελ, χρειαζόμαστε μόνο σχέδιο Α. Στον πιθανώς περιορισμένο πλέον χρόνο που απομένει έως μια πιθανή σύγκρουση Ελλάδας και πιστωτών, οφείλει να γίνει τεράστια προσπάθεια σε τεχνοκρατικό, εσωτερικό και διεθνές πολιτικό επίπεδο για να μη διαλυθεί η χώρα πηγαίνοντας στην αναπόφευκτη σύγκρουση. Το παρόν επίπεδο ετοιμασίας πόρρω απέχει από το ελάχιστο αναγκαίο για τέτοια σύγκρουση. Σε τέτοιο ζήτημα δεν επιτρέπονται εξωραϊσμοί και σαχλαμαροειδείς δικαιολογίες. Η σύγκρουση πρέπει να γίνει, γιατί αλλοιώς θα πεθάνουμε ως λαός, αλλά με την καλύτερη δυνατή προετοιμασία.
Προϋποθέσεις «σχεδίου Α»
α) ύπαρξη σχεδίου Β και αποφασιστικότητας να εφαρμοσθεί αν δεν πετύχει το Α
β) αποφασισμένη ηγεσία και αποφασισμένος λαός, με ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους, για να φτάσουν, αν χρειαστεί, ακόμα και σε εισαγωγή διοικητικής οικονομίας έκτακτης ανάγκης πολεμικής περιόδου, αυτής δηλαδή που θα εφήρμοζε η χώρα σε περίπτωση μαζικής στρατιωτικής εισβολής
γ) ανάπτυξη από τώρα οικονομικών μορφών αλληλέγγυας-συνεταιριστικής οικονομίας και δικτύων επιβίωσης του πληθυσμού
δ) τεράστια πανευρωπαϊκή πολιτική καμπάνια, εξάντληση κάθε δυνατότητας οικοδόμησης διεθνών συμμαχιών
Τρία (σωστά αλλά παραπλανητικά!) επιχειρήματα κατά του ευρώ
Η συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ, η απαγόρευση υποτίμησης και η όλη οικονομική δομή του Μάαστριχτ πλήττουν την ελληνική οικονομία
Απολύτως ορθό ως μακροχρόνια τάση. Αν μπορούσαμε να πάμε σε κατάσταση «κανονικού» έθνους-κράτους με δυνατότητα υποτίμησης, αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στην οικονομική ανόρθωση.
Δυστυχώς όμως, δεν είναι αυτό το κυριότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε πλέον. Η επίθεση κατά της ελληνικής οικονομίας, και ευρύτερα, του πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας, δεν χρησιμοποιεί τη συναλλαγματική ισοτιμία, ούτε κάποιους κανόνες του Μάαστριχτ. Χρησιμοποιεί το μη βιώσιμο χρέος, που θα γίνει πολλαπλασίως μη βιώσιμο σε συνθήκες εθνικού νομίσματος, τις αποικιοκρατικού χαρακτήρα δεσμεύσεις των Δανειακών Συμβάσεων που υπογράψαμε και την άρνηση χρηματοδότησης από τις «αγορές». Κανένα από αυτά δεν θα λύσει η έξοδος από το ευρώ, ιδίως σε συνθήκες μείζονος εσωτερικής και διεθνούς σύγκρουσης που θα προσθέσει ασφαλώς καθεαυτή μεγάλο οικονομικό κόστος. Υπάρχουν επίσης περίπλοκα νομικά-πολιτικά προβλήματα γύρω από τη συμμετοχή στην ίδια την ΕΕ σε μια τέτοια περίπτωση. Ενώ δικαιολογείται η πιο μεγάλη επιφύλαξη για τις ικανότητες ενός κράτους που δεν μπορεί να τρυπήσει μια λακκούβα σε ένα δρόμο να εισάγει ταχέως και συγκρουσιακά εθνικό νόμισμα. (Αφήνουμε εδώ σημαντικές γεωπολιτικές διαστάσεις)
Προφανώς το ευρώ είναι κακό νόμισμα. Δεν συζητάμε όμως να μπούμε, αλλά πώς να βγούμε. Ευκολότατο να μη βγάλεις την οδοντόκρεμα από το σωληνάριο, άντε όμως να τη ξαναβάλεις μέσα. Το 1999 είχαμε διάφορες επιλογές. Δεν έχουμε τις ίδιες το 2013.
Eurogroup/ΕΕ μας καταστρέφουν
Απολύτως ορθό. Μόνο που οι αποφάσεις τους είναι ομόφωνες και φέρουν, φαρδιές-πλατιές, τις υπογραφές των ελληνικών κυβερνήσεων! ‘Ελληνες Πρωθυπουργοί και Υπουργοί ανέλαβαν για λογαριασμό της χώρας την πλήρη ευθύνη για την κατάσταση στην οποία βρέθηκε το 2009-10 με τεράστιες οικονομικές, πολιτικές και νομικές συνέπειες (και οι δηλώσεις αυτές θα εμφανισθούν ασφαλώς σε οποιαδήποτε διεθνή δικαστική διαμάχη αύριο με τους πιστωτές).
Καλό είναι να κατηγορούμε τη Μέρκελ, αλλά είναι κυρίως δουλειά των ελληνικών κυβερνήσεων να υπερασπίζονται τον ελληνικό λαό. ‘Όχι μόνο δεν το έπραξαν, αλλά ανέλαβαν την ευθύνη, την «ιδιοκτησία» των (Οργουελικής εμπνεύσεως) «προγραμμάτων σωτηρίας». Στο κάτω-κάτω της γραφής, θα μπορούσαν να πουν «δεν συμφωνούμε, είμαστε μικρή χώρα, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλοιώς, θα εφαρμόσουμε όσα λέτε, αλλά έχετε την ευθύνη για ότι συμβεί».
Αν πούμε όχι, θα μας κόψουν τη χρηματοδότηση και θα μας πετάξουν έξω
Αυτό είναι το επιχείρημα που αποκαλύπτει καλύτερα το βάθος της ηττοπάθειας και έλλειψης εθνικής αυτοεκτίμησης. Το αν μπορούν να το κάνουν δεν έχει να κάνει μόνο με το καταστατικό της ΕΚΤ, αλλά και με την πολιτική ατμόσφαιρα στην Ευρώπη. Σε μια χώρα που έχει ασμένως αποδεχθεί τον ρόλο διεφθαρμένου, τεμπέλη μπαταχτζή (ή του κακόφημου πλυντήριου μαφιόζων για την Κύπρο), ασφαλώς μπορούν να το κάνουν. Γι’ αυτό συνιστά «έγκλημα» ότι και οι πολιτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στο Μνημόνιο κάνουν πολιτική κυρίως εντός και όχι εκτός της χώρας κι όταν πάνε εκτός δεν την κάνουνε καλά.
Ας υποθέσουμε όμως ότι το επιχείρημα είναι σωστό. Γιατί δεν είναι προτιμότερο να αναλάβουν αυτοί την πρωτοβουλία και ευθύνη διάλυσης της ευρωζώνης; Γιατί πρέπει να φύγουμε εμείς, με τη σημαία της δραχμής; Φεύγοντας από το ευρώ ή/και την ΕΕ δεν θα παύσουμε να αντιμετωπίζουμε τη συνασπισμένη δύναμη των «αγορών» και των γεωπολιτικών δυνάμεων πίσω τους. Ο τρόπος που θέτουμε το ζήτημά έχει μεγάλη σημασία για τη δυνατότητα συμμαχίας των ευρωπαϊκών λαών. Η δική μας δουλειά είναι να δώσουμε τον αγώνα εν ονόματι της ευρωπαϊκής δημοκρατίας και κατά του «τραπεζικού ολοκληρωτισμού», όχι εν ονόματι μιας σχεδόν ανέφικτης «εθνικής αυτάρκειας», που θα την επιλέγαμε μόνο ως λύση ύστατης ανάγκης επιβίωσης. Γιατί, προτού φύγουμε, δεν χρησιμοποιούμε το σύνολο των σπουδαίων πολιτικών και θεσμικών εργαλείων που παρέχει η συμμετοχή στην ΕΕ, γιατί δεν αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας ως ισότιμο μέλος και όχι ως κουτσαβάκη που τούκαναν τιμή να τον δεχτούνε «στα σαλόνια τους» οι Ευρωπαίοι;
Δυστυχώς, αν συνεχίσουμε να πορευόμαστε όπως πορευόμαστε, μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί, και θα φύγουμε και θα το κάνουμε με τους χειρότερους δυνατούς όρους. Ο χρόνος τελειώνει.
konstantakopoulos.blogspot.com
Επίκαιρα, 7.4.2013

Καλούν εκ νέου το Διώτη στην Επιτροπή για τη λίστα Λαγκάρντ

Νέα κλήτευση του πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ, Ιωάννη Διώτη θα ζητήσουν μέλη της Προανακριτικής Επιτροπής που ερευνά την υπόθεση της λίστας «Λαγκάρντ», με αφορμή την πραγματογνωμοσύνη αναφορικά με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του.
Σύμφωνα με το πόρισμα των εγκληματολογικών υπηρεσιών στον φορητό υπολογιστή του κ. Διώτη, έχουν μπει 23 διαφορετικά usb και τα τρία από αυτά αφορούν τη λίστα «Λαγκάρντ», ενώ συνολικά έχουν ανοίξει περίπου 1.800 αρχεία της λίστας.


πηγη

ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΙΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ....ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΗΛΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ! ΑΛΑΛΟΥΜ-ΑΛΑΛΟΥΜ....

 

 

 

 

 

http://www.mygreek.fm/el/video-clip/4301/Ftei-o-hontros

Τι θα πει δε φταίμε εμείς
τι θα πει πως φταίγαν οι άλλοι
τι θα πει πως φταίνε αυτοί
τι θα πει ρε σεις τι θα πει;

 

Λουκιανός Κηλαηδόνης

 

 

Ποιος ευθύνεται τελικά για την αδήλωτη εργασία

 

http://www.euro2day.gr/news/highlights/121/articles/772281/Article.aspx

 

Στη λάθος ανάγνωση των νόμων φαίνεται ότι έχει κολλήσει ποια υπηρεσία ευθύνεται τελικά για τον εντοπισμό και την πάταξη της αδήλωτης εργασίας. Σύμφωνα με το Ν 3996/11 υπεύθυνο για τους αδήλωτους και ανασφάλιστους εργαζόμενους είναι το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, καθώς είναι το μόνο που διαθέτει ελεγκτικό μηχανισμό.

Ωστόσο οι δηλώσεις του ειδικού γραμματέα του ΣΕΠΕ Μιχάλη Κανδαρακη στο realfm 97,8 ότι ο ΟΓΑ ευθύνεται για τον εντοπισμό των ανασφαλιστων καθώς δεν έχει αρμοδιότητα για τους «εργάτες γης», προκάλεσαν την άμεση αντίδραση του διοικητή του Οργανισμού Δημήτρη Κοντού μέσω του σταθμού μας, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι το ταμείο δεν έχει τέτοιου είδους αρμοδιότητες αφού δεν διαθέτει ελεγκτές.

Κύκλοι του υπουργείου Εργασίας επισημαίνουν ότι κενό δεν υπάρχει όσον αφορά τον εντοπισμό των ανασφάλιστων απασχολουμένων, αλλά ότι ενισχύεται πλέον το ΣΕΠΕ με την συμβολή της Οικονομικής Αστυνομίας.

Από την πλευρά του ο υπουργός Εργασίας δήλωσε ότι «Tα όποια νομοθετικά κενά υπήρχαν σχετικά με τη διενέργεια ελέγχων σε οποιοδήποτε κλάδο της αγοράς εργασίας, πολύ προνοητικά - και πριν τα τραγικά γεγονότα της Μανωλάδας- καλύφθηκαν από το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας που πριν 10 ημέρες ψηφίστηκε στην Ολομέλεια της Βουλής και ήδη αποτελεί το νέο νόμο 4144/2013. Με το νόμο αυτό εισήχθη στον αγώνα για την καταπολέμηση της παραβατικότητας σε όλο το φάσμα της αγοράς εργασίας, σε συνεργασία με το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, ο θεσμός της Οικονομικής Αστυνομίας. Λυπούμαστε που μια τέτοια θετική πρωτοβουλία για τους εργαζόμενους, υπήρξαν κόμματα που δεν την ψήφισαν».

Παραίτηση-βόμβα τριών μελών της Αρχής Δημόσιων Συμβάσεων..... (ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΤΙΜΟ ΤΕΛΙΚΑ Ή Η ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΣ ΦΕΡΝΕΙ ΚΡΕΜΑΛΕΣ)

Τρία μέλη από τα επτά της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημόσιων Συμβάσεων (ΕΑΑΔΗΣΥ) παραιτήθηκαν, μετά την ψήφιση τριών τροπολογιών που αποσαθρώνουν τη λειτουργία της Αρχής. Οι τροπολογίες ψηφίστηκαν την περασμένη εβδομάδα κατά τη συζήτηση του αναπτυξιακού νόμου και πέρασαν «στα ψιλά», στη σκιά της έντονης διαμάχης για την τροπολογία που αφορούσε στα δάνεια των κομμάτων.
Οι νέες «πονηρές» ρυθμίσεις προβλέπουν την αναδρομική νομιμοποίηση όλων των απευθείας αναθέσεων στο διάστημα για τον τελευταίο χρόνο, με το πρόσχημα ότι όλοι όσοι υπέβαλαν αίτημα έγκρισης από την ΕΑΑΔΗΣΥ δεν ήταν επαρκώς ενημερωμένοι. Προβλέπεται επίσης ο περιορισμός του ελέγχου της Αρχής σε συμβάσεις μεγάλου αντικειμένου –πολύ πάνω από τα όρια που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση– καθώς και η πλήρης και αποκλειστική απασχόληση στην Αρχή για όλα τα τακτικά μέλη της επιτροπής.
Για την κατανόηση του προβλήματος, ας θυμίσουμε ότι η ΕΑΑΔΗΣΥ συγκροτήθηκε για τον έλεγχο μιας εξαιρετικά νευραλγικής διαδικασίας: την έγκριση ή μη αιτημάτων εξαίρεσης φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα από τον κανόνα των ανοιχτών διαγωνισμών. Το έργο της έφερε αποτέλεσμα. Το 80% των αιτημάτων, ιδιαίτερα από νοσοκομεία και Δήμους, απορρίφθηκε από την ΕΑΑΔΗΣΥ. Ο λόγος; Οι φορείς ζητούσαν την κάλυψη παγίων αναγκών με απευθείας αναθέσεις. Για να το πετύχουν, καθυστερούσαν σκόπιμα τη διαδικασία των διαγωνισμών, με στόχο τη δημιουργία τεχνητών ελλείψεων στο «αμήν».
Η Αρχή βρισκόταν σε καλό δρόμο και στον εντοπισμό των τρικ που χρησιμοποιούν ουκ ολίγοι δημόσιοι φορείς, να «σπάνε» δηλαδή μια σύμβαση σε πολλές μικρότερες ώστε να γίνονται εφικτές οι απευθείας αναθέσεις σε «ημετέρους»...
Τα τρία παραιτηθέντα μέλη της επιτροπής θεωρούν ότι με τις τροπολογίες τίθεται πλέον ζήτημα ανεξαρτησίας της Αρχής ενώ ο συνδυασμός των διατάξεων που ψηφίστηκαν ουσιαστικά τους έθετε προ διλήμματος για την παραμονή τους σε μια αποδυναμωμένη Αρχή. Μάλιστα μετά την ψήφιση των τροπολογιών ζήτησαν να γίνει συζήτηση στο Δ.Σ. της ΕΑΑΔΗΣΥ, που δεν έγινε ποτέ με διάφορα προσχήματα και «κωλύματα»... Το ενδιαφέρον είναι τώρα, αν θα αναβιώσει ο... «θεσμός» των απευθείας αναθέσεων, που κατά πολλούς αποτελεί την καρδία της γιγάντωσης του πελατειακού συστήματος στη χώρα.



πηγη

Η μπίλια για τη χρεοκοπία της Ελλάδας θα κάτσει… στις 29 Σεπτεμβρίου;

Παράγοντες της αγοράς και αναλυτές αποδίδουν τη ραγδαία επιδείνωση του κλίματος για την Ελλάδα και την πύκνωση των δημοσιευμάτων με εκτιμήσεις και προβλέψεις για οικονομική κατάρρευση και στο γεγονός ότι στις 29 Σεπτεμβρίου λήγουν CDS ελληνικών ομολόγων τρίμηνης διάρκειας.

Οπως επισημαίνουν, οι πωλητές επιδιώκουν να αυξήσουν το κόστος για την ανανέωση των συμβολαίων, πράγμα όμως που δεν συμφέρει τους κατόχους για τους οποίους το ιδανικό για την τσέπη τους θα ήταν η Ελλάδα να κηρύξει στάση πληρωμών.

Ωστόσο, αυτό που ενώνει πωλητές και αγοραστές είναι η καλλιέργεια κλίματος αναταραχής και ανασφάλειας για την ικανότητα της χώρας να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις της και να βγει από τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και της δημοσιονομικής κρίσης.

Στη λοταρία για τη χρεοκοπία του ελληνικού Δημοσίου παίζουν hedge funds και κάθε λογής κερδοσκοπικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ακόμα και ιδιώτες. Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, ο τζόγος σε βάρος της χώρας αγγίζει τα 77 δισ. ευρώ, ενώ η ονομαστική αξία των συμβολαίων για ασφάλιστρα κινδύνου υπολογίζεται σε 4 δισ. ευρώ.

Το κερδοσκοπικό παιχνίδι γίνεται κυρίως από αυτούς που αγοράζουν τα λεγόμενα «γυμνά» CDS, δηλαδή συμβόλαια ασφάλισης έναντι του κινδύνου αθέτησης της πληρωμής του ομολόγου, χωρίς όμως να έχουν στην κατοχή τους τον τίτλο.

Το ποντάρισμα

Με άλλα λόγια, ασφαλίζουν έναν τίτλο που δεν έχουν στην κατοχή τους και ποντάρουν στη στάση πληρωμών του εκδότη του, στην προκειμένη περίπτωση του ελληνικού Δημοσίου, για να εισπράξουν αποζημίωση με βάση την ονοματική αξία του ομολόγου, για την αγορά του οποίου δεν έχουν καταβάλει ούτε ένα ευρώ.

Τα περιβόητα CDS έχουν μετατραπεί σε ένα χρηματιστηριακό στοίχημα, από το οποίο ο κερδοσκόπος μπορεί να κερδίσει είτε από την άνοδο της τιμής του CDS και την πώλησή του ακριβότερα απ' ό,τι το αγόρασε είτε από την πραγματική πτώχευση της Ελλάδας και τη λήψη τεράστιας αποζημίωσης.

Τα CDS που εμφανίστηκαν στην αγορά στα τέλη της δεκαετίας του 1990 είναι «ασφάλιστρα» έναντι ομολόγων που εκδίδουν είτε κράτη είτε επιχειρήσεις και τα οποία οι επενδυτές αγοράζουν για να καλυφθούν από τον κίνδυνο χρεοκοπίας. Σε περίπτωση που υπάρχουν υπόνοιες, φόβοι ή εκτιμήσεις ότι ο εκδότης του ομολόγου θα δυσκολευτεί να το αποπληρώσει στη λήξη του, τότε η τιμή του ασφαλίστρου (CDS) ανεβαίνει.

Με ή χωρίς ομόλογα

Τα CDS μπορούν να αγοραστούν από επενδυτές που κατέχουν κάποιο ομόλογο, αλλά μπορούν να αγοραστούν και από επενδυτές που δεν κατέχουν το ομόλογο. Οποιος αγοράζει το ασφάλιστρο χωρίς να κατέχει ομόλογο είναι σαν να ασφαλίζεται για να προστατευτεί από μια καταστροφή που δεν τον αφορά και από την οποία θα κερδίσει.

Με τον τρόπο αυτό έχει κάθε συμφέρον να επέλθει η καταστροφή του άλλου για να εισπράξει την ασφάλεια. Κατ' αναλογία, όσοι έχουν αγοράσει CDS που ασφαλίζουν τον κίνδυνο χρεοκοπίας της Ελλάδας έχουν κάθε λόγο να συντηρούν το σενάριο της χρεοκοπίας για να ανεβαίνει η τιμή των CDS που κατέχουν και να τα πουλήσουν με κέρδος.

Κέρδος 100%

Με βάση τις τρέχουσες τιμές των CDS, το κόστος για τα ομόλογα ετήσιας διάρκειας ανέρχεται σε 7.539 μονάδες, για τα διετή σε 6.339 μονάδες, για τα τριετή σε 6.011 μονάδες και για τα πενταετή σε 5.350 μονάδες.

Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι το κόστος για την ασφάλιση ομολόγου πενταετούς διάρκειας και ονομαστικής αξίας 1.000.000 ευρώ είναι 535.000 ευρώ. Δηλαδή, σε περίπτωση χρεοκοπίας της χώρας, ο κάτοχος του συγκεκριμένου CDS θα λάβει αποζημίωση 1.000.000 ευρώ, ενώ θα έχει καταβάλει 535.000 ευρώ και έτσι θα κερδίσει 465.000 ευρώ.

Τζογαδόροι των CDS «ρίχνουν λάδι στη φωτιά» των καταστροφολο­γικών σεναρίων για επικείμενη χρεοκοπία της Ελλάδας και έξοδό της από το ευρώ με στόχο να αποκομίσουν τεράστια κέρδη.

Στο παιχνίδι της σπέκουλας που έχει στηθεί σε βάρος της χώρας μας συμμετέχουν τόσο οι πωλητές όσο και οι αγοραστές των περιβόητων συμβολαίων κινδύνου.

Οι μεν πρώτοι επιχειρούν να ανεβάσουν τις τιμές πώλησης των ασφαλίστρων για να αυξήσουν τα κέρδη τους και οι δεύτεροι να προκαλέσουν πιστωτικό γεγονός που θα ενεργοποιούσε τα CDS και θα τους απέφερε αποζημιώσεις-χρυσάφι.

Κώστας Αντωνάκος 
antonakos@pegasus.gr

Πηγή: Ημερησία 

Ναι! Πέντε βουλευτές κάνουν Business στο Κουρδιστάν.

Επειδή οι καιροί είναι χαλεποί και δεν υπάρχουν πολλές μίζες, Πέντε Έλληνες βολευτές οι  Αδ. Γεωργιάδης, Μ. Βορίδης, Σ. Αναστασιάδης (ΝΔ), Οδ. Κωνσταντινόπουλος (ΠΑΣΟΚ) και K. Mάρκου (ΔΗΜΑΡ) αποφάσισαν να οργανώσουν ένα ταξίδι στο Κουρδιστάν και να πάρουν μαζί τους 22 επιχειρηματίες, με στόχο να τους ανοίξουν δρόμο για δουλειές, φυσικά με το… αζημίωτο.  
 
Στο παρελθόν επιχειρηματίες έχουν συνοδεύσει επίσημες αποστολές του εκάστοτε πρωθυπουργού, αλλά ο χαρακτήρας της επίσκεψης στο Κουρδιστάν είναι τελείως διαφορετικός. 

Το πρόγραμμα είναι αρκετά σκληρό και οι συναντήσεις έχουν απόλυτη στόχευση. Με άλλα λόγια, είναι ένα ταξίδι που γίνεται για δουλειές και όχι για αναψυχή.


Το Κουρδιστάν είναι μία νέα πραγματικότητα στην περιοχή. Η ελληνική αποστολή θα δει τον Κούρδο πρόεδρο, τον πρωθυπουργό και τον πρόεδρο του κουρδικού Κοινοβουλίου. 

Θα συναντήσουν άλλου αξιωματούχους και Κούρδους επιχειρηματίες. Win –Win είναι η λογική του ταξιδιού. Και το Κουρδιστάν κρύβει ευκαιρίες. 

Ευκαιρίες που μέχρι χτες τις «παρουσίαζαν» σε επιχειρηματίες διάφοροι «μεσολαβητές», δίχως να υπάρχει τελικά και αποτέλεσμα. 

Έτσι οι βολευτές διευκολύνουν για την ψυχή της μανούλας τους,  τους ενδιαφερόμενους να ανοίξουν το τεφτέρι με τα αλισβερίσια με το Κουρδιστάν. 

 http://ixnos.blogspot.gr/

Βόμβα Καπερναρου για Σκορπιό – Ολυμπιακη: Δεν έχει το δικαίωμα πώλησης η Ωνάση!

Επειδή στο μυαλό τους έχουν μόνο υποκρισία και φαρισαϊσμό, ισχυρίζονται ότι δεν αποκρατικοποιείται αλλά αξιοποιείται η δημόσια περιουσία. Έτσι έλεγαν και για την Ολυμπιακή Αεροπορία, την οποία αξιοποίησαν αποκρατικοποιώντας την.

Αποτέλεσμα: Ο Ωνάσης, με την διαθήκη του, απαγόρευε την πώληση του Σκορπιού και επιθυμούσε, σε περίπτωση αδυναμίας συντήρησης του νησιού από οποιονδήποτε κληρονόμο του, «να δωρηθεί (ο Σκορπιός) στην Ολυμπιακή Αεροπορία», για να γίνουν κατασκηνώσεις για τα παιδιά των εργαζομένων. Ο τότε αρμόδιος Υπουργός, Κωστής Χατζηδάκης, το ήξερε ή όφειλε να το ξέρει. Ωστόσο, δεν προέβλεψε την ύπαρξη του όρου αυτού στη σύμβαση με το σχετικό αντίτιμο. Η ικανότητα όμως είναι σύμφυτη, δεν είναι επίκτητη, όπως και η ροπή στην υποτέλεια.

Πάντως, η Αθηνά Ωνάση πουλώντας τον Σκορπιό, έλαβε πάνω από 100 εκ. ευρώ, από τον Ρώσο μεγιστάνα Ριμπολόβλεφ. Από αυτά, προφανώς, θα πλήρωσε το 1,3 εκ. δολάρια, διότι αυτό είναι το κόστος μεταφοράς δεκάδων αλόγων από την Ευρώπη στην Βραζιλία, για να πάρουν μέρος σε τουρνουά ιππασίας, που θα γίνει στο Ρίο ντε Τζανέιρο, και θα έχει το όνομά της. Να σημειωθεί ότι τα άλογα θα μεταφέρει η Γερμανική Αεροπορική εταιρεία LUFTHANSA.

 

 

 

olympia

Τα νούμερα σοκάρουν - Το ΤΧΣ έχει ήδη χάσει από την διαχείριση των 50 δισ ευρώ περίπου 19,65 δισ ευρώ....

Τα νούμερα σοκάρουν - Το ΤΧΣ έχει ήδη χάσει από την διαχείριση των 50 δισ ευρώ περίπου 19,65 δισ ευρώ....

Δεν θα ανακτηθούν πάνω από 10 δισ ευρώ δηλαδή το 20% των κεφαλαίων που δόθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

 

  

Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας έχει ήδη χάσει από την διαχείριση των 50 δισ ευρώ περίπου 19,65 δισ ευρώ.
Τα 19,65 δισ ευρώ δεν είναι μια αυθαίρετη προσέγγιση ή εκτίμηση αλλά στηρίζεται σε συγκεκριμένες παραδοχές.

Οι συγκεκριμένες παραδοχές είναι οι εξής.
1)Το ΤΧΣ θα καλύψει την μαύρη τρύπα της αρνητικής καθαρής θέσης της Εθνικής τράπεζας που διαμορφώνεται στα  -2,8 δισ ευρώ. Τα κεφάλαια αυτά εφόσον καλύπτουν αρνητική θέση δεν θα ανακτηθούν ποτέ. Είναι ζημία που θα επωμιστεί αποκλειστικά ή σχεδόν καθολικά το ΤΧΣ. 
Κανείς μελλοντικός στρατηγικός επενδυτής δεν θα πληρώσει αρνητική καθαρή θέση στο τίμημα εξαγοράς αλλά θα πληρώσει επί θετικού κεφαλαίου.
2) Το ΤΧΣ θα καλύψει την μαύρη τρύπα της αρνητικής καθαρής θέσης της Eurobank στα -2 δισ ευρώ
3) Το ΤΧΣ θα καλύψει την μαύρη τρύπα της αρνητικής καθαρής θέσης της Πειραιώς  στα -300 -400 εκατ ευρώ.
Να σημειωθεί ότι η αρνητική καθαρή θέση της Πειραιώς ήταν περίπου -2 δις και μειώθηκε μετά την επιτυχημένη και ορθή εξαγορά των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα από την Πειραιώς.
4)Τα περίπου 550 εκατ ευρώ που έχουν δοθεί στην Νέα Proton bank από το ΤΧΣ για την ανακεφαλαιοποίηση της.
Αυτά δεν θα ανακτηθούν ποτέ καθώς η πραγματική αξία της Νέας Proton bank με όρους 2008 δεν ξεπερνάει τα 60-70 εκατ ευρώ.
Τα 550 εκατ αξίζουν 60-70 εκατ ευρώ στην καλύτερη των περιπτώσεων όπως δομούνται τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού και οι έως τώρα αποδόσεις.
5)Το funding gap 4,1 δισ ευρώ στο good Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.
To funding gap μεταφράζεται ως η συμμετοχή της κοινωνίας στην διάσωση των τραπεζών ως κοινωνική συμμετοχή.
Είναι ρευστότητα που δεν θα επιστραφεί και την οποία κατέβαλλε αποκλειστικά το ΤΧΣ.
6)Το funding gap 7,47 δισ ευρώ στην good ATE Bank μετά τις αναδιαρθρώσεις που σημειώθηκαν. Ήταν 6,7 δις και αυξήθηκε λόγω επανεκτίμησης περιουσιακών στοιχείων της good και bad bank ΑΤΕ.
7)Το 1 δισ ευρώ που κατέβαλλε το ΤΧΣ ως bonus κεφαλαίου στην Πειραιώς για την εξαγορά των 3 κυπριακών τραπεζών.
Η Credit Agricole κατέβαλλε 3 δισ στην Alpha για να αποχωρήσει από την Emporiki.
Το ΤΧΣ και το κυπριακό κράτος κατέβαλλαν 1,5 δισ στην Πειραιώς για να εξαγοράσει τις 3 κυπριακές τράπεζες στην Ελλάδα.
8)Αν συμπεριληφθούν και τα funding gap σε Proton bank και Tbank προκύπτει επιπλέον επιβάρυνση για το κράτος λόγω ΤΕΚΕ περίπου 1,33 δισ ευρώ.
To TEKE δεν σχετίζεται με το ΤΧΣ. Τα κεφάλαια του ΤΕΚΕ τα χορηγούν οι τράπεζες αλλά ανήκουν όπως και το ΤΧΣ στο ελληνικό κράτος.
Συνολικά μαζί με το ΤΕΚΕ το ΤΧΣ θα έχει χάσει 19,65 δισ ευρώ τα οποία δεν πρόκειται να ανακτήσει.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από τα 42 δισ ευρώ που έχουν ήδη δοθεί για πάσης φύσεως χρήσεις τα 19,65 δισ ευρώ ή 18,3 δισ ευρώ χωρίς το ΤΕΚΕ  δεν θα επιστραφούν ποτέ.
Απομένουν δηλαδή 22,35 δισ ευρώ από τα οποία εκτιμάται ότι θα ανακτηθούν τα 10 δισ ευρώ με βάση το καλό σενάριο.
Όλα αυτά τα αναφέρουμε για να καταδείξουμε ότι το ΤΧΣ πριν καν ξεκινήσει την κατανομή των κεφαλαίων έχει χάσει έως 19,65 δισ ευρώ.
Το www.bankingnews.gr είχε μια πολύ ξεκάθαρη θέση όταν πριν ένα χρόνο είχε προτείνει να χαριστούν κεφάλαια στις τράπεζες.
Μπορεί αυτό να φαίνεται προκλητικό αλλά είναι η μόνη λύση για να διασωθεί το ελληνικό banking.
Χίλιες φορές να χαριστούν κεφάλαια και ρευστότητα παρά να χρεοκοπήσουν οι τράπεζες και μαζί όλη η κοινωνία.

Τι έχασε το ΤΧΣ από την διαχείριση των 50 δισ ευρώ

Λόγοι	Απώλεια κεφαλαίου
Αρνητική καθαρή θέση ΕΤΕ	-2,8 δισ ευρώ
Αρνητική καθαρή θέση Eurobank	-2 δισ ευρώ
Αρνητική καθαρή θέση Πειραιώς	-300 / -400 εκατ ευρώ
Κεφάλαια στην Proton bank	550 εκατ ευρώ
Funding gap στο good TT	4,1 δισ ευρώ
Funding gap στην good ATE	7,47 δισ ευρώ
Κεφάλαιο στην Πειραιώς για Κυπριακές	1 δισ ευρώ
Funding gap Proton + Tbank από ΤΕΚΕ	1,33 δισ ευρώ
Σύνολο	19,65 δισ ευρώ

Επεξεργασία στοιχείων www.bankingnews.gr
Πέτρος Λεωτσάκος
www.bankingnews.gr

Πάμε για πυρηνική-οικονομική έκρηξη!!! .... και κάποια κορόϊδα στοιβάζονται νηστικοί στου γκισέδες των ΔΟΥ για να πληρώσουν την τρικομματική χούντα

Σε υποτροπιασμό οδηγείται η κρίση χρέους στην Ευρωζώνη καθώς οι διαφωνίες και τα λάθη που αναγνωρίστηκαν δεν οδήγησαν σε αναθεώρηση μοντέλων, ενώ το κοντό χαλινάρι που έχει περάσει η Άνγκελα Μέρκελ στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν επιτρέπει την ανάληψη πρωτοβουλιών. Κομισιόν, Eurogroup, ΕΚΤ και ΔΝΤ επιμένουν σε παράλληλους μονολόγους αγνοώντας την επιδείνωση της κατάστασης και την επερχόμενη αναρχία. Παραγκουπόλεις ξεπηδούν σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα, ακροδεξιά κόμματα αναδύονται και ενισχύονται, ενώ οι κοινωνίες σε κατάσταση σοκ αναζητούν τα στοιχειώδη για την επιβίωση.
του Χρήστου Φράγκου
Η Κριστίν Λαγκάρντ με δηλώσεις αναγνώρισε ότι δημιουργούνται κοινωνίες του 1/3 με την πλειονότητα των πολιτών να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ μηχανισμοί αποκάλυψαν τα τρωτά σημεία των θεωρητικών της λιτότητας Κένεθ Ρόγκοφ και Κάρμεν Ράινχαρτ.
Το θέμα αποτέλεσε πρωτοσέλιδη είδηση στους Financial Times ενώ αναπαράχθηκε από τα media σε ολόκληρο τον κόσμο. Πρόκειται για τη δεύτερη παραδοχή λάθους στις εφαρμοζόμενες πολιτικές καθώς είχε προηγηθεί η αυθαίρετη χρησιμοποίηση των πολλαπλασιαστών δημοσιονομικής πολιτικής χωρίς να ληφθεί υπόψη το βάθος της ύφεσης και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.
Παράλληλα η πολιτική αστάθεια στην Ιταλία που οδηγεί σε διάσπαση την κεντροαριστερά, αδυναμία εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας και αμφισβήτηση του ηγετικού ρόλου του μετριοπαθούς Μπερσάνι σηματοδοτούν την επόμενη μέρα της κρίσης στον Ευρωπαϊκό Νότο. Είναι πλέον θέμα χρόνου οι αγορές να στριμώξουν τη χώρα, δημιουργώντας ανυπόφορες συνθήκες και προκαλώντας νέα stress tests σε τράπεζες και κοινωνία.
Ακόμα και αν βρεθεί η χρυσή τομή είναι αμφίβολο αν οποιαδήποτε κυβέρνηση θα μπορέσει να υπερπηδήσει τα εμπόδια που ανακύπτουν σε καθημερινή βάση και οδηγούν τη χώρα σε απομόνωση.
Οι εκρήξεις θα είναι αλυσιδωτές, με τη Γαλλία να πλήττεται αμέσως μετά και την αποδυναμωμένη κυβέρνηση Ολάντ να αδυνατεί να αντιδράσει και να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, σύντομα θα δημιουργηθεί χιονοσιβάδα...
Αν σε αυτά συνυπολογισθούν τα πρωτόγνωρα μέτρα που ελήφθησαν για τη διάσωση της Κύπρου, η συζήτηση για κούρεμα των καταθέσεων και η συμμετοχή όλων στη διάσωση χωρών και τραπεζών, τότε φαίνεται ότι οι ταγοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρατούν στα χέρια τους μια ιδιαίτερα επικίνδυνη βόμβα.
Για ακόμη μια φορά όμως λείπει ο πυροκροτητής, όπως και παλαιότερα έτσι και τώρα το σχέδιο υπάρχει, οι υπολογισμοί έχουν γίνει αλλά η Άνγκελα Μέρκελ γλιτώνει πάντα στο παρά πέντε λόγω κακού συντονισμού ή αφλογιστίας του εκρηκτικού μηχανισμού.
Οι εκθέσεις των τραπεζών και των οίκων αξιολόγησης ενώ έδειχναν να προβλέπουν βελτίωση, τώρα βλέπουν νέα βουτιά, προκαλώντας ανησυχία και δημιουργώντας συνθήκες νέου συστημικού σοκ.
Κουρέματα, χρεοκοπίες και μοναδικές λύσεις έχουν δημιουργήσει μια πεπατημένη η οποία οδηγεί βαθύτερα στον σκοτεινό λαβυρυνθο της κρίσης. Η άκρη του νήματος έχει χαθεί και οι πιθανότητες απεμπλοκής πλέον ειναι περιορισμένες.
Αυτό σημαίνει ότι η Γερμανία έχοντας αναγνωρίσει τις πηγές της έντασης έχει κινηθεί προληπτικά στήνοντας ζώνες προστασίας και εφαρμόζοντας πολιτικές που αποτρέπουν ανεξέλεγκτες εκρήξεις. Όπως συνέβη στην Ελλάδα και την Κύπρο η έκρηξη έγινε αλλά ήταν απολύτως ελεγχόμενη και μάλιστα με πυροτεχνουργούς αυτούς που την είχαν προγραμματίσει.
Μετά από όλες αυτές τις προσπάθειες άσκησης πίεσης προς τη Γερμανία, αυτό που τελικά επιτυγχάνεται είναι ο υποτροπιασμός της κρίσης καθώς και μια νέα πιο επώδυνη συμφωνία, η οποία δημιουργεί πολύ περισσότερα προβλήματα από αυτά που λύνει.
Η Μέρκελ κατάφερε να αντιμετωπίσει μέτωπα τραπεζιτών, επιχειρηματιών και μια ολόκληρη Ευρώπη που ακολουθούσε την πολιτική του κατευνασμού απέναντι στο "θηρίο". Τώρα η Ευρώπη μπαίνει στη θέση του Ουίνστον Τσώρτσιλ και υπόσχεται στους πολίτες της μόνο "αίμα, δάκρυα και ιδρώτα".
Ο ακήρυχτος οικονομικός πόλεμος μπαίνει σε ένα νέο στάδιο, στο οποίο αναπόφευκτα θα εμπλακούν και οι ΗΠΑ καθώς όπως και στο Πέρλ Χάρμπορ το χτύπημα είναι πλέον στο δικό τους έδαφος..



sofokleousin

Ο Μιχάλης Ιγνατίου διδάσκει γεωγραφία στον πρωθυπουργό...

Κάποιο λάθος πρέπει να έκανε αυτός που έγραψε την ομιλία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Διότι -αν δεν κάνω λάθος, και παντογνώστης ΔΕΝ είμαι και το παραδέχομαι- η Ελλάδα δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Μάλτα. Ο πρωθυπουργός ανέφερε ότι πρέπει να γίνει οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ελλάδας με αυτή της Μάλτας.Κατέφυγα στον Καθηγητή Θεόδωρο Καρυώτη, ο οποίος μου είπε -και το έγραψε άλλωστε στο τελευταίο άρθρο του που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ- τα εξής:
"Όπως είναι γνωστόν, η Ελλάδα διαθέτει θαλάσσια σύνορα με έξι παράκτια κράτη. Αυτά είναι η Τουρκία, η Κύπρος, η Αίγυπτος, η Λιβύη, η Ιταλία και η Αλβανία. Κάποιοι Έλληνες ειδικοί αναφέρουν ότι έχουμε θαλάσσια σύνορα και με τη Μάλτα κάτι που συνιστά λάθος".
Αλλωστε, ο χάρτης που παρουσίασε ο κ. Καρυώτης πριν μερικά χρόνια, και τον οποίο έχουν δημιουργήσει οι Αμερικανοί, δείχνει ξεκάθαρα ότι η Ελλάδα δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Μάλτα. Ο χάρτης που δημοσιεύω σήμερα, δείχνει με ποιές χώρες η Ελλάδα έχει ΑΟΖ.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΑΜΑΡΑ: Μια έκπληξη έκρυβε η ομιλία του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στο 12ο συνέδριο του Μηχανισμού Ευρωμεσογειακής Συνεργασίας και Επενδύσεων.
Ο κ. Σαμαράς αποκάλυψε ένα μέρος του σχεδιασμού της ελληνικής κυβέρνησης σε ό,τι έχει να κάνει με την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου εντός της ελληνικής Ανεξάρτητης Οικονομικής Ζώνης και των όποιων αμφισβητήσεων θα μπορούσε να γεννήσει αυτή. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα του πρωθυπουργού που μεταξύ των άλλων ανέφερε:
Σε αυτή την κρίσιμη γωνιά του κόσμου, η Ελλάδα δεν είναι μόνη της. Και η Ευρώπη δεν έχει μόνο την Ελλάδα. Υπάρχουν και τα δύο ευρωπαϊκά νησιωτικά κράτη: η Κύπρος και η Μάλτα. Φανταστείτε τι μπορεί να σημαίνει η θαλάσσια σύζευξη Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και Ελλάδας- Μάλτας. Δέστε στο χάρτη τι τεράστιες δυνατότητες και ευκαιρίες δημιουργεί για την Ευρώπη ολόκληρη η σύζευξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελλάδας με την αντίστοιχη ΑΟΖ της Κύπρου προς Ανατολάς και της Μάλτας προς δυσμάς.
Στη συνέχεια προχώρησε λίγο περισσότερο αποκαλύπτοντας επίσης πως στόχος θα είναι να θεωρηθούν τα μεγάλα ενεργειακά αποθέματα που βρίσκονται σε αυτό το σημείο της Μεσογείου, ευρωπαϊκή περιουσία.
Και ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Ενωση να ενθαρρύνει, να στηρίξει και να διευκολύνει τα κράτη-μέλη της, ώστε η ανακήρυξη της ΑΟΖ εκ μέρους τους να γίνει ταχύτερα και η πλήρης οριοθέτησή της να ολοκληρωθεί με ασφάλεια.
Μας έχουν διχάσει πολλά πράγματα στο πρόσφατο παρελθόν, καιρός να συσπειρωθούμε για κάτι που μας ενώνει. Εχουμε ταλαιπωρηθεί πολύ καιρό με την κρίση, καιρός να ανασηκώσουμε κεφάλι με κάτι που μας δίνει μια ελπιδοφόρα προοπτική για το μέλλον, κατέληξε ο κ. Σαμαράς.
Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Αντώνη Σαμαρά έχει ως εξής:
Ξεκινώ λέγοντας ότι η Μεσόγειος δεν είναι μια απλή θάλασσα, όπως άλλες Είναι ο χώρος όπου γεννήθηκαν ή ήκμασαν τουλάχιστον δέκα Πολιτισμοί!
Είναι αρκετά μεγάλη ώστε να αγκαλιάζει πολλούς λαούς.
Κι είναι αρκετά κοντινή, ώστε να τους φέρνει συνεχώς σε επαφή μεταξύ τους. Όπου κι αν τραβήξουν πέρα από τον ορίζοντα, προς βορρά και νότο, προς ανατολή και δύση, υπάρχουν ευκαιρίες και για πλούτο και για νέες αναζητήσεις...
Η Μεσόγειος στην οποία περιπλανήθηκε ο Οδυσσέας της Ελληνικής Μυθολογίας και ο Σεβάχ της Αραβικής, είναι ταυτόχρονα ένα σύνορο αλλά και ένα όριο. Για όλους τους λαούς που περιβρέχει. Ένα σύνορο που πρέπει να υπερασπιστούν. Κι ένα όριο που πρέπει να υπερβούν.
Κι έτσι οι λαοί της Μεσογείου, αναπτύχθηκαν και δημιούργησαν Πολιτισμό - δηλαδή Λόγο, Τέχνη και Ιστορία – υπερασπίζοντας σύνορα και υπερβαίνοντας όρια στα μαγικά, αλλά πάντοτε ανήσυχα νερά της.
Σήμερα, η Μεσόγειος, είναι ξανά κάτι παραπάνω από μια θάλασσα όπως οι άλλες: Για την Ευρώπη είναι το πιο κρίσιμο θαλάσσιο σύνορό της! Για τρείς λόγους:
Πρώτον, γιατί πρέπει να προφυλαχθεί από κινδύνους που βρίσκονται στην άλλη πλευρά, στα νότια της Μεσογείου, όπου συντελούνται σήμερα εκεί κοσμοϊστορικές αλλαγές. Κι από εκεί προέρχονται κύματα μεταναστών που απειλούν να σαρώσουν τη νότια Ευρώπη και να προχωρήσουν βορειότερα...
Δεύτερον, γιατί στη απέναντι ακτή της Μεσογείου, βρίσκονται πλουτοπαραγωγικοί πόροι που έχει τόσο ανάγκη η Ευρώπη. Κυρίως ενέργεια! Κι όχι μόνο στην απέναντι ακτή, αλλά και στον ίδιο το βυθό της Μεσογείου. Ο ενεργειακός εφοδιασμός της Ευρώπης, περνά κυρίως από τη Μεσόγειο. Και η ενεργειακή επάρκεια της Ευρώπης μπορεί να κριθεί στη Μεσόγειο...
Τρίτον, γιατί κριτήριο ισχύος για μια μεγάλη δύναμη είναι οι σχέσεις της με την ευρύτερη γειτονιά της. Αν δεν μπορέσει μια δύναμη να έχει θετική επιρροή στη γειτονιά της, πως τότε θα αποκτήσει επιρροή στον υπόλοιπο κόσμο; Η Ενωμένη Ευρώπη είναι υποχρεωμένη να κάνει αισθητή την παρουσία της στον κόσμο. Και το πρώτο πεδίο όπου πρέπει να αναδείξει αποδεικνύοντας ότι υπάρχει διεθνές εκτόπισμα, είναι η ίδια η μεσογειακή της γειτονιά.
Η Μεσόγειος θα παίξει καθοριστικό ρόλο για την ασφάλεια της Ευρώπης, αλλά και για την διεθνή ακτινοβολία της Ευρώπης! Θα παίξει καθοριστικό ρόλο για τον ενεργειακό εφοδιασμό, αλλά και την διαφοροποίηση ενεργειακών πηγών της Ευρώπης. Θα παίξει, τέλος, τον πιο σπουδαίο ρόλο για το εκτόπισμα και την προβολή ισχύος και επιρροής της Ευρώπης
. Εδώ γεννήθηκε η Ιστορία μας. Και κατά κάποια περίεργη σύμπτωση, εδώ θα κριθεί, κατά κύριο λόγο και το μέλλον μας.
Αυτά, με δύο λόγια όσον αφορά τη σημασία της Μεσογείου για το σύνολο της Ευρωπαϊκής ηπείρου, αλλά και για το ευρωπαϊκό εγχείρημα, για το οποίο συζητούμε σήμερα.
Τώρα ας έλθουμε στην Ελλάδα: Βρίσκεται στο πιο νευραλγικό σημείο της Μεσογείου, στο σημείο που η ήπειρός μας «ακουμπά» δύο άλλες ηπείρους ταυτόχρονα: την Ασία και την Αφρική. Και πάνω στους μεγάλους δρόμους που συνδέουν τη Δύση με την Ανατολή, και την Ευρωπαϊκή Δύση με τη Μέση Ανατολή. Αλλά και πάνω στους δρόμους που συνδέουν το Βορρά με το Νότο, και μάλιστα τον Ευρωπαϊκό Βορρά με τη θαλάσσια πρόσβαση της Κεντρικής Ευρώπης από και προς τη Νότια Ασία, το σύνολο της Αφρικής, τον Περσικό Κόλπο, τον Ινδικό Ωκεανό, και την Άπω Ανατολή.
Είμαστε κυριολεκτικά το «επίνειο» της Ευρώπης προς το μισό κόσμο! Κι είμαστε η κύρια πύλη της Κεντρικής Ευρώπης προς τους μεγάλους εμπορικούς θαλάσσιους δρόμους.
Πόσο το έχουμε αξιοποιήσει αυτό, πολιτικά, οικονομικά, γεωπολιτικά; Ελάχιστα! Πόσο το έχει αξιοποιήσει αυτό η Ευρώπη, πόσο έχει εκμεταλλευτεί η ίδια η Ευρώπη το σημαντικό αυτό «επίνειο», την Ελλάδα; Ελάχιστα! Κι αυτό πρέπει να αλλάξει.
Σκεφτείτε μόνο το δίκτυο των λιμανιών που δεν έχουμε αναπτύξει. Το δίκτυο των δυνητικών θαλασσίων δρόμων που δεν έχουμε αξιοποιήσει. Το δυναμικό των αλιευμάτων και των ιχθυοκαλλιεργειών που δεν έχουμε εκμεταλλευτεί.
Σκεφτείτε ακόμα ότι σε αυτή την κρίσιμη γωνιά του κόσμου, η Ελλάδα δεν είναι μόνη της. Και η Ευρώπη δεν έχει μόνο την Ελλάδα. Υπάρχουν και τα δύο ευρωπαϊκά νησιωτικά κράτη: η Κύπρος και η Μάλτα. Φανταστείτε τι μπορεί να σημαίνει η θαλάσσια σύζευξη Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και Ελλάδας- Μάλτας. Δέστε στο χάρτη τι τεράστιες δυνατότητες και ευκαιρίες δημιουργεί για την Ευρώπη ολόκληρη η σύζευξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελλάδας με την αντίστοιχη ΑΟΖ της Κύπρου προς Ανατολάς και της Μάλτας προς δυσμάς.
Είναι κοινό μυστικό πια ότι στις θαλάσσιες αυτές περιοχές υπάρχουν σημαντικοί ενεργειακοί πόροι. Τα ενεργειακά αποθέματα που ήδη έχουν ανακαλυφθεί στη νοτιανατολική Μεσόγειο – κι εκείνα που βασίμως πιθανολογούνται εκεί – βάσει του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας βρίσκονται κατά κύριο λόγο στην δικαιοδοσία Ευρωπαϊκών κρατών. Και μπορούν να δώσουν σημαντικούς βαθμούς ενεργειακής αυτοδυναμίας, επάρκειας στην Ευρώπη. Είναι μέρος της Ευρωπαϊκής μας «περιουσίας» που πρέπει ως Ευρωπαίοι να την αξιοποιήσουμε.



 dailynews24

Οι τιμές δεν πέφτουν, στα χαρτιά ο αποπληθωρισμός

Η εσωτερική υποτίμηση έπιασε μόνον μισθούς-συντάξεις
Από την εποχή ακόμη του πρώτου Μνημονίου, η τρόικα λογάριαζε ότι οι περικοπές μισθών-συντάξεων δεν θα είναι τόσο οδυνηρές, γιατί με τη μείωση των εισοδημάτων  και της καταναλωτικής ζήτησης θα έπεφταν και οι τιμές. Μετά από τρία χρόνια σκληρής λιτότητας και αυξανόμενης ανεργίας, είναι πλέον πασιφανές ότι αυτό δεν έχει γίνει. Η ακρίβεια «ζει και βασιλεύει». Η «εσωτερική υποτίμηση» στην οποία βασίσθηκαν πολλά σενάρια των τροϊκανών, έγινε μόνον στις αμοιβές εργασίας και στα εισοδήματα.
Τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν βέβαια ότι η ελληνική οικονομία μπαίνει σε φάση αποπληθωρισμού, καθώς τον Μάρτιο ο πληθωρισμός ήταν αρνητικός (-0,2%), πρώτη φορά εδώ και 45 χρόνια. Είναι μια εικονική πραγματικότητα, που δεν φαίνεται στα ράφια των σουπερμάρκετ, στις λαϊκές αγορές και στα καταστήματα, εκεί όπου τα ελληνικά νοικοκυριά ξοδεύουν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος τους.
Το αναγνώρισε πρόσφατα ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, στην Εκθεση του για την κατάσταση και τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, επισημαίνοντας ότι οι τιμές δεν έχουν ακολουθήσει την πτωτική πορεία των αμοιβών εργασίας και ότι παρά την ύφεση,  τα περιθώρια κέρδους σε πολλούς επιχειρηματικούς κλάδους παραμένουν δυσανάλογα υψηλά – και σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν διευρυνθεί.
Ανάλογες εκτιμήσεις διατυπώνει τώρα και το Ινστιτούτο Εμπορίου και Υπηρεσιών (ΙΝΕΜΥ) της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου. Οι απόψεις του έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, διότι προέρχονται από έναν φορέα που εκπροσωπεί εμπόρους και εμπορικές επιχειρήσεις – αυτούς δηλαδή που θεωρούνται κατά κύριο λόγο «υπεύθυνοι» για την ακρίβεια στην αγορά.
Χωρίς να προσπαθεί να συγκαλύψει και να μεταθέσει το μέρος ευθύνης που αναλογεί στις εμπορικές επιχειρήσεις, το Ινστιτούτο καταγράφει σε ειδική μελέτη-ανάλυση τους λόγους για τους οποίους  στην Ελλάδα συμβαίνει το «οικονομικό παράδοξο» να παραμένουν υψηλές (ή και να αυξάνονται) οι τιμές των καταναλωτικών προϊόντων, ενώ τα εισοδήματα και η ζήτηση μειώνονται.
Όπως επισημαίνεται στην ανάλυση, οι λόγοι είναι πολλοί: Αυξανόμενες φορολογικές επιβαρύνσεις, υψηλός ΦΠΑ, ολιγοπωλιακή διάρθρωση της αγοράς, λειτουργία καρτέλ στο χονδρεμπόριο και στις λιανικές πωλήσεις, αθέμιτες πρακτικές των πολυεθνικών με υπερτιμολογήσεις εισαγόμενων προϊόντων, διακοπή πιστώσεων προς τις εισαγωγικές επιχειρήσεις από ξένους προμηθευτές
Για τον ΦΠΑ στην ανάλυση τονίζεται ότι η αναπροσαρμογή του σε 23% όχι μόνον αύξησε αναλογικά τις τιμές, αλλά έδωσε αφορμή για πρόσθετες αυξήσεις, οι οποίες παγιώθηκαν εν συνεχεία.
Μεγάλες ευθύνες για τη διατήρηση υψηλών τιμών καταλογίζονται στις πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στην ελληνική αγορά μέσω θυγατρικών: Με ενδοομιλικές συναλλαγές φουσκώνουν τις τιμές, μεταφέροντας παράλληλα κέρδη στο εξωτερικό, προκειμένου να αποφεύγουν τη φορολογία στην Ελλάδα. Οι εν Ελλάδι θυγατρικές εισάγουν προϊόντα με τεχνητά υψηλό κόστος, το οποίο μετακυλύουν στους καταναλωτές.
Ενας άλλος παράγων «ακρίβειας» είναι η  ολιγοπωλιακή διάρθρωση μεγάλων κλάδων χονδρικού και λιανικού εμπορίου, που επιτρέπει τη λειτουργία  αφανών καρτέλ. Η πολιτική εναρμονισμένων τιμών «ευθύνεται» για το γεγονός ότι δεκάδες αγαθά ευρείας κατανάλωσης πωλούνται στην Ελλάδα 10%-45% ακριβότερα απ’ ό,τι σε χώρες με πολύ υψηλότερες αμοιβές εργασίας, όπως η Γερμανία, η Αυστρία, η Μ. Βρετανία και η Γαλλία. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν έχει αποδειχθεί μέχρι στιγμής ικανή να αποτρέψει ή να περιορίσει αποτελεσματικά τη δράση των καρτέλ.
Ακόμη και το όφελος που  έχουν αποκομίσει οι εμπορικές επιχειρήσεις από τη συμπίεση των αποδοχών του προσωπικού τους και από την πτώση των ενοικίων, δεν έχει μεταφερθεί στις τιμές, επισημαίνει το Ινστιτούτο Εμπορίου. Κατά ένα μέρος αντισταθμίσθηκε από φόρους, εισφορές κλπ και κατά το υπόλοιπο αύξησε τα περιθώρια κέρδους των επιχειρήσεων.
πηγή

” Ελληνική ΑΟΖ και Μάλτα “

Ν.  Λυγερός

Για όσους δεν έχουν καταλάβει τι γυρεύει η Μάλτα στο θέμα της ελληνικής ΑΟΖ πρέπει να υπενθυμίσουμε μερικά στοιχεία για τα οποία είναι ενημερωμένο τα ανώτατο επίπεδο του ελληνικού πολιτικού φορέα. Ας αρχίσουμε από τα πιο απλά. Η Μάλτα ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2004. Εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ίδιο έτος με την Κύπρο. Και οι δύο χώρες αποτελούν στρατηγικά σημεία της Μεσογείου και μάλιστα έχουν και τοποστρατηγική οντότητα. Όσον αφορά στις ΑΟΖ, η Μάλτα δεν αγγίζει την Ελλάδα. Η Μάλτα συμφώνησε με τη Λιβύη για να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο για το θέμα της υφαλοκρηπίδας το 1982. Η δικαστική απόφαση βγήκε το 1985, με την οποία η Μάλτα έχασε 4100 km2της θεωρητικής της υφαλοκρηπίδας. Η Μάλτα υπέγραψε συμφωνία με τη Λιβύη το 1986. Η Ιταλία υπέγραψε συμφωνία υφαλοκρηπίδας με την Ελλάδα το 1977. Η Ιταλία έχει υπογράψει συμφωνία υφαλοκρηπίδας το 1968 με τη Γιουγκοσλαβία και τα κράτη που είναι διάδοχα της πρώην Γιουγκοσλαβίας έχουν αποδεχθεί τη συμφωνία: αφορά την Κροατία, τη Σλοβενία, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Η Κροατία θα ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2013. Η Ιταλία έχει επίσης υπογράψει συμφωνία υφαλοκρηπίδας και με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τη Γαλλία το 1986 για τα στενά του Bonifacio και με την Ισπανία το 1974. Η Ιταλία έχει υπογράψει και με την Αλβανία το 1992. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ψήφισε το 2013 νομοσχέδιο που αφορά στη Μεσόγειο και στις οριοθετήσεις των ΑΟΖ. Όλη η θεωρητική ΑΟΖ της Μάλτας εντάσσεται μέσα στο επίσημο FIR της. Κατά συνέπεια, η ελληνική ΑΟΖ και το FIR της Μάλτας έχουν κοινή τομή και μάλιστα μεγάλη με την οποία ασχολείται ήδη η ελληνική αεροπορία. Όταν η Λιβύη θέλει να κλείσει τον κόλπο Σύρτης, μια από τις πιο σημαντικές επιπτώσεις είναι ότι καταπατά τις τρεις ευρωπαϊκές ΑΟΖ της Ιταλίας, της Μάλτας και της Ελλάδας. Κατά συνέπεια, είναι σημαντικό να υπάρχει συντονισμός μεταξύ των τριών ευρωπαϊκών χωρών για αυτό το θέμα ειδικά τώρα που υπάρχει και το νομοσχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν έχουμε όλα αυτά τα δεδομένα στο μυαλό μας δεν κοιτάζουμε επιφανειακά τα προβλήματα, καταλαβαίνουμε απολύτως ότι η έννοια της σύζευξης είναι αποκλειστικά γεωπολιτική και δεν αφορά βέβαια κάποια συμφωνία οριοθέτησης ακόμα και αν θα πρέπει να διαχειριστούμε το θέμα της επικάλυψης του FIR με την ΑΟΖ, αφού η ελληνική ΑΟΖ είναι μεγαλύτερη από το FIR της, ενώ η ΑΟΖ της Μάλτας είναι μικρότερη από το FIR. Έτσι η στρατηγική γίνεται πιο κατανοητή από όλους και μπορεί να προβλέψει τι έχει επινοηθεί σ’ ένα ιστορικό πλαίσιο που αφορά στα Ιεροσόλυμα, στην Κύπρο, στη Ρόδο, στην Κρήτη και στη Μάλτα. Το νησί της Μάλτας είναι ένας φυσιολογικός σύμμαχος για την Ελλάδα λόγω της ιστορικής γεωπολιτικής. Ας το έχουμε υπόψη μας αυτήν την περίοδο για να έχουμε και άποψη για το τι σημαίνει εθνική υψηλή στρατηγική για την πατρίδα μας.

Το ανέκδοτο της ημέρας: έξι νέοι αναπληρωτές υπουργοί!

Την ώρα που η τρόϊκα απαιτεί περικοπή κρατικών δαπανών η κυβέρνηση περνάει σε ΦΕΚ την ίδρυση νέων υπουργικών θέσεων και επικαλείται την...τρόϊκα.

Χρειάζεται να αποκτήσει αναπληρωτές υπουργός το υπουργείο Τουρισμού; Το Ναυτιλίας; Ακόμα περισσότερο, το Μακεδονίας- Θράκης που είχε καταργηθεί και επανιδρύθηκε για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους στη Βόρεια Ελλάδα; Η απάντηση είναι προφανής. Όταν η τρόϊκα απαιτεί περικοπή των δημοσίων δαπανών, έξι επιπλέον αναπληρωτές υπουργοί σημαίνει στρατιά νέων συμβούλων, υπουργικά αυτοκίνητα, κόστη εγκατάστασης κλπ. Κι'  όμως η κυβέρνηση είναι πολύ πιθανό να αποκτήσει έξι νέους αναπληρωτές υπουργούς και έναν ακόμα υφυπουργό. Κάποιοι υποστηρίζουν πως οι 4 εκ των 6 που αναφέρονται σε ΦΕΚ αποτελούν προπέτασμα καπνού για τις "βεντούζες"- αναπληρωτές που επιδιώκει να βάλει ο πρωθυπουργός στα υπουργεία των κ.κ Μανιτάκη και Ρουπακιώτη, οι οποίοι δεν είναι εφικτό να αντικατασταθούν επειδή τους υποστηρίζει ο Φώτης Κουβέλης. Το πιο αστείο απ΄ όλα είναι ότι το Μαξίμου επικαλείται την τρόϊκα. Ήτοι ότι αποτελεί μνημονιακή επιταγή η εξομοίωση των οργανογραμμάτων των υπουργείων και η ίδρυση των θέσεων!
Έτσι η κυβέρνηση είναι έτοιμη να μεγαλώσει, καθώς με απόφαση του Αντώνη Σαμαρά συστάθηκαν νέες θέσεις αναπληρωτών υπουργών σε έξι υπουργεία, στα οποία μέχρι τώρα δεν προβλεπόταν αντίστοιχη δυνατότητα. Η απόφαση για τις θέσεις των έξι αναπληρωτών υπουργών και του ενός υφυπουργού δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η πρωτοβουλία του κ. Σαμαρά είναι προάγγελος ανασχηματισμού, με πιθανότερες ημερομηνίες να θεωρούνται αυτές μετά το Πάσχα.
ΤΑ ΕΞΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΦΕΚ
Οι έξι νέες θέσεις αναπληρωτών υπουργών αποφασίστηκαν για τα υπουργεία Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Δικαιοσύνης, Δημοσίας Τάξεως, Τουρισμού, Ναυτιλίας και Μακεδονίας Θράκης, καθώς και μια νέα θέση υφυπουργού στο Παιδείας - Πολιτισμού.
Από το Μέγαρο Μαξίμου δεν επιβεβαιώνεται η πρόθεση για ανασχηματισμό και γίνεται λόγος για ένα τεχνικό ζήτημα, ώστε όλα τα υπουργεία να έχουν τη δυνατότητα για μία ενιαία δομή, στο πλαίσιο των νέων οργανογραμμάτων που θα πρέπει να δημιουργηθούν. Ωστόσο η απόφαση για τη δημιουργία των θέσεων νέων αναπληρωτών υπουργών λύνει τα χέρια του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στο πώς θα χειριστεί την πίεση του ΠΑΣΟΚ που θέλει μεγαλύτερη συμμετοχή με πολιτικά πρόσωπα στην κυβέρνηση.
Μάλιστα ενδεχομένως με τα νέα στελέχη στο κυβερνητικό σχήμα να βελτιωθεί η λειτουργία του και να περιοριστούν οι καθυστερήσεις σε υπουργεία με μεγάλο φόρτο εργασίας -κάτω από τις ασφυκτικές πιέσεις της Τρόικα-, όπως το Διοικητικής Μεταρρύθμισης.
ΑΠΟ 41 ΣΕ 48 ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ;
Με τις νέες προσθήκες των έξι αναπληρωτών υπουργών και του ενός υφυπουργού, τα πρόσωπα που θα συμμετέχουν στην κυβέρνηση μαζί με τον πρωθυπουργό, από 41 που είναι σήμερα θα φτάσουν τα 48.


πηγη

Σάλος στην Αμερική: “Σύμμαχοι” Τούρκοι και Τσετσένοι πίσω από την σφαγή στην Βοστώνη!

ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ – Μαζί και κάποια ελληνόφωνα ανδρείκελα που μίλησαν για “εσωτερική” τρομοκρατία!

Οι “σύμμαχοι” τους στις σφαγές της Συρίας, στον ανταρτοπόλεμο κατά της Ρωσίας κλπ κλπ, που έχουν λάβει πακτωλούς χρημάτων από το σύστημα Κλίντον, ταυτοποιούνται σύμφωνα με το... AP και το NBC ως οι δράστες του μακελειού. Για τον τσετσένο μάλιστα δόθηκε στην δημοσιότητα και το όνομα του:

10:46 GMT: Boston Marathon bombing suspects are possibly brothers from Russian region near Chechnya and lived in US at least one year, AP reported.

10:45 GMT: Surviving Boston Marathon bombing suspect identified as Dzhokhar Tsarnaev, 19, from Cambridge, Mass., AP reported.

Οι ύποπτοι για τις βομβιστικές επιθέσεις στη Βοστόνη είναι από την Τουρκία και την Τσετσενία – NBC

Πηγή

Εξώδικα Ακη σε Σημίτη, Βενιζέλο και 10 πρώην υπουργούς

Δέκα εξώδικα προς τους πρώην υπουργούς, που ήταν μέλη του ΚΥΣΕΑ την εποχή της προμήθειας των γερμανικών υποβρυχίων, έστειλε το μεσημέρι της Παρασκευής, ο κατηγορούμενος πρώην υπουργός Άμυνας Ακης Τσοχατζόπουλος, ο οποίος τους καλεί να καταθέσουν ως μάρτυρες στη δίκη που αρχίζει το πρωί της Δευτέρας.
Κατηγορείται για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος από μίζες που εισέπραξε από τις προμήθειες των υποβρυχίων, αλλά και των συστημάτων ΤΟΡΜ1. Εξώδικη πρόσκληση να καταθέσει στη δίκη έστειλε και στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, αλλά και επιστολή στον σημερινό αρχηγό του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργό Άμυνας, Ευάγγελο Βενιζέλο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, πάντως, πρόσκληση εστάλη και στον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου αλλά και στους Θόδωρο Πάγκαλο, Αλέκο Παπαδόπουλο, Γιώργο Ρωμαίο, Γιάννο Παπαντωνίου, Κώστα Λαλιώτη, Γιώργο Ρωμαίο, Βάσω Παπανδρέου. Πρόσκληση να καταθέσουν εστάλη επίσης και στους αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων κ.κ. Τζογάνη και Παραγιουδάκη.
Με τον τρόπο αυτό ο πρώην υπουργός επιχειρεί να δώσει πολιτικό τόνο στην δίκη της Δευτέρας. Πάντως, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών έχει απορρίψει το αίτημα του πρώην υπουργού να κληθούν ως μάρτυρες τα μέλη του ΚΥΣΕΑ, τα οποία αποφάσισαν τη συγκεκριμένη προμήθεια.
Σε σχέση με το περιεχόμενο των εξώδικων, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι σε απόλυτα προσωπικό τόνο και υπάρχει η χαρακτηριστική φράση «σε καλώ να εμφανιστείς στο δικαστήριο για να καταθέσεις τι γνωρίζεις για τις κρίσιμες τέσσερις συνεδριάσεις του ΚΥΣΕΑ». Στην επιστολή του, πάντως, ο κ.Τσοχατζόπουλος υπενθυμίζει και την παραγγελία του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου προς τη Βουλή να κληθούν όλα τα μέλη του ΚΥΣΕΑ.

 

 

 

 iefimerida.gr

Απαλλάχθηκε από την καταβολή ΦΠΑ η Hoechtief ; και εσυ ΜΑΛΑΚΑ ψηφοφόρε πηγαινε στις ΦΥΛΑΚΕΣ τοιυ ΡΟΥΠΑΚΙΩΤΗ

σ.σ.netakias – Γράφαμε :

• 10/2/2012 ΔΙΑΠΛΟΚΗ : Κόβουν Μισθούς, Χαρίζουν στη Hochtief 
• 8/7/ 2012 (olympia.gr Κύριε Χατζηδάκη αν δεν ξέρετε για την Hochtief, ΔΙΑΒΑΣΤΕ…olympia) ο Υπουργός υπΑνάπτυξης κ.κ.Χατζηδάκης είχε δηλώσει άγνοια για το θέμα κι εμείς ήμασταν “συνωμοσιολόγοι” και “υπερβολικοί”.
• Η “‘αγνοια” του, μας κόστισε 163.000.000,00 € .
• Μια απορία, πως μπορεί να απαλλαγεί κάποιος από κάτι που είναι “συνωμοσιολογία”;

Απαλλάχθηκε από την καταβολή ΦΠΑ η Hoechtief με τις πλάτες Σημίτη

Απαλλάχθηκε από την καταβολή ΦΠΑ η Hoechtief με τις πλάτες Σημίτη. Ο Παπανδρέου αρνείται να παρουσιαστεί στην προκαταρκτική. Την ίδια στιγμή κάθε Έλληνας είναι εν δυνάμει καταζητούμενος για το πάρτι της διαφθοράς.

Προκλητικοί και αμετανόητοι οι καταστροφείς της χώρας,

καταστρατηγούν κάθε έννοια νομιμότητας την ώρα που Έλληνες του μεροκάματου διώκονται ανηλεώς από την εφορία, τις τράπεζες, τις ερινύες του καθεστώτος Σημίτη.

Ο Παπανδρέου με μία πρωτοφανή αδιαφορία για τους δημοκρατικούς θεσμούς, αρνείται να παραστεί στην προκαταρκτική για την λίστα Λαγκάρντ, εξοργίζοντας ακόμα και τον Βενιζέλο. Αντ’ αυτού, επαναλαμβάνει την αποστολή υπομνήματος, λες και πρόκειται για απλή εξεταστική επιτροπή, όπως στις περιπτώσεις Siemens και Βατοπαιδίου.

Τα μέλη της εξεταστικής κατά πλειοψηφία ανέχθηκαν αυτή την συμπεριφορά και αποφάσισαν να μην κληθεί εκ νέου, χωρίς αυτή η απόφαση να τεκμηριωθεί όπως ορίζει ο νόμος. Γεγονός που ο κύριος Μαρκογιαννάκηςοφείλει να γνωρίζει λόγω της θητείας του στον χώρο της δικαιοσύνης.

Η καταστρατήγηση της νομιμότητας όμως έχει και συνέχεια, δείχνοντας περίτρανα τι ακριβώς είναι το“Βρετανικό δίκαιο”.

Πάρτι στην υγειά των κορόιδων και του Σημίτη κάνουν οι Γερμανοί - Απαλλάχθηκε από την καταβολή ΦΠΑ η γερμανική εταιρία διαχείρισης του Ελ.Βενιζέλος

Η πολύμηνη κόντρα ελληνικού Δημοσίου και της γερμανικής εταιρίας Hochtief που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος έληξε χθες, με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου του Λονδίνου σχετικά με την απόδοση ή μη 163 εκατομμυρίων ευρώ προς το ελληνικό κράτος.

Η απόφαση ήταν αρνητική, γεγονός που απάλλαξε τους Γερμανούς από την καταβολή του ΦΠΑ και των ανάλογων προσαυξήσεων και δικάστηκε στο εν λόγω δικαστήριο, μιας και ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης είχε φροντίσει να προστατέψει κατά την υπογραφή της σύμβασης, τα συμφέροντα των φίλων του Γερμανών.

Η σύμβαση που υπεγράφη το 1996 δίνει κάθε πλεονέκτημα στη γερμανική εταιρία που αναμενόμενα απαλλάχθηκε, αφού ο Σημίτης είχε φροντίσει να προστατέψει τους “φίλους” του με κάθε μέσο. Αποτέλεσμα είναι η Hochtief να βγάλει από χθες το Ελευθέριος Βενιζέλος από τη λίστα των προς πώληση αεροδρομίων, διότι όπως εκτιμά η Deutsche Bank η αξία του θα ξεπεράσει τα επόμενα χρόνια τα 1,2 δισ. ευρώ.

Το παρασκήνιο του αεροδρομίου βασικά μπάζει από παντού, μιας και τη χρηματοδότηση είχε αναλάβει η ευρωπαϊκή ένωση μαζί με το ελληνικό δημόσιο. Τα σενάρια μάλιστα θέλουν, πολλούς από τους Επιτρόπους να πιέζουν να δοθεί το έργο στη γερμανική εταιρία, ιδιαίτερα δε ο Επίτροπος Χρηματοδοτήσεων Βολφ Ματίες, του οποίου διευθυντής ήταν ο σημερινός Ύπατος της Μέρκελ στην Αθήνα, Χόρστ Ράιχενμπαχ.

Ύστερα από όλα αυτά, ο συνεργάτης του Σημίτη, ο κύριος Στουρνάρας έχει το θράσος να απαιτεί από τους Έλληνες θυσίες και τήρηση της νομιμότητας. Κάποιοι προφανώς θέλουν ολόκληρη την Ελλάδα “Σκουριές”.

To ρεπορτάζ είναι από το www.newsbomb.gr

Διατελώ Υμέτερος,

Netakias