Η ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΩΜΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΘΕΝ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΞΗΡΟΥ

Όλα έτοιμα για να σκάσει η μεγάλη βρωμιά - Και η μπόχα της τρομολαγνείας φαίνεται πως θα είναι το όχημα, για να ξεφορτωθεί και να πλημμυρίσει με αυτή τη βρωμιά η πολιτική ζωή που ήδη ασφυκτιά, από τη σαπίλα της διαφθοράς του πολιτικού συστήματος – Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες...

του Κ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Έχουμε κατ επανάληψη τονίσει, πως το ξαφνικό ξεφάντωμα των κουραμπιέδων της «τρομοκρατίας», που ξεσπούν το «επαναστατικό» τους μένος σε εξώπορτες, καγκελόπορτες, τζαμαρίες και καλοχτισμένα ντουβάρια, μόνο γέλιο μπορεί να προκαλεί, και γι αυτό το λόγο δεν εκλαμβάνεται ως τυχαίο και ανεξάρτητο από τους επικοινωνιακούς σχεδιασμούς της πολιτικής χορογραφίας.

Μέσα σ αυτό το κλίμα του προκλητικού ερασιτεχνισμού των φτηνομπακάληδων του τρόμου, έρχεται σήμερα να προστεθεί και η είδηση για την απόδραση του Χριστόδουλου Ξηρού, κατά τη διάρκεια της ολιγοήμερης άδειάς του από τις φυλακές.

Φτηνοί και άθλιοι παπατζήδες…

Αυτοί που μόλις χθες διαλαλούσαν πως ξέρουν με τ ονοματεπώνυμό τους τους εκτελεστές των Χρυσαυγιτών και τους χαφταλεύρηδες που πυροβόλησαν την κατοικία του Γερμανού πρέσβη…

Επιχειρούν σήμερα να μας πείσουν ότι...
ο Χριστόδουλος Ξηρός – ο καταδικασμένος τρομοκράτης της 17 Νοέμβρη δηλαδή – απέδρασε κατά τη διάρκεια της άδειάς του.

Θέλουν δηλαδή να μας πείσουν, ότι αυτοί που μόλις χθες διέρρεαν πως ένας νέος οργανωμένος και καλά εξοπλισμένος όσο και αποφασισμένος πυρήνας τρομοκρατών έχει ήδη συγκροτηθεί και πρόκειται να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, έδωσαν άδεια στο Χριστόδουλο Ξηρό, και ότι κατά τη διάρκεια της άδειάς του ο Ξηρός δεν ήταν υπό παρακολούθηση. Μα πόσο γελοίοι είστε!!!

Για να τελειώνουμε λοιπόν κύριοι με το παραμύθι σας…

Ο Χριστόδουλος Ξηρός δεν απέδρασε. Τον αποδράσατε σκόπιμα - και ταυτόχρονα τον παρακολουθείτε - γιατί θέλετε να αναβαθμίσετε το παραμύθι της τρομολαγνείας εν όψει ακόμη πιο οδυνηρών υποχωρήσεων και κορυφαίων εθνικών συμβιβασμών.

Ο Χριστόδουλος Ξηρός παρακολουθείται σε κάθε του βήμα, τόσο από την αντιτρομοκρατική όσο και από την ΕΥΠ, και μόνο σε αφελείς απευθύνεστε αν θέλετε να πιστέψουμε ότι περιμένατε να έχετε γνώση για το πώς περνά την άδειά του ένας «τρομοκράτης» από την εθελουσία του επίσκεψη στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής.

Ο Χριστόδουλος Ξηρός δεν απέδρασε αλλά χρησιμοποιείται. Νομίζει ότι απέδρασε, ενώ στην ουσία χρησιμοποιείται σε μια χορογραφία ύποπτη και απόλυτα καθοδηγούμενη μέχρι την τελευταία της λεπτομέρεια από μυστικές υπηρεσίες.

Ο Χριστόδουλος Ξηρός με δυο λόγια, δεν είναι δραπέτης. Είναι πιόνι σε μια χορογραφία ντροπής, που οι πραγματικές επιδιώξεις της, δε θα αργήσουν να κάνουν την εμφάνισή τους.

Η κυβέρνηση των προσκυνημένων είναι εδώ. Παρόντες είναι και οι μηχανισμοί που τη στηρίζουν. Όλοι τους πρόθυμοι και αποφασισμένοι να βάλουν τον τόπο σε πρωτοφανείς περιπέτειες, για να περιορίσουν τη μπόχα από το απόστημα της ηθικής τους κατάπτωσης, και να συμπιέσουν τις προοπτικές οργάνωσης της αντίστασης αυτού του λαού στην κορυφαία τους εθνική προδοσία.

«Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη»!

Το 1855 ο Τσάρος Νικόλαος Α’ άκουγε τον Βρετανό Πρέσβυ να θέτει την απαράβατη ντιρεκτίβα:

«Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη»

του Νίκου Καλογερόπουλου
Το παρόν αποτελεί συνέχεια της σειράς ερωτηματικών με τα οποία τελείωνε το προηγούμενο άρθρο μου.
Έχουμε φθάσει στο τέλος μιας μακράς διαδικασίας που έχει αρχίσει από το 1973 και φθάνει σήμερα να πλησιάζει τον τελικό της σκοπό...
 

Δεν θα σταματήσω να το τονίζω, όπως ο Κάτων: Delenda Carthago και Delenda η οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδος. 
Την θέση του Κάτωνος έχουν σήμερα οι κληρονόμοι του ιστορικού γεγονότος που λέγεται «το Ανατολικό Ζήτημα». 
Άρχισε επί Αικατερίνης συνεχίζεται με την Ιερή Συμμαχία και υπάρχει ολοζώντανο μέχρι σήμερα, το μόνο που έχει αλλάξει είναι οι πρωταγωνιστές και τα αίτια. 
Όχι όμως και οι προθέσεις των Ισχυρών...
Τα αίτια τότε ήσαν «ο δρόμος προς τις Ινδίες». Σήμερα είναι «ο θεός Πετρέλαιον». 
Και είναι η σαθρή βάση όπου, με την ευθύνη των Αμερικανικών κυβερνήσεων, ετέθη εξ αρχής το θέμα του Ισραήλ. Για το τελευταίο θα βρω ευκαιρία να επανέλθω άλλη φορά διότι δεν είναι το κύριο θέμα αυτού του άρθρου. Με συντομία θα πω ότι η σαθρότης της βάσεως είναι ότι η δίκαιη απόφαση για ίδρυση του κράτους ακολουθείται με την άδικη μεταχείρηση του λαού της Παλαιστίνης ο οποίος, εξ αρχής εθεωρήθη αλαζονικά από τις ΗΠΑ, ως λαός εσχάτης κατηγορίας.

Το ότι δεν απεκατεστάθη ταυτοχρόνως ο λαός της Παλαιστίνης με ένα πλουσιοπάροχο είδος Σχεδίου Μάρσαλ έχει οδηγήσει σε τραγικό αδιέξοδο που είναι και η κύρια, μάλιστα η μοναδική, αιτία της εξαπλώσεως της τρομοκρατίας και του Μουσουλμανικού κινδύνου που διείδε, κάπως αργά, ο Huntington. Οι ΗΠΑ επήραν αλαζονικά, μετά τον πόλεμο, τον ρόλο της Πλανητικής Ηγεμονίας. Αρχικώς τελείως άπειροι και ανώριμοι, απεδείχθησαν ανίκανοι να μάθουν από τα πάθη τους. Ανιστόρητοι θεμελιωδώς, δεν αντελήφθησαν τίποτε από την σοφή πολιτική ψυχολογικής διεισδύσεως του μαθητή του Αριστοτέλους Αλέξανδρου την οποίαν κατόπιν εφήρμοσαν οι Ρωμαίοι, με μίαν Pax Romana όπου κυριαρχεί το Ρωμαίκό Δίκαιο, που εκράτησε σταθερά πάνω από 700 έτη με συνέχειαν άλλων 1.000 θαυμαστών ετών της Βυζαντινής κυριαρχίας. Μετέβαλαν την Pax Romana σε obese αλαζονία που κατέληξε να δημιουργήσει τον τύπο του Ugly American (όπως το έδειξε ένα ομώνυμο φιλμ με ευρείαν απήχηση).

Τι συνέβη ακριβώς, το έχουμε όλοι οι Έλληνες συνειδητοποιήσει; Πώς μία χώρα και ένας περήφανος λαός, από το 1953 μέχρι και το 1973 προχωρούσε με ετήσια άυξηση του ΑΕΠ 8% και των ιδιωτικών επενδύσεων 10% του ΑΕΠ και ΞΑΦΝΙΚΑ (πράγματι ξαφνικά) με την έλευση του «Εθνάρχη» φθάνει το 1975 σε αύξηση ΑΕΠ 3,5% και, το τραγικότερο, πτώση των ιδιωτικών επενδύσεων στο …0,6%; Μηδέν, κόμμα έξη, που συνεχίζεται και μετά την έλευση το 1981 του «Χαρισματικού» ο οποίος, κατά την Τσαρούχειον δήλωση «μεγάλος οικονομολόγος» εξ Αμερικής, κατόρθωσε να κατεβάσει το ΑΕΠ στο 1,5%! Και έκτοτε η συνέχεια της εκκολάψεως με τον αχαλίνωτο δανεισμό για εξαγορά ψήφων, με το «Τσοβόλα δώσ’τα όλα» τα δανεικά, με την δαιμονοποίηση και δίωξη του επενδυτή επιχειρηματία, με την Orwellική κοπρολόγηση λέξεων όπως πατρίδα, έθνος, προσπάθεια πρωτιάς, αγώνας για εργασία και βελτίωση, με την πιστή εφαρμογή της αποδιδομένης δήθεν στον Kissinger εθνικής εξουθενώσεως και ευτελισμού αλλά εφαρμοζομένης από πλήθος προθύμων «Ελλήνων», η από 1975 εκκόλαψις τελικώς έτεκεν όχι μυν αλλά όρος.

Η Πτώχευση με μουσική υπόκρουση το περίφημο τραγούδι που ξαναθυμώμαστε «Βρέχει την φτωχογειτονιά, βρέχει και στην καρδιά μου». Και παρηγοριά για καλύτερες μέρες το Μνημόνιο, ύστερα από «σκληρή διαπραγμάτευση» του αδαούς πηδαλιούχου με το μηδέν στο πηλίκιο και στο σπασμένο πηδάλιο!

Βεβαίως ούτε εγώ ούτε κανείς άλλος πιστεύει ότι η Ελλάδα ΔΕΝ θα χρεοκοπήσει. Έχει χρεοκοπήσει ήδη από το 1984 (το 1984!) όταν έγραφα στο βιβλίο μου Ο Μαρξιστικός Μύθος (σελ. 37 Σημ. 2) «η οικονομική καταστροφή της Ελλάδος είναι τόσον ιστορικώς τελεσίδικη όσο και η Μικρασιατική καταστροφή». Και προσθέτω τώρα: για τους ίδιους λόγους! Ποιούς ακριβώς; Αλλά πώς είναι δυνατόν ένας λαός που ανέδειξε την πρώτη Ναυτιλία στον κόσμο (αναπτυσσόμενη εκτός Ελλάδος), που δοξάστηκε με δύο βραβεία Νόμπελ και μεγάλους καλλιτέχνες στο εξωτερικό, που επί μία εικοσαετία (1953-1973) είχε την δραχμή ως «σκληρό νόμισμα», που ήταν δεύτερος στην ανάπτυξη μετά την Ιαπωνία, που όλη η Ευρώπη μίλαγε για το «ελληνικό οικονομικό θαύμα», πώς είναι δυνατόν αυτός ο λαός ΞΑΦΝΙΚΑ να γίνει διεθνώς περίγελως ως τεμπέλης, ως απατεών, ως ΤΙΠΟΤΑ;

Πώς είναι δυνατόν αυτός ο λαός να βλέπει τα παιδιά του να μαθαίνουν στο σχολείο από την ΓΓ του Υπουργείου Παιδείας ότι «δεν είναι Έλληνες», να ακούει από τον πρωθυπουργό Σημίτη ότι πρέπει «να αποτρέψει με κάθε κόστος την ιδέα του έθνους», να βλέπει τον νυν πρωθυπουργό του να λέει στον Ερντογκάν σαν ψοφοδεής ραγιάς «φοβάμαι μη μου επιτεθείς και μου πάρεις κανένα νησί»; Ποιοί και γιατί τον έκαναν να ντρέπεται για την Ιστορία του και για τα «κίνητρα» που τον έφεραν στην Επανάσταση του 1821;;

Θα πω με λίγα λόγια τον λόγο για όλα αυτά. Μετά την εξουθένωση του πολέμου και την «ολόμαυρη ράχη» που άφησε η κομμουνιστική ανταρσία, οι Αμερικανοί βοήθησαν στην οικονομική ανάπτυξη. Όχι από φιλελληνισμό αλλά διότι εσκέφθηκαν ότι αν τον αφήσουν στην εξαθλίωση θα γινόταν κομμουνιστής. Αλλά με τον θρίαμβο της 20ετίας, την εισροή των Ελλήνων της διασποράς και του επενδυτικού κεφαλαίου προς την πατρίδα, είδαν ότι η κατάσταση του προτεκτοράτου κινδύνευε να τους ξεφύγει από τα χέρια. Η Ελλάς «κινδύνευε» να γίνει μεγάλη Οικονομική Δύναμις.

Έτσι, όπως ο Μαρδόνιος, ανεζήτησαν τους πρόθυμους Εφιάλτες. Είναι πάντοτε παρόντες στην Ιστορία της Ελλάδος, από την αρχαιότητα. Έχουν άλλοτε την ωραία μορφή του Αλκιβιάδη, άλλοτε την αποκρουστική του Σατύρου. Τότε ακούστηκαν οι φωνές για το «μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο που πίνει το αίμα του λαού». Τότε άρχισε ο διωγμός των επενδυτών με την επιδοκιμασία των αγυρτών «καλά κάναν και τους τα πήρανε». Τότε ξεριζώθηκε κάθε βιομηχανία που μόλις είχε αρχίσει να φυτρώνει και αναπτύσσεται. Τότε, μπροστά στην φυγή του κεφαλαίου των επενδυτών που οι αγύρτες «πηδαλιούχοι» προκάλεσαν, άρχισε ο ασύστολος δανεισμός με τις παροχές για την εξαγορά ψήφων.

Το χρέος, από τα 700 εκατ. Δολάρια το 1973 που το άφησε η Χούντα, οι αγύρτες της πολιτικής το έφθασαν 400 δισεκατομμύρια! Και η Ελλάς έγινε ΤΙΠΟΤΑ. Διατί απορούμε γι’ αυτό το κατάντημα; Όλα αυτά «τυχαίως» έγιναν; «Ο όφις με ηπάτησε» είχε πει η αγαθή πρωτόπλαστη. Λαός «πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος» είπε ο ποιητής. Η φιλοσοφία του Ανατολικού Ζητήματος υπό μακράν εκκόλαψη πλέον των 35 ετών έτεκεν τελικώς όρος. Το 1855 ο Τσάρος Νικόλαος Α’ άκουγε τον Βρετανό Πρέσβυ να θέτει την απαράβατη ντιρεκτίβα: «Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ η Ελλάδα να γίνει Μεγάλη Δύναμη». Και ούτω «επληρώθη το υπό του Προφήτου λεχθέν».

ΕΛΕΥΣΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ
infognomon

Οι "ορδές" των κομμάτων ....και η Οικογενειακή-ιδιοκτησιακή αντίληψη για το Κράτος!

 

Μέσα στους -άγραφους- εσωτερικούς κανόνες εμπλοκής των "αγαρηνών" -και όχι μόνον- υπήρχε -παλιά- και ένας, που έδινε στους στρατιώτες  το "δικαίωμα" ....για λεηλασία(πλιάτσικο) τριών ημερών.

  Έτσι και τα κόμματα -κατ' αναλογίαν- όταν "καταλαμβάνουν" την εξουσίαν ....αισθάνονται ότι κέκτηνται τοιούτον -δια της εκλογής των- δικαίωμα ....τουθ' όπερ σημαίνει, ότι εφορμούν εις τον Δημόσιον κορβανάν  ....και τον ξετινάζουν!

Είναι ....το αντάλλαγμα για την "αφισοκόλληση", τις εκλογικές δαπάνες ....και για την ικανοποίηση των "υπεσχημένων ρουσφετολογιών" του κάθε κομματάρχη και κοματαρχίδη ....στο εκλογικό του σώμα ....αλλά και δια την επαύξησην -ιδέ μίζες- της περιουσίας των πολιτικών -κάθε χρώματος-  ....προς "κάλυψην" των δέκα  -τουλάχιστον- "επερχόμενων" γενεών ....της παρασιτικής τους φύτρας !

Είναι η τοποθέτηση στην δημόσια διοίκηση  ....σε "υψηλόβαθμες θέσεις",  των αποτυχημένων πολιτευτών ....αυτών δηλαδή που ο λαός  δεν εξέλεξε και τους απέρριψε ....ως ακατάλληλους για τα κοινά.

Η διαφορά μεταξύ του πλιάτσικου του εχθρικού στρατού  και του εσωτερικού των "πάσης αποχρώσεως κομματόσκυλων" ....είναι ότι στην πρώτη περίπτωση διαρκεί τρεις -συνήθως- ημέρες ....ενώ στην δεύτερη  της "κομματικής άλωσης" ....-διαρκεί- όσον και η παραμονή του κόμματος στην εξουσία ....παρατεινόμενη -φευ- κατά κανόνα -δια της "μεθόδου της "κομματο-αλαξοκωλίασης" .... των διακομματικών δηλαδή συμφερόντων  ....ισοβίως!

Έτσι μόνον μπορεί κανείς να κατανοήσει  ....την "συμπεριφορά" του συμπαθέστατου ....πλην αναξιοπρεπέστατου κ. Μιχάλη ....για όσα του "καταλογίζονται" διαχρονικά....

Κώστα, να τον χαίρεσαι τον "Καρντάση" σου!

Εμάς πάλι ...."χέσε μας και άφησέ μας" ....να βράζουμε στο "σκατόζουμο" που μας ρίξετε όλοι οι πολιτικοί ....όλων των κομμάτων ....όλων των αποχρώσεων!

Γ.Δ.

Αντιδρά ο Πάνος Καμμένος

Οι καταγγελίες για το εξοχικό της πεθεράς του Πάνου Καμμένου στην Ικαρία εξοργίζουν τον πρόεδρο των Ανεξάρτητων Ελλήνων ο οποίος
μαινόμενος μίλησε στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ λέγοντας πως η πεθερά του πήρε την επιδότηση πριν παντρευτεί ο ίδιος την κόρη της και πρόσθεσε χαρακτηριστικά: «Έπρεπε η πεθερά μου να γνωρίζει το 2003 ότι θα κάνει εμένα γαμπρό το 2004;»

Πρειδοποίησε ότι θα κάνει αγωγές στον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη και στον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε και πρόσθεσε ότι δέχεται πλήγματα από τους εκδότες Μπόμπολα και Ψυχάρη λέγοντας χαρακτηριστικά»: «Δεν εκβιάζομαι, θα τους τσακίσω, και ας με κάψουν ζωντανό... ούτε θα κάνω συμβιβασμό για τίποτα».

Ο Πάνος Καμμένος υποστήριξε ότι η πεθερά του εξέδωσε εκατοντάδες αποδείξεις, ενώ για την απόδειξη που της εχει κόψει ο ίδιος είπε ότι είχε φιλοξενήσει στον ξενώνα δημοσιογράφους κατά τη θητεία του ως υφυπουργός Ναυτιλίας, για τις εκδηλώσεις της «Ικαριάδας», και πλήρωσε τα έξοδα από την τσέπη του.

Η πρώτη αντίδραση από τον ΔΟΛ ήρθε από τον γνωστό δημοσιογράφο των ΝΕΩΝ Γιώργο Παπαχρήστο, που με ένα tweet, χωρίς να αναφέρει το όνομα του Πάνου Καμμένου, σημειώνει «Βρίζεις,απειλείς,συκοφαντείς, απαξιώνεις, και επιπλέον κάνεις και τον ήρωα! Κι όλα αυτά για να αποφύγεις τις απαντήσεις. Ως πότε,πιστεύεις;»



Πηγή: iefimerida.gr

«Πανικόβλητη η κυβέρνηση».

Για «πανικό» στην κυβέρνηση κάνει λόγο ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Πάνος Σκουρλέτης με αφορμή την επίσκεψη της επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. «Πανικόβλητη η κυβέρνηση, με την αρωγή του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κ. Σούλτς, σπεύδει να αναβάλει την επίσκεψη της Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου που ερευνά τα πεπραγμένα της τρόικας, τρέμει μπροστά στο ενδεχόμενο μιας συζήτησης για τη σκοπιμότητα και τις επιπτώσεις του μνημονίου.

Την κυριεύει ο φόβος μπροστά στο καταλογισμό και των δικών της ευθυνών από την υιοθέτηση...

ενός καταστροφικού προγράμματος, που βύθισε τη χώρα σε βαθιά ύφεση και γεννά καθημερινά φαινόμενα ανθρωπιστικής κρίσης» αναφέρει ο Πάνος Σκουρλέτης.

Παράλληλα κατηγορεί τον πρωθυπουργό ότι αν μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων «θα όφειλε να αξιοποιήσει την έρευνα της επιτροπής για να αναδείξει την καθολική αποτυχία του μνημονιακού προγράμματος, αλλά και την ανάγκη εγκατάλειψης των ακραίων αντικοινωνικών πολιτικών λιτότητας, κάνοντας ταυτόχρονα την αυτοκριτική του, γιατί τις υπηρέτησε σκορπώντας τη δυστυχία στη χώρα του».

«Αντίθετα, ο κ. Σαμαράς προσπαθεί να αποφύγει τη συζήτηση και ετοιμάζεται για την ανάληψη της ευρωπαϊκής προεδρίας από τη χώρα μας, διοργανώνοντας φιέστες για την αυτοπροβολή του, χωρίς την παραμικρή διάθεση πραγματικής αξιοποίησης της προεδρίας της χώρας μας» καταλήγει ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή:  real.gr

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΑΠΕΙΛΕΙ. Κατασχέσεις για όσους δεν πλήρωσαν το χαράτσι της ΔΕΗ

 

«Ραβασάκια» θα ξεκινήσει να στέλνει το υπουργείο Οικονομικών σε όσους ιδιοκτήτες δεν πλήρωσαν το «χαράτσι» μέσω της ΔΕΗ το 2011 και το 2012. Το υπουργείο, ύστερα από απόφαση που υπέγραψε ο υφυπουργός Οικονομικών Γιώργος Μαυραγάνης, έχει ξεκινήσει εντατικούς ελέγχους, προκειμένου να εντοπίσει όσους φορολογούμενους δεν κατέβαλαν το ΕΕΤΗΔΕ για το 2011 και το 2012. Αν οι ιδιοκτήτες δεν πληρώσουν το ποσό που θα βεβαιώσει η εφορία τότε αυτό θα πρέπει να ρυθμιστεί αλλιώς θα ξεκινήσει διαδικασία κατάσχεσης.
Αρχικά θα χρησιμοποιηθούν οι καταστάσεις των οφειλών που διαγράφηκαν ως απλήρωτες από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ μετά από τη παρέλευση τετραμήνου, καθώς και οι καταστάσεις των διακοπών συνδέσεων την επίμαχη περίοδο όπου αναζητούνταν οι ιδιοκτήτες των ακινήτων. Αυτές οι καταστάσεις θα διασταυρωθούν με τον αριθμό παροχής ρεύματος των υπόχρεων, με τις δηλώσεις φόρου εισοδήματος, τα Ε2, τα Ε9 και τις αιτήσεις επιδόματος θέρμανσης και εν συνεχεία θα δημιουργηθούν χρηματικοί κατάλογοι με τους οφειλέτες. 
Σε έλεγχο θα βρεθούν και ακίνητα που δεν επιβαρύνθηκαν με ΕΕΤΗΔΕ επειδή θεωρήθηκαν δημόσια κτίρια, καθώς θα γίνει νέα επεξεργασία στοιχείων και τα για οφειλόμενα ποσά θα ειδοποιηθούν οι υπόχρεοι. Επίσης, όπου υπολογίστηκε ΕΕΤΗΔΕ και δεν χρεώθηκε από τη ΔΕΗ λόγω διακοπής σύνδεσης θα γίνει βεβαίωση του φόρου και αποστολή ειδοποίησης στους υπόχρεους.

Δεν θυσίασαν τις καρέκλες – Οι Ημικρατικοί, οι διαμαρτυρίες και οι ιδιωτικοποιήσεις

Του Κώστα Βενιζέλου

Τελικά ποιος έδωσε και ποιος όχι λίστες για τους διορισμούς στα Συμβούλια των Ημικρατικών Οργανισμών αρχίζει σιγά-σιγά να ξεκαθαρίζει. Ο υπουργός Εσωτερικών, Σωκράτης Χάσικος σε συνέντευξή του στον καλό συνάδελφο Πανίκο Χατζήπαναγη, στο τρίτο πρόγραμμα του ΡΙΚ, σαφώς και αναφέρθηκε σε κατάλογο που δόθηκε από το ΑΚΕΛ, γεγονός που δεν έχει διαψευσθεί αλλά αντίθετα έχει επιβεβαιωθεί εμμέσως από τον Άντρο Κυπριανού.
Στην ίδια συνέντευξη ο υπουργός- που… όλα τα μαχαιρώνει κι όλα τα σφάζει-  ανέφερε πως πρώτα εγκρίθηκαν τα ονόματα και στη συνέχεια εξετάσθηκε το πόρισμα της Ερευνητικής Επιτροπής για τη Δρομολαξιά, γι αυτό και εγκρίθηκε συγκεκριμένο πρόσωπο, το οποίο αναφερόταν στην πολύκροτη υπόθεση ( και προέρχεται από το ΑΚΕΛ). Όλα αυτά στην ίδια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου…
Η ιστορία με το διορισμό των Διοικητικών Συμβουλίων των Ημικρατικών Οργανισμών έχει μόνο πολιτική διάσταση. Κυβερνητικό στρατόπεδο και αντιπολίτευση( τουλάχιστον το μεγάλο κόμμα), τα βρήκαν και υπάρχει εκπροσώπηση ακόμη και σε οργανισμούς που θα ιδιωτικοποιηθούν…Τα βρήκαν στα ζητήματα της επιλογής των προσώπων και του πάρε-δώσε ονομάτων και όλες οι φωνές και οι διαμαρτυρίες και οι κλαψούρες που ακούγονται για τους Οργανισμούς που θα ξεπουληθούν, είναι για εσωτερική κατανάλωση. Όπως είναι για σκοπούς συσπείρωσης της κομματικής πελατείας και οι φωνές για το Μνημόνιο και την τρόικα καθώς ως γνωστό είναι η προηγούμενη κυβέρνηση που κάλεσε τους τροϊκανούς και διαπραγματεύτηκε το κείμενο της δανειακής σύμβασης. Πώς μπορεί να αντιδρά με πειστικότητα το κόμμα της αντιπολίτευσης, όταν δεν απέφυγε τον πειρασμό των διορισμών. Δεν επιλέγηκαν, λένε, στελέχη. Αυτή είναι η θυσία; Το σίγουρο είναι πως διευκόλυναν και εξυπηρέτησαν τους κυβερνητικούς χειρισμούς.
Η εύκολη οδός για να ξεπερασθεί αυτή η εικόνα που δημιούργησε η κυβέρνηση με τα όσα προηγήθηκαν των διορισμών, είναι πως «τα Συμβούλια θα κριθούν από τα αποτελέσματα τους» από το έργο τους. Ασφαλώς και έτσι θα γίνει. Όμως, η κυβέρνηση έχει ήδη επιβαρύνει το έργο των Συμβουλίων από τη στιγμή που επιστράτευσε τη γνωστή μεθοδολογία των λιστών με τα ονόματα και δεν απέφυγε την κουμπαροκρατία και τη διατήρηση των κομματικών- ενδοκυβερνητικών εν γένει- ισορροπιών.
Κανείς δεν αμφιβάλει πως έχουν επιλεγεί και πολύ καλοί επιστήμονες, που θα βοηθήσουν. Αυτό, όμως, που μένει ως εντύπωση ( και ως γεγονός) είναι πως για τα Διοικητικά Συμβούλια, επικράτησε ο κομματικός πατριωτισμός, σε κάποιο βαθμό το βόλεμα και σαφώς υποβαθμίσθηκαν οι πολιτικές διαφωνίες στην πράξη. Δεν θυσιάσθηκαν καρέκλες. Άλλα ζητήματα θυσιάσθηκαν και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

mignatiou.com

Το αυτιστικό θέαμα του πολιτικού λόγου (ή περί ορνίθων)

Αυτό που μας καταδυναστεύει σήμερα είναι η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ πολιτικού Λόγου, το αυτιστικό θέαμα αυτής της ανυπαρξίας.
Η αχαλίνωτη διαστροφή αυτού του εμπορευματοποιημένου «λόγου» δεν αποτυπώνεται μόνο στην ολοκληρωτική έλλειψη ιδεών και στην καταθλιπτική πνευματική κενότητα, αλλά και στο ανάλογο ήθος και ύφος.

Μια από τις ακραίες μορφές αυτού του αυτιστικού θεάματος περιγράφεται πολύ εύστοχα και με σατιρική αιχμηρότητα στο παρακάτω σχόλιο.

Το διαβάσαμε εδώ:
http://greki-gr.blogspot.gr/2014/01/blog-post_9080.html

Όρνιθες…

Αριστοφάνης! Σε σύγχρονη έκδοση, με επιφανείς εκπροσώπους του είδους, τους κυρίους Πάνο Καμμένο και Άδωνι Γεωργιάδη, τον επωνομαζόμενο Μπουμπούκο.

Για ένα «κѠλ⓪σπιτο», που θα ‘λεγε και ο μακαρίτης Γιαννόπουλος, σαν εκείνο του Λιάπη στην Ευρυτανία, έστησε… στην Ικαρία και ο Καμμένος - τον κατηγορεί ο Άδωνις.

Και ο ευερέθιστος Πάνος (ξεχνώντας, προφανώς, τα έργα και τις ημέρες του με την οικογένεια Παπανδρέου), τον απείλησε αμέσως με μήνυση. Πιάσαν και τα τηλεοπτικά τους ταμπούρια, ο ένας στο MEGA και ο άλλος στον ALPHA και άρχισαν τις μπαταριές.

Ο Καμμένος, με αφορμή την προσφυγή του στα δικαστήρια, μίλησε για βουλευτές - κότες, που...
τρέχουν γονυπετείς και παρακαλάνε στην Βουλή, να μην αρθεί η ασυλία τους.

Και ο Κοτο-Μπουμπούκος του υπέβαλε, μέσω – του κατάλληλου ανθρώπου - Αυτιά, την ερώτηση, αν θα πάει στα δικαστήρια, τώρα που όπου να ‘ναι εκδικάζεται η παλιά αγωγή για τη γνωστή ιστορία με το σκάφος του προέδρου των ΑΝΕΛ.

Και έκανε την ερώτηση γιατί, όπως είπε, αυτός θα πάει.

Όρνιθες. Αλλέως πως κότες…





resalto

Αλλά κι αυτοί οι Ελληνες, να 'χουν φτερά και να μην μπορούν να πετάξουν...

Είναι πολλά αυτά που μπορείς να δεις περιδιαβαίνοντας στο facebook. Από αστεία κι άσχετα έως όμως και όμορφες ευαίσθητες σκέψεις.


του Στρατή Μαζίδη

Μια τέτοια διάβασα προχθές στον τοίχο του φίλου, Πέτρου Αποστολόπουλου. Ευαίσθητη και καλλιεργημένη ψυχή ο Πέτρος, από τους καλύτερους ίσως ηθοποιούς που μπορεί να έχει σήμερα το ελληνικό θεατρικό σανίδι μετέτρεψε μια απλή βόλτα σε ολόκληρο προβληματισμό περιγράφοντας μια βολτά στο κέντρο της Αθήνας:

άδεια μαγαζιά, χέρια που ζητάνε κάνα κέρμα, καφετέριες γεμάτες, έναν μπόμπιρα που τον φωτογράφιζε η μαμά του μπροστά από το ψεύτικο δεντράκι στην Κοτζιά, αλλά κι αυτές τις πέρδικες... να 'χουν φτερά και να μην μπορούν να πετάξουν... θα θελα να τις αγοράσω και να τις πάω στου Φιλοπάππου να τις ελευθερώσω...

Στάθηκα σε αυτή του την τελευταία φράση μαζί με τη φωτογραφία που έβγαλε.

Κι αυτές οι πέρδικες ρε Πέτρο. Να έχουν φτερά και να μην μπορούν να πετάξουν. 

Άσε με να το πάω λίγο παραπέρα.  Αλλά κι αυτοί οι Ελληνες, να 'χουν φτερά και να μην μπορούν να πετάξουν...

Τι στην ευχή έπαθαν τα φτερά τους; Τσάκισαν; Έσπασαν; Λύγισαν; 

Μέσα στο κλουβί κι αυτοί. Ούτε καν τα φτερουγίζουν όπως τα καναρίνια που πηδάνε από το ένα πλαστικό κλαδί στο άλλο. 

Στέκονται εκεί. Αμίλητοι. Τώρα βέβαια μέσα στις γιορτές αρκετοί φτιασίδωσαν Πέτρο το κλουβί. Έβαλαν γιρλάντα, χρυσόσκονη και στολίδια.

Το κλουβί όμως είναι κλουβί. Φυλακή. 

Υπάρχει άραγε κανείς που να θέλει και να μπορεί να ανοίξει το κλουβί ενός ολόκληρου λαού και να τον ωθήσει να ανοίξει τα φτερά του και να πετάξει;

Και σίγουρα στο πέταγμα θα πέσουμε στην αρχή. Και μια, και δυο, και τρεις, και δέκα. Μετά όμως;

Ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός της χώρας;

 

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου.-

Όσο προχωρά σε βάθος η ανάκριση για την διαπλοκή στα εξοπλιστικά, γίνεται ολοφάνερο ότι αν δεν υπήρχε η Τουρκία κάποιοι θα έπρεπε να τη δημιουργήσουν. Διότι, στο όνομα της απειλής της, γέμισε με πακτωλό χρημάτων δεκάδες, ίσως εκατοντάδες και χιλιάδες «πατριωτών» που οικειοποιήθηκαν το δημόσιο χρήμα στο όνομα της θωράκισης της χώρας. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα ώστε να διερωτώμεθα αν το πραγματικό μέγεθος της τουρκικής απειλής, είναι αυτό που διατυμπανίζουν εντός της χώρας. Όταν ο Σάμιουελ Τζόνσον στα μέσα του 18^ου αιώνα έλεγε ότι «ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων» δεν φαντάζονταν ασφαλώς πόσο θα δικαιώνονταν δυόμιση αιώνες μετά στη χώρα μας.

Βέβαια σε όλα αυτά βοήθησε και η Ιστορία: Bαλκανικοί πόλεμοι, Μικρασιατική Καταστροφή, ανταλλαγές πληθυσμών, Σεπτεμβριανά, Γρίβας, Αττίλας, δημιούργησαν το απαραίτητο άλλοθι που αξιοποιήθηκε στο έπακρον. Περισσότερο όμως βοήθησε η διδαχή της ιστορίας στα ελληνικά σχολεία. Μετά τις ανταλλαγές το 1923 με κριτήριο τη θρησκεία, όταν 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες συνέρευσαν στην Ελλάδα, πολλοί μάλιστα από την Ανατολία όπου αγνοούσαν την ελληνική γλώσσα, η διδαχή της ιστορίας  προσέδωσε στην Τουρκία τον ρόλο του «άλλου», δηλαδή του υπέρτατου εχθρού, με απώτερο σκοπό τη διαμόρφωση εθνικής συνείδησης. Διότι όπως υποστηρίζει ο Χένρι Στέιτεν η δημιουργία μιας ταυτότητας προϋποθέτει τον ορισμό μιας διαφοράς και όπως επικροτεί η Σαντάλ Μουφ «στο πεδίο των συλλογικών ταυτοτήτων, επιζητούμε τη δημιουργία ενός “εμείς” το οποίο μπορεί να υπάρξει μόνο αν διαχωριστεί από ένα “αυτοί”». Διότι δεν υπάρχει «εμείς» χωρίς «αυτούς». Αλλά όταν αυτή η εθνική ανάγκη εκπληρώθηκε, η ιστορική αλήθεια δεν αποκαταστάθηκε, σε σημείο ώστε το 2007 το υπουργείο Παιδείας απέσυρε το βιβλίο ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού διότι προσέγγιζε περισσότερο την αλήθεια και απάλυνε την εικόνα του «άλλου». Σήμερα πληρώνουμε τα επίχειρα και αυτής της μονόπλευρης αντίληψης περί ιστορίας.
Πριν τρία χρόνια περίπου, ο Ερντογάν, μιλώντας στο πανεπιστήμιο «Πίρι Ρέις»,  είχε αποδώσει την οικονομική κρίση της χώρας μας στις δαπάνες για τους εξοπλισμούς. Είχε πει χαρακτηριστικά: «Επί χρόνια ξόδεψαν ότι είχαν και δεν είχαν στους εξοπλισμούς. Σε τι ωφέλησε αυτό; Η τεχνολογία των όπλων και η αμυντική βιομηχανία αλλάζει και αναπτύσσεται συνεχώς. Όταν ξοδεύετε τα χρήματα αυτά, υποθηκεύετε και το μέλλον της χώρας σας». Και πρόσθεσε: «Στο παρελθόν υπήρχε η έκφραση ότι η Τουρκία είναι περιστοιχισμένη από τρεις πλευρές από θάλασσα και από τέσσερις πλευρές από εχθρούς. Επί χρόνια δεν κάναμε αυτά που έπρεπε, αλλά ξοδεύτηκαν η ενέργεια και η ελπίδα της χώρας μας στο όνομα των φανταστικών εχθρών. Η Τουρκία ασχολήθηκε επί χρόνια με τους φανταστικούς εχθρούς που κατασκευάσθηκαν στο εσωτερικό και το εξωτερικό και δεν κατάφερε να αφιερώσει χρόνο στο μέλλον της». Κακώς λοιπόν δαπανήθηκαν τόσα χρήματα για εξοπλισμούς; Γιατί εξοπλίζονται οι δύο χώρες; Μήπως θα πρέπει να εξετάσουν από κοινού, την πραγματική διάσταση των εθνικών τους συμφερόντων απαλλαγμένες από το «δέλεαρ» των εξοπλισμών; Διότι όταν π.χ. ένας υπουργός Άμυνας πλουτίζει από τους εξοπλισμούς είναι αυτονόητο να υπονομεύει τις σχέσεις των δύο χωρών. Αν όμως η διάσταση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων είναι πραγματικά αυτή που μας παρουσιάζουν οι κυβερνήσεις και επιβάλλει τον εξοπλισμό της χώρας μας απέναντι στην τουρκική επιβουλή, τότε ο πλουτισμός σε βάρος της αξιοπιστίας των εξοπλιστικών προγραμμάτων δεν περιορίζει τις κατηγορίες στην δωροδοκία και στο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος αλλά τις επεκτείνει συμπεριλαμβάνοντας και την κατηγορία της εθνικής προδοσίας. Βέβαια σε όλα αυτά συνέβαλε και ο δικομματισμός που είχε καταστήσει τις κυβερνήσεις ανεξέλεγκτες και οδήγησε τη χώρα όχι μόνο στην οικονομική κρίση αλλά και στην αμυντική αποδυνάμωσή της αφού ο χρηματισμός προείχε της ποιοτικής αξιολόγησης των εξοπλισμών.
Μέσα σε αυτόν τον ορυμαγδό των σκανδάλων, δικαιούμαστε να πληροφορηθούμε τί μας προσέφεραν οι εξοπλισμοί πέραν των σκανδάλων. Διότι αν ανατρέξουμε στο ρόλο των ενόπλων δυνάμεων θα διαπιστώσουμε ότι αυτός ήταν κυρίως πολιτικός, ρυθμιστικός των εσωτερικών εξελίξεων αφού μεταπολεμικά μόνον ήττες μπορούμε να απαριθμήσουμε έναντι της γείτονος: Να θυμηθούμε την απόσυρση της ελληνικής μεραρχίας από την Κύπρο ύστερα από αξίωση της Άγκυρας ή την ανοχή απέναντι στον Αττίλα 1 και Αττίλα 2; Αντίθετα οι «επιτυχείς» παρεμβάσεις στις εσωτερικές εξελίξεις ήταν συνεχείς: Ξεχάσαμε τη βία και νοθεία στις εκλογές του 1961; Τη δικτατορία το 1967; Τις παρεμβάσεις στα εσωτερικά της Κύπρου που οδήγησαν στην κυπριακή τραγωδία ή το Πολυτεχνείο; Δεν δικαιούμαστε λοιπόν να πληροφορηθούμε τη σχέση μεταξύ εξοπλισμών, σκανδάλων και σκοπιμοτήτων;

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

5-1-2014


πηγη

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! ΤΡΕΙΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΙΖΕΣ!!! ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΞΥΠΝΑ!!!

Η ΕΥΠ είχε ενημερώσει λεπτομερώς Σημίτη-Καραμανλή και Παπανδρέου για τις μίζες στα εξοπλιστικά

Τα απόρρητα ενημερωτικά σημειώματα της ΕΥΠ που πήγαιναν καθημερινά στο Μαξίμου για την ενημέρωση του πρωθυπουργού, καίνε στη κυριολεξία Σημίτη-Καραμανλή και Παπανδρέου.
Όπως αποκαλύπτει ο Lykavitos, στα απόρρητα ενημερωτικά σημειώματα που έφθαναν καθημερινά στο Μαξίμου, περιλαμβάνονταν τεκμηριωμένα στοιχεία για μαύρους λογαριασμούς, πολιτικά πρόσωπα και κρατικούς αξιωματούχους που εμπλέκονταν στο γιγαντιαίο σκάνδαλο. Το καυτό υλικό συνοδεύονταν ακόμα και με φωτογραφικά ντοκουμέντα, που απεικόνιζαν βίλες-φρούρια, όπως αυτή της Ιθάκης, οι οποίες ανήκαν σε off shore που είχαν στήσει μεσάζοντες οπλικών συστημάτων και προορίζονταν για δώρο σε πολιτικούς.
Ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, μπλόκαρε κάθε απόπειρα διαλεύκανσης του σκανδάλου, γιατί όπως έλεγε σε στενούς συνεργάτες του «θα ανοίξει μια μαύρη τρύπα και θα καταπιεί ολόκληρο το πολιτικό σύστημα».
Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος έθαψε το φάκελο με τις μίζες που έπεσαν για τους TOR M1, τα Kornet και τους S-300 για να μην διαταραχθούν, όπως έλεγε, οι σχέσεις της χώρας με τη Ρωσία.
Υπέρ της συγκάλυψης του γιγαντιαίου σκανδάλου λειτούργησε και ο Γιώργος Παπανδρέου, με μοναδική εξαίρεση τον Άκη Τσοχατζόπουλο, τον οποίο έδωσε στη κυριολεξία για να τον τιμωρήσει επειδή είχε στηρίξει τη Δήμητρα Λιάνη.
Οι ευθύνες των τριών πρωθυπουργών είναι εγκληματικές και γι΄ αυτό θα πρέπει η Δικαιοσύνη να αναζητήσει και να κατασχέσει τα ενημερωτικά σημειώματα που έστελνε καθημερινά η ΕΥΠ στους τρείς πρώην πρωθυπουργούς.



Πηγή

Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΦΟΝ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ ΑΠΕΦΑΝΘΗ:Για όλα φταίει το... γκαζόν, όχι η τρόικα

 

Απαντήσεις που δημιουργουν περισσότερα ερωτηματικά από αυτά που κατορθώνουν να λύσουν έδωσε στις ερωτήσεις του Ευρωκοινοβουλίου για τα Μνημόνια, την τρόικα και την κατάσταση στην Ελλάδα της κρίσης ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, ο οποίος με το κείμενο του αποδεικνύει ότι οι μέχρι τώρα εντάσεις με την τρόικα ήταν επουσιώδεις, διευκρινίζοντας ότι οι αποφάσεις πάρθηκαν υπό την πίεση του χρόνου και της έλλειψης ρευστότητας και όχι με το "πιστόλι στον κρόταφο" από την τρόικα. Ο υπουργός Οικονομικών αναγνωρίζει για πρώτη φορά ότι το χρέος είναι εκτός ελέγχου και πολύ πάνω από το σενάριο του 150% του ΑΕΠ το 2013, φτάνοντας στο 175%. 
Ετσι ο υπουργός Οικονομικών αποφάσισε -σε συνεργασία με το Μαξίμου- να κάψει το χαρτί της πολιτικής πίεσης στην τρόικα, δίνοντας με συνοπτικές διαδικασίες συγχωροχάρτι, είτε γιατί δεν είχε ουσιαστικά επιχειρήματα εναντίων της, είτε γιατί δεν του επετράπει.
Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση φαίνεται ότι επιχειρεί να αποφύγει σύγκρουση με την τρόικα, εστιάζοντας πλέον στο επόμενο στάδιο, αυτό της μείωσης του χρέους. Αξιολογώντας τα όπλα που έχει στη διαθέσή της η κυβέρνηση φαίνεται να παίρνει αποστάσεις από τις εξελίξεις και να επιδιώκει την καλλιέργεια καλού κλίματος εν όψει της άφιξης της τρόικας.
Αυτό ισοδυναμεί με αλλαγή πολιτικής καθώς μέχρι τώρα πριν την έλευση των εκπροσώπων των δανειστών το οικονομικό επιτελείο τροφοδοτούσε τα media με σενάρια σύγκρουσης, δημιουργώντας εκρηκτικό κλίμα και οδηγώντας σε πόλωση. Η τοποθέτηση του Γιάννη Στουρνάρα στα επίσημο έγγραφο προς τη Βουλή και την Ευρωβουλή δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών.
"Οι σχέσεις με την τροικα είναι καλές με μερικές επιμέρους διαφωνίες". Η κυβέρνηση αποφασίζει για τη... μοίρα της χώρας χωρίς πίεση από τους δανειστές αλλά μόνο με το άγχος της έλλειψης ρευστότητας.
Όπως επισημαίνει στην κατακλείδα του κειμένου αρνητικά βάρυναν το κλίμα οι δηλώσεις πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων στις Βρυξέλλες για ενδεχόμενο Grexit. 
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο του Γιάννη Στουρνάρα

ΥΠΟΥΡΓΟΣ 
Αθήνα, 5 Ιανουαρίου 2014
Ερωτηματολόγιο υποστηρικτικό της έκθεσης ιδίας πρωτοβουλίας σχετικά με τη δομή, το ρόλο και τις δραστηριότητες της «Τρόικα» (Επιτροπή, ΕΚΤ και ΔΝΤ) στις χώρες της Ευρωζώνης σε Πρόγραμμα.
B. Ερωτηματολόγιο για τα Κράτη Μέλη που βρίσκονται σε Πρόγραμμα Χρηματοδοτικής Βοήθειας
1. Κατά περίπτωση, γιατί η χώρα σας αποφάσισε να ζητήσει Πρόγραμμα Χρηματοδοτικής Βοήθειας;
Στις δύο δεκαετίες που προηγήθηκαν της τρέχουσας οικονομικής κρίσης, η χώρα αναπτυσσόταν με γοργούς ρυθμούς. Ωστόσο, αυτή η ανάπτυξη δεν στηριζόταν σε βιώσιμους παράγοντες, αλλά τροφοδοτούνταν από την εσωτερική κατανάλωση, η οποία χρηματοδοτούνταν με εξωτερικό δανεισμό. Στις 6 Απριλίου 2009 το Συμβούλιο της Ε.Ε. απηύθυνε σύσταση στην Ελλάδα για τον τερματισμό του υπερβολικού της ελλείμματος και στις 27 Απριλίου 2009 εξέδωσε απόφαση, με την οποία διαπίστωσε ότι στην Ελλάδα υπάρχει υπερβολικό έλλειμμα της τάξης του 3,6% του ΑΕΠ για το 2009 με πρόβλεψη 4,2% του ΑΕΠ για το 2010. Η Ελληνική Κυβέρνηση στα μέσα του 2009 πρότεινε μια σειρά από δημοσιονομικά μέτρα μείωσης του ελλείμματος. Όμως οι πρόωρες εκλογές τον Οκτώβριο του 2009 διέκοψαν την εφαρμογή των μέτρων εκείνων. Στις 21 Οκτωβρίου 2009 διαπιστώθηκε ότι το έλλειμμα για το 2009 θα ανερχόταν σε 12,5% του ΑΕΠ. Ήταν επομένως εμφανές ότι η κατάσταση δεν ήταν βιώσιμη και ότι ήταν αναγκαία η άμεση λήψη δραστικών μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Το κόστος δανεισμού της χώρας στις αρχές του 2010 ανήλθε σε πάρα πολύ υψηλά επίπεδα. Για τα ομόλογα διετούς διάρκειας το κόστος δανεισμού ανήλθε σε 18,0%, για τα ομόλογα πενταετούς διάρκειας σε 14,6% και για τα ομόλογα δεκαετούς διάρκειας σε 12,5%. Από τα μέσα Μαρτίου 2010 και μετά την έκδοση των 10ετών ομολόγων, οι αγορές άρχισαν να πιέζουν την Ελλάδα και να αμφισβητούν την δυνατότητά της να συνεχίσει να εξυπηρετεί το δανειακό της Πρόγραμμα. Στις 25 Μαρτίου 2010 στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. αποφασίστηκε η ίδρυση προσωρινού μηχανισμού στήριξης, προκειμένου να διασφαλιστεί η δημοσιονομική σταθερότητα της Ευρωζώνης στο σύνολό της. Στις 5 Απριλίου 2010, η Κυβέρνηση έκανε μια ύστατη προσπάθεια δανεισμού με 7ετές ομόλογο, το οποίο εκδόθηκε με απόδοση 6%, αλλά η έκδοσή του καλύφθηκε κατά μόλις 1,2 φορές (σε σχέση με 5 φορές κάλυψη της έκδοσης του Ιανουαρίου και 3 φορές της έκδοσης του Μαρτίου). Σημειώνεται πως για το υπόλοιπο διάστημα του έτους 2010 και για όλο το έτος 2011 απαιτούνταν δανεισμός ύψους 67 δισ. ευρώ για την εξυπηρέτηση των δαπανών, τόκων και χρεολυσίων δημοσίου χρέους (χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το ύψος του πρωτογενούς ελλείμματος που θα προέκυπτε κατά την περίοδο αυτή αλλά και οι δαπάνες εξυπηρέτησης του νέου δανεισμού κατά την ίδια περίοδο). Στις 23 Απριλίου 2010 η Ελλάδα υπέβαλε αίτηση ενεργοποίησης του μηχανισμού στήριξης. Το αίτημα εγκρίθηκε στις 2 Μαΐου 2010 και στις 8 Μαΐου 2010 υπεγράφη η Δανειακή Σύμβαση. Στις 9 Μαΐου 2010 το Δ.Ν.Τ. ενέκρινε αντιστοίχως χρηματοδοτική στήριξη .
Το πολυετές πακέτο χρηματοδότησης, το οποίο συμφωνήθηκε με τους Ευρωπαίους Εταίρους και το Δ.Ν.Τ. θα παρείχε την αναγκαία χρηματοδότηση στην Ελλάδα και παράλληλα, θα εξασφάλιζε ότι, οι εξίσου αναγκαίες μεταρρυθμίσεις θα εφαρμόζονταν, με τελικό σκοπό την επιστροφή της Ελληνικής οικονομίας σε βιώσιμη τροχιά ανάπτυξης.
2. Ποιος ήταν ο ρόλος και η λειτουργία σας στη διαπραγμάτευση και την κατάρτιση του Προγράμματος Χρηματοδοτικής Βοήθειας στη χώρα σας ;
Ανέλαβα καθήκοντα Υπουργού Οικονομικών στις 5 Ιουλίου 2012 στην τρικομματική Κυβέρνηση, που έθεσε ως κεντρικό στόχο την επιτάχυνση της εφαρμογής του Δεύτερου Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής, το οποίο είχε εγκριθεί τον Μάρτιο 2012 για την περίοδο 2012-2014. Με την ιδιότητα του Υπουργού Οικονομικών, συμμετείχα και διαπραγματεύθηκα, στα θέματα αρμοδιοτήτων μου, τρεις τριμηνιαίες θετικές αξιολογήσεις και επικαιροποιήσεις του Δεύτερου Προγράμματος (Δεκέμβριος 2012, Μάιος 2013, Ιούλιος 2013), καθώς και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) για τα έτη 2013-2016. 
Το Νοέμβριο του 2012, ύστερα από μακρές διαπραγματεύσεις, επικαιροποιήθηκε το Δεύτερο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής, όπου επετεύχθη α) η επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά δύο έτη, β) η ενίσχυση της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους, και η δρομολόγηση, υπό προϋποθέσεις, νέων παρεμβάσεων και γ) η αλλαγή του μείγματος του δημοσιονομικού εγχειρήματος, το οποίο πλέον βασίζεται κατά τα 2/3 σε μείωση δαπανών και κατά το 1/3 σε αύξηση εσόδων .
3. Ποιος ήταν ο ρόλος του Εθνικού Κοινοβουλίου στη διαπραγμάτευση του Μνημονίου; Πώς παρουσίασε η Κυβέρνηση το κείμενο στο Κοινοβούλιο; Πώς το Κοινοβούλιο υιοθέτησε το τελικό Μνημονιο; Συμμετείχαν οι κοινωνικοί εταίροι στη συζήτηση για το Μνημόνιο;
Τα μέτρα του Προγράμματος συμφωνήθηκαν από την Ελληνική Κυβέρνηση, την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. σε συνεργασία με την ΕΚΤ. Το Πρόγραμμα συζητήθηκε και εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο στις 2 Μαΐου 2010 και υπογράφηκε από το Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (Eurogroup).
Το κείμενο του Μνημονίου υπεγράφη στις 3 Μαΐου 2010 από τον Υπουργό των Οικονομικών και τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ως εκπροσώπων της Ελληνικής Δημοκρατίας, και από το μέλος και Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ρεν, ενεργώντας για λογαριασμό των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Στις 4 Μαΐου 2010 κατατέθηκε στη Βουλή το σχέδιο του μετέπειτα νόμου 3845/2010 «Μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της Ελληνικής οικονομίας από τα κράτη μέλη της ζώνης του Ευρώ και το Δ.Ν.Τ.», όπου προσαρτήθηκε ως Παράρτημα το κείμενο του Μνημονίου. 
Η συζήτηση του νομοσχεδίου έγινε με την προβλεπόμενη από τον Κανονισμό της Ελληνικής Βουλής κατεπείγουσα διαδικασία, δεδομένου ότι στις 16 Μαΐου 2010 έληγε ομόλογο εκδόσεως του Ελληνικού Δημοσίου, ύψους 18 δισ. ευρώ και εν τω μεταξύ θα έπρεπε να ολοκληρωθούν όλες οι διαδικασίες για την κατάρτιση της πολυμερούς δανειακής σύμβασης και την εκταμίευση της πρώτης δόσης του προγράμματος από τους δανειστές.
Το κείμενο του Μνημονίου συζητήθηκε διεξοδικά στην αρμόδια Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Ελληνικής Βουλής στις 5 Μαΐου 2010 και στην Ολομέλεια της Βουλής στις 6 Μαΐου 2010.
Το Ελληνικό Κοινοβούλιο δεν έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις διότι αυτή η αρμοδιότητα του Κοινοβουλίου δεν προβλέπεται στο Ελληνικό Σύνταγμα. Λόγω του κατεπείγοντος του ζητήματος και των ασφυκτικών χρονικών περιθωρίων για την υπογραφή της δανειακής σύμβασης και την εκταμίευση της πρώτης δόσης πριν τις 16 Μαΐου 2010, δεν έγινε οργανωμένη διαβούλευση των μέτρων με τους κοινωνικούς εταίρους.
4. Τι περιθώριο είχατε να αποφασίσετε για το σχεδιασμό των απαραίτητων μέτρων (δημοσιονομικής προσαρμογής ή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων); Παρακαλώ εξηγήστε.
Η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδος, δεδομένης της αδυναμίας πρόσβασης στις αγορές κεφαλαίου, ήταν, εκ των πραγμάτων, δυσχερής. Η Κυβέρνηση προσπάθησε να συναινέσει σε μέτρα, στο πλαίσιο του εφικτού, με το μικρότερο δυνατό κοινωνικό αντίκτυπο.
Πολλές φορές η Βουλή κλήθηκε να εγκρίνει μέτρα που ικανοποιούσαν μεν άμεσα δημοσιονομικούς στόχους αλλά που προκαλούσαν αρνητικό αντίκτυπο σε σημαντικά στρώματα του πληθυσμού.
Ωστόσο, η σταδιακή αποκατάσταση των δημοσιονομικών ανισορροπιών και η ικανοποίηση στόχων του Προγράμματος (π.χ. δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος) ενισχύουν σταδιακά τη διαπραγματευτική θέση της χώρας .
5. Θεωρείτε πως όλα τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής/ διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις κατανεμήθηκαν ομοιόμορφα μεταξύ των πολιτών; Παρακαλώ εξηγήστε.
Όλες οι κοινωνικές ομάδες επηρεάστηκαν άμεσα ή έμμεσα από τα μέτρα, όμως ο αντίκτυπος σίγουρα δεν ήταν ομοιόμορφος ούτε εξίσου επώδυνος. Οι μισθωτοί του δημοσίου τομέα και οι συνταξιούχοι επηρεάστηκαν κυρίως από τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής με τη μείωση μισθών και συντάξεων. 
Οι μειώσεις ήταν αναλογικά μεγαλύτερες στο πάνω μέρος των κατανομών των μισθωτών και, κυρίως, των συνταξιούχων. 
Οι απασχολούμενοι του ιδιωτικού τομέα επηρεάστηκαν κυρίως από τις συνέπειες της κρίσης (σημαντική μείωση της ζήτησης που οδήγησε σε κλείσιμο επιχειρήσεων, απολύσεις και χαμηλότερους μισθούς). 
Υπολογίζεται ότι το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε κατά περισσότερο από 35% σε πραγματικούς όρους κατά τη διάρκεια των προγράμματος. 
Ωστόσο η Κυβέρνηση επιδιώκει, στο μέτρο του δυνατού, την προστασία των πλέον ευάλωτων κοινωνικών ομάδων του πληθυσμού με στοχευμένα μέτρα. 
Ενδεικτικά αναφέρονται η παροχή επιδόματος θέρμανσης με γεωγραφικά και εισοδηματικά κριτήρια, η υιοθέτηση οικογενειακού επιδόματος με εισοδηματικά κριτήρια, η προστασία των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, η προβλεπόμενη εισαγωγή συστήματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος και η εισαγωγή επιδόματος για τους μακροχρόνια ανέργους με εισοδηματικά κριτήρια. 
Αναφορικά με τα μέτρα διαρθρωτικού χαρακτήρα, από τη φύση τους δεν επηρέασαν ομοιόμορφα τις διάφορες κοινωνικές ομάδες.
6. Παρακαλώ περιγράψετε την ποιότητα συνεργασίας μεταξύ των αρχών σας και των οργανισμών που αποτελούν την Τρόικα.
Η συνεργασία μπορεί να χαρακτηριστεί σε γενικές γραμμές αποτελεσματική, χωρίς βεβαίως να έχουν λείψει οι επιμέρους διαφωνίες και οι διαφορετικές προσεγγίσεις σε μια σειρά ζητημάτων που άπτονται του Προγράμματος, όπως είναι λογικό σε μία διαδικασία διαπραγμάτευσης.
7. Τι επίδραση είχε η έναρξη ισχύος του Κανονισμού (ΕΕ) Αριθ. 472/2013 στην εφαρμογή των Προγραμμάτων; Έχει γίνει χρήση των διατάξεων του Κανονισμού, και ιδίως του Άρθρου 7 (11); Αν όχι, γιατί;
Ο συγκεκριμένος Κανονισμός ψηφίστηκε μόλις το Μάιο του 2013, τρία χρόνια μετά την έναρξη του Ελληνικού Προγράμματος. Επομένως, εκ των πραγμάτων, δεν μπορούσε να εφαρμοστεί τα πρώτα χρόνια του Προγράμματος. Όσον αφορά στο άρθρο 7 (11) με το οποίο παρέχεται η δυνατότητα να προσκαλούνται εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από τα κοινοβούλια των κρατών μελών, είναι θέμα αποκλειστικής αρμοδιότητας της Βουλής των Ελλήνων και ναι μεν δεν έχει χρησιμοποιηθεί ως τώρα αλλά σε κάθε περίπτωση ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον.
8. Πόσες περιπτώσεις παραβίασης της εθνικής νομοθεσίας που αμφισβητούν τη νομιμότητα των αποφάσεων που απορρέουν από το Μνημόνιο γνωρίζετε στη χώρα σας;
Η Ελλάδα επέλεξε να εισάγει τα μέτρα, που προβλέπονται στο Μνημόνιο, στην εσωτερική έννομη τάξη της, με τυπικούς νόμους που ψηφίζονται στη Βουλή. 
Κατά συνέπεια, στην πλειονότητά τους, τα μέτρα του Μνημονίου έχουν αμφισβητηθεί μόνο εμμέσως ενώπιον των Εθνικών Δικαστηρίων (αλλά και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), μέσω της προσβολής των εθνικών διατάξεων που τα καθιστούν κανόνες δικαίου, για αντίθεσή τους προς τις διατάξεις του Ελληνικού Συντάγματος ή και της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. 
Ειδικότερα :
α) Οι διατάξεις των νόμων 3833/2010 και 3845/2010, με τις οποίες επιβλήθηκαν περικοπές στις αποδοχές του δημοσίου τομέα, περικοπές στα επιδόματα δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, έκτακτες εισφορές στα εισοδήματα φυσικών και νομικών προσώπων και αύξηση φορολογικών συντελεστών, και εμμέσως στις συντάξεις του δημόσιου τομέα, προσβλήθηκαν ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, και εκδόθηκαν οι υπ’ αριθμ. 668/2012 και 2689/2013 αποφάσεις, της Ολομέλειας του ΣτΕ και του ΙΙ Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αντίστοιχα, με τις οποίες απορρίφθηκαν οι λόγοι προσβολής. 
Ομοίως, απορρίφθηκαν από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου οι σχετικές προσφυγές υπ’ αριθμ.57665/2012 και 57657/2012 (Κουφάκη & ΑΔΕΔΥ κατά Ελλάδας).
β) Οι διατάξεις του ν.4024/2012, με τις οποίες θεσπιζόταν (εφάπαξ) σύστημα προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, κρίθηκαν αντίθετες προς το Σύνταγμα με την απόφαση 3354/2013 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Όσοι εργαζόμενοι προσέφυγαν στη δικαιοσύνη δικαιώθηκαν και επέστρεψαν στο δημόσιο τομέα.
γ) Οι διατάξεις του ν.4024/2012 και του ν.4093/2012, με τις οποίες επέρχονται μειώσεις στα γενικά και ειδικά μισθολόγια των δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών, και εμμέσως στις συντάξεις των συνταξιούχων δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών, προσβλήθηκαν ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, και αναμένεται απόφαση από το Συμβούλιο Επικρατείας και συζήτηση από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Ειδικότερα σε ότι αφορά το νέο μειωμένο μισθολόγιο των δικαστικών λειτουργών, το οποίο προβλεπόταν στο μνημόνιο, κρίθηκε ότι αντιβαίνει στις διατάξεις του Ελληνικού Συντάγματος που αφορούν την ανεξαρτησία της δικαστικής λειτουργίας και τον καθορισμό αποδοχών αναλόγων προς το λειτούργημα, με αμετάκλητη απόφαση του αρμόδιου δικαστηρίου.
δ) Οι διατάξεις του ν.4050/2012 για την εισαγωγή στα Ελληνικά ομόλογα κανόνων συλλογικής δράσης (CAC’s) για την υλοποίηση του προγράμματος συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στην απομείωση του δημόσιου χρέους (PSI), προσβλήθηκαν ενώπιον του Συμβουλίου Επικρατείας και αναμένεται απόφαση.
ε) Αποφάσεις της Διυπουργικής Επιτροπής για την αποκρατικοποίηση δημοσίων επιχειρήσεων έχουν προσβληθεί ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και αναμένεται απόφαση.
στ) Διατάξεις του ν.4046/2012.και πράξεις του υπουργικού συμβουλίου, με τις οποίες μειώθηκαν οι κατώτατοι μισθοί και τα ημερομίσθια στον ιδιωτικό τομέα και ρυθμίστηκαν θέματα ισχύος συλλογικών συμβάσεων εργασίας και διαιτησίας, έχουν προσβληθεί ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και αναμένεται απόφαση.
9. Είστε ικανοποιημένοι με τους στόχους και τα αποτελέσματα του Προγράμματος στη χώρα σας;
Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οποία ξεκίνησε με την κατάρρευση της Lehman Brothers, και η συνακόλουθη αλλαγή της αποτίμησης του χρηματοπιστωτικού κινδύνου παγκοσμίως συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην αποκάλυψη των χρόνιων διαρθρωτικών αδυναμιών της Ελληνικής οικονομίας. Σήμερα, έπειτα από 4 χρόνια μεταρρυθμίσεων και δημοσιονομικής εξυγίανσης, η προσαρμογή της Ελληνικής οικονομίας είναι εντυπωσιακή, οποιοδήποτε κριτήριο και αν χρησιμοποιηθεί.
Αναφορικά με τη δημοσιονομική εξυγίανση, το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης μειώθηκε από 15,6% το 2009, στο 2,2% του ΑΕΠ το 2013. Επιπλέον, δημιουργείται για πρώτη φορά, εντός της τελευταίας δεκαετίας, πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 0,4% του ΑΕΠ το 2013 από πρωτογενές έλλειμμα 10,4% του ΑΕΠ το 2009. Η προσαρμογή αυτή είναι η μεγαλύτερη και ταχύτερη που έχει ποτέ επιτευχθεί από κράτος-μέλος του ΟΟΣΑ. Το διαρθρωτικό δημοσιονομικό έλλειμμα μειώθηκε από το 14.8% του ΑΕΠ το 2009, σε 1% του ΑΕΠ το 2012, ενώ αναμένεται να είναι πλεονασματικό κατά 1,2% του ΑΕΠ το 2013, το υψηλότερο διαρθρωτικό πλεόνασμα στην ΕΕ. Αντιστοίχως, το κυκλικά διορθωμένο πρωτογενές πλεόνασμα αναμένεται το 2013 να ανέλθει στο 6,4% του ΑΕΠ.
Όσον αφορά στην εξωτερική προσαρμογή, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που είχε φτάσει σε έλλειμμα ύψους 11,2% του ΑΕΠ το 2009, αναμένεται να είναι πλεονασματικό το 2013 (0,9% του ΑΕΠ). Αυτό οφείλεται στη σταδιακή αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας (το μοναδιαίο κόστος εργασίας βρίσκεται πλέον σε χαμηλότερο επίπεδο από αυτό που ήταν το έτος υιοθέτησης του ευρώ), στη δραστική μείωση των εισαγωγών, αλλά και στη βαθμιαία τόνωση της εξαγωγικής δραστηριότητας.
Αναφορικά με το μέτωπο των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, η Ελλάδα εφάρμοσε σειρά μέτρων, που τη βοήθησαν να κλείσει το έλλειμμα στην ανταγωνιστικότητα, δημιουργώντας παράλληλα ευνοϊκό περιβάλλον για επενδύσεις. Μεταρρυθμίσεις πραγματοποιήθηκαν σε σχεδόν όλους τους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας, με σημαντικότερες αυτές στην αγορά εργασίας, στο συνταξιοδοτικό σύστημα, στον τομέα της υγείας και στη δημόσια και φορολογική διοίκηση αλλά και με νομοθετικές πρωτοβουλίες, που θα καρποφορήσουν μεσοπρόθεσμα, όπως ο νέος επενδυτικός νόμος και οι φορολογικοί κώδικες, δηλαδή ο κώδικας φορολογίας εισοδήματος και ο κώδικας φορολογικών διαδικασιών. Είναι χαρακτηριστικό πως ο ΟΟΣΑ κατατάσσει την Ελλάδα τα δύο τελευταία χρόνια ως το κράτος-μέλος με την μεγαλύτερη ανταπόκριση στις συστάσεις πολιτικών φιλικών, προς την ανάπτυξη, ακόμα και αν γίνει προσαρμογή για το επίπεδο δυσκολίας. Αντίστοιχη είναι και η κατάταξη από το Berenberg και Lisbon Council, σύμφωνα με τον δείκτη προσαρμογής (Adjustment Progress Indicator) .
Ο χρηματοπιστωτικός τομέας επηρεάστηκε σοβαρά από την κρίση και οι καταθέσεις των τραπεζών συρρικνώθηκαν σημαντικά. Η εξισορρόπηση του τομέα βρίσκεται σήμερα σε καλό δρόμο. Οι Ελληνικές συστημικές τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν, ενώ μικρότερες τράπεζες αναδιαρθρώθηκαν ή εξυγιάνθηκαν. Οι καταθέσεις επιστρέφουν στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα, αν και μέρος αυτών χρησιμοποιείται για την αποπληρωμή φορολογικών και λοιπών υποχρεώσεων των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων.
Ωστόσο, αυτή η αξιοσημείωτη προσαρμογή συνοδεύτηκε, από σημαντικό κοινωνικοοικονομικό κόστος. Από το 2009, το ΑΕΠ μειώθηκε περίπου κατά 25%. 
Τόση μείωση δεν υπέστη ποτέ αναπτυγμένη χώρα, με εξαίρεση τις ΗΠΑ κατά την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης. Το ποσοστό ανεργίας δείχνει σημάδια σταθεροποίησης παρόλο που είχε ανέλθει σε πρωτοφανή επίπεδα για αναπτυγμένη χώρα. Το δεύτερο τρίμηνο του 2013 μειώθηκε για πρώτη φορά ύστερα από τέσσερα χρόνια και, επί του παρόντος, βρίσκεται στο 27%, ενώ η ανεργία στους νέους κυμαίνεται γύρω στο 57%. Περίπου τα 2/3 των ανέργων βρίσκονται χωρίς δουλειά για διάστημα άνω του ενός έτους. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τη EUROSTAT, το 35% του Ελληνικού πληθυσμού αντιμετωπίζει υπαρκτό κίνδυνο ένδειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Αυτό συμβαίνει, εν μέρει εξ αιτίας της αυξημένης ανεργίας, αλλά και εξαιτίας του γεγονότος ότι το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα του πληθυσμού έχει μειωθεί πάνω από ένα τρίτο από την έναρξη της κρίσης. Τα προβλήματα είναι έντονα και στη πραγματική οικονομία. Συγκεκριμένα, τα πραγματικά επιτόκια στην Ελλάδα είναι πολύ υψηλά και δημιουργούνται ως εκ τούτου προβλήματα χρηματοδότησης, ακόμα και σε υγιείς επιχειρήσεις. Τα προβλήματα ρευστότητας υποσκάπτουν την προσπάθεια ανάκαμψης της Ελληνικής οικονομίας μέσα από επενδύσεις και εξαγωγές και την αλλαγή του παραγωγικού προτύπου της Ελληνικής οικονομίας από την παραγωγή διεθνώς μη εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών στην παραγωγή διεθνώς εμπορεύσιμων προϊόντων και υπηρεσιών.
Η Ελλάδα κλήθηκε να διαχειριστεί την κρίση χρέους σε μια χρονική στιγμή που η Ευρωζώνη δεν διέθετε μηχανισμούς αντιμετώπισης της κρίσης. Η ύπαρξη τέτοιων μηχανισμών προϋπέθετε μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή εμβάθυνση, την οποία τώρα αναζητεί η Ευρωζώνη. Επίσης, και με το προνόμιο της ύστερης γνώσης, η Ευρωζώνη δεν διέγνωσε έγκαιρα τα αίτια της κρίσης στην Ελλάδα αλλά και σε όλον τον Ευρωπαϊκό Νότο, ιδιαίτερα τα διευρυνόμενα ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
Το Ελληνικό Πρόγραμμα τέθηκε σε εφαρμογή όταν η Ελληνική οικονομία βρισκόταν ήδη σε ύφεση. Αυτό προκάλεσε πρόσθετες δυσκολίες αφού κατά κοινή ομολογία δύσκολες διαρθρωτικές προσαρμογές πραγματοποιούνται ευκολότερα σε καιρούς οικονομικής άνθισης. Επιπρόσθετα, η επιδιωκόμενη δημοσιονομική προσαρμογή, σε συνθήκες ταυτόχρονης κρίσης ρευστότητας και αρνητικού εξωτερικού περιβάλλοντος – αφού ανάλογες σταθεροποιητικές πολιτικές εφαρμόζονται ταυτόχρονα και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες / εμπορικούς εταίρους της Ελλάδας – καθιστά πιο επίπονη την (αναγκαία) εφαρμογή της.
Το πρώτο Μνημόνιο μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης και των ΕΕ/ΕΚΤ /ΔΝΤ έθετε ιδιαίτερα φιλόδοξο στόχο μείωσης του ελλείμματος. Ειδικότερα, η Ελλάδα αναμενόταν να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα σε λιγότερο από τρία χρόνια (0,9% του ΑΕΠ το 2012), ξεκινώντας από ένα έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης 13,6% του ΑΕΠ το 2009 ( που αργότερα αναθεωρήθηκε σε 15,6% του ΑΕΠ).
Η δημοσιονομική προσαρμογή είχε σχεδιαστεί με βάση ένα μακροοικονομικό σενάριο που υπέθετε ότι η χώρα θα πετύχαινε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης το 2012 (1,1%). Στην πραγματικότητα, το ΑΕΠ το 2012 συρρικνώθηκε κατά 6,4%, και εκτιμάται ότι θα μειωθεί περαιτέρω κατά 4,0% το 2013. Αυτή η αστοχία οφειλόταν εν μέρει και στη χρησιμοποίηση χαμηλού δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή όπως άλλωστε έχει σχετικά αναγνωρίσει και το ίδιο το ΔΝΤ.
Επιπλέον, προβλεπόταν ιδιαίτερα σφιχτό χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση σημαντικών μεταρρυθμίσεων. Ενδεικτικά, δόθηκαν στην Κυβέρνηση μόνο λίγοι μήνες (περίπου 7 μήνες, από τον Μάιο 2010 μέχρι τον Δεκέμβριο 2010), προκειμένου, μεταξύ άλλων, να αναμορφώσει το συνταξιοδοτικό σύστημα, να εγκρίνει νομοθεσία για τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και την αλλαγή του πλαισίου των συλλογικών μισθολογικών διαπραγματεύσεων στον ιδιωτικό τομέα, να βελτιώσει το σύστημα προμηθειών στον τομέα της υγείας και να προωθήσει το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Λόγω του πολύπλοκου χαρακτήρα αυτών των μεταρρυθμίσεων, των επιπτώσεών τους και της σημασίας της διαδικασίας της διαβούλευσης με τα διάφορα εμπλεκόμενα μέρη, σε άλλες χώρες συνήθως απαιτούνται πολλά χρόνια προετοιμασίας, προκειμένου να εκτιμηθεί η επίδραση των μεταρρυθμίσεων αυτών στην οικονομία και να επιλεγούν τα βέλτιστα εργαλεία πολιτικής.
Οι προσδοκίες για τη δυναμική του χρέους ήταν επίσης αισιόδοξες, την ίδια στιγμή που τα αρχικά επιτόκια των δανείων από τους Ευρωπαίους Εταίρους μας ήταν πολύ υψηλά. Συγκεκριμένα, το χρέος, ως ποσοστό του ΑΕΠ εκτιμήθηκε ότι θα ανέλθει το 2013 στο μέγιστο επίπεδο του 150% του ΑΕΠ. Αναμένεται πλέον να αγγίξει το 175% του ΑΕΠ το ίδιο έτος, παρόλο που επετεύχθη στο μεταξύ σημαντική μείωση του ονομαστικού χρέους μέσω της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στην απομείωση του δημόσιου χρέους (PSI) και της επαναγοράς του χρέους.
Το αρχικό μείγμα πολιτικής έδινε ιδιαίτερη έμφαση στην αύξηση των φόρων και λιγότερο στη μείωση των δαπανών. Ωστόσο, οι μεταρρυθμίσεις στη φορολογική διοίκηση για την ενίσχυση της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής προκειμένου να διευρυνθεί η φορολογική βάση, και οι μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση προκειμένου να παταχθεί η γραφειοκρατία, θα έπρεπε να έχουν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, αφού, κατά γενική ομολογία, οι μεταρρυθμίσεις στους δύο αυτούς τομείς είναι ζωτικής σημασίας για την περίπτωση της Ελλάδας.
Επιπλέον, πολύ αρνητικό ρόλο έπαιξαν οι δηλώσεις διαφόρων παραγόντων σχετικά με την πιθανότητα εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη (Grexit). Οι δηλώσεις αυτές επιδείνωσαν σημαντικά την Ελληνική κρίση. Συνέπεια αυτών των δηλώσεων ήταν σημαντικές εκροές καταθέσεων και προβλήματα ρευστότητας, ενώ οι επενδύσεις αποθαρρύνθηκαν με αποτέλεσμα την περαιτέρω επιδείνωση της ύφεσης της ελληνικής οικονομίας.
Γιάννης Στουρνάρας 


info by sofokleousin

ΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΘΥΜΙΣΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΣΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΥΤΣΕΚΙ ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙΡΟΥ

''Δεν είμαι φαγώσιμος!'', δήλωσε ο υπουργός των Τραπεζιτών, σε άπταιστα πασοκικά ελληνικά...

Και θα μπορούσε να συμπληρώσει: 

''Δεν είμαι για φτύσιμο!'', 

''Δεν είμαι ο δολοφόνος των παιδιών με το μαγκάλι, επειδή...

δεν θέλω να θερμαίνουν οι πλούσιοι τις πισίνες τους!'', 

''Δεν είμαι ξεπουλημένο τομάρι, γιατί προσπάθησα στη ''ζούλα'' να περάσω τροποποίηση όπου ακυρώνονται πρόστιμα δισεκατομμυρίων ευρώ πετρελαϊκών εταιρειών!'', 

''Δεν είμαι τοκογλύφος, που θα διπλασιάσω και θα τριπλασιάσω το πρόστιμο του κάθε κακομοίρη έλληνα που δεν θάχει να πληρώσει τα πλαστά χρέη που του χρεώνω για να μπορέσω του πάρω το σπίτι μεθαύριο!'', 

''Δεν είμαι ο εκπρόσωπος της τρόϊκας στην Ελλάδα, ούτε ο αρεστός και δοτός των γερμανικών συμφερόντων, που με επέλεξαν και με επέβαλαν σαν υπουργό!'', 

''Δεν είμαι, τέλος, αυτός που βρίσκεται πιό κοντά απ' οποιονδήποτε άλλο στο Ειδικό Δικαστήριο, αφού δεν έχω ΚΑΜΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ως... εκλεγμένος εκπρόσωπος του λαού, και δεν έχω καμία βουλευτική ασυλία!'' 

''Τί είμαι όμως, και δεν το θυμάμαι;'' Να του υπενθυμίσουμε λοιπόν εμείς αυτό που ξεχνάει: 

Ξεχνάει την corona civica, την ''αστική κορώνα'' από ξύλο βελανιδιάς πάνω από την πόρτα του.. Την κορώνα αυτή που στην αρχαία Ρώμη συνήθως κρατούσε κάποιος πάνω από το κεφάλι ενός νικηφόρου στρατηγού κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής του Θριάμβου του, ..με την υποχρέωση να του επαναλαμβάνει κατ’ εξακολούθηση τη φράση: ''Memento mori'', δηλαδή.. * ''Θυμήσου, είσαι θνητός''.. 

ΜΑΝΤΑΤΟΦΟΡΟΣ

ΤΡΕΜΕΤΕ. Οι νέοι δικαστές, δεν βλέπουν Mega.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ MEGA, 5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2014.

Πρώτο θέμα, Λιάπης.

Δεύτερο θέμα, Τομπούλογλου.

Τρίτο θέμα, χιονόπτωση στις ανατολικές ΗΠΑ.

Να τους ενημερώσουμε για κάτι. Μπορεί να υπάρχει ένας κύκλος συστημικων “λειτουργών” της δικαιοσύνης που αντί για τον ΚΠΔ εφάρμοζαν την αρθρογραφία του ΔΟΛ. Κάποιοι κύριοι και κάποιες κυρίες που αποπειράθηκαν να φυγαδεύσουν διαπλεκόμενα καθάρματα, καθάρματα του μνημονίου, τραπεζίτες κλπ, με αντάλλαγμα τα διθυραμβικά σχόλια της διαπλοκής και τις ελεγχόμενες προαγωγές.

Υπάρχει όμως και ο ισχυρός πυρήνας αυτών που είναι αποφασισμένοι να κρατήσουν Θερμοπύλες. Να αποτρέψουν την πορεία της πατρίδας προς τον όλεθρο. Αυτός ο πυρήνας δεν εξαντλείται σε ηρωϊκές μορφές όπως ο Πεπόνης ή ο Μαλλής.

Αντίθετα, αυτοί οι χαλκέντεροι Έλληνες, απετέλεσαν την μαγιά για το “τάγμα” των νέων δικαστών. Ταγμένων στην πατρίδα, την δικαιοσύνη, την δημοκρατία.

Οι νέοι δικαστές που έχουν πλέον την αποφασιστικότητα και την δύναμη να ξεριζώσουν την συμμορία που υποδούλωσε την Ελλάδα και να φτάσουν μέχρι την κεφαλή. Την κεφαλή που φιγουράρει στα πρωτοσέλιδα σας, μαζί με τα πολιτικά του παιδιά – υπηρέτες της διαφθοράς.

Ένας προς έναν, τα καθάρματα του “εκσυγχρονισμού” θα οδηγηθούν στις φυλακές. Κάθε μία από τις διορισμένες περσόνες που κλωνοποιήθηκαν στα εκκολαπτήρια του χρηματιστηρίου, των swaps, της Ιονικής, της ΔΕΚΑ, της Γενικής Αποθηκών, της Siemens και της Goldman Sachs, θα περάσει το υπόλοιπο της ζωής του στις Ελληνικές φυλακές.

Είναι αναμενόμενο το βρώμικο σύστημα να επιδιώκει το χάος στην Ελλάδα. Ώστε αυτές οι περσόνες να φύγουν ανενόχλητες και να παριστάνουν τους αντιστασιακούς στο Βερολίνο, όπως έκαναν οι Τσοχατζόπουλοι. Προδίδοντας παράλληλα Θράκη και Αιγαίο ως άλλοι “δημοκράτες”.

Ιωαννίδης όμως δεν θα υπάρξει, παρ’ όλες τις προσπάθειες σας. Εθνικός ακρωτηριασμός από κυβερνήσεις περιορισμένης νοημοσύνης που θα διαδεχθούν κυβερνήσεις διεφθαρμένων, δεν θα επιτευχθεί.

Η ορμή των νέων δικαστών εκτός από τους πολιτικούς και οικονομικούς εγκληματίες, θα ξεριζώσει κάθε δημιούργημα του φαύλου σημιτισμού. “Δεξιό” και “Αριστερό”.

Αναμένετε…

 

 

olympia

Το Βίντεο που καίει το ΚΝΩΔΑΛΟ Γεωργιάδη για τα 25 ευρώ

Τον Αύγουστο του 2013 ο Υπουργός Υγείας, ΚΝΩΔΑΛΟ Γεωργιάδης δήλωνε στον ΑΝΤ1 πως "αν κάνουν σωστά τη δουλειά τους" εννοώντας την κυβέρνηση, δεν χρειάζεται να επιβληθεί το εισιτήριο των 25 ευρώ στα νοσοκομεία.. Μάλλον δεν την έκαναν!
 

Γεωργιάδης: Ἡ Ε.Ε θὰ πληρώνει τὸ 25ευρω τῶν λαθρομεταναστῶν ἀλλὰ οἱ Ἕλληνες (ἀκόμα καὶ ἄνεργοι, ἀνάπηροι καὶ φυλακισμένοι) θὰ τὸ καταβάλλουν κανονικά!

Ο Μπουμπούκος μας λέει ότι έχει λάβει 80 εκατομμύρια ευρώ για να περιθάλψει τους λαθρομετανάστες, αλλά η κυρά Μέρκελ δεν τους παίρνει στην δικιά της πατρίδα, η Ελλάδα θα γίνει πολυπολιτισμική με το έτσι θέλω της Ευρώπης και από τους προδότες πολιτικούς μας.

 

 

 

πηγη

Η ''ΘΕΡΜΗ ΥΠΟΔΟΧΗ'' ΣΑΜΑΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΑΠΟ....6 ΑΤΟΜΑ!!!!

Τα παπαγαλάκια του Μαξίμου πανηγυρίζουν και διαφημίζουν "θερμή υποδοχή στην Καλαμάτα για τον Αντώνη Σαμαρά". Μόνο που στη φώτο που οι ίδιοι δημοσιεύουν, υποδέχονται τον Σαμαρά 6 άτομα, ορισμένα εκ των οποίων αποτελούν μέλη της προσωπικής του φρουράς. Το ότι οι νεοδημοκράτες θα έφταναν στο σημείο να χαίρονται για υποδοχή από μονοψήφιο αριθμό χαχόλων δεν το περιμέναμε ούτε εμείς, που σίγουρα δεν είμαστε οι πιο αντικειμενικοί κριτές. Όπως βλέπετε στην αποκαλυπτική φωτογραφία, που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας, μόνο 3 άτομα κάνουν ότι ακούνε τον Σαμαρά. Οι υπόλοιποι έχουν κάνει πηγαδάκια και λένε τα δικά τους. Διαβάστε τι γράφουν τα Παραπολιτικά για να αντιλήφθείτε την κατάντια των νεοδημοκρατών:

"Στην Καλαμάτα έφτασε νωρίτερα ο Αντώνης Σαμαράς. Ο πρωθυπουργός που θα διανυκτερεύσει σε παραλιακό ξενοδοχείο, έγινε δεκτός με ιδιαίτερη θέρμη καθώς τον υποδέχθηκαν φίλοι και συμπατριώτες του όπως αναφέρει το best-tv. Ο Αντώνης Σαμαράς θα δώσει το παρών στις αυριανές εορταστικές εκδηλώσεις για τα Θεοφάνεια, που αναμένονται με ιδιαίτερη λαμπρότητα στη μεσσηνιακή πρωτεύουσα" - Παραπολιτικά 5/1/14

Φανταστείτε να μην πήγαινε στην έδρα του την Μεσσηνία ο Σαμαράς, αλλά σε κάποια ουδέτερη πόλη... θα επικρατούσε κοσμοπλημμύρα και οι μάζες θα συνέρρεαν από όλα τα σημεία του ορίζοντα για να υποδεχτούν τον υπάλληλο της Μέρκελ. Το θέμα είναι αν θα τον υποδέχονταν με μούτζες ή με τις πέτρες...

πηγη

Η πιο μελαγχολική προεδρία

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Πιο απαξιωτική στάση του ευρωπαϊκού Τύπου, μείγμα οίκτου και περιφρόνησης, απέναντι σε χώρα που αναλαμβάνει την εξάμηνη προεδρία της ΕΕ από αυτήν που παρατηρείται σήμερα απέναντι στην Ελλάδα, ομολογώ ότι ουδέποτε είχα δει κατά τη διάρκεια των τριάντα και πλέον χρόνων που παρακολουθώ επαγγελματικά τις διαδικασίες της ΕΟΚ και της ΕΕ! Η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου υποκρίνεται ότι η προεδρία της ΕΕ είναι δήθεν «χρυσή ευκαιρία» για να προβάλει τα επιτεύγματά της. Ολοι οι Ευρωπαίοι όμως -και το σημαντικότερο, με επικεφαλής τους Γερμανούς!- την αντιμετωπίζουν ως περίπου… μελλοθάνατη πολιτικά. Ο πρωτοσέλιδος τίτλος «Καλημέρα, καληνύχτα!» της γερμανικής «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» δίνει το γενικό στίγμα.
Παράγοντα παράλυσης της ΕΕ θεωρεί μάλλον την ελληνική προεδρία το επίσης γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» στην ηλεκτρονική του έκδοση. Το βασικό ζήτημα της ελληνικής προεδρίας θα είναι «αν το πιο προβληματικό παιδί της ΕΕ μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστος Ευρωπαίος παίκτης ή αν το χάος και η αστάθεια θα παραλύσουν τη χώρα και την Ευρώπη» γράφει χαρακτηριστικά.
«Η Ελλάδα, πρόεδρος σε κρίση» ήταν ο προχθεσινός κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος και της γαλλικής κεντροαριστερής εφημερίδας «Λιμπερασιόν». Απαρέσκεια εξέπεμπε και ο τίτλος της εφημερίδας «Λα Βανγκουάρντια» της Βαρκελώνης: «Μια εύθραυστη Ελλάδα προεδρεύει στην ΕΕ σε ένα εξάμηνο-κλειδί για το ευρώ». Απειλητικό ήταν το σχόλιο της γερμανικής «Μπιλντ», η οποία υποστήριζε ότι οι Ευρωπαίοι είναι σφοδρότατα δυσαρεστημένοι με τις αναβολές και τις καθυστερήσεις της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, αλλά για την ώρα κρατούν το στόμα τους κλειστό εν όψει ευρωεκλογών. «Μετά τις ευρωεκλογές όμως είναι η ώρα να τελειώνουμε με τα αστεία. Αρκετά κράτησαν οι ωραιολογίες» υπογράμμιζε.
«Η ύπαρξη της κυβέρνησης Σαμαρά διακυβεύεται το επόμενο εξάμηνο» υποστηρίζει η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Δεν δείχνει να συγκινείται από αυτό. Αντιθέτως, αποδεικνύοντας ότι οι Γερμανοί δεν ξεχνούν ποτέ, κατηγορεί τον πρωθυπουργό για «καταστροφική πολιτική στην αρχή της κρίσης» και υπενθυμίζει ότι «τον Μάιο του 2010 ο Σαμαράς έβαλε τη ΝΔ να ψηφίσει εναντίον του πρώτου πακέτου βοήθειας για την Ελλάδα». Παρουσιά­ζει τον πρωθυπουργό να επιχειρεί να επιβιώσει πολιτικά απειλώντας τους Ευρωπαίους εταίρους του ότι αν τον πιέσουν πολύ, θα έρθει στη θέση του ο Τσίπρας που «θα μπλοκάρει την ΕΕ μέχρι να χαριστούν τα χρέη της Ελλάδας».
Προς τη δύση της βαδίζει το 2014 η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις. Μόνη της, οικειοθελώς, δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να εγκαταλείψει την εξουσία! Ούτε φυσικά να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές, όπου είναι βέβαιο ότι θα ηττηθεί η ΝΔ και θα απειληθεί με διάλυση το ΠΑΣΟΚ.
Μόνο οι ευρωεκλογές μπορεί να ρίξουν την κυβέρνηση. Υπό την προϋπόθεση όμως ότι η ΝΔ θα κυμανθεί γύρω στο 20%, το ΠΑΣΟΚ γύρω στο 5% και η αποχή δεν θα υπερβεί το 40%, έστω 45%. Αν οποιαδήποτε από αυτές τις προϋποθέσεις δεν ισχύσει, η κυβέρνηση θα παραμείνει στη θέση της, εκτός και αν διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ, πέφτοντας κάτω ακόμη και από το 5%.
Η εκλογή Προέδρου της Δημοκρα­τίας σε έναν περίπου χρόνο από τώρα, τον Φεβρουάριο του 2015, είναι το έσχατο όριο επιβίωσης αυτής της κυβέρνησης. Ο χρόνος όμως μέχρι τότε είναι πάρα πολύ μεγάλος υπό τις σημερινές συνθήκες. Αν συνεχιστεί η ίδια πολιτική, το 2014 θα αποβεί ολέθριο.

Tagesspiegel: Ερχεται θρίαμβος του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές και ηχηρή ήττα ΝΔ- ΠΑΣΟΚ

Σε προεκλογικές σκοπιμότητες αποδίδει τις δηλώσεις του Ευάγγελου Βενιζέλου η Tagesspiegel του Βερολίνου, η οποία τονίζει πως στις επικείμενες ευρωεκλογές, τα αποτελέσματα θα αναδείξουν συντριπτική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και ηχηρή ήττα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ».

«Οι ευρωεκλογές του Μαΐου βρίσκονται προ των πυλών και μόνο έτσι μπορεί να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός ότι ο Ελληνας υπουργός Εξωτερικών επιρρίπτει στους Γερμανούς πολίτες και πολιτικούς έναν ορισμένο βαθμό αναλγησίας στη διαμόρφωση της πολιτικής για την αντιμετώπιση της ευρωκρίσης», αναφέρει η Tagesspeigel, η οποία επισημαίνει πως ο Βενιζέλος δεν είχε -κατά το διάστημα της θητείας του ως υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας- περιθώρια επιλογής, «ειδάλλως θα είχε απολέσει τη δανειακή βοήθεια των Ευρωπαίων εταίρων και του ΔΝΤ».
Ωστόσο, επισημαίνει η Tagesspiegel, «το ότι εντελώς ξαφνικά στηλιτεύει τη δήθεν άπωση των Γερμανών πολιτικών προς την «ευρωπαϊκή πολυμορφία». αυτό σχετίζεται με τις επερχόμενες εκλογές στην Ελλάδα».
Στη συνέχεια, η Tagesspeigel σχολιάζει πως «τα σημερινά δεδομένα προμηνύουν ένα θρίαμβο του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές, ενώ αντίθετα, η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ πρέπει να φοβάται ότι θα υποστεί ''μία ηχηρή ήττα''».

Πηγή: iefimerida.gr