Του Αντώνη-Μάριου Παπαγιώτη
Ο Έλληνας –και ο υπογράφων ενίοτε- δε σέβεται την επαγγελματική εξειδίκευση και συχνά, με διάθεση «Λόλα η ξερόλα» (τίτλος βιβλίου του Tony Garth), περνά σε μια επί παντός επιστητού έκφραση γνώμης. Όταν αυτό γίνεται στα πλαίσια της παρέας και των φιλικών κουβέντων είναι γόνιμο και ζητούμενο. Όταν μεταπηδά σε δημόσια γραφή καταντά γελοιότητα. Αν δε, εκείνος που την εκφράζει έχει δυνατότητα και δύναμη επιρροής (βλ. Λαζόπουλος), αυτόματα αυτή η οικειοποίηση της εκάστοτε ξένης ειδικότητας καθίσταται επικίνδυνη για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης ή για την καθοδήγηση της άβουλης μάζας.
Ο αυτοκριτικός αυτός πρόλογος γράφεται γιατί διαβάζω καθημερινά αναλύσεις (διαδικτυακές ή έντυπες) ψυχαναλυτικές, ανθρώπων ή καταστάσεων, από γράφοντες που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο της ψυχιατρικής ή έστω, της ψυχολογίας. Σε τέτοιου αντικειμένου παρεμβάσεις θα σταθώ σήμερα, και κυρίως σε όσες γίνεται μια προσπάθεια «ψυχανάλυσης» του νέου Πρωθυπουργού. Με άλλες αναλύσεις, που σχετίζονται με την προπονητικήν, την στρατιωτικήν, την υποκριτικήν, την παρουσιαστικήν, την τηλεκριτικήν και εν γένει την κριτικήν από ασχέτους, δε θα ασχοληθώ. Δεν αξίζει. Δεν αλλάζει. Δεν χρειάζεται.
Πολλοί λοιπόν, μετά τη μεγάλη νίκη του Γ. Παπανδρέου, μιλούν για την «πατροκτονία» που τέλεσε ο Γιώργος στον Ανδρέα. Ο κ. Στεφανής, καθηγητής Ψυχιατρικής και συνακόλουθα ειδικώς για τη γνωμάτευση, σε συγκέντρωση με πολλούς παρευρισκομένους ιατρούς, πρόσφατα δήλωσε ότι ο «Πρωθυπουργός δεν θα τα καταφέρει ως τέτοιος, διότι δεν προχώρησε στην αναγκαία πατροκτονία». Και μάλλον έτσι είναι. Σημειώνω ότι δεν κρίνω την άποψη του κ. Στεφανή, αυτοακυρώνοντας έτσι όσα πιο πάνω έγραψα, αλλά θα επιχειρηματολογήσω υπέρ της, με βάση τη πολιτική επικοινωνία που είναι ο κλάδος μου.
Σε αντίθεση, με την καθόλα επιτυχημένη «πατροκτονία» του Αντρέα στον «Γέρο» του, ο Γιώργος δεν τα κατάφερε και ούτε θα καταφέρει να συνεχίσει την παράδοση του Οιδίποδα στην οικογένεια.
Πριν συνεχίσω, με τη βοήθεια της στατιστικής (που μπορώ να χρησιμοποιήσω λόγω σπουδών), σημειώνω ότι σε κάθε οικογένεια που γεννά πολιτικούς άντρες στη χώρα μας, όπως και σε κάθε άλλη μονοκρατόρων -καθώς μ’ αυτές μπορεί να συγκριθεί, λόγω συνέχειας ονομάτων, η πολιτική ιστορία της Ελλάδος- μόνο ένας μπορεί να κριθεί επιτυχημένος, αφού το δείγμα και η σύγκριση περιορίζεται εντός της οικογενείας. Στην οικογένεια των Παπανδρέου, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου είναι καταδικασμένος να αποτύχει και ως «πατροκτόνος» και ως «πρωθυπουργός», διότι υπάρχει πριν ο επιτυχημένος σε όλα Αντρέας. «Σε όλα» τα συγκρίσιμα μεταξύ τους εννοώ, για να μην παρεξηγηθώ.
Ο νέος Πρωθυπουργός δεν έκανε μια επιτυχημένη «πατροκτονία» και γενικά δεν κόβει επιτυχημένα κάθε οιδιπόδειο σύμπλεγμα (βλ. «Omama»), γιατί με τη φρασεολογία και τη δημοκοπική τεχνική του πατρός εξελέγη. Δεν κρίνεται πετυχημένος «πατροκτόνος» γιατί στα δύσκολα, έστω αν και τώρα προσπαθεί εντέχνως να παραμερίσει, πάλι τον Αντρέα θα χρησιμοποιήσει. Σας θυμίζω προεκλογικά των τελευταίων Ευρωεκλογών, τις πολλές αφίσες με τον Ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ που είχαν κατακλίσει τους στύλους και τις διαφημιστικές πινακίδες. Δεν είναι καν «πατροκτόνος» ο ΓΑΠ, γιατί λόγω της συναισθηματικής λογικής που πηγάζει από το όνομα του Πατρός, εξελέγη Πρόεδρος του Κόμματος. Ο Γιώργος Παπανδρέου δε τολμά καν να «δολοφονήσει» την Ιδέα του Πατρός, γιατί θα είναι και η ταυτόχρονη αυτοχειρία του. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ευθύνεται για πολλά, κακά –που είναι τα περισσότερα στη ζύγα- και καλά. Ευθύνεται όμως και για τη δημιουργία κοινωνικών στρωμάτων, για τη πνοή ζωής που φύσηξε σε πολλούς ανθρώπους που δικαιολογημένα τον θεοποίησαν, και για κάστες επαγγελμάτων που δημιούργησε (βλ. συνδικαλιστές και δημοσιογράφους). Ο Γιώργος το γνωρίζει καλά και δε τολμά ευθέως να «δώσει το δηλητήριο» στην Ιδέα του Πατέρα του. Ίσως, για την ατομική του ισορροπία, να το ήθελε.
Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν κινδυνεύει να αποτύχει μόνο από την μη επιτυχημένη «πατροκτονία». Πάσχει από τη νόσο, που πάσχει και η φίλη Εύη και εγώ (γι’ αυτό μπορώ να το γράψω). Διακατέχεται από το άγχος εκπλήρωσης προσδοκιών ενός υστερότοκου παιδιού…
ΥΓ Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή κείμενο του κ. Καρατράντου, ενός μεταμοντέρνου pasokus pasokus, οικολόγου πράσινου, με παλιοπασοκική φιλοσοφία παραγοντίσκου και ψηφομεταφορέα, πρώην μετέχοντα στο προσωπικό think tank του κ. Κουβέλη και ανοιχτού, πια, στην όποια συνεργασία blogger, (http://akiskaratrantos.
| | | |
|
Ειδικά στον τομέα του Περιβάλλοντος, της καθαρής ενέργειας, των ΑΠΕ σίγουρα υπάρχει μεγάλο παιχνίδι ( ή μπίζνα) για τα μεγάλα συμφέροντα. Κύριοι του Πρώτου Θέματος, δεν ξέρουμε και δεν θέλουμε να μάθουμε πως λέγονται τα αθλητικά παπούτσια της Υπουργού. Δεν μας νοιάζει - αν και το γουστάρουμε - το αντισυμβατικό ντύσιμο της κας Υπουργού. Ούτε είναι σημαντικό, αν συνεργάστηκε κατά το παρελθόν με τον Λεωνίδα Κύρκο ή τον Αβραμόπουλο. Ούτε γιατί έχει πάντα μια τσάντα στο ώμο της.
όταν προσπαθείτε να δείξετε ότι δεν είναι "αρκούντως" οικολογικό το αυτοκίνητο που χρησιμοποιεί. Φτάνοντας να αναφέρετε ακόμη τις εκπομπές ρύπων του επειδή έχει υφασμάτινη οροφή (χα χα χα) Κάτι θέλετε να πείτε, αλλά μάλλον το αφήνετε γι' αργότερα.... Τί αλήθεια πάτε να διασφαλίσετε πιέζοντας με χαζομισόλογα και ηλίθιες τάχατες αποκαλύψεις; Λιγότερους ρύπους στην "καθαρή ατμόσφαιρα" της πρωτεύουσας; Τί παιχνίδι παίζετε; Δεν είμαστε πολύ έξυπνοι, αλλά θα επιχειρήσουμε να καταλάβουμε....... ΜΗΝ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΒLOG ΤΑΧΑΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ: http://taxalia.blogspot.com/2009/10/blog-post_2284.htmlactivistis |
Βlog touy fititi: Για όσους ασχολούνται έστω και λίγο με τη θάλασσα και ιδιαίτερα με το ψαροντούφεκο θα λέγαμε ότι υπάρχει μια εσκεμήνη επίθεση στο όνομα του κέρδους.
Έντονη είναι η κινητικότητα της Ουάσιγκτον για να μην υπάρξει από ελληνικής και κυπριακής πλευράς οποιαδήποτε εμπλοκή στο θέμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, εξαιτίας της μη συμμόρφωσής της στις υποχρεώσεις της να βελτιώσει τις ανύπαρκτες σχέσεις της με τη Μεγαλόνησο και κυρίως να ανοίξει μέχρι το Δεκέμβριο τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της για την εξυπηρέτηση κυπριακών πλοίων και αεροπλάνων.
Οι ΗΠΑ θέλουν να ενισχύσουν το διεθνή ρόλο της Άγκυρας, καθώς θεωρούν πως είναι στρατηγικός για τα δικά τους συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή και θέλουν να τους προσφέρουν την προοπτική ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Αμερικανός πρόεδρος κάλεσε τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να συναντηθούν στις 29 Οκτωβρίου στο Λευκό Οίκο, για μια συζήτηση που βεβαίως θα έχει ως κύριο θέμα το Μεσανατολικό και το Αφγανιστάν. Εντελώς «συμπτωματικά», λίγες μέρες μετά (από 2-5 Νοεμβρίου), ο Μπαράκ Ομπάμα θα έχει συνάντηση στο Οβάλ Γραφείο με τον οικουμενικό πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος από την ερχόμενη Τρίτη, 20 Οκτωβρίου, θα επισκεφτεί τις ΗΠΑ.
Είναι εύλογο λοιπόν να εικάσουμε ότι από αυτές τις δυο συναντήσεις θα υπάρξει θετικό αποτέλεσμα για το άνοιγμα της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, για το οποίο δεν είναι αρνητικός ο κ. Ερντογάν, αλλά και για το πρόβλημα με τα βακούφια των Ελλήνων της Πόλης.
Το ίδιο διάστημα (4-5 Νοεμβρίου) έρχεται στην Αθήνα ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, με αφορμή ένα διεθνές συνέδριο για τους πρόσφυγες και στη συνέχεια θα μεταβεί στη Λευκωσία για επαφές με την κυπριακή κυβέρνηση και την τουρκοκυπριακή ηγεσία, καθώς οι απανωτές συναντήσεις Χριστόφια-Ταλάτ βρίσκονται πλέον στην πιο λεπτή τους φάση με τη διαδικασία του λεγόμενου «πάρε-δώσε». Και ο διεθνής παράγοντας επιθυμεί να υπάρξει κατάληξη, ει δυνατόν πριν από τη σύνοδο κορυφής της ΕΕ του ερχόμενου Δεκεμβρίου.
Διπλωματικές πηγές προεξοφλούν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου θα λάβει επίσης πρόσκληση από τον «πλανητάρχη», το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου και εκτός από τα παραπάνω θα του προσφερθεί και θετική έκβαση στο θέμα της βίζας, ώστε η Ελλάδα να πρωταγωνιστήσει στην προώθηση της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας με την Κύπρο να συνεπικουρεί.
Μήπως είναι πολύ ωραία για να είναι αληθινά;
Παρακολουθήσαμε την τριήμερη συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης.
Μας είχε σφηνωθεί στη μνήμη και τo πιεστικό ερώτημα της ΝΔ προς το ΠΑΣΟΚ "Πού θα βρείτε τα λεφτά;"
Είχαμε τη εντύπωση ότι ήρθε η ώρα της πληρωμής του λογαριασμού. Μάλλον γελαστήκαμε!
Μήπως όμως βρίσκεται καθ' οδόν; Για να δούμε.....
Η κυβέρνηση Παπανδρέου συνεπής - με τις προεκλογικές υποσχέσεις της - φαίνεται πως ακολουθεί την γραμμή Στίγκλιτς όπως αυτή εφαρμόζεται και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες με παρόμοια προβλήματα. Ακούσαμε πχ την Υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας, Κριστίν Λαγκάρντ, να διατείνεται πως: «Δεν είναι τώρα η στιγμή να εξυγιάνουμε τα δημόσια οικονομικά μας. Τώρα είναι ακριβώς η ώρα να συνεχίσουμε να τονώνουμε την πραγματική οικονομία μας για να πετύχουμε ώθηση της ανάπτυξης».
Έτσι δεν θα συνεχιστεί - απ'ότι φαίνεται - η φοροεισπρακτική πολιτική της απερχόμενης ΝΔ αλλά θα αντικατασταθεί από μια πολιτική που στόχο θα έχει την αναθέρμανση της αγοράς. Για τον σκοπό αυτό "προωθούμε πέντε Σχέδια Νόμου που θα καταθέσουμε στη Βουλή μέσα στις επόμενες 100 ημέρες" είπε η Υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, κ.Κατσέλη.
Αν δε, σε συνδυασμό με τα παραπάνω, τοποθετήσουμε και τις υποσχεθείσες αυξήσεις στους αγρότες, την ελάφρυνση των υπερχρεωμένων χαμηλόμισθων και ανέργων, την αύξηση κατά 300.000 των νέων δικαιούχων του ΕΚΑΣ και συνολικά την στήριξη προς τα χαμηλά οικονομικά στρώματα τότε μάλλον θα πρέπει να εκτιμήσουμε ότι οι προεκλογικές εξαγγελίες για αναδιανομή του εισοδήματος πρέπει να ξεκινούν εφαρμοζόμενες κατά το ένα σκέλος.
Μένει να δούμε ποιός θα κληθεί να πληρώσει το μάρμαρο. Αυτό ίσως δεν γίνει τώρα. Αλλά σίγουρα κάποτε πρέπει να γίνει. Μετά από 3 ή 5 ή 8 μήνες.
Η εκφρασμένη θέση από το ΠΑΣΟΚ είναι ότι η φορολόγηση των "πλουσίων" και του "κεφαλαίου" θα κληθεί να συνεισφέρει για την σχεδιαζόμενη αναδιανομή. Ταυτόσημη είναι και θέση της αριστεράς που θέλει την "κρίση" να την "πληρώνει το κεφάλαιο" και "όχι η εργασία".
Εδώ θα πρέπει όμως να συμφωνηθεί πως οι "πλούσιοι" εν Ελλάδι δεν καταγράφονται από το φορολογικό μας σύστημα. Συνήθως καλούνται μεγάλες κατηγορίες εισοδηματιών και επαγγελματιών να φορολογούνται με βάση το ειδικό φορολογικό καθεστώς που ισχύει για τον κλάδο τους και όχι για το εισόδημα που πραγματικά κερδίζουν.
Άρα οποιαδήποτε προσπάθεια πάταξης της φοροδιαφυγής θα σκοντάφτει πάνω στην φορολογική ασυλία μεγάλων κοινωνικών ομάδων που φοροδιαφεύγουν "όχι παράνομα", αλλά "νόμιμα". Υπάρχουν δεκάδες φορολογικά καθεστώτα, κομμένα και ραμμένα στις ειδικές ανάγκες κάθε κατηγορίας επαγγελμάτων. Η επίκληση της "πάταξης της φοροδιαφυγής" είναι επίσης άνευ νοήματος, καθώς η "νόμιμη φοροδιαφυγή” είναι σαφώς υπέρτερη.
Στο υπάρχον φορολογικό σύστημα οι πλούσιες τάξεις είναι αόρατες καθώς μόλις 1% εμφανίζεται με εισόδημα πάνω από 80.000 ευρώ.
Με βάση έγκυρες αποτιμήσεις, το ανώτερο εισοδηματικά 10% των νοικοκυριών έχει το 24% του εισοδήματος. Το κατώτερο 10% έχει μόλις το 2,5% του εισοδήματος. Μία μεταφορά της τάξης του 2% (περίπου 6 δισ.) θα διπλασίαζε το εισόδημα αυτών που δεινοπαθούν. Εντούτοις, με το υπάρχον φορολογικό σύστημα αυτό δεν γίνεται.
Άρα για να προχωρήσει η κυβέρνηση στην αναδιανομή θα πρέπει να βρει τρόπους διεύρυνσης και πραγματικής φορολόγησης των στρωμάτων που επωφελούνται της παράνομης φοροδιαφυγής αλλά κυρίως της νόμιμης φοροαπαλλαγής.
Και για την επίτευξη αυτού θα πρέπει να περιμένει κανείς τις αντιδράσεις. Πρώτα και κύρια από τους "υψηλούς" φορολογούμενους που θα θεωρήσουν εαυτούς θιγμένους.
Τι θέση θα κρατήσουν τα άλλα κόμματα;
Ποιά θα είναι η στάση των εκδοτών και καναλαρχών αλλά και παραγόντων που διαμορφώνουν την "κοινή γνώμη";
Μάλλον θα έχει ενδιαφέρον το επόμενο χρονικό διάστημα, καθώς οι ρήξεις θα πρέπει να θεωρούνται αναπόφευκτες.
Εκτός αν οι επιδιώξεις της νέας κυβέρνησης δεν φτάνουν μέχρι εκεί.
Τότε διέξοδος μάλλον δεν θα υπάρξει. Ο πολιτικός χρόνος περνά ταχύτατα.
Ή όπως λέει ο απλός πολίτης: "θα έχουμε μια από τα ίδια".
Του Αντώνιου- Μάριου ΠαπαγιώτηΣαν σήμερα, τον Οκτώβρη του 1981, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου κέρδιζε τις εκλογές με ποσοστό 48,06 %. Τότε ο Ανδρέας, και κυρίως κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, μιλούσε για «απολογισμό στα όσα έκαναν οι προκάτοχοι», για «φορολογική δικαιοσύνη», για «πάταξη της φοροδιαφυγής», για «στήριξη του αγροτικού εισοδήματος» και για «καθιέρωση της απλής αναλογικής και κατάργηση του σταυρού προτίμησης, που είναι η πηγή φαυλότητας του πολιτικού συστήματος». Η κατάντια, μετά τη παράθεση αυτών των φράσεων αρχείου δεν είναι για το γιο του, που εκλέχτηκε ακριβώς με την ίδια ρητορική, αλλά για σένα που τον ψήφισες και που ενώ γνώριζες ότι τα έχει ξαναπεί άλλος πριν από αυτόν -και όχι γι’ αυτόν- έκανες σαν να τα ακούς πρώτη φορά. Είναι γνωστό πια ότι γουστάρεις να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου. Δε σε νοιάζει που σε δουλεύουν χρόνια τώρα με τις ίδιες λέξεις, τοποθετημένες σε άλλη σειρά, άτομα-κάτοχοι των ίδιων επιθέτων. Σου αρκεί που έχουν την τεχνική και την ικανότητα να μεταφέρουν τα προβλήματα σου στο διηνεκές μέλλον. Το χαλί όμως δε χωρά τίποτα άλλο από κάτω και θέλω να δω πώς θα τους αντιμετωπίσεις τώρα που σου ομολόγησαν ότι φτάσαμε σε αδιέξοδο. Όχι στη δημοκρατία, στην οικονομία. Τί άλλο περιμένεις να σου πουν για να επαναστατήσεις και να τους πάρεις το παντεσπάνι που τώρα κρυφοτρώνε ακόμα;;
Σαν σήμερα, τον Οκτώβρη του 1920, γεννήθηκε η Μαρία Αμαλία Μερκούρη και ο Σάκης Ρουβάς και η Κάτια Ζυγούλη σήμερα βάφτισαν τη κόρη τους (να τους ζήσει η αναμενόμενα πανέμορφη μικρή!), με νονά συνεργάτιδα της Μελίνας Μερκούρη. Η δε επιλογή της μέρας έγινε ακριβώς με βάση τη γενέθλια μέρα της ελληνίδας ηθοποιού και πολιτικού, μιας γυναίκας που πολλές έθεσαν ως πρότυπο, κυρίως για την συμβολή της στην απελευθέρωση του ασθενούς φύλου. Άλλες πάλι δε βρίσκουν κοινά με την αγαπημένη του Ντασέν και όχι μόνο. Για παράδειγμα, η Ντόρα Μπακογιάννη πρόσφατα δήλωσε σε συγκέντρωση φίλων της ότι «το μόνο κοινό που έχω με τη Μελίνα, είναι το φύλο». Πιστεύω όμως ότι η κ. Μπιρμπίλη βρίσκει πολλά περισσότερα ή θα ήθελε να έχει πολλά κοινά με τη «Γυναίκα Σύμβολο», που στιγμάτισε το κόμμα με το οποίο τώρα συνεργάζεται.
Σήμερα, εύχομαι χρόνια πολλά, γεμάτα υγεία και χαμόγελα, στην αγαπημένη μου ξαδέλφη, Μεταξία Τρ., για τα γενέθλιά της. Στην εικόνα του προσώπου της συναντάς τη διάφανη αγνή ψυχή και στη καρδιά της βρίσκεις μόνο την αγάπη. «Αποκλείεται να υπάρχει!», θα μου πεις.. «Και όμως…» θα σου αποκριθώ.
ΕΛΑΤΕ
Τα ψέμματα ΤΕΛΟΣ!Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του!
...«είναι η περιουσία μου!».... hggiken
