Φαρμακερό δημοσίευμα των Financial Times για τον Ερντογάν και την Τουρκία

του Σίλκε Μέρτινς
Ο πρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης διαμαρτυρήθηκε έντονα στο Νταβός για τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας, παρόλο που ο ίδιος ακολουθεί σκληρή πολιτική εναντίον των Κούρδων στη χώρα του. Η εμφάνιση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ήταν αναιδής, έγινε εκ του περιττού και δεν ήταν καθόλου πειστική.
Το μόνο που θα έλειπε ακόμα για να ήταν το επιπέδου νηπιαγωγείου σόου του στο Νταβός τέλειο, ήταν να χτυπήσει δυνατά ο...Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το πόδι του στο έδαφος. ‘Δεν θα ξαναέρθω στο Νταβός’, φώναξε ακόμα κατά τη μελοδραματική του αποχώρηση. Ας ελπίσουμε ότι θα σταματήσει εκεί. Γιατί τέτοια παράσταση δεν τη χρειάζεται κανείς.
Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η συμπεριφορά του Ερντογάν είναι ανάξια και απαράδεκτη για πολιτικό. Και η δριμεία κριτική που άσκησε στο Ισραήλ για τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας είναι κενή. Αποτελεί αβάστακτη υποκρισία το γεγονός ότι η Τουρκία, που μέχρι σήμερα δεν έχει αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, παίζει το ρόλο του αποστόλου της ηθικής. Ειδικά αυτή η χώρα, που καταδιώκει με πολύ σκληρό τρόπο μέσα στην ίδια τους τη χώρα την κουρδική αποσχιστική οργάνωση ΡΡΚ και που τα τελευταία 25 χρόνια έχει σκοτώσει 37,000 ανθρώπους, οι οποίοι δεν ήταν όλοι αντάρτες, ενώ δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι ο τουρκικός στρατός έχει ισοπεδώσει ολόκληρα χωριά (4.500 κουρδικά χωριά, σ.τ.μ.).
Ο ίδιος ο Ερντογάν πριν ένα χρόνο δεν ντράπηκε ούτε για μια στιγμή να στείλει το στρατό του να προελάσει στο Βόρειο Ιράκ για να καταδιώξει Κούρδους εξτρεμιστές. Το αν με τέτοιες επιχειρήσεις κινδύνευαν και Κούρδοι άμαχοι, του ήταν αδιάφορο.
Η αιτία για τη χερσαία επίθεση των Τούρκων το Φεβρουάριο του 2008 ήταν εξίσου άκυρη. Κατηγορήθηκε η τοπική κουρδική κυβέρνηση στο Βόρειο Ιράκ ότι δεν δραστηριοποιείται ενταντίον του ΡΡΚ. Δεν θέλει κανείς ούτε καν να φανταστεί, πώς θα αντιδρούσε η Άγκυρα αν Κούρδοι εξτρεμιστές εκτόξευαν χιλιάδες ρουκέτες εναντίον της– όπως έκανε η Χαμάς από τη Λωρίδα της Γάζας εναντίον του Ισραήλ.
Με ποιο δικαίωμα η τουρκική κυβέρνηση ζητάει την ίδρυση κράτους για τους Παλαιστινίους όταν η ίδια αρνείται το ίδιο πράγμα στους Κούρδους; Και αφού το Ισραήλ πρέπει να συζητήσει με τη ριζοσπαστική ισλαμική Χαμάς - όπως έχει ζητήσει ο Ερντογάν -, γιατί τότε δεν συζητάει και ο ίδιος με το ΡΚΚ;
Η παλαιστινιακή Χαμάς και το κουρδικό ΡΚΚ κατατάσσονται στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ στην ίδια κατηγορία, θεωρούνται ότι είναι τρομοκρατικές οργανώσεις. Όταν ο πρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης θεωρεί τη Χαμάς αξιόπιστη, τότε δεν υπάρχει λόγος να απορρίψει το ΡΚΚ ως συνομιλητή. Και γιατί ακόμα δεν αφήνει ελεύθερο ο Ερντογάν τον ίδιο τον αρχηγό του ΡΚΚ, τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν;
Πηγή: Financial Times